Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์

Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์

  • 121 ตอบ
  • 8958 อ่าน
*

ออฟไลน์ man.in.shadow7

  • Full Member
  • **
  • 237
  • 2724
    • ดูรายละเอียด
 ตัวละครและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้ เป็นเรื่องสมมติที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น

ความเดิมตอนที่แล้ว

ในวันเกิดของป้ัน ปันเจอเมขลาถูกทำลายจนปางตายโดยสามวายร้าย ปันสังหารรามสูรลงได้ และได้พาเมขลากับหญิงนิรนามที่โดนลูกหลงจากการต่อสู้มาให้ดร.แอร์รักษา ซึ่งดร.แอร์ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ปันจึงใช้ลูกแก้ววิเศษของเมขลา แต่พลังของลูกแก้ว สามารถช่วยเหลือได้เพียงคนเดียว.....

...........................................


ปันก้มลงมองลูกแก้ววิเศษในมือ  นี่เค้าจะต้องทำเช่นไรเพื่อที่จะช่วยหญิงสาวทั้งสอง  หรือมันไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ


 
เอิร์ท    :    ปัน   เป็นอะไรหรือเปล่า


ปัน     :       ไม่พอ......


เอิร์ท    :      อะไรไม่พอหรอ


ปัน      :       เมื่อกี้....ลูกแก้วนี้.......บอกปันว่า   สามารถช่วยเหลือได้เพียงแค่....คนเดียว   พลังที่มีมันไม่พอ   ปันไม่รู้จะทำยังไง


ดร.แอร์    :     ใจเย็นๆนะคะ    เท่าที่จำได้  พลังของคุณสามารถช่วยหยุดเลือด   กระตุ้นกระแสประสาทต่างๆได้  ทำไมคุณไม่ลองใช้พลังของคุณช่วยหญิงสาวคนนั้นล่ะ  แล้วใช้พลังของลูกแก้วช่วยเมขลา


ปัน     :     ผมลองใช้พลังผมช่วยผู้หญิงคนนั้นแล้วครับ   แต่...เหมือนมีพลังบางอย่างในตัวเธอต่อต้านพลังผม   ทำให้ผมใช้พลังช่วยเธอไม่ได้


เอิร์ท     :     แล้วปันจะเลือกใครล่ะ


ปัน     :     แล้วเอิร์ทคิดว่า ปันควรเลือกใคร


เอิร์ท    :    เอิร์ทไม่รู้หรอก


ปัน    :    หมอว่าไงครับ


ดร.แอร์    :     ถ้าเป็นดิชั้น ดิชั้นจะเลือกช่วยผู้หญิงคนนั้นค่ะ  มณีเมขลาเธอไม่ใช่มนุษย์ เธอไม่ได้มีชีวิตอยู่บนโลก เธอเป็นเพียงจิตวิญญาณ


ปัน     :     แต่เธอก็มีตัวตนนะครับ  ถ้าผมไม่ช่วยเธอ  เธอจะหายไปตลอดกาล....


ดร.แอร์     :      ดูคุณเป็นห่วงเป็นใยเธอเป็นพิเศษ....คุณมีอะไรกับเธอแล้วใช่มั้ย


ปัน    :     ........................................


ดร.แอร์    :     นั่นสินะ.....ผู้ชาย  ขนาดไม่ใช่มนุษย์ก็ยังไม่เว้น
 


ดร.แอร์พูดจบก็เดินจากไปอย่างหงุดหงิดอารมณ์เสีย


 
ปัน   :    เธอดูไม่ชอบผู้ชายเอามากๆเลยนะ หมอแอร์น่ะ


เอิร์ท    :    เอิร์ทก็ไม่ค่อยรู้หรอก   แต่ก็ไม่เห็นเธอจะมีแฟนหรือครอบครัวนะ


ปัน     :     เอิร์ท  แล้วขวานล่ะ   อยู่ไหน


เอิร์ท   :      เอ้ย ลืมเลย   เอิร์ทวางไว้ในห้องของสาวนิรนามคนนั้นน่ะ  เดี๋ยวเอิร์ทไปหยิบให้นะ


