เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)

เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)

  • 20 ตอบ
  • 1697 อ่าน
*

ออฟไลน์ declangombley

  • Tiny Member
  • *
  • 8
  • 37
    • ดูรายละเอียด
**คำเตือน**
นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเฉพาะกลุ่ม (Niche) ความรุนแรงอยู่ในระดับ BRUTAL EXTREME
มีเนื้อหา และ การใช้ภาษาที่ รุนแรงขั้นสูงสุด ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม
ผู้เขียนขอประกาศแจ้งเตือนผู้อ่านทุกท่านไว้ด้วยความหวังดี มา ณ ที่นี้

*อนึ่ง  ***เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น รวมถึงบุคคล เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีเค้าโครงความจริง แต่อย่างใด***





บทที่ ๒



    หลังจากที่คุณหลวงวิเชียรได้ถึงแก่กรรมไปโดยอุบัติเหตุด้วยภาวะหัวใจล้มเหลว บรรยากาศของความเศร้าโศกพลันเข้าปกคลุมคฤหาสน์อันเคยงดงาม ทว่าบัดนี้เต็มไปด้วยเศษใบไม้เกลื่อนกลาด กลิ่นอายความอดสูโชยอบอวล บ่าวไพร่ คนรถ คนสนิทประจำตระกูล ผู้ภักดีต่อคุณหลวงต่างก็แสดงว่าเสียใจต่อการจากไปโดยไม่ลากล่าวของเจ้านายเหนือหัว ญาติสนิทมิตรสหายแทบไม่มีใครระแคะระคายถึงสาเหตุการตายที่แท้จริงของคุณหลวงวิเชียร ต่างรู้เพียงว่าคุณหลวงมีโรคประจำตัวร้ายแรง

    บ้างก็ว่าเพราะความเครียดจากการงาน บ้างก็ว่าเพราะอาการดื้อยา เสียงครหานินทานับสิบนับร้อยต่างก็จินตนาการกันไปแล้วแต่วัน หาได้มีใครรู้เรื่องราวความจริงอันน่าสะอิดสะเอียนไม่ มีเพียงบ่าวไพร่เพียบหยิบมือเท่านั้นที่ล่วงรู้ถึง ความลับ ความสัมพันธ์อันน่าอดสูระหว่างคุณนายมารตีและบุตรชาย... ไม่นานนัก เมื่อภายในคฤหาสน์ ขาดคุณหลวงวิเชียรไป คุณนายมารตีใช้เวลาในแต่ละวันไปกับกิจกามต้องห้ามอย่างเปิดเผย บ่าวไพร่หลายคน เริ่มมิอาจทนความบัดสีและน่าเวทนาได้ พากันย้ายออกจากคฤหาสน์ทีละน้อย ทีละน้อย...

    "ไม่ !! ไม่ !! ปล่อยผมไปเถอะครับแม่ ผมขอโทษ ผมขอโทษ !!"

    เด็กชายส่งเสียงแหบพร่าโหยหวนลั่นห้องนอน สองมือโบกสะบัดไปมา แล้วพนมมือไหว้หญิงวัยกลางคนในเบื้องหน้า เขาดิ้นพล่านไปมาบนเตียงนอน เหงื่อกาฬแตกพลั่ก ใบหน้าแสดงความหวาดกลัวอย่างสุดขีด หลังเหตุการณ์ที่คุณหลวงวิเชียร ผู้เป็นบิดาบังเกิดเกล้า ได้ถึงแก่กรรม ชะตาชีวิตของเขาก็เป็นอันดำดิ่งลงสู่ห้วงนรกอเวจีทั้งเป็น

    เขาล้มป่วยลงด้วยไข้มรณะประหลาด แม้กระทั่งโรงหมออันเลื่องชื่อในพระนครก็มิอาจหาสาเหตุของพิษไข้ได้ เด็กน้อยมีอาการอ่อนแรงอย่างสาหัส มิสามารถลุกขึ้นเดินได้อย่างปกติต้องนอนอยู่บนเตียงราวคนเป็นอัมพาต มีไข้สูงตลอดเวลา ร่างกายผอมโกรก ใบหน้าทรุดโทรมหมองคล้ำคล้ายกับคนโดนของ เขาหวาดกลัวจนแทบไม่กล้าลืมตาขึ้น เพราะเมื่อใดที่เขาลืมตาขึ้น ดวงตาเขาจักต้องเบิกโพลงไปด้วยความกลัวในทุกๆครั้ง เฉกเช่นความทุกข์ ความอดสู สังเวสที่เกาะกินสภาพจิตใจของเขาจนย่ำแย่ เมื่อต้องทนเห็นภาพอันน่าสยดสยองเบื้องหน้า...

