"รสรินเริงไฟ" (cop)

"รสรินเริงไฟ" (cop)

  • 0 ตอบ
  • 6149 อ่าน
*

ออฟไลน์ ghostwriter

  • Senior Member
  • ****
  • 640
  • 11173
    • ดูรายละเอียด
"รสรินเริงไฟ" (cop)
« เมื่อ: ตุลาคม 14, 2015, 11:57:02 AM »
เสียงครางครวญที่ดังเล็ดลอดออกมาจากห้องข้างๆนั้น มันดังรบกวนสมาธิของหญิงสาวอยู่นานสุดจะทานทน!!

ตบะแตกแล้ว...

                      

เทปใสซึ่งยึดติดอยู่บนมุมภาพของนักร้องคนโปรด "เจ เจตริน" ถูกแกะออกอย่างแผ่วมือ

                      

     มันเป็นความบังเอิญโดยแท้ที่โปสเตอร์แผ่นเก่ารูป อริสมันต์ พงษ์เรืองรอง นั้นดูจะล้าสมัยไม่หล่อไปเสียแล้ว เมื่อซื้อหนังสือดาราภาพยนตร์ฉบับหนึ่ง แถมได้โปสเตอร์สุดหล่อของเจกลับมาด้วย รสริน ก็แกะภาพใบเก่าของอริสมันต์ออก

จะไม่เป็นความบังเอิญได้อย่างไร เมื่อโปสเตอร์ใบเก่าหลุดออก หล่อนก็พบว่าข้างหลังโปสเตอร์ซึ่งเป็นไม้กระดานอัดเก่าๆนั้น มีรอยแตกขนาดแมลงสาบตัวเล็กๆวิ่งผ่านได้ มันคงถูกปิดเป็นความลับอีกต่อไปนานเท่านาน ถ้าหล่อนไม่แกะภาพออกในวันนั้น

     มันเหมือนโพรงกระรอกที่ถูกชี้ให้นายพรานโก่งหน้าไม้ และพรานสาววัยซนอย่างรสรินซึ่งเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น มีหรือจะอยู่นิ่งเฉย ไฟ.. พ่อเลี้ยงหนุ่มสุดหล่อล่ำบึ้กวัย 35 ที่หล่อนแอบชื่นชมว่า..แม่สุดรวย ของหล่อนช่างตาแหลมไปค้นหามาเป็นคู่เชย แม่เก่งจริงๆที่คว้าคนหล่ออย่าเขามาครองซะอยู่มือ!

หลายครั้งแล้วที่พ่อเลี้ยงกับแม่ตัวสนุกกันในห้อง แล้วส่งเสียงแห่งความสุขสันต์รัญจวนใจออกมาให้รสรินได้ยิน..และทุกครั้งที่เสียงเหล่านั้นเล็ดรอดเข้าหู หล่อนมักจะทนไม่ได้เสมอ!

     บาปหรือที่หล่อนแอบดูพ่อเลี้ยงกับแม่มีอะไรกัน?
"ไม่บาปหรอก เป็นการศึกษาแนวทางต่างหาก.." หล่อนบอกกับตัวเอง

     คืนนี้ก็เช่นกัน!
สายตาซุกซนของรสริน แนบติดอยู่กับฝาห้อง เมื่อแผ่นโปสเตอร์ของเจ ถูกแกะออกมาห้อยหัวร่องแร่งอยู่ข้างฝา

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อาอา อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อาอา ท่าทางจะมันน่าดู น่ากลัวจะดูไม่จืด พ่อไฟนี่ทนเหมือนเหล็ก แม่เราไม่เล็กไม่ใหญ่ พ่อไฟจะฟันอยู่คืนนี้ เราคงหนุกเหมือนกัน.."

     แปลงเพลงขึ้นมาฮัมอย่างครื้มอกครื้มใจในทันทีนั้น!
"รวยจ๋า..กี่เดือนแล้วจ้ะที่พี่มาอยู่กับรวย.."

