ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)

ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)

  • 229 ตอบ
  • 7591 อ่าน
*

ออฟไลน์ Farewell

  • Junior Member
  • ***
  • 284
  • 915
    • ดูรายละเอียด
ตอนที่ 7


“บ้าเหรอสา ห้ามไปมีคนอื่นเด็ดขาดนะ” แบงค์(ในร่างเหมย)กำชับเสียงหวาน

“สาล้อเล่นค่ะ สาไม่ไปไหนหรอก อยู่กับแบงค์นี่แหละค่ะ” สาพูดพลางหอมแก้มเขาอย่างรักใคร่ “อยู่กันห้าคนผัวเมียนี่แหละค่ะ อิอิ”

“ทำคะแนนคนเดียวเลยนะคะ” ขวัญเริ่มหึงหน่อยๆ

“แบงค์ มึงอย่าทิ้งกูนะ” รัน(ในร่างแบงค์)พูดบ้าง

“อย่าลืมแฟนคนแรกนะคะ” เหมย(ในร่างสา)บอก

“จ้าาา เราจะขยันเรียน หางานดีๆทำ จะได้เลี้ยงสาวๆได้ เรารักทุกคนน้าาา” แบงค์(ในร่างเหมย)บอกเสียงหวานอย่างจริงใจ

“แหม แบงค์หรือพี่เบิร์ด คะเนี่ย” ขวัญเอ่ย จนสาวๆหัวเราะกันลั่นทั้งคัน

“เอาจริงๆไม่ต้องเลี้ยงหรอก อยู่กันห้าคนก็แชร์ๆกัน ต่างคนต่างทำงานก็พอแล้ว” เหมย(ในร่างสา)เอ่ยออกมา ซึ่งสาวๆทั้งหมดก็พยักหน้าเห็นด้วย

“รันพูดถูกค่ะ แบงค์ไม่ต้องกดดันตัวเองหาเงินขนาดนั้นหรอกค่ะ สมัยนี้ผู้หญิงก็หางานดีๆทำได้ค่ะ เราแชร์กันดีกว่า”
ขวัญยืนยัน ยิ่งทำให้แบงค์รู้สึกดีสุดๆ เขาไม่คิดเลยว่าสาวๆของเขาจะดีขนาดนี้ แต่สำหรับเขาแล้ว ยังไงเขาก็ต้องหางานดีๆทำ เพื่อให้คู่ควรกับสาวๆอยู่ดี สาวๆแต่ละคนของเขาแต่ละคนค่อนข้างรวยกันทั้งนั้น สาในตอนนี้กำลังจะกลายเป็นดาราของค่ายหนังใหญ่ ซึ่งแน่นอนว่าในอนาคตอาจจะหาเงินได้เยอะมาก, รันเป็นลูกสาวนักธุรกิจที่ร่ำรวยอยู่แล้ว พ่อรันมีธุรกิจมากมาย, ขวัญเป็นลูกสาวหมอผีที่ร่ำรวยจากการขายของอาถรรพ์ อีกทั้งยังมีเส้นสายเป็นผู้มีอำนาจที่คอยซื้อของจากตระกูลเธออีกด้วย มีเพียงเหมยที่ไม่ได้ร่ำรวยแบบสามสาวข้างตนเท่านั้น แต่เขามั่นใจว่า ด้วยรูปร่างหน้าตาแบบนี้ ทำให้เป็นใบเบิกทางในอนาคตที่ดีได้แน่นอน

“ถึงแล้วจ้า” รัน(ในร่างแบงค์)บอก ตอนนี้ถึงร้านอาหารแล้ว เป็นร้านชื่อดังที่รันหาเจอในเน็ตเรื่องความอร่อย

“ป่ะ กินข้าว” แบงค์(ในร่างเหมย)บอก เขาหอมแก้มสาส่งท้ายก่อนจะถอนกอดออกมา สองสาวจัดชุดให้กันจนเรียบร้อย

“แบงค์ใช้ชื่อบิวไหมคะ อยู่ในร่างเหมย จะใช้ชื่อแบงค์ก็แปลกๆ” ขวัญเสนอ ในขณะที่รัน(ในร่างแบงค์)กำลังวนรถหาที่จอดอยู่

“บิวอีกแล้วเหรอ” แบงค์(ในร่างเหมย)ไม่ค่อยชอบนัก แต่มนต์ราคะทำให้เขามั่นใจในชื่อนี้ขึ้นมา “ได้สิ”

วนรถไม่นานก็เจอที่จอด สาวๆทั้งหมดลงจากรถทันที พวกเธอคุยกันเฮฮาตามประสา ตอนนี้มีเพียงแบงค์(ในร่างเหมย)กับรัน(ในร่างแบงค์)อยู่ในรถ แต่ก่อนที่แบงค์จะลงจากรถ เขาก็เหลือบมองไปยังกล่องสลับร่างที่หล่นอยู่ตรงที่วางเท้า ก็นึกขึ้นได้ว่าจะทำอะไร เขาหยิบกล่องขึ้นมาแล้วสลับร่างทันที

วูบ!!!

