Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้

Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้

  • 135 ตอบ
  • 9171 อ่าน
*

ออนไลน์ man.in.shadow7

  • Full Member
  • **
  • 237
  • 2724
    • ดูรายละเอียด
 ตัวละครและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้ เป็นเรื่องสมมติที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น





ความเดิมตอนที่แล้ว

·       หญิงนิรนามหายตัวไปจาก SEX LAB  อย่างไร้ร่องรอย
·       ปันไปพบรตีที่สระบุรีเพื่อสืบเรื่องThe Crow      แต่ทว่าทั้งสองกลับถูกลอบทำร้าย  ก่อนที่จะมียอดมนุษย์เอฟโฟร่ชุดดำมาช่วย   หลังจากนั้นรตีกับปันก็เดินทางไปโรงพยาบาล แต่ระหว่างทางรตีมีท่าทีเหมือนโดนวางยาปลุกเซ็กซ์     ปันกับรตีเลยได้กันกลางป่า   โดยมียอดมนุษย์ชุดดำหัวเอฟโฟร่คอยดูอยู่เงียบๆ
·       หลังจากกลับไปจัดรตีต่อที่คอนโด   ปันก็ถูกเรียกตัวมายัง   SEX  LAB     เมื่อเค้ามาก็พบว่า  เมขลาฟื้นขึ้นมาแล้ว    แต่ไม่หลงเหลือความทรงจำใดๆ

...................................



เมขลา    :         ขอโทษนะคะ......คุณคือใคร?
 
        ปันมองเมขลาอย่างงุนงง นี่เกิดอะไรขึ้นกับเธอ   แววตาเธอกระจ่างใสบริสุทธิ์  เธอไม่รู้จักเค้าแล้วจริงๆ!!   เธอขยับตัวถอยห่างหนีจากเค้า
 


ปัน     :      ผมไง.....ปัน.......เราเป็น........
เมขลา    :      เป็น?   เรารู้จักกันมาก่อนหรอคะ


 
        น้ำใสๆค่อยๆไหลหลั่งออกจากดวงตาชายหนุ่ม คำพูดของเธอที่ดูเหมือนไม่มีอะไร กับกรีดแทงใจเค้าเหลือเกิน  ปันหันไปทางต้นเสียง   ดร.แอร์กับเอิร์ทเพิ่งเดินมาถึง ปันลุกขึ้นเดินมาหาดร.แอร์



 
ปัน      :       นี่มันเกิดอะไรขึ้นครับหมอ     ทำไมเธอถึงเป็นอย่างนี้     ผมก็ทำตามที่ลูกแก้วนั่นบอกทุกอย่าง


เอิร์ท    :    ปันใจเย็นๆก่อนนะ   


ดร.แอร์     :      หมอก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ   เธอไม่ใช่มนุษย์   หมอไม่แน่ใจว่าเธอจะมีระบบประสาท  ความจำต่างๆ เหมือนมนุษย์หรือไม่   อาจจะเป็นเพราะเธอได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง  เธอเลยเป็นเช่นนี้


ปัน      :      แล้วเธอจะหายมั้ยครับ


ดร.แอร์      :        หมอไม่มีคำตอบให้หรอกค่ะ   ขอโทษด้วยนะคะ     
 
เอิร์ทเดินมากุมมือปันอย่างห่วงใย  ปันเงยหน้ามองเธอ  เค้ารับรู้ถึงความหวังดีของเธอได้


ดร.แอร์     :       หมอคิดว่า  ถ้าเธอได้อยู่กับคนที่คุ้นเคย   เธออาจจะจำอะไรขึ้นบ้างก็ได้นะ


เอิร์ท     :       นอกจากปันแล้ว   เธอรู้จักคนอื่นอีกมั้ย?


ปัน     :       ปันไม่รู้.....


