ทับแล้วร้อง ท้องต้องรัก cop

ทับแล้วร้อง ท้องต้องรัก cop

  • 3 ตอบ
  • 3569 อ่าน
ทับแล้วร้อง ท้องต้องรัก cop
« เมื่อ: สิงหาคม 09, 2020, 12:27:31 am »




ในห้องประชุมของบริษัท ญาณีนั่งข้างๆลูกชายมองดูอดีตนักศึกษาฝึกงานที่ฝึกงานจบไปเมื่อเดือนที่แล้ว ที่มาพร้อมกับบิดาของเธอด้วยสีหน้าที่ดูเป็นกังวล  เพราะเธอบอกว่าเธอตั้งท้องกับปารย์  ลูกชายวัยยี่สิบเจ็ดปี  ที่รับตำแหน่งเป็นผู้จัดการแผนกสินเชื่อในบริษัทของญาณี  เขาต้องแต่งงานกับมนชนกเพื่อรับผิดชอบในสิ่งที่เขาทำกับเธอ   
มนชนกนั่งก้มหน้านิ่ง  เธอกลับมาเรียกร้องความเป็นธรรมจากญาณี  โดยพาพ่อของเธอซึ่งเป็นตำรวจชั้นผู้ใหญ่ที่เป็นเพื่อนสนิทกันกับปราชญ์พ่อของปารย์ที่เสียชีวิตไปแล้วมาด้วย   
ปารย์นั่งนิ่ง ทำหน้าขรึม เขานึกในใจว่าไม่น่าพลาดท่ากับคนอย่างมนชนกเลย เธอก็สมยอมเขาทุกครั้ง  และเขาไม่ได้ป้องกัน คิดว่าระดับเธอมีการศึกษามากพอน่าจะรู้จักกินยาคุมกำเนิดหรือทำอะไรที่ทำให้ไม่ตั้งครรภ์ 
“ผมไว้ใจฝากให้ยัยมนมาฝึกงานที่นี่ แล้วดูปารย์ทำกับน้องสิ ลูกสาวผมเพิ่งทำเรื่องจบ อีกไม่กี่เดือนก็จะรับปริญญาแล้ว  จะให้อุ้มท้องใหญ่ๆไปรับปริญญาแบบนี้ มันน่าอับอายมากเลยนะครับ” มนตรีพูดขึ้นด้วยท่าทางที่ดูโมโหไม่ใช่น้อย  ถ้าไม่ติดว่าสองครอบครัวสนิทกัน เขาคงอาละวาดหนักกว่านี้ไปแล้ว
“เรื่องมันก็มาถึงขั้นนี้แล้ว อายุครรภ์ก็ยังไม่มาก วันรับปริญญาก็น่าจะห้าเดือนได้  ท้องคงยังไม่โตมากหรอกนะคะ คุณมนตรีไม่ต้องกังวลนะคะ” 
“ผมไม่ได้กังวล ผมอาย...งานแต่งต้องจัดขึ้นให้เร็วที่สุด ก่อนที่ท้องจะโตไปมากกว่านี้” มนตรีบอก  ญาณีหันไปมองหน้าลูกชายด้วยความอับอายและบ่นด่าเขาอยู่ในใจ 
“ตกลง ปารย์จะรับผิดชอบน้องยังไง” นายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ถามขึ้นเสียงดัง  ปารย์นิ่งไม่ยอมตอบ
“ดิฉันจะให้ลูกชายรับผิดชอบแต่งงานกับหนูมนแน่นอนค่ะ” ญาณีบอก 
 มนชนกลอบยิ้มอย่างพอใจ ปารย์เห็นเธอยิ้มก็อดคิดไม่ได้ว่ามันเป็นแผนของเธอที่ปล่อยให้ท้องและมาเรียกร้องความรับผิดชอบจากเขา 
“ผมขอคุยกับมนตามลำพังนะครับ” ปารย์บอก มนตรีกับญาณีพยักหน้า เขาจึงลุกขึ้นแล้วเดินออกไปนอกห้องประชุม โดยมีมนชนกเดินตามออกมาด้วย 
ปารย์ตรงไปที่ห้องทำงานของเขา พอมนชนกเข้ามาเขาก็ปิดประตูแล้วล็อคกลอนทันที   
“พี่ปารย์มีอะไรจะคุยกับมนเหรอคะ” 
“มนท้องจริงหรือเปล่า” ปารย์ถามด้วยความสงสัย 
“ท้องจริงสิค่ะ ทำไมพี่ปารย์ถามแบบนี้ล่ะคะ” มนชนกถาม 