“เฮ้อออ ดีหน่อย” แบงค์กลับเข้าร่างตัวเองแล้ว เขาถอนหายใจเฮื้อกใหญ่ ความเสียวตื้อๆที่มาจากมนต์ราคะหายไป ชายหนุ่มรู้สึกสบายตัวขึ้นทันที

“อูยยยย ทำไมร่างนี้มันเสียวขนาดนี้” รัน(ในร่างเหมย)เอ่ยออกมา ตอนนี้สาวทอมกำลังอยู่ในร่างที่มีมนต์ราคะ ทำให้เธอเสียวไปทั้งท้องน้อย แถมในร่องหลืบยังมีของเล่นกับน้ำกามที่อยู่ลึกมากๆ ยิ่งสร้างความเสียวเข้าไปใหญ่ “แบงค์สลับร่างเหรอ”

“ใช่ อยู่นานไม่ได้เดี๋ยวเตลิด ขวัญเล่นเสกมนต์ใส่ หัวหมุนไปหมดเลย คิดอะไรไม่ค่อยออก ฝากหน่อยนะเพื่อนรัก” แบงค์พูด เขาลงจากรถแล้วเดินมาหารัน(ในร่างเหมย) ก่อนจะจับเอวบางแล้วพยุงสาวสวยให้ลงจากรถช้าๆ

“เพื่อนที่ไหน เมียต่างหาก” รัน(ในร่างเหมย)บอก เธอส่งสายตาร้อนแรงมาให้ สำหรับรันแล้ว การที่มีทั้งพี่แพรวทั้งมนต์ราคะในร่าง มันยิ่งทำให้เธอไม่อยากได้อะไรนอกจากท่อนเอ็นของชายหนุ่มเท่านั้น สาวสวยกอดแขนแบงค์แน่น ซบหน้าลงบนไหล่อย่างมีความสุข

“เป็นอะไรคะแบงค์” สา(ในร่างรัน)เดินมาถามรัน(ในร่างเหมย) ยังไม่รู้ว่ารันกับแบงค์สลับร่างกันแล้ว

“เสียวจนขาอ่อนน่ะ” รัน(ในร่างเหมย)ตอบ ไม่วายจับเอวบางของสา(ในร่างรัน)ดึงมาเดินมาข้างๆเธอ

“อิอิ ยังเสียวอยู่เหรอคะ” สา(ในร่างรัน)หัวเราะคิกคัก

“สา แบงค์กับรันสลับร่างกันแล้วนะ” รัน(ในร่างเหมย)บอก

“อ้าววว เหรอคะ” สา(ในร่างรัน)ได้ยินดังนั้น ก็เปลี่ยนจากเดินคู่รัน(ในร่างเหมย)มาเดินคู่กับแบงค์ทันที

ร้านอาหารนี้คนยังไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่นัก ทำให้ทั้งห้าเลือกที่นั่งได้ตามสบาย พวกเขาและเธอจึงเลือกที่จะนั่งหลบๆมุมกัน สามสาวนั่งฝั่งนึง ส่วนแบงค์และรันก็นั่งอีกฝั่งนึง

“สะ...สลับร่างกลับไหม” รัน(ในร่างเหมย)บอก จริงๆแล้วเธอจะไม่ไหวกับมนต์ราคะแล้ว แทบจะอยากตกเบ็ดมันซะตรงนี้ไปเลย แถมนั่งใกล้ๆแบงค์แบบนี้ก็ยิ่งทนไม่ไหว ตอนนี้ทั้งห้ากำลังนั่งรออาหารกันอยู่ “คือตอนนี้งงมากว่าใครเป็นใคร”

“ดีค่ะ ขวัญเห็นด้วย ขวัญก็งง” ขวัญสนับสนุน

“ขวัญคลายมนต์หน่อย รันเกร็งไปหมดแล้ว” แบงค์บอก เขาเห็นรัน(ในร่างเหมย)นั่งกำหมัดแน่นมาก ใบหน้าหวานๆแดงก่ำเล็กน้อย เรียวขาขาวๆหนีบชิดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“อุ้ยยย ขวัญลืมค่ะ ขอโทษนะคะ” ขวัญเอื้อมมือไปจับรัน เธอบริกรรมคาถาพึมพัม ก่อนจะปล่อยมือออกทำให้รันหายเสียวทันที แต่ก็ยังมีเสียวตื้อๆนิดหน่อยเป็นปกติอยู่แล้ว เพราะยังมีวิญญาณกะหรี่สาวอยู่ในร่าง

“จะสลับคืนละนะ พร้อมยัง” แบงค์ถาม มือจับกล่องสลับร่างแน่น

“พร้อมค่ะ” สี่สาวพูดพร้อมกัน

วูบ!!!

