รุ่นพี่ที่รัก cop

รุ่นพี่ที่รัก cop

  • 2 ตอบ
  • 2981 อ่าน
รุ่นพี่ที่รัก cop
« เมื่อ: สิงหาคม 04, 2020, 09:55:05 pm »



“พี่ไวน์ เย็นนี้ไปกินข้าวกัน”

อายหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มเอ่ยชวนชายหนุ่มหน้านิ่งให้ไปกินข้าวด้วยกัน มันเป็นแบบนี้มานานแล้วเพราะเธอแอบรักชายหนุ่มรุ่นพี่ที่พ่วงตำแหน่งเป็นพี่รหัสของเธอ
“ไม่ว่าง” พูดจบคนตัวโตก็เดินผ่านเธอไปแบบไม่สนใจใยดีเหมือนทุกๆครั้ง
และมันก็เป็นแบบนี้ทุกครั้งไป ไม่ว่าหญิงสาวจะเอ่ยชวนยังไงก็ไม่เห็นทีว่าเขาจะสนใจเธอเลยสักครั้ง
"เฮ้ออ.."
เธอได้แต่ถอนหายใจให้กับความใจแข็งของเขา แต่คอยดูเถอะเธอจะทำให้เจ้าชายน้ำแข็งอย่างเขามาละลายแทบเท้าเธอให้ได้เลย
.
.
.
วันต่อมา
"เป็นไงบ้าง ไปถึงไหนแล้ว"
ครีมเพื่อนสาวคนสนิทของอายเอ่ยถามออกไปเหมือนในทุกๆวัน
ก็เพื่อนรักของเขาอย่างอายไปหลงรักพี่รหัสหน้านิ่งเข้า และมาขอความช่วยเหลือจากเธอเสมอ
"เหมือนเดิมเลย" อายตอบเสียงเศร้า
มันจะเป็นแบบนี้เสมอไม่ว่าจะเป็นครั้งไหนเพื่อนของเธอก็ไม่อาจทำให้ชายหนุ่มรุ่นพี่ใจอ่อนได้สักที
"พอมั้ยแก แกตามเขามาเป็นปีแล้วนะถ้าเขาจะชอบเขาคงชอบแกไปนานแล้ว"
เพื่อนสาวที่ทนเห็นเพื่อนนั่งเศร้าต่อไปไม่ไหวจึงเอ่ยบอกออกไปอย่างจริงจัง เพราะหน้าตาอย่างเพื่องของเธอถ้าไม่มัวไปจมปักอยู่กับรุ่นพี่คนนั้นคงหาแฟนได้ไปหลายคนแล้ว
"อืม ฉันก็เหนื่อยแล้วเหมือนกัน"
หญิงสาวตอบพลางกลั้นน้ำตา มันเป็นจริงอย่างที่เพื่อนเธอบอกถึงมันจะแทงใจดำเธอบ้างแต่มันก็คือความจริง..ถ้าเขาจะรักเขาคงรักไปนานแล้ว...
"สู้ๆนะแกฉันอยู่ข้างๆแกนะ"
"ขอบใจแกมันนะครีม"
สองสาวกอดกันเพื่อเติมกำลังใจให้แก่กัน ไม่ว่าจะไม่มีใครแต่เธอมีแค่เพื่อนที่รักและหวังดีคอยอยู่ข้างๆเธอให้วันที่อ่อนแอก็ดีมากแล้วล่ะ
"น่ารักๆแบบนี้หาไม่ยากเลยนะฮ่าๆ"
"ฮ่าๆ จะไม่ปล่อยหลุดมือสักคนเลยย"
สองสาวต่างพากันหยอกล้อและหัวเราะออกมาเพื่อไม่อยากให้เครียดกับเรื่องนี้อีก
 
