Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 30 ไอ้แว่นเลือดเดือด

Vector ยอดมนุษย์พลังเหนือโลก : ตอนที่ 30 ไอ้แว่นเลือดเดือด

  • 650 ตอบ
  • 3855 อ่าน
*

ออฟไลน์ man.in.shadow7

  • Full Member
  • **
  • 238
  • 2726
    • ดูรายละเอียด
ตัวละครและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้ เป็นเรื่องสมมติที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น


คุยกันก่อนอ่าน

ขอบคุณสำหรับการต้อนรับกลับมาอีกแล้ว 5555+  รีดเดอร์บางคนบอกว่านึกว่าไรต์เลิกเขียน  คงไม่ถึงขนาดนั้น  ถ้าไรต์หายไปนานๆ ลองไปดูที่ห้องนั่งเล่นนะครับ ไรต์จะไปแจ้งไว้ในนั้น  ตอนนี้จะบอกผลโหวตชุดใหม่ของพระเอกละนะ หวังว่าคงจะถูกใจรีดเดอร์

อีกเรื่องหนึ่งคือ...ผลโหวตนางเอก.....จากทุกบอร์ดที่ไรต์ไปลงไว้ บาบี้นี่คะแนนนำโด่งในทุกบอร์ด..สงสัยจะได้ตัวนางเอกแล้วม้างงงง ใครยังไม่ได้โหวต...ไปโหวตกันได้นะครับ ในเรื่อง Shooter นะ....ส่วนอันดับ 2 ของเว็บนี้ดันเป็นพลอย (บอร์ดอื่นเป็นนุก) แต่ที่ผิดคาดเลยคือ พี่มิลค์!!  คะแนนนางพุ่งมากในเว็บนี้ โหวววว คนอวยเยอะขนาดนี้ไรต์ต้องรีบไปเพิ่มบทให้นางเลย......เอ้อ สุดท้าย....ไรต์ก็แอบโหวตนะ.....แต่จะเป็นสาวคนไหน.....ไม่บอก อิอิ



ความเดิมตอนที่แล้ว

-   ปันหายดีและกลับไปอยู่ที่บ้าน พร้อมกับกลับมามีความสัมพันธ์สวาทกับเมขลาอีกครั้ง
-   ตอนนี้ปันให้ขวานรามสูรเปลี่ยนรูปลักษณ์เป็นหัวเข็มขัด เพื่อที่จะได้พกพาสะดวก ทำให้ปันได้พลังพิเศษในการฟื้นฟูตัวเองจากอาการบาดเจ็บต่างๆได้ (คล้ายๆกับ healing factor ของ Wolverine หรือ Deadpool)


.....................................................


หลังจากหายตัวไปหลายวัน ปันก็กลับสู่ชีวิตนิสิตทันตแพทย์อีกครั้ง เย็นวันนี้เค้าตั้งใจจะพูดคุยกับน้องรหัสให้รู้เรื่อง แต่เค้าก็พบว่า เธอพยายามหลบหน้าหลบตาเค้า   สุดท้ายปันจึงตัดสินใจตามเธอไปที่บ้าน ซึ่งข้อมูลที่อยู่ของเธอนั้น ก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเค้าในการหาที่อยู่ของเธอ

ปันพาตัวมาสู่ย่านชุมชนแออัดแถวคลองเตย บ้านแต่ล่ะหลังดูเหมือนกันไปไหม เค้าไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า ชีวิตความเป็นอยู่ของน้องต่ายน้องรหัสของเค้าจะยากจนข้นแค้นขนาดนี้

พระอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า ปันถือกระดาษที่จดบ้านเลขที่ เดินตามหาอย่างไร้จุดหมาย ชาวบ้านต่างแสดงสีหน้าไม่ยินดีต้อนรับเค้าอย่างเห็นได้ชัด

ปันหมดสิ้นหนทางจริงๆ ได้แต่เลือกใช้พลัง Super ear ของตน เค้าหลับตาลงเพ่งสมาธิ แบ่งแยกเสียงในระยะสามกิโลเมตรของตน เค้าหวังว่า จะได้ยินเสียงของต่าย เพื่อที่จะได้นำเค้าไปหาเธอ

เสียงของผู้คนเป็นร้อยเป็นพันดังอื้ออึงอยู่ในโสตประสาทของเค้า เค้าพยายามคัดกรองความถี่ที่ไม่ใช่ทิ้งไป แต่วิธีนี้จะไม่ได้ผลเลยถ้าต่ายอยู่เงียบๆ ไม่ได้พูดคุยกับใคร

??????     :     อ๊าาาางงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

ในที่สุดปันก็ได้ยินเสียงของเธอ   แม้จะไม่ชัดเจนเท่าไร  แต่ก็ทำใหปันสามารถเพ่งสมาธิไปยังทิศทางที่มาของเสียงนั้นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

ต่าย     :       อ๊างงงงงงงง   อูยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เสียงครางของเธอชัดเจนแจ่มแจ๋ว ปันสามารถคัดกรองความถี่เสียงของคนอื่นทิ้งไปได้หมดสิ้น จนเหลือเพียงของต่ายเพียงคนเดียว เค้าเดินตามเสียงครางของเธอมาเรื่อยๆ

ต่าย   :      อ๊างงงง  อ๊างงงงง  อ๊างงงงง

เสียงของเธอครางกระเส่าหนักหน่วงขึ้น และยิ่งชัดเจนมากขึ้น ปันเดินตามมาจนหยุดอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่ง บ้านเล็กๆซอมซ่อมีเพียงสังกะสีผุพังล้อมรอบเอาไว้  ตอนนี้เสียงของเธอดังชัดเจนโดยที่ปันไม่จำเป็นต้องใช้พลัง super ear เลย


 

ต่าย


แม้ปันจะรู้ดีว่า เกิดอะไรขึ้นข้างในนั้น แต่เค้าก็อดที่จะใช้ตา x-ray สำรวจข้างในไม่ได้

วูบบบบบ

สิ่งแรกที่ปันเห็น คือ  มีหญิงชรารูปร่างซูบผอมนอนนิ่งอยู่บนเตียง  ถัดมาเพียงไม่กี่เมตร กลับเป็นต่าย น้องรหัสของปันกำลังนอนหงายถ่างขาอ้าซ่าอยู่บนเตียงของเธอ โดยที่เธอนั้นกำลังโดนควยของชายคนหนึ่งตะบันใส่อย่างไม่ยั้งหนักหน่วง ซึ่งปันได้แต่สงสัยว่า เธอครางเสียงดังขนาดนี้ หญิงชราคนนั้นไม่ได้ยินบ้างเลยหรือ หรือว่าเธอรู้เห็นเป็นใจให้ต่ายมาขายตัวเช่นนี้

