วงเวียนชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)

วงเวียนชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)

  • 614 ตอบ
  • 14936 อ่าน
*

ออฟไลน์ cdx

  • Junior Member
  • ***
  • 346
  • 2244
    • ดูรายละเอียด
วงเวียนชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)
« เมื่อ: ธันวาคม 29, 2019, 09:41:33 pm »
ก่อนอื่นต้องขอขอบพระคุณทุกแรงใจครับ ที่ให้กำลังใจกันด้วยดีตลอดมา
หลายคอมเม้น ผมชื่นชมท่านครับว่าท่านเป็นนักอ่านคุณภาพจริง ๆ

วงเวียนชีวิต ตอนที่ 15 ตอนจบ
หากจะนับจำนวนสาว ๆ ทั้งหมด น้องอิมคือคนแรกของตามั่น ถึงจะมีปากเสียงน้อยที่สุดแต่ก็นับได้ว่าเป็นเมียหลวง เด็กน้อยร่างบางมีลักษณะพิเศษคือเสร็จไว แต่เสร็จได้หลายรอบ ต่างจากพี่น้องคนอื่น
   ในจำนวนสาว ๆ ต่างรู้กันว่าต่างก็ตกเป็นเมียตามั่น โชคดีของแกคือต่างยอมกันได้ ถึงแม้จะมีการชิงเหลี่ยมกันบ้าง  เมื่อร่วมเตียงทุกคนต่างปล่อยอารมณ์เต็มที่ เว้นแต่ต่อหน้าสาธารณชน ทุกคนยังเขินอายที่จะเดินเคียงข้างกับแกด้วยวัยที่ต่างกัน ดังนั้นจึงมีเพียงคุณอิงเท่านั้นที่กล้าเผยตนว่าเป็นเมียตามั่น ส่วนคนอื่นไม่มีใครรู้
กระทั่งน้องอิมที่ตามาด้วยในครั้งนี้  พ่อแม่ ปู่ย่า ต่างเข้าใจว่าตามพี่สาวคือคุณอิงมาเที่ยวเท่านั้น
   คุณอิงเรียนด้านบริหารธุรกิจ ปี 3 แล้วดรอปเรียน มาอยู่กินกับตามั่น ช่วยกันสร้างรีสอร์ท ร้านกาแฟ ปรับปรุงไร่กาแฟจากธรรมดาเป็นกาแฟขี้ชะมด ที่นอกจาจะขายกาแฟแล้ว ผู้คนยังซื้อบัตรเข้าไปชม ไปถ่ายรูปในมุมสวยต่าง ๆ บัตร 30 บาทตามนโยบายคุณอิง มันไม่มาก แต่เมื่อรวมกันแล้วมันก็กลายเป็นเงินจำนวนไม่น้อย
   “มั่นคงรีสอร์ท”......”กาแฟลุงมั่น”  ......  “ไร่มั่นคง”.....  ชื่อทั้งหมด คุณอิงเจตนาที่จะเอาชื่อของตามั่นมาใช้ ชื่อดูว่าเชย แต่เมื่อนำมาใช้ได้ถูกที่ มันเลยกลับกลายเป็นดูดี
   ตลอดเวลา เกือบ 20 วัน ที่ไร่มั่นคง คุณอิงปล่อยให้น้องอิมซึมซับเอาความสุขจากตามั่นได้เต็มที่ โดยไม่มีความรู้สึกหึงหวง กลางวันน้องอิมช่วยงานที่ร้านกาแฟ ส่วนคุณอิงจัดการระบบการจัดการทุกอย่างให้ลงตัวที่สุดก่อนที่เธอจะกลับไปเรียน ตามั่นนั้นสวนใหญ่แกจะอยู่ที่โซนไร่กาแฟ คอยต้อนรับพูดคุยกังผู้คนที่เข้ามาเยี่ยมชมไร่
   จากคุณหนูไฮโช คุณอิงมีความสุขที่สุดเมื่ออยู่ที่นี่ สิ่งเดียวที่เธอค่อนข้างจะหงุดหงิดก็คือ บรรดาสาวแก่ม่าย สาวเล็กสาวน้อย มักจะคอยเล่นหูเล่นตากับตามั่น ถึงแม้ตามั่นจะรับปากเต็มที่แล้วว่า นอกจากเธอและน้องๆของเธอ แกจะไม่เอาใครอีก
   ความรักความเอาใจใส่ของตามั่นที่มีต่อเธอแม้กระทั่งน้อง ๆ  เป็นสิ่งเหมือนจะเดิมเต็มให้กับชีวิต ตลอดเวลาที่ผ่านมา ตัวเธอเอง กระทั่งน้อง ๆ ก็ตามจะมีเพียงแม่เท่านั้นที่คอยดูแล พ่อทำหน้าที่เพียงเป็นผู้ให้กำเนิดเท่านั้น การดูแลเอาใจใส่ แทบจะไม่ได้รับเลย กระทั่งตามั่นเข้ามาในชีวิต ตามั่นจึงเหมือนเป็นทั้งสามี เป็นทั้งพี่ และพ่อ ในเวลาเดียวกัน ทุกอย่างคุณอิงตามใจตามั่น เว้นอย่างเดียว คือลูก
“รอให้อิงเรียนจบก่อนนะคะ....อิงสัญญา เราจะมีลูกด้วยกัน...”  เป็นคำกล่าวของคุณอิง 3 วันก่อนที่เธอจะกลับกรุงเทพเพื่อไปเรียนต่อ
   2 วัน ก่อนคุณอิงเดินทางกลับ เวลา 9.30 น. ณ ที่ว่าการอำเภอ
“ไปเชิญสองคนนี่มาพบผมก่อน....”  นายอำเภอกล่าวกับเจ้าหน้าที่
“ทำไมหรือคะ.....เอ่อ...”   
“ไปเถอะน่า......เรียนเค้าว่าผมอยากคุยด้วย....”  นายอำเภอกล่าวโดยไม่เซ็นเอกสาร
   เจ้าหน้าที่สาวใหญ่ บนอุบอิบ เพราะโดยปกติแล้ว เอกกสารนี้ นายอำเภอจะเซ็นเลยโดยไม่ซักถามมากความ
.............//......”กูนึกแล้ว”.....//........  ตามั่นคิดในใจ เมื่อเจ้าหน้าที่สาวใหญ่ให้มาเชิญเข้าพบ
“ไปเถอะคะ....ท่านอยากอวยพรเราก็ได้....”  คุณอิงกล่าวอย่างอารมณ์ดี

