รถตู้สยึ๋มกึ๋ย cop

รถตู้สยึ๋มกึ๋ย cop

  • 0 ตอบ
  • 4416 อ่าน
รถตู้สยึ๋มกึ๋ย cop
« เมื่อ: เมษายน 25, 2019, 05:44:35 pm »
รถตู้สาธารณะนั้นจะให้บริการสำหรับการโดยสารจากสถานที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง  เหมือนกับรถเมล์หรือรถ 2 แถว  หรือไม่ก็รับจ้างทั่วไปสำหรับการนำเที่ยวและกิจกรรมอื่นๆที่ผู้ว่าจ้างตามแต่จะตกลงกัน

แต่รถตู้คันนี้นั้นมันเน้นการขายบริการทางเพศโดยเฉพาะ  ก็เลยทำให้คนอย่างบริบูรณ์ซึ่งต้องยอมรับอย่างหน้าชื่นตาบานว่าชอบเรื่องพรรณ์หยั่งว่าเป็นชีวิตจิตใจอยู่แล้ว  ก็เลยอยากจะได้ลองใช้บริการบ้างสักครั้งหนึ่งในชีวิตก็ยังดี  เพราะไม่ว่าจะเป็นการขายบริการทางเพศอย่างใดก็ตามที  เขาก็จะสืบเสาะไปใช้บริการแทบจะหมดสิ้นแล้วเท่าที่มีในประเทศไทย

แต่การที่จะไปใช้บริการประเภทเช่นนี้ก็ไม่ได้จะไปหาซื้อกันอย่างง่ายๆ  เพราะการให้บริการพวกนี้เป็นสิ่งผิดกฎหมายของบ้านเมืองไทย  เพื่อนบริบูรณ์ซึ่งเคยใช้บริการมาแล้วบอกว่าหายากยิ่งกว่ายาบ้าเสียอีก  มันต้องคนที่เคยใช้บริการกันมาก่อนหรือถ้าเป็นหน้าใหม่ก็ต้องได้รับการตรวจสอบให้แน่ใจเสียก่อนจึงจะสามารถไปใช้บริการได้ดังที่ว่า

“จริงๆนะเจ้าบริบูรณ์ไม่ใช่เรื่องที่ข้าจะมาอำเอ็งเล่นนะเว้ย…และถ้าเอ็งได้ลองไปใช้บริการเข้าสักครั้งแล้วรับรองจะติดใจเหมือนข้าอย่างแน่นอน” เพื่อนยืนยันแข็งขัน

เล่นเอาเขาคิดอยากจะไปใช้บริการขึ้นมาบ้างเสียแล้วสิ  จึงขอร้องให้เพื่อนติดต่อให้  ซึ่งเจ้าเพื่อนเขาคนนี้ก็รวดเร็วน่าใจหาย  ไม่ถึงครึ่งวันมันก็นำแค็ตตาล็อกผู้หญิงบริการมาให้บริบูรณ์เลือกซึ่งบริบูรณ์มองแล้วก็สงสัย

เพื่อนบอกถ้าไม่มีให้เลือกก่อนแล้วคนไปใช้บริการจะรู้เหรอว่าลูกค้าจะชอบอะไรแบบไหน  ถ้าเกิดไปแล้วไม่ใช้บริการของเขาขึ้นมาก็เสียเวลากันแย่หรือว่ามีการโวยวายกันที่หลังด้วยแล้ว  ธุรกิจของก็จะพลอยเสียชื่อไปด้วย  เพราะพอเลือกเสร็จแล้วก็ต้องชำระค่าบริการเสียก่อนเขาถึงแจ้งวันนัดที่จะไปใช้บริการได้อีกที

บริบูรณ์ควักเงินให้เจ้าเพื่อนสนิทแปดพันบาทด้วยความเสียดาย  พลางคิดในใจว่าเอาวะถือเสียว่าซื้อประสบกามของชีวิตอีกสักครั้ง  ถ้าไม่ได้เรื่องราวจริงๆก็ทีเดียวเลิก...