ต่าย     :      อ๊า   อ๊าาา   อ๊าาาาา   อ๊าาาา   


และสิ่งที่ทำให้ปันอึ้งนั้น คือภายในห้องของเธอนั้น มีผู้ชายตั้ง 4 คนอยู่ในห้องแถมทั้ง 4 คนนั้นก็มีสภาพเปลือยเปล่าหมดจด
 
ต่าย  :  อ๊าาาาาาาาาา อาาาาาาาาาา อาาาาาาาาา

เสียงครางของน้องรหัสสาวดังก้องใบหน้าเหยเกบ่งบอกถึงความเสียวที่เธอกำลังได้รับ ก่อนที่ชายอีกคนจะเดินเข้ามาคุยกับเธอข้างๆเตียง

ชายแปลกหน้า 1 :  โดนเย็ดแตกในสนุกมั้ยล่ะอีต่าย

เค้าถามในขณะที่ต่ายนั้นกำลังสะบัดหน้าหลับตาพริ้ม สูดปากอย่างสยิวเสียว กับลำควยที่ยังคงกระทุ้งกระแทกหีของเธอ ดัง ป้าบๆๆๆ.

ต่าย    :    ซี๊ดดดด อ๊าาาาาาาาาา าาาาาาาาาา สะ   สนุกค่ะ   สนุก  สะ เสียวจนจะขาดใจอยู่แล้วค่ะ  อ๊าาาาาาาาาา อ๊าาาาาา อ๊าาาาาา อ๊าาาาาา

เสียงของนิสิตสาวที่ตอบพร้อมกับร้องครางกระเส่าแทบขาดใจ ในขณะที่เพื่อนของชายแปลกหน้าคนนั้น ยังซอยบั้นเอว กระทุ้งควยของเค้าชักเข้าชักออกอย่างหนักหน่วงรุนแรงอยู่เลยนี่

ชายแปลกหน้า 1 :  แล้วจะให้พวกกูหยุดเย็ดมึงมั้ยล่ะ

ชายหนุ่มคนนั้นถามต่อ ชายหนุ่มทั้ง 4 คนที่ปันสังเกตเห็นนั้น พบว่า ทั้ง 4 มีอายุประมาณ 30 กว่าๆทั้ง 4 คน รูปร่างทั้ง 4 คนนั้น ล่ำกำยำต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ

ต่าย   :   อูยยยย ซี๊ดดดดดด  ยะ อย่า ค่ะ  วันนี้พี่ๆต้องเย็ดหีต่ายจนกว่าจะเช้านะคะ อ๊าาา   อ๊าาาาาา  อ๊าาาาาา อ๊าาาาาา อ๊าาาาาา

ชายหนุ่มแปลกหน้า 1  :   ไม่ต้องบอก พวกกูก็จัดให้อย่างนั้นอยู่แล้ว 

พูดจบเค้าก็ขยับร่างไปยังตรงหน้าของหญิงสาว มือจับใบหน้าสวยสะอาดสะอ้านนั้นหันมาหาเค้า ก่อนที่จะค่อยๆป้อนลำควยของตนเข้าปากของเธอ

ต่ายรับเจ้าหัวทู่ปลายมนสีม่วงคล้ำเข้าปากอย่างชำนาญ ก่อนจะปรือตามองด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้ม ขณะอ้าปากดูดดุนลำควยที่ถูกป้อนเข้ามา

ก่อนที่ชายแปลกหน้าอีก 2 คนที่ยืนอยู่วงนอกนั้นก็ขยับเข้ามารุมป้อนควยใส่ปากของน้องรหัสคนสวยของปันด้วยเช่นกัน ทำเอาปันอึ้งยืนตรึงอยู่กับที่ ไม่รู้จะทำเช่นไร แม้เค้าจะรู้เรื่องที่เธอขายตัวหาเงินแล้ว แต่ไม่คิดว่าจะรับงานรุมแบบนี้ด้วย

ต่าย  :  อือออ....อืออออ  อื้มมมมม   อื้มมมมมมมม

ต่ายได้แต่ส่งเสียงครางในลำคอ ขณะที่ต้องหันซ้ายหันขวาดูดควยสลับกันไปมา  แต่เธอก็ไม่ได้แค่ดูดควยเท่านั้น ช่วงล่างของเธอก็ไม่ลืมที่จะเด้งรับลำควยที่ยังคงตะบี้ตะบันขยับอัดมาอย่างไม่ยั้ง

ต่าย   :   อ๊าาาาาาาาาา อาาาาาาาาาา อาาาาาาาาา

ต่ายทนความเสียวที่ได้รับไม่ไหว จนต้องถอนปากออกจากท่อนเอ็นที่ถูกป้อนเข้ามา ปันได้ยินเสียงเตียงของเธอดังเอี๊ยดอ๊าดๆแข่งกับเสียงครางกระเส่าของน้องรหัสจากโถมเย็ดหีอย่างเต็มแรง 

 
ต่าย   :   อ๊าาาาาาาาาา าาาาาาาาาา าาาาาาาาา

ต่ายหวีดร้องออกมาสุดเสียง โดยไม่กลัวว่าหญิงชราในบ้านจะได้ยิน พร้อมกับผวาร่างเข้ากอดรัดร่างของชายแปลกหน้าที่กำลังเย็ดเธออยู่อย่างแนบแน่น ร่างอรชรของเธอสั่นระริกๆและครางเบาๆอย่างสุขสม

ซึ่งดูจากท่าทีนั้นปันก็เดาได้ไม่ยากว่า เธอถูกส่งถึงสวรรค์ชั้น 7 เป็นที่เรียบร้อยแล้ว และจากท่าทางของชายแปลกหน้าที่แช่ควยไว้ในรูหีเธอนั้น ก็หมายความว่า เธอโดนเย็ดสดแตกในไปเรียบร้อยแล้วเช่นกัน

ชายแปลกหน้า 2 :   พวกมึงถอยไปเลย พวกมึงแตกกันคนละสามรอบแล้ว ตากูมั่ง กุเพิ่งแตกใส่หีมันไปสองรอบเอง

