ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 9 (copy) (เมื่อผมมีความสุข ภาค 2 )

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 9 (copy) (เมื่อผมมีความสุข ภาค 2 )

  • 0 ตอบ
  • 6427 อ่าน
*

ออฟไลน์ ~De[@]tH_[N]oTe~

  • Junior Member
  • ***
  • 393
  • 618
  • ลอยไปตามสายลม
    • ดูรายละเอียด
เจ้าของบทประพันธ์ Adslman เครดิต anot

ตอนที่ 9 …กลางคืนค่ำมืด…

“พูดแบบนี้หมายความว่าไงวะ?…นี่กูพาสาวน้อยน่ารักมาด้วยนะ โว้ย…”
สาวน้อยน่ารักที่เชนว่าคือเด็กหญิงดวงขวัญ?…วันนี้ก็อยู่กับเพื่อนผมด้วยแต่ นี่มันดึกแล้วแม่ไม่ว่ารึ?
“ขวัญเพิ่งกลับจากงานวันเกิดเพื่อนและหนูก็โทรให้พี่เชนไปรับจ๊ะ…”
พูดก็ว่าพูด…พะยี่ห้อ 2 คนนี่…คนหนึ่งบ้าผู้หญิงบ้ากามตัณหาส่วนอีกคนหนึ่งไฟสวาทก็ร้อนแรงเกินวัย ยากจะมอดดับ…สงสัยต่อจากนี้คงมีรายการเสียเหงื่อต่างน้ำแน่ๆ…ทำไมหมู่นี้หัว สมองผมคิดแต่เรื่องแบบนี้ว๊า…
“น้องขวัญอยากเจอมึงน่ะกูก็เลยพามาแล้วมีอะไรเลี้ยงตอบแทนบ้างวะ?…”
“ไม่ออกให้…ไม่ฟรีแต่ขอบใจที่พามาว่ะ…”
“สันดาน!!…รู้งี้ไม่พามาก็ดี…”
เพื่อนผมกับขวัญนั่งโต๊ะใกล้ๆทางไปห้องครัวของร้านแน่นอนว่าวันหนึ่งผมต้อง เข้าๆออกๆห้องนี้ไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ…เด็กเสริฟ์นี่ครับ…
“อจ.ญี่ปุ่นที่ปลื้มนักปลื้มหนามึงเอาไปไว้ไหนวะคืนนี้ถึงเอาเด็กอายุไม่พ้น 15 มาควงเนี่ย…”
“เฮ่ย!!…อย่าเอะอะไป…หัวใจกูมีหลายห้อง…”
เออ…มันก็อย่างนี้แหละ…เชนสวมบทอาเสี่ยสั่งเครื่องดื่มและอาหารมาให้น้อง ขวัญตั้งหลายอย่าง…ทั้ง 2 คนนั่งคุยกะหนุงกะหนิงพูดจาจ๊ะจ๋าอย่างกับคนเป็นแฟนกัน…ขวัญคือเพื่อนสนิทคน หนึ่งของอ้อย…รูปร่างเซฟจ้ำบ๊ะสุดๆในกลุ่มและที่เด็ดขาดมากกว่านั้นก็คือ ลีลาเล่นเซ็กส์อันยอดเยี่ยมยิ่งกว่า 3 เด็กสาว…ข้อนี้ผมกับเชนการันตีได้…โฟนเสียวเมื่อวันก่อนยังติดตรึงในมโนความ คิดไม่รู้จักลืมหาย…เมื่อลูกค้าในร้านเริ่มน้อยลงเหลือเพียงแค่ 3 – 4 คนผมจึงว่างพอไปนั่งคุยกับเชนและขวัญได้โดยไม่มีใครว่า…พี่แก้วเดินมาสั่ง อีกสักพักให้ไปช่วยล้างแก้วล้างจานด้วย…เชนขอเวลาให้ผมอีกราวๆ 30 นาที…
“30 นาทีอะไร?…”
“อยากรู้ก็ไปห้องน้ำสิ…น้องขวัญรอมึงอยู่…”
มันคะยั้นคะยอให้ผมไปห้องน้ำโดยด่วนบอกต่อท้ายว่าน้องขวัญตั้งใจมาที่นี่ก็ เพื่อ…
“มาแล้วนะคะพี่…เริ่มกันเถอะ…”
ขวัญยืนแอบมุมห้องน้ำรีบดึงมือซึ่งตัวเองยังงงๆเข้าไปและจัดการปิดประตูล๊อค เรียบร้อยจากนั้นเธอเลิกกระโปรงมินิให้ดูเล่นเอาตาลุก…อึ๋ย!!…ไม่…ไม่ได้สวม กางเกงใน…ว้าว!!…ขวัญโกนขนรอบๆหีออก ด้วย…เด็กหญิงลงนั่งคุกเข่าบนพื้นห้องตรงหน้าผมยื่นมือปลดซิปกางเกงรูดทั้ง ตัวนอกตัวในลงไปกองที่ปลายเท้าแลบลิ้นแตะส่งจูบปลายหัวจรวดเข้าทีหนึ่ง…
“ก่อนมานี่ขวัญเย็ดกับ พี่เชนไปยกหนึ่งก่อนแต่ยังไม่อิ่มเลยมาหาพี่ต่อ…ฮะ…ดูท่าทางพี่บอลไม่ค่อย แปลกใจเลยนะว่าทำไมหนูไม่นุ่งกางเกงใน…ก็ขวัญถอดให้เป็นรางวัลแก่พี่เชนไป แล้ว…”