“อูยยยย เสียวร่องอ่ะ” เหมยเอ่ยเสียงสั่นเครือ เธอเอนกายซบไหล่แบงค์ อิงแอบอย่างน่ารัก หลับตาพริ้มอย่างมีความสุข สาวสวยได้ยินจากสาแล้วว่ามีอะไรในร่องเสียวของเธอ จึงไม่แปลกใจนัก

‘รู้งี้ไม่สลับร่างคืนดีกว่า’ รันมองเหมยที่ซบแบงค์อย่างอิจฉา

“กล่องนี้มันสลับกับคนอื่นได้ไหม” แบงค์ถามขวัญพลางวางมันลงกลางโต๊ะ “เห็นว่าอัพเกรดแล้ว ยังต้องใช้เลือดไหม”

“ใช้เลือด เส้นผม หรือเศษเนื้อ อะไรก็ได้ที่มี DNA จากร่างกายเราค่ะ” ขวัญพูดอย่างภูมิใจ เธอเป็นคนอัพเกรดกล่องนี้ด้วยตัวเอง โดยขอคำปรึกษาจากเทียดแก้วและพ่อนิดหน่อย

“เส้นผมน่าจะง่ายสุด” สาเริ่มวิเคราะห์ รอยยิ้มที่ชั่วร้ายปรากฎบนใบหน้า “ชักอยากลองเล่นอะไรสนุกๆแล้วสิ”

สามองกวาดตาไปทั่วร้านมองหาสาวๆสักคนมาเป็นหนูทดลอง แววตาคู่สวยเห็นคู่รักน่าจะยังวัยรุ่นอยู่ ดูๆแล้วอายุน่าจะสัก 18-19กำลังนั่งกินข้าวกันอยู่ ฝ่ายชายดูจะไม่สนใจที่ฝ่ายหญิงพูดนัก เขาคนนั้นเล่นเกมมือถือไปด้วยกินไปด้วย ส่วนฝ่ายหญิงดูจากสีหน้าแล้วไม่ค่อยพอใจนักที่ฝ่ายชายไม่คุยด้วย แบงค์ไม่เห็นหน้าเธอคนนั้นเพราะหันหลังให้เขาอยู่ รู้แต่ว่าผิวขาวผมยาว ตัวเล็กๆ เธอคนนั้นลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปห้องน้ำอย่างไม่สบอารมณ์

“ไปก่อนนะ” สาลุกขึ้นยืน หยิบกล่องสลับร่างไว้ในมือ

“เดี๋ยวนะสา ถ้าสาไปสลับร่างกับเขา เขาก็อยู่ในร่างสานะ” ขวัญเตือน

“เออว่ะ” สาลืมคิดจุดนี้ไป แต่แล้วเธอก็นึกบางอย่างได้ เธอจับมือขวัญแล้วลากขวัญไปห้องน้ำกับเธอ “ขวัญก็เสกให้หลับไง”

“เออๆ ป่ะ” ขวัญเดินตามสาไปทันที ทิ้งให้อีก 3 หน่อมองตามด้วยใจระทึก


ไม่นานนัก 2 สาวก็เดินออกมา เป็นขวัญกับผู้หญิงคนนั้นซึ่งตอนนี้น่าจะเป็นสาที่อยู่ในร่าง  แบงค์เห็นหน้าเธอชัดๆก็ตอนนี้ สาวคนนี้ผิวขาวตัวเล็กน่ารัก ผมยาวสวยออกน้ำตาลๆถึงกลางหลัง หน้าดูจิ้มลิ้มน่ารัก เธอสูงแค่ติ่งหูขวัญเท่านั้น ต่างจากสาวๆของเขาแต่ละคนที่สูงยาวเข่าดีราวกับนางแบบ เธอคนนี้ออกแนวน่ารักคิกขุมากกว่า ชุดที่เธอใส่คือเอี้ยมขาสั้นเสื้อลายน่ารักๆตามปกติ สาเดินผ่านโต๊ะของคนที่น่าจะเป็นแฟนของร่างที่เธอยึด มานั่งโต๊ะแบงค์แบบชิวๆ โดยที่ชายหนุ่มคนนั้นที่น่าจะเป็นแฟนยังคงเล่นเกมไม่สังเกตเห็น

