Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก

Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก

  • 147 ตอบ
  • 10812 อ่าน
*

ออฟไลน์ man.in.shadow7

  • Full Member
  • **
  • 237
  • 2723
    • ดูรายละเอียด
   ตัวละครและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้ เป็นเรื่องสมมติที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น

     คุยกันก่อนอ่าน

รีดเดอร์หลายท่านอาจจะยังไม่คุ้นแนวการเขียนของผม ถามว่าแนวไซไฟอิงวิทยาศาสตร์ใช่มั้ย? ก็ไม่เชิงนะครับ อาจจะมีหลักการวิทยาศาสตร์บ้างให้ดูเนื้อเรื่องแน่นขึ้น  แล้วเรื่องนี้ใช่ชีวิตรักนักศึกษาหรือไม่? คำตอบคือ ไม่!!  แม้ว่าพระเอกจะเป็นนักศึกษา แต่อย่างที่ผมเกริ่นไปตั้งแต่ตอนแรกแล้วครับ เรื่องนี้เป็น Superhero comics  ถ้าคุณชอบ Batman, Captain America, Avengers, Deadpool, X-MEN  ผมแนะนำให้อ่านเรื่องนี้ครับ เพราะเราจะไม่เน้นแค่บู๊หมัด แต่เราจะซัดกันใต้สะดือด้วย   ถามว่าเรื่องนี้เป็นแนวหักมุมใช่มั้ย? ก็ไม่รู้สินะ  ไรต์ไม่ชอบทำอะไรที่เดาทางง่าย 5555+   ไรต์จะพยายามลงเรื่อยๆจนกว่าจะทันอีกบอร์ด เพราะกลัวตัวเองจะสับสน ช่วงนี้เลยอาจจะลงถี่นิดนึง อย่าพึ่งรำคาญกันนะ ยังไงก็ฝากติดตามตอนต่อๆไปด้วยนะครับ  อ้อลืมบอกไป  เรื่องนี้ผมร่างโครงเรื่องแต่ละตอนจนจบแล้ว เหลือแค่พิมพ์รายละเอียด เบ็ดเสร็จทั้งหมด ไม่เกิน 180 ตอนครับ  ;D


     ความเดิมตอนที่แล้ว


ปันหลอกแบล็คเมล์พยาบาลเอิร์ท ก่อนที่จะถูกเธอผลักตกตึก  แต่แล้วปันก็ได้ค้นพบพลังในการควบคุม แรงไฟฟ้า แรงแม่เหล็ก และแรงโน้มถ่วง  เค้าสามารถบินได้อย่างใจนึก ควบคุมสนามแม่เหล็กวัตถุโลหะได้ ก่อนที่เค้าจะได้รับอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาล เค้าก็รีบไปหาพลอย ก่อนที่จะลงเอยกันบนเตียง และพลอยขอให้ปันชวยมาคุมรุ่นน้องแทนในวันรุ่งขึ้น....


........................................


     คณะทันตแพทยศาสตร์



      บนรถบัส

     ปันกับบาบี้ยืนอยู่บริเวณเก้าอี้ด้านหน้ารถ  เพื่อกำลังนับรุ่นน้องที่เข้าร่วมกิจกรรมในวันนี้



บาบี้



ปัน : ยังขาดน้องคนไหนอยู่หรือเปล่าบาบี้

บาบี้ : ขาดอยู่หนึ่งคน

ปัน : ใครอ่ะ ให้น้องคนอื่นโทรตามยัง นี่สายแล้วนะ

??? : ขอโทษค่ะ มาแล้วค่ะรุ่นพี่



     เสียงใสๆดังขึ้นจากข้างหลัง ปันหันขวับอ้าปากเตรียมตวาดว่า



ปัน : นี่มันกี่โม....... เห้ยยย   มาย!!!   

มาย : อ่าว วันนี้พี่ปันเป็นคนคุมหรอ รู้งี้จะได้ออกมาพร้อมกัน



     สาวน้อยบ้านใกล้ที่คอยหยอดชายหนุ่มคนนั้นนั่นเอง




มาย



ปัน : พี่ไม่รู้มาก่อนเลย เธอเรียนคณะเดียวกับพี่หรอ

มาย : ก็พี่ปันไม่เคยถามมายนี่คะ

บาบี้ : รู้จักกันหรอปัน

มาย : รู้จักกันตั้งแต่มายเกิดแล้วค่ะพี่บาบี้ เราเป็นคู่หมั้นกัน

ปัน : เดี๋ยวๆ พอเลย เลิกมโนได้แล้ว ไปนั่งที่ได้แล้ว สายแล้วเนี่ย



     สาวน้อยทำแก้มบ้องบึ้งตึ่งใส่ชายหนุ่ม



มาย : พี่ปันนั่งตรงไหนคะ

ปัน : ตรงนี้ไง



     ปันชี้ไปที่เก้าอี้ตัวข้างๆเขา



มาย : พี่บาบี้คะ มายขอนั่งตรงนี้ได้ป่าวคะ



     เธอชี้ไปที่ที่นั่งข้างปัน



บาบี้ : อ้อ ได้ๆ ตามสบายเลย เดี๋ยวพี่ไปนั่งกับน้องรหัสพี่ข้างหลัง

ปัน : เห้ย เดี๋ยว บาบี้......