.........ใบสำคัญการสมรส.....แสดงว่า นายมั่นคง.......... (ชาย) กับ น.ส.สุกัญญา.......(หญิง)..................
สายตาท่านนายอำเภอสะดุดที่ ชื่อและนามสกุลของตามั่น.................

“...สหายมั่นคง.......”  ท่านนายอำเภอเป็นฝ่ายยกมือไหว้ และทักขึ้นมาก่อน ตามั่นรับไหว้แทบไม่ทัน
“...ดีนะทีพี่มาจดทะเบียน และผมยังจำชื่อนามสกุลพี่ได้  กี่ปีแล้วนี่........”  ท่านนายอำเภอร่ายยาวด้วยความดีใจ
“ผมก็รู้ว่าท่านมาอยู่ที่นี่  แต่ไม่อยากมารบกวน.....”  ตามั่นกล่าวด้วยความนอบน้อม อันเป็นแบบฉบับของแก
   คุยกันตั่งนานคุณอิงถึงจับใจความได้ว่า นายอำเภอ ก็เคยเข้าป่าระยะหนึ่ง แต่ สหายมั่นคงซึ่งคราวนั้นเป็นหัวหน้าชุด ไล่ให้แกกลับออกจากป่ามาเรียนต่อ
“มีอะไรให้ผมพอช่วยได้ก็อินดีนะครับ  “  ท่านนายอำเภอ กล่าวด้วยความจริงใจ พลางจับมือกับตามั่นอย่าสนิทใจก่อนที่ตามั่นและคุณอิงจะขอตัวกลับ  ...............................
“กรี๊ดดด.......”  คุณอิงชูทะเบียนสมรสขึ้นแล้วกรี๊ด ด้วยความดีใจ งานสำคัญที่เธอตั้งใจทำก่อนที่เธอจะกลับไปเรียน เธอได้ทำสำเร็จแล้ว  โดยพฤตินัย นิตินัย เธอได้เป็นภรรยาของตามั่นโดยสมบูรณ์แล้ว ถึงแม้จะไม่มีพิธีแต่งงานก็ตาม เป็นบทสำคัญที่หญิงสาวชิงตัดหน้าน้อง ๆ ของเธอทุกคน