“ง่ายจัง” สาเอ่ย เสียงแหลมเล็กน่ารักๆฟังไม่คุ้นหูนัก แบงค์สังเกตเห็นคราบน้ำตาจางๆบนใบหน้า

“สาร้องไห้เหรอ” แบงค์ถาม

“เปล่าค่ะ ตอนสาเข้าไป เหมือนคนคนนี้จะร้องไห้อยู่แล้ว ขวัญเลยเสกให้หลับ แล้วสาก็สลับร่างมาค่ะ” สาบอกอย่างสบายๆ ตอนนี้อาหารเริ่มมาเสิร์ฟแล้ว ทำให้ทุกคนนั่งนิ่งเงียบไม่พูดอะไร

“อ้าว น้องจูน รู้จักโต๊ะนี้ด้วยเหรอ” พนักงานหญิงที่มาเสิร์ฟพูดกับสา ดูเหมือนทั้งสองจะรู้จักกันอย่างดี ทำเอาสานิ่งเงียบไปสักพักด้วยความงง จนขวัญต้องสกิดเตือนเธอ

“ค…ค่ะ จูนมาทักทายเพื่อนๆค่ะ” สาตีเนียน เธองัดสกิลการแสดงที่เรียนมาใช้

“งั้นคงต้องลดให้โต๊ะนี้แล้วล่ะ เป็นเพื่อนน้องจูนทั้งที” พนักงานคนนั้นพูดยิ้มๆ “หรือน้องจูนอยากให้กินฟรีคะ ต้องแจ้งคุณท่านไหม”

“อ่าาา ฟรีเลยก็ได้ค่ะ” สาเอ่ยยิ้มๆ พนักงานคนนั้นเสิร์ฟเสร็จก็เดินออกไป ทำเอางงกันทั้งโต๊ะ

“นี่ลูกสาวเจ้าของร้านป่ะ” เหมยเอ่ยถาม เธอยังซบไหล่แบงค์อยู่

“สงสัยใช่” สาเอ่ยตอบ เธอไม่คิดว่าจะอยู่ในร่างลูกสาวเจ้าของร้านได้ ร้านนี้เป็นร้านของโรงแรม ก็เท่ากับว่าพ่อแม่ของจูนเป็นเจ้าของโรงแรมนี้ไปด้วย

“รันรู้จักเจ้าของโรงแรมนี้ไหม” เหมยถามเพราะพ่อรันทำธุรกิจโรงแรมในย่านนี้เช่นเดียวกัน อาจจะเป็นคู่แข่ง น่าจะพอรู้จักบ้าง รันทำท่านึกแปปนึง

“ไม่นะ แต่พ่อน่าจะรู้จัก” รันบอก

“สาว่าต้องรีบคืนร่างแล้วล่ะ เดี๋ยวจะยิ่งผิดสังเกต”

สาเดินกลับไปที่ห้องน้ำพร้อมขวัญ มือสาถือกล่องสลับร่างไปด้วย แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดขึ้น แฟนหนุ่มของจูนเพิ่งเล่นเกมเสร็จพอดี เขาเงยหน้ามองแฟนสาวที่กำลังจะเดินผ่านเขาไป แล้วฉวยเอากล่องสลับร่างเอาไว้ในมือทันทีอย่างถือวิสาสะ ทำเอาสากับขวัญมองตาโตด้วยความตกใจ เหตุการณ์นี้อยู่ในสายตาของแบงค์และสาวๆเช่นกัน

“อะไรเนี่ยจูน กล่องอะไรวะ” คนที่น่าจะเป็นแฟนจูนพลิกกล่องไปมาอย่างงงๆ ใบหน้ามีคำถาม

“กล่องแต่งหน้าจูนค่ะ” สาบอกยิ้มๆ พยายามจะหยิบคืนแต่ชายหนุ่มคนนั้นลองเปิดดูก็ไม่เจอเครื่องสำอางแต่อย่างใด

“ไม่เห็นมีเลย จะโกหกทำไมวะ แล้วนี่จะพูดเพราะทำไมเนี่ย ขนลุก” คนที่น่าจะเป็นแฟนจูนดูไม่พอใจนัก แต่ไม่ติดใจอะไรมาก เขามองจูนอย่างสงสัยที่จู่ๆเธอก็พูดเพราะแปลกๆ “อิ่มแล้วป่ะ”

สามองอย่างอ้ำอึ้งไม่รู้จะทำยังไงต่อ เธอมองไปที่ขวัญที่ยืนอยู่ข้างๆ สายตาขอความช่วยเหลือ ขวัญกะจะทำให้แฟนจูนสลบ แต่คนในร้านก็ยังพอมี หากจู่ๆแฟนจูนสลบ มีหวังเป็นเรื่อง ขวัญจึงมองสาด้วยสายตาไม่รู้จะทำไงเช่นกัน

