แฮรี่ พ่องตาย กับนักโทษแห่งบางขวาง (cop)

แฮรี่ พ่องตาย กับนักโทษแห่งบางขวาง (cop)

  • 0 ตอบ
  • 2298 อ่าน
*

ออฟไลน์ ghostwriter

  • Senior Member
  • ****
  • 640
  • 11175
    • ดูรายละเอียด

แฮรี่ พ่อตาย กับนักโทษแห่งบางขวาง
Chapter 01

ปิดเทอมฤดูร้อนย่างกรายเข้ามาในชีวิตของแฮรี่อีกครา ถึงแม้ว่าแฮรี่จะเคยชื่นชอบมันในอดีตมากเพียงใด แต่ตอนนี้ เขาก็ต้องยอมรับว่ามันแย่มาก มาก! ตั้งแต่ที่เขาเข้ามาอาศัยอยู่ที่บ้านเนิสรี่นี้ ไม่เคยมีปีไหน เดือนไหน หรือวันไหนเลย ที่เขาจะไม่มีหนังโป๊เป็นเพื่อนคู่ใจ นับตั้งแต่ พวกเนิสรี่ปฏิวัติเมื่อปีที่แล้ว แค่หนังสือโป๊ เขาก็แทบจะไม่ได้อ่านเลย! นี่ก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว ทั้งๆที่กระดาษทิชชู่น่าจะหมดไป 2 กล่องแล้วในความเป็นจริง แต่ตอนนี้แฮรี่กลับต้องทนทุกข์อยู่อย่างนักโทษ มือหนึ่งถือไฟฉาย มือหนึ่งแบะหนังสือโป๊ที่วางอยู่บนเตียงนั้นกางออก ที่ซึ่งแม้แต่ตอนนี้เขาจะลวนลามตัวเองแบบพิสดาร อย่างเช่น ทำอะไรสักอย่างที่ทำให้เตียงพังโดยใช้แค่มือก็ถึงจุดสูงสุด เขาก็ทำไม่ได้
เพล้ง!
เสียงกระจกแตกดังกึกก้องไปทั่วห้องของแฮรี่ พร้อมกับนกฮูก 3 ตัวที่ยืนอยู่ขอบหน้าต่าง โดยมีตัวหนึ่งที่กำลังยืนเยี่ยวลงข้างล่างและสะบัดตูดไปมา แฮรี่แทบจะเอาพวกมันมาทำอาหารมื้อค่ำทันทีที่เห็น แต่เมื่อสังเกตดีๆ ว่า ตัวที่เยี่ยวอยู่นั่นคือเฮ้ดหวิด นกฮูกของแฮรี่ก็มาทำท่าอะไรบางอย่าง และอีก 2 ตัวนั้นก็มีอะไรติดอยู่ที่ขาของมัน แน่นอนมันคือกระดาษแผ่นเล็กๆ ที่เป็นจดหมายจากมอญและโรงเรียนหอนวอกเป็นแน่แท้ เขาดีใจมากเมื่อได้พบว่าโรงเรียนหอนวอกส่งข่าวสารมาถึงเขา และเขาก็เปิดอ่านซึ่งนั่นคือการแจ้งกำหนดการเปิดเรียน ส่งมาจากศาสตราจารย์ชีกอนากัล แต่นั่นก็ไม่น่าสนใจเท่ากับกระดาษ 3 แผ่นที่อยู่ในจดหมายของรอ เขาใจเต้นตึกตัก ค่อยๆเปิดอย่างดีใจสุดซึ้ง เพราะว่าเขาต้องทนทุกข์อย่างคนคุกกินข้าวแดงมาหลายอาทิตย์โดยไม่ได้พูดอะไรกับใครมานานมาก ซึ่งตอนนี้เพื่อนที่เขาเหลืออยู่ก็คือน้องมายน์ ตุ๊กตาบาบี้ที่เขาตั้งชื่อให้เมื่ออาทิตย์ก่อน เขามือไม้สั่นหยั่งคนบ้าเมื่อต้องลุ้นระทึกกับข้อความในจดหมายของมอญ และแผ่นแรกที่เขาจับใจความได้
[td=1,1,20][/td][td]ถึง แฮรี่ เพื่อนรัก พ่อ! มืง! ตาย! (ขนาดตัวอักษรเขียนเท่าลูกแอ๊ปเปิ้ล)ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
มอญ วิสกี้
[/td][td=1,1,20][/td][/tr][tr][td=3,1][/td][/tr][/table]
และแฮรี่ก็ฉีกมันทิ้งและโยนเข้าใต้เตียง และเปิดอ่านฉบับที่ 2
[td=1,1,20][/td][td]ถึง แฮรี่ เพื่อนเหี้ยเห่าไหมนี่ไม่สนใจแกแล้ว!
นายคนไร้น้ำยา! ยกเดียวจอด! ถุ้ย!
ปิดเทอมที่แกไม่ได้ออกจากบ้านน่ะ เสร็จข้าไป 250 ยกแล้วว้อย ฮ่าๆๆๆๆ
มอญ วิสกี้
ปล.น้ำมันพราย หรือน้ำมันจิ้งเหลนก็ช่วยอะไรไม่ได้ว้อย ฮ่าๆๆๆๆ
[/td][td=1,1,20][/td][/tr][tr][td=3,1][/td][/tr][/table]
และก็มีภาพติดมาด้วยเป็นภาพตัดต่อที่เนียนมั่กๆ แต่แฮรี่ก็ฉีกทั้ง 2 อย่างทิ้ง และเปิดอ่านในอีกฉบับ
[td=1,1,20][/td][td]ถึง แฮรี่ เพื่อนรักเออ นี่เป็นเกย์สโคปขนาดพกพา
ไปหากะเทยสวยๆ สักคนทำเมียละกันเพื่อนยาก กร้ากๆๆ (ฟังเพลงรักคนมีเจ้าของสินายน้อง)
มอญ วิสกี้
[/td][td=1,1,20][/td][/tr][tr][td=3,1][/td][/tr][/table]และแฮรี่ก็ฉีกฉบับนั้นทิ้งพร้อมกับเก็บเกย์สโคปไว้ในกระเป๋า พลางมองไปยังนกฮูกที่มอญส่งมา มันสะกิดแฮรี่เป็นนัยว่ามีอะไรจะบอก และมันก็ชูนิ้วกลางให้แฮรี่ พร้อมกับขยับปากบอกเหมือนกับจะสื่อให้รู้ว่า “ไปตายซะนายเกย์” และมันก็ออกบินไปพร้อมกับนกฮูกของโรงเรียน หายลับไปในยามราตรี แฮรี่ค่อยๆ ชูมือขึ้นไปทางหน้าต่าง และกำมืด พร้อมกับโพล่งออกมาอย่างเบาที่สุด และทำให้เขารู้สึกสบายใจที่สุด “นายมอญบ้าเอ๊ย! เปิดเทอมไป จะตัดมันมาทำอาหารเป็ด!”
