เลือดสีขุ่น บทที่ ๓ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)

เลือดสีขุ่น บทที่ ๓ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)

  • 10 ตอบ
  • 1496 อ่าน
*

ออฟไลน์ declangombley

  • Tiny Member
  • *
  • 8
  • 37
    • ดูรายละเอียด
**คำเตือน**
นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเฉพาะกลุ่ม (Niche) ความรุนแรงอยู่ในระดับ BRUTAL EXTREME
มีเนื้อหา และ การใช้ภาษาที่ รุนแรงขั้นสูงสุด ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม
ผู้เขียนขอประกาศแจ้งเตือนผู้อ่านทุกท่านไว้ด้วยความหวังดี มา ณ ที่นี้

*อนึ่ง  ***เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น รวมถึงบุคคล เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีเค้าโครงความจริง แต่อย่างใด***




บทที่ ๓


    เด็กชายสะดุ้งเฮือกลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง หลังดวงจิตดับไปได้เพียงเสี้ยววินาที ชีวิตหลังความตายคือจุดเริ่มต้นแห่งปฐมบทวิบากกรรมที่เขาต้องเผชิญ เขาหันมองซ้ายมองขวาพยายามพิจารณาว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในสถานที่ใด...เขารู้สึกถึงความนุ่มหยุ่นและเปียกชื้นที่ฝ่าเท้า เด็กน้อยก้มหน้าลงมองดู จึงพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนพื้นสีแดงสดเป็นมันเลื่อมเคลือบไปด้วยของเหลวเหนียวๆสีใส เห็นเส้นเขือดแดงขอดขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นมาดูน่าหวาดเสียว...เขามองดูแขนขาและสภาพร่างกายของตัวเอง อาการพิษไข้มรณะหายไป เช่นเดียวกับโรคอัมพฤกษ์ ขณะนี้เขายืนเดินขยับร่างกายได้ตามปกติ แม้จะสังเกตเห็นได้ชัดว่าร่างกายมีขนาดเล็กลง เป็น ร่างเด็กอายุเพียงสิบขวบ ต่างจากเมื่อครั้งยังมีชีวิต ซึ่งจบอายุขัยด้วยวัยสิบสามปี...

    เด็กน้อยหายใจไม่ทั่วท้อง กลิ่นคาวคล้ายน้ำสวาทโชยอบอวลไปทั่วอาณาบริเวณ ผนังทั้งสองด้านก็แสนตีบคับแคบ ลักษณะนิ่มหยุ่นมีตะปุ่มตะป่ำอยู่เต็มไปหมด เด็กชายกระเสือกกระสนพยายามคลำหาหนทางออกไปจากโพรงเนื้อปริศนาแห่งนี้ มันทั้งมืดและเหม็นคาว มีเพียงแสงสว่างสีขาวนวลจากปลายทางข้างหน้าเท่านั้น ที่ส่องสาดกระทบมาพอจะช่วยให้เขาคลำทางได้บ้าง...เขาฉุกคิดขึ้นมาว่าหากเดินย้อนกลับจะเป็นอย่างไร อาจจะเป็นทางออกที่เร็วกว่า แต่เมื่อหันหลังกลับไป ใบหน้าเขาก็สะดุดเข้ากับ ก้อนเนื้อขนาดใหญ่มีรูโบ๋อยู่ตรงกลาง ลักษณะดูเหมือนกับอวัยวะเพศชายไม่มีผิด มันปิดกั้นทางออกทางด้านหลังอย่างมิดชิด

    เขาสะดุ้งตกใจ เซล้มก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้นเนื้อมนุษย์ลงทันที คำตอบของคำถามได้คลี่คลายแล้วบัดเดี๋ยวนี้...เมื่อพบว่าตัวเขากำลังอยู่ในโพรงโยนีขนาดยักษ์ !! หรือไม่ก็ ตัวเขาถูกย่อส่วนลงมากันแน่ ? คำตอบแม้จะไม่สมบูรณ์นัก แต่ก็เป็นที่ประจักษ์แล้วว่า นี่คือชีวิตหลังความตายแท้จริง...มันไม่ได้ร้อนระอุแผดเผาจนมอดไหม้ หรือ เต็มไปด้วยความมืดมิดเย็นยะเยือกจับขั้วหัวใจ ไม่มีต้นไม้หนามแหลมคอยทิ่มแทงกายเนื้อ แต่เป็นเพียงภาพสะท้อนที่ถูกสร้างขึ้นจากก้นบึ้งจิตใต้สำนึกของเขาเอง สถานที่ในตอนนี้อนุมานได้ว่าเป็นช่องคลอดของคุณหญิงมารตีผู้เป็นมารดา และ อวัยวะสืบพันธุ์ชายในเบื้องหน้าที่อุดทางออกเอาไว้แล้วนั้น คงไม่ใช่สิ่งใดอื่นนอกไปจาก ลำลึงค์ท่อนเนื้อของเขาเอง...!!