ดร.แอร์      :        งั้นเอางี้    ที่บ้านคุณพอจะมีห้องว่างมั้ยล่ะ   


ปัน      :      มีห้องว่างอยู่สองห้องครับ  เป้นห้องของพ่อกับแม่ผม  แต่ท่านไปอยู่ต่างประเทศแล้ว


ดร.แอร์      :   เอางี้มั้ย ลองให้เธอไปพักที่บ้านคุณ  ได้อยู่กับคุณทุกวัน อาการเธออาจจจะดีขึ้น   ตอนนี้อาการทางกายอย่างอื่นก็ดูไม่น่าเป็นห่วงแล้ว  เดี๋ยวหมอให้เอิร์ทเค้าไปอยู่คอยดูแลเธอด้วยละกัน   คุณจะว่ายังไง


ปัน   :       ผมไม่มีปัญหาหรอกครับ  แล้วเอิร์ทล่ะ ลำบากเอิร์ทมั้ย


เอิร์ท    :      ไม่เป็นไรหรอก   ดีซะอีก  เอิร์ทจะได้อยู่กับปันตลอดเลยไง อิอิ
 


        เอิร์ทตอบอย่างอารมณ์ดี แค่ปันมองเข้าไปในดวงตาของเอิร์ท  เค้าก็รู้ว่าพยาบาลสาวกำลังคิดอะไรอยู่  ปันเดินกลับไปหาเมขลาที่นั่งฟังพวกเค้าอยู่บนเตียง  ดูท่าเธอยังสับสนและหวาดกลัวอยู่ไม่น้อย
 
ปัน     :      ไม่เป็นไรนะเมขลา    ผมชื่อ ปัน   เราเอ่อ   เราเป็นเพื่อนกัน


เมขลา     :      คุณเป็นเพื่อนกับชั้นหรอคะ?    แล้วชั้นคือใคร?   คุณรู้มั้ยว่าชั้นคือใคร?


ปัน     :   คุณได้รับบาดเจ็บ แล้วตอนนี้คุณก็ความจำเสื่อม  แต่ไม่เป็นไรนะ  ผมจะดูแลคุณเอง    อ๋อ  คนตรงนั้น ไม่ต้องกลัวนะ พวกเธอเป็นหมอกับพยาบาล  พวกเธอคอยรักษาคุณน่ะ เดี๋ยวผมจะพาคุณกลับบ้านนะ


เมขลา     :    บ้าน.......หรอ..........คะ?
 
ท่าทีเธอดูผ่อนคลายและไว้วางใจปันมากขึ้น เอิร์ทเดินมานั่งข้างเมขลา
 
เอิร์ท     :     เรียกเมขลา  เอิร์ทว่ามันยาวไปนะปัน    เรียกชื่อเล่นดีกว่า   เรียกว่า นี   เป็นไง


เมขลา     :      นี?


ปัน     :      ก็.....ถ้าเจ้าตัวเค้าโอเคอ่ะนะ


เอิร์ท     :    ตอนนี้เธอมีชื่อเล่นว่า นี นะ


เมขลา    :    ชั้นชื่อนี  หรอคะ?


เอิร์ท    :    ใช่แล้วจ้ะ เราชื่อเอิร์ทนะ   นู่นหมอแอร์    เดี๋ยวเอิร์ทพานีไปเก็บของเปลี่ยนเสื้อผ้า   ปันไปรอข้างนอกก่อน


ปัน    :    ได้ๆ 
 


*ตั้งแต่ตรงนี้ผมจะเรียก เมขลา ว่า  นี  นะครับ
 

ผ่านไปเพียงสิบห้านาที  สองสาวก็ออกมาจากห้อง  นี  อยู่ในชุดสมัยใหม่ซึ่งแปลกตาสำหรับปันมาก  เพราะทุกครั้งมักจะเห็นเธออยู่ในชุดไทย   เธอสวยน่ารักมากเลยทีเดียว    ปันพานีและเอิร์ทกลับมาที่บ้านของเค้า   เอิร์ทเลือกที่จะพักห้องเดียวกับนีเผื่อมีเหตุฉุกเฉินเกิดขึ้น  ด้วยเป็นคืนแรก   ปันกับเอิร์ทก็ไม่ได้ทำไรเกินเลย   แม้ว่าใจทั้งสองอยากจะกระโดดเข้าขย้ำฝั่งตรงข้ามอยู่ทุกลมหายใจ
 
 

 

นี, เมขลาในชุดสมัยใหม่
             


..............................