“อิ่มแล้วไปป่ะ บ้านเรา” แฟนจูนลุกขึ้นจับมือแฟนสาวสุดสวยบีบแน่น ก่อนจะลากเดินไป

“อ๊ะ เดี๋ยว” สารั้งตัวไว้ ในใจงุนงงไม่รู้จะทำอะไรต่อ

“เดี๋ยวอะไร ไปดิ” ชายหนุ่มกะจะลากจูนต่อ แต่สายตาเหลือบไปเห็นขวัญเข้าจึงหยุดชะงัก ขวัญสวยตรงสเปคเขาสุดๆ “นั่นเพื่อนจูนเหรอ”

“ใช่ค่ะ คนนี้เพื่อนจูน” สารีบสบัดมือชายหนุ่มออกทันที เธอไม่ชอบให้ผู้ชายอื่นจับมือเธอนอกจากแบงค์เท่านั้น สารีบยืนข้างๆขวัญพลางโอบไหล่

“ชื่ออะไรเหรอ” แฟนจูนมองขวัญตาเป็นประกาย สาวหน้าตาแบบขวัญตรงสเปคเขาสุดๆ

“จะจีบเพื่อนจูนเหรอคะ” สารีบกันท่า โดยทำทีเป็นหึงอย่างเนียนๆ

“อะไรวะ” คนที่น่าจะเป็นแฟนจูนงงๆกับทีท่าของจูน “เห้อออ ไปดิ ยืนรอไรวะ กูไม่รู้ชื่อก็ได้ กลับบ้าน”

“วันนี้ขอจูนอยู่กับเพื่อนนะ ไม่ได้เจอกันนาน คิดถึ๊งคิดถึง” สาพูดพลางโอบขวัญแน่นขึ้น กันไม่ให้ตัวเองโดนลากอีก “แล้วก็ขอกล่องคืน….”

ยังไม่ทันที่สาจะพูดจบ ชายที่น่าจะเป็นแฟนจูนก็โทรศัพท์เข้า เขายกมือเป็นสัญญาณให้เธอเงียบเสียงแล้วเดินห่างออกไปเพื่อรับสาย มือเขาถือกล่องสลับร่างไปด้วยอย่างไม่ตั้งใจ สีหน้าของชายหนุ่มดูไม่พอใจนักตอนคุยสาย แล้วเขาก็เหมือนจะกุลีกุจอวิ่งออกไป คร่อมรถมอไซค์ใส่หมวกกันน็อค

“จูนอยู่กับเพื่อนไปละกันวันนี้ พอดีงานเข้าว่ะ จะกลับแล้วโทรหาด้วย เดี๋ยวมารับ”

แฟนจูนเอ่ยเหมือนอารมณ์เสีย เขาโยนกล่องสลับร่างไว้หน้าตะกร้ามอไซต์อย่างไม่ใส่ใจนักแล้วขับรถออกไปเลย โดยที่สาไม่ทันจะรั้งไว้สักนิด สร้างความงุนงงให้พวกแบงค์เป็นอย่างมาก แบบนี้ก็ไม่รู้เลยว่าแฟนจูนไปที่ไหน กล่องนั่นสำคัญมาก หากไม่มีมันคงต้องหาวิธีคืนร่างแบบอื่น

“ทำไงดีคะ” เหมยถาม มองกล่องสลับร่างบนตะกร้ามอไซด์ที่ห่างออกไปเรื่อยๆจนหายไป

“ตามมั้ย” รันบอก แล้วลุกขึ้นยืน รู้สึกไม่พอใจนักที่ชายคนนั้นเอากล่องสลับร่างของเธอไป

“ไปที่ไหนรู้เหรอเพื่อนรัก ขับหายไปแล้วน่ะ” แบงค์ถาม เขาเอื้อมมือจับมือรันไว้แน่น ความอบอุ่นจากมือแบงค์ทำให้รันสงบลง

“ทำไงดีวะ แม่ง” รันสบถ เธอบีบมือแบงค์กลับไปแล้วนั่งลง

“ทำไงดีคะ” ขวัญกับสา(ในร่างจูน)กลับมานั่งที่

“อย่างแรกเลยคือไปปลุกจูนในห้องน้ำก่อน ให้มากินข้าว ร่างของสาน่าจะหิวแล้ว หลังจากนั้นก็ค่อยว่ากัน เรามีร่างจูนอยู่ ยังไงก็เจอกันอีกเพราะเค้าเป็นแฟนกัน...มั้ง” แบงค์บอก

