นวนิยายสั้น เกาะมหัศจรรย์ ตอนที่ 5 สำรวจ..แว่น..By..areja..(ซ่อนเนื้อหา)

นวนิยายสั้น เกาะมหัศจรรย์ ตอนที่ 5 สำรวจ..แว่น..By..areja..(ซ่อนเนื้อหา)

  • 0 ตอบ
  • 10141 อ่าน
*

ออนไลน์ areja

  • Global Moderator
  • *****
  • 11815
  • 21135
  • เจ้เตือนแล้วนร้าว่า อย่าสดๆ
    • ดูรายละเอียด
.......... ..... .นวนิยายสั้น เกาะมหัศจรรย์ ตอนที่ 5 สำรวจ..แว่น..By..areja..

           ..........เอา พวกมักง่าย รีพลาย ซั่ว นะคะ บอกก่อนเจอ ถ้า แว่น เตือนแล้วไม่เปลี่ยน พฤติกรรมคุณ จะ โดนแบน ไม่มีคุณอ่านซะคน ก็ยังมีอีกหลายคนที่อ่านนิ เขียนมาให้อ่าน ฟรีๆ  .. ไม่ได้อะไร เสียทั้งเวลา แต อย่าให้เสียความรู้สึก กว่าจะเสร็จแต่ละตอน แสดงน้ำใจ ให้มันโอเครหน่อยอยาก เกรียน เดียว เจ้จะจัดให้..

.................//.......................//.............. ..................././( 12/4/2558 )/./.............. ............/ /.............................//..

ตอนที่ 5 สำรวจ

         เกือบ 5 นาที แก้วกับ โทมัสยั้งนัวเนียพัวพันกัน แก้วลงไปคลุกเลียปลายเงี่ยงดำเมี่ยงของ โทมัสทำความสะอาดจนคาบเมือกน้ำกามขาวคาว แทบไม่มีหลงเหลือให้เห็น..โทมัส ก็เช่นกันได้เลียทำความสะอาดแคมอวบอิ่ม จนเกือบแห้งสนิท..ทั้งคู่ล้างตัว เสร็จทำท่าจะมีรอบ 2 สองสาวเลยต้องตะโกนเข้ามาเบรกก่อน เพราะ ทุกคนต่างหายกันมานานแล้ว..

“ แก้ว ๆ อาบน้ำเสร็จยังงง.ง..”..กิ่ง ถอยกลับออกไปเกือบ 5 เมตร แล้วแกล้งตะโกนเสียดัง แต่ไม่หันตรงมาทาง ทั้งคู่ที่อยู่ในน้ำ..เธอ รู้จักน้องสาวดี เรื่องความไวไฟ ร้อนแรงเกี่ยวกับเซ็ก เลยไม่แปลกใจนักที่เห็น น้องสาวจะมีความสัมพันธ์กับคนที่พึ่งพบเจอไม่ถึงวัน..
“ แก้ว แก้ววว.ว..น้าโทมัสสสสสส.ส..ส ..อาบน้ำเสร็จกันหรือยัง..”..เบญ ตะโกนเสียงหวานแหว๋วตามมา และค่อยๆ เดินกันช้าๆ เข้าไปให้ทั้งสองทันแต่งตัวกันก่อน..

          สองสาวเดินเข้าไปอย่างเชื่องช้า ต่างหัวเราะกันเบาๆ พอเข้าไปถึงทั้งสองก็แต่งตัวกันเรียบร้อยแล้ว..สองสาว ที่ตามมาที่หลังลงอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ทั้งหมดใช้เวลาอีกไม่นานก็กลับออกไปที่พัก..แก้ว ยิ้มกับพี่สาว เธอรู้ว่าพี่สาวของเธอ ต้องมาแอบดูอยู่นานแล้วแน่นอน..ส่วน เบญการพบเห็นคนมีเพศสัมพันธ์กันสดๆ นี่คือหนแรกในชีวิต เพราะ เธอเป็นเด็กเรียนที่เอาแต่เรียนไม่ค่อยสนใจสิ่งเย้ายวน ของสังคมยุคไอที เท่าไร..ภาพแนวนี้จึงผ่านตาจากกลุ่มเพื่อนบ้าง แต่ ก็ไม่มากมายอะไร ครั้งนี้จึงเป็นคราแรกที่ เธอตื่นเต้นกับความเสียวด้วยนิ้ว โดยมีภาพประกอบ สดๆ..

พอถึง ที่พักก็ต่างแยกย้ายกันเข้านอนด้านฝั่งสาวๆ ถูกสองสาวเข้าแทรกตรงระหว่าง ปลาและเบญ สองพี่น้องนอนติดกันแทรกนอนไล่ออกมาต่อจากเบญ,แก้ว,กิ่ง,ปลา.แอนนา..ค่ำคืนนั้นผ่านไปอย่างปลอดภัยสงบ..ไม่มีสัตว์ร้ายสัตว์แปลกใดๆ มาแผ่วพาลนอกจาก มดที่มาขนเศษอาหารที่ตกอยู่รอบกองไฟ..