เสียงของชายแปลกหน้าที่ยืนป้อนควยให้ต่ายโวยขึ้น  ทำเอาปันแทบไม่เชื่อในสิ่งี่ตนเองได้ยิน นี่เท่ากับว่า น้องรหัสของตนเพิ่งโดนชายหนุ่มแปลกหน้ากลุ่มนี้ เย็ดหีแตกในไป 11 น้ำแล้ว  แล้วกว่าจะเช้า เธอจะต้องรับไปอีกกี่น้ำกันแน่

ชายแปลกหน้าคนที่เย็ดต่ายค่อยๆถอดถอนลำควยออกจากหีเธอแต่โดยดี และมันก้ชัดเจนว่า เค้าไม่ได้ใส่ถุงยาง สิ่งที่ปันคิดเป็นเรื่องจริงทั้งหมด

ชายแปลกหน้า 2  :   เสียดายแทนพี่เกมส์จริงๆ ที่ทิ้งหีดีๆอย่างมึงไป   แต่อย่างว่าแหละพี่เค้ามีเป้าหมายใหม่แล้วนี่ เป็นไงล่ะอีกระหรี่ อยู่กับพี่เกมส์ดีๆมีเงินใช้ไม่ชอบ ออกมาดิ้นรน สุดท้ายก็ต้องมาขายหี หึหึหึ  อย่างงี้เห็นทีกูต้องลงโทษมึงแทนลูกพี่กูสักหน่อยแล้ว

ชายแปลกหน้าคนนั้นพูดพร้อมกับขยับมือเข้ามาบีบนมกลมก้อนสวยของต่ายไปด้วย  แต่สิ่งที่ทำให้ปันช็อคคือ พวกมันพูดถึงคนชื่อเกมส์......โลกนี้มีคนชื่อเกมส์มากมาย ไม่น่าใช่คนที่ปันคิดถึงล่ะกระมัง ปันหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น

ต่าย  :   ขอโทษค่ะ แล้วโทษของต่ายคืออะไรเหรอคะ?

ชายแปลกหน้า 2 : โทษของมึงน่ะหรอ  คือโดนควยของพวกกูเย็ดจนหีแหกยังไงล่ะ
ต่าย   :     อูยยย พวกพี่ก็เย็ดหีต่ายจนแหกตั้งแต่ตอนที่ต่ายยังอยู่กับพี่เกมส์แล้วนี่คะ
ชายแปลกหน้า  :   พวกกูยอมรับว่า พวกกูติดใจหีมึงตั้งแต่ที่มึงเป็นหีส่วนตัวของพี่เกมส์ พอมึงออกมา พวกกูก็อุตส่าตามมาซื้อหีเน่าๆของมึง สำนึกบุญคุณพวกกูไว้ด้วยล่ะ

ต่าย  :   อูยยย.  ค่ะ   ขอบคุณพี่ๆที่แวะมาใช้บริการค่ะ

 คำตอบของน้องรหัสสาวของปันนั้นทำให้ชายแปลกหน้าทั้ง 4 หัวเราะอย่างถูกใจก่อนที่ชายแปลกหน้า 3 ใน 4 คนนั้น จะเข้าไปซุกไซ้นัวเนียตามเรือนร่างของเธอ ในขณะที่อีกคนนั้นจับเธอมาอยู่ในท่า doggy ก่อนที่จะอัดควยของตนเข้าไปเต็มแรง

ต่าย   :  อูยยยย  อ๊าาาาาาาาาา  อ๊าาาาาา  อ๊าาาาาา.  อ๊าาาาาา

ต่ายครางกระเส่าหลังจากโดนควยเย็ดเข้าไป พร้อมกับแอ่นก้นรับท่อนเอ็นที่ขยับกระทุ้งหีของเธออย่างร้อนร่าน

ชายแปลกหน้า 3  :  ระหว่างที่มึงโดนเย็ด  หันมาทางนี้หน่อยสิอีกระหรี่  ยิ้มให้กับกล้องหน่อย

ชายแปลกหน้าอีกคนจัดแจงตั้งกล้องวีดีโอบันทึกภาพเคลื่อนไหวกิจกรรมเสียวของพวกเค้า ต่ายหันขวับมามอง ก่อนที่จะจะกรีดร้องออกมา

ต่าย    :    ไม่    ไม่เอา  ไม่ถ่ายค่ะ   ไหนเราตกลงกันแล้ว   หยุดถ่ายเถอะค่ะ  อืมมมม อูยยย
ชายแปลกหน้า 3  :  มึงจะอายอะไรอีกระหรี่ แค่ถ่ายคลิปนิดหน่อย  พวกกูจะช่วยโปรโมทมึงไง จะได้มีคนมาซื้อหีมึงเยอะๆ มึงจะได้ดังไงอีต่าย เอ้า

ต่าย   :   อูยยยยยย  อย่าค่ะพี่ ต่ายขอร้อง  ปิดเถอะค่ะ
ชายแปลกหน้า 3   :    หุบปากไปเลยอีต่าย  หีนิสิตทันตแพทย์สวยๆแบบมึง  คลิปนี้ต้องดังแน่นอน มึงไม่ต้องมา... 

โครมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นพุ่งทะลุกำแพงสังกะสีมาคว้าคอชายแปลกหน้าที่กำลังพล่ามอยู่นั้น แล้วลากคอออกมาจากห้องของหญิงสาว

ทั้งชายหนุ่มแปลกหน้า และต่ายที่กำลังเริงกามกันอยู่นั้น ถึงกับแตกตื่นลนลานในสิ่งที่เกิดขึ้น ชายแปลกหน้าที่กำลังเย็ดหีต่ายอยู่นั้น ถึงกับถอนควยออกจากหีของเธอแล้วรีบวิ่งออกมาดูเพื่อนของตนที่ถูกลากคอทะลุกำแพงออกมา

ต่ายก็ชะโงกหน้าออกมาดูเช่นกัน และก็พบว่า คนที่ลากคอชายแปลกหน้าที่จะถ่ายวีดีโอเธอนั้น คือ ปัน!! พี่รหัสของเธอนั่นเอง

ตอนแรกปันตั้งใจแล้วว่า จะไม่เข้าไปยุ่งกับกิจกรรมเข้าจังหวะของต่าย แต่เมื่อเค้าเห็นแล้วว่า ฝ่ายชายนั้นเริ่มใช้กำลัง และไม่ได้เป็นไปตามที่ต่ายยินยอม เค้าจึงจำเป็นต้องลงมือ 