Chapter 02
แฮรี่ซึ่งยังคงใช้ชีวิตอย่างอนาถาอยู่ไปวันๆ กำลังนั่งแกว่งเท้าไปมาพลางอ่านหนังสือโป๊อยู่บนเตียงเช่นเคย หากแต่วันนี้ ท่าทางจะมีอะไรไม่ชอบมาพากลเสียแล้ว “นายแฮรี่ เจ็กเลี้ยว! แฮรี่เจ็กเลี้ยว!!! ลงมาข้างล่างเดี๋ยวนี้นะเว่ย!” เสียงของลุงบังเกิดเกล้าของเขาดังขึ้น ซึ่งแฮรี่ก็เดินลงไปด้วยท่าทางไม่สบการมณ์เท่าไหร่ ไม่รู้เพราะเขาถูกด่า หรือว่าขัดจังหวะตอนที่กำลังมันส์อยู่ก็ไม่รู้ ปึง! เขาทุบโต๊ะเหมือนกับผู้บัญชาการที่สั่งการทหารแล้วไม่ได้ดั่งใจ “วันนี้ ป้ามาร์จจะมาที่บ้าน ถ้าแกไม่ทำตัวดีๆ แกคงไม่มีอะไรสืบพันธุ์นามสกุลของแกแน่!” เขาเรียกมาพูดแค่นี้ แล้วเขาก็จากไป แฮรี่รู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างมาก เพราะว่าครั้งที่แล้วที่เขาได้เห็นป้ามาร์จนั้น เธอน่าจะได้รางวัลประกวดราชินีช้างได้เลย ควบคู่ไปกับราชินีปากหมา แต่ถึงกระนั้นใจเขาก็ไปจดจ่ออยู่กับหนังสือโป๊ที่กองอยู่บนเตียงของเขาแล้ว แอ๊ด!
เสียงประตูเปิดออกในขณะที่แฮรี่กำลังจะก้าวขึ้นไปบันไดไปสู่สถานกักกันของเขา ผู้หญิงรูปร่างสวยเช้งกระเด๊ะคนหนึ่งเปิดประตูเข้ามา หน้าอกไม่มากไม่น้อยไปกว่าน้องแนทไปสักเท่าไร กระโปรงรัดรูปนั้น ยิ่งดูก็ยิ่งเผยให้เห็นถึงก้นและบั้นท้ายที่เต่งตึง และขาที่เรียวยาวของเธอ ช่างยั่วยวนใจแฮรี่ยิ่งนัก “อ้าว! พี่มาร์จมาพอดีเลย เข้ามาก่อนสิ เข้ามาก่อน” เสียงของลุงบังเกิดเกล้าของแฮรี่ดังขึ้น นั่นยิ่งทำให้แฮรี่แทบช๊อคไปในทันทีที่เห็นว่าดาราหนังโป๊ตรงหน้าของเขาคือฮิปโปกลับชาติมาเกิดในปางก่อน ป้ามาร์จก้าวสามขุมเดินผ่านหน้าแฮรี่ไป พร้อมกับส่งสายตายียวนกวนประสาทให้เขาเป็นนัยๆบอกว่า “ไปตายซะ นายเด็กไร้น้ำกาม” แน่นอน นั่นทำให้แฮรี่รู้ได้เลยว่า ถึงหุ่นจะเปลี่ยนสักเพียงใด แต่สันดานของเธอก็ไม่เคยเปลี่ยน
ทั้งครอบครัวเนิสรี่นั่งลงที่ห้องครัว และตามติดมาด้วยแฮรี่ที่นั่งอยู่มุมห้องเช่นเคย แต่ตอนนี้ มุมที่แฮรี่เลือกก็คือ มุมที่สามารถลวนลามป้ามาร์จได้ทางสายตาอย่างดีที่สุด “ดัดจริตอยู่ไหนจ๊ะ มาให้ป้ากอดหน่อยเร๊ว ป้าอยากกอดพุงพองๆ ของแกมานานแล้วน้า!” ป้ามาร์จก็โผเข้ากอดดัดจริต พร้อมกับเอาหน้าอกถูไถไปมาบริเวณหน้าดัดจริต นั่นทำให้แฮรี่รู้สึกอิจฉาขึ้นมาทันใด แฮรี่เพ่งมองอยู่ครู่หนึ่ง จนกระทั่งป้ามาร์จสังเกตเห็น “ฮึ! นายเด็กเหลือขอ หยั่งแกได้มานั่งอยู่ตรงมุมได้อย่างนี้ก็น่าจะเป็นพระคุณอย่างสูงแล้วนี่ นายหนู” ป้ามาร์จพูดพร้อมกับโก่งตัวลงมาดูหน้าแฮรี่ใกล้ๆ นั่นทำให้หน้าอกล้นพ้นของเธอเข้าสู่สายตาของนายบ้ากามตรงหน้าโดยแท้ แต่แฮรี่ก็ได้แต่กำมือที่สั่นเทาด้วยความโกรธแค้น “เอ่อ พี่มาร์จ อย่าไปจ้องหน้ามันเลย เสนียดติดน่ะ” ลุงพูด “หึ! นั่นสินะ หยั่งแกยังจะมีค่าพออะไร้ ขอให้รู้ไว้ซะด้วย แกน่ะผิดมาตั้งแต่ที่พ่อของแก มันเปิดซิงตัวมันเองแล้ว!” ป้ามาร์จสบถได้แสบทรวงยิ่งนัก