     รสรินได้ยินพ่อเลี้ยงถามแม่ ภาพที่หล่อนเห็นในตอนนั้น พ่อเลี้ยงหนุ่มยังคงตระกองกอดร่างเปลือยขาวโพลนของแม่ ...อันใหญ่โตของเขากระดกขึ้นลง มือไม้สะเปะสะปะวุ่นวายอยู่บน..อวบใหญ่ของแม่ สักพักก็ปาดฝ่ามือไปที่...ของแม่ เขาใช้ปลายนิ้วถูไปถูมาจนแม่ดิ้นปัดๆ เผลอยกขาขึ้นบังแก่นกายของเขาไว้

"อุ๊ย! พอเถอะพี่..ฉัน สะ..มันทนไม่ไหวแล้ว อุ๊ย.." แม่ครางเสียงเครือ ใบหน้าเริ่มบูดเบี้ยวเมื่อพ่อเลี้ยงเริ่มหยิบยื่น...ใส่เข้าไปภายใน...

     แม่สุดรวยซู้ดปากเหมือนกินของเผ็ด นั่นยิ่งทำให้พ่อเลี้ยงย่ำใจ ส่งเจ้าปลาไหลตาเดียวรัวเข้าออกอย่างเมามัน
"พี่..ฉัน..แล้ว ...พี่ ฉัน ฉันไม่ไหวแล้ว"

     แม่ยกสะโพกขึ้นร่อนรับเต็มอัตราศึก อิริยาบถทุกอย่างที่แสดงออก ไม่พ้นไปจากสายตาของหญิงสาวผู้เป็นลูก สีหน้าของหล่อนตอนนี้บอกไม่ถูกว่าเป็นสีอะไร หล่อนเริ่มสอดมือเข้าไปในผ้าถุงลายบาติกสีสวย สายตาไม่ยอมคลาดจากภาพกีฬามันๆนั้น

แล้วผ้าถุงที่ขมวดปมไว้เพียงหลวมๆ เมื่อถูกฝ่ามือสอดผ่านเข้าไป มันก็หลุดผลั่วะลงมากองบนพื้นทันที อา..ง่ายดายอะไรเช่นนั้น นิ้วทั้งห้าจึงสัมผัสกับเนินสาวอวบอูมของตัวเองอย่างเต็มที่..ก็แต่ไหนแต่ไรมา หล่อนไม่นิยมใส่กางเกงในนี่นา

"พี่จ๋า ฉัน..ฉัน ส..เหลือเกิน พี่หนักๆนะ ฉันจะรับ..สุดที่จะทนแล้ว..วว" เสียงแม่สุดรวยของหล่อนยังคงครางครวญปิ่มว่าจะขาดใจตาย!

ข้างพ่อเลี้ยงกล้ามใหญ่ก็รัวสะโพกตัวเองไม่นับ รวดเร็วเป็นจักรผัน ทั้งคู่หารู้ไม่ว่าการกระทำของตัวเองนั้นทำให้บุคคลที่สามที่แอบดูอยู่อีกด้านหนึ่งของห้องแทบจะขาดใจตายตามไปด้วย!

     ยืนถ่างขาแทบไม่ติดพื้น ดูพ่อเลี้ยงกับแม่ตัว..อารมณ์กำหนัดสาวพลุ่งพล่านจนสุดระงับ รสรินเริ่มลูบไล้ไปตาม..ที่บัดนี้มันเยิ้มฉ่ำไปด้วยละอองไอปรารถนาของตัว หล่อนเร่งนิ้วขึ้นลงเป็นจังหวะ หนักบ้างเบาบ้าง เพื่อที่จะช่วยเหลือตัวเองให้ไปถึงจุดหมายปลายทางให้ได้ ส่วนมือที่เหลืออีกข้างไล้วนบนพุ่มพวงที่เชิดชูชันอย่างท้าทายริมฝีปากชาย ภาพนี้ถ้าชายใดได้เห็นรับรองต้องเก็บไปนอนฝันหวานไม่ต่ำกว่าสองคืนติดต่อกัน

รสรินเป็นฝ่ายครางออกมาบ้าง เมื่อเห็นว่าตัวเองใกล้จะถึงจุดหมายปลายทางแล้ว หล่อนก็เปลี่ยนจากท่ายืนมาเป็นท่านอนบนฟูกที่วางอยู่กลางห้อง คราวนี้หล่อนกางแขนกางขาได้ตามถนัด เบ็ดคันใหญ่ที่หย่อนค้างอยู่ในบึง เริ่มทำหน้าที่ของมันต่อไปอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเบื้องล่างคงมีปลารุมตอดอยู่หนุบหนับ!