มีรูปอยู่ใบหนึ่งที่บริบูรณ์มองเห็นแล้วก็ต้องนิ่วหน้าอย่างใช้ความคิดหนัก  เพราะคุ้นกับใบหน้านี้เสียเหลือเกิน  ซึ่งพอคิดไปมาบริบูรณ์ก็นึกออกได้ว่าเป็นใบหน้าของสาวอนงค์หนึ่ง  ทำงานอยู่ในบริษัทเดียวกับเขานั่นเอง  เจ้าหล่อนอยู่แผนกบัญชีหน้าตารูปร่างในสายตานั้นถือว่าถูกใจมากเป็นนางในฝันของเขาเลยก็ว่าได้...

อีก 7 วันต่อมาหลังจากที่บริบูรณ์ชำระเงินและเลือกผู้หญิงไปตามที่เพื่อนแนะนำให้แล้ว  บริบูรณ์ก็ได้รับการติดต่อนัดหมายจากบริการของรถตู้พิศวาสในทันที

“ใยโลกนี้จึงมีความเศร้าโศก…” ชายหน้าขรึมๆคนหนึ่งซึ่งขับรถตู้มาจอดด้านหน้าบริบูรณ์ว่าขึ้นตามรหัส

“ขอขึ้นสวรรค์ในรถตู้ด้วยเถอะ” เขาก็ตอบไปตามรหัสเช่นกัน

คนขับรถหงึกหน้ารับบอกให้บริบูรณ์เปิดประตูขึ้นมาบนรถได้เลย  พอเขาขึ้นไปแล้วก็พบกับผ้าม่านพื้นหนึ่งซึ่งปิดกั้นทางด้านหลังเอาไว้  บริบูรณ์หันหน้าไปมองคนขับเพื่อจะถามเขาว่าจะให้ทำอย่างไรต่อดี

อีกฝ่ายพอจะรู้ว่าบริบูรณ์จะถามอะไรจึงรีบตัดบทบอกมาเองเสียก่อน

“คุณเปิดม่านไปแล้วจะพบกับผู้หญิงที่เลือกเอาไว้ก่อนมาใช้บริการนี้แหละ  รถคันนี้จะแล่นไปเรื่อยๆตามที่กำหนดเส้นทางเอาไว้  แล้วก็จะวนกลับมาจอดส่งคุณที่นี่เหมือนเดิม  คุณมีเวลา 45 นาทีถ้ารถไม่ติดมากนัก  แต่ว่าถ้ารถติดคุณก็อาจจะได้เวลาชั่วโมงถึงชั่วโมงกว่าก็เป็นได้…ขอให้มีความสุขกับการใช้บริการรถตู้พิศวาสนะ”

พูดจบเขาก็หันหน้าไปทำหน้าที่ขับรถเหมือนเช่นเดิม  และประตูรถด้านที่บริบูรณ์เข้าไปนั้นเขาได้ยินเสียงคล้ายเสียงล็อกอัตโนมัติไปทันที  ส่วนตัวเขาหันไปมองผ้าม่านอย่างชั่งใจสูดลมหายใจเข้าปอดเต็มที่  ก่อนที่จะตัดสินใจเปิดมันเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็ว

สิ่งที่ได้เห็นก็คือผู้หญิงคนหนึ่งนั่งหันหลังบนเก้าอี้นั่งที่ได้ดัดแปลงเป็นเตียงเล็กๆไปแล้วบนนั้นมีหมอนวางเอาไว้บนหัวนอนใบหนึ่ง  และข้างเตียงนั้นก็มีตู้เย็นขนาดเล็กๆวางเอาไว้อีกที  มองตอนนี้คล้ายกับสถานที่นี้มันไม่ใช่รถตู้เสียแล้ว  มันมองคล้ายห้องพักเล็กๆตามโรงแรมม่านรูดมากกว่าผิดกันก็เพียงแค่ไม่มีกระจกเงารอบๆห้องเท่านั้น