วันนี้เค้าอยู่ในชุดเสื้อกาวน์สั้นสีขาว กางเกงสแลคสีดำ เค้าเอื้อมมือไปที่หัวเข็มขัด และก็พบว่า วันนี้เค้าไม่ได้เตรียมชุดยอดมนุษย์ชุดใหม่มา  เค้าเลยต้องลงมือทั้งที่อยู่ในชุดนี้

ชายแปลกหน้าทั้งสามร่างกายเปลือยเปล่า พุ่งออกมาจากเพิงเล็กๆของต่าย แล้วก็พบว่าเพื่อนของตนนั้นนอนสลบไม่ได้สติอยู่ในกองขยะเบื้องหลังของชายหนุ่มในชุดเสื้อกาวน์

ต่าย   :    พี่ปัน!!
ชายแปลกหน้า 1   :    ผัวใหม่มึงหรออีต่าย หาผัวใหม่หน้าตาได้แค่นี้หรอ อ้อ ลืมไป มึงไม่ได้คัดหน้าตา มึงคัดที่ความรวยสินะ

ชายแปลกหน้าหันไปบอกต่ายที่ชะโงกหน้าออกมาดู ชายหนุ่มที่กำลังเผชิญหน้ากัน ในขณะที่ปันยังมีสีหน้าราบเรียบไม่แสดงความรู้สึกใดๆ

ปันอาจจะไม่ได้อยู่ในชุดยอดมนุษย์ แต่การตะลุมบอนกับพวกนักเลง เป็นสิ่งที่ไม่ใช่เรื่องยากเย็นเลย การเร่งความเร็วให้เหนือมนุษย์เพียงเล็กน้อย ก็เพียงพอที่จะทำให้เค้าหลบหลีก และอัดเจ้าพวกนี้กลับได้อย่างสบาย

ปัน    :     พวกมึงมีเวลา 30 วินาที....ที่จะไปจากตรงนี้ หรือไม่ก็ไม่ต้องไปไหนอีกเลย...
ชายแปลกหน้า    :   ผัวมึงนี่ฮาดีนะอีต่าย  รอพวกกูเดี๋ยวนะ  เดี๋ยวพวกกูจะจับผัวมึงมานั่งดูมึงโดนเย็ดสด ฮ่า ฮ่า ฮ่า  เห้ย พวกมึงสั่งสอนมัน

จบคำชายแปลกหน้าอีกสองคนที่เดินมาล้อมปันไว้ด้านหลังเยื้องไปทางซ้าย และทางขวาของปัน ก็เข้าโจมตีปันทันที

หมัดของทั้งสองเงื้อง่า แล้วต่อยปันจากข้างหลัง  ในเสี้ยววินาทีก่อนที่หมัดนั้นจะถึงตัวปัน ปันก็เบี่ยงตัวหลบได้ราวกับมีตามองข้างหลัง

อย่าลืมว่า นอกจากปันจะเร่งความเร็วเหนือมนุษย์แล้ว คลื่นเสียงทุกอย่าง ไม่ว่าจะเบาสักแค่ไหน ปันล้วนได้ยิน เสียงหมัดแหวกฝ่าอากาศมาจากเบื้องหลัง ย่อมเป็นการเตือนภัยแก่เค้า ให้เบี่ยงตัวหลบได้โดยง่าย

ชายแปลกหน้าทั้งสองที่หมัดจั่วลมก็ล้มกลิ้งราวกับลูกขนุนเนื่องจากเสียการทรงตัว ชายแปลกหน้าตัวหัวหน้าที่ยืนอยู่ใกล้ตายที่สุด คว้าท่อนเหล็กมาจากกองขยะ แล้วพุ่งเข้าใส่ปัน ในขณะที่ปันกำลังเพ่งความสนใจไปที่เพื่อนของเค้าทั้งสอง

ต่าย   :    อย่า!!

ขวับบบบบ

เสียงท่อนเหล็กที่หวดฝ่าอากาศเข้าใส่กบาลปันตรงๆ  แต่ก็ยังช้าไป ปันสามารถเหวี่ยงตัวหมุนหลบได้ พร้อมกับชักศอกซ้ายฟาดใส่ใบหน้าของเจ้าคนที่ถือท่อนเหล็กอย่างจัง

ต่าย    :     พี่คะ  ต่ายขอร้อง อย่าทำเค้าเลย  พี่จะถ่ายต่ายตอนเย็ดยังไงก็ได้ แต่อย่าทะ...

ปันยกมือห้ามน้องรหัสตนไว้  พร้อมกับส่งยิ้มให้เธออย่างเช่นเคย 

ชายแปลกหน้าทั้งสามต่างคนต่างคว้าได้ท่อนเหล็ก และพุ่งเข้าใส่ปันอย่างพร้อมเพรียง  แต่ผลก็ไม่ได้ต่างจากเดิม เมื่อปันสามารถหลบได้ทุกจังหวะ พร้อมทั้งยังประเคนหมัดและลูกเตะให้ทั้งสามคนละสองสามที จนต้องลงไปนอนกองกับพื้น

ต่าย    :    พี่ปัน.......  พี่ๆคะ พอเถอะค่ะ   อย่าทำร้ายเค้าเลย

ชายแปลกหน้า 1  :    มึงจะต้องโดนดีไอ้เหี้ยแว่น  พี่เกมส์ของกูจะได้รู้เรื่องวันนี้ มึงจะต้องโดนรุมกระทืบ อีต่ายต้องโดนรุมโทรม ส่วนอีแก่นั่นจะต้องมานั่งดูหลานมันมีผัวเป็นร้อยคน

ปัน    :     นั่นสินะ.....งั้นก็คงไม่มีเหตุผลอะไรให้พวกมึงมีชีวิตอยู่ล่ะสิ

ควับบบบบบ

โดยไม่ทันตั้งตัว ชายแปลกหน้าที่สลบไปตั้งแต่โดนปันลากคอออกมา คว้าท่อนเหล็กหวดใส่ปันจากด้านหลังเต็มแรง   คราวนี้ปันไม่ได้เบี่ยงตัวหลบแต่อย่างใด แต่กลับใช้มือซ้ายคว้าท่อนเหล็กนั้นอย่างมั่นเหมาะ

ปันออกแรงกระชากท่อนเหล็กนั้นก็หลุดจากมือของชายแปลกหน้ามาอยู่ในมือของปันอย่างง่ายดาย