ตอนนี้เธอก็เปลี่ยนมานั่งไขว่ห้าง แฮรี่มองหน้าแกด้วยสีหน้าทรมานสุดขีด เหมือนกับว่าอยากจะพูดอะไรให้เธอฟังแสนเหลือเกิน ป้ามาร์จถอดรองเท้าออก พร้อมกับยื่นมันมาตรงหน้าแฮรี่ “เลียสิ ลองรับรู้รสชาติของคนที่เกิดมาเป็นทาสอย่างแก เลียให้รับรู้ถึงขั้วหัวใจเลยนะ ถ้าจะโทษ ก็ไปโทษพ่อแม่ของแก ที่ทิ้งแกไว้ตัวคนเดียวสิ!!! นายพ่อแม่เฮ็งซวยพรรค์นั้น!” แฮรี่ลุกขึ้นยืน พร้อมกับใบหน้าที่โกรธเคือง นั่นแสดงให้เห็นว่าเขาเก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่ต่อไปอีกแล้ว ลุงและป้าและทุกๆ คน ร้องเหวอขึ้นในบัดดล ครั้งนี้แฮรี่ท่าทางสติแตกจริงๆ “หนวกหูน่ายัยแก่! คำกะพ่อ สองคำก็พ่อ ด่าพ่อกุไม่เคยว่า! แต่ทำไม ต้องโก่งตัวลงมาโชว์เต้าเต่งตึงของแกด้วยวะ! นายท่าทางนั่งนั่นอีก แค่ไขว่ห้างก็คิดว่าแค่จะมองเห็นลางๆ แล้วนะ! แต่ทำไมต้องยื่นขาออกมาด้วย มันเห็นเต็มตาเลยนะว้อย!!! ทนไม่ไหวจริงๆแล้วนะอย่างเนี้ย!!!” แฮรี่แปลงร่างกลายเป็น! สัตว์ประหลาดในทันที ผ้าที่ปกปิดท่อนบนของเขาฉีกขาดออก และตรงปรี่เข้าฉีกกระชากเสื้อผ้าอาภรณ์ของเธอจนหมดสิ้น เขาจัดการอัดทุกคนในบ้าน และลงมือข่มขืนป้ามาร์จอย่างน่าสยดสยอง
2-3 ชั่วโมงผ่านไป แฮรี่ซึ่งตัวหดแล้ววางร่างอันเหนื่อยหอบของป้ามาร์จไว้ข้างตัว และนั่งลงในร่างเปลือย พร้อมกับเอาเฟร้นฟรายชิ้นหนึ่งมาคาบปาก เหมือนคนสูบบุหรี่ที่เพิ่งทำงานอันแสนทรหดเสร็จมาหมาดๆ เขาค่อยๆมองไปรอบตัวอย่างช้าๆ และพยายามใช้สมองเม็ดถั่วแระของเขาคิด “เฮ่ย!!! ฉิบหาย! นี่ตูทำอะไรลงไปวะ!! คราวก่อนกระทรวงเวทกามก็สั่งมาทีแล้วว่า ถ้ายังข่มขืนผู้หญิงไม่เลือกหน้าอีกละก็ตูโดนเล่นตายแน่! ซวยล่ะสิ! ต้องหนี! ต้องหนี!!” แฮรี่ที่ตกใจรีบวิ่งขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อเก็บข้าวของของเขาทั้งหมดลงมาจากห้องใต้หลังคา ซึ่งสามในสี่ของทั้งหมดก็เป็นสื่อลามกประเภทต่างๆ เขาลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่มีแผ่นซีดีหล่นออกมาตามทางไป พร้อมกับรีบวิ่งออกไปทางหน้าบ้าน


Chapter 03
แฮรี่นั่งอยู่บนถนนที่ไกลจากบ้านของพวกเนิสรี่มาหลายช่วงตึก ที่ซึ่งไร้หนทาง ไร้วี่แววของคน และไร้ซึ่งแสงสว่างใดๆ เขานั่งลงพร้อมกับจ้องมองไปยังรอบๆ ตัว เพื่อจะหาที่พึ่งพิง หากแต่ว่า มันไม่มีอะไรเสียเลย สมองอันน้อยๆที่ถูกสร้างขึ้นมาจากความกามอันยิ่งใหญ่ของแฮรี่นั้น กำลังเดินเครื่องทำงาน สูบฉีดเลือดมหาศาลเข้าไป ซึ่งสมองสั่งการให้เขานึกภาพของเรื่องที่ทำเมื่อครู่ขึ้นมา และเขาก็พร้อมจะลวนลามตัวเองอีกรอบแล้ว แฮรี่เพียงส่งกระแสจิตของเขาเพียงนิดเดียว มันก็เต่งตึงทันทีเหมือนกับว่าทุกส่วนของร่างกายอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา “หึ” เขาร้องอย่างองอาจ และเริ่มปฏิบัติกาม
บรืน!!! รถคันหนึ่งวิ่งตรงมายังแฮรี่ที่กำลังเสพเมถุนกับตนเองอยู่นั้น และเบรกอย่างแรง!!! เอี๊ยด.....ด!!! “เหวอ!” แฮรี่สะดุ้งเฮือกพร้อมกับเอามือออกจากกางเกง ชายวัยรุ่นคนหนึ่งเดินลงมาจากรถ พร้อมกับเดินเกาก้นเข้ามาหาแฮรี่ “หวัดเด” “สะ...หวัด...ดี...ครับ” แฮรี่สะกดทีละคำ “มีราย มานั่งปั่มป้ามตงนี้ทัมมาย” ชายคนนั้นถาม “ฉันเป็นพนักงานเก็บตั๋วของม่านรูดเคลื่อนที่คันนี้ และก๊อมีที่ว่างสำหรับพ่อมดบ้ากามหยั่งแกด้วยแหละเจ้าหนู” เขาเลิกเกาก้นพร้อมกับเอามือมาดม “โอเค ผมขึ้น!” แฮรี่ส่งเสียง และกระโดดขึ้นรถทันที ทั้งคู่จึงขึ้นม่านรูดคันนั้นไป และรถคันนั้นก็เริ่มเร่งเครื่อง พร้อมกับออกตัว แฮรี่ที่อยู่ในรถก็เดินดุ่มๆ เข้าไปอย่างไม่สงสัยอะไร “ค่าโดยสารเท่าไรฮะ” แฮรี่ถาม พร้อมกับมองไปรอบๆ ซึ่งม่านรูดคันนี้ไม่มีคนอยู่เลยสักคน “อ๋อ ค่าโดยสารอ่ะหรอ วันนี้เป็นวันพิเศษน่ะ ไม่ต้องจ่ายหรอก” ชายหนุ่มกระเป๋ารถเมล์ตอบ พร้อมกับหันหน้ามายังแฮรี่ “เพียงแต่.....คงต้องจ่ายด้วยตูดแกละกัน นายเด็กน้อย!!!” ว่าแล้วเขาก็กระโจนเข้าใส่แฮรี่ที่หน้าตาเหวออย่างแรง พร้อมกับถอดชิ้นส่วนต่างๆ จนหมดสิ้น และแลบลิ้นปลิ้นตาทำหน้าตาหื่นกาม “ฮี่ ฮี่ ฮี่ ฮี่ นายหนู~~” “แว้ก!!!!!!” แฮรี่อึ้งทึ่งเสียวในความบ้ากามของคนๆนี้ และตะลึงตึงๆ ไปในความใหญ่ของขนาดที่ผ่านมาโชกโชน เขาก็ต้องวิ่งไปทั่วม่านรูดเพื่อหนีนายบ้ากามคนนี้ให้ได้