ปัน    :    ไม่ต้องๆ  เดี๋ยวปันไปหยิบเอง
 




        ปันพูดจบก็เดินไปที่ห้องรักษาตัวของสาวนิรนามคนนั้น  ปันมองใบหน้าของสาวนิรนามคนนั้นผ่านกระจกของเครื่องช่วยชีวิต   ใบหน้าที่แหลกเละ  ไหม้เกรียม แทบจะไม่รู้เลยว่าเค้าใบหน้าเดิมเป็นเช่นไร  ปันก้มมองลูกแก้ววิเศษในมือ   
 


        ขวานรามสูรวางอยู่บนโต๊ะ   ปันเดินไปหยิบอย่างเงียบงัน  แต่เมื่อนิ้วมือปันสัมผัสกับด้ามขวาน
 




วูบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ




 
        ห้องทั้งห้องพลันดับมืดลง   อุปกรณ์การแพทย์  หญิงนิรนามคนนั้นล้วนอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย   เหลือเพียงแค่ความว่างเปล่ากับปันที่ยืนอยู่ท่ามกลางความมืดเท่านั้น
 


????     :      ......นายท่าน......
 

       
เสียงสตรีคนหนึ่งดังกังวาลขึ้นรอบๆตัวปัน เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคลับตล้ายกับตอนลูกแก้ววิเศษ  ปันหันรีหันขวางมองหาเจ้าของเสียงแต่ก็ไม่พบ
 


ปัน     :   ไรอีกวะเนี่ย   แกเป็นใคร?   


???     :     ข้า คือ ขวานแห่งรามสูร   และบัดนี้ท่านคือเจ้านายของข้า


ปัน    :     ข้าคือ นายของเจ้า?


ขวาน   :     ถูกต้อง หลังจากที่ท่านสังหารนายคนก่อนของข้าลงได้   ท่านจึงกลายเป็นนายของข้าแทนที่นายคนก่อน


ปัน    :     เจ้ามีพลังที่จะช่วยเหลือหญิงนิรนามคนนั้นใช่มั้ย?


ขวาน     :   แน่นอนนายท่าน


ปัน     :     เยี่ยม...


ขวาน     :   แต่...


ปัน    :      แต่อะไร?


ขวาน     :       ข้าต้องเรียนให้ท่านทราบก่อน   พลังของข้านี้แตกต่างจากพลังของลูกแก้วเมขลา พลังของข้ามีไว้เพื่อทำลายล้างมาแต่ครั้งบรรพกาล  นายคนก่อนของข้าไม่เคยใช้พลังของข้าในการช่วยเหลือใคร


ปัน     :     แล้ว??


ขวาน    :     พลังของข้าไม่สามารถช่วยเหลือสตรีคนนั้นได้อย่างสมบูรณ์เหมือนกับลูกแก้วเมขลา ต้องใช้บางสิ่งบางอย่างร่วมกับพลังของข้าจึงจะช่วยเธออย่างสมบูรณ์ได้


ปัน    :     แล้วสิ่งนั้นคืออะไร


ขวาน     :      น้ำพิสุทธิ์!!!


ปัน    :     ข้าจะไปหามาได้จากไหน?


ขวาน   :    ท่านไม่จำเป็นต้องตามหา    บุรุษทุกคนย่อมมีน้ำพิสุทธิ์


 
ปันเข้าใจในทันที  ว่าขวานรามสูรหมายถึงน้ำอะไร


 
ขวาน    :   น้ำพิสุทธิ์ คือ น้ำแห่งชีวิต  เป็นน้ำแห่งการเริ่มต้นของสิ่งมีชีวิตทั้งมวล ดังนั้นการจะคืนชีวิตให้กับเธอคนนั้นจึงจำเป็นที่จะต้องใช้น้ำพิสุทธิ์ร่วมกับพลังของข้า ยิ่งเป็นน้ำพิสุทธิ์ของผู้ถือขวานแห่งรามสูรยิ่งมีพลานุภาพมาก


ปัน     :    เจ้าจะให้ข้ามีอะไรกับผู้หญิงคนนั้น?