ภาษาชาวบ้านเรียกว่าร่านครับ…ให้ตายเถอะ…ร่านเกินอายุจริงๆ…ไปๆมาๆชักเหมือน ว่าน้องสาวตัวเองว่ะ…
“พี่อย่าเผลอร้องดังนะ…เดี๋ยวความแตกล่ะยุ่ง…อาาาา…”
ขวัญเลิกเสื้อยืดของเธอขึ้นเผยให้เห็นเต้านมเปลือยเปล่าขาวอวบประดับหัวนมสี ชมพูอ่อนตั้งชูชันอยู่บนยอดอกเห็นแล้วควยผมมันยิ่งลุกผงาด…ยกทรงก็ไม่ใส่โน บรากันเห็นๆ…ขวัญนี่สุดๆไปเลย…กล้าแต่งตัวแบบนี้ออกมาในที่ชุมชน…
“ไม่เจอกันแค่แป๊ปเดียว…ควยพี่บอลยังแกร่งเหมือนเดิม…แบบนี้ต้องสิ้นฤทธิ์ กระฉูดน้ำเงี่ยนในหีของหนู…”
กล้าซะจริงๆน้องขวัญ…สมแล้ว…ขวัญแลบลิ้นแผล่บๆขณะมือกำลังชักเสาธงรบขึ้นๆ ลงๆเงยหน้าสบตาปรือให้…ผมหน้ามุ่ยเพราะความเสียวยืนก็ไม่ค่อยเต็มเท้า…ไม่ นานขวัญก้มอมบริเวณหัวควยและ ค่อยๆเลียรอบแท่งลำ…ลิ้นอันแสนว่องไวเลียพล่านเรื่อยไปถึงโคนและกลับขึ้นมา ตรงขอบหัวหยัก…เป็นอย่างนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า…จนป่านนี้ผมก็ยังไม่ค่อยอยาก เชื่อว่าสาวน้อยตรงหน้าที่กำลังทำออรัลเซ็กส์ให้มีอายุแค่ 13 – 14 ปีเท่านั้น…ยังใช้คำนำหน้าเป็นเด็กหญิงหาใช่นางสาวไม่…
“อูยยยย…เบาก่อนขวัญ…น้องดูดแรงจัง…อู้ๆๆ”
“เสียวใช่มั้ยล่ะ…แต่พี่อย่าเสียงดังสิ…เกิดใครมาเห็นล่ะยุ่งแน่…”
ผมหลับตาปี๋เกร็งทั้งตัวมือกดจับศรีษะสาวน้อยแน่น…เด็กหญิงวัย 14 ตั้งใจเล่นงานอาวุธของผมซะเหลือเกินปากเธอทั้งดูดทั้งรูดลิ้นเล็กๆก็พันพลิก ไม่อยู่นิ่ง…มือ 2 ข้างยังถูกนำมาใช้กับพวงสวรรค์ด้วยการแกว่งเล่นอีก…เสียวแทบคลั่งตายแต่ร้อง ดังไม่ได้เพราะห้องน้ำห่างจากห้องครัวไม่เท่าไหร่…
“พี่บอล…วันหลังไปสนุกกับหนูและพี่เชนอีกนะคะ…ตั้งแต่คราวนั้นขวัญก็คิดถึง มาตลอด…โดนควย 2 ดุ้นในคราวเดียว…นึกถึงทีไรเป้าก็แฉะต้องช่วยตัวเองทุกที…”
“ขวัญช่วยตัวเองยังไงบ้างล่ะจ๊ะ?…”
“อืม…หลายอย่างนะคะ…ตั้งแต่เบสิคคือใช้นิ้วสอดหีบีบหน้าอก…ขึ้นมาหน่อยก็นอน ดูกระจกเอาแตงกวาห่อถุงยางแหย่รูหีเสียบรูตูดพร้อมๆกัน…แก้เงี่ยนได้มากนะคะ แต่ถ้าเงี่ยนจนเอาไม่อยู่ก็ต้องมาหาควยจริงของพี่กับพี่เชน…ฮิๆ…”
“ขวัญเอาถุงยางมาจากไหนกัน?…โออออ…”
“ก็ซื้อสิคะ…”
“น้องไม่อายคนขายหรือไงเนี่ย?…”
“ไม่อายหรอก…ถ้าเกิดขวัญไปไหนคนเดียวแล้วถูกฉุดไปข่มขืนก็จะให้คุณผู้ร้าย ใส่ถุงยางก่อนเอา…”
อื้อหือ?…ไม่อาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้…ผมไม่เคยเห็นเด็กผู้หญิงคนไหนเป็น แบบเธอคนนี้มาก่อนสิ…ให้สาบานตรงไหนก็ได้…
“ของแบบนี้มันต้องป้องกันไว้ก่อนสิคะ…เกิดหนูท้องไส้ขึ้นมาก็แย่สิ…”
“จ๊ะๆ…แต่พี่อยากเห็นขวัญเล่นกับแตงกวาจัง…”
“ฮะๆๆ…พูดเหมือนพี่เชนเลย…งั้นวันหลังขวัญจะโชว์เสียวให้พี่ๆดู…ชวนอ้อย…จอ ย…โบว์มาด้วยก็ได้…หรือเราจัดปาร์ตี้เซ็กส์หมู่กันอีกก็ดีนะคะ…”
“อ้อยจะยอมมารื้อ?…”
“มาสิคะ…ขวัญจะสอนอ้อยให้รู้จักโชว์ยั่วกระสันต์ผู้ชายเอง…เป็นประโยชน์กับ พี่ด้วยนิ…เอ้า!!…ถึงเวลาแล้ว…พี่ถอกควยเสียบให้มิดรูเลย…”