    "ฮือๆ...คุณแม่...ผมขอโทษ...ผมขอโทษ"

    เด็กชายใจเสียในทันที เมื่อพบว่าตัวเองถูกพาเข้ามาอยู่ในช่องคลอดมารดา ฉากสวาทขณะเขาเคยเสือกไสท่อนเนื้อของตัวเองเข้ามาเสพสมกามกับผู้บังเกิดเกล้า ในร่องรูนี้ ในที่ที่เขาเกิดมา...ท่อนเนื้อขนาดยักษ์ตรงหน้านั้นมันเริ่มรูดเข้ามาอย่างช้าๆ พร้อมกับเสียงร้องครวญครางกระเส่าเสียวของคุณนายมารตีดังสนั่นลั่นโสตประสาทเขาในทันที

    "อูววว...อาา ซีดดด ลูกรัก"

    เสียงครวญครางนั้นช่างแสนบาดหัวจิตหัวใจเด็กชายเสียนี่กระไร ภาพใบหน้าเสียวกระสันอย่างวิปริตผิดมนุษย์ของนางกากีผุดขึ้นมาในหัวเขาทันที ก่อนที่ดวงจิตจะดับไป สิ่งที่เขาเห็นเป็นอย่างสุดท้าย คือ ใบหน้าคุณนายมารตีผู้เป็นแม่ ที่แลบลิ้นตวัดไปมา น้ำลายไหล ตาปรือเหลือกขึ้นบนจนเห็นตาขาว พร้อมกับสิ่งสุดท้ายที่กระทำลงไปก่อนสิ้นอายุขัย คือ หลั่งน้ำเชื้ออสุจิเข้าไปในช่องคลอดเรือนร่างมารดาตัวเอง แม้จะเป็นการเสพกามที่ไม่ได้ตั้งใจ ถูกบังคับและกระทำชำเราโดยวิญญาณร้ายกระหรี่ร้อยควย แต่ก็มิอาจปฏิเสธได้ว่าทุกอย่างเกิดจากผลกรรมที่เขาได้ทำลงไป ริอ่านใช้น้ำมันพรายสูตรโบราณ อันเป็นของต่ำและต้องห้าม ดันกลับทะลึ่งนำมาใช้กับบุพการีตนเอง จนเป็นเหตุให้ต้องสูญเสียมารดาอันเป็นที่รักไป แล้วแทนที่ด้วยวิญญาณร้ายต่ำทราม ไร้ความเมตตา ปราณี จ้องคิดแต่จะผสมพันธุ์กับบุตรชายเยี่ยงกระหรี่ร่านควยไร้สามัญสำนึก...

    "ลูกเอ๋ย...ลูกแม่ เดินมาทางนี้ มาหาแม่"

    ในช่วงเวลาอันแสนจะเลวร้ายและมืดมน มีเพียงความหวังอันริบหรี่จนเกือบจะมอดไปกับเสียงครวญครางกระเส่านั้น ปรากฏแสงสว่างจากปลายทางในเบื้องหน้า สาดส่องมายังจุดที่เขาล้มตัวลงกอดเข่าสะอื้นไห้จมปลักอยู่กับตราบาปในจิตใจ เสียงคุณนายมารตีดังแว่วมาตามลำแสงสีขาวนวล เปรียบดั่งเสียงแสงสวรรค์ดึงเขาออกจากกองทุกข์ในฉับพลัน "คะ...คุณแม่ !! คุณแม่ !!" เขาเหลือกตาโพลง ตะโกนตอบกลับไปยังที่มาของเสียง

    เด็กชายใช้มือเล็กๆปาดน้ำตา แล้วพยุงตัวขึ้นจากพื้นเนื้อแดงสด พยายามเบียดเสียดเนื้อตัวกับผนังโพรงช่องคลอด วิ่งตามแสงนำทางไปข้างหน้าด้วยความหวัง ราวนักกีฬาที่มองเห็นชัยชนะและอิสรภาพ ณ เส้นชัย ในไม่ช้าปรากฏก้อนเนื้อขนาดใหญ่มีรูโหว่อยู่ตรงกลาง ต้นกำเนิดแสงสว่างขาวนวลส่องมาจากข้างในนั้น เด็กชายจึงพยายามยัดเยียดร่างกายมุดผ่านปากมดลูก แม้จะยากลำบากเพราะปกติเป็นรูโหว่ที่มีไว้ให้น้ำเชื้ออสุจิแทรกผ่านเข้าไปเท่านั้น แต่ตอนนี้ตัวเขากำลังมุดผ่านรูโหว่นั้น กระทั่งเข้าไปได้สำเร็จ เด็กชายล้มลงบนพื้นเนื้อสีชมพูอ่อนนิ่มและหยุ่น...