                 14

          แสงเช้าทางทิศตะวันออก มาจากขอบฟ้าทะเลไกลทุกคนแยกย้ายทำกิจวัตร ของตน..โทมัส ออกไปหาแทงปลาลองแหลนและฝีมือหอกมีแก้ว ติดสอยห้อยตามไปด้วย..กิ่ง,ปลา.เบญ ช่วยกันหุงข้าวทำอาหารเพิ่มเติม จากปลาที่ย่างไว้ 3 ตัวซึ่งอาจไม่พออาหารเช้าปลากระป๋องถูกนำมาเปิดเพิ่ม..ทอม เตรียมเสบียงสำหรับมื้อกลางวันใส่เป้สนามสำหรับทุกคนที่จะไปค้นหาคนต่อวันนี้ แอนนาจัดยาลงเป้ไปพอสมควร ทั้งผ้าพันแผล,ยาฆ่าเชื้อ,ยาแก้อักเสบเผื่อเจอเหตุทำให้เกิดการได้รับบาดเจ็บ..

ชาญ กับบักธงหายไปแนวป่าเช่นเดิ.. ส่วน กริช นั่งต่อสายไฟวงจรวิทยุสื่อสาร โดยใช้เหล็กแหลมเผาไฟจนแดงทำหัวแร้งบักกี และใช้เศษตะกั่วเก่า หรือตะกั่วส่วนที่ไม่ใช้มาเชื่อมต่อสายไฟวงจร..


“ สำเร็จแล้ว..ซ่อมได้แล้ว..มีสัญญาณ คลื่นวิทยุแล้ว กัปตันดูเข็มที่หน้าปัดซี มันตีเร็วมาก..”..กริช ส่งเสียงดีใจ..
“ ลอง ส่งเสียงเรียกซิ เพื่อมีใครตอบ อาจเป็นคลื่นแม่เหล็กธรรมดาก็ได้นะ..”..ทอม บอกขณะมายืนดู..
“ ใช่อาจเป็นคลื่นแม่เหล็กธรรมดา เพราะเครื่อง ก็ไม่สมบูรณ์นัก อาจมีคลื่นแม่เหล็กแทรก..”..กริช บอก. .( ใครเคยเล่นวิทยุแร่ตอนเด็กอาจจะทราบนะคะ..)
“ ลองเรียกดูยังคะกริช..”..แอนนา ตื่นเต้นมองเข็มที่ตีถี่ยิบบนหน้าปัดเครื่องส่งสัญญาณวิทยุ..
“ เดียวลองดูครับ แอน..ฮัลโหลๆ ๆ มีใครได้ยินบ้าง ฮัลโหลๆ ที่นี้ ชายหาดๆ ๆๆ.ๆ.ซ่าาาาาาาา.าา.า.. แคร๊กกก.ก.ๆๆ ซื่อออ.อออ.ออ.อ.แคร๊กๆๆๆ. ...”..กริช เรียกไปตามที่คิดได้ตอนนั้น..เงียบไม่มีสัญญาณตอบรับมีแต่เสียงคลื่นกลับมาซ่าๆ ในลำโพง แต่ไม่มีเสียงที่ มนุษย์เข้าใจ มันซ่าเหมือนมีใคร กด คีร์ตอบโต้..
“ อาจเป็นไปได้ว่าจุดที่รับ หรือ ที่เราอยู่สัญญาณอาจไม่ชัดอย่างไร เดียวลองเอาติดตัวไปได้ไหม..”..ทอม บอกแก่ กริช..
“ ได้นะได้ครับ.. แต่ แบตเตอร์รี่นี่ไม่แน่ใจว่าเราสามารถใช้ได้นานเท่าไร คงต้องเปิดเป็นช่วงๆ ที่เราแน่ใจมากๆ ว่ามีสัญญาณนะครับ กัปตัน..”..กริช ลองเรียก และหมุนเอียงเสาสัญญาณไปรอบทิศ มีบางจังหวะที่พอหันเข้าไปภายในตัวเกาะ แล้วเข็มตีค้างถี่ที่ตัวเลขสูงมาก..

          พอทุกคนกลับมารวมตัวกันและรับรู้ ก็ดีใจที่ วิทยุสื่อสารสามารถซ้อมจนใช้การได้ ทั้งสองชนิด และลองทบสอบโต้ตอบกันจนแน่ใจว่าสามารถติดต่อกันได้..กริชจึงเอา FM 1 ติดเป้ของตัวเองไปด้วย ส่วน FM 5 ให้คนที่อยู่คอยเปิดรับสัญญาณเป็นระยะ กริช ลองใช้ทั้ง 2 เครื่องติดต่อกัน ก็สามารถทำการติดต่อกันได้ใช้งานได้อย่างดี..หลังมื้ออาหารเช้าสิ้นสุดลง ทุกคนก็แบ่งหน้าที่กัน คณะหนึ่งจะอยู่ที่ชายหาดและ ชาญกับบังธง ก็อาสาอยู่ที่ชายหาดเพื่อรอความช่วยเหลือเหมือนเดิม แต่ความจริงคู่นี้คงห่วงเหล้า และขี้เกลียดเดินทางไปเพื่อใครอื่นมากกว่า รอคอยอย่างไม่เหน็ดเหนื่อยอยู่ที่นี้..กิ่ง ก็ขออยู่ที่ชายหาดเช่นกัน..