บาบี้ : ครบแล้ว ออกรถได้เลยค่ะ



    บาบี้บอกคนขับรถ ก่อนที่จะขยิบตาให้ปันหนึ่งทีแล้วเดินไปหลังรถโดยไม่สนใจ มายทิ้งตัวนั่งข้างหน้าต่างอย่างร่าเริงในขณะที่ปันค่อยนั่งลงข้างเธออย่างปวดเศียรเวียนเกล้า



ปัน : นี่...เราคิดจะบอกพี่เมื่อไร  เรื่องที่เราติดคณะเดียวกับพี่



     ปันเอ่ยถาม อยู่ๆรอยยิ้มของมายก็หายไปเธอหันมาสบตาชายหนุ่มอย่างจริงจัง ซึ่งปันยอมรับเลยว่าไม่ได้เห็นมุมนี้ของเธอบ่อยนัก



มาย : พี่ปันจำสมัยเด็กๆได้มั้ยคะ พี่ปัน พี่นุก พี่มิ้น พี่มิลค์และก็มายพวกเราเล่นสนุกกันมาตลอด พวกเราเล่นพ่อแม่ลูกกัน พี่ปันมักเป็นคุณพ่อ ในขณะที่พี่มิ้นมักเป็นแม่  ในขณะที่มายมักจะเป็นลูก



    ปันนิ่งเงียบไม่ตอบสิ่งใด ความทรงจำวัยเด็กเหล่านั้นมันช่างเลือนลางและห่างไกลกับตัวเค้าในตอนนี้



มาย : แล้วก็มักจะมีเด็กผู้ชายแถวนั้นชอบมารังแกมาย ทุกครั้งพี่ปันก็จะคอยปกป้องมาย.....ในฐานะพี่ชาย แต่พี่ปันรู้มั้ยคะ สำหรับมาย...พี่ปันไม่เคยเป็นพี่ชาย



     ปันขมวดคิ้วด้วยความสงสัย นี่เธอต้องการจะสื่ออะไรกันแน่



มาย : พี่ปันเป็นเหมือนฮีโร่ เป็นเหมือนเป้าหมายของมาย  แต่ในสายตาพี่ปันก็มีแต่พี่มิ้นมาตลอด



    เธอหยุดพูด แม้ว่าในรถจะมีแต่เสียงพูดคุยกันของเหล่านิสิตนักศึกษาแต่ปันกลับรู้สึกว่า บรรยากาศตอนนี้มันเงียบและชวนอึดอัดยิ่งนัก



มาย : มายอยากอยู่ใกล้พี่ค่ะ มายพยายามทุกอย่างรวมถึงสอบติดคณะทันตแพทยศาสตร์เพื่อที่จะได้มาอยู่กับพี่ และหวังว่าพี่จะมองเห็นมายอยู่ในสายตาสักครั้ง



     น้ำตาของเด็กสาวค่อยๆไหลลงอาบแก้ม ชายหนุ่มไม่รู้จะทำเช่นไร ได้แต่ค่อยๆใช้นิ้วมือปาดน้ำตาให้เธออย่างแผ่วเบา



มาย : มายไม่เคยอยากเป็นน้องสาวของพี่  มายอยากให้พี่มองมายเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง



     มายพูดพลางกุมมือของปันที่เช็ดน้ำตาของเธอไปวางหมับไว้ที่หน้าอกของเธอ



ปัน : มาย!!!



     ปันหดมือกลับทันที 

     วูบบบบบบบบ  สายตา X-rayทำงานอีกครั้ง


    ปันสามารถมองเห็นทุกอณูในเรือนร่างของหญิงสาว หน้าอกที่กลมกลึงยอดถันสีชมพูระเรื่อที่เริ่มดูเหมือนค่อยๆแข็งขึ้น ไปจนถึงเรียวขาเรียวขาว


ปัน (ความคิด) : ไอ้ตาไม่รักดี



    ปันเบือนหน้าพร้อมหลับตาไปทางอื่น ที่ผ่านมาปันมักคิดว่ามายล้อเล่นกับเค้าด้วยความสนุก ไม่ได้จริงจัง แต่วันนี้เค้ากลับพบว่าน้องสาวของเขาคนนี้เติบโตเป็นสาว เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง และความรู้สึกที่มีต่อเขาไม่ใช่เรื่องล้อเล่นอีกต่อไป


มาย : พี่ปัน....