    สองมือขาวเนียนผุดผ่องของหญิงวัยกลางคนโผล่เข้ามาพยุงตัวเขาขึ้นจากพื้นเนื้อ บัดนี้เจ้าของแสงสว่างและเสียงสวรรค์ได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาแล้ว เรือนผมสั้นประบ่าแต่เข้าทรงสวยตามแบบฉบับผู้ดีในพระนคร รับกับใบหน้าสวยสง่ามีราศี แววตาอันอบอุ่นเต็มไปด้วยความรัก ความเอ็นดู ริมฝีปากแดงสวยอวบอิ่มเจือรอยยิ้มบางๆ เธอสวมชุดนอนผ้าลื่นซาตินสีขาวครีม เผยผิวพรรณขาวสะอาดผุดผ่องดั่งหยวกกล้วย ส่องแสงเรือนรองดั่งแสงจันทร์บนนภาในยามวิกาล ร่างสูงระหงษ์ของหญิงวัยสี่สิบปี ยืนลูบศีรษะเด็กชายด้วยความรักความห่วงใยอันบริสุทธิ์ เด็กน้อยเห็นดังนั้น ด้วยสายใยรักความผูกพันธ์เขารับรู้ได้ทันทีว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นดวงจิตกายเนื้อของผู้เป็นมารดาตัวจริง มิใช่วิญญาณนางกากีร่านสวาทอย่างที่เขาได้ประสบพบเจอมาตลอด เด็กชายจึงโผเข้าสวมกอดมารดา ใบหน้าจรดอยู่ตรงบั้นเอวและหว่างขา ปล่อยโฮสะอื้นไห้ ระบายความทุกข์และความสำนึกในบาปบุญคุณโทษ โพล่งประโยคขอขมา อโหสิกรรมเยี่ยงเด็กน้อยที่กระทำความผิดแล้วร้องขอการอภัยโทษจากบุพการีบังเกิดเกล้า

    "ฮือๆ...คุณแม่ ผมขอโทษ ผมไม่น่าใช้น้ำมันพรายกับแม่เลย ผมผิดไปแล้ว ผมคิดถึงแม่เหลือเกิน ฮือๆ..."

    "โถ...ลูกเอ๋ย ลูกยังเป็นเด็กเป็นเล็ก ก็มักจะทำอะไรชั่ววูบอย่างนี้ล่ะจ๊ะ แม่ให้อภัยลูกได้เสมอ แม่พร้อมให้ลูกได้ทุกอย่างที่ลูกปราถนา"

    "ฮือๆ...จริงหรือครับแม่ ? ฮือๆ...ถ้าเลือกได้ผมขอเกิดเป็นลูกแม่ไปชั่วนิรันดร์ ผมจะเป็นลูกที่ดี ผมสาบาน..."

    เด็กชายค่อยๆหยุดสะอื้นไห้ สองแขนเล็กๆผอมบางเอื้อมโอบสวมกอดมารดาด้วยความเคารพรักและคิดถึง นี่คือความรู้สึกปลอดภัยและสุขใจอย่างแท้จริง เมื่อจิตใจเด็กชายได้รับการปลอบประโลมจากมารดาบังเกิดเกล้า มิใช่นางกากีในร่างมารดา ซึ่งถึงแม้จะได้ครอบครองเรือนร่างคุณหญิงมารตีไปทั้งหมด แต่ก็มิอาจแทนที่จิตวิญญาณความเป็นแม่ได้อย่างสมบูรณ์ และนั่นคือสิ่งที่บุตรชายปราถนามากที่สุดจากมารดา ความรัก ความเอ็นดูด้วยความบริสุทธิ์ใจ มิใช่แต่เพียงความสุขจากการเสพสังวาสเยี่ยงกระหรี่ร่านควย บัดนี้ทุกอย่างดูราวกับว่ากำลังจบลงด้วยดี เด็กน้อยจิตใจสงบลง อิ่มเปรมปรีด์ว่า วิบากกรรมจากน้ำมันพรายโบราณสูตรมนต์ดำต้องห้ามอันหยาบช้า นั้นได้สิ้นสุดลงเสียที...

    "โถ...ลูกเอ๋ย เราสองแม่ลูกจักร่วมชะตากรรมไปตราบชั่วฟ้าดินสลาย เราจักเกิดเป็นแม่เป็นลูกกันไปชั่วกัปชั่วกัลป์"

    "เพราะงั้น...แม่จะได้อ้าขาเบิกโพรงหี ให้ลูก เย็ดแม่ ไปชั่วกัปชั่วกัลป์ !!"

    ฉับพลันเด็กชายสะดุ้งเฮือก เมื่อได้ยินวาจาหยาบคาย โดยเฉพาะคำว่า 'เย็ดแม่' ซึ่งเป็นคำที่ไม่น่าหลุดออกมาจากปากคนเป็นแม่ เด็กชายผละตัวออกจากอ้อมกอดอันอบอุ่น บัดนี้คุณหญิงมารตีอยู่ในสภาพไร้อาภรณ์ เปลือยเปล่าเผยเรือนร่างสูงระหงษ์อวบอิ่มขาวนวลเนียนผุดผ่อง มีน้ำสวาทไหลย้อยจากช่องคลอดเลอะเปลอะไปตามง่ามขาขาวอ่อน !!

    "คะ...คุณแม่ครับ !! ทำไม !? ทำไมถึง !?!"

    เด็กชายถอยห่างออกมาจากจุดเดิม หัวใจเต้นระรัวสูบฉีดเลือดอย่างแรง จนร้อนระอุที่ท้ายทอย มือขาสั่นเทาเป็นเจ้าเข้า น้ำตาที่เพิ่งแห้งไปกลับเอ่อล้นคลอเบ้าอีกครั้ง ความหวังว่าความเลวร้ายจากอกุศลกรรมมนต์ดำโบราณจักสิ้นสุดลงแล้วไซร้ ที่แท้กลับเป็นเพียงกงล้อวิบากกรรมที่หมุนต่อไปโดยที่เขาไม่รู้ตัวเลยเสียต่างหาก !!