“เมื่อกี๊พี่เห็นมนยิ้มมีเลศนัย พี่เลยคิดว่ามนอาจแค่ล้อเล่น” ปารย์พูดออกไป 
“มนก็แค่ยิ้มดีใจที่เราจะได้แต่งงานกัน เอาจริงๆนะคะหลังจากที่เราห่างกันตอนนั้นมนก็ลุ้นตลอดเลยว่ามนจะท้องหรือไม่ท้อง  มนภาวนาให้ท้องจะได้แต่งงานกับพี่ปารย์ แล้วมนก็ท้องจริงๆค่ะ” มนชนกพูดแล้วส่งยิ้มให้เขาอย่างดีใจ 
“ให้ตายเถอะ นี่มนจงใจปล่อยให้ตัวเองท้องเหรอ” ปารย์ถามด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนตกใจ
“ใช่ค่ะ” มนชนกตอบด้วยใบหน้าที่มีความสุข 
“ทำไมมนทำแบบนี้ ” 
 “มนรักพี่ปารย์ค่ะ รักมานานแล้ว พอรู้ว่าพี่ปารย์เลิกกับแฟน มนก็อยากเป็นคนที่ยืนข้างๆพี่ปารย์” มนชนกบอก 
จริงปารย์โดนรมณีย์ทิ้งไป เพราะเขารู้ว่าเธอกำลังมีใครอีกคน และการที่เธอบอกว่าช่วงนี้ของห่างกันสักพัก  ปารย์รู้ว่านั่นเป็นสัญญาณของการบอกเลิก แล้วในที่สุดเธอก็บอกเลิกเขา เขาติดต่อรมณีย์ไม่ได้ และรมณีย์เองก็ไม่เคยติดต่อเขามาเลย นับจากตอนนั้นถึงตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบสามเดือนแล้ว
 แล้วมนชนกก็เข้ามาในช่วงเดือนแรกที่เขาอกหัก ขณะที่เธอกำกลังจะฝึกงานจบ ตอนที่เขากำลังอ่อนแอ  ประกอบกับเขานึกเอ็นดูเธออยู่ เพราะรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว และดูออกว่าเธอเองก็มีให้ให้เขามานานแล้ว จึงทำให้เขาเผลอใจไป
ในตอนนั้น เป็นช่วงเดือนสุดท้ายที่เธอกำลังจะฝึกงานจบ ปารย์ใจดีกับเธอและเพื่อนๆที่มาฝึกงานด้วยเสมอ  ตอนนั้นมนชนกรู้ว่าเขามีรมณีย์อยู่  แต่ว่ากำลังจะเลิกกันแล้ว และรู้เรื่องที่รมณีย์แอบคบซ้อน แต่เธอไม่อยากทำให้ทั้งสองต้องผิดใจกัน เธอเลยไม่เคยบอกเรื่องนี้กับปารย์เลย 
ปารย์ชอบส่งสายตาที่ดูเหมือนว่าเอ็นดูเธอเป็นพิเศษมาให้เธอบ่อยๆ จนมนชนกเองอดหวั่นไหวไม่ได้ ยิ่งเธอนั้นแอบปลื้มเขามาตั้งแต่ตอนสมัยเด็กแล้ว มันยิ่งทำให้เธอตัดใจจากเขาไม่ได้ 
มนชนกพยายามเตือนสติตัวเองไม่ให้ไปรักคนมีเจ้าของ แต่เมื่อรู้ว่าเขาเลิกกันแล้ว มนชนกเองก็ดีใจ  และใช้เวลาในช่วงฝึกงานที่เหลือ  พยายามใกล้ชิดกับปารย์ จนในที่สุดเขาก็มีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเธอ แล้วหลังจากนั้นก็หาโอกาสมีอะไรกันเรื่อยมา ไม่ต่ำกว่าห้าครั้งก่อนที่มนชนกจะฝึกงานจบ 
ปารย์นั้นก็เหมือนผู้ชายทั่วไป เมื่อโดนให้ท่าขนาดนั้น เขาก็ต้องคว้าโอกาสเอาไว้  แต่เขาพลาดตรงที่คิดว่ามนชนกจะป้องกัน ส่วนมนชนกเองก็ตั้งใจจะไม่ป้องกัน เพราะลุ้นว่าเธออยากตั้งครรภ์กับเขา  เพื่อให้เขาแต่งงานกับเธอ และในที่สุดเธอก็ทำสำเร็จ