“สวัสดีครับ” บริบูรณ์เอ่ยทักทายก่อน

“สวัสดีค่ะจะดื่มอะไรก่อนไหมคะ?” หล่อนทักตอบกลับมาโดยไม่ได้หันมามอง  ซึ่งพอเขาจะบอกหล่อนว่าไม่เป็นไรนั้น  ผู้หญิงคนนั้นก็ได้หันมาพอดี

และพอหันมาเท่านั้นบริบูรณ์ก็ต้องใจหายวูบขึ้นมาช่วยไม่ได้  และหล่อนเองก็คงเกิดอาการไม่ต่างจากเขาหรือไม่ก็จะมากกว่าด้วยซ้ำไป

“นี่คุณ…”

พวกเขาทั้งคู่ต่างก็อุทานกันออกมา  ก่อนที่หล่อนจะเบือนหน้าหนีคล้ายกำลังเกิดความรู้สึกอับอายบริบูรณ์อย่างเต็มที่ให้แล้ว

“ไม่คิดว่าจะมาเจอคุณที่นี่” หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง  เขาก็เอ่ยออกไปตรงๆ

“คุณคงผิดหวังมากสินะที่ต้องมาเจอฉัน” หล่อนตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย  ท่าทางเริ่ดเชิดหยิ่งไม่มีให้เห็นในตอนนี้แม้แต่นิดเดียวเลยก็ว่าได้

“ใครว่าผมรู้สึกดีใจด้วยซ้ำที่มาพบคุณที่นี่” เขาบอกไปจากความรู้สึกจริงๆของตนเอง

หล่อนหันมามองนิดหนึ่งก่อนที่จะทำท่าเดิมที่เขาเริ่มคุ้นเคยเสียแล้ว  นั่นก็คือท่าทางเริ่ดๆเชิดๆหยิ่งๆของตนเอง  แสดงว่าอุมาคนเดิมที่บริบูรณ์เคยรู้จักกำลังกลับมาแล้ว  ก่อนที่จะสวนการบอกของเขา

“ถามจริงๆเว่อร์ไปหรือเปล่า?”

บริบูรณ์สั่นหน้าพร้อมกับเข้าไปนั่งที่เตียงคู่กับหล่อน  เพราะเริ่มรู้สึกรถเริ่มโครงเครงเล็กน้อยคงจะวิ่งมาสะดุดหรือชะลอรถอะไรสักอย่างเป็นแน่

“ไม่อย่างแน่นอนคนอย่างผมพูดอะไรออกมาจากความจริงใจเสมอ”

“น่าเชื่อตายล่ะ!” หล่อนส่งเสียงพร้อมส่งค้อนให้เขาทีหนึ่ง  รู้สึกว่าเวลาทำท่าทางเป็นผู้หญิงแบบนี้หล่อนดูน่ารักกว่าเดิมเป็นอย่างมากทีเดียว

“จริงๆนะครับ” บริบูรณ์เน้นคำอีกหนพร้อมกระเถิบเข้าไปใกล้ตัวหล่อนยิ่งขึ้น

รู้สึกว่าหล่อนก็จะไม่ว่าอะไรหรือว่าหล่อนก็รู้ตัวว่าตอนนี้เป็นเวลาเหมาของเขากับรถตู้พิศวาสคันนี้  ก็เลยต้องตามใจเขาเป็นพิเศษเพราะอย่างน้อยช่วงเวลานี้เขาเป็นเจ้านายหล่อนเต็มตัว  และก่อนที่เขาจะทำอะไรเพิ่มเติมมากกว่านี้  หล่อนก็เอ่ยเสียงเปลี่ยนเรื่องขึ้นมาเสียก่อน