    "กูบอกมึงแล้วใช่ไหม ? ว่ากูไม่ใช่แม่มึง !!" คุณนายมารตีกล่าวด้วยวาจาตะคอก พลางเลียริมฝีปาก แสยะยิ้มเผยให้เห็นฟันเหลืองอ๋อยราวกับคนที่ไม่ได้แปรงฟันมาเป็นอาทิตย์ เธอจับสองมือเด็กชายที่กำลังพนมมือไหว้อยู่นั้น แล้วกระชากลงมาให้ลูบไล้ไปมาตามทรวงอกขาวนวลเต่งตึง ลากไปตามบั้นเอว จนถึงแก้มก้นกลมกลึง ขณะที่อวัยวะเพศอันอ่อนแรงของเขานั้น กำลังถูกห่อหุ้มด้วยโพรงโยนีเน่าเฟะ ผู้เป็นมารดาขึ้นคร่อมโยกควย เสพสมกามโดยหาได้เมตตาต่อความป่วยไข้อันแสนสาหัสของบุตรชายไม่

    เด็กชายกวาดสายตามองใบหน้าและเรือนร่างผู้เป็นมารดาด้วยความทรมานใจยิ่งนัก เมื่อเห็นว่ารอยสักภาษาสันสกฤตโบราณสีดำตัดกับผิวขาวผุดผ่องนั้น ปรากฏขึ้นกระจายไปมาตามผิวหนังของแม่ เขารู้ดีว่าตัวอักษรที่ประทับอยู่บนเรือนร่างของคุณนายมารตี เป็นคำสาป คาถา ซึ่งบัญญัติเอาไว้ในเล่มคัมภีร์มรณะ ทว่าบัดนี้มันปรากฏขึ้นบนผิวกายเนื้อมนุษย์ ประโยคคำพูดของชายแก่ หมอคุณไสย พลันผุดขึ้นในหัว ที่ว่ามนต์ดำนี้อันตรายและโหดเหี้ยมยิ่งนัก แม้แต่ หมอผีไสยเวทย์ผู้แก่กล้า ยังแทบไม่มีใครกล้าแตะต้องบทมาตุกาเม นี่คือความน่ากลัวอย่างแท้จริงที่เขาต้องเผชิญ...

    "น้ำมันพรายที่มึงใช้...มาจากศพกูเอง ก่อนตายกูเป็นกะหรี่ร้อยควยมาก่อน ฮ่าๆๆ ตอนนี้ร่างกายแม่มึงเป็นของกู แม่มึงไม่อยู่อีกต่อไปแล้ว ไอ้เด็กน้อย กู คือ นางกากี มึงจำใส่หัวกะโหลกมึงไว้" นางกากีโพล่งวาจาสำเนียงสถุน แลบลิ้นเลียริมฝีปาก กรอกตาปรือไปมา ราวกับคนเสียสติ

    "ฮือๆ...คุณแม่ ผมขอโทษ ผมขอโทษ !!"