ขยับกายรับ..ของตัวเองก้นไม่ติดที่นอน ตาปรือมองเพดานราวกับว่าข้างบนมีเจ้าชายในฝันรูปหล่อกล้ามใหญ่ใครซักคนเปลือยกายจ้องมองหล่อนอยู่ พร้อมที่จะลงมาเสพสุขด้วยทันทีที่หล่อนพยักหน้า หล่อนกำลังเผลอเพลินกับการตกปลา จวนเจียนจะสำเร็จอยู่รอมร่อ แต่แล้วก็สะดุ้งสุดตัว

"แป๊ะ..ผลั่วะ.."

"โครม..มม"

     ตาที่เบิกกว้างอยู่นั้นทันเห็นมือขาวๆของใครคนหนึ่งซึ่งอยู่ถัดจากห้องหล่อนไป เจ้าของร่างคงร่วงไปกองบนพื้นพร้อมกับไม้ระแนงที่ตีกั้นไว้เป็นช่องลม 4-5 อัน ซึ่งเรียงกันไปจนจดเพดานห้องหักลงไปห้อยค้างร่องแร่งอยู่อันหนึ่ง

"เริง !!" หล่อนพึมพำออกมา กำหนัดสาวหายไปโดยสิ้นเชิง!

"เก่งนะ แอบดูพี่" พึมพำต่อ "หนอย! ร้ายทั้งพ่อทั้งลูก เห็นเราอยู่ห้องตรงกลาง นี่คงแอบดูหลายครั้งแล้วซิ เดี๋ยวเถอะ จะได้จัดการให้รู้ดำรู้แดงกัน"

     หล่อนหมายถึง "เริง" หรือ "เริงรบ" เด็กหนุ่มวัย 17 ปี รูปร่างกำยำ หน้าตาหล่อเหลาเอาการไม่แพ้พ่อไฟพ่อเลี้ยงของหล่อน เริงเป็นลูกติดของพ่อไฟ ที่มาอาศัยบ้านหลังเดียวกับหล่อนเมื่อสามเดือนก่อน เขามาหลังจากผู้เป็นพ่อเข้ามาอยู่แล้วร่วมหนึ่งปี

หล่อนเคยรู้สึกพึงพอใจเริงอยู่เงียบๆ ตอนเด็กหนุ่มเข้ามาอยู่ใหม่ๆ ทุกวันตอนเย็นหล่อนจะเห็นเริงใส่กางเกงขาสั้น เสื้อกล้ามรัดรูป ออกกำลังกายหน้าบ้านอยู่เสมอ ซิทอัพบ้าง วิดน้ำบ้าง บางทีก็เตะตะกร้ออยู่คนเดียว ท่าที่เริงวิดน้ำนั้น หล่อนนึกชมหลายครั้ง ว่าเขาวิดน้ำได้สวย สง่า จนบางครั้งเคยคิดอยากเป็นสนามให้เขาวิดเสียด้วยซ้ำ! เริงมีนิสัยไม่ค่อยช่างพูด ถ้าหล่อนไม่ถาม ก็จะไม่พูด เห็นหงิมๆแบบนี้เพิ่งจะรู้วันนี้เองว่าหยิบชิ้นปลามันเก่ง เดี๋ยวเถอะ!

ยิ่งคิด ก็ยิ่งเขิน สะเทิ้นอายตัวเอง นี่ถ้าเจอหน้ากับเริง จะทำยังไงดีก่อน จะพูดจะถามว่าไงดี หล่อนนึกเรียบเรียงคำพูดพลางลุกขึ้นหยิบผ้าถุงลายผ้าบาติกมานุ่งกระโจมอก ขณะที่เดินออกจากห้องนั้น ยังนึกไม่ออกเลยว่าจะพูดกับเริงว่ายังไงดี

     ก๊อก ก๊อก ยกมือขึ้นเคาะประตู
"ใครครับ พ่อเหรอ?" มีเสียงถามออกมา
"พี่รินเอง เปิดประตูเถอะ พี่อยากคุยกับเริง"

      ข้างในห้อง..เด็กหนุ่มทาทางเลิ่กลั่ก เขาไม่นึกมาก่อนว่า พี่สาวต่างพ่อต่างแม่จะกล้ามาเคาะประตูเรียก
ก็ตอนนั้นเขากำลังสร้างจินตนาการอันล้ำลึกให้กับตัวเองอยู่..จากการที่ได้แอบดูพี่สาวต่างแม่ ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะทำร้ายตัวเอง!