แก้ว นั้นขอไปกับคณะค้นหาพ่อของตน ปลากับเบญครั้งนี้ต้องการไปด้วย..หมอแอนนา ก็ไปด้วยเผื่อมีใครได้รับบาดเจ็บจากการเดินทางจะได้สามารถปฐมพยาบาลได้ทันท่วงที่..กริช,โทมัส,ทอม ทุกคนล้วนไปด้วยเช่นกันทั้งหมดออกเดินทางแต่เช้าเวลานั้นเกือบ 9 โมงเช้า..โดยครั้งนี้ จะไปทางด้านขวาของฝั่งชายหาด และ จะไต่เนินเขาขึ้นไปบนหน้าผาที่ โทมัสเดินไปตันที่นั้น และขึ้นไปดูว่าอีกฟากนั้นมีลักษณะภูมิทัศน์เช่นไร..อาหาร,อาวุธ.วิทยุสื่อสาร,ยาภาคสนามถูกจัดเตรียมไปอย่ามากพอสมควร ต่างแบ่งใส่เป้ของแต่ละคนไป ตามใครสะดวกนำพา..

ความจริง ปลาจะอยู่เป็นเพื่อนกิ่ง..แต่กิ่ง กับบอกไม่เป็นไรเธออยู่ได้ และอยากรอพ่อเธอที่นี้มากกว่า เพราะ แก้วก็ไปเป็นตัวแทนเธอออกตามหาพ่อแล้ว ถ้าเธอไปด้วยแล้ว พ่อเธอมาที่นี่ อาจไม่กล้าเข้ามาถ้าไม่เห็นพวกเธอคนใดคนหนึ่ง..เบญ ให้ปลาระวังบักธง ที่อาจคิด-ทำไม่ดีกับกิ่งได้ กิ่งบอกเธอรับมือได้ไม่ต้องเป็นกังวลในเรื่องนี้..พอทุกคนไปหมด สองชายที่อยู่ที่ตั้งชายหาด ก็เริ่มตั้งวงกันอีก กิ่งไม่รวมวงด้วยเพราะเชื่อคำเตือนของ เบญ..หรือเปล่า???..

          คณะของทอม เดินมาได้ไม่นานพอผ่านธารน้ำที่ใช้กันแล้ว ก็บ่ายหน้าเข้าไปในแนวป่าจุดหมายแรกด้านบนของสันผาที่ โทมัสไปจนสุดปลายหาดด้านนี้ เมื่อวาน..เส้นทางค่อนข้างรกมีต้นไม้มีหนามรูปทรงแปลกประหลาด โทมัสต้องใช้มีดสปาร์ต้าฟันถางไปเป็นช่วงๆ ใบไม้ค่อนข้างใบใหญ่เกิดขนาดที่เคยพบเห็นระดับพื้นค่อยๆ สูงขึ้นเหมือนกำลังเดินขึ้นเนินทุกระยะๆ..มีเถาวัลย์เส้นโตเกือบท่อนขาพวกนักกีฬายาวแตกก้านกิ่งไปหลากหลายสาย หลายเครือ ต้นไม้มีความสูงไม่มากแต่ มีขนาดลำต้นใหญ่ๆ แทบทั้งสิ้นและมีกิ่งก้านปกคลุมจนแทบแสงส่องมาไม่ถึงพื้น..

จนใต้ระดับขึ้นมาระยะหนึ่งต้นไม้จึงเป็นชนิดพุ่มเตี้ยระดับ 3-4 เมตรส่วนมาก..แต่ขนาดใบ ก็ยังใหญ่อย่างเดิมเถาวัลย์เบาบางลงขนาดเล็กลง เริ่มเห็นหิน เป็นขั้นเป็นแก่งยื่นออกมาจากผิวดิน และมากขึ้นเมื่อไต่ขึ้นมาสูงขึ้นอีก..ทางเริ่มชัน ต้องเกี่ยวต้องเกาะก้อนหินช่วยพยุงตัว บางครั้งต้องดันดึงกันอย่างทุลักทุเล เหงื่อทุกคนโชกชุ่มไปตามๆ กัน แสงอาทิตย์เริ่มกล้าแรงขึ้น จวบจนพ้นเนินอีกช่วงหนึ่งขึ้นไปได้..สิ่งที่พบคือผาตรงจุดที่มองจากเบื้องล่างนั้นมีพื้นจากที่ไต่ขึ้นมา เสมือนทางลาดยาวเป็นถนนหินปูนยื่นออกไปในทะเล..

อีกฟากผาที่คาดว่าจะมีหาดกับไม่มีอย่างที่คิด ไม่มีหาดด้านฝั่งนั้น..แต่ ลักษณะเว้าเข้ามามองจากมุมสูงเหมือนปากบ่อภูเขามากกว่าและทะเลจุดนั้นดูลึกมากเพราะสีน้าทะเลตรงนั้นเข้มจนต่างไปจากทะเลอีกด้านที่ไต่ขึ้นมาลิบลับ..ไม่มีต้นไมใดๆ บริเวณนั้นเหมือนชายหาดทั่วไป..เขตป่าลึกเข้ามาจากจุดนั้นเป็นป่าหนา..