ขวาน   :     การจะช่วยเธอได้นั้น  ท่านต้องหลั่งน้ำพิสุทธิ์เข้าสู่ร่างของเธอผ่านทางช่องสังวาส (หี) เวจมรรค (ตูด) และโอฐษ์ (ปาก) ทั้งสามทวารให้เต็มไปด้วยน้ำพิสุทธิ์ของท่าน


ปัน    :     เป็นน้ำของคนอื่นไม่ได้หรอ


ขวาน     :     ก็พอได้  แต่น้ำของท่านผู้เป็นนายข้า จะช่วยส่งเสริมกับพลังของข้าได้ดีที่สุด


ปัน      :   แล้วถ้าใช้พลังของเจ้ากับน้ำของข้าช่วยเหลือมณีเมขลาล่ะ ช่วยได้เหมือนกันหรือเปล่า


ขวาน    :     ย่อมไม่เหมือน พลังของข้าไม่อาจช่วยนางมณีเมขลาได้ เนื่องจากพลังเวทย์ทิพย์ที่แตกต่างกัน การจะช่วยนางมณีเมขลานั้น มีหนทางเดียว คือ ใช้พลังลูกแก้วของเธอเท่านั้น


ปัน     :     แล้วข้าต้องทำอะไรบ้างล่ะถึงจะช่วยหญิงสาวคนนั้นได้


ขวาน    :    เพียงท่านตั้งสมาธิ คิดถึงสิ่งที่ท่านต้องการพลังของข้าก็จะถูกส่งไปสู่เธอได้เอง เมื่อท่านใช้พลังของข้าแล้ว  ท่านจะต้องหลั่งน้ำพิสุทธิ์ของท่านเข้าไปในร่างของนางทั้งสามทวารตามที่ข้าบอก  ภายในสามราตรี มิเช่นนั้นนางจะไม่มีวันฟื้นคืนตลอดกาล....
 




วูบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ


 


        ปันกลับมายืนอยู่ในห้องพักรักษาตัวของหญิงนิรนามคนนั้นตามเดิม   สภาพของนางตอนนี้ช่างน่าเวทนาน่าสงสาร เค้าไม่มีทางจะมีอารมณ์ต้องการร่วมเพศกับนางแน่นอน   เค้าจะสามารถเชื่อขวานรามสูรได้มากแค่ไหน?   เค้ายังแอบหวั่นใจว่านี่จะเป็นกับดักหรือไม่  แต่ถึงยังไงเค้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นเหลือแล้ว
 




        ปันยกขวานรามสูรในมือขึ้นชี้ไปทางหญิงสาวนิรนามในแคปซูลนั้น  แล้วเค้าค่อยๆหลับตาลงตั้งสมาธิอย่างใจจดใจจ่อ  ด้วยความปรารถนาที่ต้องการให้หญิงคนนี้รอดชีวิต   
 




        ขวานรามสูรในมือปันเรืองแสงสีแดงอมส้ม  ก่อนที่แสงนั้นจะพุ่งเป็นลำเข้าใส่ร่างหญิงสาวในแคปซูลช่วยชีวิต   ลำแสงนั้นอาบไล้ไปทั่วร่างกายของเธอ ร่างของเธอค่อยๆเรืองแสงสีแดงขึ้นเจิดจ้าสว่างไสวไปทั้งห้อง
 


บึ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม




แสงสีแดงระเบิดออกจากร่างของเธอ  แคปซูลช่วยชีวิตระเบิดแตกออกเป็นเสี่ยงๆ




เอิร์ท  :   ปันนนนน เกิดอะไรขึ้น
 


        เอิร์ทและดร.แอร์วิ่งมาสมทบหลังได้ยินเสียงระเบิด  ปันยังยืนนิ่งไม่ไหวติงท่ามกลางฝุ่นควันจากระเบิด  เค้าเพ่งมองไปที่ร่างของหญิงสาวนิรนามคนนั้น
 


        ร่างของหญิงคนนั้นยังคงนอนนิ่งไม่ไหวติงในแคปซูลส่วนที่เหลือ  แต่บาดแผลของเธอกลับหายมลายไปสิ้นไม่หลงเหลืออยู่เลยแม้สักแผลเดียว!!!
 


ดร.แอร์     :    คุณใช้ลูกแก้วช่วยเธอเหรอ


ปัน    :      พลังของขวานช่วยเธอไว้


ดร.แอร์  :   ขวานรามสูรเนี่ยน่ะหรอ   ยังไงก็เถอะ  คุณปัน คุณเอิร์ทช่วยดิชั้นย้ายเธอไปห้องพักฟื้นด้วยค่ะ
 


        แม้ว่าแผลจะหายดีแล้ว  ใบหน้าที่บวมเป่งกลับมาสวยงามดั่งเดิม  ผมที่เหลือไม่กี่กระจุกก็งอกกลับมายาวดำขลับสลวย   แต่ทว่าเธอก็ยังไม่ฟื้นคืนสติขึ้นมา ทั้งสามย้ายร่างเธอมายังห้องพักฟื้นผู้ป่วย 
 