"ดะ..เดี๋ยวนะครับพี่ ผมนุ่งผ้าก่อน"
"เร็วนะ พี่มีเรื่องจะจัดการกับเธอ" รสรินตอบออกไป

     แล้วรสรินก็ต้องสะดุ้งอีกเมื่อเริงเปิดประตูผลั่วะออกมา
"นี่..นี่เธอ อะไรนะนั่น.." อุทานหน้าแดง ชี้มือไปช่วงกลางลำตัวของเด็กหนุ่ม ราวกับว่าตอนนั้นเขากำลังยืนเคารพ...ในช่วงเวลา 8 นาฬิกาตรง

เริงเอื้อมมือตะปบของดีของตัวเอง เขาอายหน้าแดงเช่นเดียวกัน เพิ่งจะนึกได้ว่า ตอนที่เขาฉวยผ้าขาวม้าพันกายนั้น ไม้กระบองประจำตัวของเขายังตื่นตัวอยู่เต็มที่ มันไม่ได้หดหายไปแม้แต่น้อย ด้วยเหตุนี้ผ้าขาวม้าที่เขานุ่งอยู่จึงตุงออกมาเพราะของดีประจำกายชี้เด่อยู่ภายในอย่างช่วยไม่ได้

     รสรินดึงบานประตูปิด หล่อนผลุบเข้าไปในห้องเต็มตัว หน้ายังไม่หายแดง
"เธอแอบดูพี่! ทำไมจึงทำแบบนี้.." ถามหน้าตาขึงขัง

     เริงถอยหลังไปสองก้าว ตอบออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ
"ก้อพี่ พี่อยากสวยทำไม ถ้าพี่ไม่คราง ผมก็ไม่รู้ว่าพี่ทำอะไรอยู่ พี่ครางเสียงดังเองนี่ ผมก็อยากรู้อยากเห็นซิว่าพี่ทำอะไร ผม..ผมขอโทษครับพี่"
"ขอโทษ ขอโทษแล้วมันจะหายงั้นหรือ.."
"โธ่พี่ อย่าโกรธผมเลย พี่จะให้ผมทำยังไงผมก็ยอมแล้ว.."
"ยอมแน่นะ" รสรินสำทับ นึกสนุกขึ้นมาในวินาทีนั้นว่าหล่อนควรจะลงโทษเด็กหนุ่มอย่างไร
"พี่จะให้ผมทำอะไรหรือ.." ถามเสียงอ่อน
"พี่จะให้เธอแก้ผ้า เธอเห็นของพี่แล้ว พี่จะต้องเห็นของเธอบ้าง!"
"พี่.." เด็กหนุ่มวัย 17 ครางเสียงเครือ แต่อีกใจหนึ่งนึกสนุกขึ้นมา ประเดี๋ยวเถอะ ถ้าได้เห็นแล้ว จะมีอะไรเกิดขึ้น เดี๋ยวก็รู้!

"ได้..งั้นพี่เข้ามาปลดผ้าเองซิ.." ตัดสินใจบอกอย่างมีลูกเล่น

      รสรินกระหยิ่มใจ นัยน์ตาหล่อนปรือเคลิ้ม เดินตรงเข้าไปหาเริง แต่ไม่ทันจะได้ดึงผ้าขาวม้าออก เริงก็ใช้ความใจกล้าโผเข้ากอดร่างหล่อนเสียก่อน

"เริง เธอจะ..จะทำอะไรพี่..?"
"อ้าว ก็พี่รินอยากดูไม่ใช่หรือ งั้นดูซิครับ.." ดึงปมผ้าขาวม้าให้หลุดเอง