 ผิดกับบริเวณกลางเกาะที่ลึกเข้าไปเป็นป่าก็จริง แต่มองเห็นทุ่งกว้าง และภูเขาสูงสลับเหลื่อมล้ำกันไปเป็นเหมือนคลื่นทะเลที่Stop..หยุดเวลาไว้ เป็นคลื่นสูง-ต่ำ..


“ บริเวณนี้ มีคลื่นวิทยุด้วยครับ แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ.. ผมลอง วอ.ดูหลายรอบไม่มีการตอบรับเหมือนเดิม... เดียวจะลอง วอ. กลับไปที่พวกที่ชายหาดนะครับ.. เรียก น้าชาญ จาก กริช เรียกน้าชาญ จากกริช ทราบแล้วเปลี่ยนๆ..”..กริช บอกทุกคนที่ยื่นล้อมวง เวลาขณะนั้น 11:00 น.
แช๊ดดดดดดด.ดด.ด ครื่นนนน . .นี้ชาญ ทราบแล้วเปลี่ยน เป็นอย่างไรบ้างพบอะไรบ้างไหม..ที่นี้ ปกติ ที่นี้ปกติเปลี่ยน..”..ชาญ ตอบกลับมาในมือนั้นถือแก้วเหล้าอลูมิเนียมเข้ามาด้วย..
“ ไม่พบอะไร แต่ เกาะอีกฝั่งไม่มีชายหาด น่าจะเป็นปากปล่องภูเขาไฟเก่ามากกว่า เปลี่ยน..เดียวพวกเราจะเดินเข้าไปสำรวจ ด้านในตัวเกาะ..ข้างในเหมือนเป็นทุ่งกว้าง เปลี่ยน..”..กริช โต้ตอบพยายามหมุนตัวให้เสาอากาศวิทยุหันไปทางชายหาดที่พัก..
“ เคร ทราบๆ งั้นแค่นี้ก่อน แล้วส่งข่าวมาอีก ตอนบ่ายๆ นะ เดียวปิด แบตเตอร์รี่ ตามที่นายบอกไว้ก่อน โอเครนะเปลี่ยน..”..ชาญ ตอบกลับ ก่อนกระดกแก้วขึ้นดื่มหมดแก้ว..
[post] “ ตกลงตามนั้นเปลี่ยน.. แช๊ดดดดดดดด.ซ่าาาาา.า..เครครับบอกเรียบร้อย ไปกันต่อเถอะทำเวลากัน..วันนี้จะได้เดินดูรอบระยะตรงที่เราเห็นไกลๆโน้น เหมือนมี ธารน้ำสายเดียวกับที่เรามาหาเราด้วยนะ ตอนขากลับ จะได้เดินเลาะสายน้ำที่เห็นนั้นกลับมาเลย..”..กริช ชี้ดูแม่น้ำที่คดโค้ง ที่ไหลลงทะเลสายที่เข้าใช้ บริโภคกัน..
“ ดีเอาตามนั้นไป หายเหนื่อยยังทุกคน เดียวเราค่อยไปหยุดพักกินอาหารกลางวันกันที่นั้น.. ไป ทำเวลา ใครเหนื่อยบอกกันนะ แต่ข้างหน้านี้เป็นทางลง.. คงต้องระวัง เกาะ และช่วยๆ กันเดินอย่างระมัดระวังด้วย ..”..ทอม กำชับมา..เขามองเส้นทางที่ดิ่งลาดลงไปทางแถบ..เข้าไปใจกลางตัวเกาะ..
“ เดียวผมนำเอง ผมมีมีด เผื่อพันกิ่งไม้..”..โทมัส บอกพร้อมก้าวเดินไปอยู่ด้านหน้าขบวนเดินทาง..

          ทางลาดลงสูงเป็นช่วงๆ เถาวัลย์ไม่มีเกาะจับ มีเพียงไม้พุ่มเตี้ยที่ค่อยๆ สูงขึ้นเรื่อยๆ หินจากตัวภูเขาบนเนินนั้น เริ่มน้อยลง..กลับกลายเป็นดินปนทราย และดินร่วน เริ่มพบแมลงบางในเขตนี้ แต่มีจำนวนไม่มาก และรูปร่าง ก็ไม่เคยพบเห็นในโลกที่จากมาก..แอนนา ให้ทุกคนระวังแมลงที่อาจมีพิษ ทุกคนเดินเร็วขึ้น แก้ว,ปลา เบญ เกาะเสื้อกันเดินเป็นแถวแนวเดียวกันตามคนที่อยู่ด้านหน้าอย่าง โทมัส และ กัปตันทอม ปิดท้ายขบวนด้วยหมอแอนนา และกริช..ลงมาระดับหนึ่งทาง ก็เหมือนเดินย้อนขึ้นมอ แต่ ทำไมเหมือนเดินลงได้ไว คงเป็นแบบเนินพิศวงอะไรประมาณนั้น..