ปัน : พอเลยยัยตัวแสบ



     ปันดีดหน้าผากหญิงสาวเบาๆหนึ่งทีอย่างเอ็นดู



ปัน : พี่......เอ่อ ทำตัวไม่ถูกเลย

มาย : พี่ปันเขินหรอคะ

ปัน : เออดิ ไม่ใช่ทุกวันนะที่จะมีผู้หญิงน่ารักๆมาบอกรัก ขอทำใจแปบนึง

มาย : ขอแค่พี่ปันมองมายเป็นผู้หญิงคนนึง มายก็ดีใจแล้วค่ะ



    มายคว้ามือปันไปสัมผัสหน้าอกเธออีกครั้ง หนนี้ปันไม่ได้ชักมือกลับแต่อย่างใด หน้าอกเธอช่างกลมกลึง นิ่มละมุนแม้จะไม่ใหญ่เท่าพลอย แต่ก็มีขนาดกำลังดี



มาย : นมมายนุ่มมั้ยคะพี่ปัน



    ปันนิ่งเงียบ ได้แต่กลืนน้ำลายด้วยความเหนียวคอเหมือนมีแรงดึงดูดที่มองไม่เห็น ดึงดูดมือปันกับหน้าอกของหญิงสาวไว้นี่ขนาดยังแค่จับผ่านเสื้อนักศึกษายังรู้สึกดีขนาดนี้ ถ้าจับตรงๆจะบรรเจิดขนาดไหน



มาย : ไม่ยอมปล่อยเลยนะคะ ขอมายจับของพี่ปันมั่งนะ



    ไม่รอคำอนุญาตจากชายหนุ่ม สาวเจ้าคว้าหมับเข้าที่หว่างขาของชายหนุ่มซึ่งตอนนี้ลำควยเค้าแข็งเป็นลำ ปวดอึดอัดอยู่ภายใต้กางเกงสแลคสีดำ



มาย : พี่ปันแข็งแล้วนี่คะ

ปัน : มาย  เดี๋ยวก็มีคนเห็นหรอก

มาย : แล้วไมพี่ปันไม่ปล่อยมือจากนมมายล่ะคะ?



    สาวเจ้ายิ้มอย่างเจ้าเล่พร้อมค่อยๆรูดซิบกางเกงชายหนุ่มลงอย่างแผ่วเบา แล้วเจ้ามังกรน้อยก็เด้งผึงออกมาราวกับโหยหาอิสรภาพมาเนิ่นนานเธอค่อยๆรูดควยชายหนุ่มอย่างแผ่วเบา มือของเธอช่างนุ่มละมุนต่างจากมืออันหยาบกร้านของเค้า



ปัน : มาย อูยยยยยยยยยยย อื้มมมมมมมมมม



    ปันอดสูดปากไม่ได้ มือของเค้าค่อยๆล้วงผ่านเสื้อนิสิตตัวจิ๋วของมายเข้าไปเค้าค่อยใช้นิ้วแหวกผ่านเสื้อในสีชมพูดของเธอ จนพบกับหัวนมที่เริ่มแข็งชูชันปันใช้นิ้วแตะที่ปลายยอดนมอย่างแผ่วเบา ค่อยๆลากหมุนวนรอบปานนม ไล้ไปที่ปลายยอด



มาย : ซี๊ดดดดดด พี่ปัน เสียวววหัวนมจัง



    มายส่งเสียงครางเบาๆ ในขณะที่ปันเริ่มเล่นหัวนมของเธอหนักขึ้นเธอก็เร่งมือมากขึ้น



ปัน : อูยยยยยยยยยยยยยยยยย มายยยยยยยยยยยยย

มาย : ซี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด พี่ปัน  มายไม่ไหวแล้ว ขอชิมของพี่หน่อยนะคะ



    เสียงของทั้งสองครางขึ้นในลำคอ  ก่อนที่หญิงสาวจะค่อยๆโน้มตัวลงไปที่ลำควยชายหนุ่ม แล้วใช้ปากอวบอิ่มของตนดูด บ๊วบ บ๊วบ บรรเทาอาการเงี่ยนของเค้า ในขณะที่ปันก็ใช้มืออีกข้างที่ว่างงาน ค่อยไล้ไปตามต้นขาขาวเนียนของหญิงสาวจนถึงน้องสาวของเธอ กลีบแห่งรักที่ปิดสนิทกำลังมีน้ำแห่งความรักซึมออกมามายค่อยๆฉีกขากว้างอย่างรู้งาน