"ผมอนุญาตให้พี่ดูได้เต็มที่ เป็นการแลกเปลี่ยนกัน เห็นไหมครับ มันพยักหน้าให้พี่เลย เห็นไหม พี่จะจับต้องดูก็ได้นะครับ ไอ้หนูของผมมันไม่เคยนึกรังเกียจ ยิ่งขาวๆแบบพี่ด้วยละก็ ฮื่มม..!!"
"เริง..เธอจะบ้าหรือ..?"
""เปล่า ไม่ได้บ้า แต่ถ้าผมบ้า ผมบ้าเพราะคลั่งพี่มากกว่า"
"เริงเธอทำอะไรพี่นะ อุ๊ย! ไม่เอานะ พี่จั๊กจี้ ใครสอนให้เธอทำกับพี่แบบนี้ฮึ.." ถาม เมื่อเริงกอดหล่อนไว้แล้วระดมจูบไซ้ไปที่ใบหน้าและซอกคอขาวผ่อง
"ธรรมชาติครับพี่ ของแบบนี้ไม่ต้องสอนกันหรอก ผมรู้นะว่าพี่มีความต้องการ พี่..ใช่ไหมครับ ถ้าอยากสนุกกับผมซิพี่ ผมพร้อม ผมก็..เหมือนกัน ไม่ต้องไปชื่นชมหรอกของพ่อนะ เหี่ยวแล้ว อีกไม่กี่ปีก็หมดสมรรถภาพ สู้เอ๊าะๆอย่างผมไม่ได้ แรงดีกว่ากันเยอะเลย"
"เธอรู้..?"

     รสรินถามเสียงแผ่ว
"เธอรู้ได้ไง?"
"ผมรู้ก็แล้วกันน่า.." เด็กหนุ่มอมยิ้ม ไม่นึกว่าเบ็ดที่เขาล่อไว้จะมีปลามาติด เขาพูดออกไปอย่างนั้นเอง ปะเหมาะอะไรอย่างนั้น ตรงเผงราวมีพรายกระซิบ!

"พี่อย่าซักเลย ซักไปก็ไม่ได้เรื่องอะไรขึ้นมาหรอก เอาซิ พี่เห็นของผมแล้วนี่ จะทำอะไรผม หรือจะให้ผมทำ ก็บอกมา พี่มาตรงนี้ดีกว่าครับ.." เริงฉุดมือรสรินไปนั่งบนเตียงนอนคับแคบของเขา

รสรินตามไปอย่างว่าง่าย จิตใจหล่อนไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ไม่รู้เป็นอะไร มันตื่นเต้น อกใจไหวระทึก ภาพที่เธอแอบเห็นพ่อเลี้ยงกับแม่มีอะไรกันนั้น มันช่างติดหูติดตา ยิ่งตอนนี้ หล่อนกับเด็กหนุ่มมาอยู่กันในห้องสองต่อสอง ยิ่งทำให้จิตใจหล่อนเตลิดไปไกลจนกู่ไม่กลับ

"ไม่ต้องคิดมากน่าพี่..ให้ผมนะ" เริงหนุ่มขออย่างดื้อๆ เขาค่อยประคองร่างหญิงสาวให้เอนลง พอแผ่นหลังสัมผัสกับที่นอน เริงตามประกบทันที!

      กลีบปากของรสรินถูกลิ้นของเด็กหนุ่มชอนไชเข้าไป เขาใช้ความช่ำชองที่เคยฝึกปรือมากับเพื่อนหญิงหลายราย สอนลีลาการจูบทุกกระบวนท่าจนรสรินแทบหลอมละลาย เนื้อตัวหล่อนอ่อนเปลี้ยเพลียแรง ไม่มีเรี่ยวแรงกระดิกตัว ได้แต่ส่งเสียงครวญครางอย่างสุขสม

"เริง..เริงจ๋า อย่าทรมานพี่อีกเลย จะทำอะไรก็รีบทำเถิด พี่..พี่พร้อมแล้ว!"