วันรุ่งขึ้น
 
            วันนี้เป็นวันเกิดบาบี้  ปันนัดกินข้าวกลางวันกับเธอในร้านสุกี้มีชื่อในห้างดังใจกลางกรุง   ส่วนนีนั้นก็มีเอิร์ทคอยดูแลอยู่ที่บ้านของปันอย่างดี   
 
            ปันมายืนรออยู่ร้านได้เพียงสองสามนาที   ดาวคณะแสนสวยก็มาถึง  วันนี้เธออยู่ในชุดสายเดียวสีขาวตัวจิ๋ว  ที่ไม่สามารถปิดบังหน้าอกหน้าใจที่ทะลักล้นของเธอได้มิดชิด  ผู้ชายต่างมองเธอตาเป็นประกายด้วยความหื่นกาม แม้แต่ปันเองยังอดกลืนน้ำลายด้วยความเหนียวคอไม่ได้
 


บาบี้      :          ขอโทษนะปัน  ที่บาบี้มาสาย   รอนานมั้ย?
ปัน      :      ไม่เป็นไรๆ   ยังไม่สายสักหน่อย   ปันก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน   เข้าไปกันเถอะ    หิวจนจะเป็นลมละ


 

 

บาบี้
                                   
 
        วันนี้คนในร้านดูบางตา  ปันกับบาบี้เลือกที่นั่งริมหน้าต่าง   แสงแดดส่องมาต้องใบหน้าของบาบี้ ที่นั่งอยู่ตรงข้ามปัน   ผิวขาวเนียน ผมยาวดำขลับเป็นเงางาม  ดวงตาสุกใสกลมโตคู่นั้น  ยังไม่นับหน้าอกหน้าใจที่แสนมหึมาคู่นั้น  ทำไมเค้าถึงไม่รักเธอ? ทั้งๆที่เธอก็เพรียบพร้อมทั้งรูปร่างหน้าตา  ฐานะที่บ้านก็ดี   ผู้ชายมากมายต่างรุมจีบ   แต่เธอกลับเลือกเค้า  แต่เค้าดันไปรักใครคนอื่นที่ไม่เคยจะสนใจเค้าเลย
 


        ปันจ้องบาบี้อยู่จนเธอรู้ตัว  หน้าเธอแดงวูบ  เธอหลบสายตาชายหนุ่ม มือเธอลูบผมไปมา  แล้วแกล้งทำเป็นมองออกไปนอกหน้าต่าง   ปันขำในท่าทีของเธอ  ยิ่งดูก็ยิ่งพบว่าเธอคนนี้นั้นแสนน่ารักขนาดไหน
 


???????      :       ไม่ทราบว่าจะระ......  พี่ปัน!!!!


 
        ปันถึงกับสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงอันคุ้นหู  เค้าเงยหน้าขึ้นมองพนักงานรับออเดอร์ กลับเป็น  ต่าย!!!   น้องรหัสคนสวยของเค้านั่นเอง
 


ปัน      :       เอ้า  ต่าย     ทำพาร์ทไทม์หรอ  ขยันจัง
ต่าย     :      ค่ะ   พี่ปัน   เอ่อ    ไม่ทราบว่าจะรับอะไรดีคะ?
ปัน     :    บาบี้สั่งเลยๆ วันนี้วันเกิด   ปันกินได้หมดแหละ
บาบี้     :      จ้า   งั้นเอา.....บลา   บลา   บลา บลา
 


        ระหว่างที่บาบี้กำลังสั่งอาหารอยู่นั้น ปันก็แอบสังเกตท่าทางของน้องต่าย  ใบหน้าของเธอซูบและซีดเซียวเหมือนคนอดหลับอดนอน   ทั้งๆที่เป็นน้องรหัสของเค้าแท้ๆ แต่เค้าก็เพิ่งจะได้รู้ว่าเธอมาทำพาร์ทไทม์   ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอน่าจะมีปัญหาด้านการเงินเป็นแน่
 