“จะบอกให้น้อง ๆ รู้ไหมครับ...”  ตามั่นกล่าว มองภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของตนอย่างแสนรัก
“ม่ายยย บอก...อิงขออุบไว้ก่อนค่ะ...” คุณอิงกล่าววันนี้หญิงสาวอารมณ์ดีเป็นพิเศษ
..............................................
..............................................
7.30 น.  สนามบินอุดร....... ตามั่นฝากรถไว้ที่ลานจอด
“เฮ้อ...... ทำไมต้องให้ผมไปด้วย  กับอีแค่รับพนักงาน ให้ผมรออยู่นี่ก็ได้.....” ตามั่นกล่าว
“ต้องไปรับสิคะ เด็กที่อิงกับน้อง ๆ ทางนั้นจัดให้มาช่วยพี่มั่นดูแลร้านกาแฟ  ระหว่างที่อิงไม่อยู่ เค้าไม่เคยขึ้นเครื่อง.....” คุณอิงว่า แต่สายตาซ่อนเล้นอะไรบางอย่าง
“เฮ้อ..... จริง ๆ แล้ว...พี่อิงเค้าอยากอยู่กับลุงมั่นนาน ๆ “ น้องอิมกล่าวแซวคุณอิง หญิงสาวทำท่าจะเขกหัวแต่น้องอิมหลบเสียก่อน
..............................................
สนามบินดอนเมือง  .......   ตามั่นช่วยคุณอิงและน้องอิมลากกระเป๋าเดินออกมา แล้วแกก็อุทานด้วยความดีใจ ภัณฑิลา /ชฎาภรณ์ ชฎาวัลย์ ชลธิชา มอคอยรับอยู่ก่อนแล้ว
“มีเมียมารับ ถึง 3 คนเลยนะ ขาดแค่น้ากัญ กับน้องพิมพ์....”  คุณอิงกระซิบบอกตามั่น
“น้องวัลย์ ยังครับ.....” ตามั่นกระซิบบอก......พลางคิดในใจ  .....///....ภัณฑิลา “ ก็ด้วย.....//..... ซึ่งประเด็นของคุณภัณฑิลานั้นคุณอิงไม่รู้
   ทุกคนต่างทักทายกันด้วยความยินดี ตามั่นมองสาว ๆ ยิ้ม ๆ ด้วยความสุข ที่เหลาบรรดาเมีย ๆ ของแกเข้ากันได้ดี  สายตาตามั่นมองสอดส่าย หาใครอีกคน คนที่คุณอิงและน้อง ๆ บอกว่าจะไปทำหน้าที่แทนคุณอิงระหว่างที่เธอกลับมาเรียน แต่ไม่พบใคร แล้วสายตาของตามั่นก็มาสะดุกกับกระเป๋าล้อเลื่อนใบหนึ่ง
   ตามั่นจำได้ดีวาเป็นกระเป๋าของ ชฎาวัลย์ มองที่เด็กสาว ชฎาวัลย์ยังสะพายเป้อีกใบ  ภัณฑิลา เดินมาหาตามั่น แล้วกล่าวเบา ๆ เหมือนต้องการคุยเป็นส่วนตัว
“ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฑิลา รู้ว่าอามั่นรักฑิลา แต่ฟ้าไม่ได้สร้างให้เรามาคู่กัน....”  คุณภัณฑิลากล่าว
“ฑิลา........”  ตามันพึมพำ
“ฝากน้องวัลย์ให้อามั่นช่วยดูแลนะคะ  น้องวัลย์เค้ารักอามั่นมาก  ฑิลาขอมอบให้น้องแทนตัวฑิลาแล้วกัน....” ภัณฑิลากล่าว น้ำใสๆ จำนวนหนึ่งซึมที่หางตาสองข้าง