        ปันเพิ่งได้เห็นใบหน้าและเรือนร่างของเธอเป็นครั้งแรก  เธอเป็นหญิงสาวที่สวยมากเลยทีเดียว  ผิวขาวอมชมพูระเรื่อ  ทรวกอกเต่งตึง เอวคอดกิ่ว  ช่วงขาก็เรียวงาม  ปันยิ่งมองยิ่งเงี่ยนงุ่นง่าน   ไอ้จ้อนเริ่มแข็งเป็นลำ   แต่ก่อนที่ปันจะฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้  ทั้งสามก็รีบมายังห้องแคปซูลของมณีเมขลา
 


                           


หญิงนิรนาม
                             


        สองสาวหมอแอร์และเอิร์ทยืนขนาบข้างปัน ตรงหน้าเค้าคือแคปซูลช่วยชีวิตที่บรรจุร่างของมณีเมขลาเอาไว้ ดร.แอร์เปิดประตูแคปซูลออกมณีเมขลายังคงนอนนิ่งราวกับกำลังหลับใหล ปันสัมผัสใบหน้าของเธออย่างแผ่วเบามือค่อยๆไล้ไปตามไรผมของเธอ หน้าผากของเค้าชนกับหน้าผากของเธอราวกับต้องการสื่อความรู้สึกไปถึงเธอ
 


    ในมือปันกำลูกแก้ววิเศษลูกนั้นไว้แน่น ปันค่อยๆถอยออกมา  แล้วยกแขนชี้ลูกแก้วไปที่เมขลา เค้าหลับตาลงเพ่งสมาธิอย่างแน่วแน่ว่าจะต้องช่วยเธอให้ได้ ลูกแก้วในมือเค้าพลันสั่นไหวแล้วเรืองแสงสีเงินเรืองรอง  ลำแสงนั้นพุ่งเข้าไปอาบทั่วร่างของมณีเมขลา 
 

เปรี๊ยะ  เปรี๊ยะ




 
        เสียงอะไรบางอย่างกำลังปริแตก ในขณะที่ลำแสงนั้นก็ทวีความเข้มขึ้นเรื่อยๆ  จนเจิดจ้าบาดตาจนปันไม่สามารถทนมองได้
 


เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง




 
        ลูกแก้วในมือปันแตกออกเป็นเสี่ยงๆ  ลำแสงค่อยๆจางหายไปจนดับมอดลง  เศษลูกแก้วค่อยๆกลายเป็นฝุ่นควันสลายไปต่อหน้าต่อตาชายหนุ่ม 
 

        ปันไม่ได้สนใจเศษลูกแก้วเท่าใดนัก  เค้าวิ่งเข้าไปดูเมขลาทันที  แผลตามร่างของเธอหายไปหมดทุกแผล  ใบหน้าของเธอกลับมาสวยงามดังเดิม  ปันโผเข้าไปกอดเธออย่างลืมตัวท่ามกลางสายตาของสองสาว  ปันเผลอจุมพิตเบาๆที่แก้มของเธอพร่ำเพ้อเรียกชื่อเธอ แต่เธอก็ยังนอนนิ่งไม่มีปฏิกิริยาใดๆ
 


ปัน     :     ทำไม ทำไมเธอถึงยังไม่ฟื้นล่ะ  ไหนว่าลูกแก้วนั่นช่วยเธอได้


เอิร์ท   :    ใจเยนๆนะปัน  เอิร์ทว่ามันต้องใช้เวลาแหละ แต่อย่างน้อยแผลของเธอก็หายดีแล้ว พวกเราย้ายเธอไปที่ห้องพักฟื้นดีกว่านะ
 


        ทั้งสามย้ายร่างมณีเมขลาไปยังห้องพักฟื้นห้องข้างๆหญิงนิรนามคนนั้น ดร.แอร์บอกให้ปันกลับไปพักผ่อนแล้วทำใจเย็นๆก่อน  ปล่อยให้เธอทั้งสองได้พักฟื้นต่อไป....
 


..............................................