    ปันค่อยๆใช้มือคลึงนวด โดยเน้นที่ติ่งเสียวและไม่ลืมกับการใช้พลังควบคุมกระแสไฟฟ้า กระตุ้นกระแสประสาทให้เธอรู้สึกเสียวไวต่อความรู้สึกมากยิ่งขึ้น



มาย : อูยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย อื้มมมมมม ซี๊ดดดดดดดด




    เสียงครางของมายดังในลำคอ ในขณะที่กำลังดูดลำลึงค์ของชายหนุ่มน้ำลายของเธอไหลเยิ้มลงไปตามลำโคนควยของเค้า ใบหน้าเธอแดงก่ำ หายใจถี่รัว ในขณะที่ปันค่อยๆใช้นิ้วแหวกขอบกางเกงในของเธอเข้าไปสัมผัสร่องหลืบของหญิงสาวก่อนค่อยๆสอดนิ้วชี้เข้าไป



มาย : อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาา าาาาาาาาาาาาาาาาาา

 

     มายร้องครางอย่างลืมตัวเมื่อนิ้วของชายหนุ่มสอดใส่เข้าไปในรูสวาทของตนจนมิดโคนนิ้วเธอก้มลงดูดมังกรน้อยของชายหนุ่มต่อ 



ปัน : อื้มมมมมม อูยยยยย อย่างนั้นแหละมาย



     ปันสูดปากเบาๆ นิ้วของเค้าแทงเข้าแทงออกอย่างรวดเร็วความเสียวของทั้งสองเพิ่มขึ้นทวีคูณ ยิ่งมายดูดโยกหัวขึ้นลงเร็วเท่าไรปันก็ยิ่งชักนิ้วเข้าออกเร็วเท่านั้น



มาย :  อื้มมมมมมมมมอื้ออออออออ อ๊ายยยยยยยยยยยยย



     มายครางในลำคอ ตัวสั่นกระตุกด้วยความเสียวซ่านปันรู้ถึงแรงตอดมหาศาลที่ทำกับนิ้วมือ พร้อมกับน้ำที่ไหลเยิ้มไปตามนิ้วมือของเค้าก่อนที่ปันจะกดหัวมายไว้ พร้อมแอ่นเอวใส่อัดควยใส่ปากมายจนมิดโคน



ปัน : อ๊ากกกกกก อูยยยยยยยยยยยยยยย อืมมมมมมมม

มาย : อืมมมมมมมม อื้มมมมมมมมมมมมมมมม



     ปันกระแทกควยเข้าช่องปากหญิงสาวเป็นครั้งสุดท้ายพร้อมกระฉูดน้ำรักขาวขุ่นเข้าไปในปากของเธอจำนวนมาก จนแทบล้นออกมา  มายค่อยๆดูดกลืนน้ำเชื้อของปันอย่างไม่รังเกียจพร้อมกับเลียทำความสะอาดลำควยของชายหนุ่มให้อย่างดี



บาบี้ : ปันเป็นไรป่าว เมื่อกี้ได้ยินเสียงร้อง



     ปันสะดุ้งโหยง เมื่อจู่ๆบาบี้เดินเข้ามาทัก โชคดีที่มายเงยขึ้นมาจากควยเค้า แล้วทำเป็นนอนหลับไป



ปัน : ป่าวๆ มะกี้พลิกตัวผิดจังหวะน่ะเหมือนกล้ามเนื้อจะเคล็ด

บาบี้ : อ่อๆ ฟุดฟิด ฟุดฟิดได้กลิ่นไรแปลกๆป้ะ

ปัน : เราตด

บาบี้ : ปันบ้า



     แล้วบาบี้ก็เดินสะบัดกลับไปนั่งที่โดยไม่ซักถามไรต่อ



ปัน : เกือบไปแล้วไงยัยตัวแสบ



     มายลืมตาขึ้นมา แลบลิ้นให้ปันหนึ่งที ก่อนที่จะค่อยๆกระชับตัวเข้ามาแล้วคล้องแขนช้ายหนุ่ม หน้าอกนุ่มๆเบียดเสียดกับแขนของปัน  เจ้ามังกรที่สงบลงทำท่าจะกลับมาคึกคะนองอีกครั้ง



มาย : ขออยู่ท่านี้สักพักละกันนะคะ



     เธอพูดจบแล้วพริ้มตาหลับไปอย่างง่ายดายปันเพ่งมองเธอด้วยความเอ็นดู สาวน้อยคนนั้นได้เติบโตเป็นผู้หญิงเต็มตัวในวันนี้ใบหน้าของเธอยามหลับยังดูขี้เล่นไม่เปลี่ยน ปันอดไม่ได้ที่จะลูบไล้ใบหน้าของเธออย่างแผ่วเบาก่อนที่เขาจะอิงศีรษะของเค้าชนกับเธอแล้วปิดตาหลับไป


......................................