“ครับ....คุณหนู....”  ตามั่นรับแบบงง ๆ “แต่น้องวัลย์ยังเรียนอยู่.....”  ตามั่นกล่าว
“เอ้า......ยังไงนี่....ไหน ทั้งน้อย ทั้งฎา ทั้งคุณอิงบอกว่าอามั่นจัดการทุกอย่างไว้รอแล้ว ...... “ภัณฑิลากล่าวพลางหันไปทางสามสาว แต่สามสาวหลบตาและแอบยิ้ม
“แปลว่าอามั่นไม่รู้เรื่องมาก่อน....” ภัณฑิลากล่าว  ตามั่นส่ายหน้า
“คุณอิงบอกผมแค่ว่าจะมีคนไปทำหน้าที่แทนที่ร้านกาแฟ  แต่ไม่บอกว่าเป็นน้องวัลย์....” สามสาวพากันแอบหัวเราะ.......” แสบมาก....”   ภัณฑิลากล่าวพึมพำ
“ทุกเรื่องอิง จัดการไว้เรียบร้อยแล้วค่ะน้าฑิลาไม่ต้องห่วง รับรองไม่มีปัญหา สบายใจได้นะคะ...” คุณอิงกล่าว
“ไปเช็คอินได้แล้ว เดียวตกเครื่อง  ...”  ชฎาวัลย์กล่าวขึ้นบ้าง
“วัลย์......รถพี่เอาไว้ให้น้องวัลย์ใช้นะ....รักษาให้ดีละ....” คุณอิงกล่าวพลางยื่นกุญแจ BMW ของเธอให้ชฎาวัลย์
เด็กสาวยกมือไหว้ รับกุญแจรถแล้วกอดคุณอิงพลางกล่าวขอบคุณ หันไปยิ้มให้กับทุกคน แล้วยกมือไหว้ภัณฑิลา แม่ของเธออืกครั้ง
..............//..... อย่างน้อยก็เป็นเธอ ชฎาวัลย์ ดีกว่าเผลอแล้วคนอื่นมาคาบไปกิน.....//.......  คุณอิงคิดในใจ
..........................................
   ทุกคนต่างลำลากัน ตามั่นรับรองกับภัณฑิลาว่าจะดูแลน้องวัลย์ให้ดีที่สุด  หญิงสาวมองตามลูกสาวคนกลางแบบอดเป็นห่วงไม่ได้  น้องวัลย์เคยสารภาพกับเธอว่ารักตามั่น แล้วทั้งขอและขู่เธอเพื่อที่จะไปอยู่กับตามั่น โดยมีชฎาภาณ์ และน้อยเป็นฝ่ายสนับสนุนจนเธอต้องยอมด้วยความจำใจ
   ตามั่นและน้องวัลย์ โบกมือให้ทุกคนก่อนที่จะขึ้นเครื่องบินกลับอุดร............ อยู่บนเครื่องทั้งคู่ถึงมีโอกาสได้คุยกัน ว่าไปไงมาไง น้องวัลย์ถึงได้มา จึงได้รู้ว่าเป็นแผนของคุณอิงกับน้อย ที่จะให้เธอมาอยู่กับตามั่น ช่วงที่คุณอิงไม่อยู่ และเธอก็เต็มใจที่จะมาอยู่แล้ว
“ดูน้องวัลย์ผอมลงหน่อยนะ....” ตามั่นเพ่งมอร่างสาวน้อยวัย 16 ที่ตนเคยกอดจูบมาก่อน
“เหรอคะ  อาจเป็นเพราะ วัลย์ลดน้ำหนักก็ได้...” น้องวัลย์เลี่ยงที่จะกล่าวความจริงว่า เธอประท้วงแม่ โดยไม่กินข้าวหลายวันกว่าแม่จะยอม ให้เธอมาอยู่กับตามั่น ทั้งชลธิชาก็ขู่แม่ว่าจะเปิดเผยเรื่องราวความลับเรื่องน้องชายที่เกิดกับตามั่น ประเด็นนี้ชฎาวัลย์ก็ข้ามไม่เล่าให้ตามั่นฟังเช่นกัน
.........................................