ในขณะที่ม่านรูดเคลื่อนที่วิ่งต่อไปเรื่อยๆ และมีเสียงโครมครามเป็นระยะๆ ที่ในที่สุด แฮรี่ก็หนีลงจากรถคันนั้นมาได้ และที่ๆ เขามาหยุดอยู่ก็คือ “ตรอกดายแฮก้อน” แฮรี่ลุกขึ้นส่ายหน้า และสะบัดผมเผ้า พร้อมกับแต่งตัวให้เรียบร้อย เพื่อให้คิดว่าตัวเองในตอนนี้ดูดีที่สุดแล้ว และแฮรี่ ก็จัดการเดินเข้าไปปฏิบัติการปล้นอีกครั้ง
ชั่วยามผ่านไป ตรอกดายแฮก้อนก็เต็มไปด้วยเสียงที่หนาหูอีกเช่นเคย แฮรี่เดินออกมาพร้อมกับหนังสือเล่มโตๆหลายเล่ม จนกระทั่ง... “สวัสดีแฮรี่” เสียงใครบางคนมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา และแฮรี่ก็จำได้ทันทีว่าใคร “คะ...คุณคือ...คอมมิวนิสต์ สัด” แฮรี่อ้ำอึ้ง เพราะตรงหน้าเขาคือรัฐมนตรีกระทรวงเวทกาม และเรื่องต่างๆ ก็แวบเข้ามาในหัวเขาหลายเรื่อง ทั้งเรื่องข่นขืนแล้วหนี และชิงทรัพย์ที่ทำมาทั้งหมด 3 ปี “มีอะไรกับผมเหยอคับ” แฮรี่ทำเสียงติงต๊อง บ้องแบ้ว พร้อมกับตาที่เป็นประกาย “ไม่มีอะไรหรอก เธอนี่ก่อคดีมาโชกโชนเลยนะเนี่ย แต่คราวนี้ฉันจะยอมให้ก่อนก็ได้” สัดพูด “แต่ว่ามีเรื่องที่จะต้องพูดกันก่อนนะแฮ...” เมื่อสัดหันกลับมา แฮรี่ก็ไม่อยู่ซะแล้ว “แย่ล่ะสิ...” เขาพึมพำเบาๆ พร้อมกับมองหาแฮรี่ แต่ก็ไม่มีความเป็นไปได้เลยที่เขาจะพบ
Chapter 04
แฮรี่เดินเข้าไปในชานชาลาที่รากสามเศษหนึ่งส่วนสองคูณหกสิบเก้าหารแสนแปด และกระโดดขึ้นรถไฟตรงสู่หอนวอกทันที เพราะเขาคิดว่า ที่นั่นคงจะไม่มีอะไรมาจับตัวเขาส่งไปยังคุกอัดตูดบานเป็นแน่แท้ เด็กชายนั่งเล่นไข่ไปเรื่อยๆบนรถไฟมหาโหดที่ปีที่แล้วเขาเพิ่งทำการรบกับมันมา ที่ไม่เคยนึกเลยว่าข้างในจะสวยหรูและเลิศเลอเพอเฟ็คขนาดนี้ “เห่าไหมนี่!” เป็นชื่อที่แฮรี่ตะโกนเรียกขึ้นชื่อแรกหลังจากที่เห็นเธอเดินมากับมอญ 2 คน และเขาก็วิ่งตรงไปกอดเห่าไหมนี่พร้อมกับถีบส่งมอญออกไปห่างๆ “แฮรี่ ทำอะไรน่ะ!” เห่าไหมนี่ตวาด พร้อมกับจับแฮรี่เยอรมันซูเพล็ก แล้วแฮรี่ก็ลงไปนอนแทบเท้าของทั้งคู่ “เห่า...เห่าไหมนี่ ทำไมทำกับผมแบบนี้...ผมแค่อยากจะทักทายเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันมานาน” แฮรี่พูดเสียงอ่อย และน้ำตาค่อยๆเล็ดออกมาน้อยๆ
เห่าไหมนี่ใช้ตีนค่อยๆ ยันหน้าแฮรี่ และยัดรองเท้าเข้าปาก “หึ! นายหมาหัวเน่า แกมันตกกระป๋องไปแล้ว ไม่รู้รึไง” เห่าไหมนี่สบถ พร้อมกับแสยะยิ้ม “ตอนนี้มีเพียงมอญ ผู้ปึ๋งปั๋งตลอดกาลนาน ลงสนาม 20 ยก ชนะ 20 ยกคนนี้เท่านั้นที่ฉันต้องการย่ะ นายเจ็กเลี้ยว เจี๊ยวเลี้ยงไม่โต” เธอพูดและเดินจากไป จากนั้นมอญก็เดินตรงเข้ามาหาแฮรี่ “กร้ากๆ ชีวิตนี้แกไม่เหลืออะไรแล้วแฮรี่เอ๊ย ไงๆ ก็กลับตัวกลับใจไปรักเพศเดียวกันเถ้อ~~ แล้วแกจะรู้ว่าผู้ชายมีดี ฮ่าๆๆๆ” มอญหัวเราะ และปล่อยตดใส่หน้าแฮรี่ พร้อมกับเดินจากไป