…ยอมซูฮกให้อย่างเต็มใจ…แม้แต่ตอนคุยกันมือเธอก็ยังชักว่าวให้ผมอย่างชำนาญ…
เด็กสาววัยกระเตาะเลิกกระโปรงกองไว้ตรงเอวขณะยืนขึ้นและหันหลังโก่งก้นขาวๆ ให้…เนินเนื้อแห่งความเสียวปลิ้นอูมอวดเม็ดแตดแดงแจ๋แพลมออกมายั่วโชว์…โอ้ ว…ขอกูเถอะ…คิดแล้วผมก็ค่อยๆจับทวนหัวทู่คลุกเคล้าปากรูหีเด็ก มัธยมสัมผัสได้ถึงความชื้นแฉะในกลีบรู…ไฟจากห้องน้ำแม้สลัวก็ยังพอจะเห็น กลีบแคมสีแดงสดตามธรรมชาติและแดงจากการโดนเพื่อนผมทะลวงรูได้ชัด…เชน…กูขอ ซ้ำรอยมึงล่ะกันวะ…
“อืออออ…อืมมม”
ขวัญครางเบาๆทันทีทันใดเมื่อผมค่อยๆสอดใส่แท่งควยผ่านรูสวาทของเธอลึกเข้าไป เรื่อยๆ…
“บะ…เบาๆนะคะพี่…เมื่อกี้พี่เชนเย็ดหนูซะหนักเชียว…คนบ้าอะไรก็ไม่รู้แรงดี ยังกับโคถึก…อื้มมมม…ซีดสสสสส”
“ไอ้นี่มันไม่รู้จักความนุ่มนวลเล้ย…สู้พี่ไม่ได้หรอกจ๊ะ…เดี๋ยวขวัญคอย ดู๊…”
“อาาาาาาาา…ใช่…เก่งมากๆ…ช้าๆแบบนี้ก็ดี…ควยจะได้ครูดหีครูดแตดเต็มๆ …อ๊อยยยยย…เสียวจัง”
มือสาวน้อยเกาะอ่างล้างหน้าก้มหลังโค้งตูดกางขาออกเพื่อความสะดวกในการเล่น เสียวแต่ผมต้องย่อตัวย่อเข่าเพราะขวัญเตี้ยกว่าเยอะทั้งที่เธอสูงตั้ง 160 ซม.นับว่าสูงสุดในกลุ่ม 4 เด็กน้อยแต่หีใหญ่…
“เร็วขึ้นสิคะ…เร็วอีกนิด…อื้ออออ…ดี…ดี…”
ดวงขวัญพยายามพูดแต่เสียงก็ตะกุกตะกักเหลือแสน…ในช่องหีมันรัดควยไปทั่วลำ เพราะความรัดรึงอย่างนี้ผมจึงโหมแรงตะบันควยมากขึ้น…
“โอววว…ยอดมากค่ะพี่…ไม่ผิดหวังจริงๆที่มาหา…ซีดสสสสส…จะมีอะไรที่จะ …มะ…มันส์กว่าเย็ดกัน…อูยยยยยย…เร็วอีกค่ะ…ได้โปรด…อือออออ…”
ขวัญสะโพกส่ายยั่วไปยั่วมาพร้อมเด้งก้นสู้ด้วย…ตัวแค่เนี้ยแต่แรงดีเหลือ เกิน…ทั้งเอวทั้งสะโพกส่ายร่อนอย่างกับสาวโคโยตี้…มิน่าไอ้เชนถึงชอบนัก…
“อุ…อุ…เสียวชิบ…โอ้ยยย!!…กูจะโดนจับมั้ยเนี่ย…อ้ากกก…ข้อหา…พราก…ผู้เยาว์ …อูววววว…”
“อืมมม…ถึงโดนจับขวัญก็จะบอกแม่…ให้ช่วยประกันตัวพี่ออกมา…แล้วแต่งงานเป็น ผัวหนูซะ…
อ๊าาาาา…ละ…ล้อเล่นนะคะพี่…โอววววว”
ผมบีบหน้าอกเด็กหญิงแน่นเต็มมือสาวเอวโยกเข้าโยกออกแบบลืมโลก…สาวน้อยร่าน กามหงี่ควยกัดฟันน้ำตาไหลร้องครางด้วยความสะใจแต่ยังอดกลั้นไม่ให้ดังไว้ได้ …ผมเองก็ต้องพยายามหุบปากเช่นกัน…
“อูวววว…พี่ขา…อืออออ…หนูชอบเย็ดกับพี่…กับพี่เชนด้วย…อ๊าาาาา…เมื่อไหร่จะ อยู่กัน 3 คนเย็ดกันให้สะเด่าควยหี…อุ…หีบานแฉะแย่แล้ว…”
“อีกไม่นาน…หรอกจ๊ะน้อง…ขวัญจะโดนทะลวงหีทะลวงตูด…พี่กับเชนจะช่วยกันเย็ดจน น้องกลับบ้านไม่ได้เลยคอยดูสิ…อึบบบ…รูคับควยจังเว้ย…หีเด็กๆแบบนี้…มันส์ จริงๆ…”
ตามองกระจกเห็นเด็กสาวกัดฟันแน่นมองลงเบื้องหลังก็เห็นกลีบเนื้อยู่เข้ายู่ ออกตามแรงควยเป็นภาพที่น่าดูชมนัก…น้ำหล่อลื่นในรูหีถูกขับออกมาช่วยชะโลม แท่งร้อนไม่ขาดสาย…
“ซีดสสสส…พะ…พี่เย็ดกับอ้อยบ่อยมั้ยคะ?…อืมมมม…”
“มะ…ไม่หรอกจ๊ะ…อาทิตย์หนึ่งก็แค่ 2 –3 ครั้ง…”
“อ๊าาาาาวววว…นี่นะไม่บ่อย…แต่หนูเห็นอ้อยเดินแปลกๆแทบทุกวัน…พี่โกหกขวัญรึ ป่าว?…โอววววว…ควยครูดแตดหนู…อื๊อออออ…เสียวแทบจะเป็นลม…ซีดสสสสส…อู๊ยยยย”