เวลาผ่านไป
"เฮ้อเมื่อยชะมัดเลย อยากกลับบ้านไปนอนจะแย่"
เมื่อเรียนเสร็จครีมเอ่ยออกมาอย่างสุดจะทน ทำให้อายที่ยื่นมองอยู่ข้างหัวเราะออกมา
"คิกๆ งั้นเรากลับเลยมั้ย"
"โอเคกลับดีๆนะแก"
"บ๊ายบายนะ"
จากนั้นสองสาวก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
อายที่เดินออกมาเพื่อมารอขึ้นรถแท็กซี่เพื่อกลับห้องพักอย่างเช่นทุกวันที่อยู่ไม่ไกลจากมหาลัยมากนัก
แต่แล้วต้องหยุดชะงักเพราะคนที่เคยอยากเจอทุกวันแต่ตอนนี้คือคนเดียวกันที่ไม่อยากเจอมากที่สุด ยืนอยู่ลานจอดรถทางที่เธอต้องเดินผ่านทุกวัน
'ทำไมต้องมาเจอด้วยนะ' เธอได้แต่คิดในใจและรีบก้มหน้าเดินผ่านเขาไปให้เร็วที่สุด เขาคงไม่เห็นเธอหรอกเพราะปกติเขาก็ไม่สนใจเธออยู่แล้ว
หมับ
"อ๊ะ"
แต่ก่อนที่เธอกำลังจะเดินผ่านไป มีมือใหญ่คว้าแขนเธอเอาไว้ก่อน
"รีบไปไหน"
คนตัวโตเอ่ยถามเมื่อเห็นความผิดปกติจากคนตัวเล็กตรงหน้า เพราะปกติยัยตัวเล็กจะเป็นคนเข้าแล้วยิ้มสดใสทักทายเขาตลอดแต่วันนี้มันแปลกไป..
"เอ่อ..ขอตัวก่อนนะคะอายรีบ"
ร่างบางก้มหน้าตอบไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมามองหน้าเขากลัวว่าความพยายาทั้งหมดที่จะทำมาพังทลายเพียงเพราะมองหน้าของเขา เธอกลัวใจตัวเอง
"จะไปไหนเดียวไปส่ง"
"ไม่ ไม่เป็นไรค่ะ"
อายรีบปฏิเสธทันที ถึงแม้จะแปลกใจที่เขารับอาสาไปส่งทั้งที่ผ่านมาเขาเป็นคนคอยปฏิเสธเธอตลอดแต่ว่าเธอตัดสินใจแล้วว่าจะตัดใจ เธอจะไม่คิดเข้าข้างตัวเองอีกแล้ว
"เป็นอะไรทำไมไม่มองหน้า"
ไวน์ถามเสียงนิ่งทั้งที่ในใจสับสนว่าคนตัวเล็กเป็นไรทำไมถึงแปลกไปจากเดิมขนาดนี้
"ปล่อยอายได้แล้วอายจะกลับห้อง"
"ก็เดี๋ยวไปส่งไง"
"อายบอกว่าไม่ต้องไง!!"
คนตัวเล็กเผลอตะคอกออกไปเพราะอยู่ๆเขาก็มาทำเหมือนสนใจเธอ มันทำให้เธอสบสนว่าจริงๆแล้วเขาคิดอะไรกันแน่
"เป็นอะไรทำไมไม่บอกวะ"
คนตัวโตก็หัวเสียไม่ต่างกันที่โดนคนตัวเล็กตะคอกใส่เสียงดังและเผลอบีบข้อมือเล็กแน่นขึ้น เขาทำอะไรให้เธอไม่พอใจงั้นหรอ
"แล้วพี่เป็นบ้าอะไรมาสนใจอายทำไม อายจะเป็นอะไรมันก็เรื่องของอายต่อไปนี้อายจะไม่ยุ่งกับพี่ จะไม่ชอบพี่ จะไม่สนใจพี่ อยากจะทำอะไรก็ทำไปเลยอายเหนื่อยแล้ว อายเหนื่อยแล้วได้ยินมั้ย!ฮึก"
ความอดทนก่อนหน้านี้ขาดผึงเมื่อคนตรงหน้าแสดงว่าสนใจเธอขึ้นมาทั้งๆที่ผ่านมาไม่เคยที่จะสนใจเธอแถมยังแสดงออกว่ารำคาญด้วยซ้ำ มีแต่เธอทั้งนั้นที่คอยตามเขา
"จะไม่ยุ่ง ไม่สนใจ จะไม่ชอบงั้นหรอหึ ฝันไปเถอะ"
ไวน์แสยะยิ้มอย่างเย้ยยันและนึกโมโหกับคำพูดของคนตรงหน้าก่อนจะกระชากร่างบางเข้ามาในรถคันหรูที่จอดไว้อยู่ข้างๆ
"นี่จะพาอายไปไหน ปล่อยอายนะคนบ้า"
"เงียบแล้วอยู่นิ่งๆ"
ความหน้ากลัวของคนตรงหน้าทำให้อายเงียบทันทีเพราะไม่อยากเสี่ยงกับความโมโหร้ายของเขา
"..."
.
.
.
คอนโดไวน์
เอี๊ยดดดด
"ลงมา"
"..."
"อย่าให้พี่โมโหกว่านี้อาย"
"..."
อายชะงักเมื่อเขาแทนตัวเองว่าพี่แล้วเรียกเธอว่าอายเพราะปกติเขาจะพูดแค่เธอกับฉัน ไม่เคยเลยสักครั้งที่เขาจะมองเธอว่าเป็นน้องรหัส สำหรับเขาเธอเป็นอะไรในสายตาเขาก็ไม่รู้
"อย่าให้พี่ต้องพูดซ้ำ"
"อืออ รู้แล้ว"
คนตัวเล็กหน้างอเมื่อไวน์โน้มตัวหมายจะอุ้มแต่เธอขัดไว้ก่อน
"งั้นก็ลงมา"
หมับ
"อ๊ะ จะกระชากทำไมเล่าเดินดีๆก็ได้"
"ดื้อ"
ห๊ะ เขาบอกว่าเธอดื้องั้นหรอ หึใครกันแน่ที่ทั้งดื้อทั้งเอาแต่ใจผีบ้าที่ไหนมาเข้าสิงก็ไม่รู้เเชอะ
"..."
ปัง
เสียงปิดประตูเสียงดังตามหลังจากคนตัวโตจนร่างบางสะดุ้งหน่อยๆ
เป็นครั้งแรกที่เธอได้เข้ามาให้ห้องของชายหนุ่มรุ่นพี่แม้ว่าจะเป็นพี่รหัสแต่เธอก็ไม่เคยได้เข้ามาไม่ว่าจะเรื่องไหนก็ตาม เขาเป็คนหวงตัวมากไม่เคยมีใครมาวุ่นวายกับเขาได้แม้กะทั่งเธอเอง
"พี่ไวน์ว่าอายมาทำไม แล้วทำไม่ต้องมาที่ห้องพี่ด้วย"
อายเอ่ยถามที่สงสัยทันทีที่คนตัวโตเดินมานั่งโซฟาข้างๆ
"มาเคลียร์"
"เคลียร์อะไรอะ"
คนตัวเล็กเอ่ยถามอย่างสงสัยเพราะคิดไม่ออกว่ามีเรื่องอะไรที่ต้องเคลียร์หรือเธอไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจจนต้องลากเธอมาถึงห้องรึป่าวนะ
"ที่บอกว่าจะไม่สนใจไม่ชอบแล้วคืออะไร"
"กะ..ก็อย่างที่บอก"
อายหันหน้าหนีเมื่อเขาถามสิ่งที่สงสัยออกมา ที่พาเธอมาที่นี่เพราะเรื่องนี้สินะ แล้วเขาสงสัยอะไรสนใจด้วยรึไงนะ