แฮรี่นอนอ้าปากค้าง พร้อมกับดมตด และน้ำตาไหลพราก เขารู้สึกเหมือนโลกนี้แตกสลาย โลกนี้ไม่เหลืออะไรแล้ว พ่อครับ แม่ครับ ผมอยากตาย........ย ทันใดนั้นเอง ที่แฮรี่กำลังเล่นละครโศกกับตัวเองอยู่นั้น ชายในชุดคลุมสีดำก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าแฮรี่ ซึ่งนั่นทำให้เขารู้สึกถึงจิตหื่นกามที่รุนแรงมากที่สุดเท่าที่เขาได้เคยพบเคยเห็น “คะ...นั่นใครน่ะ!!” แฮรี่ตะโกนพร้อมกับลุกขึ้นตั้งตัว ยืนจังก้าปะทะกับชายลึกลับคนนั้น “มันคือผู้คุมความกาม ผู้คุมแห่งคุกอัดตูดบาน” เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหลังแฮรี่ มันทำให้เขาสะดุ้งโหยงทันที ชายหนุ่มวัยกลางคนปรากฏกายพร้อมกับไม้กายสิทธิ์ในมือ “ไปซะ ที่นี่ไม่มีซี้เลี้ยว โบท หรอก” ผู้คุมความกามคนนั้นได้ยินดังนั้น ก็ล่าถอยกลับไป แต่ก่อนจะกลับ เขาก็ได้เผยให้เห็นใต้ผ้าคลุมที่มีนายนั่นขนาดมหึมาให้ทั้งคู่ได้เห็น จนแฮรี่ถึงกับร้องออกมาว่า “โอ้! แมมมอธในตำนาน”
แต่จนแล้วจนรอด แฮรี่ก็พยายามตั้งสติ และหันกลับไปถามกับบุคคลลึกลับที่โผล่มาด้านหลังเขา “เอ่อ คุณคือใครฮะ” แฮรี่ถาม “อย่าสนใจเลยนายหนู เธอคงเป็นแฮรี่ พ่อตายในตำนานสินะ” ชายหนุ่มคนนั้นกล่าว “อ่า เอ่อ ใช่แล้วครับ ว่าแต่ซี้เลี้ยว โบท คือใครเหรอครับ” แฮรี่ถามต่อ “หึๆ กำลังจะบอกพอดีเลย มันคือนักโทษที่แหกคุกอัดตูดบานออกมาได้สำเร็จ” ชายคนนั้นพูด ซึ่งนั่นก็ทำให้แฮรี่อึ้งกิมกี่อยู่พอควร “เหตุผลเท่าที่ได้ยินมามีอยู่ 2 ประการ ประการแรกคือได้ยินมาว่า มันทนไม่ไหวที่ต้องทนนายผู้คุมกามๆ นั่นตุ๋ยตูดทุกวี่ทุกวัน มันเลยออกมาเพื่อเป็นเกย์คิงแทน และประการที่สอง” เขาหันหน้าไปทางแฮรี่ จนแฮรี่ถึงกับสะดุ้งเฮือกในความเกย์ของคุกอันน่ากลัวนี้ และประโยคที่ชายหนุ่มค่อยๆ อ้าปากเอ่ยขึ้น “มันจะมาตุ๋ยแฮรี่ พ่อตาย เพื่อให้เป็นนักตุ๋ยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในปฐพี ซึ่งมีข่าวลับๆ ออกมาว่า มันเป็นคู่เกย์แอบๆ ของรูปีด้วย” แฮรี่อ้าปากค้าง และอึ้งทึ่งเสียว แต่เมื่อเขากระพริบตาและจะอ้าปากถามอีกคำถาม ชายตรงหน้าเขาก็หายไปแล้ว ซึ่งก็ปล่อยให้แฮรี่เสียวตูดอยู่ลึกๆ
คิดไปก็ไร้สาระ แฮรี่กลับเข้าไปในห้องโดยสารของเขา พร้อมกับนั่งทำตุ๊กตาฟางรูปเห่าไหมนี่และมอญ 2 ตัวเอามาต้มยำทำแกงด้วยความเคียดแค้น และนั่งวางแผนกว่า 10 วิธีที่จะแก้แค้นทั้งคู่ทำกับเขาได้ถึงเพียงนี้
Chapter 05
ในที่สุด รถไฟก็เดินทางมาถึงโรงเรียนหอนวอก ทันทีที่แฮรี่โดนมอญถีบออกมาจากรถไฟ ก็เห็นกาสองตัวกำลังกระเด้ากัน ขณะที่เขามองพวกมันก็ชูนิ้วกลางขึ้น "กาๆ ไหมนายมนุษย์เจี้ยวเล็ก!" แฮรี่ไม่สนใจ ทั้งสองตัวเกาะอยู่ป้ายบอกทาง "หอนวอก" และ "หอนเมีย" ซึ่งเป็นหมู่บ้านที่มีชื่อเสียงเกี่ยวกับหอนางโลมที่เสียวที่สุด แฮรี่นึกขึ้นได้ว่าตนเองไม่ได้ให้ลุงเซ็นก็นึกเสียใจมากที่ไม่ได้สัมผัสประสบการณ์เสียวจากผู้หญิงอกใหญ่ๆ วัย 20 แฮรี่พึมพำ แต่แล้วก็ถูกมอญถีบเข้าไปในรถม้าที่ไม่มีอะไรลาก แล้วมอญและเห่าไหมนี่ก็เข้าไปตาม แฮรี่จึงโดนซ้อมจนน่วมเป็นเวลาถึง 30 นาทีกว่าจะถึงหอนวอก
แฮรี่ไปเปลี่ยนชุดแล้วเข้าไปยังห้องโถงกามเพื่อจะกินอาหารเย็นก่อนจะไปห้องพยาบาล พบว่ามีกลุ่มนักร้องประสานเสียงกำลังร้องเพลงและร่วมเพศกันอยู่อย่างไม่ละอาย และก็มีคางคกคอยดันเดือยเข้าตูด ศาสตราจารย์ดับเบิ้ลกะดอได้ปราศรัยเกี่ยวกับการลาออกของศาสตราจารย์ รูเบียด แฮกร่อย ได้เป็นอาจารย์สอนวิชาการดูแลอวัยวะเพศแทน ("วู้!" เด็กกริฟกะดอตะโกนออกมาดังๆ "งานนี้มีเสียว" แฮรี่พึมพำ)และคุณรูมัด รูเปลี่ยว (ชายในชุดคลุมคนนั้น) มาสอนวิชาการป้องกันภัยจาก และบลาๆ
