Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม

Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม

  • 156 ตอบ
  • 10329 อ่าน
*

ออฟไลน์ man.in.shadow7

  • Full Member
  • **
  • 236
  • 2723
    • ดูรายละเอียด
Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม
« เมื่อ: มิถุนายน 17, 2015, 12:54:07 AM »
  ตัวละครและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้ เป็นเรื่องสมมติที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น


     คุยกันก่อนอ่าน

กราบขออภัยเหล่ามิตรรักรีดเดอร์ทั้งหลาย ด้วยเว็บฝากรูปมีอันเป็นไปทำให้รูปในตอนที่ผ่านมามีปัญหา ไรต์แก้ให้แล้วนะครับ ตอนไหนมีปัญหาอีกก็บอกมาได้เลยนะครับ เพื่อเป็นการไถ่โทษ คืนนี้เดี๋ยวลงให้สองตอนติดเลยละกัน เอ้า  ขอคอมเม้นกันหน่อยนะ ไรต์อยากรู้ฟีตแบค อยากรู้ว่ารีดเดอร์เอาไปจิ้นไรกันบ้าง ขอบคุณล่วงหน้านะคร้าบบบ


   ความเดิมตอนที่แล้ว

ปันช่วยบาบี้มาได้อย่างปลอดภัย และได้รับบาดเจ็บ Protector ชักชวนปันเข้าร่วมทีม  ก่อนที่ปันจะมาหาช่างตัดชุดยอดมนุษย์ มาดาม Secret ซึ่ง ปันก็ต้องจ่ายค่าตัดชุดด้วยน้ำรักของตน


...........................


คณะทันตแพทยศาสตร์


วี๊ดดดดดดดด วี๊ดดดดดดด

เสียงหัวกรอดังขึ้นเป็นจังหวะ  ก่อนที่จะเงียบลงไปในห้องแคบๆ ประตูที่ปิดมิดชิดปันในชุดเสื้อกาวน์ยาวสีขาวสวมใส่ mask เงยหน้าขึ้นจากปากผู้ป่วยของตน  เค้าวาง handpiece ลงที่แผงเครื่องมือควบคุมอย่างสบายใจ  แล้วเค้าค่อยๆปรับเก้าอี้ทำฟันคนไข้ขึ้น

ปัน : วันนี้อุดฟันเสร็จแล้วนะครับคุณน้า ถ้ารู้สึกผิดปกติอะไรยังไง  รีบกลับมาพบหมอนะครับ

        ปันบอกคนไข้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่ง ที่กำลังยิ้มดูฟันที่เพิ่งอุดเสร็จใหม่ๆในกระจกเธอหันมาขอบคุณเค้า ก่อนที่จะเดินออกจากยูนิทไปปันค่อยๆถอดถุงมือ และ mask ออกอย่างเหน็ดเหนื่อยก่อนที่จะค่อยๆปลดชุดเสื้อกาวน์ยาวออก แล้วหันมาเขียนบันทึกข้อมูลคนไข้ลงในแฟ้มประวัติคนไข้


            แอ๊ด

ประตูห้องยูนิทเค้าเปิดออก  ปันค่อยๆหันไปมองอย่างเกียจคร้าน ใบหน้าเค้าชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ



เป็นพลอยเพื่อนสนิทเค้านั่นเอง



พลอย
                   


พลอย : ทำเสร็จยัง   พลอยหิวอ่ะ
ปัน : ขอเขียนชาร์ทแปบนะ เดี๋ยวค่อยไปหาไรกิน



        กริ๊ก



เธอล็อคประตู!!