“ดื่มนี่ก่อนสิ  อย่างน้อยก็แก้กระหายและเป็นการอุ่นเครื่องให้คุณเกิดความซู่ซ่าในอารมณ์ขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว…ไม่ต้องกลัวหรอกทางเจ้าของกิจการเขาไม่เก็บเงินเพิ่มแน่สำหรับเครื่องดื่มขวดแรกนี้  เพราะถือว่าเป็นของสมนาคุณรวมกับเงินที่คุณจ่ายมาก่อนหน้านี้แล้ว  แต่ถ้าคุณไม่ดื่มก็เท่ากับคุณขาดทุนไปเปล่าๆเท่านั้นเอง”

“เป็นเครื่องดื่มประเภทอะไรล่ะครับ?” เขาถามอย่างระแวง

“อ๋อเป็นพวกน้ำพั้นช์ผสมแอลกอฮอล์และยาปลุกอารมณ์นิดๆหน่อยๆเท่านั้นเอง  ไม่ต้องกลัวหรอกน่าว่าฉันจะใส่ยาประเภทจนทำให้คุณนอนหลับไม่สามารถจะใช้บริการตามที่ต้องการได้เพราะฉันเองก็ต้องรักษาชื่อเสียงของธุรกิจไว้เหมือนกัน” หล่อนอธิบายอย่างยืดยาวเพื่อให้ความระแวงของบริบูรณ์เกิดความคลายกังวลไป

เขาหลังจากฟังหล่อนพูดจบลงก็รับเครื่องดื่มขวดนั้นมาดื่มอย่างทันทีเหมือน  กลัวหล่อนจะหาว่าปอดแหกเอาได้

“ทำไมคุณต้องมาทำอย่างนี้ด้วยล่ะครับ…ขอโทษทีนะที่ละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของคุณ  ถ้าคุณไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไรหรอก...”

บริบูรณ์เป็นฝ่ายเปลี่ยนเรื่องถามหล่อนบ้างหลังจากดื่มน้ำพั้นช์ที่ยื่นไปครึ่งขวดแล้ว  พอได้ยินคำถามหล่อนก็ทำสีหน้าซึมขึ้นมาอย่างทันที  ลักษณะเดิมๆที่เขาเห็นเมื่อครู่หายไปหมดสิ้น

“มันเป็นเรื่องของการที่ฉันต้องการเงินมากกว่า  คุณก็น่าจะพอรู้เบื้องหลังของฉันเหมือนกันมาก่อนไม่ใช่หรือ  เพราะเห็นเพื่อนในที่ทำงานบอกว่าคุณชอบถามเรื่องของฉันว่าตัวฉันเป็นพวกผู้ดีเก่า  คุณหญิงแม่ของฉันไม่ต้องการให้บ้านของเราต้องตกในฐานะที่ลำบากก็เลยต้องหาเงินมาพยุงฐานะเต็มที่  แต่ท่านก็ไม่ค่อยสบายเท่าไหร่การประกอบอาชีพเป็นนายหน้าขายประกันของท่านก็เลยไม่ค่อยได้ทำมากนัก  ฉันซึ่งเป็นลูกคนโตของบ้านก็เลยต้องรับภาระทุกอย่างไปแทนอย่างช่วยไม่ได้…อาชีพหน้าที่การงานที่ทำอยู่ก็เพียงแค่พอรายได้กินใช้ภายในบ้านเป็นเดือนๆไปเท่านั้น  การหาเงินพิเศษของฉันจึงหลีกเลี่ยงไม่พ้น  และผู้หญิงจะหารายได้เสริมอะไรที่มีรายได้มากกว่านี้ล่ะถ้าไม่ใช่ขายผืนนาแปลงน้อยที่ติดตัวมาแต่กำเนิดเท่านั้นเอง”