แต่แล้วดับเบิ้ลกะดอก็ประกาศสั่งห้ามให้ทุกคนหยุดทำกิจกรรมทางเพศใดๆ ภายในเขตโรงเรียนและหอนเมียเด็ดขาด เพราะ ซี้เลี้ยว โบท ได้แหกคุกอัดตูดบานออกมา กระทรวงเวทกามจึงส่งผู้คุมความกามมาคอยเฝ้าระวังโบท ไม่มีมาทำนักเรียนเสียบริสุทธิ์ แต่ผู้คุมความกามไวต่อความหื่นของมนุษย์มาก และจะทำอันตรายต่อบุคคลผู้นั้นได้ "...ดังนั้นจึงขอให้ทุกคนปฏิบัติตามนี้ด้วยนะจ๊ะ ถ้าไม่อยากตูดแหก หึๆ" แล้วดับเบิ้ลกะดอก็ลงมือหม่ำสเต็กเนื้อสุนัขด้วยลีลานักกินมารยาททราม แล้วจู่ๆ ผู้คุมความกามก็ปรากฏตัวขึ้นนอกหน้าต่าง แล้วงัดเอาแท่งมหึมาออกมาขู่ขวัญ จนนักเรียนหลายคนผงะล้มลงไป สายตาศาสตราจารย์ชีกอนากัลยังจับจ้องอยู่ที่แมมมอธของผู้คุมความกาม สิบนาทีหลังจากนั้นชีกอนากัลก็พูดขึ้นว่า "เอ่อ ทวินกะดอ..." ดับเบิ้ลกะดอเงยหน้าขึ้นก็พบว่านักเรียนและครูหายไปหมดห้องแล้ว "เอ่อช่างมันเหอะ" แล้วทั้งสองก็เดินผ่านโต๊ะซึ่งเต็มไปด้วยเศษอาหารออกจากห้องไป
Chapter 06
"ว้าก!" แฮรี่ร้องเมื่อตื่นขึ้นก็พบแมมมอธของผู้คุมความกามอยู่นอกหน้าต่างตรงหน้าเขา "ไป๊! ตกใจหมด!" แฮรี่พบว่าสายแล้วทุกคนไปเรียนกันหมด หลังจากแต่งตัวแฮรี่ก็รีบขึ้นบันไดวน 10,000 ขั้นเข้าห้องเรียน "มาสายนะเว้ย! "ศาสตราจารย์ทอมหรือนี่ อาจารย์ผู้สอนวิชาพยากามศาสตร์ "ผมต้องขึ้นบันไดตั้งหมื่นขั้นนะครับ!" "มีลิฟท์โว้ยไม่เห็นหรือวะ" ศาสตราจารย์ชี้ไปที่ลิฟท์ตรงบันได "ผมไม่เห็นโว้ย!" แล้วเขาก็เข้าเรียน อาจารย์สอนการอ่านหมอย ของแฮรี่เป็นรูปกริม (ปีศาจหมาที่มีเท้าเป็นควาย) ทอมหรือนี่จึงทำนายแฮรี่ว่าเขาต้องโดนปี้โดยโบท แฮรี่เสียวตูดมาก อกสั่นขวัญแขวนไปตลอดทางก่อนที่จะไปเรียนวิชาการดูแลอวัยวะเพศที่กระท่อมแฮกร่อย แฮรี่เพิ่งเดินผ่านหอนาฬิกาก็...
"ตู้ม!" เข็มชั่วโมงที่เป็นรูปสัญลักษณ์ของเพศชายตกลงมาใส่แฮรี่จนหลังหัก "ฮ่าๆๆ" เสียงคุ้นๆ ดังขึ้นจากด้านบน มอญหัวเราะมาจากตรงหน้าปัดนาฬิกา "โดน[backcolor=black]ควย[/backcolor]ทับตายไปเหอะมึ้ง" แล้วมอญก็โดดลงมาพร้อมกับเห่าไหมนี่ พร้อมกับปล่อยร่มชูชีพลงอย่างสวยงาม ทั้งสองกระทึบเข็มนาฬิกาแล้วเดินจากไป แฮรี่ใช้พลังเฮือกสุดท้าย เบ่งกล้าม กล้ามเนื้อทุกจุดฉีกกระชากเสื้อแฮรี่ออกจนหมด แฮรี่กลายเป็นสัตว์ประหลาดเหมือนตอนที่ข่มขืนป้ามาร์จ แฮรี่จอมพลังยกเข็มนาฬิกาขึ้นแล้วขยี้ทิ้ง แล้วเดินออกไปยังชั้นเรียน ตรงไปหามอญ แฮรี่เข้าไปหามอญแล้วอัดกระหน่ำทำร้าย ท้ายที่สุดแฮกร่อยก็เข้ามาขัดขวาง แฮรี่จึงต้องเข้าเรียนพร้อมกับกล้ามโตๆ
"วันนี้เราจะเรียนเรื่องฮิปโปอึ๊บ ตัวนี้ชื่อ บักขิก นะเด้อทุกคน" เขาชี้ไปที่สัตว์ครึ่งนกครึ่งม้าที่กำลังเลียไข่ยานๆ ของมัน "ใครบอกได้เกี่ยวกับฮิปโปอึ๊บ" "เป็นสัตว์ที่บ้ากามที่สุดค่า เวลาเราเดินเข้าไปต้องชูนิ้วกลางให้มันดูก่อนค่าแล้วจะทำอะไรกับมันก็แล้วแต่เราค่ะ" เห่าไหมนี่ตอบอย่างร่าเริง "แฮรี่ มาสาธิตดูหน่อยดิ๊ว่าจะขี่มันยังไง" แฮกร่อยเรียก แฮรี่เดินเข้าไป "ไอ้หลงตัวเองเอ๊ย" มอญกระซิบ แต่แฮร์รี่ก็ได้ยิน จึงรีบชูนิ้วกลางแล้วขึ้นขี่บักขิกชนมอญ แล้วแฮรี่ก็บินหนีไป บักขิกพาแฮรี่บินผ่านทะเลสาบน้ำเงี่ยนของโรงเรียน บักขิกร้องขอให้แฮรี่เอามัน แฮรี่จึงเลียไข่ของฮิปโปอึ๊บทันที มันร้องแกร้กๆ อย่างมีความสุข แต่แล้วผู้คุมความกามก็ปรากฏตัวรอบๆ แฮรี่และฮิปโปอึ๊บ แฮรี่พยายามขี่หนี แต่ผู้คุมความกามก็เหาะตาม แต่แล้วก็มีเสียงเพลงแห่งความสุขดังรอบๆ และมีหมอกรูป[backcolor=black]จู๋[/backcolor]สีทองขนาดใหญ่เข้ามาชนผู้คุมความกามหนีไป แฮรี่ตกลงมาจากหลังบักขิกโดน ศ.จะเด็ด จึงโดนคาดโทษพยายามฆาตกรรมอาจารย์ แฮร์รี่ถูกตัดสินโทษให้พักการเรียน 1 เดือน ส่วนบักขิกถูกลงโทษให้ถูกตอนหำ