 
         วันรุ่งขึ้นปันมาปฏิบัติงานรักษาคนไข้ตามปกติ  ตอนนี้เค้ากำลังนั่งรอคนไข้ของเค้าอยู่หน้าคลินิกทำฟัน   โดยมีหน่อยนั่งรออยู่ด้วยเช่นกัน
 


หน่อย    :    คนไข้แกถึงไหนแล้วเนี่ย


ปัน     :     มันบอกว่าลงจากรถไฟฟ้าแล้ว  กำลังมา แล้วของแกอ่ะ


หน่อย    :     ของชั้นก็กำลังจะ.....


????   :     เห้ย  ไอ้ปัน   โทษทีๆมาสายตั้งครึ่งชั่วโมง
 


        ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคมคาย  ตัดผมสกินเฮด แต่ตัวเล็กไปนิดเมื่อเทียบกับปัน อยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนส์สีเข้ม ใส่รองเท้าผ้าใบสีเขียว   เดินมาทักทายปัน  สายตาเค้าประสานสายตาหน่อยอย่างจัง  ก่อนที่ฝ่ายหญิงจะเบือนสายตาหนี
 


ชาย    :    ขอเข้าห้องน้ำแปบนึงนะมึง


ปัน    :    เออ ให้ไวเลยมึง
 
ชายหนุ่มคนนั้นเดินเข้าห้องน้ำไป   หน่อยสะกิดแขนเสื้อปันเบาๆ


หน่อย  :  ใครอ่ะ คนไข้แกหรอ


ปัน    :   อื้อ ไอ้เอกน่ะ เพื่อนซี้ของชั้นเอง คบกันมาเป็นสิบปีละ มันมาเป็นคนไข้ให้ชั้นขูดหินปูน


หน่อย   :   อ่อ หล่อดีนะ  มีแฟนยังอ่ะ


ปัน   :   มีแล้วมั้ง ไม่รู้สิ   ไม่เคยถาม


หน่อย   :     สเปคชั้นเลยอ่ะแก   ติดต่อให้หน่อยดิ   ฝากขอเบอร์ ขอเฟซหน่อย


ปัน    :    ชั้นก็มีนะ เบอร์มันน่ะ  จะเอาเลยมั้ย?


หน่อย    :    ยังไม่เอา  รอแกบอกเพื่อนแกก่อน ถ้าเค้าโอเค  แกค่อยให้ชั้นนะ  เห้ย คนไข้ชั้นมาละ  ไปก่อนนะแก ฝากด้วยนะ


ปัน    :     อืม
 


        ปันปวดแปลบที่หน้าอก  ราวกับกำลังมีคนเสือกแทงมีดกระหน่ำเข้ามา และยิ่งกว่านั้นมือของคนๆนั้นก็คือมือของเค้าเอง   เค้าดันไปตอบตกลงช่วยหน่อย   ทั้งๆที่เค้ารักหน่อยมานานปี  ตอนนี้เหมือนดั่งว่าเค้ากำลังบีบกำทำลายหัวใจของตนเองให้แหลกคามือ
 


เอก    :     เอ้า เห้ย โทษทีๆ  ผู้หญิงที่นั่งข้างแกเมื่อกี้....ใช่คนที่ชื่อหน่อย  ที่แกแอบชอบป้ะ?


ปัน     :      คนนั้นแหละ


เอก    :    จีบมาหลายปี ได้เป็นแฟนแล้วดิมึง


ปัน   :     กูไม่ได้จีบเค้า   แต่เค้า...ขอให้กูช่วยเค้าจีบมึง


เอก   :    ห๊ะ     


ปัน    :     มึงว่าไงล่ะ  เค้าชอบมึง   เค้าขอเบอร์  ขอเฟซ มึงจะให้มั้ย?


เอก     :     เหอะ   ไม่ให้ว่ะ   กูมีแฟนละ     แต่ถึงกูไม่มี   กูก็คงไม่ชอบเค้าหรอกว่ะ


ปัน    :    โอเค     แต่ถ้ามึงเปลี่ยนใจเมื่อ....


เอก   :    พอเลยมึงๆ  กูไม่แย่งมึงแน่  รีบพากูไปขูดได้ละ   วันนี้กูรีบ  กูจะไปน่าน


ปัน    :    ไม่ทำการทำงาน ไปทำไรวะ


เอก    :    กูจะไปดอยเสมอดาว   อีกสองวันเห็นเค้าว่าจะมีฝนดาวตก   จะเห็นได้ชัดสุดที่น่านอ่ะ


ปัน     :     เออๆ วันนี้กูจะรีบขูดให้เสร็จไวๆละกัน 
 


...........................................