"คิดดีแล้วใช่มั้ยที่กล้าพูดแบบนี้"
ไวน์ถามเสียงเรียบอย่างข่มอารมณ์ เขาโมโหที่คนตัวเล็กบอกแบบนั้น คิดจะเลิกชอบเขางั้นหรอฝันไปเถอะยัยตัวแสบ!
"ใช่ อายจะ...จะไม่ชอบอื้อออออ!"
แต่ก่อนที่อายจะได้พูดจบประโยคไวน์ก็กระชากต้นคอขาวเข้ามาใกล้ก่อนจะประกบปากลงไปอย่างแรงคล้ายลงโทษที่คนตัวเล็กกล้าพูดออกมาว่าจะไม่ชอบเขาแล้ว
"อื้มม"
ไวน์ครางอย่างพอใจเมื่อได้ลิ้มลองความหอมหวานจากคนตรงหน้า มันดีมาก..มากกว่าตอนที่เอาไปคิดเองเสียอีก
ปากหนาดูดเม้มปากบางอยากดูดดื่มค่อยๆละเมียดละไมโลมเลียอยากใจสั่งแบ้วใช้ลิ้นชอนไชเข้าไปให้ปากเล็กๆแล้วดูดดึงเรียวลิ้นจนจนมุม ความหอมหวานที่ได้รับมันดีมาก ดีจนคิดว่าจะไม่ยอมให้ใครได้มาสัมผัสอีกแน่ถ้าไม่ใช่เขา
"อื้อ แฮ่กๆพะ..พอก่อน"
คนตัวเล็กผลักออกเบาๆเพราะเกือบจะขาดอากาศหายใจจากจูบดูดวิญาญของคนตรงหน้า
เธอทำหน้าเลิ่กลั่กเมื่อชายหนุ่มรุ่นพี่เอาแต่มองหน้าเธอไม่หลยไปไหน คนที่ทนไม่ไหวแล้วเขินจนตัวแดงแบบเธอจำต้องไปคนก้มหน้าหนีเมื่อไม่สามารถทนต่องสายตาของเขาได้ มันช่าง..ร้อนแรงเสียจริง
"อย่าบอกว่าจะไม่ชอบพี่แล้ว..เพราะว่าอายจะไม่มีวันทำได้"
"?"
"เพราะอายต้องชอบพี่ตลอดไป..นะครับ"
เฮือกกก! แรงมาก..ดาเมจแรงมากจริงๆ ตอนนี้คนตัวเล็กแข็งค้าง ไม่รู้ว่าต้องไปต่อยังไง มาถึงจุดนี้เธอไม่ไหวจริงๆ
เธอไม่คิดว่าคนที่รำคาญเธอในวันนี้จะมาบอกให้เธอชอบเขาต่อไปในวันนี้
"ทำไม.."
เสียงที่เปล่งออกไปช่างเบาเหลือเกินแต่กลับทำให้เขาได้ยินมันอย่างชัดเจน ในขณะที่ห้องมันเงียบมีแค่เสียงหัวใจสองดวงที่เต้นแรงจนกลัวว่ามันจะหลุดออกมาให้อีกฝ่ายได้เห็น
"พี่ชอบเรา ชอบมานานแล้วด้วย"
ห๊ะ!! พี่ไวน์ชอบฉัน!
"พี่ชอบเรา ชอบมานานแล้วด้วย"
ห๊ะ!! พี่ไวน์ชอบฉัน!
"..."
จากที่ไวน์พูดออกไปจนทำให้หญิงสาวรุ่นน้องนิ่งสงบกำลังช็อคกับสิ่งที่ได้ยิน
เธอคิดมาเสมอว่าคนอย่างไวน์ไม่มีทางที่จะมาชอบเธอได้เลยเพราะทุกครั้งที่เธอเข้าหาเขาเขาจะแสดงออกเสมอว่าไม่สนใจเธอแต่มาวันนี้กลับมาบอกว่าชอบเธอ บ้าไปแล้วแน่ๆ
"รู้มั้ยว่าตลอดเวลาที่เราเข้าหาพี่ พี่พยายามห้ามใจตัวเองแค่ไหนที่จะไม่ให้มันคิดกับเรามากไปกว่าน้องรหัส แต่แล้วสุดท้ายพี่ก็แพ้ใจตัวเองยิ่งเห็นตอนที่เราไม่สนใจพี่ตอนนั้นพี่รู้เลยว่าถ้าพี่ไม่มีเราพี่ทนไม่ได้จริงๆ"
"ที่พูดมาจริงๆหรอคะ อายไม่ได้ฝันใช่มั้ย"
ทันทีที่คนตัวเล็กถามจบไวน์ไม่ได้ให้คำตอบเป็นคำพูดแต่เขาแสดงออกโดยการคว้าท้ายทอยของเธอเข้ามาใกล้แล้วใช้ริมฝีปากแตะลงเบาๆที่ปากบางของคนตรงหน้าทันที
"อื้ออ"
คนตัวเล็กครางในลำคออย่างตกใจเมื่อได้รับจูบจากหนุ่มรุ่นพี่เป็นครั้งที่สองยอมรับว่าเธอรักเขามาก ยิ่งได้รับรู้ความรู้สึกของเขาแบบนี้เธอยิ่งได้ใจ
จ๊วบ จุ๊บ จ๊วบ
เสียงดูดดึงริมฝีปากดังขึ้นมาคนตัวเล็กเริ่มลุกเขาบ้าง เธออยากให้เขาติดใจและหลงใหลในเธอและคิดว่าเธอจะไม่ยอมปล่อยเขาไปไหนเป็นแน่
"อืมม หวาน"
ไวน์ใช้ลิ้นชอนไชเข้าไปในโพลงปากหวานอย่างหยุดไม่อยู่ ความหอมหวานในตัวเธอปลุกให้สิ่งที่สงบอยู่ให้ตื่นขึ้นมาจนคับเป้ากางเกงนักศึกษา
"พะ..พี่ไวน์"
"อายพี่ขอได้มั้ย"
อายหน้าแดงขึ้นมาทันทีที่หนุ่มรุ่นพี่เอ่ยขอแต่ยังไม่ทันทีเธอจะตอบรับเขาก็ยกมือหนาขึ้นมาขย้ำหน้าอกของเธออย่างแรง
"อ๊ะ อ๊าา มันเสียว"
คนตัวเล็กครางเสียงหลงและแอ่นหน้าอกเจ้าหาเขาทันทีเมื่อได้รับความเสียวซ่านที่ชายหนุ่มมอบให้
"อ่าส์ พี่ไม่ได้อยากเป็นพี่รหัสตั้งแต่แรกแล้ว"
"ทะ..ทำไมคะ"
"เพราะพี่..อยากเป็นผัวอาย"
พูดจบคนตัวโตก็เลื่อนมือลงไปใต้กระโปรงของหญิงสาวแล้วล้วงเข้าไปใช้นิ้วแวกกางเกงในลูกไม้ตัวบางออกแล้วสอดนิ้วเข้าไปในกลีบกุหลาบของหญิงสาวทันที
สวบๆ แจ๊ะๆๆ
"อ๊าส์ อ๊ะๆๆๆพะ..พี่ไวน์มัน..มันอ๊าส์"
เธอครางเสียงหลงเมื่อไวน์ใช้นิ้วกระแทกเข้าออกอย่างแรงและเร็ว มันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ทีได้รันมันเสียวเหมือนใจจะขาด
"มันอะไรหืมมม"
ไวน์มองภาพตรงหน้าอย่างข่มอารมณ์เพราะภาพที่เห็นมันทำให้ท่อนลำของเขาแข็งตัวจนอึดอัด เสียงครางหวานๆกับหน้าตาที่เสียวซ่านของเธอมันทำให้เขากำลังจะหมดความอดทน
"สะ..เสียว เสียวมากอ๊ะๆๆ"
"อยากได้มากกว่านี้มั้ย"
"ยะ..อยากค่ะ ทำให้อายที"