10.00 น.  ที่สนามบินอุดร  ตามั่นพาน้องวัลย์มาที่ลานจอดรถ ตามั่นบอกน้องวัลย์ว่าต้องไปต่ออีก เกือบ 200 กิโล กว่าจะถึงบ้าน ซึ่งอยู่ที่จังหวัดเลย
“หาข้าวกินก่อนนะน้องวัลย์  ....” ตามั่นกล่าวกับเด็กสาว แล้วขับรถเข้าเมือง
“ที่นี่มีที่เที่ยวไหมคะตามั่น....” น้องวัลย์เป็นฝ่ายชวนคุย 
“ผมก็ไม่ค่อยรู้จัก  อืมมมม....มีที่หนึ่งผมเคยไป เป็นศาลเจ้า.....“ ตามั่นกล่าว
“ศาลเจ้า..!!!!   โอ้ย.....ตามั่นก็...” น้องวัลย์กล่าวแล้วหัวเราะ..
“ไม่ใช่อย่างนั้น....ที่นั่นนะ เป็นที่เที่ยวเชิงวัฒนธรรม มีมุมสวยๆ มากเลย ถ้าเข้าไปอาจเผลอคิดว่าหลุดเข้าไปในฉากหนังจีนกำลังภายในเลยละ.......” ตามั่นยืนยัน
“อืมมมม....น่าสน...”  น้องวัลย์เม้มปากพยักหน้า
.............................................
   เป็นศาลเจ้า ที่มีมุมสวยงามอย่างที่ตามั่นรับรองจริง ๆ  ตามั่นกับน้องวัลย์พากันเดินคลอเคลียถ่ายรูปมุมต่าง ๆ สายตาผู้คนที่มองว่าเป็นพ่อกับลูกสาวก็มองด้วยความชื่นชม ว่าช่างเป็นภาพที่น่ารักเหลือเกิน  ไม่นานตามั่นและน้องวัลย์ก็มาปรากฎตัวที่ร้านเสื้อผ้าแบบจีนโบราณ
“พาลูกสาวมาเที่ยวหรือคะ.....” เป็นคำทักทายจากสตรีวัยกลางคน ท่าทางใจดีนางหนึ่ง ในร้านเสื้อผ้าจีนโบราณ ที่มีให้ซื้อ หรือเช่าสำหรับสวมใส่ถ่ายรูป
“ครับ ๆ อยากให้น้อง เค้าแต่งแบบจีน ๆ ดู...”  ตามั่นเนียนผสมโรง
“ลองสวมดูก็ได้นะคะ...” สตรีนางนั้นกล่าว
“อืมมมม......”  น้องวัลย์ มองที่ชุดหลากสี แล้วสายตาของเด็กสาวก็สะดุดที่ชุดสีแดงสดชุดหนึ่ง
“พอดีเลย....... ราคาเท่าไรคะ“ ชฎาวัลย์กล่าวกับคนขาย
“..........XXX…ค่ะ...” สตรีนางนั้นตอบ
“ถ้าน้องวัลย์ชอบก็เอาเลย...” ตามั่นกล่าวอย่างใจดี
“เรามีบริการแต่งหน้าทำผมด้วยนะคะ....ไม่แพง...”  สตรีนางนั้นกล่าวกับตามั่น
“เอาสิครับ  ลองดูนะน้องวัลย์....”  ตามั่นรับทันที พลางพยักหน้าให้น้องวัลย์
“คุณพ่อไม่ลองสักชุดหรือคะ.....”  สตรีคนขายวัยกลางคนเริ่มเปิดการขายกับตามั่น ขณะที่น้องวัลย์เดินเข้าไปในห้องแต่งหน้า
“อืมมมม....ไม่ดีกว่าครับ...”  ตามั่นพูดยิ้ม ๆ ....
“แต่เสื้อตัวนี้ก็ดูดีนะคะ..เวลาถ่ายรูปคู่กับลูกสาวจะได้เข้ากัน.” คนขายเสนอเสื้อคอจีนผ้าแพรสีฟ้าให้ตามั่น
แล้วสุดท้ายการเสนอขายของสตรีกลางคนก็สำเร็จ ตามั่นสวมเสือคอจีนสีฟ้า