“พี่ปารย์ไม่อยากรับผิดชอบมนเหรอคะ” มนชนกถามอย่างน้อยใจ
“พี่ไม่ได้บอกอย่างนั้นสักหน่อย แค่พี่ตั้งตัวไม่ทัน แต่ยังไงพี่ก็ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่พี่ทำอยู่แล้ว” ปารย์บอกเธอเสียงอ่อน
มนชนกยิ้มร่าแล้วสวมกอดเขาไว้ ปารย์ไม่ได้กอดตอบ เขาได้แต่ยกมือขึ้นตบหลังเธอเบาๆ แล้วทั้งสองกลับห้องประชุมไปนั่งข้างบุพการีของตนเอง 
“เรื่องสินสอดทองหมั้นพวกเราตกลงกันเสร็จแล้ว ส่วนเรื่องแต่งงานมีฤกษ์ดีในอีกสองสัปดาห์ แต่เพื่อเป็นการแสดงความรับผิดชอบ แม่อยากให้ปารย์พาน้องไปลองชุดแต่งงานกันก่อนในวันพรุ่งนี้” ญาณีบอกลูกชาย 
ปารย์มองสายตาของมนตรีที่มองมาอย่างนั้น เขาจึงรับปากมารดา  มนชนกยิ้มออกมาด้วยความดีใจ 



**********************



งานแต่งงานของทั้งคู่ก็ถูกจัดขึ้นหลังจากนั้นเพียงสองสัปดาห์ ด้วยอำนาจของเงินทำให้การจัดงานราบรื่นและไม่มีปัญหา สามารถเนรมิตงานแต่งงานได้หรูหราและสมเกียรติกับเจ้าบ่าวเจ้าสาวอย่างที่ญาณีรับปากมนตรีเอาไว้ 
พิธีแต่งงานและงานฉลองได้ถูกจัดขึ้นตอนค่ำคืนท่ามกลางแขกเหรื่อที่มาร่วมแสดงความยินดีอย่างคับคั่ง แต่ว่าทั้งสองยังไม่ได้จดทะเบียนกันเพราะว่าพระที่ดูฤกษ์ให้บอกว่าให้แต่งก่อนแล้วค่อยจดทะเบียนในภายหลัง
พองานฉลองสิ้นสุดลง บ่าวสาวถูกส่งตัวเข้าหอโดยใช้บ้านของปารย์เป็นเรือนหอ เขาดื่มเหล้าแต่ไม่ได้เมาอะไรมากมาย หลังจากอวยพรส่งตัวเสร็จผู้ใหญ่ทั้งสองครอบครัวก็ออกจากห้องไป 
 มนชนกตื่นเต้นที่ได้อยู่กับเขาสองต่อสองครั้งแรกในฐานะสามีภรรยา แต่ว่าพอปารย์อาบน้ำเสร็จก็หลับไปก่อนเธอ มนชนกอาบน้ำเสร็จก็ขยับไปนอนใกล้ๆเขาอย่างสุขใจ  ที่ในที่สุดเธอก็ได้แต่งงานกับคนที่เธอรัก
หลายวันผ่านไปปารย์ก็ไม่ได้แตะต้องมนชนกแม้แต่ปลายเล็บ และที่ทำให้มนชนกร้อนใจไปมากกว่านั้นคือการที่เขากลับบ้านไม่เป็นเวลา แม่จะโดนญาณีต่อว่าแต่เขาก็ไม่ได้สนใจ เหมือนกับว่าเขาแต่งงานตามหน้าที่ และไม่ได้สนใจมนชนกเลยแม้แต่นิดเดียว
มนชนกนั้นคิดว่าเมื่อแต่งงานแล้วอยู่ๆกันไป สักวันเขาจะต้องรักเธอบ้าง แต่ว่ามันก็ไม่ใช่อย่างที่เธอคิดเลย เขานอนเตียงเดียวกับเธอแต่ไม่เคยนอนกอด  เขาทานอาหารร่วมโต๊ะกับเธอแต่ไม่เคยตักอาหารให้   
มนชนกที่ทำเหมือนเข้มแข็ง เธอนึกสะท้อนในใจว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากความรักของคนสองคน หากแต่เป็นความรักของเธอคนเดียว และเธอก็ลืมคิดไปว่า สักวันปารย์ก็จะนอกใจเธอเหมือนที่เขาทำกับรมณีย์ พอคิดแบบนี้เธอก็อดใจหายไม่ได้