หึ คนตัวโตพอใจในคำตอบก่อนที่จะปลดเปลืองเสื้อผ้าของเขาและเธอออกจนหมดและใช้มืออีกข้างขย้ำหน้าอกที่ใหญ่จนล้นมืออย่างเมามัน
"ใหญ่มาก ขอดูดนะ"
มันไม่ใช่การขออนุญาตแต่มันคือการพูดลอยๆออกมาเท่านั้นเพราะทันทีที่พูดจบร่างสูงก็มก้มลงมางับที่ยอดดอกสีชมพูของเธอทันที
"อ๊ะๆๆอ๊างๆๆ"
ความเสียงแล่นพล่านเมื่อไวน์ทั้งดูดยอดดอกเขาใช้มือหนึ่งขย้ำที่หน้าอกอีกข้างและมืออีกข้างยังกะทุ้งเข้าออกในร่องน้อยๆของเธอ
"พี่จะเข้าไปแล้วนะครับ"
ร่างสูบอกเสียงพร่าเมื่อตัวเองทนไม่ไหว เขาใช่มือชักรูดแก่นกายสองสามครั้งก่อนที่จะนำมาจ่อที่ร่องรักของคนตัวเล็ก
"พะ..ไวน์คือว่าา.."
แต่ก่อนเขาจะนำมันใส่ร่องของเธอคนตัวเล็กก็พูดเสียงสั่นพลางใช้มือผลักที่หน้าท้องแกร่งเป็นเชิงห้าม เพราะเธอกลัว มันเป็นครั้งแรกของเธอที่ยอมให้เขามาจนถึงตอนนี้เพราะเธอรักเขาแต่จู่ๆกลับเกิดความกลัวขึ้นมาดื้อๆ
"ไม่ต้องกลัวพี่จะทำเบาๆ"
ไวน์ยิ้มเอ็นดูเมื่อเห็นคนตัวเล็กสั่นเป็นเจ้าเข้า เขาไม่ยอมให้เธอไปไหนอีกเธอเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้นรู้สึกดีที่เขาเป็นคนแรกของเธอ
"พี่ทำต่อนะ"
หงึกหงึกคนตัวเล็กเขินจนหน้าแดง พยักหน้าเป็นเชิงอนุญาตให้เขาทำต่อ
สวบ สวบ
"มะ..มันจะ..เจ็บอื้อออ!"
ความเจ็บวิ่งเข้าเล่นงานเมื่อไวน์ดันท่อนลำใหญ่เข้ามาในตัวของเธอ
"อย่าเกร็งนะคนดี อ่าส์~ โคตรดี"
จ๊วบบๆ
ไวน์โน้มหน้าเข้าไปจูบและใช้มือบีบหน้าอกใหญ่เพื่อให้เธอผ่อนคลายลง และมันได้ผลเมื่ออายลดความเกร็งลงแล้ว
ปึก
"อ๊าาส์"
"อ๊ายยยย"
สองเสียงครางดังไปทั่วห้องเมื่อเขาดันมันเข้าไปจนสุด
"จะขยับแล้วนะพี่ไม่ไหว"
พรึ่บๆๆ ตับๆๆๆๆ
เสียงหยาบโลนดังขึ้นไปทั่วเมื่อคนตัวโตกระแทกเอวสอบเข้าหาร่องรักของคนตัวเล็กรัวๆ
"อ๊ะๆๆๆๆๆ อ๊างๆๆๆๆ"
อายครางเสียงหลงเมื่อความเจ็บแปลงเป็นความเสียวมันเสียวจนเธอแทบจะขาดใจ
"อ๊าส์ โคตรแน่น"
ไวน์ครางในลำคออย่างพอใจ ร่องน้อยๆขอเธอตอดรัดเขาจนแทบจะแตก
"พะ..พี่ไวน์อะ..อายเสียว อ๊ะๆๆ"
"พี่ก็เสียวครับเราอย่าขมิบพี่แรงอ่าาส์"
ตับๆๆๆๆๆ
เสียงเนื้อดังกระทบกันกับเสียครางของสองร่างที่กำลังร่วมรักกันอยู่ไม่มีท่าทีที่จะเบาลงเลยมีแต่ดังขึ้นจนทั้งห้องลุกเป็นไฟเพราะอารมณ์สวาทของทั้งคู่
สวบๆๆๆ ปักๆๆๆ
"อ๊าๆๆ ท่านี้มะ..มันลึกอ๊ะๆๆๆ"
"แล้วดีมั้ยครับ"
"อ๊ะๆๆอ๊างๆๆ ดีค่ะดีมาก สะ..เสียวมาก"
เธอครางอย่างลืมอายเมื่อคนตัวโตนอนตะแคงข้างแล้วขยับเอวหน้าเข้าออกอย่างไม่ออมแรง มันเสียวจนต้องกำเบาะโซฟาไว้แน่น
"อ่าส์ ขมิบอีกๆ"
"อ๊างๆๆๆ ดูดนมอายให้หน่อยมันคัด"
อายร้องบอกเขาเมื่อทนความต้องการที่ได้รับไม่ไหว มันต้องการให้เขาดูดมันแรงๆ
"แม่ง จะดูดให้ช้ำเลย"
สวบๆๆตับๆๆๆจ๊วบๆๆ
ทั้งเสียงเนื้อที่กระทบกันด้านล่างและเสียงดูดดึงยอดดอกดังระงมไปทั่วห้อง
มันดีมาก มากจนไม่อยากให้จบ อยากจะทำรักกับเธอไปเรื่อยๆจบกว่าจะเช้า
"อะๆๆ อ๊าส์ๆๆ เสียวมาก"
"หันหลัง"
ชายหนุ่มสั่งให้หญิงสาวหันหลังให้อยู่ในท่าคลานเขา ก่อนจะใช้ท่อนเอ็นแทงเข้าไปในช่องรักทีเดียวจนสุดลำ
สวบปัก!
"อ๊าง มันจะ..จุกอ๊ะๆๆๆ"
ปักๆๆ พลับๆๆๆ
"อ่าส์จะเอาให้เดินไม่ไหวเลย โคตรเสียว"
"คะ..เค้าไม่ไหวแล้วอ๊ะๆๆ"
ร่องรักขมิบถี่ๆเมื่อใกล้ถึงฝั่งฝัน ความรู้สึกพุ่งขึ้นจุดสูงสุดต้องการการปลดปล่อย
"จะเสร็จแล้วหรอ พร้อมกัน"
ตับๆๆๆๆ
ไวน์เร่งสะโพกหนาให้เร็วขึ้น เพราะเขาและใกล้จะถึงฝังฝันเต็มที ดีอะไรขนาดนี้
"อ๊ะๆๆอาส์พะ..พี่ไวน์อายจะเสร็จแล้ว อ๊าๆๆ"
"อีกนิดๆอ่าส์"
พลับๆๆๆๆๆ
"อ๊ะๆๆอ๊างงงงงงงงงงง"
พรู๊ดดดดด
"อ๊าาาาส์"
"งื้อออ พี่ไวน์แตกในหรอคะ"
คนตัวเล็กตาโตตกใจเมื่อรับรู้ถึงความอุ่นในโพล่งสวาท
เขาปล่อยในกับเธองั้นหรอ เข้าไม่ได้ป้องกันตั้งแต่แรกแล้วต่างหาก
"มันอุ่นดีหึหึ"
คนตัวโตยิ้มเจ้าเล่ห์ เพราะเอาสดแต่ในมันรู้สึกดีกว่าใส่ถุงเป็นไหนๆโดนเฉพาะกับยัยตัวเล็กตรงหน้า
ยิ่งทำหน้างอเง้ายิ่งหน้ารัก อยากจะจัดอีกซักรอบให้หายหน้าบึ้งจริงๆ
"งื้ออคนบ้า"
"ใช่บ้า บ้าเอาเราด้วย"
"อ๊ายย จะพาอายไปไหน"
คนตัวเล็กร้องเสียงหลงเมื่อจบประโยคคนรุ่นพี่ก็อุ้มเธอแนบอกก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องนอน
"ไป'รัก'เมีย"
อายก้มหน้าซบอกแกร่งอย่างเขินอายกับคำพูดของเขา เธอไม่คิดว่าคนนิ่งๆแบบเข้าจะดุขนาดนี้ งื้อออใจสั่นไม่ไหว
 