“จริงๆจ๊ะ…พี่ไม่โกหก…ไม่งั้นขวัญจะไม่ให้พี่เย็ดอีกสิ…”
“อึ๊…มะ…ไม่เป็น…อย่างนั้น…ถ้าพี่เย็ดอ้อยไม่ค่อยได้ก็มาหาหนูสิคะ…แต่แอบๆ มานะ…”
“อูยยย…ทำไมต้องแอบด้วยล่ะจ๊ะ…”
“…กะ…ก็ถ้าจอยกะโบว์รู้มีหวังฉีกอกหนูตายแน่…คิกๆ…อืมมมมม…2 คนนั้นก็อยากแหกหีให้พี่เย็ดมากๆนะคะ…ร่านไม่แพ้ขวัญหรอก…โอยยยยย…”
แม้เรา 2 คนจะคุยกันแต่ท่อนล่างก็ยังทำงานต่อไม่มีหยุด…พวงกระโปกซัดหนอกหีทุกครั้ง ที่ดันควยเข้า รู…หน้าอกเด็กหญิงย่อมๆสั่นกระเพื่อมแข้งขาสั่นพั่บๆ…ร่างของเธอเริ่มกระตุก เป็นระยะๆ…ใกล้จะน้ำแตกแล้วรึน้องขวัญคนสวย…พี่ก็จะไม่ไหวแล้ว…ดีนะที่เย็ด กับภรณ์คุณแม่วัย 28 มาเมื่อกลางวัน…ไม่งั้นผมน้ำเงี่ยนพุ่งตั้งแต่โดนขวัญอมควยนั่นแหละ…กลางวัน ก็เย็ด…กลางคืนก็เย็ด…สงสัยกูเกิดมาเพื่อเย็ดชาวบ้านชาวช่องโดยเฉพาะแน่ๆ มั้ง…
“เร่งอีก…เร่งเร็วๆเข้า…ขวัญจะเสร็จแล้ววว…โอยยยย…มันเสียวเหลือเกินพี่จ๋า …หนูใกล้แล้วววค่ะพี่…”
ผมเองก็ทนเงี่ยนไม่ไหวแต่พยายามอดทนสุดชีวิตเพื่อไม่ให้เสียหน้าพี่ชาย…
“อุ๊ก…หัวควยชนถึงมดลูกเลยอ่ะ…อูววววว…สนุกสุดๆ…แบบนี้เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม …อืออออ…”
ผมสอดมือผ่านรักแร้ดวงขวัญสาวน้อยมัธยมคล้องหัวไหล่ทั้งสองข้างพร้อมเด้ง เอวกระเด้าส่งควยเข้ารูหีอย่างหนักหน่วงดุเดือดเลือดพล่าน…รู้สึกได้ถึงแรง บีบตอดกระชับในโพรงหีซึ่งมันค่อยๆทวีความแรง…
ผมเร่งโขยกบั้นเอวเย็ดแรง…แรงขึ้น…ขวัญเอาผ้ามาอุดปากตัวเองเมื่อไหร่ไม่รู้ ส่งเสียงร้องอื้ออออ…ส่ายหน้าผมสะบัดหลับตาปี๋ขณะรูหีกำลังรับดุ้นควยจนแคม บวมเป่ง…น้ำคาวจากช่องคลอดไหลย้อยออกมาไม่หยุด…
“…อุ๊บบบ…อู้ววววววว…ขวัญพี่ทนไม่ไหวแล้ว…หีตอดควยเหลือเกิน…ขอออก…ในหีน้อง นะจ๊ะ…”
ขวัญเอี้ยวศรีษะผงกหัวเป็นเชิงอนุญาตขณะปากยังร้องครางระงมดังอื๊อๆๆๆตลอด เวลา…ในที่สุดเวลาปล่อยของก็มาถึงจนได้…ผมตะบันเข้าไปเต็มเหนี่ยวก่อนแช่ควย คารูสวาทอย่างแน่นหนึบ…
“อ้าาาาา…อะ…ออกแล้ว…โอวววววววววววว…”
ร่างขวัญเกร็งกระตุกอย่างแรงเช่นกัน…ภายในรูเสียวสวาทตอดรัดตุบๆๆๆควยผม พุ่งฉีดน้ำอสุจิเข้าตัวสาวน้อยอย่างเต็มที่…เงยหน้ามองเพดานครางอูยด้วยความ เสียวซ่าน…ผมกับขวัญหายใจหอบด้วยความเหนื่อยอ่อนทั้งคู่…สมความปรารถนาของ เด็กสาวที่อุตส่าห์ดั้นด้นมาแหกหีให้เย็ดถึงที่ทำงาน…สักพักผมชักท่อนควยออก … น้ำกามของตัวเองและน้ำเมือกของเด็กสาวเพื่อนสนิทของอ้อยผสมผสานเป็นเนื้อ เดียวกันไหลย้อยผ่านกลุ่มขนหมอยหยดลงพื้นห้อง…ขวัญยังโก่งก้นไม่เปลี่ยนท่า… ภาพน้ำกามหลั่งไหลออกจากรูหีมันเป็นภาพที่ผมต้องจดจำไว้ไม่มีวันลืม…
“เป็นยังไงจ๊ะน้องรักของพี่?…”
ผมช่วยพยุงขวัญและถามทั้งที่ตัวเองก็หอบ…
“หนูแทบเป็นตะคริวแน่ะค่ะ…พี่บอลนี่อึดจัง…เย็ดทนกว่าพี่เชนซะอีก…”
“แสดงว่าพี่เก่งกว่าเชนสินะ…ต่อจากนี้ขวัญจะกลับบ้านเลยหรือเปล่า?”