ผ่าเนินมาอีกสองลูกระยะทางจากบนหน้าผา ก็เกือบ 4 กิโลเมตรเป็นอย่างน้อย ดวงตะวันเริ่มเอียงบ่ายไปทางทิศตะวันตก..ทอม เลยให้ทุกคนหยุดพักกินมื้อกลางวันที่เตรียมมา เป็นอาหารกระป๋อง และข้าวที่หุงติดมาด้วย..กินกันอย่างรวดเร็วเพราะต้องการเดินเข้าไปต่ออีกหน่อยเพื่อให้ถึงธารน้ำที่เห็นจากบนหน้าผา แต่ พอลงมาจริงระยะมันไกลกว่าที่คิดไว้มาก ทุกคนเร่งเดินแม้จะเริ่มล้าและปวดขากันอยู่บ้างแล้ว..


.........................//................................//...............................//....................................//...................

“ น้าชาญเดียว ผมจะไปดู กิ่งหน่อยนะเห็นเข้าไปนอนเล่นในเต็นท์..ตั้งแต่อาหารมื้อกลางวันแล้ว อาจจะไม่สบาย..”..บักธง บอก ชาญที่กำลังเมาได้ที่ ชนิดนั่งหัวตกข้างต้นมะพร้าวบริเวณ ใกล้กองไฟ..
“ เอ่อๆ แต่อย่าไปทำอะไรห่ามๆ นะโวย..ฉันไม่รู้ไม่เห็นอะไรนะ อื่มเดียวงีบหน่อยวะ มึนแย่แหละ..”..แล้ว ก็หลับเปลือกตานอนพิงต้นมะพร้าวต่อ..

          บักธง ลูบปากลูบคอแล้ว ตรงไปยังเต็นท์ที่พัก..กิ่ง นอนหลับสนิทแต่อากาศที่ร้อนในเต็นท์ เธอจึงถลกชายเสื้อขึ้นไปจนเห็นเต้านมกลมอวบโผล่พ้นชายเสื้อทั้งสองเต้าตามตัวมีเหงื่อผุดพราวเต็มบริเวณเนื้อที่ขาวเนียน..บักธง ค่อยๆ นั่งข้าง น้ำลายในคอดูเหือดแห้งหายไปในเวลานั้น มันถอดเสื้อตัวเองออก และปลดกระดุมกางเกงออกไว้แต่ยังไม่ดึงกางเกงลง คงปล่อยไว้เช่นนั้นเพื่อมีอะไรฉุกเฉินจะได้แก้ตัวได้ไม่ยาก..

มือสั่นๆ ของบักธง ค่อยๆ ลูบที่กางเกงทหารที่ กิ่งสวมใส่ มือเลื่อนไปปลดกระดุม และรูดซิบลงไม่อยากเย็นนัก เชือกที่มัดไว้แทนเข็มขัดถูกแกะปมคลายออกอย่าเบามือ..พอเปิดอ้าออก ก็สอดมือไปใต้สะโพกตรงเหนือเอวยกขึ้นเบาๆ หญิงสาวยังหลับนิ่งอยู่ไม่มีเสียงกระโตกกระตาก หรือทำให้รู้ว่ารู้สึกตัว..

          กิ่ง รู้สึกตัวแล้วตั้งแต่แรกที่มีคนมาปลดกระดุมแม้เธอจะหลับง่าย แต่ก็ตื่นไวรู้สึกตัวเร็ว..แต่ที่ไม่กระโตกกระตากเพราะจะลองดูซิว่าคนๆ นั้นจะทำอะไรอย่างไร กับเธอ..จากอารมณ์ที่ค้างเติ่งแม้จะเสร็จด้วยนิ้วถึงสองรอบไปแล้วเมื่อคืน แต่ มันไม่ทำให้เธอปลดปล่อยสุขสุด เหมือนโดนน้ำเชื้อราดรดมดลูก..วันนี้เธอจึงแกล้งไม่ไปด้วยกับกลุ่มคณะค้นหา..เพื่อ จะลองดูว่าจะมีใครกล้ามาทำอะไรให้เธอปลดปล่อยหรือไม่ พี่น้องไม่ต่างกันมันเหมือนกันทั้งโครโมโซม และดีเอ็นเอ..ทั้งที่ ปลาและเบญเตือน แต่นั้นเหมือนการชี้ช่องให้อะไรมันง่ายสำหรับเธอ เสียมากกว่า..

มือหนึ่งยก มือหนึ่งดึงเพื่อเลื่อนกางเกงลง..ขอบบนกางเกงทหารหลุดพ้นผ่านหูอูมไปนิด เขาก็เลื่อนมือลูบผ่านโหนกโคกขึ้นไปจับขอบกางเกงในของหญิงสาว แล้วค่อยๆ รูด..เนื้อเนียนขวาอูมอวบค่อยๆ เผยฐานทรงที่ใหญ่โตเกลี้ยงเกลาไร้ขน.. ” ธรรมดานารีย้อมมีขน เกิดเป็นคนจงรักในศักดิ์ศรี..อย่าถอนโกนโล้นไปมันไม่ดี ขนไม่มีคนจะโห่ทั้งโลกา..”.. บักธง มันอำกลอนสมัยเด็กที่แต่งเล่นในหมู่เพื่อนเบาๆ เมื่อเห็นเนินโหนกไร้ขน มือมันยิ่งสั่นหนักเข้าไปอีก มันขยับไปดึงขากางเกงเลื่อนลงไปอีกๆๆ จนหลุดออกพ้นปลายเท้า..