แล้วไวน์ก็สอนบทรักให้คนตัวเล็กจนเกือบเช้า จนอายเองลุกไปเรียนไม่ไหวเพราะบทรักที่ร้อนแรงของเขาทำให้เธอขาอ่อนไปโดยปริยาย
.
.
.
.
.
 
 
ครืดดด ครืดดด
"ฮัลโหลค่ะ"
อายหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับสายทันทีที่เห็นว่าใครโทรมา
หลังจากวันนี้ที่ไวน์กับเธอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน เขาก็หาโอกาสที่จะทำรักกับเธออยู่เรื่อยจนเรียกได้ว่ามีโอกาสเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น เธอได้รู้ว่าพี่ไวน์ของเธอนั้นหื่นมากกก เขาตามติดเธอแจจะห่างกันก็แค่ตอนเรียนเท่านั้นอย่างตอนนี้ที่เธอเลิกเรียนปุปเขาก็โทรมาปัป
(เรียนเสร็จแล้วใช่มั้ย)
"ค่ะ อายกำลังจะกลับแล้วพี่ไวน์มีอะไรรึป่าว?"
แต่ที่จริงคงไม่ต้องถามหรอกเพราะปกติตอนที่เธอเรียนเสร็จเขาจะพาเธอไปกินข้าวแล้วกลับห้องแต่ไม่ใช่ห้องเธอหรอกเป็นห้องเขามากว่าจนตอนนี้ของของเธอมากกว่าของเขาเองซะอีก
(ไปกินข้าวก่อน รอพี่แปปนึ่งกำลังถึงแล้ว)
คนตัวโตเอ่ยบอกก่อนจะวางสายไปโดยไม่รอความเห็นจากเธอเลยสักนิด
.
.
.
ผ่านไปสักพักก็มีรถคันหรูเข้ามาจอดหน้าตึกที่อายเรียน ไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่เขารู้ว่าเธอเรียนตึกไหน เพราะเขารู้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอทั้งนั้น
ปึก
"รอนานมั้ย"
ไวน์เปิดประตูรถลงมาหาหญิงสาวรุ่นน้องที่นั่งรอใต้ตึกแล้วเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน
"ไม่นานค่ะ"
คนตัวเล็กยิ้มตอบเขาทำไมละมุนแบบนี้นะไม่เหมือนพี่ไวน์คนเดิมเลยสักนิด
"งั้นไปกินข้าวกันก่อนแล้วค่อยกลับ"
"โอเคค่ะ"
หมับ
คนร่างสูงคว้ามือนุ่มไปจับแล้วออกแรงดึงให้คนตัวเล็กเดินตามไปเงียบๆท่ามกลางสายตาของคนแถวนั้นที่มองมาอย่างสงสัย
ทุกคนต่างรู้จักไวน์ดีเพราะนอกจากเขาจะหล่อรวยและเรียนเก่งยังเป็นที่ชื่นชอบของสาวหลายๆคนเลยด้วยแต่ก็ไม่เคยเห็นเขาสนใจใคร
แต่วันนี้กลับเจอเขาเดินจับมือกับน้องรหัสของเขาเอง ทำให้เกิดเสียงซุบซิบนินทาตลาดที่สองร่างเดินผ่านไป
พรึ่บ
"เอ่อ..พี่ไวน์คะอายว่าอายเดินเองก็ได้ค่ะ"
คนตัวเล็กที่รู้สึกอึดอัดกับสายตาของคนรอบข้างรีบดึงมือออกจากมือหนาทันที แม้จะรู้สึกดีที่เขาแสดงออกต่อให้คนอื่นแต่เธอก็ยังไม่ชินกับสายตาที่ผู้คนเหล่านั้นมองมาสักที
"สนใจคนอื่นมากกว่าพี่?"
ไวน์ถามเสียงนิ่งเมื่อเห็นอาการของหญิงสาว เธอแคร์คนอื่นที่มองมามากกว่าเขาสินะหรือว่าเธออาย ไวน์คิดไปต่างๆนาๆเพราะการที่เธอแสดงออกแบบนั้นมันทำให้เขาคิด
หมับ
"ปะ..ป่าวนะคะ อายแค่อึดอัดที่ต้องถูกมองเหมือนเราทำอะไรผิด"
อายรีบเอื้อมมือไปจับมือหนาทันทีที่รู้สึกว่าทำให้เขาคิดมากไป เธอแค่ไม่ชินที่ต้องมาเจอสถานะการแบบนี้
คนตัวเล็กก้มหน้างุดไม่กล้าเงยมามองหน้ารุ่นพี่ เขาจะโกรธเธอมั้ยนะ
"เดี๋ยวพี่จัดการเอง"
"?"
พูดจบคนตรงหน้าก็ไม่ได้ตอบอะไรอีกเจาออกแรงดึงมือเธอให้เดินตามไปที่รถที่จอดอยู่ก่อนจะออกรถไปทันที