......................”น้องวัลย์........สวยเหลือเกิน......”  ตามั่นถึงกับพึมพำ เมื่อน้องวัลย์เดินออกมาเด็กสาวยืนเอียงคอเล็กน้อย อมยิ้มที่มุมปาก ส่งสายตาหวานซึ้งให้ตามั่น..........

“.นี่ถ้ามีผ้าคลุมหหน้าบาง ๆ สีแดงเหมือนหนังจีน ก็ชุดแต่งงานเลยละ”  สตรีกลางคนกล่าวอย่างอารมณ์ดี
   ผู้คนต่างคิดว่าเป็นพ่อกับลูกสาว  แต่ชฎาวัลย์กับตามั่น กลับแอบคิดว่าเป็นการถ่ายรูปแต่งงานของตน
“แต่งงานกับผมนะ....น้องวัลย์...”  ตามั่นแอบกระซิบน้องวัลย์เบ้ปาก
“ม่ายยยยย...........ปฏิเสธ....”  น้องวัลย์กล่าวแล้วหัวเราะ
..................................................
..................................................
14.00 น. 
BMW สีดำของคุณอิงที่ทิ้งใว้ให้นองวัลย์ใช้ ก็มุ่งสู่ “มั่นคงรีสอร์ท”
ทั้งคู่ต่างพูดคุยเรื่อยเปื่อย ตามั่นขับรถไม่เร็วนักใช้เวลาเกื่อบ 3 ชั่วโมงค่อยถึงเป้าหมาย ในเวลาเกือบ 5 โมงเย็น ซึ่งพนักงานร้านกาแฟ และคนงานในไร่ กำลังเตรียมเลิกงาน ส่วน พนักงานรีสอร์ท สองผัวเมียยังทำงานอยู่
“สวัสดีครับ.....สวัสดีค่ะ...อามั่น...”  พนักงานรีสอร์ท และพนักงานร้านกาแฟกล่าวทักทาย พลางมาช่วยตามั่นยกของลงจากรถ  หลายคนตลึงในความน่ารักของน้องวัลย์ซึ่งขณะนี้ยังอยู่ในชุดจีนโบราณสีแดง ทรงผมคล้ายธิดาฮ้องเต้แบบในหนังจีนที่พวกตนเคยดู
“หวัด..ดี..พวกเรา..... เอ่อ...นี่....”  ตามั่นผายมือไปยังน้องวัลย์
“ภรรยาค่ะ.....วัลย์ เป็นภรรยาอามั่น.....”  น้องวัลย์ ทักทายคนงานและแนะนำตัวเองหน้าตาเฉย  คนงานทุกคนถึงกับอึ้ง   ส่วนตามั่นสะดุ้ง  เพราะมันเป็นคำแนะนำตัวคำเดียวกันกับคุณอิงเมื่อครั้งก่อน............(อยู่ในตอนที่ 11 ครับ ที่คุณอิงแนะนำตัวเอง).........
............//.............................
.............”หมดกัน.....คุณอิงไม่อยู่ กูกะจะให้ลูกสาวกูบุกลุงมั่นอยู่แล้ว...555+  “ ยายพรกระซิบกับเพื่อนคนงาน
........................................................
ตลอด 1 เดือนที่ผ่านมา ทุกที่ ทุกตำแหน่งในเรือนพัก น้องวัลย์ทำหน้าที่แทนคุณอิงทุกอย่าง เว้นแต่ตอนกลางวัน เท่านั้น ที่น้องวัลย์ต้องขับรถไปเรียนที่ตัวเมืองซึ่งห่างออกไปราว 20 กิโลเมตร  และอีกสิ่งหนึ่งที่ชฎาวัลย์ยังไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่แทนคุณอิงก็คือเรื่องบนเตียง  อาจมีกอดจูบบ้าง แต่กระนั้น ถึงตอนนี้เด็กสาวก็ไม่ยอมให้ตามั่นล่วงล้ำถึงภายใน
   ในการเรียกขานชฎาวัลย์เปลี่ยนสรรพนามจากที่เคยเรียกว่าตามั่นมาเป็นอามั่น เพื่อลดช่องว่างระหว่างวัย