บาบี้     :       เอาแค่นี้ก่อนละกันจ้ะ
ต่าย     :    แค่นี้นะคะ  .....
ปัน     :      ต่าย....พี่รู้ความลับของเรานะ


 
เธอเงยหน้าขึ้นมาจ้องหน้าเค้า  ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกใจขีดสุด  ปากสั่น  ตัวสั่น


ต่าย     :    เรื่อง....ไรหรอคะ?
ปัน      :     อย่าทำอีกเลยนะต่าย     มีปัญหาอะไรบอกพี่ได้นะ
ต่าย     :      ไม่ใช่เรื่องของพี่!!!
????   :    มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับคุณลูกค้า
 


        ชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนเผละ บนศีรษะมีปอยผมอยู่สามหย่อม เดินเข้ามาเมื่อได้ยินเสียงการสนทนาของพวกเค้าที่ดังขึ้น   ปันสังเกตเห็นป้ายที่หน้าอกเสื้อของเค้า   บ่งบอกว่าเค้าเป็นผู้จัดการร้านสาขานี้
 


ต่าย      :      ไม่มีอะไรหรอกค่ะ  ผู้จัดการ  แค่คนรู้จักน่ะ    ต่ายขอตัวก่อนนะคะ


 
            ผู้จัดการคนนั้นพยักหน้า แล้วหันหน้ามามองทางปัน   ซึ่งปันก็ไม่รู้จะตอบเช่นไร   ก่อนที่เค้ากับต่ายจะเดินหายไปทางหลังร้าน
 


บาบี้    :      น้องเค้ามีปัญหาอะไรหรอปัน
ปัน     :       ปันก็ไม่รู้    เค้าไม่ยอมบอก    ไม่เป็นไรหรอกบาบี้    กินกันดีกว่า
 


            ปันพูดปัดไปเมื่อเห็นอาหารเริ่มทยอยมาเสิร์ฟที่โต๊ะของเค้าบาบี้เองก็ไม่ได้เซ้าซี้ซักไซ้อะไรให้วุ่นวาย  ปันรู้สึกเลยว่า เธอเป็นคนที่วางตัวได้ดี  และรู้ว่าควรทำตัวอย่างไรเมื่ออยู่กับเค้า   
 


            ปันพยายามสลัดเรื่องต่ายทิ้งไปจากหัว เค้ากับบาบี้กินอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย  แต่ปันก็ยังแอบชำเลืองมองหาต่าย  แต่ทว่าผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว  เค้ากลับไม่เห็นวี่แววของน้องรหัสคนสวย  หรือเธอจะออกกะแล้ว
 


ปัน     :       เดี๋ยวขอตัวแปบนึงนะบาบี้
บาบี้     :       ปันตั้งใจจะชักดาบใช่ป้ะเนี่ย
ปัน     :      ใช่    55555   ล้อเล่นนะ   เดี๋ยวมาๆ
บาบี้    :      จ้ะ
 


ปันลุกออกจากโต๊ะ เดินไปทางเข้าหลังร้าน  มีพนักงานเดินสวนออกมา  ปันจึงถือโอกาสถาม


 
ปัน     :      น้องครับ   เห็นต่ายมั้ยครับ?
พนักงานร้าน   :    ต่ายไปเข้าห้องน้ำได้สักพักละค่ะ
ปัน     :      ขอบคุณครับ


 
            ปันเดินออกจากร้าน ตรงไปทางห้องน้ำ   เค้าจะต้องคุยกับต่ายให้รู้เรื่อง  เผื่อมีอะไรที่เค้าพอจะช่วยเหลือเธอได้บ้าง  ปันเลือกที่จะยืนรอหน้าห้องน้ำหญิง
 


ตับ   ตับ    ตับ  ตับ   ตับ


 
            เสียงบางอย่างที่คุ้นหูแว่วเข้าโสตประสาทปัน    ด้วยพลังพิเศษของเค้า  แม้จะเป็นเสียงที่เบาขนาดไหน  เค้าก็สามารถได้ยินได้   เสียงนี้ดังมาจากฝั่งห้องน้ำชาย
 