ปันเงยหน้าขึ้นมองจ้องเธออย่างงุนงง



พลอย : แต่พลอยหิวจน ทนไม่ไหวแล้วอ่ะ  ขอกินเลยได้ไหม
ปัน : เอ่อชั้นยังไม่ได้เก็บยูนิทเลยนะ........  นี่แกไม่ได้หมายถึงของกินใช่มั้ย

        พลอยใช้การกระทำของเธอแทนคำตอบเธอทรุดลงที่ตรงหน้าปันใบหน้าเธออยู่ตรงกับหว่างขาปันพอดิบพอดี เธอค่อยๆรูดซิบปันออก ก่อนที่จะถลกกางเกงในปันลง จนเจ้าหนอนน้อยของปันถูกปลดปล่อยออกมาสู่โลกภายนอก

ปัน : ตรงนี้ไม่ได้นะพลอย   เดี๋ยวขอชั้นเก็บบบ....  อูยยยยยยยยยยยยยย  ซี๊ดดดดดดดดดดดดดดด  อื้มมมมมมมมมม

        พลอยก้มลงเลียหัวควยของปันอย่างหิวกระหายราวกับคนที่ไม่ได้กินอะไรมาเป็นอาทิตย์ ทั้งๆที่ช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมาพวกเรามีอะไรกันทุกวัน  วันละหลายๆครั้งและหลายสถานที่ไม่เว้นแม้แต่ในคณะ

        พลอยค่อยๆตวัดลิ้นไปทั่วหัวบานหยักของชายหนุ่มอย่างช่ำชอง ปันได้แต่สูดปากด้วยความเสียว มือของเธอยังช่วยกำรูด และคลึงถุงไข่ของเค้า   ความเสียวสยิวสะท้านไปทั้งลำควย ปันได้แต่กัดฟันแล้วทำตัวเป็นปกติเมือมีคนเดินผ่านห้องยูนิททำฟันของเค้า

        จนกระทั่งปันแน่ใจว่าไม่มีใครในห้องแล้ว  ปันก็ดึงตัวพลอยขึ้นมา  พลอยจับหน้าปันแล้วประกบริมฝีปาก  เธอคว้านลิ้นในปากปันจนทั่ว  ทั้งสองจูบกันอย่างร้อนแรง  ลิ้นและปากเธอช่างหวานหอมนุ่มนวล  ปันอดเผลอดูดปากลิ้มรสมันไม่ได้  พลอยได้แต่ครางในลำคอพร้อมกับส่งสายตายั่วยวน  ปันคว้าหมับที่เต้าของพลอยอย่างรู้งาน

พลอย: อื้มมมมมม  ซี๊ดดดด

พลอยแอ่นตัวสูดปากอย่างสุขเสียว  เธอค่อยๆปลดกระดุมเสื้อกาวน์สั้นสีขาวออก  เผยให้เห็นหน้าอกกลมโตขาวเนียนหัวนมที่แข็งเป็นไตของเธอ  พลอยจับกดหัวปันซุกเข้ากับหน้าอกเธอ  ปันไม่รอช้ารีบดูดหัวนมเธอเข้าปากแล้วดูดอย่างเต็มแรง

พลอย: อย่างนั้นแหละ  อูยยยยยยยยยยยย  พลอยรอมาทั้งวันละนะ  อูยยยยยย  ซี๊ดดดดดดดดดดดด

พลอยแอ่นอกครางซี๊ดซ้าดไม่หยุด  ปันสลับดูดนมคู่นั้น ซ้ายที ขวาที โดยไม่รู้ว่าเธอถอดกางเกงสแลคสีดำของเธอตั้งแต่เมื่อไร เพราะตอนนี้เธอเหลือแต่กางเกงในตัวจิ๋ว และเธอเริ่มเอาร่องสาวมาถูกับลำเอ็นที่แข็งเป็นหินของชายหนุ่ม

พลอย: ซี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด  อื้มมมมมมมมมมมมม

เสียงครางของพลอยเริ่มดังขึ้น  น้ำของพลอยเริ่มนองเปียกกางเกงในของเธอ และไหลมาเปียกหน้าขาของปัน  ปันพยายามแอ่นแท่งเอ็นสวนการขยับเอวของพลอย ทั้งสองคนเอาของลับเสียดสีกันอยู่ซักพักก่อนที่ปันจะทนไม่ไหวยกพลอยขึ้น ดึงกางเกงในเธอออก และรูดกางเกงตัวเองลงไปกองกับพื้น แล้วยกร่างพลอยพาไปที่เก้าอี้ทำฟัน ปันค่อยๆจับขาพลอยแยกออก แล้วแทรกควยลำเขื่องเข้าไปในร่องสวาทของเธอ