 “พี่ปารย์วันพรุ่งนี้หมอนัด พี่ปารย์รีบกลับนะคะ จะได้พามนไปโรงพยาบาล” มนชนกบอกสามีขณะที่เดินมาส่งเขาขึ้นรถ 
“ไม่ล่ะ ให้คนขับรถพาไปก็แล้วกัน” ปารย์บอกแล้วเดินขึ้นรถขับออกไปปล่อยให้เธอยืนอยู่อย่างนั้น 
มนชนกเดินทำหน้าเศร้า ลูบท้องเดินเข้าไปในบ้าน เธอนึกเสียใจที่ปล่อยให้ตัวเองท้องเพื่อหวังแต่งงานกับเขา ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเขาไม่ได้คิดจะปรับตัวเข้าหาเธอหรือว่ามีความรู้สึกที่ดีต่อเธอเลยสักนิด แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขของเขาเอง เขาก็ยังไม่สนใจ 
“นั่นสินะ เขาไม่ได้ตั้งใจทำให้เด็กเกิดมานี่นา” 
พอเขากลับมาในตอนดึก เนื้อตัวเต็มไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์  ปารย์อาบน้ำแล้วเข้านอนเลยทันที ไม่ถามหรือว่าแสดงความใส่ใจเรื่องที่เธอไปหาหมอวันนี้เลยสักนิด 
“พี่ปารย์คะ มนรู้นะคะว่าพี่ยังไม่หลับ ตื่นมาคุยกับมนก่อนได้รึเปล่าคะ” 
“พี่ทำงานมาเหนื่อยๆ ขอพักหน่อยได้หรือเปล่า” 
“ทำงานหรือไปเที่ยวมากันแน่คะ” มนชนกถามขึ้นด้วยความน้อยใจ 
“ไม่เชื่อก็ตามใจ” ปารย์บอกแล้วนอนหันหลังใกห้เธอด้วยความเหน็ดเหนื่อย
มนชนกเอามือลูบท้อง ท่องในใจว่าเธอจะอดทนเพื่อลูก 
**********************
เดือนแรกของการแต่งงาน ปารย์นอกจากจะไม่สนใจเธอแล้ว เขายังดูเหมือนจะมีคนอื่นอีก มันคงเป็นกรรมที่ตามสนองที่เธอปล่อยให้ตัวเองท้องเพื่อแต่งงานกับเขา
ญาณีดูออกว่ามนชนกลำบากใจและไม่มีความสุขแค่ไหน เธอก็ไม่เคยมาบ่นหรือฟ้องอะไรญาณีเลย  ญาณีเลยไม่รู้ว่ามนชนกไม่มีความสุขเพราะอะไร 
เมื่ออยู่กันตามลำพังในตอนเช้า มนชนกก็ตัดสินใจขอพูดกับปารย์ตรงๆ ก่อนที่จะลงไปทานอาหารเช้า
“พี่ปารย์คะ พี่จะไม่ยอมเปิดใจให้มนบ้างเหรอคะ ยังไงเราก็แต่งงานกันแล้วนะคะ มนเชื่อว่าถ้าเราพยายาม สักวันเราจะรักกันได้ และมีครอบครัวที่อบอุ่น” มนชนกบอกเขา
“ไม่ใช่ว่าพี่ไม่ยอมเปิดใจ ให้เวลาพี่ก่อนนะมน พี่ต้องปรับตัวอะไรอีกมาก”
“ถ้าไม่คิดที่จะมีใจ แล้วตอนนั้นทำไมพี่ถึงได้ให้ความหวังมน มายุ่งกับมนทำไม” มนชนกพูดถึงตอนที่เขาและเธอมีความสัมพันธ์กัน
“ตอนนั้นพี่ก็ยอมรับว่าพี่ผิด” ปารย์บอกตามตรง เขาไม่อยากทำร้ายจิตใจเธอไปมากกว่านี้ เพราะยังไงก็รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก
“ถึงพี่ยังไม่รักมน แต่ก็อย่าเมินกับมนแบบนี้ อย่าไปมีคนอื่นแบบนี้ได้มั๊ย อย่างน้อยก็ทำดีกับมนบ้าง พี่ไม่เคยแม้แต่จะนอนกอดมน ไม่เคยแม้แต่จะหันหน้ามาให้ ไม่เคยตักอาหารให้มัน ไม่เคยพาไปฝากท้อง ทุกวันนี้เหมือนมนอยู่ตัวคนเดียว” 