วูบบบบบ


 
            ปันใช้ตา  x-ray   ทันที   ในห้องน้ำชายกลับมีคู่ชายหญิงกำลังเย็ดกันอย่างเมามันส์    ผู้ชายนั่งอยู่บนโถชักโครก   ในขณะที่ฝ่ายหญิงนั่งหันหลังให้ฝ่ายชาย  แล้วโหย่งตัวขึ้นลงกระแทกดุ้นเสียวของชายอย่างชำนาญ    ผู้หญิงคนนั้น  คือ  ต่าย!!! 
 

 

ต่าย


ต่าย      :      อ๊างงงงงงง     อ๊างงงงง     อ๊างงงงงงง    อูยยยยยยยย  เสียวหีจังค่ะ   ผู้จัดการ   ซี๊ดดดดดดดดดดดดดด    หีต่ายเป็นยังไงคะ   อ๊างงงงงงงงงงง
 
ผู้จัดการ       :        อูยยยยยยยยยย   สุดยอดเลยจ้ะ    สมแล้วที่พี่เค้าแนะนำมา    หีตอดดีชิบ  ถ้าได้เย็ดสดคงดีกว่านี้   อูยยยยยยย
 


        ใบหน้าสวยของต่ายบิดเบี้ยวเหยเกปากร้องครางแต่พยายามกลั้นไว้ไม่ให้ดังเกินไปจนคนภายนอกได้ยิน  ผู้จัดการอ้วนกระดกแอ่นเอวกระเด้าใส่หีต่ายถี่ยิบไม่หยุดดุ้นเนื้อแทงเข้าออกร่องรูเสียวถี่ยิบ
 


        ปันสามารถเห็นได้อย่างชัดเจน ทุกจังหวะจะโคนของทั้งสอง    ต่ายที่โยกคลึงเอวบดร่อนใส่ควยที่เป็นมันละเมื่อมของผู้จัดการ   มือของผู้จัดการจับที่สะโพกขาวกลมกลึง   แล้วฟาดมือไปที่บั้นท้ายของต่ายอย่างรุนแรง
 


ต่าย       :        อ๊างงงงงงง   อ๊างงงงงงงง  อย่ารุนแรงสิคะ     อ๊างงงงงงงง       อูยยยยยยยยยยยยย
ผู้จัดการ      :        อย่ามาทำสำออยตอแหล    เย็ดมึงทั้งที   กูก็ต้องเอาให้หนำใจสิวะ   อีกะหรี่!!
 


เหมือนฟิวส์ในหัวปันขาดผึง  ปันเดินพุ่งไปที่ห้องน้ำห้องนั้น  ก่อนที่จะกระแทกประตูห้องของทั้งสอง


 
ผัวะ
 


            ประตูถูกกระแทกออก  ต่ายกับผู้จัดการมีท่าทีตกใจสุดขีด เมื่อเห็นปันกระแทกประตูเข้ามา  ภาพตรงหน้าของปันนั้นก็เป็นอย่างที่เค้าเห็นจากตา x-ray    ผู้จัดการร่างท้วมนั่งอยู่บนชักโครก  โดยมีต่ายนั่งโยกคลึงควยเค้าอยู่  แต่เนื้อตัวต่ายกลับมีแต่รอยจ้ำแดงหลายจุดตามผิวเนียนขาว



ต่าย      :     พี่ปัน!!!!!
ปัน    :       ต่าย    เลิกทำแบบนี้เถอะ   มีอะไรพี่จะ......
ต่าย      :        พี่เป็นใครถึงมาสั่งต่าย    พ่อก็ไม่ใช่...
 