อุมาอธิบายยืดยาวด้วยน้ำเสียงเศร้าซึมแต่แฝงไปด้วยความจริงจังเป็นอย่างยิ่ง  พอเงียบเสียงไปหล่อนก็คว้าขวดเครื่องดื่มที่คล้ายกับของบริบูรณ์ขึ้นดื่มอึกใหญ่  บริบูรณ์ฟังก็เข้าใจตัวหล่อนเพิ่มยิ่งขึ้นและคิดตามไปด้วยว่าชีวิตของคนเราทั้งหลายที่เกิดมาในโลกนี้นั้น

มันช่างมีเหตุการณ์อันมากมายที่เกิดขึ้นในช่วงชีวิตของแต่ละคนเลยจริงๆ  อย่างที่ได้ยินมาบ่อยๆกล่าวไว้ว่าชีวิตใครก็ชีวิตมันเลยทีเดียว

“แล้วคุณเออ…” ก่อนที่บริบูรณ์จะเอ่ยเสียงพูดอะไรต่อนั้น  อุมาก็ยกมือขึ้นห้ามไว้เสียก่อนแล้วตัดบท

“ฉันว่าคุณไม่ต้องพูดอะไรมากหรอกมันจะเสียเวลาของคุณเปล่าๆ  ตอนนี้คุณต้องการซื้อเวลาเพื่อมาปลดปล่อยความต้องการทางธรรมชาติมิใช่หรือ  พูดมากไปเสียเวลาเปล่าๆน่าฉันว่าที่สำคัญเวลานี้ก็ผ่านไปแล้วเกือบ 10 นาทีแล้วรถแล่นาเรื่อยๆเรียบๆอย่างนี้ฉันว่าอีกไม่เกิน 35 นาทีก็จะถึงจุดเดิมที่คุณจะหมดเวลาแล้วล่ะนะ”

พอคิดถึงเรื่องที่บริบูรณ์ยอมเสียเงินขึ้นมาเพื่อมาทำอะไรในรถตู้คันนี้  บริบูรณ์ก็เกิดความรู้สึกซู่ซ่าขึ้นมาเสียเฉยๆอย่างนั้นเอง  หรือว่าจะเป็นผลจากเครื่องดื่มที่หล่อนให้ดื่มก็ไม่รู้ได้ความขรึมๆเมื่อครู่นี้มันเริ่มเปลี่ยนมาเป็นความคึกคักให้เสียแล้ว  บริบูรณ์จึงตัดสินใจดื่มที่เหลือเข้าปากเกลี้ยงขวด  ขณะที่หล่อนบอกบริบูรณ์ต่อเนื่อง

“ถ้าไม่อยากเสียเวลามากกว่านี้ก็รีบจัดการตัวเองได้เลยนะ  ไม้แขวนเสื้อผ้าอยู่ตรงนั้น”

จบคำที่บอกเขาหล่อนก็เอนตัวลงไปนอนที่เตียงเล็กๆนั้นอย่างทันทีเบือนหน้าไปอีกด้าน  ปล่อยให้บริบูรณ์ซึ่งรู้ความนัยของหล่อนได้ดีว่าให้ทำอะไร  เขารีบสลัดเสื้อผ้ากางเกงนอกในจนเกลี้ยงตัวแล้วหันมานุ่งผ้าเช็ดตัวแทน  ก่อนที่จะเข้าไปหาหล่อนที่นอนอยู่นั้นด้วยความซู่ซ่าเต็มตัว  เจ้าตัวยุ่งติดกายเริ่มผงาดคึกคักทำท่าจะโจนทะยานขึ้นมาแล้ว

บริบูรณ์นั่งลงข้างๆตัวหล่อนใช้มือค่อยๆพลิกตัวหล่อนให้หันหน้ากลับมาพร้อมทำท่าจะเอนใบหน้าเข้าไปหาหล่อนอยู่นั้น  หล่อนก็เอ่ยถามบริบูรณ์ขึ้นมาเสียก่อน

“ถามจริงๆเถอะที่คุณคอยสอบถามเรื่องของฉันที่ทำงานั่นคุณคิดอะไรกับฉันหรือเปล่า?”