“พี่ขอโทษนะที่ทำให้มนเข้าใจผิด แต่ว่าที่พี่ไม่ตักอาหารให้ก็เพราะว่าพี่ไม่รู้ว่ามนชอบอะไร แต่พี่ก็พยายามอยู่ แล้วพี่ก็ไม่ได้มีใคร  ส่วนเรื่องพาไปฝากท้อง วันนั้นพี่งานยุ่งจริงๆ” ปารย์พูดเสียงอ่อน เขาไม่อยากให้เธอเครียด เพราะการกระทำของเขา
“แล้วเรื่องที่พี่นอนหันหลังให้มนหล่ะ” มนชนกถามเสียงอ่อน
“คือ พี่ไม่ขอตอบได้หรือเปล่า”
“ทำไมคะ” มนชนกถามด้วยความสงสัย อยากรู้คำตอบ
ปารย์มองแววตาใคร่รู้นั้นแล้ว คิดว่าเขาคงต้องพูดความจริงกับเธอ เพราะถ้าไม่พูดวันนี้เธอคงไม่ยอมแน่นอน 
“เพราะพี่ไม่ใช่พระอิฐพระปูน พี่มีความต้องการ แล้วมนก็ท้องอยู่” ปารย์บอกเธอ มนชนกยิ้มออกมาด้วยท่าทางที่ดีใจ 
“พี่ปารย์พูดจริงนะคะ”   
“อืม พี่เครียดเรื่องนี้มากนะมน มนก็รู้ว่าพี่เบามือเป็นซะที่ไหน พี่ไม่อยากให้ลูกเป็นอันตราย” ปารย์บอกเธอ แล้วถอนหายใจด้วยความโล่งอก อกได้พูดออกไปสักที 
“พี่ปารย์รู้มั๊ย มนเครียดมากเลย เข้าใจว่าพี่เกลียดมน ไม่อยากแต่งงานกับมน เลยไม่สนใจมนกับลูก” 
“พี่เป็นลูกผู้ชายพอที่จะกล้ายอมรับในสิ่งที่พี่ทำนะมน แต่ว่าก็ไม่อยากหลอกมนเรื่องความรู้สึก พี่ถึงอยากขอเวลา” ปารย์บอก 
“พี่ปารย์เลิกเมินมน เอาใส่ใจมนบ้างสิค่ะ นี่พี่เล่นทำตัวเฉยชาแบบนี้ ทำเอามนเข้าใจผิดและเครียดตั้งนาน” มนชนกตัดพ้อเขาแล้วเข้าไปกอดสามีเอาไว้ 
ปารย์กอดปลอบใจเธอแล้วชวนเธอลงไปทานอาหารเช้า 
“มนทานอาหารทั่วไป ไม่ได้ชอบอะไรพิเศษ  แต่มนไม่ชอบทานฟาสฟู๊ด” มนชนกบอกปารย์ขณะที่เขาประครองเธอลงมาหลังจากปรับความเข้าใจกันแล้ว 
ญาณีเห็นก็อดยิ้มไม่ได้ที่มนชนกดูมีความสุข เพราะมันจะส่งผลต่อเด็กในท้องด้วย 



**********************



ในคืนนั้นปารย์นอนหันหลังให้มนชนก แต่ว่าเธอสะกิดไหล่เขาให้หันมาหาเธอ 
“พี่ปารย์ หันมากอดมนบ้างเถอะค่ะ” มนชนกอ้อนวอนเสียงหวาน 
“พี่ว่าอย่าดีกว่า” ปารย์บอก 
“จริงๆ มนก็ต้องได้เกือบสามเดือนแล้วนะคะ น่าจะพ้นระยะอันตรายแล้ว มนว่าถ้าพี่ปารย์ต้องการ เราก็สามารถทำได้นะคะ” มนชนกบอกเขาด้วยน้ำเสียงเชิญชวน 
“พี่กลัวว่าจะเผลอทำรุนแรง” 
“มนเชื่อว่าพี่ทำเบาๆได้ ลองดูก่อนสิคะ” เธอบอกเขา 
ปารย์หันหน้าไปหาเธอแล้วมองใบหน้าที่เชิญชวนนั้น 
“อนุญาตพี่เองนะ” ปารย์บอกแล้วลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว มนชนกยิ้มแล้วก็ถอดเสื้อผ้าตามเขา 
ปารย์โน้มตัวจูบที่หน้าท้องของเธอเบาๆ มันยังไม่โต มองเผินๆไม่เหมือนคนท้องเลยสักนิด   