ควับบบบบบบบบบบบ

ปันหวดท่อนเหล็กใส่ใบหน้าของชายแปลกหน้าอย่างถนัดถนี่ ความแรงนั้นทำเอาชายแปลกหน้าล้มลงไปนอนกองหัวแตกเลือดอาบน้ำ ร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด

ชายหนุ่มแปลกหน้าร่างเปลือยทั้งสามคนเห็นเพื่อนโดนปันฟาดจนเลือดอาบหน้าเช่นนั้น ก็โผเข้าตะลุมบอนอัดปันเป็นพัลวัน

เคล้ง เคล้ง เคล้ง

เสียงท่อนเหล็กปะทะกันดังสนั่นไปทั่วยามหัวค่ำของชุมชนคลองเตย ชายแปลกหน้าทั้งสามก็ยังไม่สามารถที่จะสัมผัสตัวปันได้เช่นเคย ในขณะที่ปันกลับหวดเข้าตามลำตัว แขน ขาของพวกมันอย่างจัง จนทั้งสามต้องทรุดตัวลงไปกองกับพื้น นอนร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวดข้างๆเพื่อนอีกคน

ปันกำท่อนเหล็กแน่นย่างสามขุมไปหาเจ้าคนที่ต้้งใจจะถ่ายคลิปต่ายเป็นคนแรก ต่ายยืนดูอย่างตกตะลึง เธอรู้ดีว่าสี่คนนี้เป็นนักเลงลูกน้องฝีมือดีของคนชื่อเกมส์ แต่ไม่คิดว่าพี่รหัสของเธอจะมีทักษะความสามารถในการต่อสู้เหนือกว่าสี่คนนี้

ปันขึ้นไปนั่งคร่อมบนอกของเจ้าคนที่จะถ่ายคลิปต่าย พร้อมกับพลิกตัวของมันให้นอนหงายขึ้นมามองหน้าเค้า ปันก้มลงไปจนใบหน้าห่างจากใบหน้าชายคนนั้นเพียงไม่กี่เซนติเมตร

ปัน : อยากถ่าย อยากดูมากใช่มั้ยไอ้คลิปเนี่ย ไหนลองดูซิ ถ้ามึงไม่มีตา มึงจะยังอยากดูมั้ย!!

ปันกางนิ้วโป้ง นิ้วชี้ และนิ้วกลางมือซ้ายออก พร้อมกับจกไปที่ดวงตาขวา หวังที่จะควักลูกตาของชายคนนั้นออกมาสดๆ

ชายแปลกหน้า 3 : อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย อย่าาาาาาาาาาาา
ต่าย : อย่าค่ะพี่ปัน พอเถอะค่ะ

ปันหยุดมือ แล้วหันไปยิ้มให้ต่ายหนึ่งที ปันทำท่าจะลุกขึ้นยืน...

ฉึกกกกกกกกกก!!!!

ปันแทงท่อนเหล็กในมือขวาใส่เบ้าตาของชายคนนั้น ท่อนเหล็กนั้นเสียบทะลุออกกะโหลกศีรษะด้านหลัง ต่ายยกมือขึ้นปิดปาก เธอช็อคและไม่เชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นว่าพี่รหัสของเธอ จะทำลงไปจริงๆ ใช่....ชายคนนั้นถูกส่งไปพบยมบาลเรียบร้อย

ชายแปลกหน้า 4 : มึงฆ่าเพื่อนกู!!!!!!!

หนึ่งในสามของชายที่ยังมีชีวิตอยู่แผดเสียงคำรามก้อง พร้อมกับกระโดดฟาดท่อนเหล็กใส่กบาลปันอย่างเต็มแรง

ควับบบบ

ท่อนเหล็กนั้นเฉียดผ่านหัวปันไปเพียงปลายก้อย แต่สำหรับเจ้าคนที่บุ่มบ่ามเข้ามาโจมตีปันนั้น ปันจับล็อคแขนแล้วทุ่มข้ามตัว ราวกับฝึกยูโดมานาน

โครมมมมม

กร๊อบบบบบบ

ร่างของชายคนนั้นกระแทกพื้นอย่างแรง  พร้อมกับที่ปันจับแขนของชายคนนั้นหักอย่างง่ายดายราวกับหักกระดูกไก่

ชายแปลกหน้า 4   :    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ชายคนนั้นได้แต่แผดร้องเสียงโหยหวนด้วยความเจ็บปวด พร้อมกับนอนดิ้นบิดตัวไปมาด้วยความเจ็บปวด   ปันก้มลงหยิบท่อนเหล็กที่ชายคนนี้ทำตกไว้ เท่ากับตอนนี้ปันถือท่อนเหล็กไว้ทั้งสองมือ

ชายอีกสองคนที่เหลือ มองหน้ากันอย่างหวาดผวา ก่อนที่จะลุกขึ้น แล้วรีบโกยหนีออกจากไอ้แว่นเลือดเดือดโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

ฉึก   ฉึกกกกก


ปันปาท่อนเหล็กในมือสองท่อนนั้น เสียบทะลุข้อเข่าของชายทั้งสองอย่างแม่นเหมาะ จนทั้งสองล้มลงกลิ้งเกลือกไปกับพื้น

อันที่จริงปันไม่มีความสามารถที่จะปาท่อนเหล็กให้โดนข้อเข่าของทั้งสองคนให้โดนได้อย่างแน่นอน แต่ปันแค่ทำท่าปา แล้วใช้พลังในการควบคุมสนามแม่เหล็กบังคับท่อนเหล็กนั้นให้พุ่งเข้าเสียบตำแหน่งที่ต้องการได้อย่างแม่นยำราวจับวาง

ชายสองคนนั้นนอนดิ้นพล่านกุมเข่าที่ถูกแทงอย่างเจ็บปวด  ในขณะที่ปันหันกลับมาสนใจชายคนที่เค้าเพิ่งจับทุ่มไปเมื่อสักครู่นี้

ชายแปลกหน้า 4   :     อูยยยยยยย โอยยยยยยยยย   อะ  อึกกกกกกกก

ปันเหยียบไปที่คอของชายคนนี้อย่างเต็มแรง และเหยียบค้างไว้อย่างนั้น  ชายคนนี้ดิ้นรนตะเกียกตะกายพยายามผลักดันให้เท้าของปันออกจากคอของตน   แต่ก็ไร้ผล ดวงตาของเค้าจ้องมองปันด้วยความอาฆาตแค้น ร่างกายสั่นเทิ้มดิ้นรนราวกับปลาที่กำลังขาดอากาศหายใจ  ก่อนที่....เพียงไม่กี่อึดใจไม่มีแววตาความรู้สึกใดๆในดวงตาคู่นั้นอีก ร่างที่สั่นเทิ้มดิ้นรนก็แน่นิ่งไปตลอดกาล