    เด็กชายร่ำไห้ น้ำตาเป็นสายเลือด ผละสองมือจากแก้มก้นกลมกลึง พนมมือไหว้พยายามขอขมา ในขณะที่เขากำลังเจ็บปวดทางจิตใจ ทว่ากลับยิ่งเป็นการสร้างความสุขหฤหรรษ์ทางกามารมณ์ให้แก่นางกากี วิญญาณร้ายร่านสวาท ที่ซึ่งถูกสาปเอาไว้นับร้อยปี มันเป็นความทุกข์ที่แสนสาหัสเข้ากระดูกดำ เด็กชายวัยเพียงสิบสามปี ต้องมาเห็นสภาพแม่ผู้ให้กำเนิดตัวเอง ตาปรือ แลบลิ้นเหมือนคนเสียสติ ตั้งหน้าตั้งตาขย่มท่อนควยเล็กๆไร้เรี่ยวแรงของเขา รวมถึงสายตาที่เคยเอ็นดูเขากลับกลายเป็นแววตาของกะหรี่ร่านสวาท จ้องผสมพันธุ์กับบุตรชายตนเอง พูดจาเสียดแทงจิตใจ โพล่งคำหยาบคาย ไร้ความเมตตาและปราณี นี่คือ ความรู้สึกราวกับตกนรกทั้งเป็นของเด็กน้อย ที่ต้องเสียแม่บังเกิดเกล้าไปต่อหน้าต่อตา มันเป็นความเลวร้ายเสียยิ่งกว่าอะไร เมื่อวิญญาณร้ายได้เข้าสิงสู่ยึดครองร่างกายของคนเป็นแม่ และ กระทำต่อเด็กน้อยเยี่ยงในฐานะกะหรี่ตนหนึ่ง ในช่วงเวลาที่เขากำลังเจ็บไข้ได้ป่วย... ช่วงเวลาที่บุตรชายร่างเล็ก กำลังต้องการความรักความอบอุ่นอันบริสุทธ์จากมารดา...นี่คือความน่ากลัวที่แท้จริงของไสยเวทย์ บท มาตุกาเม...

    "มึงอยากเย็ดแม่มึงนักไม่ใช่หรือ ? กูจักสนองตัณหามึงจนกว่ามึงจะตายคาหีกู ฮ่าๆๆ เอ้า ! เย็ดสิไอ้สัตว์ มึงเป็นลูกกู มึงก็ต้องเย็ดกู !!"

    นางกากีในร่างมารดาของเด็กชาย กระชากร่างกาย ดึงศีรษะและร่างเล็กของเด็กน้อยขึ้นมาอย่างแรง โดยหาได้ปราณีอาการเจ็บป่วยด้วยพิษไข้ไม่ ศีรษะของเขาจ่อหยุดอยู่ตรงหน้าเต้านมขาวอวบ เขายังคงสะอื้นไห้ น้ำตาอาบแก้มไหลพราก

    "ดูดนมแม่สิลูกรัก แม่รู้ว่าลูกกำลังหิวนม ดื่มนมแม่ให้อิ่มๆ จะได้มีแรงเย็ดแม่ไงล่ะ..."

    นางกากีทำเลียนเสียงคุณหญิงมารตี พลางแสยะยิ้มเย้ยหยันเด็กชาย เธอบีบริมฝีปากอันอ่อนแรงตามสภาพร่างกายของเขาให้อ้าออก แล้วยัดหัวนมเข้าไปในปาก มือขวาประคองศีรษะเด็กชาย ส่วนมือซ้ายบีบเค้นรีดน้ำนม วิญญาณนางกากีนั้นได้สูบกลืนกินชีวิตร่างกายเนื้อมนุษย์ของคุณมารตี จนกระทั่งเสื่อมโทรมเน่าเฟะลงทุกวัน จากน้ำนมที่เคยมีรสหอมหวานเอร็ดอร่อย ตอนนี้กลับกลายเป็นน้ำเหลืองรสเฝื่อนขม เด็กน้อยตาเหลือกลานขึ้นด้านบน สองมือไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้าน ทำได้แค่เพียงกลั้นใจ กล้ำกลืนฝืนทนดื่มน้ำนมผสมน้ำเหลืองอย่างช่วยไม่ได้

  นางกากีในร่างมารดานั้นก็ช่างไร้ความปราณี เธอมิได้เห็นเด็กน้อยเป็นบุตรชายอย่างที่ควรจะเป็น หากแต่เห็นเป็นแค่เพียงเครื่องสนองกิเลส ตัณหา ราคะ อันดำมืดและวิปริตผิดมนุษย์มนาเพียงเท่านั้น หากเป็นดวงวิญญาณคุณหญิงมารตีดั้งเดิม ผู้มีจิตใจบริสุทธ์ ยึดมั่นในศีลธรรม คงสงสารและเวทนาสภาพบุตรชายผู้ป่วยไข้ปางตาย เฝ้าประคบประหงมดูแล ตามหน้าที่แม่อันพึงควรจะเป็น... เด็กชายกลั้นใจฝืนกลืนกินน้ำนมผสมน้ำเหลืองเข้าไปจนสำรอกเลอะผ้าปูเตียง นางกากีเห็นดังนั้นไม่รอช้า โน้มใบหน้าประกบริมฝีปากกับเด็กชาย บดจูบอย่างหื่นกระหายใคร่กาม