........................................................
 
เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 08, 2020, 09:22:21 am โดย cdx »

*

ออฟไลน์ 888888

  • Banned!

  • Tiny Member
  • *
  • 43
  • 50
    • ดูรายละเอียด
Re: วงเวียนของชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: ธันวาคม 29, 2019, 09:47:49 pm »
ขอบคุณครับ

*

ออฟไลน์ juehe

  • Full Member
  • **
  • 108
  • 0
    • ดูรายละเอียด
วงเวียนของชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: ธันวาคม 29, 2019, 09:54:14 pm »
ว้าจบแล้ว จะมาอยุ่กันครบไหมเนี่ย

*

ออฟไลน์ peat

  • Gold Member
  • *****
  • 1406
  • 1168
    • ดูรายละเอียด
Re: วงเวียนของชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: ธันวาคม 29, 2019, 09:56:09 pm »
แค่บอกว่ามีไร่กาแฟ..มีร้านกาแฟ..บั้นปลายชีวิตก็แลจะมีความสุขแล้ว..
ไหนจะมีเด็กสาวๆมาอยู่ในครอบครองอีก..
สุขใดจะเทียบเท่า..

 
เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 29, 2019, 10:03:40 pm โดย peat »

*

ออฟไลน์ ชาย ชุดแดง

  • Junior Member
  • ***
  • 478
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: วงเวียนของชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: ธันวาคม 29, 2019, 09:59:55 pm »
 ::HeyHey::ตามั่นจะได้แทงมั้ยเนี่ย

Re: วงเวียนของชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: ธันวาคม 29, 2019, 10:02:11 pm »
กว่าจะจบได้เสียน้ำไปหลายรอบล่ะ

Re: วงเวียนของชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: ธันวาคม 29, 2019, 10:03:56 pm »
ไม่อยากให้จบเลย

*

ออฟไลน์ number0

  • Junior Member
  • ***
  • 257
  • 93
    • ดูรายละเอียด
Re: วงเวียนของชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: ธันวาคม 29, 2019, 10:04:47 pm »
สุขสมแบบแฮปปี้ ฮาเร็มของตามั่น

*

ออฟไลน์ thadtanone2002

  • Junior Member
  • ***
  • 419
  • 65
    • ดูรายละเอียด
Re: วงเวียนของชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: ธันวาคม 29, 2019, 10:06:06 pm »
มีสาวมาไม่ขาดสาย ได้พักผ่อนบ้างก็ดีนะครับ

*

ออฟไลน์ ekplaywalk

  • Junior Member
  • ***
  • 537
  • 173
    • ดูรายละเอียด
Re: วงเวียนของชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: ธันวาคม 29, 2019, 10:06:34 pm »
เนื้อเรื่องดีมากเลยครับ เก็บรายละเอียดดีด้วย

*

ออฟไลน์ san5172

  • Banned!

  • Full Member
  • **
  • 126
  • 51
    • ดูรายละเอียด
Re: วงเวียนของชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: ธันวาคม 29, 2019, 10:08:42 pm »
 ::Yes!::สุขใดไหนเท่าลุงมั่นของเรา

*

ออฟไลน์ Fhatynew

  • Tiny Member
  • *
  • 25
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: วงเวียนของชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: ธันวาคม 29, 2019, 10:11:27 pm »
จบแล้ว  รอเรื่องต่อไปนะครับ

*

ออฟไลน์ boranman01

  • Senior Member
  • ****
  • 651
  • 169
    • ดูรายละเอียด
Re: วงเวียนของชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: ธันวาคม 29, 2019, 10:11:36 pm »
บทสรุปลงเอยยังไงครับ

*

ออฟไลน์ Pm Nuttakan

  • Junior Member
  • ***
  • 408
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: วงเวียนของชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: ธันวาคม 29, 2019, 10:13:06 pm »
ครอบครัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆนะตามั่น จะมีลูกกับใครคนแรกหนอ

*

ออฟไลน์ whiteshark

  • Full Member
  • **
  • 95
  • 50
    • ดูรายละเอียด
Re: วงเวียนของชีวิต …… ตอนที่ 15 (ตอนจบ)
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: ธันวาคม 29, 2019, 10:13:52 pm »
ตอนสุดท้ายคงจบแบบลงตัว คงไม่มีอะไรหักมุมนะ  ::Glad::

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