ต่ายอยากจะกรีดร้องให้สุดเสียง แต่ก็ทำได้แค่อ้าปาก เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นเร็วมาก เร็วกว่าที่เธอจะยอมรับได้ เธอไม่คิดว่า พี่รหัสที่ดูเป็นมิตรของเธอนั้นจะอำมหิตได้ถึงเพียงนี้

ปันเดินอย่างใจเย็นมายังชายอีกสองคนที่เหลือ หนึ่งในนั้นกำลังคลานลากขาไปตามถนนเพื่อหนีเค้า ซึ่งปันจำได้ทันทีว่า มันคือคนที่ปากดีที่สุด คนที่เป็นหัวหน้า คนที่บอกว่าจะไปรุมโทรมต่ายให้หญิงชราดู ปันตั้งใจจะเก็บมันไว้เป็นคนสุดท้าย

ปันจึงเดินมาหาชายอีกคนที่ถูกเหล็กเสียบทะลุเข่า แล้วบังเอิญเหล็กนั้นก็ตรึงร่างของเค้าไว้กับเสาไฟฟ้าด้วย

ชายแปลกหน้า 2   :      อูยยยยย โอยยยยย อย่าทะ ทำ ผะ ผมเลย

ปันยิ้มให้เค้าหนึ่งทีอย่างเป็นกันเอง ก่อนที่จะค่อยๆดึงเหล็กท่อนนั้นออกจากเข่าของชายแปลกหน้าผู้นี้ ก่อนที่จะ....

ฉึกกกกกกกกกกก

ปันแทงเหล็กในมือเข้าที่คอของชายคนนี้อย่างรุนแรง วิญญาณของเค้าก็หลุดจากร่างไปพบเพื่อนเป็นคนที่สาม

ปันดึงเหล็กออกจากลำคอของเหยื่อรายล่าสุด  แล้วก็เดินทอดน่องตามเหยื่อรายสุดท้าย ที่กำลังตะเกียกตะกายคลานไปตามพื้นถนนหนีสุดชีวิต  ขาข้างซ้ายไม่สามารถใช้การได้เนื่องจากมีเหล็กท่อนหนึ่งปักคาไว้ เลือดของเค้าไหลนองเปื้อนตามพื้นถนน

ปัน     :      จะรีบไปไหนล่ะ....ความสนุกมันเพิ่งเริ่มต้นเอง

ฉึกกกกกกก

ปันปักเหล็กในมือไปที่เข่าอีกข้างอย่างรุนแรง พร้อมกับใช้พลังในการควบคุมสนามแม่เหล็กดันให้เหล็กนั้นเสียบทะลุพื้นถนนตรึงร่างของชายคนนี้เอาไว้

ชายแปลกหน้า 1    :       อึกกกกกก   โอ้ยยยยยยยยย

ปัน    :      ไอ้คนที่ปากดี บอกจะไปตามพี่เกมส์เมื่อกี้อยู่ไหนนะ  นายเห็นบางมั้ย
ชายแปลกหน้า 1    :     อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เค้าแผดเสียงร้องดังโหยหวน เพราะมือข้างหนึ่งของปันนั้นกำลังบีบบดขยี้พวงกระโปกของเค้าอย่างรุนแรง ก่อนที่ปันจะคลายมือออก   แล้วบีบแน่นอีกครั้ง   เสียงโหยหวนของเค้าก็ดังขึ้นเป็นระลอก

ต่ายปิดหูปิดตาด้วยความสยดสยองและไม่ต้องการรับรู้ความอำมหิตเลือดเย็นที่เกิดขึ้นนี้

ชายแปลกหน้า 1     :             อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ปันลุกขึ้นยืนแล้วกระทืบพวงกระโปกของชายคนนั้นอย่างบ้าคลั่งราวกับต้องการให้สิ้นเผ่าพันธุ์กันเลยทีเดียว

เสียงของชายคนนั้นดังก้องกังวาลไปทั่วอาณาบริเวณ   แต่ด้วยความสามารถในการควบคุมคลื่นเสียงของปันนั้น ทำให้มีแต่เฉพาะบ้านต่ายเท่านั้นที่จะได้ยินเสียงของชายผู้โชคร้ายทั้งสี่

ปันกระโดดขึ้นคร่อมหลังของชายผู้โชคร้ายอย่างสนุกสนาน ชายคนนั้นพยายามหันกลับมามองปัน ปันแสยะยิ้มให้อย่างอารมณ์ดี

ปัน     :      มึงรู้อะไรมั้ย.....กูไม่กลัวลูกพี่เกมส์ หรือพรรคพวกอะไรของมึงเลย....

ปันพูดอย่างอารมณ์ดี ก่อนที่จะปั้นหน้าเคร่งเครียดลงอย่างเห็นได้ชัด

ปัน   :     ..ที่กูฆ่าพวกมึง....เพราะความสะใจของกูล้วนๆ…..และก่อนที่มึงจะตาย   กูมีความลับบางอย่างจะบอก

ชายคนนั้นขบกรามกรอดด้วยความโกรธ เค้าจ้องถมึงทึงมายังปัน ปันใช้สองแขนรัดรอบคอ ก่อนที่จะก้มลงข้างหูเพื่อที่จะกระซิบให้มีเพียงพวกเค้าเท่านั้นที่จะได้ยิน

ปัน  :    กู.....คือ......เวคเตอร์

ชายคนนั้นตาเบิกโตเมื่อได้รับรู้ความลับของปัน  ได้รับรู้ความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต และเป็นความผิดพลาดครั้งสุดท้ายด้วย

กร๊อบบบบบบบบบบบ

ปันบิดคอเหยื่อรายสุดท้ายจนหักสะบั้น ปันลุกขึ้นยืน เสื้อกาวน์สั้นที่เคยเป็นสีขาวกลับแดงฉานไปด้วยเลือด...เลือดของพวกคนเลวที่ปันเกลียด ปันเดินมาหาต่ายซึ่งมองเค้าด้วยสายตาหวาดหวั่นพรั่นพรึง