          ส่วนกางเกงในกิ่ง บักธงยังไม่เลื่อนไปสุด เพียงแค่ดึงลงไปแค่ข้อพับหัวเข่า และก้มตัวดอมดมความสดหอม..บักธง สูดลมหายใจเต็มถุงปอด มันรู้สึกถึงกลิ่นอับ แต่หอมรัญจวนใจของมันยิ่งนักเปลือกตามันปรือเหมือนพวกดมสารระเหยตอนโช๊คสุดตัว..มัน ลูบมืออย่างแผ่วเบาบนต้นขาเรียวอวบอิ่มได้รูปค่อยๆลากปลายนิ้วร่นๆ มาถึงขอบข้างแคมตรงง่ามขา ค่อยๆ กดปลายนิ้วลงไปจนแคมยูย่นดึงรังให้กลีบที่เบียดประกอบของร่องแคมอ้าเผยอ กลิ่นจรุงกำหนัดฟัดดาบสองเข้าโพรงจมูกบักธง ที่มุดลงแทบติดชิดยามนี้..มันเหลือบสายตาขึ้นไปดูใบหน้าหญิงสาว อีกครั้ง..

เมื่อเห็นว่ายังนิ่ง บักธง ก็ ขยับปลายนิ้วไต่ๆ ที่ขอบกลีบแคมตรงกลางหว่างร่อง..แหวกด้วยปลายนิ้วอย่างแผ่วเบา กลิ่นตีตลบขึ้นมา คราวนี้มันซบหน้าลงฝังสันจมูกแหนบแบนของมันลงซุกคลุกไถล และสูดลมหายใจอย่างชื่นใจอีกฟอดใหญ่..ร่างเพรียวบางสะดุ้งกระตุกเล็กน้อย กิ่งที่ตัวเล็กกว่าน้องสาวเล็กน้อยขบริมฝีปากแน่นเพื่อเก็บอาการต่อไป ปลายนิ้วกำแน่นในอุ้งมือตัวเอง..ช่องโพรงขมิบขับน้ำเดินซึมชุ่มไปทั้งลืบ..เธอ รู้สึกถึงปลายนิ้วหยาบแตกที่กรีดนิ้วแหวกร่องแคมของเธอ มันตื่นเต้น เสียจริงใจ เธอคิด..พอสันจมูกไถขึ้นมาสูงถึงยอดเนื้อติ่ง เธอก็กระดกเบาๆ เกร็งแขม่วหน้าท้อง จมูกบานโตนั้นขยี้ เม็ดเสียวของเธอ ปลิ้นซ้าย-ย้ายขวาวนคลึง..

          นิ้วป้อมอ้วนกรีดตามความยาวร่องลากขึ้นลากลง มีน้ำลายอุ่นแฉะเยิ้มลงไปกลางร่องเธอๆ รู้สึกได้ ..แล้วนิ้วหยาบแตกนั้น ก็เกลี่ยไล้น้ำลายป้ายปาดลงไปที่ปากรูกลีบเนื้ออ่อน ตอนนี้มันยวบยาบยุบยับตามธรรมชาติ เธอพยายามเกร็งฝืน แต่มันไม่อาจรักษาอาการตื่นเสียวได้น้ำในช่องปริปริ่มตามนิ้วที่วนกดรอบกลีบรูเยิ้มออกมา ลิ้นสากหนาแทบจะตวัดในวินาที่นั้นที่เดียว มันใหญ่สากจริงๆ กิ่งสะดุ้งอีกเฮือก..ความตีบเกร็งรัดนิ้วป้อมสั้น หยาบแตก นิ้วนั้นค่อยๆ สอดเข้าไป พร้อมกับลิ้นที่แหย่พรมอยู่รอบปากรู อีกมือหยาบ ตะปบขยำเหนือเนินโหนก..

ปลายนิ้วคู่หนึ่ง ขยี้บีบบดแกนแตด ปลายนิ้วอีกมือแหย่สอดเข้ามาในโพรง..กิ่ง ต้องเคลียร์ลมออกจากปากอย่างแผ่วเบาหัวใจเต้นโครมๆ..บักธง ก็ไม่ต่างกัน หัวใจมันแทบทะลุกระเด็นออกมานอกเนื้อเหงื่อแตกซิกๆ กลีบอ่อนรอบขอบรูเยิ้มแฉะ เพราะนิ้วที่ยัดเสียบค่อยๆ ซอยเข้า-ซอยออกช้าๆ ลืบในโพรงบีบรัดนิ้วป้อมสองนิ้วที่ควงคว้าน กิ่งเผลอกระดกเนินโหนก..บักธง ยิ้มแสยะ มือบนที่ปาดขยี้ติ่งแตดเริ่มระรั่วปัดแกนยอดนั้นเป็นระวิงระไวนิ้วที่สอด ก็เร่งกระทุ้งกระสวกๆ จนน้ำกระเซ็นกระจายออกมา..กิ่งไม่อาจฝืนทนต่อ เธอเด้งตัวขึ้นมานั่งแบแบะขาออกนั่งแหกขา..ดู บักธงจะไม่ตกใจ เพราะมันก็รู้ตั้งแต่มันแหย่นิ้วสอดเข้าหีหญิงสาวแล้ว ว่าเธอแกล้งหลับ!..
[/post]