    "อึก...อุก...อูมมม..." เด็กชายตาเหลือกลาน พยายามสูดลมหายใจเข้าปอด เพราะนางกากีในร่างคุณหญิงมารตีพยายามสอดลิ้นอันอ่อนนุ่มเข้ามาตวัดเลียดูดดุนภายในโพรงปาก อีกทั้งยังบ้วนน้ำลายบูดๆที่สะสมมาจากที่ไม่ได้แปรงฟันมาเป็นอาทิตย์เข้าไปในปากเขา เด็กน้อยไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืน ด้วยขนาดร่างกายที่ต่างกันคนละวัยอย่างเห็นได้ชัด เด็กน้อยวัยกระเตาะ กับ หญิงวัยกลางคน แม้เรี่ยวแรงและวัยที่ห่างกันคนละชั้น แต่เธอก็ยังไร้ความปราณีใดๆ หล่อนใช้มือซ้ายบีบบริเวณแก้มเด็กชายอย่างแรง ทำให้เขาไม่สามารถเบือนหน้าหนีไปจากการบดจูบอันเร่าร้อนนี้ได้
   
    เมื่ออิ่มหนำสำราญแล้ว นางกากีผละริมฝีปาก ผลักศีรษะและร่างเล็กๆของเขาลงไปนอนแน่นิ่งบนเตียงอย่างแรง ก่อนจะถอนลำควยขนาดเล็กของเด็กชายให้หลุดออกจากโพรงโยนี บัดนี้มันแดงโร่ราวกับว่าอยู่ในสภาวะอักเสบ เนื่องมาจากมีการใช้งานมากเกินไป มากเกินกว่าที่เด็กวัยนี้จะสามารถรับไหว นางกากีเคลื่อนตัวขึ้นไปนั่งทับอยู่ที่ใบหน้าเด็กชาย แหวกแคมหีที่ไม่ได้ล้างมาเป็นอาทิตย์ จรดอยู่ที่ริมฝีปากของเขา

    "แม่รู้ว่าลูกดูดนมแม่ยังไม่อิ่มหรอก ลูกต้องดื่มน้ำหีสดๆเข้าไปด้วย หึหึ...อ้าปากสิลูกรัก แม่จะป้อนน้ำหีอร่อยๆให้ลูกดื่มกิน แม่เป็นผู้ให้กำเนิด มีหน้าที่เลี้ยงดูลูกให้อิ่มท้อง ส่วนลูกก็มีหน้าที่อกตัญญู...ใช้ควยเล็กๆของลูกมุดกลับเข้ารูหี เย็ดแม่ตัวเองไงจ๊ะ"

    เด็กน้อยที่ตอนนี้อยู่ในสภาพตาปรือ สติสตางค์ใกล้ดับวอดเข้าไปทุกเสี้ยววินาที ได้แต่นอนให้ผู้เป็นมารดากระทำชำเรา เสพสมกาม อย่างไร้ความปราณีมาค่อนอาทิตย์ นางกากีรู้ดีว่าเด็กชายไม่อยู่ในสภาพที่จะดิ้นรน กรีดร้องใดๆอีกแล้ว หล่อนจิกศีรษะบุตรชาย แล้วยัดเนื้อหีแบะขาอ้าโอบรัดใบหน้า ริมฝีปากและศีรษะเล็กๆของเด็กชายวัยสิบสาม หล่อนบิดโยกเอวร่อนไปมาบนใบหน้าบุตรชายอย่างรัญจวน ส่งเสียงครวญครางซีดซาด ตาปรือ น้ำลายไหลเหมือนคนบ้า ไม่เพียงเท่านั้นหล่อนยังปล่อยเยี่ยวเหลืองข้นเข้าไปในปากเด็กน้อย โดยไร้ความเมตตา ที่เด็กชายผอมโกรก อ่อนเรี่ยวอ่อนแรงนั้น ส่วนหนึ่งเป็นเพราะขาดสารอาหารมานับค่อนอาทิตย์ เด็กชายถูกยัดเยียดให้ต้องดื่มนมจากเต้านมเท่านั้น อีกทั้งยังถูกบังคับให้ต้องกลืนกินเยี่ยวเข้าไปสดๆ บ้างก็ให้เลียดูดนิ้วเท้า ชีวิตในหนึ่งอาทิตย์ เต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นเยี่ยวและกลิ่นคาวกามฟุ้งกระจายเต็มห้องนอนทั้งในยามกลางวันและกลางคืน...