     ณ สนามแข่งวอลเล่บอล มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในโคราช


    มายในชุดเสื้อยืดรัดรูปสีขาว กับกางเกงวอร์มสีดำ  เสื้อที่ดูเหมือนจะเล็กเกินไปมันรัดจนเต้าของหล่อนกลมบ๊อกท้าทายสายตาหนุ่มๆ



มาย : เดี๋ยวมายลงแข่งแล้วนะคะ

ปัน : นี่ เล่นเป็นด้วยหรอ  อย่าทำทีมแพ้ละกันยัยตัวแสบ

มาย : โห่  พี่ปันอ่ะ  เอางี้มาพนันกันป้ะ ถ้าทีมชนะ มายขออะไร พี่ปันต้องให้มายนะ แต่ถ้าแพ้พี่ปันจะทำอะไรมายก็ได้

ปัน : แหม่ คำพูดนี่สองแง่สองง่ามอีกแล้วนะ    ได้ ตกลงตามนี้ ตั้งใจแข่งล่ะ



     มายสาวน้อยก็วิ่งลงสนามพร้อมเพื่อนๆ ท่วงท่าของเธอช่างสดใสปันอดอมยิ้มไม่ได้เวลามองเธอ ทุกจังหวะที่เธอวิ่ง กระโดด  หน้าอกเธอก็เด้งตามจังหวะ   แน่นอนว่าปลุกอารมณ์หื่นของชายหนุ่มยิ่งนัก


ปันถือโอกาสเดินออกมาจากสนาม เพื่อผ่อนคลายความงุ่นง่าน  เค้าเดินเลาะไปตามทางอย่างปรอดโปร่ง อากาศวันนี้ไม่มีแดดร้อนเลย  บรรยากาศภายในมหาวิทยาลัยก็ร่มรื่น เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่สองข้างทางปันเดินผ่านที่จอดรถอย่างผ่อนคลาย



??? : เดี๋ยวสิครับ คุณจะหนีผมทำไม  ผมเป็นคนช่วยชีวิตคุณนะ ลืมไปแล้วหรอ

บาบี้ : อย่าตามมานะ  ชั้นบอกคุณแล้วไง ว่าชั้นไม่ได้ชอบคุณ



     ในที่จอดรถบาบี้กำลังเดินหนีชายฉกรรณ์คนหนึ่ง ซึ่งคุ้นตาปันมาก ปันจึงรีบเดินเข้าไปหาเธอ หวังจะช่วยเหลือ พอเดินเข้าไปใกล้ ปันก็จำผู้ชายคนนี้ได้


     Emerald Wing!!


     เจ้านกปีกเขียวคว้าแขนบาบี้ไว้ ไม่ให้เธอเดินหนี


           
                  Emerald Wing



บาบี้ : ปล่อยนะ ปล่อย


     บาบี้พยายามแกะมือของเค้าออก พร้อมบิดสะบัดตัวอย่างเต็มแรง



Emerald Wing : บาบี้ คุณจะหนีผมทำไม  ผมชอบคุณนะ จำไม่ได้หรอที่พิพิธภัณฑ์วันนั้น ผมช่วยชีวิตคุณไง
บาบี้ : ชั้นซาบซึ้งในบุญคุณของคุณดีค่ะ  แต่ชั้นไม่ได้คิดไรกับคุณ ปล่อยชั้น



     บาบี้ยังคงดิ้นขัดขืน



Emerald Wing : ทำไมล่ะ ผมไม่ดีตรงไหน   ผมมีเงิน มีพลัง มีอำนวจ ใครๆก็รู้จักผมพ่อผมยิ่งใหญ่ขนาดไหนคุณก็รู้ มากับผมเถอะ

บาบี้ : ชั้นไม่สนว่าคุณหรือพ่อคุณจะยิ่งใหญ่มาจากไหนแต่ชั้นไม่มีวันจะไปกับคุณ


     หมับ


     ปันคว้าข้อมือของ Emerald Wing ไว้  เจ้านกเขียวหันขวับไปมอง ถลึงตาใส่



ปัน : ปล่อยเธอเถอะครับ ทำอย่างนี้ ผมว่าไม่เหมาะมั้งครับ

Emerald Wing : นี่แก!!!!กล้าแตะต้องตัวชั้นหรอ ไอ้มนุษย์ชั้นต่ำ



ควับ!!!



ปึง!!!



     เจ้านกเขียวสะบัดแขนฟาดใส่หน้าปันเต็มแรง  ร่างของปันพุ่งกระเด็นไปชนรถบัสคันหนึ่งอย่างแรงจนรถบัสแทบจะพลิก



ปัน : อ๊ากกก

บาบี้ : ปัน!!!