    เขายืนจ้องมองเรือนร่างเปลือยเปล่า ไร้อาภรณ์ ผิวพรรณขาวผุดผ่องดั่งหยวกกล้วย เขาแสนจะสับสนในเหตุการณ์ คุณหญิงมารตีซึ่งเพิ่งปลอบประโลมเขาด้วยความบริสุทธิ์ ทว่าตอนนี้เธอกลับลงไปนอนแผ่หรากลางพื้นเนื้อแดงสด แบะขาอ้าออกกว้าง แล้วใช้มือขวาลูบไล้ไปตามโคกหี ส่งสายตาใคร่กามเชื้อเชิญให้บุตรชายร่วมเสพสังวาส ผิดประเวณี ทำนองคลองธรรมอีกครั้ง

    "มาเร้ว...เด็กดี เข้ามาหาแม่สิลูก หีแม่กำลังอุ่นๆ น้ำเยิ้มเลยเชียว..."

    คุณหญิงมารตียั่วยวนกามบุตรชายด้วยท่าทางที่ต่างออกไปจากนางกากี สายตานั้นแสดงถึงความรักและเอ็นดูอันบริสุทธิ์ มือขวาก็ลูบไล้โคกหีที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำสวาท ผู้เป็นแม่เชื้อเชิญให้บุตรชายเข้าเสพสังวาส ด้วยท่าทางเรียบง่ายเหมือนไม่ใช่เรื่องบาปกรรมหยาบช้าใดๆ อุปมาดั่งมีข้าวสวยและกับข้าวแกงอุ่นๆวางอยู่บนโต๊ะอาหาร มารดาจึงเพรียกเรียกหาบุตรชายให้มารับประทานข้าวแดงแกงร้อน อาหารกลางวันเพื่อสุขภาพที่ดี

    ในส่วนของเด็กชายนั้นเล่า มือสั่นเทา น้ำตาไหลพราก ความหวังว่าฝันร้ายจะสิ้นสุดลงจักเสียทีนั้นมลายหายวับไปกับตา แทนที่ด้วยความรู้สึกทรมานจิตใจสุดขั้ว หญิงวัยกลางคนที่อยู่ตรงหน้ามิใช่นางกากีอย่างที่เคยเป็น แม้ในยามมีชีวิต บุคคลที่เขาร่วมเพศด้วยอาจมีร่างกายเป็นมารดา แต่แท้จริงแล้วจิตใจกลับเป็นวิญญาณกระหรี่ร้อยควยเสียต่างหาก จึงเรียกได้ว่า หญิงเปลือยเปล่าในเบื้องหน้า คือ ดวงจิตคุณหญิงมารตี ผู้เป็นมารดาบังเกิดเกล้าโดยถ่องแท้ เป็นดวงจิตอันบริสุทธิ์ไร้นางกากีเข้าครอบงำ หากเขาปฏิเสธหิริโอตัปปะ จักร่วมเสพสังวาสตามคำเชื้อเชิญแล้วไซร้ วิบากกรรมตราบาปคงทวีคูณนับร้อยนับพันเท่า... เป็นจริงดั่งที่พ่อหมอคุณไสยได้กล่าวไว้ มนต์ดำมิใช่แค่เข้าสิงสู่ แต่จักเข้าบิดเบือนดวงจิตให้บิดเบี้ยว กระทั่งบุพการี เกิดทัศนคติมองการผสมพันธุ์ระหว่างบุตรในไส้-มารดาผู้มีพระคุณ เป็นเรื่องปกติ เหมือนนั่งรับประทานอาหารร่วมกันฉันใดฉันนั้น

    "เข้ามาหาแม่สิลูก... น้ำนมกำลังอร่อยเลย ดื่มนมแม่ไปด้วยเย็ดหีไปด้วยก็ได้จ๊ะ มาเร้ว...เด็กดี"

    ผู้เป็นแม่บีบขยำเต้านมรีดเค้นน้ำนม เชื้อเชิญบุตรชายด้วยรอยยิ้มและแววตาอบอุ่น เด็กชายเข่าอ่อนทรุดลงตรงหน้ามารดา พนมมือกราบไหว้ น้ำตาไหลพราก นึกประณามตนเอง นี่คือผลพวงจากน้ำมันพรายอย่างนั้นหรือ... เหตุฉไนมันช่างเลวร้ายยิ่งกว่านางกากีไม่รู้กี่ร้อยกี่พันเท่า ความหวังพังทลายหมดสิ้น เขาหวังอยากกลับไปเป็นเหมือนเดิมอย่างปกติสุข เป็นแม่ลูกที่มีสายสัมพันธ์ถูกต้องตามครรลอง มิใช่ร่วมเสพสังวาสกันเยี่ยงผัวเมีย

    เด็กชายต้องพยายามกัดฟันต่อสู้กับจิตใจฝ่ายต่ำ เหมือนเสียงเรียกจากความกำหนัดกฤษนาดำมืด กระซิบบอกให้เขาก้ามล่วงม่านประเพณีอีกครั้ง แม้ว่าในครานี้จักมิใช่การเสพสังวาสด้วยฤทธิ์น้ำมันพราย แต่เป็นการร่วมสมสู่กับดวงจิตมารดาบังเกิดเกล้าตนอย่างแท้จริง ทางด้านจิตใจฝ่ายสูงสำนึกในบาปกรรมและฐานะบุตรชาย นั้นก็เร่งเร้าบีบคั้นจิตใจดวงน้อยๆของเขา ด้วยภาพนางกากีผู้ไร้ความเมตตา จ้องผสมพันธุ์เพียงอย่างเดียว ยามบุตรชายล้มป่วยต้องการที่พักพิงทางใจ ต้องการมารดาที่รักและคอยปลอบประโลม สภาพของเด็กขาดแม่นั้นเลวร้ายและทรมานแสนเข็ญแค่ไหน ตัวเขานั้นรู้ดีที่สุด...