ผู้จัดการมองหน้าปันกับต่ายสลับไปมาเลิกลั่กทำตัวไม่ถูก     แต่ต่ายกลับจับมือเค้าไว้แน่น
 


ต่าย     :     ต่ายจะทำอะไร   มันก็ไม่เกี่ยวกับพี่      นี่ตัวต่าย    หีต่าย   ต่ายจะให้ใครเย็ดมันก็เรื่องของต่าย  หรือว่า.....พี่ปัน.....อยากเย็ดต่าย....ใช่มั้ยล่ะ
 


        เจอไปดอกนี้  ปันถึงกับพูดไม่ออก  แน่นอนว่ารูปร่างต่ายนั้นช่างเย้ายวนใจน่าลิ้มลองเป็นอย่างมาก   แต่ความผิดชอบชั่วดีบอกเค้าว่า  เค้าต้องหยุดเธอให้ได้
 


ต่าย     :      ช่างเค้าเถอะค่ะ   ผู้จัดการ ....เย็ดต่ายต่อนะคะ

 
        พูดพลางนำมือของผู้จัดการมาคลึงที่นมของตัวเอง   ผู้จัดการเมื่อได้ยินอย่างนั้น  ก็เริ่มขยำนมของเธอ  พร้อมกับขยับเอวบดควยกับหีของต่าย  ต่ายเองก็ร่อนหีสู้อย่างถึงพริกถึงขิง  โดยไม่สนใจเลยว่าพี่รหัสของเธอกำลังยืนมองบทรักของเธออยู่
 


ต่าย       :        อื้มมมมมมมมมมมมม     ซี๊ดดดดดดดดดดดด      ควงควยอย่างนั้นแหละค่ะ  ผู้จัดการ    อ๊างงงงงงงงงงงง       บีบนมต่ายแรงๆเลยค่ะ     ซี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด    บีบให้แหลกคามือ    อูยยยยยยยยยยยยย
 


        ต่ายยกตัวขึ้นจนปันสามารถมองเห็นลำควยของผู้จัดการคนนั้นอย่างชัดเจนต่ายยกตัวจนลำควยแทบจะหลุดออกมาจากร่องรักของเธอ ก่อนที่เธอจะทิ้งตัวลงมาอย่างเต็มแรง ดัง  ป้าบ ป้าบ ป้าบ
 



        ทั้งเสียงหนั่นเนื้อกระแทกกัน เสียงครางสูดปากกันระงมอย่างไม่ละอายใจเลยว่ากำลังร่วมรักกันในที่สาธารณะ   ปันได้แต่ขบฟันกรอด  มือกำแน่นด้วยความโกรธ  แต่กับอวัยวะบางส่วนกลับไม่รู้สึกเช่นนั้น มันกลับตั้งแข็งเป็นลำอัดอยู่ในกางเกงของเค้า  ปันอดรนทนไม่ไหว  เค้าเดินเข้าหาทั้งสอง  แม้ว่าเอวยังคงส่ายบดกับควยผู้จัดการ  แต่สายตาต่ายกลับจับจ้องที่พี่รหัสที่กำลังเดินเข้าหาเธอ   ปันคว้าข้อมือของผู้จัดการอ้วนคนนั้นที่กำลังบีบเค้นหน้าอกของต่ายอยู่
 


ผู้จัดการเงยหน้าขึ้นมองปัน เหมือนจะทักท้วงขัดขืนไม่ยอม


 
กร๊อบ


 
            ปันจับข้อมือขวาของผู้จัดการคนนั้นบิดจนหัก ร่างกายที่อ้วนตุ้ยนุ้ยกระตุกขึ้นด้วยความเจ็บปวด  เค้าผลักต่ายออกจากร่างเค้า  เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังลั่นสนั่น พร้อมกับวิ่งกุมข้อมือออกจากห้องน้ำไปโดยไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น
 


เพี๊ยะ!!
 


        ทันทีที่ต่ายลุกขึ้นยืน เธอก็ตบหน้าพี่รหัสหนุ่มของเธอเต็มแรง
 


ต่าย     :       พี่ปันไปทำร้ายเค้าทำไม    เค้าจ่ายเงินให้ต่าย    เค้าไม่ได้ข่มขืนต่าย    พี่ปันเลิกยุ่งกับต่ายได้มั้ย      เลิกเสือกสักทีเหอะ!!!