“ไม่หรอกค่ะ…ขวัญขออนุญาตแม่แล้วว่าจะนอนค้างบ้านเพื่อนแต่ความจริงหนูจะไป นอนกับพี่เชน…”
โอ้โห?…สงสัยยังมีรายการหนังสดต่ออีกสิเนี่ย…ขวัญนี่สุดยอดในสุดยอดตัวจริง เสียงจริง…
“วันหลังถ้าขวัญจะไปค้างกับพี่บอลบ้าง…พี่คงไม่ขัดข้องนะคะ?…”
“ไม่เลยจ๊ะแต่อย่าเพิ่งบอกอ้อยนะ…”
เด็กสาวขานรับเสียงใสขณะตักน้ำล้างคราบน้ำกามและทำความสะอาดอวัยวะเพศก่อน แต่งตัวเรียบร้อย
“ค่า…เรา 2 คนนอนด้วยกัน…แก้ผ้าเย็ดกันแล้วจะบอกคนอื่นได้ยังไง…เรื่องนี้เป็นความลับ ของเรา 2 คนเท่านั้นนะคะ…ฮิๆๆ…”
…อยากปรบมือดังๆงามๆสัก 3 ทีให้เด็กหญิงดวงขวัญนักเรียนมัธยมต้น ของ โรงเรียนสตรีชื่อดัง…น่าให้ รางวัลดีเด่นด้านเก่งวิชารักยิ่งกว่าใครๆในรุ่นเดียวกัน…เธอกลับไปด้วยความ ชุ่มฉ่ำชื่นมื่นและอิ่มเอิบใจพร้อมกับเจ้าเชน…เพื่อนผมมันบอกว่าคืนนี้คงแทบ ไม่ได้นอนกัน…ผมด่ามันทิ้งท้ายซะ…
“ไอ้บ้ากามนี่…อย่าหักโหมให้มากนักนะโว้ยคิดถึงน้องเขาบ้าง…”
ผมยิ้มเพียงคนเดียวขณะกำลังล้างห้องน้ำเพื่อทำลายหลักฐานต่างๆเสร็จเข้าไป ล้างจานในครัวต่อ…
“เอ้า!!…กองสุดท้ายแล้ว…เหนื่อยหน่อยนะ…”
“เหนื่อยหน่อยนะ”…ประโยคนี้ของพี่แก้วเล่นเอาสะดุ้งใจหายแว้บ…
“อะไร?”
“เปล่าครับๆ…”
พี่แก้วไม่รู้หรอก…คิดฟุ้งซ่านเลยเถิดไปได้นะผมนี่แต่นึกถึงเรื่องเมื่อกี้ นี้ขวัญบอกว่าจอยกับโบว์ก็อยากมาหาผมเหมือนกัน…ได้เจอพวกเธอที่โรงเรียนเป็น ครั้งคราวแต่ไม่ได้มีโอกาสทำแบบนั้นกันซะที…ปาร์ตี้เซ็กส์หมู่!!…เมื่อไหร่ จะมีโอกาสเกิดขึ้นอีกก็ไม่รู้?…
…………………………………………………………………………………………………………

“ฮัดเช้ย!!!…”
…ผมไม่ได้เป็นไข้แต่เพราะเมื่อสักครู่นี้โดนใครบางคนกลั่นแกล้งเอาน้ำเย็นๆ สาดต้อนรับเวลาเช้าตรู่ของวันใหม่…เป็นใครน่ะรึ?…เดาไม่ยาก…สมาชิกในบ้านที่ ทำเรื่องแผลงๆแบบนี้มีอยู่เพียงคนเดียวเท่านั้น…ราวๆสัก 15 นาทีก่อน…
“…กลับมาแล้วจ้า…ขอบอลกอดสาให้ชื่นใจหน่อยซิ…มามะ…”
“นี่ไม่ใช่เวลาทำอย่างนั้นนะตาบ้า…”
…อะไรหว่า??…เช้านี้สาดูท่าทางยังไงก็ไม่รู้?…ส่วนอีกด้านหนึ่งฝนถือขันน้ำ เข้ามาใกล้แต่ไม่ได้ใส่ใจกับเธอเพราะยังไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น…
“สามาช่วยแม่อุ่นสุกี้ทีจ๊ะ…อ้อยไม่ต้องช่วยป้าหนูรีบกินข้าวเถอะ…บอลก็รีบ อาบน้ำแต่งตัวเร็วๆเข้า”
“ค่าแม่…อ้าว!!…ฝนถือขันจะเอาไปไหนน่ะ?…”
“เอิ้บ!!…สะดุดๆ…”
“เฮ้ย!!!!…”
ผมกำลังก้มหยิบรองเท้าไว้บนชั้นวางอยู่ๆฝนก็ถลาเข้ามาหา??…จะหลบหลีกระวัง ตัวก็ไม่ทันการ…
ผลลัพธ์จึงออกมาเป็น…
(ซ่า!!!…)
ขันจากมือฝนหล่นลงพื้นกร๊องแกร๊งเหมือนหัวใจหล่นไปอยู่ตาตุ่ม…น้ำในนั้นเป็น น้ำเย็นเจี๊ยบอย่างกับเพิ่งเอามาจากตู้เย็นราดรดตัวผมเต็มเปาต่อหน้าต่อตาสา ซึ่งอยู่ไม่ห่างกัน…
“โอ้ย!!!…ทะ…ทำอะไรของเธอเนี่ยหา??…ยัยบ้าเอ๊ย!!…เย็นๆๆ…อูยๆๆ…”