พลอย:อ๊างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง  ซี๊ดดดดดดด  โอ้วววววววว  ยังคับหีเหมือนเดิม  อูยยยยยยยยยยย


        ปันค่อยๆ สาวท่อนเอ็นเข้าออกเป็นจังหวะ   สีหน้าของพลอยเหยเกด้วยความเสียวอย่างสุดๆ ที่โดนแทงด้วยดุ้นเนื้อของชายหนุ่ม  พลอยเริ่มขยำหน้าอกตัวเอง  เพื่อกระตุ้นอารมณ์กำหนัดของเธอให้มากยิ่งขึ้น 

พลอย : อื้มมมมมมมม อ๊างง อ๊างงงงงงง  อ๊างงงงงงง

        พลอยร้องครางไม่หยุด เสียงเป็นไปตามจังหวะจะโคนของการกระเด้าควยของปัน ไม่นานน้ำรักของเธอก็ไหลชโลมท่อนเอ็นของปันจนชุ่ม ปันจับเอวพลอยแล้วเริ่มกระทุ้งแรงขึ้น จนสุดโคนควย ปันรู้สึกได้ว่าปลายควยหัวทู่ชนกระแทกกับผนังด้านในมดลูกอย่างจัง พลอยพยายามยกเอวสวนท่อนเอ็นปันอย่างเสียวซ่านในรสกามา

พลอย : แรงอีกสิคะผัวขา   เย็ดหีเมียให้บานเลยค่ะ  อูยยยยยยยยยยย  ซี๊ดดดดดดดด

        ปันอัดท่อนเอ็นหนักขึ้นเรื่อยๆ เสียงเก้าอี้ทำฟัน ดังเอียดอ๊าด เอี๊ยดอ๊าด แข่งกับเสียงครางของหญิงสาว  ปันโน้มตัวลงไปก้มดูดหน้าอกสีชมพูของเธอ  ในขณะที่เอวก็กระเด้าซอยพลอยไม่หยุด พลอยผละอกปันให้หยุดดูดนมเธอ แล้วพลิกร่างของเธอขึ้นคร่อมชายหนุ่มแทน เธอยกเอวขึ้นลงควบควยราวคาวเกิร์ล สีหน้าแดงก่ำเหยเกด้วยความเสียว

พลอย :อ๊างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง อ๊างงงงงงงงงงงงง อื้มมมมมมมมมมม

        พลอยครางกระเส่า เธอขย่มแรงขึ้นเรื่อยๆโดยไม่กลัวหีของเธอจะพัง ในขณะที่ปันก็แอ่นเอวเด้งกระแทกสวนอย่างไม่ลดละ พลอยร่อนเอวราวกับต้องการให้ควยของปันคว้านให้ทั่วร่องสวาทของเธอ

พลอย: อ๊างงงงงงงงงง  ไม่ไหวแล้วววววว  ผัวขาแตกใส่หีเมียเลย  เมียอยากโดนน้ำควย  อ๊างงงงงงงงงงงงงงงงง

        พลอยกรีดร้องลั่นโดยไม่กลัวว่าจะมีใครมาพบ  ร่างเธอสั่นกระตุกในขณะที่ปันล็อคเอวเธอไว้แล้วอัดควยเข้าไปในรูหีเธอพร้อมกับพ่นน้ำรักสีขาวใส่เข้าไปอย่างไม่ยั้ง  ร่างของพลอยฟุบแนบลงกับอกชายหนุ่ม  ความเสียวซ่านในการบรรเลงเพลงรักในที่สาธารณะช่างเป็นประสบการณ์ที่ชวนตื่นเต้นยิ่งนักและยิ่งเพิ่มดีกรีความเสียวให้มากยิ่งขึ้นอีกด้วย