     ร่างของปันติดค้างอยู่กับสีข้างรถที่บุบจากแรงเข้าปะทะของตัวปัน ปันค่อยๆลืมตาขึ้นมองไปที่เจ้าปีกมรกตอย่างอาฆาต  เจ้านกเขียวหันมามองปัน แล้วยิ้มเยาะอย่างสะใจ



Emerald Wing : นี่แค่เบาะๆนะ ถ้าแกยังเสื.......


ตูมมมมมมมมมม



     บาบี้กระโดดออกมาจากเจ้านกเขียวในขณะที่จู่ๆก็มีรถบัสอีกคันหนึ่งพุ่งเข้าชน Emerald Wing เข้าไปอัดก๊อปปี้กับกำแพง  บาบี้มองอย่างงุนงง เธอมั่นใจเลยว่า ในรถบัสคันนั้นไม่มีคนขับ  ปันค่อยๆทิ้งตัวลงพื้น ร่างกายบอบช้ำพอสมควรจากแรงกระแทกเมื่อครู่  เจ้านกเขียวค่อยๆดันรถบัสที่อัดตนออกอย่างทุลักทุเล เค้าขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโกรธและสับสนว่าเป็นผีมือใคร  จนกระทั่งสายตามาหยุดที่ปัน ที่ยืนตระหง่านจ้องมองกลับอย่างไม่กลัวเกรง



กึก กึก กึก กึก   กึก  กึก  กึก


     เจ้านกเขียวมองไปรอบตัวอย่างงุนงง เมื่อรถทุกคนสั่นระริกอย่างรุนแรง



??? : นี่เจ้าคิดจะทำอะไร Emerald Wing



     งูเกล็ดสีดำเลื้อยออกมาจากดิน แล้วค่อยๆกลายร่างเป็นมนุษย์



     Black Scale!!



                        Black Scale



Black Scale : นี่เจ้าทำร้ายคนบริสุทธิ์ เพื่อชิงตัวผู้หญิงหรอ

Emerald Wing : ไม่ใช่กงการอะไรของแก

???? : แต่ถ้าเรื่องนี้ไปถึงหูพ่อท่านล่ะ



     จอมพลังช้างเผือก ไกรทอง และอาทมาตมาถึงแล้ว



อาทมาต : พ่อท่านคงไม่ชอบใจแน่ ว่ามะ?



     Emerald Wing  สะบัดหัวด้วยความหัวเสียก่อนที่จะบินพุ่งทยานหายไปบนนภากาศ



                        ไกรทอง


               จอมพลังช้างเผือก


                      อาทมาต


จอมพลังช้างเผือก : ขอโทษจริงๆนะครับคุณผู้หญิง ที่คนของเรามาทำลุ่มล่ามกับคุณ พวกเราจะจัดการเค้าให้เองครับ
บาบี้ : ไม่เป็นไรค่ะ แค่ให้เค้าอยู่ห่างๆชั้นก็พอ



    อาทมาตเข้าไปช่วยหิ้วปีกพยุงปัน



อาทมาต : นายอีกแล้วหรอ คราวก่อนขอบใจมาก  วันนี้ถือว่าหายกัน นายเจ็บไม่เบาเลยนี่ เดี๋ยวชั้นพานายไปห้องพยาบาล
ปัน : ดีเลยครับ



     อาทมาตค่อยๆหิ้วพาปันเดินไปห้องพยาบาล โดยมีบาบี้เดินตามมาด้วยความเป็นห่วง ในขณะที่ Black Scale กำลังจ้องมองรอยของปันบนสีข้างรถบัสอย่างสนใจ



ปัน : มาเที่ยวหรอครับ

อาทมาต : เปล่าหรอก แค่มีคนแจ้งเบาะแสอะไรบางอย่างน่ะเลยมาตรวจดูกัน ไม่คิดว่าพ่อนกเขียวจะมาถึงก่อน นี่เค้าตามคุณมาตลอดเลยหรอครับ

บาบี้ : ค่ะ ตั้งแต่เหตุการณ์นั้นเค้าก็คอยตามตื๊อชั้นตลอด

ปัน : มือหนักเป็นบ้า

อาทมาต : นี่นับว่าบุญแค่ไหนที่นายรอดมาได้  พลังของพวกกึ่งเทพนี่ ทำลายล้างเมืองๆหนึ่งได้สบายๆเลยนะ



     อาทมาตพาปันมาส่งที่ห้องพยาบาลแล้วกลับออกไป เหลือปันกับบาบี้สองคนในห้อง



บาบี้ : ปันทำได้ยังไงอ่ะ

ปัน : ทำไรอ่ะ

บาบี้ : รถบัสไง ปันมีพลังจิตหรอ

ปัน : เหวอ ไม่ใช่ละ บาบี้ก็เห็นปันโดนอัดซะกระเด็น

บาบี้ : แล้วใครเป็นคนทำล่ะ

ปัน : ไม่รู้สิ อาจจะเป็นพวกวายร้ายที่เราไม่รู้จักล่ะมั้ง



     ผึงงงงง ..