Chapter 07
บ่ายของหลายวันต่อมา แฮรี่ มอญ และเห่าไหมนี่ต้องเข้าเรียนกับศาสตรารูปีเป็นคาบแรก ในห้องเรียนมีอวัยวะเพศดองอยู่เต็มไปหมด มีทั้งของคน สัตว์ แมลง แพลงก์ตอน (ปานนั้น) ศาสตราจารย์รูปีบอกว่าวันนี้เราจะเรียนเรื่อง "บล็อกสาด" เขาชูถุงยางสีเหลืองที่มัดด้วยเหล็กเส้น เหมือนมีบางอย่างภายในกำลังต้องการจะออกมา "มีใครบอกได้มั้ยว่ามันมีหน้าตาเป็นอย่างไร" "ไม่มีค่ะ แต่มันจะปรากฏเป็นคนที่ผู้จ้องมองกลัวจะโดนตุ๋ยมากที่สุด" "เก่งมาก เอาไปเลย 200 คะแนน" แล้วรูปีก็สอนต่อ "มันอันตรายมาก ถ้าสัมผัสตัวเธอจะกลายเป็นหมันและติดเอดส์ เวลาเราเผชิญหน้างัน ต้องเสกคาถา 'ลองเด้ากูเด๊ะ' นะจ๊ะเด็กๆ" ศาสตราจารย์รูปีให้นักเรียนแต่ละคนผลัดกันประลองกับบล็อกสาด อาจารย์ก็เปิดเพลงแร๊ป
หลังจากเห็นเพื่อนหลายคนโดนเอาตูด แฮรี่ก็แสดงความมั่นใจว่าเขาจะไม่โดนเอาตูดแน่นอน เมื่อบล็อกสาดหันมาหาแฮรี่ มันวนรอบๆ เขา แล้วมันก็กลายเป็นซี้เลี้ยว โบท!!! ใบหน้าของเขาในจินตนาการของแฮรี่ เป็นใบหน้ารกไปด้วยขน กล้ามโต ใส่แต่กางเกงสีม่วงโทรม มันดึงท่อนเจี้ยวของมันออกมา แล้วไล่แทงแฮรี่ "กรี๊ดดดดดดด!!!" แฮรี่วีนแตกวิ่งกรี๊ดกร้าดออกไปจากชั้นเรียน มันแปลงร่างเป็นผู้คุมความกามและขยายดอยาวถึง 20 เมตร แฮรี่ถอดเสื้อผ้าออกให้เขาวิ่งเร็วขึ้น พวกนักเรียนพากันออกมาดูแฮรี่วิ่งล้อนจอนหนีสิ่งที่มองไม่เห็น บล็อกสาดบินไล่แฮรี่ไปจนถึงหน้าผา แฮรี่หมดหนทางจึงพยายามจะกระโดด แต่แล้วมันก็หายไปแล้วแฮรี่จึงตกหน้าผาได้รับบาดเจ็บสาหัส
วันพุธต่อมา เขาเห็นเห่าไหมนี่ลงตารางเรียนเยอะมาก มีทั้งวิชาอักษรหื่นโบราณ อวัยวะเพศมหัศจรรย์ โม้กกิ้งศึกษา อันเป็นวิชาที่พวกเขาไม่ได้เรียน เขาเห็นเธอเรียนสองวิชาในเวลาเดียว "เธอจะเข้าเรียนสองวิชาพร้อมกันได้ยังไง" เขาถาม "ถาม[backcolor=black]แม่มึง[/backcolor]ดิ" แล้วเธอก็จากไป วันนี้ศาสตราจารย์จะเด็ดมาสอนแทน แฮรี่ถามถึงอาจารย์รูปี แต่อาจารย์ชูนิ้วกลางให้แล้วบอกให้เขารูดซิปออกเวลาเรียน และเปิดหนังสือไปที่หน้า 30000 ไม่งั้นต้องถูกกักบริเวณ "แม่งเอ๊ย! ตั้งหมื่นกว่าหน้า ที่คงจะเลือกตั้งเสร็จก่อนล่ะวะ" วันนี้อาจารย์สอนเรื่องกระเทยหำใหญ่ เห่าไหมนี่ตอบคำถามจะเด็ด แต่จะเด็ดกลับลงโทษเธอให้ตีก้นตัวเอง แล้วสั่งให้เขาเขียนรายงานพันหน้าเกี่ยวกับกระเทยหำใหญ่ทั้งหมด แฮรี่ต้องไปหาหนังสือที่ห้องสมุด แต่ปรากฏว่ามีคนยืมหนังสือเกี่ยวกับกระเทยตัดหน้าเขาไปทุกเล่ม แฮรี่ขว้างกระเป๋าของเขาออกไปโดนหน้าของมอญ "แฮรี่ ไอ้สัด" มอญเข้ามาชกหน้าแฮร์รี่ ทั้งสองสู้กัน จะเด็ดผ่านมาพอดีจึงส่งกักบริเวณพวกเขาวันเสาร์ แต่รูปีมาพบพอดีก็เลยขอให้จะเด็ดยกแฮรี่ให้เขาจะพาไปกักบริเวณเอง
Chapter 08