ต่าย    :      พะ พี่ปัน   ยะ อย่าทำต่าย
ปัน    :     ต่าย....ไม่ต้องกลัว   พี่ไม่ทำอะไรต่ายหรอก
ต่าย    :     พี่ฆ่า...พวกนั้น.....พี่รู้มั้ย ถ้าคนชื่อเกมส์รู้ พี่จะเดือดร้อนแค่ไหน
ปัน    :     พี่ไม่กลัวหรอกคนชื่อเกมส์อะไรนั่น  พี่อยากจะช่วยต่ายนะ
ต่าย    :     พี่ไม่กลัว!!  แต่ต่ายกลัว!!!  พี่ไม่รู้หรอกว่าพวกมันทำอะไรได้บ้าง  พี่จะทำให้ต่ายเดือดร้อน  ต่ายบอกพี่แล้วไง ว่าอย่ามายุ่งเรื่องของต่าย!!
ปัน     :      พี่ขอโทษ  แค่พี่ได้ยินว่ามันจะทำกับต่ายแบบ...พี่ก็ทนไม่ไหว
ต่าย     :     แต่ต่ายทนไหว.....พี่ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับชีวิตต่าย พี่จะยุ่งไปทำไม  ไปเถอะพี่ปัน   ต่ายไม่อยากเห็นหน้าพี่อีก

พูดจบเธอก็รีบเดินเข้าไปในห้องของหญิงชราแล้วปิดล็อคกลอนอย่างแน่นหนา ปล่อยกำแพงสังกะสีที่ปันทำเป็นรูเอาไว้

ปันคอตกด้วยความเสียใจที่ความปรารถนาดีของตนนั้น กลับทำให้เธอยิ่งเกลียดขี้หน้าเค้าไปอีก ปันเงยหน้าขึ้นมองดูสภาพศพรอบๆตัวของเค้า  ดวงตาของเค้าแดงฉานขึ้น ก่อนที่จะปลดปล่อยคลื่นรังสีความร้อนออกมา......


....................................................


1 สัปดาห์ถัดมา

หลังจากเหตุการณ์สะเทือนขวัญครั้งนั้น ต่ายก็ไม่พบกับปันอีกเลยแม้แต่ในคณะ น่าแปลกใจที่ในตอนเช้าหลังจากวันนั้น หน้าบ้านของเธอกลับไม่พบศพหรือแม้แต่รอยเปื้อนเลือดเลยแม้แต่นิดเดียว  เธอพยายามบอกตนเองว่า เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ แต่ก็ทำให้เธอต้องเก็บตัว ไม่รับงานไปหนึ่งอาทิตย์ ทำให้รายได้ที่มาจุนเจือที่บ้านเริ่มขัดสน

วันนี้เป็นวันศุกร์ หลังจากเลิกเรียนเธอก็มาอยู่ที่โรงแรม 3 ดาวแห่งหนึ่งย่านสุขุมวิท  เมื่อวานเธอได้รับโทรศัพท์เพื่อขอซื้อบริการจากเธอ  ซึ่งเธอก็ตอบตกลงทันที

กริ๊งงงงงงงง กริ๊งงงงงงงง

เสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น  เธอยกขึ้นมาดูแล้วก็จำได้ว่า เป็นเบอร์โทรของลูกค้าวันนี้

ต่าย     :     สวัสดีค่ะพี่ ตอนนี้ต่ายอยู่หน้าโรงแรมแล้วค่ะ
ชาย   :     พี่รออยู่ที่ชั้น 8 นะ  ห้อง 802   ขึ้นมาได้เลย
ต่าย    :    ค่ะ  ได้ค่ะ

เสียงของชายปลายสายเป็นเสียงใหญ่ทุ้ม ซึ่งต่ายจินตนาการว่า ต้องเป็นอาเสี่ยร่างท้วมที่หวังจะกอบโกยความเสียวจากเรือนร่างของเธอ  ซึ่งวันนี้เค้านั้นซื้อเวลาของเธอทั้งคืนในราคา เกือบหนึ่งหมื่นบาท  ซึ่งรายได้ส่วนนี้ต่ายจำเป็นต้องใช้อย่างยิ่ง  จึงไม่สามารถปฏิเสธไปได้

ต่ายยืนอยู่หน้าห้อง 802 ด้วยท่าทีซึมเซา แม้นี่จะไม่ใช่งานแรกของเธอ   แต่ทุกๆครั้งที่เธอจำเป็นต้องขายเรือนร่างให้กับชายที่เธอไม่ได้รัก เธอก็อดจะสมเพชในชะตากรรมของตัวเองไม่ได้  เมื่อทำใจได้  เธอจึงค่อยๆเคาะประตู

ชาย    :     เข้ามาได้เลย ประตูไม่ได้ล็อค

เสียงผู้ชายคนนั้นดังออกมาจากในห้อง  ต่ายค่อยๆเปิดประตูห้องออก เธอค่อยๆเดินเข้ามาในห้อง ถอดรองเท้าไว้ที่ชั้นวางรองเท้า  เธอเดินช้าๆมายังเตียงนอน  แวก็ได้พบกับชายผู้ขอซื้อบริการของเธอในวันนี้....เป็นปัน!!!!!

ต่าย     :      พี่ปัน!!!
ปัน    :     มาเหนื่อยๆไปอาบน้ำก่อนสิ
ต่าย    :      เดี๋ยว....ต่ายบอกพี่แล้วไง ว่าไม่ต้องมายุ่งเรื่องต่าย   ต่ายไม่อยาก...
ปัน     :     พี่ก็แค่จะช่วยเธอ......ตามวิธีของเธอไง  เอ้านี่..

ปันโยนซองสีน้ำตาลให้ต่าย  ต่ายรับมันไว้อย่างงุนงง ก่อนที่จะพบว่า ในซองนั้นมีเงินจำนวนหนึ่งหมื่นบาท!!!