     ประตูห้องเปิดออก มายนั่นเอง



มาย : พี่ปัน เป็นไรมากมั้ยคะ



     มายวิ่งเข้ามาหาปันอย่างเป็นห่วง



ปัน : ไม่เป็นไรมากหรอก แค่เคล็ดๆนิดนึงแข่งเสร็จแล้วหรอ

มาย : ค่ะ พอแข่งเสร็จ ก็มีคนบอกว่าพี่ปันถูกอัดติดรถบัส  มายเลยรีบมาดูเลย นึกว่าต้องมาแซะพี่ปันออกจากรถซะอีก



     ปันดีดหน้าผากสาวน้อยหนึ่งที หญิงสาวก็แลบลิ้นล้อเล่นกับชายหนุ่มอย่างน่าเอ็นดู  บรรยากาศตอนนี้สำหรับบาบี้เหมือนดั่งว่าเป็นส่วนเกินยังไงไม่รู้



บาบี้ : ชั้นว่า ชั้นขอตัวก่อนดีกว่า พวกเธอจะได้สวีทกัน

ปัน : เดี๋ยว....



     บาบี้ขยิบตาให้ปันหนึ่งทีก่อนจะรีบออกจากห้อง



มาย : เกิดไรขึ้นคะพี่ปัน

ปัน : เอ่อ ช่างมันเถอะมาย

มาย : พี่ปันอ่า เอ้อ ทีมเราชนะด้วยนะมายเอานี่มาเป็นรางวัลให้พี่ปัน เผื่อพี่ปันจะดีขึ้น



     มายยกเหรียญทองที่คล้องคอโชว์ให้ปันดู



ปัน : เก่งมากน้องรัก



     ปันขยี้หัวมายอย่างเอ็นดู



มาย : พี่ปันอ่า พี่ปันจำสัญญาที่ให้ไว้กับมายได้ไหมคะที่จะยอมให้อะไรก็ตามที่มายขอ

ปัน : อ่าจำได้ๆ อยากได้ขนมหรืออะไรก็ว่ามา

มาย : เป็นแฟนมายนะคะ

ปัน : เห้ยยยย........

มาย : มายรักพี่ปันค่ะ



     แล้วมายก็ประทับริมฝีปากกับปัน ริมฝีปากเธอช่างอ่อนนุ่มและอบอุ่น ทั้งสองแลกลิ้นและสารน้ำในปากอย่างดูดดื่ม


ปัน : อื้ออออ อื้มมม

มาย : เรามาต่อจากบนรถกันดีกว่านะคะ



     มายค่อยๆเปลื้องเสื้อผ้าของปันออกอย่างรวดเร็ว มังกรน้อยเด้งผึงออกมาอย่างรู้งาน แล้วเธอก็จัดแจงเปลื้องเสื้อผ้าของตนด้วยเช่นกันร่างกายที่ขาวโพลนค่อยๆขยับลุกขึ้นคร่อมร่างชายหนุ่ม



ปัน : อูยยยย...อืมมมมมมม...



    ปันเอ่ยร้องครวญครางเมื่อเห็นมายขยับเอวไปมานั้น..ปันก็ขยับเอวไปมาเพื่อเอาควยลำเขื่องสีกับหีสีชมพู



มาย : อูยยยยย ซี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด



     มายยิ้มกว้างให้ปันหนึ่งที ก่อนจะจับควยของเค้าขึ้นตรงจ่อรูหีของเธอ..ปันได้แต่หายใจถี่แรงด้วยความหื่นกระหาย เสียงครางของมายร้องดังขึ้นทันทีที่คุณเธอนั้นนั่งทับเอาหีกลืนควยปันเข้าไปในคราวเดียวทั้งดุ้น.


มาย : อ๊างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง อูยยยยยย




     น้ำตาของหญิงสาวค่อยๆไหลลงอาบแก้มหลังจากสูญเสียพรหมจรรย์ให้ชายหนุ่มผู้เป็นที่รัก  เธอค่อยโน้มตัวลงมากอดกระชับชายหนุ่ม



มาย : มายเป็นของพี่ปันแล้วนะคะ อย่าทิ้งมายนะ

ปัน : อืมมมม



     ปันได้แต่ครางในลำคอ ร่องรักที่แสนฟิตกระชับนี้แทบจะรีดน้ำเค้าได้ตั้งแต่แรก ดีที่เมื่อเช้ามายได้รีดเอาน้ำเชื้อของปันออกไปบ้าง  ไม่งั้นนกกระจอกคงไม่ทันได้กินน้ำอีกครา  หลังจากร่องหีเริ่มปรับสภาพให้คุ้นเคยกับดุ้นของชายหนุ่ม   มายก็ค่อยๆยกตัวขึ้นแล้วทิ้งตัวลงมา