“เอาตามนี้ละกันค่ะ” ขวัญบอกยิ้มๆ พลางลุกขึ้นแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

“ขอโทษนะคะ ถ้าสาไม่นึกสนุก คงไม่เป็นแบบนี้” สาเริ่มรู้สึกผิด

“ไม่หรอก เราก็นึกสนุกกันทุกคนแหละ ยังไงก็คงได้กลับมา แค่ต้องลงแรงหน่อย” รันบอก เธอมองไปแบงค์ให้ช่วยเธอพูด

“สาไม่ต้องห่วง เราได้คืนแน่ เดี๋ยวเรา 5 คนช่วยกันวางแผน” แบงค์เอ่ยตาเป็นประกาย เขาเริ่มนึกสนุกแล้ว “แผนชิงกล่องสลับร่าง ชื่ออย่างกับหนังเลย”

“อิอิ สาอยากเศร้าบ่อยๆเลยค่ะ อยากให้แบงค์ให้กำลังใจเรื่อยๆ” สา(ในร่างจูน)ลุกขึ้นมานั่งข้างๆแบงค์ แล้วซบไหล่เขาอย่างรักใคร่

“สา นี่ร่างของใครก็ไม่รู้นะ ระวังหน่อย” แบงค์ปรามๆ

“อุ้ย!! สาลืม เอ้ยย!! จูนลืม” สาเด้งตัวออกนั่งหลังตรง ทำเอาสาวๆขำคิกๆกันทั้งโต๊ะ

ทั้งห้ากินข้าวกันต่ออย่างรวดเร็วยกเว้นสา(ในร่างจูน) สา(ในร่างจูน)พยายามจะดูมือถือว่ามีข้อมูลที่อยู่ของแฟนจูนเก็บไว้หรือเปล่า แต่มือถือดันมีรหัสปลดล็อคจึงเข้าไม่ได้ เธอพยายามลองมั่วๆดูก็ไม่ถูก พวกเขาสั่งแพ็คอาหารกลับด้วยเพราะร่างสาน่าจะหิวแล้ว ทุกคนตกลงจะไปปลุกจูน(ในร่างสา)ที่บ้านพัก เพื่อกันเธอกระโตกกระตาก แบงค์ต้องเข้าไปอุ้มจูน(ในร่างสา)ที่หลับไม่ได้สติในห้องน้ำ โดยทำทีว่าจะพาไปโรงบาล ไม่นานนักทั้ง 6 คนก็กลับถึงบ้านพัก แบบไม่มีใครสงสัย แบงค์อุ้มจูน(ในร่างสา)วางลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา เขาและสาวๆมองตากันเลิ่กลั่ก แล้วขวัญก็คลายมนต์สะกดเธอ

จูน(ในร่างสา)เริ่มลืมตาขึ้นมาช้าๆ เธองัวเงียมองทั้งห้าคนที่มองเธออย่างงงๆ สายตาเธอมองไล่ไปทีละคนจนมาหยุดที่ร่างของตัวเอง จูน(ในร่างสา)ตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ เธอลุกขึ้นนั่งก่อนชี้ไปที่สา(ในร่างจูน)

“เธอเป็นใคร? ทำไมหน้าเหมือนฉัน” จูน(ในร่างสา)มือสั่นด้วยความกลัว เธอเพิ่งสังเกตว่าตัวเองอยู่ในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย เธอไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน “ที่นี่ที่ไหน?”

“ใจเย็นๆนะคะ” สา(ในร่างจูน)ยกมือบอก เธอต้องพูดตามแผนที่วางกันไว้ “คือเราสลับร่างกันค่ะ”

ขวัญรีบเอากระจกให้จูน(ในร่างสา)ดูทันที สาววัยใสมองกระจกสายตาเบิกโพลงกว่าเก่า หัวใจเธอเต้นแรง ใบหน้าแดงก่ำ เธอจับใบหน้าตัวเองอย่างไม่เชื่อสายตา แววตาคู่สวยในกระจกนั่นสบกับเธอ จูน(ในร่างสา)ลองเอียงคอ คนในกระจกก็เอียงตาม ลองกระพริบตาก็กระพริบตาม แล้วเธอก็กรี๊ดดังลั่น

“กรี๊ดดดดด” จูน(ในร่างสา)ทำเอาแบงค์และสาวๆตกใจไปตามๆกัน

“น้องใจเย็นๆก่อนนะ” ขวัญจับไหล่จูน(ในร่างสา) รู้สึกถึงร่างนั่นที่สั่นเทิ้มไปทั้งตัว

“นี่มันพี่สา กรี๊ดดดดด หนูชอบพี่มากกกก” จูน(ในร่างสา)พูดพลางเอียงตัวไปมา ทำเอาทั้งห้างงเป็นไก่ตาแตก “หนูสลับร่างกับพี่เหรอ ดีจังเลยยย”