ปัน : พลอยคือ.....ชั้นมีเรื่องต้องคุยกับแก
พลอย : แห่กแห่ก  ไรอ่ะ

เธอผละตัวออก แล้วจ้องหน้าชายหนุ่มอย่างตั้งใจ

ปัน : คือ...เกี่ยวกับไอ้ต้นน่ะ
พลอย : ....................
ปัน : เรื่องรูปนั้นน่ะชั้นว่า......แกกำลังเข้าใจผิด  ที่จริงมันไม่มีอะไรเลย  ชั้นว่าแกน่าจะพูดคุยกับมันนะ
พลอย : ปันจะบอกให้พลอย  ไปคืนดีกับต้นหรอ
ปัน : คือแกกับมันก็เป็นแฟนกัน  มีไรก็ควรจะคุยให้มันเคลียร์กันไง
พลอย : ปัน  แกมีอะไรกับชั้น  แล้วยังบอกให้ชั้นไปคืนดีกับต้น
ปัน : .....ไม่........คือ...ชั้นนน...
พลอย : เข้าใจละ.....ถ้าแกอยากให้ชั้นทำอย่างนั้น

พลอยยกตัวออกจากร่างปันแล้วรีบสวมใส่เสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว  แล้วรีบออกไปจากยูนิทไม่หันกลับมามองปัน  ในขณะที่ปันได้แต่มองตามตาละห้อย

ปัน : กูพูดไรผิดป่าวเนี่ย


ปันรีบเก็บกวาดทำความสะอาดยูนิทและเก้าอี้ทำฟัน  ก่อนที่จะค่อยๆเดินออกจากห้องมาอย่างเหนื่อยหน่าย  ซึ่งเค้าพบหน่อยมายืนรอพบเค้าอยู่บริเวณหน้าห้องพัก



หน่อย
                       
หน่อย : อยู่นี่เอง
ปัน : มีไรอ่ะ
หน่อย : วันนี้วันศุกร์  ไปหาไรกินกัน
ปัน : โอเค  ได้ๆ  กินไรอ่ะ
หน่อย : สเต๊กที่อนุสาวรีย์ชัยมะ   ได้ข่าวว่าอร่อยมาก
ปัน : จัดไป  ขอเก็บของแปบนะ

        หน่อยพยักหน้ารับ ในขณะที่ปันเดินหิ้วสัมพาระเข้าไปเก็บในห้องพัก แต่ในใจนี่ตะโกนไชโยโห่หิ้วด้วยความดีใจที่ผู้หญิงที่เค้าแอบรักมาชวนเค้าไปกินมื้อเย็นวันนี้  ปันรีบวางของอย่างไม่ใส่ใจเท่าใดนัก


บาบี้ : ทำคนไข้เสร็จแล้วหรอปัน
ปัน : อ้าวบาบี้ยังไม่กลับอีกหรอ     อื้อปันเพิ่งทำเสร็จน่ะ
บาบี้ : เย็นนี้ว่างป่าวไปหาไรกินกันมั้ย
ปัน : เอ่อปันนัดกับเพื่อนแล้วน่ะ  บาบี้ไปด้วยกันมั้ย

รอยยิ้มบนใบหน้าเธอจางหายไปทันตา

บาบี้ : ไม่ละกัน  ปันไปกินกับเพื่อนเถอะ เอ้อ ถ้าเป็นพรุ่งนี้พอจะได้ป่าว  เราได้บัตรบุฟเฟ่ปิ้งย่างมาอ่ะ  โปรมาสองจ่ายหนึ่ง
ปัน : จริงเดะ  ร้านไหนๆ  ขอดูบัตรหน่อย

บาบี้ยื่นบัตรให้ปันดู

ปัน : จัดไปเลย  พรุ่งนี้สักบ่ายสอง  เจอกันที่สยามละกัน
บาบี้ : บ่ายโมงได้ป้ะ
ปัน : ยังจะมาต่ออีก  เจอกันตั้งแต่ตีห้าเลยมั้ยแม่คุณ
บาบี้ : งั้นเราขอไปนอนค้างบ้านปันนะ
ปัน : เดี๋ยว  ล้อเล่น   บ่ายโมงก็บ่ายโมง
บาบี้ :  งั้น เรากลับก่อนละบาย
ปัน : บายๆ ไว้เจอกันพรุ่งนี้

        เธอยิ้มอย่างฝืนๆให้ชายหนุ่มก่อนที่เธอจะเดินจากไป  ปันรีบเก็บของแล้วออกมาพบกับหน่อยอย่างรวดเร็ว