     ตับ ตับ ตับ



ปัน : อูยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ซี๊ดดดดดด

มาย : อูยยยยย...อ๊าาาาาาาาาา าาาาาาาาาา...ซี๊ดดดดดดด



     เสียงครางของมายมาพร้อมกับการเริ่มขย่มควยของปันอย่างหนักหน่วงขึ้น ซึ่งสีหน้าและน้ำเสียงของเธอนั้นแสดงถึงความพอใจและเสียวซ่านในรสควยของชายหนุ่ม  ขณะที่ปันได้แต่นอนกัดฟัน ส่งเสียงครางในลำคอด้วยความเสียว



     ผ่างงงงงง!!!!!



???? : ยกมือขึ้น อยู่กับที่ ถ้าไม่อยากตาย



 
เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 30, 2016, 09:43:04 PM โดย man.in.shadow7 »

*

ออฟไลน์ Wolf Stranger

  • Full Member
  • **
  • 134
  • 111
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กรกฎาคม 01, 2016, 07:13:33 PM »
ขอบคุณครับ
เริ่มสนุกแล้วครับ

*

ออฟไลน์ tong33333

  • Full Member
  • **
  • 68
  • 89
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: กรกฎาคม 02, 2016, 08:43:01 AM »
สาว ๆ เริ่มมากันเต็มเลย

*

ออฟไลน์ l3eml3ell

  • Tiny Member
  • *
  • 35
  • 61
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: กรกฎาคม 02, 2016, 03:11:55 PM »
ใครมาขัดจังหวะล่ะนั่น?
สนุกมากครับ

*

ออฟไลน์ สุรพล

  • Full Member
  • **
  • 69
  • 70
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: กรกฎาคม 03, 2016, 08:36:33 AM »
ขอบคุณครับสนุกมากลุ้นทุกตอนเลย

*

ออฟไลน์ nakata32

  • Full Member
  • **
  • 241
  • 236
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: กรกฎาคม 06, 2016, 06:19:41 PM »
ชุดไกรทองกับอาทมาตนี่เท่ดีครับ น่าจะมีภาพอาวุธของไกรทองด้วยนะครับจะเท่กว่านี้อีก

*

ออฟไลน์ grozothe

  • Full Member
  • **
  • 93
  • 64
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: กรกฎาคม 06, 2016, 11:26:32 PM »
ช่วงตัวละครเยอะอ่านเข้าใจกว่าตอนที่ 2 เยอะเลย

ไม่รู้เพราะบทสั้นกว่า หรือมีการแนะนำตัวละครก็ไม่รู้แฮะ

ขอบคุณครับ สำหรับภาพประกอบ

*

ออฟไลน์ KengNaJa

  • Tiny Member
  • *
  • 48
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: กรกฎาคม 07, 2016, 11:29:19 PM »
ขอบคุณ ::Thankyou:: ::Thankyou::ครับ

*

ออฟไลน์ auddy999

  • Full Member
  • **
  • 119
  • 107
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: กรกฎาคม 08, 2016, 12:11:30 AM »
ครบรส จริงๆ ครับ แอคชั่น ซาบซึ้ง เลิฟซีน

*

ออฟไลน์ oymfoyp00

  • Junior Member
  • ***
  • 420
  • 538
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: กรกฎาคม 08, 2016, 08:59:34 AM »
โอ้จะมีอะไรเกิดขึ้นรึปล่าวนี้

*

ออฟไลน์ xx777xx

  • Tiny Member
  • *
  • 7
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: กรกฎาคม 08, 2016, 10:03:23 AM »
เนือเรื่องเริมเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ติตามผลงานต่อไปนะครับ ขอบคุณครับ

*

ออฟไลน์ rmazonnas

  • Tiny Member
  • *
  • 18
  • 50
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: กรกฎาคม 08, 2016, 09:50:02 PM »
 ::Sobad::สุดยอดเลยครับ ขอบคุณมากๆ

*

ออฟไลน์ lekyai

  • Junior Member
  • ***
  • 296
  • 247
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: กรกฎาคม 09, 2016, 05:23:24 AM »
สนุกมากครับ. มีให้เสียวบ่อยๆ

*

ออฟไลน์ lungdee

  • Junior Member
  • ***
  • 398
  • 482
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: กรกฎาคม 09, 2016, 06:58:10 AM »
เสนอมาอย่างงี้ ต้องจัดหนัก

*

ออฟไลน์ fakedevil

  • Full Member
  • **
  • 111
  • 104
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 5 หน้ากาก
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: กรกฎาคม 09, 2016, 11:43:01 AM »
สรุปได้ทุกคนชัว

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