    "อืมม อาา...อิ่มน้ำหีแล้วใช่ไหมลูกรัก"

    นางกากีถอนเนื้อหีออกจากโพรงปากของเด็กชาย เขาสำรอกน้ำเยี่ยวและคราบไคลสวาท สำลักออกมาราวกับว่าใกล้จะขาดใจตายให้ได้ แต่นางกากีในร่างมารดาก็หาได้สนใจใยดีในสุขภาพร่างกายของบุตรชายไม่ เธอก้มหน้าใช้ปากอ้าอมท่อนควยขนาดเล็กที่อ่อนตัวลง รูดเข้ารูดออก กระตุ้นให้เกิดการแข็งตัวขึ้นอีกครั้ง เพื่อทำการสมสู่กันให้เสร็จสมเสียที

    "อาา...อิ่มแล้วก็ได้เวลาเย็ด...เราสองแม่ลูกมาเย็ดกันต่อดีกว่านะลูกรัก เป็นลูกที่ดีต้องตั้งใจเย็ดแม่ตัวเองนะจ๊ะ หึหึ" นางกากีพูดเลียนเสียงคุณมารตี ตาปรือ แลบลิ้นไปมา มือขวาลูบศีรษะเด็กชาย คล้ายแม่ลูบหัวปลอบประโลมบุตร แต่เวลานี้มิใช่อย่างนั้น

    นางกากีจับท่อนควยเด็กชาย เสือกไสกลับเข้าไปในโพรงโยนีอีกครั้ง ขณะที่เด็กชายนั้นเงียบสนิท ไร้เสียงกรีดร้องโหยหวน น้ำตาแห้งกรัง อ้าปากค้าง ตาปรือ มือสั่นเทาราวคนใกล้ขาดใจ หล่อนไม่สนใจใยดีในสภาพร่างกายอันย่ำแย่เจียนตาย เธอกระชากสองมือที่สั่นเทาของเขา ให้ประกบอยู่ที่แก้มก้นกลมกลึงเรือนร่างแม่ของเขา ขณะทำการขย่มท่อนควยอย่างแรง จนเตียงนอนอันเป็นสังเวียนรองรับเกมกามวิปริตผิดมนุษย์ สั่นเอี๊ยดอ๊าด เอี๊ยดอ๊าด...

    "โอวว ซีดด...มึงนี่สอนไม่จำเลยนะ กูสอนมึงแล้วนะว่าเวลาเย็ดแม่มึง ต้องจับตูดไว้แน่นๆ แล้วยัดควยมึงเข้ามาเย็ดรูหีให้หนักๆ อย่าให้ควยหลุดออกมา ควยเด็กๆอย่างมึงน่ะเล็กนิดเดียว เย็ดสองสามทีก็หลุดออกมาแล้ว คิดจะมุดรูหีแม่บังเกิดเกล้า ก็ต้องหัดจำที่กูสอน มึงอย่ามาอ่อนปวกเปียกอย่างนี้ เข้าใจไหม ไอ้ลูกจัญไร !!"

    นางกากีในร่างคุณหญิงใช้มือขวาตบฉาดเข้าที่แก้มซ้ายของบุตรชาย ที่นอนอ้าปากตาปรือไม่ได้สติบนเตียงนอน เพราะในตอนนี้ร่างกายของเด็กชายไร้ปฏิสัมพันธ์โดยสมบูรณ์ สองมือที่จับแก้มก้นอยู่นั้นแทบไม่มีแรงตรึงเอาไว้เลยแม้เรี่ยวแรงจะหายไป แต่ประสาทสัมผัสยังคงทำงานอยู่เช่นเดิม ความเจ็บปวด ชาที่แก้มซ้ายนั้นแล่นผ่านสมองทะลุเข้าไปยังจิตใจของบอบช้ำของเด็กชาย แม้นางกากีจะไม่ได้เห็นเขาเป็นบุตร แต่สำหรับเขาแล้วมันตรงกันข้าม เขายังคงเห็นใบหน้าเหยเก ตาปรือ แลบลิ้นไปมาราวคนบ้าเสียสติ และ เรือนร่างที่ร่อนเอวขย่มท่อนควยเขาอย่างเมามันส์นั้นเป็น แม่บังเกิดเกล้าผู้ให้กำเนิดเขาอยู่วันยันค่ำ...