        แต่ทว่าความสุขมักอยู่ไม่นาน เพราะคนที่รอปันอยู่ไม่ได้มีแค่หน่อย  แต่ยังมีเพื่อนอีกสี่ห้าคนยืนรอเค้าอยู่ด้วย  ความรู้สึกปันคล้ายๆความฝันพังทลายลงในพริบตา

หน่อย : ไอ้ปันมาแล้ว  ไปได้ละ

        ปันเดินซึมๆอยู่ข้างๆเพื่อนสาวร่างท้วมนาม  สินี  ซึ่งนางคนนี้เป็นเพื่อนสนิทของหน่อยนั่นเอง

สินี : ฝันสลายเลยสิมึง

เธอแหย่ปันอย่างรู้ทันเมื่อเห็นท่าทีของชายหนุ่ม

สินี : นี่ถามจริง  มึงกะบาบี้มีไรกันป้ะ
ปัน : เหอะ  ไม่มีอ่ะ  ไมวะ
สินี : ก็นี่บาบี้เค้านั่งรอมึงมาตั้งแต่บ่ายทั้งๆที่ไม่มีเวร  เค้าไม่ยอมกลับบ้านจนมึงรักษาคนไข้เสร็จเนี่ยแหละ
ปัน : มั่วละ  เค้าไม่ได้รอกูหรอก
สินี : กูได้ยินนะ  ที่บาบี้เค้าไปชวนมึงกินข้าว  แต่พอมึงไม่ไป  เค้าก็รีบกลับเลย  ไม่รอมึงแล้วจะรอแมวตัวไหน

        ปันปิดปากลงไม่รู้จะเถียงอย่างไร  เค้าก็รู้สึกผิดต่อบาบี้ที่ปฏิเสธไปอย่างนั้น  แต่เพราะหัวใจเค้าเรียกร้องให้มากับหน่อยแล้ว  เค้าจะทำอย่างไรได้  เค้าไม่มีพลังในการแบ่งร่างเป็นสองร่าง

สินี : ใช่ซี้  พอไอ้หน่อยชวนแกนะ ไม่ว่ายังไงแกก็ไม่มีทางไปกับคนอื่น
ปัน : เออ  แกก็รู้นี่   ที่จริงก็รู้กันหมดทุกคนแหละ ยกเว้นตัวมันน่ะ

        กลุ่มนิสิตหนุ่มสาวได้ไปกินสเต๊กขึ้นชื่อย่านอนุสาวรีย์ชัยอย่างเอร็ดอร่อย  แม้จะทำได้แค่นี้  แต่ปันก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ๆกับหน่อย

        หลังจากอิ่มหมีพีมัน  สาวๆทั้งหลายก็ตั้งใจจะเดินแยกย้ายชอปปิ้งกันต่อ


สินี : เออ  เดี๋ยวชั้นไปฝั่งเซนเตอร์วันละกัน  แกจะเดินอยู่แถวนี้ใช่ป้ะหน่อย  งั้นเดี๋ยวไว้เจอกัน

        ทุกคนแยกย้ายกันอย่างรู้เห็นเป็นใจ  ทิ้งหน่อยไว้กับปันเพียงสองคน ซึ่งหน่อยก็เดินชอปปิ้งกระเป๋า รองเท้า กระโปรงอย่างสบายอกสบายใจใ  นขณะที่ปันก็เดินตามต้อยๆราวกับคนรับใช้ส่วนตัว ิแน่นอนมันช่างเป็นเรื่องที่แสนน่าเบื่อสำหรับผู้ชายทุกคน  แต่เพื่อให้ได้ใกล้ชิดสนิทสนมก็มีแต่ก้มหน้ายอมทนต่อไป  พวกเค้าเดินเลือกของกันนับชั่วโมง  ในขณะที่ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้มด้วยเมฆฝน

ปัน : วันนี้เห็นกรมอุตุฯเค้าบอกว่า  พายุนารีจะเข้าไทยนี่  ฝนตกหนักแน่เลย

ปันหาเรื่องพูดคุยทำลายความเงียบ  แต่หน่อยกลับจ้องมองเค้าด้วยสายตาแปลกๆ

หน่อย : ปัน......ชั้นชักสงสัยแล้วนะ?
ปัน : สงสัยไร?