“รู้จักสาเหรอ” ขวัญถาม

“รู้ค่ะ หนูชอบดูแฟชั่นในไอจีของพี่เค้า ชุดนั่นที่หนูใส่ก็ใส่ตามพี่เค้าค่ะ” จูน(ในร่างสา)ชี้ไปที่สา(ในร่างจูน)

ทั้ง 5 มองหน้ากัน หากมองดีๆแล้วเสื้อเอี้ยมที่จูนใส่คือชุดที่สาเคยอัพลงไอจีไปเมื่อไม่กี่วันก่อน สาววัยใสตาเป็นประกายสุดๆ เธอได้กลายเป็นคนที่เธอชอบ แผนที่ทั้งห้าวางมาน่าจะไม่ต้องใช้แล้ว ตอนนี้น่าจะคุยกับจูนได้ง่ายขึ้นแล้ว
 
“พี่หุ่นดีมากกกก” จูน(ในร่างสา)ลูบไล้ไปทั้งเรือนกาย สาววัยใสไม่เคยเห็นเต้างามของสาในไอจีมาก่อน เนื่องจากสาได้ลบรูปแนวเซ็กซี่ออกไปหมดแล้ว เหลือแต่แนวน่ารักๆตามภาพลักษณ์ในหนังเท่านั้น จูน(ในร่างสา)จึงค่อยๆยกมือเรียวเล็กบีบหน้าอกอวบใหญ่ของตัวเองเบาๆ “อูยยย พี่ซ่อนรูปมากค่ะ”

“อย่าจับเพลินสิคะน้อง” สา(ในร่างจูน)เดินมานั่งใกล้ๆพลางส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร “น้องรู้ไหมคะว่าแฟนน้องไปไหน คือพอดีแฟนน้องเอาของของพี่ไป”

“แฟนอะไรคะ” จูนถาม ดูงงๆ

“ก็คนที่มากินข้าวกับจูนไงคะ” สาบอก เริ่มสับสน

“อ๋อ คนนั้นพี่ชายหนูค่ะ” จูนบอกยิ้มๆ ทำเอาทั้ง 5 คนอึ้งไปตามๆกัน “ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะคะ”

“แล้วทำไมจูนต้องอารมณ์เสีย แลัวไปร้องไห้ในห้องน้ำด้วย” สาถาม

“ก็ถามมันไม่ตอบเลยหงุดหงิดค่ะ แล้วที่เห็นจูนร้องไห้น่าจะเป็นเพราะจูนเข้าไปหยอดตาในห้องน้ำน่ะค่ะ” จูน(ในร่างสา)บอก ทำเอาทุกคนผิดคาดไปหมด แบบนี้ตอนที่พี่ชายจูนจะลากไปด้วย หากไปตั้งแต่แรกก็ได้กล่องสลับร่างคืนแล้ว ไม่ต้องทำให้เรื่องมาถึงขั้นนี้

“อ่อ แล้วพี่ชายหนูไปไหนล่ะคะ เห็นรับสายแล้วรีบไปเลย” สาถามพลางลูบหัวแฟนคลับเบาๆจนจูนก้มหน้าเขินๆ

“คงเรื่องยา….” จูน(ในร่างสา)รีบหุบปากไม่พูดต่อ หน้าแดงก่ำเหมือนกำลังปิดบังอะไร

“เรื่องอะไรคะ” สาถามพลางส่งสายตาไปให้ทุกคน ทั้งสี่รู้งาน เดินออกจากห้องและปิดประตูอย่างดี สาจึงถามต่อ “บอกพี่ได้นะ พี่ไม่บอกใครหรอก”

“พี่อย่าแจ้งตำรวจนะคะ” จูนพูดเสียงเบาๆ แต่สายตาจริงจัง

“ได้ พี่ไม่ทำหรอก” สายืนยัน

“คงไปที่โกดังยาน่ะค่ะ” จูนบอก “แต่เย็นนี้มีปาร์ตี้นะคะ พวกพี่จะไปก็ได้ พี่เค้าน่าจะอยู่ในปาร์ตี้นี้ สาวๆสวยๆเต็มเลยค่ะ”

“ปาร์ตี้แบบไหนเหรอ แล้วยาประเภทไหนคะ”

“ปาร์ตี้ยาอีค่ะ” จูนตอบ พูดเสียงเบาๆ “ยาเสียสาวค่ะพี่”