    "นั่นล่ะ !! เย็ดเข้าไป เย็ด เย็ด ! มุดกลับเข้าไปในรูที่คลอดมึงออกมานั่นล่ะ !! กูต้องการให้มึงชโลมโพรงหีและมดลูกของแม่ผู้ให้กำเนิดมึง ด้วยน้ำควยของมึงเอง มึงต้องมองหน้ากู มองหน้าแม่มึง ขณะที่มึงเย็ด กูต้องการเห็นความอดสูในตาของมึง !!"


    หล่อนจิกเส้นผมและศีรษะของบุตรชายให้ตั้งหน้าตรง สบสายตามองใบหน้าของคุณหญิงมารตีอันสวยสง่า ทว่าบัดนี้เหยเก ตาปรือ น้ำลายไหล แลบลิ้นเยี่ยงคนบ้าวิปริต นางกากีใช้ฝ่ามือตบแก้มซ้ายแก้มขวาเด็กชายอย่างแรงสามสี่ห้าครั้ง ก่นด่า โพล่งวาจาหยาบคายสารพัด กรีดแทงจิตใจเด็กน้อย อย่างที่ไม่มีแม่คนไหนในโลกกระทำกับบุตรตนเองเยี่ยงฐานะกะหรี่ร่านควยอย่างนี้ เด็กชายเจ็บปวดรวดร้าวหัวใจเป็นที่สุด ที่ต้องทนทุกข์ทรมานเห็นแม่ผู้ให้กำเนิดตัวเองอยู่ในสภาพน่าเวทนาเช่นนี้...ไม่มีอีกแล้วอ้อนอกอันแสนอบอุ่น ไม่มีอีกแล้วแววตาละเอียดละไมเต็มไปด้วยความรัก ความเอ็นดู ดั่งดวงใจที่มารดามีต่อบุตร...แม่ของเขา จากไปแล้วอย่างสมบูรณ์

    ในท้ายที่สุดก่อนที่สติสตางค์ของเขาทั้งหมดจะดับวูบ น้ำเชื้ออสุจิหยาดหยดสุดท้ายในชีวิต ลำเลียงจากลูกอัณฑะที่ห่อเหี่ยว ผ่านท่อน้ำเชื้อในท่อนควย แล้วพุ่งอัดน้ำกามเข้าไปเติมเต็มโพรงสวาท มดลูกมารดาผู้วายชนม์ทางจิตใจ นางกากี กรีดร้องครวญคราง ห่อปาก แลบลิ้นตวัดเลียริมฝีปาก จิกหัวบุตรชายขยำไปมาอย่างเสียวกระสันในกามารมณ์ พร้อมกับบุตรชายที่ทนพิษบาดแผลความเจ็บปวดรวดร้าวทางจิตใจอย่างแสนสาหัส รวมถึงพิษไข้มรณะทางร่างกายไว้ไม่ไหว ภาพสุดท้ายที่เขาเห็นก่อนที่ดวงจิตจะดับวูบไปนั้น...แทนที่จะเป็นภาพที่งดงามและบริสุทธิ์ กลับเป็นภาพใบหน้าสวยสง่าของคุณหญิงมารตี มารดาบังเกิดเกล้า ขณะตาปรือเหลือกจนเห็นตาขาว น้ำลายไหลยืด แลบลิ้นตวัดไปมาเยี่ยงกะหรี่วิปริต เสร็จสมในกามารมณ์...

    ดวงจิตของเขาผลอยดับวับไป พร้อมกับความทุกข์ระทมแสนสาหัส รอการปฏิสนธิใหม่ในภายภาคหน้า...