.
.
.
คอนโดไวน์
หลังจากกินข้าวเสร็จคนตัวโตก็พาเธอกลับที่ห้องทันที แม้เขาบอกว่าจะจัดการเองแต่เธอก็ยังคิดไม่ตกเรื่องนี้อยู่ดี
"มานี่"
"อ๊ะ จะ..จะทำอะไรคะ"
คนตัวโตที่เดินไปนั่งโซฟากลางห้องเอ่ยเรียกหญิงสาวให้เข้าไปหาก่อนที่จะดึงเธอลงมานั่งตักโดยยังไม่ทันตั้งตัว
"คิดอะไรหืมม"
เขาถามเมื่อเห็นหญิงสาวทำหน้าเหมือนคิดอะไรอยู่ตลอดเวลา แต่ก็คงไม่พ้นเรื่องของเขาและเธอนั้นแหละ
"อายขอถามอะไรพี่หน่อยได้มั้ยคะ"
"ว่า"
เมื่อเห็นอายถามด้วยทำหน้าจริงจังจึงทำให้ไวน์ตอบรับเสียงเรียบว่าพร้อมตอบแล้ว
"..อายเป็นอะไรสำหรับพี่คะ"
คนถามก้มหน้างุดถามเสียงเบาอย่างกลัวคำตอบ ทุกวันที่อยู่ด้วยกันมันไม่มีสถานะที่ชัดเจนจนทำให้เธอหวั่นใจว่าเขาจะไม่จริงจังกับเธอเหมือนที่คนอื่นๆเขาพูดกัน..
"เป็นเมีย"
"พะ..พี่ไวน์"
อายมองหน้าเขาอย่างตกใจที่ไวน์บอกออกมาแบบนั้น หัวใจดวงน้อยๆเต้นแรงไม่เป็นจังหวะเพียงแค่เขาเอ่ยออกมาแบบนั้น
"เราเป็นของพี่ ของพี่คนเดียว"
พูดจบคนตัวโตก็โน้มหน้าเข้าไปจูบที่ปากเล็กทันที
เขาจะทำให้ทุกอย่างชัดเจนคนตัวเล็กจะได้ไม่ต้องคิดมากแบบนี้
"อื้มม"
จ๊วบๆๆ
"พี่ไวน์ขาา~"
อายเรียกเขาเสียงหวาน เธอหลงเขาแล้วจริงๆทั้งรักทั้งหลงในเพลิงสวาทที่เขามอบให้จนไปไหนไม่รอด
"อ่าส์ เรียกแบบนี้ไม่อยากนอนสินะ"
พรึบ
คนตัวโตชะงักเมื่อถูกมือเล็กดึงมือเข้ามาในห้องนอนแล้วถูกผลักไปนอนบนเตียงอย่างแรงจนล้มตัวนอนบนเตียงจากฝีมืคนตรงหน้า
ก่อนที่เธอจะขึ้นไปคล่อมทับบนร่างสูงแล้วปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกช้าๆอย่างยั่วยวนจนคนมองถึงกับคำรามออกมากับความร้อนแรงของเธอ
"กรอดด ตัวแสบบ"
ไวน์กัดฟันพูดอย่างข่มอารมณ์ แล้วได้แต่คิดในใจว่าเมียเขาโคตรเอ็กซ์
"วันนี้อายจะทำให้เองนะคะ"
เธอยิ้มเจ้าเล่ห์เพราะคิดว่าอยากทำให้เขาหลงเธอบ้าง ถ้าเธอไปไหนไม่รอดเขาก็ต้องไปไหนไม่รอดเหมือนกัน
สวบๆๆๆ
มือเล็กเลื่อนลงมาปลดเข็มขัดของชายหนุ่มออกแล้วถอดกางเกงนักศึกษาแล้วก็ชั้นในของเขาออกก่อนจะใช้มือชักลูดท่อนลำที่ขยายใหญ่จนเต็มมือ
"อื้ออ ใหญ่จังเลยคะ"
"ซี๊ดด ลองอมดูมันอยากเข้าไปในปากหนูนะ"
ไวน์เอ่ยบอกเสียงกระสั่น แค่มือเล็กนุ่มนิ่มยังเสียวขนาดนี้ถ้าเข้าไปอยู่ในปากเล็กๆนั้นจะดีขนาดไหนกัน
แผล่บๆ จ๊วบๆ
"อ๊าส์ ซี๊ดดดีมากคนเก่ง"
ทันทีที่อายใช้ลิ้นเลียรอบหัวแดงก่ำและใช้ปากคลอบท่อนเอ็นจนคับปากและขยับขึ้นลงเร็วขึ้นจนไวน์ร้องครางออกมา
อ๊อกๆๆๆ
เกิดเสียงลามกขึ้นมาดังไปทั่วห้องถ้าหากว่าห้องของเขาไม่เก็บเสียงป่านนี้ข้างห้องคงมาเคาะบอกให้เบาๆเป็นแน่
"อ๊าๆ พอก็ก่อนพี่อยากแตกในตัวอาย"
คนตัวเล็กหน้างออย่างขัดใจเมื่อถูกห้ามแต่ก็ยอมผละออกแต่โดนดีก่อนที่จะขยับขึ้นไปจับท่อนเอนตั้งขึ้นมาจ่อที่ร่องรักที่มีน้ำหล่อลื่นไหลออกมาไม่หยุดแล้วค่อยๆนั่งทับจนท่อนลำเข้าไปในโพล่งสวาทจนสุดความยาวของมัน
"อ๊ะ อ๊าาๆๆๆ เสียว"
"ซี๊ดด โคตรฟิตเลยวะ"
พลั่บๆๆๆ ตับๆๆๆ
เสียงหยาบโลนดังแจ่งกับเสียงครางของทั้งสองร่างชายหญิงที่กำบังร่วมรักกันอยู่อย่างร้อนแรง
"พี่ไวน์ขาา เสียวมั้ย อ๊ะๆๆๆ"
"เสียวมาคนดี ขย่มแรงอีก"
"อิ๊ๆๆๆอ๊าๆๆๆแบบนี้ดีมั้ยย"
คนตัวเล็กขย่มลงมาอย่างแรงพร้อมขมิบตอดเขาถี่ๆจนคนตัวโตกัดฟันกรอดข่มความเสียวซ่านและทรมานในเวลาเดียวกัน
"อ๊าแกล้งหรอ นี่แน่ะๆ"
ตับๆๆๆปักๆๆๆๆ
ไวน์จับเอวคอดไว้แน่นก่อนที่จะสวนกระแทกกับไปทั้งรัวและแรงจนคนด้านบนครางลั่น
"อ๊ะๆๆๆอ๊างๆๆๆ อ๊ายพี่ไวน์เบาๆเค้าเสียวอ๊ะๆๆ"
พรึบ ตับๆๆๆๆ
"เป็นไง ดีมั้ยเมีย"
ไวน์พลิกตัวคนตัวเล็กให้มาอยู่ด้านล่างแทนก่อนที่จะกระแทกแก่นกายเข้าหาเธออย่างไม่ออมแรง
"ด..ดีค่ะ แรงอีกพี่ไวน์อายจะ..จะอ๊าๆๆจะเสร็จแล้ว"
อายบอกเสียงกระท่อนกระแท่นเนื่องจากโดนโจมตีจุดเสียวกระสั่น
จ๊วบๆๆ จุ๊บ
"ทนอีกนิด รอพี่ก่อน"
ปักๆๆจ๊วบๆ
เสียงดูดดึงหน้าอกบวกกับเสียงเนื้อกระทบกัน มันช่างเพิ่มให้บรรยายกาศมันดีขึ้นเสียจริง
"งื้อออ อ๊าๆๆๆ"
"เมียพี่ตอดสุดยอดเลยซี๊ดดเสียวหัวสัส"
คำหยาบถูดพ้นออกมาคำแล้วคำเล่าเมื่อความเสียวที่ได้รับเข้าครอบงำ สมองขาวโพนความรู้สึกพุ่งทะยานขึ้นสูงเมื่อใกล้ถึงจุดสูงสุด
พลั่บๆๆๆๆๆ
"อ๊ะ อ๊างๆๆๆเค้ามะ..ไม่ไหวแล้ว"
"อ๊าพร้อมกันครับ"
ปักๆๆๆๆ พลั่บบๆๆๆๆ
"อ่าส์แตกแล้วแตกแล้ว"
"อ๊ะๆๆๆๆ อ๊าอ๊ายยยยยยยยย"
พรู๊ดดดดด
"อ๊าส์"
สิ้นสุดบทรักอันเล่าร้องเมื่อทั้งสองร่างได้ปลดปล่อย
"แฮ่กๆๆ"
"หึแค่นี้ก็เหนื่อยหรอ"
คนตัวโตหัวเราะเบาๆเมื่อคนในอ้อมกอดหายใจอย่างเหนื่อยๆ เมียเขาน่ารักจริงเขาหลงเธอเกินไปไม่ว่าเธอจะทำอะไรมันก็น่ารักไปหมด
"ใครจะไปอึดเท่าพี่กันเล่า"
อายแหวใส่ชายหนุ่มทำเป็นโวยวายกลบเกลื่อนความเขินเมื่อเขาล้อจนเธอหน้าขึ้นสีเพราะความอาย
ปักๆ
"อ๊ะๆ อย่าขยับสิ"
"ว่าใครห๊ะ อยากโดนอีกรึไง"
เขาอยากจะแกล้งเธอเลยขยับท่อนเอ็นแรงๆที่ยังไม่ได้เอาออกจากร่องอุ่นๆของเธอเพราะมันไม่จบแค่รอบเดียวแน่
"พะ..พอแล้วเค้าง่วงแล้ว"
"ใครจะพอ รอบเดียวมันไม่พอหรอกเน๊อะหึหึ"
ไวน์ยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อเขาไม่คิดที่จะจบแค่รอบเดียวอยู่แล้ว
พลับๆๆๆๆ
"อ๊ะๆๆดะ..เดี๋ยวก่อน.."
ก็มีแต่เขานั้นแหละที่ไม่เคยพอสักที เป็นแบบนี้ทุกที่เขาไม่เคยจะยอมให้เธอนอนง่ายๆหรอก วันนี้ก็เช่นกันเชื่อสิ
ซึ่งมันก็เป็นแบบนั้นไปเรื่อยๆจากหนึ่งรอบเป็นสองรอบและเรื่อยๆจนเธอไม่ไหวหลับไปเขาถึงยอมหยุดแล้วนอนกอดเธอไปจนเช้า