“ตาย!!…โทษทีๆๆ…ฝนสะดุดจะล้มน่ะ…โหว!!…บอลเปียกหมดเยย…”
“ยะ…อย่ามาทำพูดดีนะ!!!…เธอตั้งใจใช่มั้ย??…จงใจแกล้งฉันสินะ”
บรื๋อ~~~!!…หนาวสะท้านเข้าไปถึงกระดูก…มันน้ำในตู้เย็นชัดๆโดนแกล้งอีกจนได้ …ผมโมโหร้องตวาดลั่นบ้านแต่ฝนไม่มีท่าทางกลัวเกรงแม้แต่นิดเดียวแถมยังเถียง กลับมาหน้าตาเฉย…
“ป่าวน๊า!!…มะได้ตั้งใจแกล้งสักติ๊ดเดียวแต่มันหลุดมือพอดี…ฮะๆๆๆ…บอลอย่า หงุดหงิดซี่…”
“ฝน…หรือว่าเมื่อคืน??…”
“อื๊อ…ไม่ใช่ๆ…นี่ฝนตั้งใจจะล้างหน้าแต่ดันทำขันหลุดมือก็แค่นั้น…”
…ล้างหน้าบ้าอะไร?…ตัวเองแต่งชุดนักศึกษาเรียบร้อยแล้วมีใครจะอุตริเอาน้ำ สุดเย็นเจี๊ยบจากตู้เย็นอย่างนี้มาใช้ล้างหน้ากันบ้างดูดีๆมีน้ำแข็งด้วย…จง ใจแกล้งเห็นๆ…อีหนูเขี้ยวปิศาจต้องวางแผนมาก่อนแน่…ทำเขาได้แล้วฉีกยิ้มเย้ย หยัน…ว้อย…
“…อ้อยรีบเอาผ้ามาให้หน่อย…”
“ผ้าค่ะพี่…เช็ดเร็วๆเข้า…”
น้องสาวผู้แสนดีออกมาเห็นเหตุการณ์จึงรีบหยิบผ้ามาให้ส่วนแม่กวางอยู่ตรง ประตูครัว…ผมงี้หนาวจนตัวสั่นงันงก…ยัยนี่เกิดเพี้ยนอะไร…อากาศก็ไม่ร้อนและ ยังทำหน้าทะเล้นอยู่ได้…ขอเขกหัวสักทีเหอะ…อุ!!…พี่แคทเดินลงมาพอดี…หน้าตา แบบนั้นมัน??…
“เรารีบไปเถอะค่ะพี่…ฝนเสร็จธุระแล้ว…”
…หนอยแน่ะ!!…เสร็จธุระแล้ว?…ถ้าพี่แคทไม่อยู่ด้วยฉันจะจับเธอไปโยนทิ้งแม่ น้ำซะเดี๋ยวนี้แหละ!!…
“แคทกับฝนไม่อยู่กินข้าวเช้าก่อนล่ะจ๊ะ?…”
“ไม่ล่ะค่ะป้า…พวกหนูจะไปกินที่มหาลัย…”
…สีหน้าพี่แคทกลับไปแบบเดิมอย่างเคยเป็นอีกครั้ง…เมื่อวันก่อนยังเห็นเธอ อารมณ์ดีหัวเราะยิ้มแย้มแจ่มใสดีนี่นา…ไหงกลายเป็นแบบนี้ได้…หลังจากนั้นมัน เกิดอะไร…อากัปกิริยาตอนเช้านี้เหมือนกับตอนผมล่วงล้ำเข้าห้องของเธอเมื่อ หลายวันก่อนไม่มีผิด…ยิ่งกว่าอีกด้วย…ไม่อยากเห็นพี่สาวคนสวยเป็นแบบนี้… อย่างกับประกายดวงตาเย็นพอๆกับน้ำเย็นที่โดนสาดพุ่งตรงมาทางผม…
“…น่าสนุกจริงนะบอล…”
พี่แคทพูดเพียงแค่ประโยคนี้เท่านั้นแล้วก็สวมรองเท้าเดินออกไปฝนถือกระเป๋า ตามติดแต่ตอนเดินผ่านหน้า…
“นี่แค่การตักเตือน…คิกๆๆ…คราวหลังถ้าทำอีกจะเปลี่ยนเป็นโดนน้ำร้อนซึ่งเป็น วิธีปราบคนบ้าได้ผลชะงัด…”
ผมถึงบางอ้อรู้แจ่มแจ้งว่าถูกแกล้งแน่นอนจึงคว้าหมับดึงเส้นผมสาวน้อยจอม แก่นจนหน้าหงาย…
“โอะ…โอ้ย!!…นี่…นี่บอลจะหาเรื่องฝนใช่มั้ย??…เอาเซ่!!…มาลองกันสักตั้งก็ ได้…”
ฝนโต้ตอบกลับทันควัน…ผมกับเธอต่างก็ดึงเส้นผมของกันและกันกลายเป็นการเล่น ชักเย่อไม่ยอมปล่อย…ลูกพี่ลูกน้อง 2 คนดึงดันจะเอาชนะกันให้ได้…
“โอ้ย~~~!!!…เจ๊บๆๆ!!!…บอลรังแกผู้หญิงได้ไง…นี่แน่ะ!!…สู้รึ?…”
“เออเซ่ยัยตัวดี!!…ขอโทษฉันเดี๋ยวนี้…ไม่งั้นไม่ปล่อย…”
“ชะชะช้า!!…อย่าหวังเลยเว้ยเฮ้ย…ตัวเองผิดแล้วยังจะมาให้เค้าขอโทษอีกเร๊อะ ?…ฮึ่ม!!…หนอย…”
“ฉันไปทำอะไรผิดวะ?…โอ้ย!!…”
“ย้ากส์!!”