     หนุ่มเริงไม่พูดอะไร หญิงสาวคงสุดจะทนจริงๆ เพราะช่วงหลังที่เขาก้มตัวลงไปบนเนินสวรรค์แล้วใช้ปลายลิ้นฉกเข้าไป ชั้นเชิงการใช้ลิ้นของเขา ทำให้สะโพกของรสรินลอยหวือขึ้น หล่อนร่อนไปร่อนมา มือจิกลงบนแผ่นหลังหนุ่มห้าวสุดแรง!

"พอเถอะเริง พี่จะตายอยู่แล้วนะ.."

     เริงไม่รอช้า เขารีบเลื่อนตัวขึ้นตามประกบ แล้วหลังจากนั้น........
"เริง เบาๆ พี่เจ็บ.."
"ทนหน่อยนะพี่ เจ็บเดี๋ยวเดียว เดี๋ยวพี่ก็...แล้ว" เริงปลอบพร้อมแนบร่างให้กระชับเข้าไปอีก เขามองหญิงสาวที่เหงื่อผุดเต็มหน้า หล่อนกัดฟัน..เผลอยกสะโพกขึ้นรับแรงกระแทกนั้น!!

      เมื่อทั้งสองต่างได้ที่ ก็ผลัดกันโยกโล้สำเภา..ไม่นานฝนห่าใหญ่ก็สาดลงมาจนเปียกปอนไปตามกัน



     ฝนขาดเม็ดสนิทพร้อมกับเสียงเคาะประตูดังขึ้นก็อก ก็อก..

"เริง หลับแล้วยังลูก เปิดประตูหน่อยซิ มีเคาเตอร์เพนใช้มั๊ย ขอพ่อก่อนซิ ไม่ไหว ล่อแม่เล็ยงเอ็งเมื่อยไปหมดทั้งตัว คนอะไรก็ไม่รู้ X จัดเป็นบ้า"

     เริงกับรสรินสะดุ้งกับเสียงเรียก นี่ดีนะที่พายุใหญ่ผ่านพ้นไปแล้ว ไม่งั้นเขาได้เตะพ่อเป็นแน่ ค่าที่เอาคานมาสอดตอนที่เขากำลังหามหมู เริงมองหน้าหญิงสาวแวบหนึ่ง

"อยู่พ่อ เดี๋ยวนะ ยังไม่หลับ เดี๋ยวผมจะหยิบให้..พี่รินห่มผ้าให้มิด นอนเฉยๆนะ เดี๋ยวผมจะไปหยิบยาให้พ่อก่อน"

     เริงเปิดสลักประตู ยื่นหลอดยาในมือให้พ่อ
"ยังไม่นอนอีกหรือ เอ๊ะ! นั่นใครนะ" ผู้เป็นพ่อตาแหลม เมื่อเหลือบไปเห็นขาขาวๆที่โผล่ออกมานอกชายผ้าห่ม

"ร้ายเหมือนกันนะลูกพ่อ เอาเถอะ ตามสบาย แต่สำหรับคนนี้.." บุ้ยปากไปทางห้องรสริน

"ต้องผ่านพ่อก่อนนะโว้ย พ่อเล็งไว้นานแล้ว.."

     เริงสะดุ้งโหยง !
"อะไรนะพ่อ.."
"ก็ลูกของยายสุดรวยไง.."
"ไม่ได้นะพ่อ" หนุ่มหล่อร้องเสียงหลง "คนนี้ผมขอยกเว้น ห้ามพ่อยุ่งเกี่ยวเด็ดขาด.."
"วะ เอ็งนี่ เดี๋ยวนี้เอ็งขัดคำสั่งพ่อเชียวเรอะ เอาละ ถ้าเอ็งจะเอา พ่อยกให้ก็ได้.." พูดจบก็ผละจากไป
"เฮ้อ! โล่งอก" หนุ่มเริงเป่าลมหายใจพรู ก่อนจะปิดประตูห้องใส่กลอน

     ก้าวไปเลิกผ้าห่มที่คลุมร่างของรสรินออก เปิดให้เห็นร่างเปลือยขาวโพลน เด็กหนุ่มร่างกำยำก้มลงกระซิบข้างหูหล่อนว่า...
"พี่รินครับ คืนนี้ผมขอรักกับพี่รินจนสว่างเลยนะ.."

ต้นฉบับ 26 มีนาคม 2535


 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