ทำพูดของจูนทำเอาสาตาโพลง สาวเซ็กซี่ไม่กลัวเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว เธอมั่นใจว่าเธอร่านกับแบงค์พอๆกับใช้ยาแน่นอน ตอนนี้เธอแค่อยากลองยาเสียสาวซะมากกว่า สักเม็ดสองเม็ด ว่ามันจะแรงสมชื่อสักแค่ไหน เธอเคยแต่ได้ยินตามข่าวและคิดว่าเป็นเรื่องโกหกที่ไม่เป็นความจริง แต่ฟังๆจากที่จูนบอกน่าจะมีเค้าความจริงอยู่บ้าง

“ยานี่ของจริงเหรอ” สา(ในร่างจูน)ถามเสียงสั่นๆ พยายามเก็บความต้องการสุดๆ

“จริงค่ะ หนูเคยเห็น” จูน(ในร่างสา)ยืนยัน

ส่วนแบงค์กับเหมยก็มองหน้าอย่างรู้กัน เพราะทั้งสองเคยลองมาแล้ว

 

------------------------------

ปล.ไม่น่าเขียน 2 เรื่องเลยครับ เหนื่อย  ::Crying::
เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน


*

ออฟไลน์ kuma_777

  • Full Member
  • **
  • 104
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2020, 02:21:42 am »
ได้จูนมาอีกคนนี่พระเอกเราน้ำจะมีพอไหมเนี่ย

*

oneil

Re: ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2020, 02:48:23 am »
สา ดังแล้วหาเรื่องเข้ามาตลอดเลยนะ

*

ออฟไลน์ zaaar65

  • Senior Member
  • ****
  • 868
  • 115
    • ดูรายละเอียด
Re: ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2020, 03:26:05 am »
พระเอกเรา เอาเก่งด้วย

*

ออฟไลน์ teyes1234

  • Full Member
  • **
  • 141
  • 51
    • ดูรายละเอียด
Re: ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2020, 04:06:42 am »
จะมีสาวเพิ่มอีกแล้วหรอ

*

ออฟไลน์ Sunthorn Wornwarong

  • Senior Member
  • ****
  • 651
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2020, 04:35:10 am »
เอาจนหีชาแล้วต้องใช้ยาเพิ่มความเสียว

*

ออฟไลน์ playnut

  • Full Member
  • **
  • 92
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2020, 04:51:51 am »
พระเอกจะมีเมียกี่คน  อยากเห็นพระเอกร่างหญิงเยอะๆ  ครับ

*

กำพล

Re: ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2020, 05:20:26 am »
หาเรื่องไส่ตัวอีกละ

*

ออฟไลน์ nui06

  • Senior Member
  • ****
  • 951
  • 562
    • ดูรายละเอียด
Re: ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2020, 05:51:51 am »
น้องจูนมาเพิ่มอีกคนสนุกละ...

*

ออฟไลน์ rangsitboyyy

  • Junior Member
  • ***
  • 549
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2020, 05:53:33 am »
ถึงมุมการเล่นยากันแล้วหรอ

*

ออฟไลน์ chanky2007

  • Gold Member
  • *****
  • 1452
  • 409
    • ดูรายละเอียด
Re: ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2020, 05:55:06 am »
หาเรื่องใส่ตัวเอง แล้วก็เจอขบวนการค้ายา จะไปยังไงต่อล่ะ

กลายเป็นเพิ่มสาวเข้าฮาเร็ม จากการช่วยจากคดีค้ายาหรือเปล่า

ขอบคุณครับ
คิดว่าดี ก็ทำไป

*

ออฟไลน์ err

  • Legend Member
  • *******
  • 2095
  • 914
  • ดอนควาย
    • ดูรายละเอียด
Re: ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2020, 06:10:29 am »
อ้าว..ยุ่งไปกันใหญ่แล้ว...หนูจูน...เอ้ย...สาในร่างจูน...จะเสียสาวแน่ๆ.. 

*

ออฟไลน์ Navavee Stronger

  • Junior Member
  • ***
  • 574
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2020, 06:18:59 am »
ปาร์ตี้เสียสาว เป็นยังไงนะ
มีสาวๆหลายคน สวิงกิ้งอย่างเมามัน

*

ออนไลน์ thelegendary29

  • Junior Member
  • ***
  • 271
  • 51
    • ดูรายละเอียด
Re: ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2020, 06:24:51 am »
รู้แบบนี้ ต้องไปปาร์ตี้ซักหน่อย

*

ออนไลน์ sammyadong

  • Senior Member
  • ****
  • 734
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: ผมเรียนเก่งครับ ภาค 2 ตอนที่ 7 (อ้าว..เฮ้ยยย!!)
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2020, 06:26:12 am »
นี่ต้องไปตามหาในปาร์ตี้ยาหรือเนี่ย มันจะต้องมีอะไรสนุกอีกแน่

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