ตอนเย็น


 
        ระหว่างที่ปันกำลังเก็บกวาดทำความสะอาดยูนิททำฟัน  หน่อยก็โผล่มาอย่างไม่ให้ซุ่มให้เสียง
 


หน่อย     :     เพื่อนแกกลับไปแล้วหรอ


ปัน    :     อื้ม ไปต่างจังหวัดน่ะ


หน่อย   :    เค้าว่าไงมั่ง


ปัน    :    มันบอกว่าไม่ให้   มันมีแฟนแล้ว


หน่อย    :    อ้าว จริงดิ    เสียใจอ่ะ  อกหักเลย


ปัน   :    เวอร์ละ เพิ่งเจอกันครั้งแรก


หน่อย    :     แกไม่เคยรักใคร แกไม่เข้าใจหรอกปัน


ปัน    :     ............


หน่อย    :    ไปกินข้าวกันแก


ปัน    :    แกไปเหอะ วันนี้ชั้นรู้สึกไม่ค่อยสบายเท่าไร


หน่อย    :     เป็นไรมั้ยอ่า


ปัน     :    เออน่ะ แกไปหาไรกินเหอะ  อกหักไม่ใช่หรอ


หน่อย    :     โอเค  งั้นชั้นไปก่อนนะ   


 
        แล้วหน่อยก็จากไป ทิ้งให้ชายหนุ่มยืนอยู่คนเดียวอย่างเงียบงัน  ไม่มีน้ำตาใดๆไหลออกมาจากดวงตาของเค้า  ปันทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ทำฟัน  เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง  ดวงตาไร้ความรู้สึกใดๆ


........................
   


Sex LAB
 


        ปันแอบเข้ามาในห้องพักฟื้นของหญิงนิรนาม  ใบหน้าของเค้าไม่แสดงความรู้สึกใดๆ  ดวงตาจับจ้องมองไปที่ใบหน้าของเธอ  เค้าค่อยๆพิจารณาโครงหน้า  เรือนร่างที่สวยงามของเธอ  ปันทอดถอนหายใจหนึ่งครา  ตอนนี้จิตใจเค้าสับสนวุ่นวาย  มีเรื่องมากมายให้คิดเต็มไปหมด  ใจจริงเค้าอยากให้แฟนของผู้หญิงคนนี้มาอยู่แทนเค้า   แต่เพื่อรักษาชีวิตของผู้หญิงคนนี้  เค้าก็จำเป็นต้องทำ
 

        ปันค่อยๆถอดชุดผู้ป่วยของหญิงสาวคนนี้ออก   ผิวของเธอขาวนวนเนียนละลานตา  กลิ่นกายอ่อนๆของเธอโชยมาแตะจมูกชายหนุ่มยิ่งเพิ่มความกำหนัดงุ่นง่านมากขึ้น ปันโยนชุดของเธอทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ  เต้างามสองเต้าที่ปราศจากไฝฝ้าสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะการหายใจเข้าออก  ดูๆไปก็เหมือนกับเธอแค่กำลังนอนหลับเท่านั้นเอง
 


        ตอนนี้ท่อนเอ็นของปันก็แข็งผงาดขึ้นคับตุงอยู่ภายในกางเกง   ปันจัดแจงลอกคราบตัวเองอย่างว่องไว แล้วกระโจนขึ้นไปคร่อมร่างหญิงสาวนิรนามแสนสวยบนเตียง  ปันค่อยๆลูบไล้ไปตามเรือนร่างของเธอ  แววตาเค้ามองเธอด้วยความหื่นกระหาย  แล้วแอบอิจฉาแฟนหนุ่มของเธอในใจ  แต่อีกไม่กี่อึดใจ   เค้าก็จะได้ทะลวงความสาวของเธอแล้วเช่นกัน

         

            ปันค่อยๆก้มลงไปดูดชิมที่ปลายยอดถัน  เพียงริมฝีปากเค้าสัมผัสร่างของเธอก็กระตุกราวกับเธอกำลังตื่นอยู่จริงๆ ปันใช้ลิ้นเลียวนรอบฐานหัวนมจนมาหยุดที่ปลายหัวนม สลับกับการดูดดุน ซ้ายขวาไปมา   หญิงสาวหายใจแรงและหนักขึ้น  ใบหน้าของเธอแดงก่ำ  เหงื่อเม็ดเป้งเริ่มไหลตามเรือนร่างของเธอ
 