ถึงวันเสาร์เป็นวันไปหอนเมียวันแรก เด็กๆ ผ่านเข้าไปทางรูปเปลือยของแม่มด แฮรี่ยื่นใบอนุญาตที่เขาอุตส่าห์ปลอมลายเซ็นซะแนบเนียนแต่ก็โดนศาสตราจารย์ชีนอนากัลห้ามเนื่องจากวันนี้เขาโดนทำโทษ เขาจึงได้รับโทษยังห้องของศาสตราจารย์รูปีที่เต็มไปด้วยอวัยวะเพศดองมากมายและยังมีรูปภาพการปี้หลายๆ แบบ ศาสตราจารย์รูปีเรียกจากข้างล่าง เขาพาแฮรี่ไปยังห้องแคบๆ เขาบอกว่าอยากจะสอนแฮรี่ให้จัดการผู้คุมความกาม แล้วก็คุยเรื่องพ่อของเขา "จวย พ่อตาย" บอกว่ารู้จักกันและก็เป็นคนที่หื่นมากๆ เหมือนแฮรี่เปี๊ยบ เขาชี้ให้ดูคราบน้ำเงี่ยนที่เขากับจวยเคยมาเอากันตรงนั้น และพูดถึงตาสีน้ำเงี่ยนของแฮรี่ว่าเหมือนของ "ปีปี๊" รูปีคำรามออกมาว่า "อนิเมะสาด!" "แปลว่าไงเหยอครับ" แฮรี่ถาม "ก็พ่อมดที่แปลงร่างเป็นสาดไงแฮรี่ ต้องโดนเอาหลายๆ ครั้งนะถึงจะเป็นได้ อยากเป็นมะ" "ไม่ดีกว่าฮะ" แฮรี่ซึ่งกลัวเสียตัวตอบตัวสั่น
พอไปถึงก็พบว่านักเรียนกริ๊ฟกะดอที่เพิ่งกลับจากหอนเมียยืนออแออยู่หน้าทางเข้าจึงถามว่าเกิดอะไรขึ้น จินปี้ตอบว่า สุภาพสตรีเงี่ยนโดนตุ๋ยเขาจึงเบียดเข้าไปดู พบว่ารูปของสุภาพสตรีเงี่ยนเต็มไปด้วยรอยน้ำกาม เจ้าหล่อนหนีหายไปไหนไม่รู้ ศาสตราจารย์ดับเบิ้ลกะดอบอกว่าจะเปลี่ยนรูปให้ใหม่ นักเรียนดีใจที่จะได้ไปนอนในห้องโถงกลาง แต่ไอ้แก่บอกว่าเพิ่งถูพื้น พวกเขาจึงต้องไปนอนในคุกใต้ดิน "โว้ย! แม่งเบียดจัง" เขาต้องไปนอนข้างๆ มอญ มอญมองเขาอย่างรังเกียจ "ไอ้ยกเดียวจอด" มอญกระซิบ แฮรี่จึงงับหัวนมมอญซะเลย
วันต่อมาเขาต้องแข่งควิดซาดิสม์กับทีมขี้ไคลเทอรีน ออกบินได้ไม่นานก็ประจัญหน้ากับมันฝอย "ไอ้สัด จำกุได้ป่าว กุมอญ กุใช้น้ำยาแปลงร่างเป็นชู้แกเฟ้ย" "ใครว่ามันเป็นชู้กู" เขาตอบ แล้วทั้งสองก็เข้าถามโถมกันโดยใช้ท่อนสวาทแทงกัน ทันใดนั้น ผู้คุมความกามหลายตัวชักอาวุธบินเข้ามา คลื่นหื่นกามรุนแรงมาก มอญบินหนีไปได้ก่อน ท่อนเจี้ยวเน่าๆ ของผู้คุมเฉียดหน้าเขา เขาตกลงจากไม้กวาด ลงไปยังสนาม แล้วตัวเขาก็สลบไป พอตื่นขึ้นเขาก็อยู่ในห้องพยาบาลโดยมีเพื่อนๆ มุงดูอยู่ เห่าไหมนี่บอกว่ามอญถูกจับตัวไปอยู่กับผู้คุมความกามสามเดือนเพราะใช้น้ำยาแปลงร่างทำผิดกฏโรงเรียน แล้วเธอก็บอกว่าจะอยู่กับแฮรี่แทน แล้วเห่าไหมนี่ก็บอกเขาว่าไม้กวาดเขาไปชนเข้ากับต้นมะนาวจอมตุ๋ยพังไปแล้ว เธอก็บอกว่าเธอเผาไปแล้วและเอาขี้เถ้าชงยาให้แฮรี่กินไปเรียบร้อย
Chapter 09
คริสต์มาสใกล้จะมาถึงแล้ว วันนี้แฮรี่เซ็งเพราะวันนี้นักเรียนไปหอนเมียอีกแล้ว แฮรี่เดินมาเจอเยร็ดกับฟอร์จที่มอบซึ่งสามารถบอกตำแหน่งของเกย์ได้ทุกหนแห่ง (อ่านรายละเอียดได้) และทั้งสองก็บอกว่าให้ใช้ทางลับหลังรูปปั้นบนชั้น 69 แฮรี่ขึ้นไปเอาเสื้อกันหนาว สวมผ้าคลุมและเข้าไปในทางลับ เขาก็มาถึงยังร้านฮันนี่เด้า ทางลับอยู่ใต้กระเบื้องตรงเคาน์เตอร์ แฮรี่เปิดออกมาก็เห็นว่าเขาอยู่ใต้กระโปรงของมาดามเจ้าของร้าน เขาตกใจโผล่พรวดใส่กระโปรงเลย มาดามกรี๊ดสนั่นขณะที่แฮรี่ล่องหนพยายามมุดออกแล้วหลบเข้าไปในห้องเก็บของ ใส่เสื้อกันหนาว แล้วเขาก็แอบจิ๊กขนมมากมาย ทั้งลูกอมดิลโด้ อมยิ้มรสประจำเดือน
เขาออกจากร้านเดินไปเรื่อยๆ กินขนมไม่ดูทางจนชนเข้ากับหน้าอกของเห่าไหมนี่ "เห่าไหมนี่ ยาราไนก๊ะ!" เห่าไหมนี่ดีใจและตกใจมาก เธอพาเขาไปดูเพิงโหยหา ซึ่งเป็นสถานที่ที่ผีดุที่สุด ตั้งอยู่กลางทุ่งร้าง เจ้าของเดิมคือมาดามเทย ว่ากันว่าเธอโดนสามีฆ่าที่ ผีของเธอมาสิงสู่อยู่ในเพิงโหยหายังทำเสียงโหย


 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