“ผมชอบคุณนะ…” เขาบอกตรงๆออกไปเช่นกัน  ไม่รู้ว่าเพราะฤทธิ์มึนกับเครื่องดื่มที่เข้าไปในตัว  หรือว่ามันมาจากใจจริงส่วนลึกของตนเองจึงทำให้ว่าออกมาเช่นนั้นได้

หล่อนยิ้มรับ

“ดีค่ะ  ฉันก็สนใจคุณอยู่เหมือนกัน  ถ้าเช่นนั้นคนเราลองสนใจกันแล้วล่ะก็ตอนนี้คุณก็สามารถคบกับฉันและสำรวจในตัวของฉันได้อย่างเต็มที่ไปเลย  ทำให้ฉันพบความสุขให้ได้นะคนดีของอุมา” ว่าจบหล่อนก็ผงกหัวขึ้นพร้อมกับประกบปากจูบเขาอย่างรวดเร็ว

ริมฝีปากถูกบดขยี้เข้าหากันด้วยความเมามัน  ต่อจากนั้นต่างก็ส่งลิ้นเข้ามาในปากของกันและกันแบบที่เรียกแลกลิ้นอย่างถึงพริกถึงขิงจนแทบจะใช้ลิ้นสำรวจภายในปากของแต่ล่ะฝ่ายได้เลยทีเดียว

บริบูรณ์ได้กลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆโชยมาจากปากของหล่อน  คงจะเป็นเครื่องดื่มพั้นช์ที่หล่อนและเขาต่างก็ดื่มกันไปนั่นเอง  ทีท่าของหล่อนจึงเปลี่ยนไปเช่นนี้ได้  หรือว่าจะเป็นด้วยนิสัยด้านเพศรสของหล่อนอย่างนี้เองก็ได้ใครจะไปรู้  ผู้หญิงมักดูยากเสมอในเรื่องหยั่งว่าด้วยแล้ว

จากการแลกปาก,  แลกฟัน,  และลิ้นและลิ้นกันแล้วนั้น  อุมาก็ผลักหน้าอกบริบูรณ์นอนลง  และจากชุดที่เขาเห็นหล่อนสวมอยู่ที่คล้ายกับชุดนอนในทีแรกเขาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเป็นสีอะไรกันแน่เพราะภายในที่แห่งนี้ดูสลัวเลือนเต็มที  หล่อนก็สลัดมันออกจากตัวและพอมันหลุดออกไปเท่านั้น

บริบูรณ์ก็ได้พบกับเนื้อหนังแท้ๆของผู้หญิงที่เขาเกิดความรู้สึกฝันถึงมาโดยตลอดอย่างเต็มลูกกะตาตนเอง  นั่นก็คือหล่อนไม่ได้นุ่งชุดชั้นในเอาไว้เลย  ปทุมถัน 2 ข้างเต็มตึงยิ่งนัก  หน้าท้องแบนราบเรียบปราศจากไขมัน  นาผืนน้อยที่หล่อนนำมาขายแลกเงินนี้ก็ประดับไว้ด้วยขนเพชรไม่มากนักและแถมยังถูกตัดเล็มเอาไว้จนเป็นระเบียบอีกด้วย

หล่อนไม่ให้เขามองนานนัก  เพราะจากนั้นหล่อนก็โถมเข้าไซ้ซอกคอของเขาอย่างทันที  ความจริงแล้วส่วนมากเวลาที่จะมีความสัมพันธ์ทางเพศกับผู้หญิงแล้วเขามักจะเป็นฝ่ายกระทำอย่างนี้กับอีกฝ่ายมากกว่า  แต่นี่มาถูกกระทำเข้าให้เลยรู้สึกแปลกๆและคึกคักซู่ซ่าขึ้นมากกว่าเดิมยิ่งขึ้น