            อีกมือหนึ่งของปันก็จู่โจมไปที่นาผืนน้อยเบื้องล่าง นิ้วเค้าลากผ่านท้องแบนราบจนถึงทุ่งหญ้าผืนน้อยที่ขึ้นปกคลุมของสงวนของเธอไว้  นิ้วเค้าค่อยๆไล่ลงไปตามกลีบรักของเธอที่ปิดสนิท  เค้าสัมผัสได้ถึงเม็ดแตดที่เริ่มบวมเต่งขึ้นมา ในขณะที่ช่องรักเริ่มมีน้ำไหลซึมออกมาบ้างเล็กน้อย
 
 
เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ตุลาคม 09, 2016, 10:33:16 PM โดย man.in.shadow7 »

*

ออฟไลน์ Wolf Stranger

  • Full Member
  • **
  • 134
  • 111
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กรกฎาคม 01, 2016, 11:52:18 PM »
มีลักหลับด้วย
แต่มันคือการรักษา แนวเรื่องฟินมาก

*

ออฟไลน์ l3eml3ell

  • Tiny Member
  • *
  • 35
  • 61
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: กรกฎาคม 02, 2016, 05:22:44 PM »
เฮียปันลักหลับ เรื่องนี้สนุกมากครับ

*

ออฟไลน์ mooflukeza

  • Full Member
  • **
  • 92
  • 103
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: กรกฎาคม 07, 2016, 09:18:12 AM »
ขอบคุณครับ

*

ออฟไลน์ wmpm2703

  • Tiny Member
  • *
  • 41
  • 67
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: กรกฎาคม 07, 2016, 12:26:25 PM »
ติดตามได้อารมณ์ดี ชอบครับ

*

ออฟไลน์ nakata32

  • Full Member
  • **
  • 241
  • 236
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: กรกฎาคม 07, 2016, 05:24:20 PM »
ปันมอบน้ำพิสุทธิให้ หญิงสาวฟื้นแน่ๆ อิอิ

*

ออฟไลน์ KengNaJa

  • Tiny Member
  • *
  • 48
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: กรกฎาคม 07, 2016, 10:17:45 PM »
 ::Thankyou::ขอบคุณหลายๆครับ

*

ออฟไลน์ grozothe

  • Full Member
  • **
  • 93
  • 64
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: กรกฎาคม 08, 2016, 12:07:17 AM »
อ่านชื่อตอนนี้แล้วประโยคนี้ลอยมาเลย

"เจ้าถ่ายทอดน้ำวิสุทธิ์เข้ามาในตัวข้า"

(สะเทือนใจมาก)


*

ออฟไลน์ tong33333

  • Full Member
  • **
  • 68
  • 89
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: กรกฎาคม 09, 2016, 11:11:27 PM »
สุดยอด รักษาด้วยการลักหลับ

*

ออฟไลน์ sos-sos

  • Full Member
  • **
  • 192
  • 207
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: กรกฎาคม 10, 2016, 04:03:14 AM »
เหนื่อยแย่พระเอกเรา

*

ออฟไลน์ Ordinaryman

  • Full Member
  • **
  • 54
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: กรกฎาคม 10, 2016, 06:05:39 AM »
เข้าใจผูกเรื่อง ผสมผสาน ระหว่างวิทยาศาสตร์ ความเชื่อตัวละครในตำนานและฉากอีโรติกเข้าหากันได้ดีมากครับ

*

ออฟไลน์ zirza555

  • Full Member
  • **
  • 82
  • 66
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: กรกฎาคม 10, 2016, 07:00:34 PM »
ขอบคุณครับ

*

ออฟไลน์ it2536

  • Full Member
  • **
  • 118
  • 153
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: กรกฎาคม 11, 2016, 12:43:16 AM »
สนุกครับ มีลักหลับด้วย

*

ออฟไลน์ fakedevil

  • Full Member
  • **
  • 113
  • 104
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: กรกฎาคม 11, 2016, 05:28:45 AM »
เหนื่อยปะเนี่ย

*

ออฟไลน์ auddy999

  • Full Member
  • **
  • 119
  • 107
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 17 น้ำพิสุทธิ์
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: กรกฎาคม 12, 2016, 05:08:01 AM »
มีลักหลับด้วย ครบรสเลย

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