        ปันหัวใจเริ่มเต้นสั่นระรัว  หน่อยกำลังสงสัยว่าเค้ากำลังคิดอะไรกับเธอใช่หรือไม่  เธอจะรู้ใจเค้าแล้วหรอ  แล้วระหว่างทั้งสองจะเป็นอย่างไร  ยังจะคงสถานะเพื่อนอยู่ได้อีกหรือไม่

หน่อย : สงสัยว่า............แกเป็นผู้ชายจริงๆหรอ  ผู้ชายที่ไหนมาเดินซื้อของกับผู้หญิงเป็นชั่วโมงอย่างนี้

        ปันทอดถอนหายใจด้วยความโล่งอก   แต่อีกใจหนึ่งก็แอบเสียดายที่หน่อยยังไม่รับรู้ถึงความรู้สึกของเค้าสักที

ปัน : เรื่องบางเรื่องน่ะ......แกไม่จำเป็นต้องเข้าใจมันหรอก
หน่อย : แหมมมมมมมม  พ่อผู้ชายน่าค้นหา

ฝนเริ่มโปรยปรายลงมาจากฟ้า  สองหนุ่มสาววิ่งหลบฝนกันจ้าละหวั่น  ยิ่งนานฝนยิ่งตกหนักขึ้นเรื่อยๆ

ปัน : นี่แกกลับยังไงเนี่ย
หน่อย : เดี๋ยวจะหารแท็กซี่กะพวกนั้นอ่ะ  เดี๋ยวขอหาร่มแปบ

หน่อยค้นหาร่มในกระเป๋าอย่างทุลักทุเลด้วยหอบของพะรุงพะรังเต็มไปหมด

หน่อย : เห้ย ลืมร่มไว้ที่คณะอ่ะ ทำไงดี จะเข้าหอไงเนี่ย

ปันค่อยๆยื่นร่มของตนให้หน่อย

ปัน : เอาของชั้นไปก่อนก็ได้
หน่อย : แล้วแกจะใช้ไร
ปัน : ชั้นกลับรถไฟฟ้า แปบเดียวก็ถึงหน้าบ้านละ ไม่โดนฝนหรอก
หน่อย : แกแน่ใจนะ
ปัน : แน่เดะ  เอาไปๆ เดี๋ยววันจันทร์ค่อยเอามาคืน เอ้าไอ้พวกนั้นมาละ  เดี๋ยวชั้นไปเรียกแท็กซี่ให้

ปันวิ่งออกไปกลางสายฝนเพื่อโบกรถแท็กซี่ให้เพื่อนสาวๆทั้งหลายของเค้า  ทุกคนยกเว้นเค้าก้าวขึ้นรถอย่างเร่งรีบ

หน่อย : แกแน่ใจนะ
ปัน : เห้ยแน่ใจดิ  ปิดประตูไปได้แล้ว
หน่อย : งั้นแกถึงบ้านแล้วโทรหาชั้นด้วย
ปัน : เออๆ  บายเว้ย

        ปันบอกลาเพื่อนๆของเค้าก่อนที่จะปิดประตูรถแท็กซี่ลง  แล้วแท็กซี่คันนั้นก็ออกวิ่งไปท่ามกลางสายฝน ปันมองตามจนรถคันนั้นไปลับตา เค้าค่อยๆฝ่าสายฝนไปขึ้นรถไฟฟ้าเพื่อกลับบ้าน ทั้งที่จริงเค้าสามารถบินกลับได้ แต่คงไม่ดีแน่ที่จะตกเป็นเป้าสายตาของผู้คน

        เพียงครึ่งชั่วโมงปันก็เดินทางมาถึงหน้าปากซอยบ้าน  สิ่งที่เค้าบอกกับหน่อยนั้นเป็นการโกหกทั้งหมด  สภาพของเค้าตอนนี้กำลังวิ่งกระหืดกระหอบท่ามกลางสายฝน  เสื้อผ้าเปียกชุ่มโชกลงไปถึงกางเกงใน ข้างหน้าเค้าเห็นนักศึกษาสาวที่เปียกชุ่มโชกกำลังวิ่งหลบเข้าไปในตู้โทรศัพท์สาธารณะ  เธอคนนั้นดูคุ้นตานัก  แต่เพราะสายฝนจึงทำให้แว่นตาปันเปียกนอง ทัศนวิสัยไม่ชัดเท่าใด ปันวิ่งผ่านเธอไปอย่างไม่ใส่ใจ

???? : พี่ปันคะ

        
.........................