ปัน     :      ตามข้อตกลงที่เราตกลงกันไว้ จ่ายก่อนเริ่มงาน ถูกต้องมั้ย

ต่ายเงยหน้ามองดูชายหนุ่ม ราวกับไม่เคยพบเจอชายคนนี้มาก่อน ชั่วครู่หนึ่งเธอเคยคิดว่า พี่รหัสคนนี้ของเธอนั้นต้องการจะช่วยเหลือเธอด้วยใจจริง   แต่วันนี้เธอได้รู้แล้วว่า เค้าก็ไม่ต่างจากผู้ชายคนอื่นๆที่ใช้เงินเพื่อหวังจะได้เสพสมกับเรือนร่างของเธอ

ต่าย    :     ค่ะ  ถูกต้องค่ะ  งั้น..รอสักครู่นะคะ

ต่ายวางเงินและกระเป๋าของตนไว้บนโต๊ะ  ก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำตามที่ปันบอก  ปันมองตามน้องรหัสด้วยรอยยิ้มอย่างอารมณ์ดี   

ท่ามกลางสายน้ำที่ชะโลมผ่านร่างของเธอ ต่ายได้แต่ทำใจว่า คืนนี้ก็คงไม่ต่างจากคืนอื่นๆที่เธอต้องถูกโถมทับจากชายที่เธอไม่ได้รัก   แต่เพื่อช่วยเหลือครอบครัวเธอไม่มีทางเลือก เธอจำเป็นต้องใช้เงินก้อนนี้ 

ต่ายนุ่งผ้าเช็ดตัวเดินออกมาจากในห้องน้ำ  ปันนอนดูทีวีบนเตียงอย่างสบายอกสบายใจ  ต่ายเพิ่งสังเกตว่า วันนี้ปันอยู่ในชุดเสื้อยืด กางเกงขายาว  พอเค้าเหลือบมาเห็นต่ายในสภาพที่เรือนร่างกำลังเปียกปอนด้วยละอองน้ำ แววตาหื่นกระหายก็จ้องมองเรือนร่างนั้นไม่กระพริบ

ปันดีดตัวขึ้นจากเตียงพุ่งเข้าหาต่ายอย่างรวดเร็ว  มือของปันสัมผัสกับฝบหน้าที่ขาวนวลเปล่งปลั่งของน้องรหัสสาวสวยอย่งแผ่วเบา ร่างของเธอสั่นเทิ้ม

ปัน     :    ไม่ต้องเกร็งนะ.....พี่จะทำให้ต่ายมีความสุขเอง

ปันกระซิบที่ข้างหูของเธอ  ก่อนที่จะพาเธอมานั่งลงที่ขอบโต๊ะ ร่างของเค้าเบียดกับร่างของเธอราวกับต้องการจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน

ต่ายสัมผัสได้ถึงแก่นกายที่แข็งพองคับอยู่ในกางเกงขายาวของพี่รหัสของเธอ ซึ่งตอนนี้มันกำลังถูไถกับร่องรักของเธอเช่นกัน

ปัน    :     พี่ชอบท่าลิงอุ้มแตง เราเริ่มด้วยท่านี้ละกัน

ต่ายส่งเสียงอืมในลำคอเบาๆ หลับตาพริ้ม ก่อนที่จะจำใจใช้สองขาโอบรัดเอวของพี่รหัส ยิ่งทำให้ท่อนเอ็นของปันนั้นเบียดเสียดกับร่องรักของเธอมากขึ้น

 

สารบัญ


                       
                               
                       
                       
                       
                       
               
   

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ตุลาคม 09, 2016, 10:45:57 PM โดย man.in.shadow7 »

*

ออฟไลน์ alcoholic888

  • Full Member
  • **
  • 115
  • 150
    • ดูรายละเอียด
ดีใจมากครับที่กลับมาเขียนต่อ รอบนี้มาไวดีครับ 555

*

ออนไลน์ aty13

  • Junior Member
  • ***
  • 299
  • 377
    • ดูรายละเอียด
ไอ้แว่นโหดจริงๆ แทงน้องรหัสยับ อิอิ

*

ออฟไลน์ Halan

  • Tiny Member
  • *
  • 25
  • 1
    • ดูรายละเอียด
แทงน้องรหัสให้ติดใจเลยนะครับ

*

ออฟไลน์ songsak

  • Legend Member
  • *******
  • 2642
  • 1686
  • ดวงจันทร์
    • ดูรายละเอียด
ขอบคุณครับ มาเร็วมากๆตอนนี้สงสารน้องต่ายเลย นายปันอย่าใจร้ายกับน้องมากละ

*

ออฟไลน์ 35633

  • Full Member
  • **
  • 61
  • 93
    • ดูรายละเอียด
โหดมากคับ แต่เสียวมากเช่นกัน

*

ออฟไลน์ agiraa

  • Full Member
  • **
  • 69
  • 21
    • ดูรายละเอียด
ขอบคุณครับ มาเร็วมากเลยตอนนี้

*

ออฟไลน์ kenwin

  • Junior Member
  • ***
  • 486
  • 574
    • ดูรายละเอียด
ไม่รู้จะดัดนิสัยต่ายได้หรือเปล่า
ไม้แก่ดัดยากนะ

*

ออฟไลน์ sorasl

  • Tiny Member
  • *
  • 16
  • 305
    • ดูรายละเอียด
ตอนนี้ปันโหดมากครับ อ่านละนึกว่าโดนอะไรควบคุมอยู่เลย

*

ออฟไลน์ artmanna

  • Senior Member
  • ****
  • 603
  • 723
    • ดูรายละเอียด
บทบู้ก็สุดๆ รบทรักก็เยี่ยม บทพิชิตใจสาวจะเป็นยังไงนะ

*

ออฟไลน์ kay00780

  • Tiny Member
  • *
  • 40
  • 3
    • ดูรายละเอียด
ขอบคุณครับ สนุกมากครับ

*

ออฟไลน์ sunnyman

  • Full Member
  • **
  • 164
  • 180
    • ดูรายละเอียด
รู้สึกว่า โหดมาก จนคาแรคเตอร์เปลี่ยนเลยครับ ผมอ่านตอนเก่าขาดไปรึเปล่าแฮะ รู้สึกไม่คุ้นเคยกับพระเอกของเรื่องเท่าไร

*

ออฟไลน์ 53689

  • Full Member
  • **
  • 110
  • 115
    • ดูรายละเอียด
ติดตามผลงานต่อไปอยุ่คับ

*

ออฟไลน์ akew16077

  • Tiny Member
  • *
  • 11
  • 50
    • ดูรายละเอียด
โหดเลือดสาดกันเลยทีเดียวตอนนี้

*

ออฟไลน์ heatblaze29

  • Full Member
  • **
  • 116
  • 137
    • ดูรายละเอียด
ทำแบบนี้ตั้งแต่แรกก็สิ้นเรืื่องแล้ว

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