 
        เธอพูดจบก็เก็บเสื้อผ้าวิ่งออกไปเข้าห้องน้ำหญิงฝั่งตรงข้ามทันที     ทิ้งให้ปันยืนตะลึงอยู่ที่เดิม     ปันเชื่อมาเสมอเค้าพยายามจะทำสิ่งที่ดีที่สุดให้กับน้องรหัส    แต่ทว่าผลที่ได้รับนั้น  ไม่ได้เป็นอย่างที่เค้าคิด
 


        ปันเดินมึนๆออกมาจากห้องน้ำ    แก้มที่โดนต่ายจบยังชาไม่หาย รอยแดงรูปฝ่ามือประทับอยู่บนใบหน้าอย่างชัดเจน    ปันเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะอาหารซึ่งบาบี้ก็กำลังนั่งรอเค้าอยู่




บาบี้     :      ปัน!!!!    หน้าไปโดนอะไรมาอ่ะ
ปัน      :         ไม่มีไรหรอกบาบี้   จ่ายตังค์ยังอ่ะ
บาบี้     :      เรียบร้อยแล้ว   มื้อนี้บาบี้เลี้ยงนะ
ปัน     :        เห้ย    ไม่ได้   วันนี้วันเกิดบาบี้ ปันต้องเลี้ยงดิ
บาบี้     :      ไม่เป็นไรหรอก    ที่จริงบาบี้  มีบางอย่างอยากจะขอปัน
ปัน     :        ขอไรอ่ะ?
บาบี้      :        ................
ปัน      :       ......................
บาบี้       :         บินไปส่งบาบี้ที่บ้านหน่อยนะ
ปัน       :        แค่นี้เองหรอ   ได้สิ
 


        หลังจากที่คิดเงินเสร็จสรรพ  ปันก็บินพาบาบี้กับมาที่บ้านของเธอ  และเหมือนวันนี้ฟ้าจะเป็นใจ พ่อแม่ของเธอไม่อยู่บ้าน!!
 


ปัน      :        งั้นเดี๋ยวปันกลับก่อนนะ
บาบี้    :      อย่าเพิ่งกลับดิ   มีไรจะให้ดู
ปัน    :       คงไม่ได้ชวนปันว่ายน้ำเหมือนคราวก่อนใช่มั้ย?  (ในใจคิด  ยนน)
บาบี้     :         ไม่ๆ    มานี่ๆ
 


            แล้วบาบี้ก็ดึงแขนปันพาเดินขึ้นไปชั้นสอง  เธอพาปันเข้ามาในห้องๆหนึ่ง  ซึ่งโอ่โถงหรูหรามาก   ห้องถูกประดับประดาอย่างสวยงาม   ของตกแต่งต่างๆเป็นสีฟ้าและสีชมพูในแบบที่บาบี้ชอบ    กลางห้องมีเตียงขนาดคิงไซส์   นอกจากนี้ยังมีห้องเล็กๆไว้เก็บเสื้อผ้าของเธอ     ปันชมดูอย่างตะลึงงัน ในความโอ่อ่าของห้องนอนเพื่อนสาว
 


ปัน      :        เลิศหรูอลังการมากเลยนะห้องนอนบาบี้
บาบี้     :        ปัน.......
ปัน      :       หืม     ว่าไง
 


            บาบี้เดินเข้ามาใกล้ปันมากขึ้น มากขึ้น ปันสามารถมองเห็นทุกรูขุมขนตามผิวนวนเนียนของเธอ    หัวใจปันก็เต้นไม่เป็นส่ำ   ที่จริงในใจเค้าก็คิดแล้วแหละว่าวันนี้คงถึงฤกษ์งามยามดีที่เค้าจะได้ทะลวงร่องรักเปิดซิงดาวคณะคนสวยคนนี้สักที   หลังจากที่เคยพลาดมาแล้ว
 
 


บาบี้       :         วันนี้....วันเกิดบาบี้.....บาบี้ขอไรปันอย่างได้มั้ย?