เขาดึงเธอให้นั่งแล้วจูบเธออย่างที่เธอชอบ ก่อนจะกดหัวเธอให้ลงไปใช้ปากให้กับเขา 
มนชนกเต็มใจทำอย่างรู้งาน เธอรู้ว่าเขาชอบให้ทำแบบไหน เธอจึงลงมืออย่างนุ่มนวลและใช้ลิ้นเลียวนรอบปลายหยักสลับกับการดูดอมอย่างรัญจวน พร้อมๆกับมือที่ชักโคนแท่งลำนั้นอย่างเบามือ 
หลังจากเธอใช้ปากให้เขาจนพอใจแล้ว ปารย์ก็จัดการใช้ลิ้นให้เธอมีความสุขบ้าง เขาจำได้ว่ามนชนกร้องครวญครางแทบขาดใจทุกครั้งที่เขาใช้ลิ้นสร้างความสุขให้เธอ 
พอปลายลิ้นสัมผัสกับจุดกระสัน มนชนกก็อดไม่ได้ที่จะแอ่นสะโพกเข้าหาลิ้นของเขา เธอครางเบาๆเมื่อเขาตวัดลิ้นตรงจุดนั้น ก่อนจะครางเสียงดังลั่นเมื่อเขาสอดลิ้นเข้าไปข้างในแยงลิ้นเข้าออกจนเธอรู้สึกเหมือนว่ากำลังล่องลอยอยู่ในน้ำและกำลังจะสำลักความสุขตายจากปลายลิ้นนุ่มชื้นนั้น 
“เข้ามาเถอะค่ะ มนไม่ไหวแล้ว” มนชนกบอกเสียงสั่นด้วยความเสียว 
ปารย์จับขาเธอกางออกอย่างแผ่วเบา ก่อนที่จะแทรกตัวเข้าไป จับแท่งลำสอดใส่เข้าไปแล้วบดควงเบาๆจนเธอครางอย่างสุขสม 
ปารย์ซอยเข้าออกอย่างช้าๆและเบามือเพราะกลัวว่าลูกจะเป็นอันตราย แต่มนชนกบิดตัวเรียกร้องให้เขาทำแรงและเร็วขึ้น เพราะเธอต้องการมันมาก ปารย์เลยกลั้นใจกระแทกรัวๆ แล้วเร่งให้ตัวเองเสร็จภารกิจให้เร็วขึ้น   
มนชนกเกร็งตัว ปารย์กระแทกแล้วบดควงเน้นๆเพื่อให้ตัวเองเสร็จตามเธอไป ก่อนที่ทั้งคู่จะถึงจุดหมายพร้อมกันและกอดกันไว้อย่างมีความสุข 
“ถ้าพี่ปารย์ต้องการ แต่ว่ากลัวลูกจะเป็นอันตราย บอกมนนะคะ มนจะใช้ปากให้พี่ปารย์มีความสุขเอง” มนชนกบอกเขาด้วยความเขินอาย 
“ขอบใจนะ” ปารย์บอก เขากำลังพยายามเปิดใจอย่างเต็มที่ เพื่อให้รักมนชนกเหมือนที่เธอรักเขา และมันคงใช้เวลาไม่นานอย่างแน่นอน 


**********************





หลังจากงานรับปริญญา ปารย์ก็จัดงานฉลองให้มนชนกโดยพาเธอออกไปทานอาหารนอกบ้านพร้อมทั้งครอบครัว โดยมีแม่ของเขา และพ่อของมนชนกด้วย 
“ใส่ชุดครุยแล้วก็มองไม่ออกเลยว่าท้อง” มนตรีบอกลูกสาว แล้วกดดถ่ายในโทรศัพท์อย่างภูมิใจ 
“ถึงมองออกก็ไม่แปลกหรอกค่ะคุณพ่อ เพราะมนแต่งงานมีสามีแล้ว” มนชนกบอกบิดาแล้วยิ้มให้แก่กัน 
ปารย์มองมนชนกยิ้มเขาก็พลอยยิ้มตามเธอไปด้วย หลังๆมาเธอเอาใจเขาและทำตัวน่ารัก  จนตอนนี้เขารู้สึกว่าเขาเริ่มมีใจให้ภรรยาไปแล้ว 
“ไม่น่าเชื่อเลยนะคะคุณมนตรี ว่าเราจะเป็นตาเป็นย่ากันแล้ว แป๊บๆเอง” ญาณีพูดขึ้นแล้วยิ้มให้กับทุกคนบนโต๊ะอาหาร 
ทุกคนลงมือทานอาหารกันอย่างมีความสุข สักพักโทรศัพท์ของปารย์ก็ดังขึ้น เขายกขึ้นมาดู ปรากฏว่าเป็นเบอร์ของรมณีย์ อดีตแฟนสาวที่ขอเลิกกับเขาไปและไม่ติดต่อมานานถึงเจ็ดเดือนแล้ว 