“2 คนนี้หยุดซะทีเถอะ!!…ทำอะไรกันเป็นเด็กๆ…”
สาร้องห้ามและพยายามจะเข้ามาแยกพวกเราออกส่วนฝนทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้แต่ค่อยๆ ลอบขยับขาขวามาตรงหน้าทีละนิดๆ…คิดเตะกล่องดวงใจสิท่า?…กล้าถึงขนาดนี้เชียว แต่ไม่ได้กินซะหรอกเฟ้ย…เมื่อเห็นว่าผมรู้ทันเบี่ยงตัวหลบสาวน้อยก็โชว์ เขี้ยวยิ้มแสยะ…
“ฮี่ฮิ…รู้ตัวเหมือนกันรึ?…เก่ง…แต่บอลยังเก่งไม่พอ…”
ฝนรอจังหวะผมเปิดช่องเผลอเหลือบดูสาใช้ความว่องไวปานลิงวอกเอาอีกมือบีบจมูก และบิดอย่างแรงทำเอาต้องรีบปล่อย…อูย…เจ็บทั้งหัวแสบทั้งจมูก…
“โฮ่ๆๆ…ช่องว่างเต็มไปหมด…ร่อแร่ๆ…เจ้าพี่บ้าๆ!!…จงสำนึกเสียเถอะว่าทำไมถึง โดนน้ำสาด…”
จากนั้นเด็กสาวสุดแก่นก็รีบหนีอย่างรวดเร็ว…ไม่เข้าใจว่าไปทำอะไรให้ 2 คนนี้กันแน่…พี่แคทอารมณ์อึมครึมเหมือนเห็นผมเป็นคนแปลกหน้าไม่น่าไว้ใจ…ฝน ปั่นหัวกลั่นแกล้งผมจนตัวเปียกปอนแถมไม่ขอโทษยอมรับว่าตัวเองผิด…ยังยื่น หน้ากลับเข้ามาอีกแน่ะ??…
“เฮะๆๆ…ลืมรองเท้าลืมกระเป๋า…เฮ่!!…คุณพี่บ๊อง!!…แน่จริงก็ตามไปเอาคืนที่ มหาลัยได้เล้ย…”
…แสบสันต์มากขึ้นทุกวันๆ…ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาและได้มีโอกาสเล่นแหย่กัน เมื่อใดก็มักจะเสียทีให้สาวน้อยน้องรักของพี่แคทเกือบทุกครั้ง…ยัยนี่เกิดมา เพื่อเป็นดาวข่มกันแน่ๆ?…
“ฝนคิดว่าบอลเป็นต้นเหตุน่ะและสาก็บอกแล้วว่าไม่ใช่แต่ยัยคนนี้เขาไม่ฟัง เลย”
สาถือผ้าในมือช่วยเช็ดหัวเช็ดหูให้และเมื่อเธอเล่าเรื่องเมื่อคืนให้ทราบ…ผม รู้ตัวว่าได้ทำความผิดลงไปซะแล้ว…
…………………………………………………………………………………………………………

“เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละ…มึงจะให้กูขัดพี่ยุทธได้ยังไงและกูบอกว่าต่อไป แล้วแต่ความสามารถของพี่…ผมจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว…”
“พี่แคทไม่ชอบผู้ชาย…มึงก็เห็นนี่ว่าเธอโดนหนุ่มๆตามจีบแทบทุกวันและมันต้อง ยิ่งรู้สึกแย่มากไปอีกถ้าจะยังมีผู้ชายโทรตามไปจีบถึงบ้าน…สถานที่ส่วนตัวนะ โว้ย…”
“เออ…ตัวกูผิดจริงๆว่ะ…เอาไว้จะขอโทษพี่เขา…แค่คิดก็น่ากลัว…สาบอกว่าเมื่อ คืนพี่แคทอารมณ์หงุดหงิดเชียว…กูนี่ไม่น่าเล้ย…เธออุตส่าห์อารมณ์ดีเพราะ อาหารฝีมือฝน…เอ้อ!!…สาบอกมาอย่างงั้นนะ…”
“…มึงโชคดีจริงๆได้กินอาหารฝีมือน้องฝน…กูอิจฉาว่ะ…แต่ไม่ค่อยอยากเชื่อเท่า ไหร่เลยก็ภาพลักษณ์มันสวนทางกันสุดๆ…ต่อให้พี่แคทหรือเจ้าตัวมาบอกเองกูยัง ต้องคิดก่อน”
“ไม่ต้องชมเจ้าเด็กบ้านั่นให้เลิศเลอนัก…มันคือภาพลวงตา…ไม่เจอแบบกูน่ะดี แล้ว…”
แต่ผมสังหรณ์ในใจลึกๆนะว่าที่โดนไปเมื่อเช้านี้มันยังเป็นแค่การเริ่มต้น… การกลั่นแกล้งอันเจ็บแสบยิ่งกว่าเดิมมันจะต้องมีอีกแน่นอน…ระมัดระวังตัวเอง ไว้ดีกว่า…ในมหาลัยแม้ได้เจอพี่แคทผมก็ยังไม่กล้าไปขอโทษเธอเพราะเกรงคนนอก จะรู้อะไรมากเกิน…เออแฮะ…คนคิดอยากจะเจอดันไม่เจอแต่คนไม่อยากพบกลับพบซะได้ …ในสถานที่ปลอดคนซะด้วย…
“นั่งทำหน้าปั้นยากอยู่ได้แต่ตรงนี้มันเย็นเจี๊ยบชื่นใจสบายดีหรอ??…”
“เออ!!…เย็นมาก…เย็นชื่นใจดีสุดๆ…นี่ยังกล้าปรากฏตัวให้ฉันเห็นอีกนะ…”
“แหมๆๆ!!…แหย่กันสนุกๆ…ทำจริงจังมากไปไม่ดีเน้อว่าแต่อยากไปพบพี่มั้ยล่ะ ?…ถ้าอยากพบจะช่วยลัดคิวพาไปให้เชือด…แบบนี้ไง…”
นั่นแน่ะ!!…ทำท่านิ้วโป้งเชือดคอหอยให้ดูด้วยนะ…อีหนูพุก…
“เฮอะ!!…ยังดีกว่า…ฉันจะกลับไปโดนเชือดที่บ้านเอง…แล้วกับพี่ยุทธพี่แคทเขา ว่าไงบ้าง?…”