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 30, 2016, 09:45:42 PM โดย man.in.shadow7 »

*

ออฟไลน์ Wolf Stranger

  • Full Member
  • **
  • 134
  • 111
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กรกฎาคม 01, 2016, 07:51:56 PM »
เรื่องสนุก เป็นเรื่องเดินเรื่องได้ดี อ่านง่าย ไม่หวือหวา มากเกินไป ชอบครับ

*

ออฟไลน์ tong33333

  • Full Member
  • **
  • 68
  • 89
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: กรกฎาคม 02, 2016, 09:08:07 AM »
เนื้อเรื่องเดินไวทันใจจริง ๆ ::HoHo::

*

ออฟไลน์ l3eml3ell

  • Tiny Member
  • *
  • 35
  • 61
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: กรกฎาคม 02, 2016, 03:31:54 PM »
ชอบมากครับ เนื้อเรื่องอ่านง่าย สนุก

*

ออฟไลน์ สุรพล

  • Full Member
  • **
  • 67
  • 70
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: กรกฎาคม 03, 2016, 09:48:27 AM »
เหยื่อรายต่อไป

*

ออฟไลน์ nakata32

  • Full Member
  • **
  • 241
  • 236
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: กรกฎาคม 06, 2016, 09:25:36 PM »
น่าจะเอาพลอยมาอยู่รวมเป็นฮาเร็มด้วยนะ สงสารพลอยนิดๆ

*

ออฟไลน์ grozothe

  • Full Member
  • **
  • 90
  • 64
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: กรกฎาคม 06, 2016, 11:55:03 PM »
เอิ่มมมม..... พูดแบบนี้กับพลอยคงสะเทือนใจมิใช่น้อย

*

ออฟไลน์ huangdi

  • Full Member
  • **
  • 169
  • 196
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: กรกฎาคม 07, 2016, 11:41:35 PM »
เยี่ยมตลอด ขอบคุณครับ

*

ออฟไลน์ auddy999

  • Full Member
  • **
  • 119
  • 107
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: กรกฎาคม 08, 2016, 12:48:36 AM »
สนุกมากๆ ครับ เนื้อเรื่องอิงสถานที่จริงด้วย

*

ออฟไลน์ xx777xx

  • Tiny Member
  • *
  • 7
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: กรกฎาคม 08, 2016, 10:11:26 AM »
ฮาเร็มจริงๆ ครับเรื่องนี้ พระเอกเราเหมาหมดอ่ะ ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านกันครับ  ::WooWoo::

*

ออฟไลน์ oymfoyp00

  • Junior Member
  • ***
  • 419
  • 538
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: กรกฎาคม 08, 2016, 12:32:08 PM »
ต้องฮาเร็มแล้วงี้ ได้ชุดมาแล้วชุดดูเท่ดี

*

ออฟไลน์ rmazonnas

  • Tiny Member
  • *
  • 18
  • 50
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: กรกฎาคม 08, 2016, 09:50:14 PM »
สุดยอดเลยครับ ขอบคุณมากๆ

*

ออฟไลน์ fakedevil

  • Full Member
  • **
  • 108
  • 104
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: กรกฎาคม 09, 2016, 11:57:53 AM »
 ::Shower:: ฮาเลมๆๆ

*

ออฟไลน์ sos-sos

  • Full Member
  • **
  • 192
  • 207
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: กรกฎาคม 09, 2016, 10:47:56 PM »
มาส่งส่วยละ

*

ออฟไลน์ noojac

  • Full Member
  • **
  • 137
  • 162
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 7 ร่ม
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: กรกฎาคม 10, 2016, 08:52:55 AM »
เก็บให้หมดทุกคนเลยนะ

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