มนชนกเหลือบดูเห็นว่าเป็นเบอร์ของรมณีย์ก็น้อยใจขึ้นมา ทั้งๆที่ก็รู้ว่าเขาเลิกกับเธอไปนานแล้ว แต่ก็ยังระแวงว่าปารย์จะยังตัดใจไม่ได้ 
ปารย์กดตัดสายแล้วทานอาหารต่อ แต่รมณีย์ก็ยังโทรมาอยู่อย่างนั้น จนเขาต้องขอตัวเดินออกไปรับสายข้างนอก ทำเอามนชนกเป็นกังวลและทานอาหารไม่ลงเพราะความหึงหวงปนน้อยใจ 
เธอเก็บความสงสัยเอาไว้จนถึงบ้าน พอเขาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จมนชนกก็ตัดสินใจถามเขาเรื่องของรมณีย์ที่โทรมาทันที 
“ไม่มีอะไรหรอกมน อย่าคิดมากนะ” 
“ถ้าไม่มีอะไรแล้วบอกมนไม่ได้เหรอคะ” มนชนกถามด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็นกังวล 
ปารย์ถอนหายใจแล้วบอกเธอไปตรงๆ เพราะปิดบังไปก็รังแต่จะทำให้โกรธกันเปล่าๆ 
“รุ้งเขาโทรมาเพื่อขอคืนดีกับพี่ แต่พี่บอกเขาไปแล้วว่าพี่แต่งงานแล้ว มนไม่ต้องกังวลนะ” ปารย์บอกมนชนก 
“แล้วพี่ปารย์อยากคืนดีกับเธอหรือเปล่าคะ” มนชนกถามเขา 
“...” ปารย์เงียบ แล้วยิ้มให้เธอ 
“เรายังไม่ได้จดทะเบียนกัน ถ้าพี่ปารย์จะเลิกกันมน  แล้วไปคบกับเธอ พี่ปารย์ทำได้” มนชนกพูดเสียงเครือ เข้าใจว่าที่เขาเงียบเพราะไม่อยากตอบให้เธอต้องเสียใจ 
“แต่พี่ไม่ทำ และไม่คิดจะทำด้วย” ปารย์บอกแล้วดึงมือเธอไปนั่งที่เตียง 
“อย่าเครียดสิ เดี๋ยวลูกก็เครียดตามหรอก” ปารย์บอกแล้วจูบที่หน้าผากเธอเบาๆ 
“เดี๋ยวพี่ทำให้สบายตัว จะได้หายเครียด” ปารย์บอก แล้วยิ้มกริ่มให้ภรรยาสาว 
“ไม่ต้องเลยค่ะ” มนชนกบอก เธอหงุดหงิดและไม่มีอารมณ์ร่วมเลยในช่วงนี้ 
“ไม่ก็ไม่ งั้นนอนเลยแล้วกัน” ปารย์บอกด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน เขาไม่อยากทำให้เธอเครียด 
มนชนกนอนตะแคงเปลี่ยนข้างไปมา เธอหงุดหงิดและรู้สึกกลัวว่ารมณีย์จะมาวุ่นวายกับปารย์ 
เธอลุกขึ้นนั่งแล้วมองสามีที่กำลังนอนหลับอยู่ 
“มนจะไม่มีวันเสียพี่ไปให้คนอื่นหรอก” มนชนกพึมพำแล้วคลานไปคร่อมขาเขาไว้ ถอดกางเกงเขาออก 
ปารย์รู้สึกตัวจับมือเธอไว้ด้วยความตกใจ 
“มนจะทำอะไรพี่” 
“มนจะทำให้พี่มีความสุขจนลืมแฟนเก่าไปเลย” มนชนกบอกแล้วก้มลงใช้ปากกับส่วนที่อ่อนนุ่มนั้นจนมันชูนชันขึ้นมา 
ปารย์นอนนิ่งให้เธอทำด้วยความพอใจ เอามือลูบหัวเธอให้รู้ว่าเขาพอใจกับลีลาการใช้มือและปากของเธอมากแค่ไหน 
มนชนกใช้ลิ้นเลียรอบปลายหยักแล้วดูดเลียส่วนหัวอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจะอมเข้าไปลึกๆแล้วเม้มริมฝีปากรูดแท่งนั้นขึ้นลงจนปารย์ครางลั่นด้วยความเสียวซ่าน เธอใช้ปากอย่างระมัดระวังและดูดเลียอย่างนั้นสักพัก ก่อนจะใช้มือช่วยรูดส่วนโคนแล้วใช้ปากดูดส่วนปลายไปพร้อมๆกัน 