“ฮึฮึ่ย~~~!!…เจ้าพี่จอมกวนเอ้ย!!…ป่านนี้ยังทำเป็นมามีเงื่อนไขอี๊ก…ฮึ!!… ถ้าพี่ยุทธก็กินแห้วเรียบร้อยไปตั้งกะเมื่อคืน…อย่างนั้นไม่สามารถทำให้พี่ แคทชอบได้ร้อก…เมื่อไม่นานมานี้ก็คงต้องแอบไปซดน้ำใบบัวบกแก้ช้ำในอีกครั้ง… เฮะๆๆ…”
ผมเลิกคิ้วอย่างฉงน…งั้นผู้ชายแบบไหนกันล่ะที่พี่แคทจะชอบ…ก็ขนาดหล่อ…รวย… เรียนเก่งแบบพี่ยุทธยังไม่สำเร็จ…ยังไม่สามารถทำให้พี่แคทยอมรับข้อเสนอไป พิจารณาได้…ฝ่ายฝนเหล่ตามองค้อนมือตบโต๊ะดังปังเล่นเอาสะดุ้งนิดๆ…
“ไม่รุ!!…คนผิดไม่มีสิทธิ์ถามนะจะบอกให้…เย็นนี้บอลต้องไปขอโทษพี่แคทแล้วฝน จะช่วย…ช่วยยุแยงตะแคงรั่ว…ฮิๆๆ…ก็พูดไปงั้นแหละฝนต้องอยู่ซ้อมเชียร์นี่นะ… พยายามเข้าล่ะกันคุณพี่ชายขา…”
พูดเสร็จฝนเดินเยื้องย่างส่ายบั้นท้ายอย่างยียวนกลับขึ้นอาคารปล่อยให้ผม นั่งง่วนคิดคำขอโทษอยู่เพียงแค่คนเดียว…แต่โอกาสมันมาถึงเร็วกว่าที่คิดไว้… ช่วงขี่รถถึงทางโค้งออกถนนใหญ่เพื่อจะกลับบ้านมีรถเก๋งสีขาวขับแซงผ่านไป…จำ ได้ว่าเป็นรถของพี่แคทจึงบีบแตรเรียกแต่เธอกลับไม่หยุดรถแถมเร่งความเร็ว ขึ้น…พี่ต้องรู้ว่าเป็นผมแต่คงไม่สนใจ…งานนี้ชักไม่ง่ายแต่ยังไงได้เจอกัน ที่บ้านแน่นอนล่ะน่า…ข้ามผ่านสะพานข้ามคลองเล็กน้อยก็เห็นพี่แคทยืนอยู่ริม ถนนใกล้ๆกับรถของเธอ…ผมรีบขี่รถไปหาทันที…ท้องฟ้ายามนี้เหมือนฝนใกล้จะตกแล เห็นกลุ่มเมฆดำเริ่มก่อตัวหนา…ก่อให้เกิดสายลมพัดผ่านร่างของผมและหญิงสาว สูงโปร่งในชุดนักศึกษา…เส้นผมยาวปลิวลู่สะบัดตามแรงลม…นัยน์ตาข้างหลังแว่น ทั้ง 2 ดวงของเจ้าหล่อนนิ่งสงบและเยือกเย็นสุดหยั่งถึงจนรู้สึกประหวั่นใจ…เธอคนนี้ ช่างแตกต่างไปจากผู้หญิงคนอื่นๆที่เคยพบมาทั้งหมดในชีวิตทั้งการแสดงออกและ คำพูด…รอยยิ้มพิมพ์ใจอันสดใสหายไปไหน?…ดูอย่างกับพี่แคทในวันนี้กับเมื่อวัน ก่อนๆคือคนละคนกัน…
“เธอมีอะไรจะพูดกับพี่ก็รีบๆพูดมา…แต่เตือนก่อนนะว่าคงไม่ใช่รับไหว้วานเป็น คนกลางหาคู่ให้…ถ้าอย่างงั้นเราคงไม่ต้องคุยกันอีก”
“ไม่ใช่แน่นอนครับ”
ผมไม่รอให้พี่แคทต้องบอกซ้ำ 2 รีบอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้เธอฟังตั้งแต่ต้นจนจบ…สุดท้ายก็กล่าวคำขอโทษ… ระหว่างอธิบายพี่สาวฝนไม่ตอบอะไรกลับมาแม้แต่คำเดียว…เธอปิดเปลือกตานิ่งฟัง อย่างสงบเมื่อเห็นว่าผมไม่พูดอะไรอีก…
“…พี่ไม่ชอบการกระทำของยุทธนาเพราะเท่าที่ทราบ…เรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงของ เขามักเป็นไปในทางลบมากกว่าทางบวก…เธอไม่เคยรู้หรือไงกัน?…”
“พี่ยุทธยังไม่มีแฟนนะครับ…ถึงมีผู้หญิงมาติดพันหลายคน…แต่พี่เขาก็…”
“พอเถอะ!!…พี่ไม่ต้องการรับรู้อะไรเกี่ยวกับเขา…มาก…ไปกว่านี้”
…ดวงตาของหญิงสาวที่ปิดในตอนแรกถูกเปิดลุกวาวอย่างเฉียบพลัน…น้ำเสียงก็ เริ่มดังเข้มมากกว่าเดิมเป็นการเตือนให้ผมรู้ว่าไม่ควรจะพูดจาเซ้าซี้เธออีก ต่อไป…พี่แคทชิงตัดบทการสนทนา…
“…พี่ไม่ต้องการจะเครียดกับเรื่องอื่นนอกจากเรื่องเรียนส่วนคำขอโทษของเธอ พี่จะรับไว้และหวังว่าคงจะไม่มีครั้งต่อไปเกิดขึ้น…”
หญิงสาวสะบัดเรือนผมเดินกลับขึ้นรถขับบึ่งไปตามเส้นทางถนนสายเลียบคลอง…ส่วน ผมใจหนึ่งก็ยินดีที่สาวลูกพี่ลูกน้องยอมยกโทษแต่อีกใจก็กลัวว่าจะมีคนอื่นมา ขอให้ผมช่วยแบบพี่ยุทธอีก…พี่แคทเตือนกลายๆแล้วว่าถ้ามีครั้งหน้าเกิดขึ้น… สาวสวยผู้เย็นชาอาจ จะไม่ ยอมรับคำขอโทษของผมแบบครั้งนี้เป็นแน่…ยังไม่รู้ หรอกแต่รู้แน่ๆคือผมคงไม่ต้องขี่กลับไปถึงบ้านแล้วงั้นก็มีเวลาเหลือเยอะพอ สมควร…ไปหาเก๋กับสาวจะดีมั้ยนะ?…


 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