.
.
.
ปักๆๆๆ
"อ๊ะๆๆอ๊าๆๆๆ บะ..เบาๆหน่อยค่ะ"
เสียงครางเสียวซ่านของอายดังไปทั่วห้อง เมื่อโดนชายหนุ่มรุ่นพี่อัดกระแทกท่อนเอ็นเข้ามาอย่างไม่ลดละ
"ซี๊ดด แน่นชิบ"
"พะ..พี่ไวน์อายเหนื่อยไม่ไหวแล้วอ๊ายๆๆ"
หญิงสาวท้วงบอกเมื่อชายหนุ่มร่วมรักกับเธอเป็นเวลากว่า3ชั่วโมงแล้วแต่ไม่มีท่าทีว่าจะหยุด
พลั่บๆๆๆ
"อ่าา รอบสุดท้ายแล้วครับ"
เขาบอกก่อนจะเร่งจังหวะรักให้หนักหน่วงและเร็วยิ่งขึ้น เพราะทนต่อความเสียวที่ได้รับไม่ไหวเช่นกัน
ปักๆๆตับๆๆ
"อ๊างๆๆ เสียววอ๊าา"
"ครางเรียกผัวหน่อยครับ"
คนตัวโตบอกพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อต้องการแกล้งคนใต้ร่างให้เธอเขินอาย
และเป็นไปตามคาดคนตัวเล็กเม้มปากแน่นไม่ร้องแบบที่เค้าบอก
ปักๆๆๆ
"จะร้องมั้ยหืมม"
"อ๊ะ มะ..มันจุกนะ"
คนตัวเล็กร้องเสียงหลงเมื่อคนตัวโตถอนท่อนลำออกไปจนเกือบสุดแล้วตอกเข้ามาเน้นๆหลายที
"อ่าซี๊ด ทรมานมั้ยครับ"
ปักๆๆๆ
"อ๊าๆๆทรมานจะ..ใจจะขาดอ๊ะ ช่วยอานทะ..ที"
"บอกให้เรียกผัวก่อน"
คนตัวโตยังแกล้งเธอโดยการผ่อนแรงลงเป็นขยับช้าๆเนิบๆจนคนใต้ร่างทรมานจะขาดใจ
เขาเองก็ไม่ต่างกันถึงจะอยากกระแทกแรงๆแค่ไหนแต่ก็ยังอยากฟังคำว่าผัวจากปากเธอ
"งื้อออ ย..อย่าแกล้งเค้า"
คนตัวเล็กหน้าแดงลามไปถึงหนูบ่นเสียงเบาอย่างเขินอาย
"งั้นก็พอแค่นี้แหละ"
พรึบบ
"อ๊ะ ผะ..ผัวขาา~ช่วยทำเค้าแรงๆทีอ๊ะๆๆๆ"
ก่อนที่ไวน์จะถอนแก่นกายออกคนตัวเล็กก็ดึงเข้าไว้ก่อนจะเอ่ยบอกเสียงหวาน เพราะความต้องการมันพุ่งสูงจนอยากจะปลดป่อยเต็มที
ทันทีที่ไวน์ได้ฟังคำที่หญิงสาวเอ่ยออกมาทำให้เขาหมดความอดทน กระแทงท่อนลำเข้าออกจากร่องรักที่ขมิบตอดทีๆรัวๆทันที
ตับๆๆๆๆ
"อ๊าส์ๆ กรอดสุดยอดเลยเมีย"
พลับๆๆๆ
"อ๊ะๆๆๆ อ๊ายยๆ"
"จูบหน่อย"
จ๊วบบๆๆ ซู๊ดด
เสียงเนื้อกระทบกันบวกกับเสียงจูบแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม ทั้งห้องข้าวของเสื้อผ้ากระจัดกระจายเนื่องจากการร่วมรักกันมาเป็นเวลานาน
ตับบบๆ
"อะ..อายไม่ไหวแล้วจะสะ..เสร็จแล้ว อ๊างงๆ"
"พร้อมกันนะครับ
บทรักเร่าร้อนขึ้นเมื่อทั้งสองร่างกำลังจะถึงจุดสูงสุด
มือหนาจับเอวคอดแน่นก่อนจะอัดกระแทกเอวสอบรัวๆเมื่อใกล้ถึงฝังฝัน
พลับๆๆๆๆ
"อ๊ายยๆๆๆๆ อ๊าาาส์"
พรู๊ดดด
"ซี๊ดด อ่าา"
สองเสียงครางดังประสานกันเมื่อถึงคราวปลดปล่อย เขาปล่อยเข้าไปในตัวของเธอทุกหยดจนหมด
จุ๊บ ฟอด
เขาถอนแก่นกายออกก่อนจะจูบที่ปากบางเบาๆแล้วหอมที่ขมับของคนตัวเล็กที่นอนหมดแรงอย่างรักใคร่
พรึบเขาจัดการหุ่มผ้าให้เธอเมื่อคนตัวเล็กหลับลงแล้ว หยิบผ้าขนหนูมาใส่พันรอบเอวอย่างมิ่นเหม่อก่อนที่จะเดินออกมาจากห้องนอน
.
.
ก๊อกๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้นตอนชายหนุ่มกลับเขามาจากระเบียงหลังจากสูบบุหรี่เสร็จ
เขาเดินไปเปิดประตูและทันทีที่เห็นร่างบางหน้าตาสะสวยตรงหน้าก็พุ่งเข้ามาสวมกอดเขาอย่างแรงโดยไม่ทันตั้งตัว
ฟอดดด
"คิดถึงจังเลย"
ร่างบางหอมแก้มเขาฟอดใหญ่ด้วยความคิดถึง เพราะไม่ได้เจอกันมานาน
"วิวมาได้ไง"
คนตัวโตชะงักไปนิดหน่อยกะจะหาเสียงเจอแล้วเอ่ยถามคนตรงหน้าละคนตกใจปนสงสัย
"มาเซอร์ไพรส์ไง ทำไม่ทำหน้างั้นไม่คิดถึงเค้าหรอ"
คนตัวเล็กหน้างอเมื่อชายหนุ่มตรงหน้าไม่แสดงความคิดถึงที่มีต่อเธอเลยทั้งๆที่ไม่ได้เจอกันตั้งนานแท้ๆ
ฟอดดดด
"คิดถึงสิครับคิดถึงที่สุด"
เขาหอมแก้มสาวน้อยที่นั่งลงโซฟากลางห้องเรียบร้อยแล้วก่อนจะเอ่ยบอกเสียงอ่อนโยนและยิ้มใจดีส่งไปให้
"ให้มันจริงเถอะ เอ๊ะว่าแต่ทำไมแต่งตัวแบบนี้คะ"
คนตัวเล็กเอ่ยถามอย่างสงสัยและสงสายตาจับผิดไปให้ชายหนุ่มทันที
"เปล่า แค่ยังไม่ใส่เสื้อผ้า"
คนตัวโตไหวไล่ตอบอย่างปกติ
"แล้วไป นึกว่าจะแอบพาสาวขึ้นห้องซะอีก"
เธอถามยอกล้อชายหนุ่มแล้วยิ้มสดใสจนคนตัวโตอดไม่ได้ที่จะโยกหัวเธอไปมาอย่างหมั่นเขี้ยว
"หึ"
ตุบ
เสียงอะไรบางอย่างหล่นลงกระทบพื้นดังออกมาจากห้องนอนที่เปิดประตูเอาไว้เล็กน้อยแต่ก็เห็นได้ชัดว่าคนที่เคยหลับอยู่ตอนนี้ล้มลงไปกับพื้นแล้วมองมาที่เขาและเธอด้วยสายตาสั่นระริก
"ฮึก"
อายพยายามกลั้นเสียงร้องไห้ไม่ให้ดังออกมา เธอเห็นทุกอย่างตั้งแต่ต้น ยอมรับว่าตอนนี้ใจมันปวดไปหมดเขามีคนของเขาอยู่แล้วงั้นหรอแล้วเธอล่ะ เธอคืออะไรสำหรับเขากัน
"อาย เป็นอะไรมั้ย"
ไวน์วิ่งเข้าไปหาคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนพื้นด้วยความเป็นห่วง
"พี่ไวน์เธอเป็นใครอะ"
วิวที่เดินตามเข้ามาถามด้วยความสงสัยเพราะไม่คิดว่าพี่ชายตัวเองจะพาผู้หญิงเข้ามาในห้องเพราะพี่ชายเขาแทบจะไม่สนใจใครเลย
"เป็นมะ.."
"ปะ..เป็นน้องรหัสค่ะ ขอโทษด้วยนะคะขอตัวก่อนค่ะ"