    "...คุณแม่ ผมขอโทษ ผมขอโทษจริงๆ"

    ทว่าในที่สุดจิตใจฝ่ายสูงด้านสว่างนั้นก็ปราชัย สภาพจิตใจของเด็กชายนั้นช่างแสนย่ำแย่ ต้องการการปลอบประโลมจากมารดาเหนือสิ่งอื่นใด เพราะในท้ายที่สุดแล้วด้วยวัยวุฒิและจิตสภาพแล้วนั้น เขาก็ยังคงเป็นแค่เด็กน้อยวัยสิบกว่าปีคนนึง เขายังคงต้องการความรักความอบอุ่น ปราถนาอยากกลับสู่อ้อมกอดผู้บังเกิดเกล้าอีกครั้ง แม้ว่าจักเป็นการกลับไปอีกครั้ง ด้วยจิตใจฝ่ายต่ำ กำหนัดตัณหาในกามารมณ์ จำต้องมีเพศสัมพันธ์ร่วมสายเลือด อันเป็นเรื่องต้องห้ามในทุกๆกรอบธรรมเนียมวัฒนธรรมก็ตามที...

    เด็กชายเดินท่อนควยโด่ชี้หน้ามารดา แทรกตัวลงเข้ากลางหว่างขาหญิงวัยกลางคนที่นอนแผ่หราเบิกอ้าอย่างเต็มใจ สองมือน้อยๆสัมผัสกับหนั่นเนื้อหน้าท้อง มันเนียนนุ่มและอวบอิ่มเสียจนมือทั้งสองข้างบุ๋มลงไป เมื่อเขาบีบเกาะยืดเหนี่ยวเป็นฐานที่มั่น คุณหญิงมารตีเห็นดังนั้นจึงหุบขาอ่อนทั้งสองข้างเข้าแนบชิด เพื่อช่วยประคองร่างเล็กวัยเพียงสิบกว่าปีของบุตรชาย ให้สามารถร่วมเสพสังวาสกับหญิงวัยกลางคนรุ่นราวสี่สิบกว่าปีได้โดยไม่ขัดข้องด้วยขนาดร่างกายที่ต่างกันคนละวัยอย่างสุดขั้ว

    "สอดใส่เข้ามาสิลูก...หีแม่กำลังอุ่นๆเลยเชียว" คุณนายมารตีกล่าว พลางเอื้อมมือลูบศีรษะบุตรชายอย่างเอ็นดู

    เด็กน้อยไม่รอช้า จ่อปลายควยขนาดเล็กเท่าหัวแม่โป้งอยู่ตรงหน้าปากทางเข้าโพรงโยนี แล้วจรดฉีกม่านประเวณีดั่งสองแคมแม่ที่แยกออกจากกัน โดยมีท่อนเนื้อของเด็กน้อยวัยสิบขวบผู้เป็นบุตรชาย ชำแรกแทรกผ่านกลับเข้าสู่ช่องคลอดหญิงวัยกลางคน ผู้มีศักดิ์เป็นบุพการีโดยเนื้อแท้ "อืมมม...อย่างนั้นล่ะ...อืมมม ลูกแม่" คุณนายมารตีครวญครางในลำคอแต่พองาม แม้ความเสียวกระสันจะแล่นจี๊ดไปทั่วทุกอณูประสาทสัมผัส เมื่อท่อนควยเล็กจิ๋วเลือดเนื้อเชื้อไขได้กลับเข้าสู่ถิ่นกำเนิด... เด็กชายเองก็แสนจะเสียวซ่าน เมื่อรสสัมผัสในกามสังวาสโอบรัดท่อนควยของเขาอย่างหนึบแน่น มันอุ่นระอุและเนียนนุ่มเหนือคำบรรยาย แม้ว่าเขาจักเคยร่วมเสพกามกับมารดามาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แต่ครั้งนี้มันช่างต่างไปจากเดิมราวฟ้ากับเหว

    "อืมม...น่านล่ะ เก่งมากจ๊ะ ลูกรัก ค่อยๆเย็ดแม่อย่างนั้นล่ะ ไม่ต้องรีบร้อน"