                              15

[post] “ โอย ซอยเร็วอีก ธงเร็วอีก กิ่งเสียววว..ว..ว.. จะแย่แล้ว..ซี๊ดดด.ด... ซีด..”..กิ่ง นั่งท้าวแขนแล้วแดะโคกเข้าสู้นิ้วที่เร่ง..
“ ได้ซี่ เดียวช่วยผมบ้างเท่านั้น ก็พอ..”..บักธง พูดเหมือนมันเป็นคนมาช่วยหญิงสาว หาใช้มาขโมยที่มาลักอนาจารคนอื่นซะอย่างงั้น..
“ เร็วเถอะอย่าช้า จะแตกแล้วโอว.ววว.วว.ว.โอว.โอว...ว.. อย่าเกี่ยวผนังบนมันเสียว อื้ยยยยย.ย... ธงงง..”..กิ่งบอก เหมือนชี้เป้าซะมากกว่า..
“ เด้งอีกซิ เด้งอีกโอว..ว..หีเกลี้ยงๆ กิ่งนี้เหมือนหีเด็ก 15 เลยนะ..นี่แนะนี่แนะนี่แนะ.ฉ๊อก..ฉอกฉอก.ฉอกกกกๆๆๆ..ๆ..ๆ.ๆ..แจะแจะ.แฉะแฉะ..แฉะ....แจะแจะๆๆๆๆ.. อ้า อ้า อ้าาาา.าาา.าา.า.า.อะอะ....”..บักธง แหยงยัด ซอยยิก น้ำเยี่ยวหญิงสาวเริ่มเล็ดปริกระปริบกระปอยออกมาบางส่วน พร้อมเสียงกรีดร้อง..
“ โอย โอยยยย.ย.อ๋อยยยย.ย..ย.. อ๊อ.อ.ออ.ออออ.อออ.ออ.อ.อ..อาววว..ว.ว.วว.กรีดดดด.ดดด.ดด.ด.เสร็จเสร็จๆๆๆแล้ว.ว.ว.ววว.วว.ว.เสร็จแล้ว เสียวเสียว.วว.ววว.ซี๊ดด.ด.อา.า.า.าาา.าา.า..อ.ซ๊ดดด..ด..ส์.ส์..อรูยยย.ยย.ย...ย...เบาๆ หยุดก่อนกิ่ง..กิ่งหายใจจะไม่ทัน อ๋อยยย.ยย.ยย..โอยซี๊ดดด.ด.. หยุดดดด.ด.หยุดๆๆ.ๆซี..หยุดก่อนนนน.นน.น...น..”..กิ่ง แดะยกสะโพกค้างน้ำที่จุกปลายปากรูแตกออกพร้อมเยี่ยวที่ทะลักทะเล็ด พอปลายนิ้วหยามอ้วนหลุดออก เยี่ยวก็สาดออกพุ่งเป็นสาย เต็มหน้าอก บักธง..
“ อีกนิดอีกนิดจะได้เสียวสุดๆ อ้า.อะ.อะ.อะ.อะ.อ..อึอึ.อึ..อึ.อ..”..บักธง ยัดนิ้วซอยต่อ เอสลิ้นออกมาเลียฉี่เลียเยี่ยวที่ไหลจากหน้าตวัดเข้าปาก..หญิงสาว ก็ยกเอวเด้งแดะกระตุกๆๆ ๆ สวนนิ้วทุกดอก..

          บักธง ซอยนิ้วอีกพักจนน้ำที่แตก และเยี่ยวที่ทะลักเปรอะเลอะที่ตัวของมัน เพราะนั่งอยู่หน้าหม้อน้ำที่แตก มันคิดถึงเวลากูบ้างแล้ว..บักธง พอปล่อยหญิงสาวนอนหงายหอบตัวโยน ส่วนตัวเองรีบถอดกางเกงแล้วไปยืนคล้ำที่ด้านบนข้างศีรษะของกิ่ง ลำบ๊อกแข็งกระดกงักๆ..เธอ ลุกขึ้นมาจากการต้อนประครอง และเธอเอื้อมมือคว้าแกนตุ่นตันป้อมสั้นเหมือนตัวเจ้าของมัน สั้นจริงๆ แต่ขนาดมันอ้วนโตเป็นปล่องบ้องข้าวหลาม แต่สั้นจนกำแทบไม่มิดปลายโผล่มามิลิเมตรหนึ่งได้มั่ง..แต่ เส้นรอบวงนี้กำไม่รอบจริงๆ บักธงทำหน้าภูมิใจในความใหญ่ แต่สงสัยคงลืมว่าของมันสั้นนนนสานสั้น..