ก่อนที่ไวน์จะบอกน้องสาวออกไปอายก็โพล่งขึ้นก่อนเพราะคิดว่าเธอคือตัวจริงและเธอจะยอมออกไปจากชีวิตเขาเอง
พรึบ
อายพยุ่งตัวลงขึ้นโตปฏิเสธความช่วยเหลือจากชายหนุ่มที่พยายามเข้ามาช่วยพยุง
"ไม่ต้องค่ะ อายจะกลับแล้วขอโทษที่มาลบกวนนะคะ"
เธอบอกเสียงสั่นก่อนจะก้มหน้าซ้อนน้ำไว้ ไม่อยากให้ใครเห็นว่าอ่อนแอ
มาคิดๆดูแล้วที่เขาไม่สนใจเธอตั้งแต่แรกคงเพราะเขามีคนของเขาอยู่แล้วสินะเขาคงไม่คิดจะจริงจังกับเธอตั้งแต่แรกอยู่แล้วเพราะเขา..มีเจ้าของหัวใจก็คือเธอคนนั้น
หมับ
"อายเป็นอะไร"
ก่อนที่เธอจะเดินออกมาจากห้องก็โดนไวน์ดึงไว้ก่อน มองก็รู้ว่าเธอกำลังเขาใจผิด
"ปะ..เปล่าค่ะ อายมีธุระขอตัวก่อน"
"คุยกันให้รู้เรื่องก่อน"
ไวน์ยังกำมือที่จับแขนเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย จะให้เขาปล่อยเธอไปทั้งๆที่เข้าใจผิดแบบนี้ได้ยังไง
"พี่ไวน์ปล่อยอายไปเถอะนะ ฮึก อายจะออกมาเองถ้าอายรู้ว่าพี่มีคนของพี่อยู่แล้วอายคงไม่มายุ่งกับพี่หรอกฮืออๆๆ"
เธอร้องไห้ออกมาเมื่อทนไม่ไหวทั้งๆที่เธออีกคนก็ยังอยู่ตรงนี้เขายังจะรั้งเธอไว้ทำไมเธอไม่อยากเป็นมือที่สามทำให้ใครต้องทะเลาะกันหรอกนะถึงเธอจะรักเขามาก็เถอะ
"มันไปกันใหญ่แล้ว"
คนตัวโตรีบบอกเมื่อเข้าใจว่าเธอคิดยังไง เขากับวิวเป็นพี่น้องแท้ๆพ่อแม่เดียวกันจะมาเป็นผู้หญิงของเขาได้ยังไง
"ฮือๆ ปะ..ปล่อยอายได้แล้ว"
คนตัวเล็กร้องไห้จนตัวสั่นเขาที่มองอยู่รู้สึกเจ็บปวดที่ใจเพราะคนตรงหน้าร้องไห้จนจะขาดใจ
"พี่ไวน์ก็บอกคนสวยไปสิว่าเราเป็นพี่น้องกัน"
อีกคนที่ยืนเงียบอยู่นานได้ฟังบทสนทนาทั้งสองก็ได้เข้าใจว่าสองคนนี้คงมีความสัมพันธ์กันลึกซึ้งอยู่เพราะพี่ชายเธอไม่ใช่คนที่จะพาผู้หญิงขึ้นห้องแล้วยังแสดงออกว่าแคร์เธอมากอีกต่างหาก
"พะ..พี่น้องหรอ"
อายชะงักทำหน้าตาเหลอหลากับคำบอกเล่าของวิวที่มองมายิ้มสดใสให้อย่างเป็นกันเอง
นี่เธอคิดเองเออเองไปหมดเลยหรอเนี้ย น่าอายจริงๆเมื่อคิดได้ดังนั้นเธอจึงเงยมองหน้ารุ่นพี่ที่ยืนยิ้มขำกับท่าทางของเธอ
"หึๆ หึงไม่เข้าเรื่อง"
คนตัวโตบีบจมูกเล็กเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว เมียเขาน่ารักจริงๆเลย
"กะ..ก็ใครมันจะไปรู้เล่าก็เห็น.."
"ทีหลังให้ถามก่อนไม่ใช่ให้หนีแบบนี้ พี่ใจจะขาดรู้มั้ยที่เห็นเราร้องไห้ขนาดนั้น"
"ขอโทษค่ะ"
เธอก้มหน้าสำนึกผิดที่เผลอไปมโนคิดเองเออเองทุกอย่าง
"ต้องลงโทษแบบไหนดีนะเด็กดื้อแบบนี้"
ฟอดดด
"แม้น้องยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้ลืมไปแบ้วรึไงคะ"
วิวเอ่ยแซวพี่ชายที่จ้ามหน้าข้ามตาจนเธออิจฉสตาร้อน พี่เขานี่หลงเมียชิบหายเลย
ส่วนอายตอนนี้ก็ซบหน้าเข้าที่อกแกร่งอย่างเขินอายกับคำแซวของวิวสาวน้อยหน้าตาสะสวย
"หึๆอิจฉาก็หาบ้างดิ"
ชายหนุ่มเอ่ยบอกน้องสาวแบบแซวๆ เอาคืนบ้าง
"นี่ถ้าแฟนมันหาง่ายขนาดนั้นวิวมีเป็นสิบแล้วเหอะ"
คนตัวเล็กที่โดนจี้ใจดำบอกเสียงประชดประชันอย่างหงุดหงิด
ใช่ว่าไม่อยากจะมีแต่มันหาง่ายที่ไหนละ แฟนเป็นสิ่งมีชีวิตที่เธอไม่เคยรับรู้เลยว่ามันเป็นยังไง
"หึ กลับไปได้แล้วเดี๋ยวว่างๆจะพาลูกสะใภ้ไปไหว้แม่ด้วย"
ไวน์ยิ้มขำกับท่าทางของน้องสาวก่อนจะเอ่ยบอก
"จ้าา กลับแล้วก็ได้ ไปแล้วนะคะพี่สะใภ้แล้วเจอกันค่ะ"
"แล้วเจอกันจ้ะ"
อายยิ้มเขินเมื่อได้ยินคำว่าพี่สะใภ้ทั้งจากปากคนเป็นพี่ชายและน้องสาว
ปัง
"ได้เวลาลงโทษเด็กดื้อแล้ว"
"อ๊ายย จะทำอะไรคะ"
อายถามเสียงหลงเมื่ออยู่ๆไวน์ก็อุ้มเธอแล้วเดินตรงมาที่ห้องนอนก่อนจะว่าเธอลง
"ลงโทษคนที่ไม่ยอมฟังคนอื่น"
จ๊วบๆ
พูดจบเขาก็ลงมือลงโทษร่างเล็กทันที ทั้งที่จริงมันเป็นแค่ข้ออ้างที่อยากจะทำรักกับเธอเท่านั้น
เขาหลงเธอไม่ว่าเธอจะทำอะไรเขาก็มองว่ามันดีไปหมดทั้งที่ชีวิตนี้เขาไม่คิดว่าจะรักใครแต่เขาก็รักเธอไปแล้ว รักมากและจะรักตลอดไปให้สมกับที่เธอทนรอเขามานาน...สัญญาจะดูแลเธอแบบนี้ตลอดไป..
.
.
.
.
จบ





*

ออฟไลน์ zebrazaa

  • Banned!

  • Senior Member
  • ****
  • 638
  • 220
    • ดูรายละเอียด
Re: รุ่นพี่ที่รัก cop
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: สิงหาคม 05, 2020, 10:02:01 pm »
อยากมีน้องรหัสแบบนี้บ้าง  เสียดายเป็นเด็กช่าง

*

ออฟไลน์ devilzoa

  • Legend Member
  • *******
  • 2441
  • 1277
    • ดูรายละเอียด
Re: รุ่นพี่ที่รัก cop
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: กันยายน 20, 2020, 06:47:38 am »
มีน้องรหัสเป็นผู้หญิงเหมือนกันแต่ไปคบกับเพื่อนเรา 555+

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