    เด็กชายเริ่มขับเคลื่อนบั้นเอว ส่งท่อนควยน้อยๆเข้าเสือกไสเย็ดรูหีผู้บังเกิดเกล้าอย่างว่าง่ายและรัญจวน เขารู้สึกขนลุกซู่ไปหมดทั้งผิวหนัง รสสัมผัสในการร่วมเพศนั้นแตกต่างจากยามเย็ดมารดาด้วยฤทธิ์น้ำมันพรายโดยสิ้นเชิง วิญญาณนางกากีแม้จะใช้เรือนร่างคุณนายมารตีเพื่อตอบสนองกิเลสตัณหาทางกามารมณ์ให้กับเขานั้น ก็มอบความเสียวกระสันใคร่กามได้ในระดับนึง มิอาจเถียงได้ว่าเป็นความสุขอันสุดยอด แต่ในครานี้แล้วมันสุดขั้วยิ่งกว่า... ในทุกๆการเสือกไส การบดอัดกระทั้นท่อนควย แม้ว่าจะไม่มีเสียงกรีดร้อง ครวญครางกระเส่าเสียวเยี่ยงกระหรี่ชั้นต่ำ หรือ โพล่งคำสบถหยาบใดๆออกจากปากคุณนายมารตีเลยก็ตาม เธอเพียงจ้องมองเขาด้วยแววตาแสดงความรักและเอ็นดู ลูบศีรษะบุตรชายอย่างทนุถนอม ปล่อยให้เด็กชายใช้ปากห่อดูดดื่มน้ำนมสดๆจากเต้าอย่างหิวกระหาย เหมือนเด็กเล็กๆหิวนมแม่ ในขณะที่อวัยวะเบื้องล่างนั้นก็ตอกย้ำความเป็นผัว บดอัดกระทั้นเย็ดรูหีมารดาอย่างต่อเนื่อง...

    มันคือรสสัมผัสของสิ่งที่เรียกว่า 'การเย็ดแม่' อย่างแท้จริง ทุกๆอณูการเสพสัมผัส ทั้งหนั่นเนื้อขาวนวลเนียนผุดผ่องของหญิงวัยกลางคน น้ำนมสดๆรสหอมกลมกล่อมอุดมไปด้วยสารอาหารสำหรับลูกเด็กเล็กแดง ความอุ่นระอุและนุ่มแน่นของโพรงโยนี ร่องสวาทอันครั้งหนึ่งเคยคลอดตัวเขาออกมาลืมตาดูโลก มดลูกและรังไข่บ้านเกิดเมื่อครั้งยังเป็นตัวอ่อนปฏิสนธิก่อกำเนิดชีวิตภายในครรภ์มารดา ผู้เป็นบุพการีนั้นแม้จะไร้เสียงครวญครางเยี่ยงกระหรี่ สิ่งที่หลุดจากปากมีเพียงวาจาอันไพเราะ นุ่มนวล ปลอบประโลม ยิ้มบางๆเต็มไปด้วยความรัก ช่วยประคับประคองร่างเล็ก พร่ำสอนบุตรชายให้รู้รสกาม เปรียบดั่งสอนให้เริ่มอ่านเขียนตัวหนังสือ ชี้แนะให้แซะซ้ายแซะขวา บิดคว้านรูสังวาส วนท่อนควยเป็นวงกลม ผ่อนแรงกระแทกหนัก แล้วจึงกระหน่ำเย็ดมารดาอย่างลืมตาย ด้วยพละกำลังอันน้อยนิดของเด็กชายวัยแรกเริ่มของชีวิต... เด็กชายประจักษ์แล้วว่า นี่ไม่ใช่การสมสู่ผสมพันธุ์กันเยี่ยงมนุษย์หื่นกระหายชั้นต่ำ ไม่ใช่ความต้องการทางเพศสภาพธรรมดาๆ อย่าง ชายหญิง แต่เป็นความสัมพันธ์ทางเพศร่วมสายเลือด ด้วยความรักความผูกพันธ์ระหว่าง บุพการีผู้มีพระคุณกับบุตรชายหน่อเนื้อเชื้อไข...

    "อาา...คุณแม่ครับ ผมอยากเกิดเป็นลูกแม่ตลอดไป ถ้าชาติหน้ามีจริง ผมขอเกิดมาเป็นลูกแม่ และได้เย็ดแม่อย่างนี้ไปตลอด"

    "ลูกเอ๋ย...ไม่มีสิ่งใดที่คนเป็นแม่จะมอบให้ลูกไม่ได้ ความปราถนาของลูกจะเป็นจริง ดั่งที่ลูกหวังเอาไว้จ๊ะ"

    "เราสองคนแม่ลูกจะยุติภพภูมินี้ และไปร่วมชดใช้กรรมกันในภายภาคหน้า ก็ต่อเมื่อลูกหลั่งน้ำเชื้อกลับเข้ามาในมดลูกของแม่"

    เด็กชายทิ้งร่างกายฟุบหน้าลงบนหน้าอก สองแขนผอมบางเอื้อมโอบกอดรัดเรือนร่างผู้เป็นมารดา แล้วกระหน่ำท่อนควยซอยเย็ดร่องหีบุพการีอย่างหนักหน่วงลืมตาย ใกล้ถึงจุดที่ถุงอัณฑะนั้นจะรีดเค้นน้ำกาม เด็กน้อยบดอัดกระทั้นโคกหีด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี ตั้งหน้าตั้งตาเย็ด เพื่อเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว... "คุณแม่ !! คุณแม่ !!" น้ำเชื้ออสุจิขาวข้นจำนวนมหาศาล กระฉูดพุ่งเข้าช่องคลอดและชโลมโพรงมดลูกบุพการีผู้ให้กำเนิด

    ผู้เป็นแม่จ้องมองเขาด้วยแววตาอันอบอุ่น พลางลูบไล้ศีรษะอย่างแผ่วเบา ขณะบุตรชายที่นอนฟุบหน้าอยู่บนหน้าอก กระตุกคัดหลั่งน้ำกามอันบาปหยาบช้า เข้าไปเติมเต็มช่องคลอดมารดาตนเอง คุณนายมารตีเองก็รู้สึกอุ่นวาบที่ท้องน้อยเช่นกัน เธอยิ้มเบาๆ ภูมิใจในรสสวาทและน้ำเชื้ออสุจิ เมล็ดพันธุ์แห่งบุตรชาย ที่ได้กลับเข้าไปสู่มดลูกมารดาอีกครั้ง...