กิ่ง ถอกหนังหุ้มให้มือเลื่อนชักแกนลำ ท่อนเอ็นกระดกสู้มือยวบๆ ปลายเงี่ยงนั้นแหลมปุ้นปุ๊กลุ๊ก เล็กเรียว..กิ่ง กำรูดๆ น้ำเสียวใสๆ ที่เยิ้มปริ่มปลายรูเยี่ยวของบักธง ถูกเธอ เขี่ยนิ้วเกลี่ยวนไปด้วย ชายหนุ่มยืนถ่างขาแอ่นเกร็งเอวอย่างองอาจ แก้มก้นขมิบตามรูก้นเพื่อกระดกกระดอยึกๆ..กิ่ง ถ่มน้ำลายใส่ปลายหัวหลิมของบ้องแล้วละเลงมือปาดให้น้ำลายเปียกทั่วลำ กลิ่นฉุนเยี่ยวเธอ ตีกลับมาเล่นงานจมูกของเธอเอง..กิ่ง ค่อยๆ โน้มตัวลงเลียริมฝีปากตัวเองแล้วเผยอปากกำลังจะอ้าคาบปลาย..


แช๊ดดดดดด.ดดดด.ดดด..ดด..ด... แคร๊กกกกก.กกก.กก.ก.แซ๊ดดด..แคร๊ก..ครื่นๆๆ !! ..เสียงเจ้า FM 5 ร้องบอกว่ามีคนเรียกมา..

“ กริชเรียก ชาญ กริชเรียกชาญ ทราบแล้วเปลี่ยน กริชเรียกชาญๆ ทราบแล้วเปลี่ยน ซ่า.า.า.าาา.าา.า...า..แคร๊กกกกก.กก.ก.ก.ๆ แซ๊ดดดดด.ดดด.ดด.ด..กริช เรียกชาญ ทราบแล้วเปลี่ยน..”..

          เท่านั้นทั้งสอง ก็ผละออกจากกันแล้วรีบสวมใส่เสื้อผ้ากลับคืนเข้าที่เข้าทาง..ชาญ ที่ยืนแอบชักว่าวอยู่ข้างนอกก็ไม่ต่างกันรีบเก็บอาวุธ แล้วเสียบชายเสื้อเข้าขอบกางเกงก่อนเดินแหวกผ้าใบประตูเปิดเข้ามารับ วิทยุฯ.. [/post]

“ ทราบๆ ..ชาญทราบแล้วเปลี่ยน.. มีอะไรแจ้งมาเปลี่ยน..”..ชาญ คีร์รับ วอ.โต้ตอบกับ กริชสายตาเหลือบมองไปทางทั้งสองที่อยู่ในเต็นท์ กิ่งทำท่าพึ่งตื่น..ส่วนบักธง ก็เดินออกไปนอกเต็นท์..
“ ไม่แน่ คืนนี้อาจกลับไปค่ำหน่อย ตอนนี้ยังเดินมาพึ่งถึงธารน้ำสายที่ผ่านข้างที่พักเปลี่ยนของพวกเรา..”..กริช แจ้งมาถึงเรื่องเวลากลับ และสถานที่ๆ อยู่ขณะนี้..
“ เครรับทราบ แคนี้นะเปลี่ยนๆ..”..ชาญ กดวางไม่รอ อีกฟังโต้ตอบกลับมาก่อน..

.................//.......................//............... .................././( 12/4/2558 )/./.............. ............//.............................//..

.......... จบก่อน ขออภัย ถ้าคำใดไม่ต้องไวยกรณ์ หรือ ผิดเพี้ยนไปบ้างนะคะจัดเสียวเล็กๆ ไปกันเรื่อยๆ โน๊ะ..

.............. จบ นวนิยายสั้น เกาะมหัศจรรย์ ตอนที่ 5 สำรวจ..แว่น...By…areja ..

*ก๊อป ไปอ่านได้แต่ห้าม !นำไปเผยแพร่นะคะ ต้องการหาอ่าน แว่น นำไปลงไว้มีรูปโปรไฟร์ ที่ไหน ที่นั้นมีงานของ แว่น นะคะ ขอบคุณคออ่านจ๊ะ *



อ้างถึง
อ้างอิงโพสต์105 ต้นฉบับโพสต์โดยtonsak996เมื่อ2015-04-12 04:58เผยแพร่ :
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


tonsak996 -ขอภาษามนุษย์หน่อยดีกว่าไหม



ที่ แว่น ไม่ค่อยเอางานมาลง เพราะ เจออย่างนี้แหละ เขียนมาเป็น 10 หน้าให้อ่าน ก็ ฟรี คุณ
แสดงน้ำใจ อยากอ่าน แค่ ตัวอักษรอะไรของ คุณ?? ..อยาก จะแบนเหลือเกิน ขอบอก..ถ้ายังไม่เปลี่ยนนะคราวหน้า แว่น
จะแบน..จะว่า เจ้ โหดไม่ได้นะ ..




ส่วน เพื่อนอื่นๆ ที่ดี ก็ดีแล้วโน๊ะ แต่ ก๊อป รีพลาย ซ้ำๆ อีกอย่างอย่าทำเลยเสียกำลังใจ บอกตรง..
ก๊อป ขอบคุณ นี้เห็น ก็ ยังเฉยๆนะ เจอแปลกๆ นี้บอกเลย แว่น อ่านทุก รีพลาย ของ ห้องนี้
อย่าให้เสียน้ำใจกัน  โดนแบน มันจะเสียความรู้สึกเปล่าๆ แค่น้ำใจ รีพลาย ไม่กี่ตัวทำไม่ได้อย่า
อ่าน..



 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