ปัน       :        ก็บินมาส่งแล้วนี่ไง


บาบี้       :       ไม่ใช่อันนั้น     บาบี้รู้ว่ายังไงปันก็ต้องบินมาส่งอยู่ดีถึงบาบี้ไม่ขอ     แต่บาบี้อยากจะขอไรปันสักอย่าง.....ปันจะให้บาบี้ได้มั้ยคะ?


ปัน       :      ก็....ถ้าทำได้นะ     นี่จะให้ปันไปสอยเดือน  สอยดาว  สอยพระอาทิตย์หรอ   ทำเสียงจริงจังเชียว


บาบี้       :         เป็นแฟนบาบี้นะ


 
เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 30, 2016, 09:58:30 PM โดย man.in.shadow7 »

*

ออฟไลน์ Wolf Stranger

  • Full Member
  • **
  • 134
  • 111
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กรกฎาคม 02, 2016, 12:22:57 AM »
อ่านสนุกมาก ขอบคุณครับ

*

ออฟไลน์ l3eml3ell

  • Tiny Member
  • *
  • 35
  • 61
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: กรกฎาคม 02, 2016, 05:37:30 PM »
เฮียปันโดนตบซะแล่ว

*

ออฟไลน์ สุรพล

  • Full Member
  • **
  • 69
  • 70
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: กรกฎาคม 03, 2016, 11:23:29 AM »
ติดตามตลอดเลยครับสนุกดีครับ

*

ออฟไลน์ lucifer99

  • Full Member
  • **
  • 150
  • 197
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: กรกฎาคม 07, 2016, 03:12:27 PM »
อ่านตอนล่าสุดแล้วคิดถึงตอนเก่าๆ จัง ขอบคุณมากนะครับ

*

ออฟไลน์ nakata32

  • Full Member
  • **
  • 241
  • 236
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: กรกฎาคม 07, 2016, 06:00:17 PM »
ตอนนี้ยอดมนุษย์ คงได้เมียเพิ่มอีกละ อิอิ

*

ออฟไลน์ KengNaJa

  • Tiny Member
  • *
  • 48
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: กรกฎาคม 07, 2016, 10:15:05 PM »
 ::Thankyou::ขอบพระคุณมากคร้าบบบบ

*

ออฟไลน์ grozothe

  • Full Member
  • **
  • 93
  • 64
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: กรกฎาคม 08, 2016, 12:41:30 AM »
จะมีดราม่าน้องรหัสไหมหนิ  ::Dizzy::

*

ออฟไลน์ eveden

  • Full Member
  • **
  • 179
  • 260
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: กรกฎาคม 08, 2016, 02:16:21 PM »
รูปใหม่ต่ายสวยมากๆครับ เสียดายเลย

*

ออฟไลน์ mooflukeza

  • Full Member
  • **
  • 92
  • 103
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: กรกฎาคม 09, 2016, 10:12:46 PM »
ขอบคุณครับ

*

ออนไลน์ tong33333

  • Full Member
  • **
  • 68
  • 89
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: กรกฎาคม 09, 2016, 11:37:32 PM »
อยากเป็นปันมั่งจัง

*

ออฟไลน์ Ordinaryman

  • Full Member
  • **
  • 54
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: กรกฎาคม 10, 2016, 07:42:50 AM »
ตัวละครประกอบมีดราม่าเพิ่มเติมเข้ามา ได้ดีครับ

*

ออฟไลน์ zirza555

  • Full Member
  • **
  • 79
  • 66
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: กรกฎาคม 10, 2016, 04:44:03 PM »
ขอบคุณครับ

*

ออฟไลน์ fakedevil

  • Full Member
  • **
  • 113
  • 104
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: กรกฎาคม 11, 2016, 05:29:59 AM »
โดนไปดิปัน

*

ออฟไลน์ thisisbest

  • Full Member
  • **
  • 160
  • 168
    • ดูรายละเอียด
Re: Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 19  คำขอของบาบี้
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: กรกฎาคม 11, 2016, 11:41:28 PM »
ขอบคุณครับ

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