จบ บทที่ ๓

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 25, 2016, 11:33:58 AM โดย declangombley »

*

ออฟไลน์ x-gen

  • Full Member
  • **
  • 138
  • 197
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๓ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: สิงหาคม 25, 2016, 12:36:45 PM »
สุดยอดเลยครับ ได้อารมณ์ต่างจากตอนที่ 2 (ตอน 2 อารมณ์น่ากลัว)
รอตอนต่อไปอยู่นะครับ ขอบคุณครับ ^^

*

ออฟไลน์ phisuiti

  • Junior Member
  • ***
  • 580
  • 511
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๓ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: สิงหาคม 25, 2016, 01:53:20 PM »
สุดท้าย แล้วเด็กชายจะพ้นบ่วงกรรมที่สร้างไว้หรือเปล่าครับ

*

ออฟไลน์ declangombley

  • Tiny Member
  • *
  • 8
  • 37
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๓ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: สิงหาคม 25, 2016, 02:39:45 PM »
"ตอบคอมเมนท์โดยผู้เขียน"

...โปรดติดตามตอนต่อไปได้เลยครับ  ::HeyHey::

*

ออฟไลน์ tanee

  • Junior Member
  • ***
  • 325
  • 404
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๓ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: สิงหาคม 25, 2016, 08:42:06 PM »
ไสยดำหรือยามันอันตราย

*

ออฟไลน์ may_290607908

  • Junior Member
  • ***
  • 343
  • 169
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๓ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: สิงหาคม 26, 2016, 09:21:28 AM »
น่ากลัวมากกับการตกนรกทั้งอ่ยางนี้

*

ออฟไลน์ ~De[@]tH_[N]oTe~

  • Junior Member
  • ***
  • 298
  • 573
  • ลอยไปตามสายลม
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๓ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: สิงหาคม 27, 2016, 01:46:26 AM »
 ::Shy::อาการดีขึ้นกว่าตอนที่ 2 เยอะเลย ::Fighto:: มันลุกมาผงาดแล้ว ขอบคุณมากครับ ::JubuJubu::

*

ออฟไลน์ stupid_dull

  • Junior Member
  • ***
  • 288
  • 171
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๓ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: สิงหาคม 27, 2016, 12:15:19 PM »
รอตอนจบอย่างเดียวเลยครับ ขอบคุณมากครับ

*

ออฟไลน์ ่jub2520

  • Junior Member
  • ***
  • 359
  • 316
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๓ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: สิงหาคม 28, 2016, 05:09:03 PM »
ขอบคุณที่นำมาลงให้อ่าน  เป็นอีกเรื่องที่น่าติดตาม

*

ออฟไลน์ suriyamahajit

  • Legend Member
  • *******
  • 2171
  • 1850
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๓ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: สิงหาคม 29, 2016, 05:55:10 PM »
อย่างนี้คงกลับมาเจอกันอีกสินะ

*

ออนไลน์ areja

  • Global Moderator
  • *****
  • 11815
  • 21135
  • เจ้เตือนแล้วนร้าว่า อย่าสดๆ
    • ดูรายละเอียด
Re: เลือดสีขุ่น บทที่ ๓ (นิยายอินเซส แม่-ลูก)
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: สิงหาคม 29, 2016, 05:57:18 PM »
คิดว่าวิญญาณจะครอบง้ำตลอดซะแล้ว ดีสติแม่ยังกลับมาเป็นของตัวและสุขสมไปกับวิถี่ของสมสู่ ::Glad::
อาจผิดศิลธรรมแต่ไม่ผิดธรรมชาติของสิ่งมีชีวิตเพศเมีย-เพศผู้ ว๊าวๆ เยี่ยมอ่านไหลลื่นจร้า
ขอบคุณมากนะคะ คุณ declangombley



          ขอฝากกฏหน่อย ยังมีพวกไม่อ่าน กฏ ก่อนรีพลาย

การตอบ รีพลายอย่าง พอเหมาะพอควรถ้าเจ้าของกระทู้แจ้งมา จะพิจารณา เป็นรายกรณี

ถ้าตอบ เช่น zzzzddd xxxx2222 อิอิ,ลุ้นๆ,555, ดีดี,ดี, ต่อ,ติดตาม,ty,thx,thx kub(Thx ขี้หมาThanx พิมพ์ไม่ถูก
ห้ามใช้ทุกกระดานที่ฉันดูแล
),ใจจร้า,ใจครับ,แจ่ม,เยี่ยม,สนุกดี,สุดยอด,อ่านต่อ,Good (เฉยๆ)
emo  ::Crying:: เปล่าๆ
อาจเตือนเห็นอีก ถ้าเตือนไปแล้ว ผิดซ้ำซากก็จะแบนเหมือนกัน รีพลายตอบซั่วๆ ตอบแล้ว mod ไม่เข้าใจ จะโดนแบนทันที
มักง่ายต่างๆ จะแบนครั้งแรก 3 เดือน คราต่อไปแบนยาวขึ้น แล้วจะหายเมื่อไม่ปรับปรุง