จากซอกคอหล่อนก็ซุกไซ้ลงไปอีกเรื่อยๆถึงหน้าอกเขา  ซึ่งแม้จะไม่บึกบึนมากมายเท่าใดนักแต่ก็พอสมชายชาตรีล่ะ  หล่อนใช้ปากอ้าอมหัวนมของเขาสลับกันไปมา  ก่อนที่จะเลื่อนหน้าลงไปเรื่อยๆโดยการใช้ลิ้นสำรวจเรือนร่างของเขาโดยตลอด  จากหน้าท้องน้อยมันเลยถึงยังเจ้าตัวยุ่งติดกายเขาเข้าจนได้

เผลอครางออกมาเมื่อปากของหล่อนถูกใช้อ้าอมดูดเลียจนเจ้าตัวยุ่งที่แค่เริ่มคึกคักในทีแรก  เวลานี้มันปึ๋งปั๋งขึ้นอย่างเต็มที่แล้ว  เมื่อถึงตอนนี้บริบูรณ์ก็เริ่มที่จะทนไม่ไหวให้ฝ่ายหญิงมาทำอะไรให้เขาเพียงอย่างเดียวมันเสียเชิงชายหมด  จึงกระซิบเสียงแหบพร่าบอกหล่อนว่าขอกระทำเองบ้าง  ซึ่งหล่อนก็เข้าใจเอนกายนอนไปแทนให้เขาเป็นฝ่ายปฏิบัติการเสียเอง

ปทุมถันที่สวยเต่งตึงดูดีของหล่อนคือที่ปฏิบัติการเริ่มแรก  บริบูรณ์ใช้ปากฟันลิ้นบดขยี้ทรวงอกปทุมถันคู่นั้นของหล่อนสลับกันไปมา  เม็ดทับทิมบนยอดนั้นก็ชูชันรับการกระทำของเขาอย่างเต็มที่  มือนิ้วก็ถูกใช้ในการลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของหล่อนโดยเฉพาะนาผืนน้อยของหล่อนนั้นถูกเขาใช้สำรวจทั้งด้านนอกและด้านในไปก่อนแล้วด้วย

หล่อนก็ครางเสียงออกมาแล้วเช่นกัน  เขาเลยเปลี่ยนจากฟอนเฟ้นเต้าปทุมถันรีบลงไปเล่นช่วงล่างคือนาผืนน้อยติดกายของหล่อนแทน  เพราะมีความรู้สึกว่าเวลาเหลือน้อยเช่นนี้จะโหมโรงมากไม่ได้นัก  ต้องรีบปฏิบัติการอย่างรวดเร็วและรวบรัดเพื่อให้ถึงเป้าหมายเร็วที่สุด

บริบูรณ์ใช้ปากลิ้นฟันกับนาผืนน้อยของหล่อนอย่างรวดเร็ว  หล่อนอ้ารับเขาอย่างเต็มใจเหมือนกับที่เขาใช้ปากกับตรงนั้นของหล่อน  ฟันของบริบูรณ์ถูกใช้ขบเพชรสีชมพูที่ขวางอยู่ด้านหน้าอย่างเบาๆ  ต่อจากนั้นจึงใช้ลิ้นควานเข้าไปข้างในสำรวจร่องหลืบของหล่อนจนหมดสิ้น  เขาดูดเลียคว้านขบอย่างเมามันจนรู้สึกว่าธาราสวาทของหล่อนเยิ่มออกมาแล้ว

“ให้ผมทำคุณเลยนะจ๊ะอุมา…” บอกเสียงกระเส่าหลังจากถอนปากออกจากนาผืนน้อยซึ่งดูแล้วไม่น้อยเลยของหล่อน

หล่อนปรือตาหงึกหน้ารับ  และระหว่างที่บริบูรณ์กำลังจะสอดใส่เจ้าตัวยุ่งเข้าไปภายในนาผืนน้อยอยู่นั้น  พลันแสงสีแดงก็แว๊บๆขึ้น  พร้อมกับรถก็หยุดสนิท