จบบทที่ ๒

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 21, 2016, 10:21:05 AM โดย declangombley »

*

ออฟไลน์ finex

  • Veteran Member
  • ******
  • 1919
  • 2314
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: สิงหาคม 21, 2016, 05:35:52 AM »
ขอบคุณมากครับ  ::Bloody:: เล่นสะน่ากลัวเลย ::Sweat::

*

ออฟไลน์ ~De[@]tH_[N]oTe~

  • Junior Member
  • ***
  • 298
  • 574
  • ลอยไปตามสายลม
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: สิงหาคม 21, 2016, 07:53:39 AM »
 ::Horror:: ทำใมรอบนี้อ่านแล้วหดกันหนอ  ::Dizzy:: แต่ก็สนุกมากขอรับจัดมายาวๆน้าอย่าหนีไปใหนขอบคุณขอรับ ::KO::

*

ออฟไลน์ may_290607908

  • Junior Member
  • ***
  • 357
  • 169
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: สิงหาคม 21, 2016, 08:16:00 AM »
ของอย่างนี้มีจริงนะครับน่ากลัวมาก

*

ออฟไลน์ taton

  • Junior Member
  • ***
  • 263
  • 202
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: สิงหาคม 21, 2016, 08:24:26 AM »
สนุกปนสยองดีจริงๆครับตอนนี้...แต่ยังไงก็อ่านเพลินดี ขอบคุณมากครับ

*

ออฟไลน์ hanabombam

  • Legend Member
  • *******
  • 2807
  • 2867
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: สิงหาคม 21, 2016, 08:28:05 AM »
วิญญาณจากน้ำมันพรายแรงเกิน 

*

ออฟไลน์ declangombley

  • Tiny Member
  • *
  • 8
  • 37
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: สิงหาคม 21, 2016, 10:41:47 AM »
"ตอบคอมเมนท์โดยผู้เขียน"

หดเลยเหรอครับ ? ฮ่าๆๆ เนื้อหาบางตอนอาจมีความรุนแรงและสลดหดหู่บ้างแล้วแต่ช่วง
เนื้อเรื่องในภายภาคหน้า ยังอีกยาวไกล ผมวางโครงเรื่องเอาไว้เป็นซีรี่ย์ รับรองไม่หายไปไหนครับ

ขอขอบคุณคอมเมนท์ และ ผู้อ่านทุกท่านที่ให้ความสนใจครับ  ::DookDig::

*

ออฟไลน์ ff2551

  • Tiny Member
  • *
  • 21
  • 59
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: สิงหาคม 21, 2016, 01:45:59 PM »
เนื้อเรื่องแหวกแนว น่าสนใจ มาก ๆ ครับ
อ่านแบบเดิม มาเยอะแล้ว เจอแบบนี้บ้างก็ดี

*

ออฟไลน์ dekduer55

  • Junior Member
  • ***
  • 498
  • 467
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: สิงหาคม 21, 2016, 07:43:08 PM »
สนุกปนสยองเลยเมื่อแม่เปลี่ยนไป ขอบคุณคับ

*

ออฟไลน์ black9099

  • Legend Member
  • *******
  • 2941
  • 1822
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: สิงหาคม 21, 2016, 09:40:02 PM »
สนุกมากมายครับผม จะติดตามต่อไปครับ

*

ออฟไลน์ bosshii

  • Full Member
  • **
  • 201
  • 285
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: สิงหาคม 21, 2016, 10:23:33 PM »
ถือว่าแปลกใหม่มากสำหรับผมเลยครับ สนุกปนรู้สึกแปลกๆ แต่ชอบครับ ขอติดตามต่อ::Glad::

*

ออฟไลน์ psm_mach

  • Junior Member
  • ***
  • 254
  • 273
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: สิงหาคม 22, 2016, 11:13:12 AM »
เรื่องเริ่มจะเข้มข้น ดุเดือดแล้วครับ ขอบคุณสำหรับเรื่องและคำเตือนนะครับ อ่านไปเตือนตัวเองไปว่าเรื่องแต่ง

*

ออฟไลน์ suriyamahajit

  • Legend Member
  • *******
  • 2170
  • 1850
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: สิงหาคม 22, 2016, 05:42:02 PM »
สาหัสจริงๆหนุ่มน้อยต้องเกิดมาอีกทีสู้ต่อนะ

*

ออฟไลน์ 15963

  • Junior Member
  • ***
  • 259
  • 222
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: สิงหาคม 22, 2016, 06:25:38 PM »
โดนตอนนี้ไปถึงกับขนลุกเลยครับ

*

ออฟไลน์ biggiggog

  • Gold Member
  • *****
  • 1176
  • 1279
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๒ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: สิงหาคม 22, 2016, 08:49:32 PM »
มิน่าล่ะ  ถึงมีคำเตือนก่อนอ่าน
ของเค้าเล่นแรงจริงๆ
ขอบคุณมากๆครับ
 ::Horror::

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