พวก ก๊อปตอบ รัวๆรวดเดียวเป็น 10 กระทู้ โพสต์ละ 1 นาทีนะเจอจะ แบน ถ้ามักง่ายเช่นนี้  ถือว่าไม่ให้เกียรติ
คนแบ่งปัน/คนลงงาน..ยังไม่อ่านมักง่าย ก๊อปตอบ เปิดรัวๆ ประโยคเดียวเป็น 10 มันควรหรือ?และห้ามใช้
ข้อความจากระบบตอบรีพลายเด็ดขาด มักง่ายประเภทเดียวกับก๊อปตอบ (อนุโลมใช้ได้ เฉพาะตอนให้คะแนนเท่านั้น)

แบน 90 วัน ครั้งต่อแบนเพิ่มขึ้นอีก และ หายจากบอร์ด


          และ ตอบซ้ำมาหลาย ดอกใน กระทู้เดียวกัน นะอาจโดนพักใช้ได้เหมือนกัน เมื่อ คุณได้โพสต์แล้ว
 มันคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจากปั้มกระทู้ ระวังหน่อย โดนลบบ่อยๆ จะแบนนะรู้ไหม?
,


            ผลงานที่ สมาชิก อุตสาห์ นำมาลง ไม่ว่าจะเขียนเอง หรือขอมาลงล้วนได้มาด้วยการสละเวลา
            ถ้าจะตอบมามักง่ายอย่างนั้น..ก็ อย่าใช้ห้องนี้ เสพผลงานเลยไปหาเสพที่ใดแล้ว รีพลายตอบ
            อย่างนั้นได้ ก็ไป..มา เปรี้ยว มา เกรียน ลอง  สด ,เก๋า อย่าเลย จะเสียน้ำใจเสียความรู้สึกเปล่าๆ
            เพราะถึงคุณมี 100 ยูส 1000 ชื่อ ถ้ารีพลายผิดกฏ-กติกากระดานนี้ ฉัน ก็จะแบนหมด

...................................................................

ถ้าถูกแปะเตือนที่ กระทู้คุณและส่งไปที่ pm คุณ จงรีบปรับปรุงรีพลายซะ ขอบคุง ขอบหี ขอบควย ขอบหมา ขอบแมว
ขอบคุน
เตือนนะอย่าลองของ ใครโดนเตือนไปให้ปรับปรุงการรีพลายเจอ ครั้ง 2 จะลบทุกกระทู้ที่ตอบ และพบอีกรอบ
 แบน 3 เดือนเหมือนโทษ ป้วนเกรียนอื่นๆ....

คำขอบคุณยังเขียนไม่ถูกความหมายจะถูกไหม? ที่ต้องมาเข้มงวดเรื่องนี้ เพราะชักเยอะพวกมักง่าย เยอะ
ไรต์ คนลงงาน ก็ติมาด้วย..เครนะ ขอกันดีๆ จะไม่โดนลบของเก่าทิ้ง แต่ยังรีพลายอีก ถ้าเตือน เตรียมหาที่อ่านใหม่เลย..
แว่น ยกตัวอย่างคำ ขอบคุณเขียนไม่ถูกชัดไหม?

ใคร ขอบคุณ รีพลาย เขียนไม่ถูกต้องแบนแล้วนะ ให้โอกาสเตือน 1 ครั้ง ..เดือนที่ผ่านมาแปะบอกล่วงหน้าเพื่อปรับตัวกันมาพอล่ะ..
มันเป็นคำขอของ ไรต์ และ คนลงงาน เรื่องความมักง่าย เพราะ ขอบคุณ เฉยๆก็ดูเอียนจริงๆ แต่ก็เป็นคำสากลในการตอบแทนน้ำใจ
ฉะนั้น ขอเถอะเขียนให้ถูก เมื่อต้องปรับเปลี่ยนก็ต้องคล้อยตามกัน กฏไม่ได้ใช้กับใคร? เพียงคนเดียว และไม่ยากเกินไปเนอะ
คิดว่าสร้างมาตรฐาน กันใหม่อีกสิ่ง ถ้ายากก็ไม่ต้องเข้ามาใช้ กระดานนี้ เพราะ ฉัน แบนแน่.. 

อ๋อ thx ขี้หมานี้หรือ เขียนไม่ครบ thank กระดาน แว่น ดูแลอย่าให้เห็นนะ แบน ย้ำซะขนาดนี้พิมพ์มาอีกถือว่าลอง

กฏที่ว่างนี่ไม่ได้เขียนเอาฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉัน แบนจริง
หรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆ จะเสียความรู้สึก ด้วย รีพลาย คุณเองเลย เขียน ขอบคุณ ให้ถูก
ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,ขอความร่วมมือแล้ว
ไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไป..



 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