“สงสัยจะถึงปลายทางหมดเวลาแล้วล่ะคุณบริบูรณ์” อุมาบอก  เขาถอนใจเนื่องจากอารมณ์ยังค้างคาอยู่เลย  จึงถามหล่อนไปว่าต่อเวลาได้ไหม

ซึ่งหล่อนก็บอกว่าได้แต่ต้องชำระค่าบริการเพิ่ม  เอาสิเขารับคำพร้อมกับทำท่าจะยืนเพื่อไปหยิบเงินจากกระเป๋าสตางค์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงมาให้  แต่ว่าเขายังไม่ได้กระทำอย่างที่ตั้งใจเพราะหล่อนเอ่ยเสียงเย็นยะเยือกขึ้นมาเสียก่อน

“ค่าบริการเพิ่มต่อจากนี้ไม่ได้ใช้เงินหรอกคุณบริบูรณ์...แต่ว่าจะใช้ความกลัวสุดขีดของคุณเป็นค่าตอบแทนมากกว่า  ฮี่ๆๆๆๆๆ...!”

บริบูรณ์นิ่วหน้าไม่เข้าใจคำพูดของหล่อน  จึงหันหน้าเพื่อที่จะถาม  และพอหันไปเท่านั้นเขาก็เข้าใจทุกอย่างขึ้นมาเองโดยไม่ต้องให้หล่อนอธิบายเลยแม้แต่น้อย  เพราะตอนนี้หล่อนได้เปลี่ยนร่างกายไปเสียแล้ว

จากหน้าตาสวยงามหุ่นเซ็กซี่  ที่ทำให้เขาต้องใฝ่ฝันถึงมาโดยตลอด  บัดนี้ได้เปลี่ยนสภาพเป็นใบหน้าที่สุดแสนจะน่ากลัว  หุ่นรูปร่างที่เซ็กซี่งามหยดย้อยที่เขาเพิ่งฟอนเฟ้นฟัดไปเมื่อครู่  ตอนนี้เปลี่ยนสภาพเป็นสิ่งที่ไม่ใช่คนไปเสียแล้ว  และถ้าไม่ใช่คนแล้วจะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจาก...

“ผะผะผะผีผผช่วยด้วยผีหลอกกกก...!” บริบูรณ์ร้องลั่นด้วยความรู้สึกอกสั่นขวัญหาย  หลังจากที่ตกตะลึกได้ครู่หนึ่งพร้อมกับอาการตะกุกตะกักติดอ่างไปอึดใจหนึ่งแล้ว

“กลัวเข้าไปคุณบริบูรณ์  ไหนว่าหลงรักฉันไม่ใช่เหรอ...นี่ไงล่ะตัวฉันล่ะ...ฉันตายมาได้  อาทิตย์นึงแล้ว  และรู้ได้ด้วยญาณว่าคุณนั้นชอบฉันก็เลยดลใจให้คุณมาหาตอนนี้ยังไงล่ะ...เวลานี้ขอหลอกให้ตกใจกลัวไปก่อนนะคนดี...แล้วอีกสักครู่ฉันจะทำให้คุณมีความสุขสุดยอดจนไม่สามารถลืมเลือนฉันไปได้ตลอดชาตินี้และชาติเลยล่ะ...ฮิๆๆๆๆๆฮี่ๆๆๆๆๆๆ...” หล่อนเอ่ยเสียงยะเยือกอย่างน่ากลัวพร้อมแลบลิ้นปลิ้นตากระทำทุกอย่างที่ผีชอบหลอกหลอนคนกัน...

ขณะที่บริบูรณ์ก็หลับหูหลับตาร้องขอความช่วยเหลือ  ด้วยความรู้สึกกลัวตระหนกตกใจสุดขีดอย่างเดียวเท่านั้น...


 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