ปารย์เด้งแท่งลำนั้นเข้าไปชนกระพุ้งแก้มเธอเบาๆก่อนที่เขาจะปลดปล่อยออกมาเพราะทนต่อความเสียวจากการดูดเม้มนั้นไม่ไหว   
มนชนกกลืนน้ำคาวนั้นจนหมดเพื่อแสดงว่าเธอรักและไม่รังเกียจเขา ปารย์ลุกขึ้นใส่กางเกงแล้วดึงมนชนกมานอนกอดด้วยด้วยพอใจ 
เขารู้สึกดีจริงๆที่เธอปรนนิบัติเขาไม่ขาดทั้งๆที่เธอตั้งท้องอยู่ เธอคงกังวลว่าเขาจะไปมีใครเลยตั้งใจจะเติมเต็มเรื่องนี้เพื่อไม่ให้เขาขาด ประกอบกับความกังวลที่รมณีย์โทรมาวันนี้ มนชนกเลยเอาใจเขาเป็นพิเศษ 
‘แบบนี้จะไม่ให้พี่หลงมนได้ยังไง’  ปารย์คิดในใจ เขายังไม่มั่นใจที่จะบอกรักเธอในตอนนี้ แต่ว่าเขาก็รู้สึกดีกับมนชนกมากกว่าเมื่อก่อน เป็นห่วงมากขึ้น คิดถึงมากขึ้น   



 
**********************




รมณีย์มาหาปารย์ที่บริษัท แต่ปารย์ไม่ยอมให้เธอเข้าพบ เพราะไม่อยากให้ภรรยาที่กำลังตั้งท้องอยู่ต้องคิดมาก รมณีย์เลยไปดักรอเจอเขาที่บ้านในตอนเย็น และเจอกับมนชนกที่กำลังตั้งครรภ์อยู่ 
มนชนกทำตัวไม่ถูกเมื่อรู้ว่าเธอคือรมณีย์ ในใจอยากให้ญาณีและปารย์กลับบ้านมาเร็วๆ เพราะเธอไม่ชอบสายตาและรอยยิ้มของรมณีย์เยสักนิด 
“ที่พี่ปารย์แต่งงานกับเธอ ก็เพราะต้องรับผิดชอบที่ทำเธอท้องสินะ” รมยณีย์เอ่ยขึ้นเหยียดยิ้มใส่มนชนก 
“เขาคงอยู่ในช่วงที่อ่อนแอ เพราะตอนนั้นฉันบอกเลิกเขา เธอก็เลยเป็นแค่ตัวแทนของฉัน” 
“แล้วไงคะ ในเมื่อคุณบอกเลิกพี่ปารย์แล้ว จะกลับมาทำไมไม่ทราบ” มนชนกพูดขึ้นอย่างหมดความอดทน 
“ พี่ปารย์กับฉันเรายังรักกันอยู่ เขาอยากเลิกกับเธอ แต่ติดที่สงสารลูกในท้อง” รมณีย์บอก มนชนกใจเต้นแรง คำพูดของรมณีย์มันบีบหัวใจเธอเหมือนกำลังจะแตกสลาย 
“ผิดแล้วล่ะ เพราะพี่ปารย์บอกว่ารักฉัน เขาบอกว่าเขารักฉันกับลูกมากกว่าที่เคยรักคุณด้วยซ้ำ” มนชนกแกล้งบอกเธอไป 
“ไม่จริงหรอก เธอคงยังไม่รู้ว่าฉันและเขายังติดต่อกันอยู่” รมณีย์โกหกเพื่อยั่วโมโหมนชนก 
“ยอมรับความจริงเถอะค่ะ ว่าพี่ปารย์เขาไม่รักคุณแล้ว เลิกหลอกตัวเองสักที” มนชนกพยายามแก้เกมกลับ ทั้งๆที่ในใจตอนนี้แทบจะไม่ไหวแล้ว 
“ระหว่างนักศึกษาฝึกงานใจแตกที่ยอมนอนกับปารย์และปล่อยให้ท้องเพื่อจับเขา กับแฟนเก่าที่เขายังไม่สามารถตัดใจได้ เธอคิดเอาเองก็แล้วกันว่าปารย์จะรักใคร” รมณีย์บอกแล้วยิ้มให้มนชนกที่ตอนนี้หมดความอดทนแล้ว 
“ยังไงผมก็เลือกลูกเมียผม” ปารย์พูดขึ้นมาเสียงดัง เขาเข้ามาในบ้านและได้ยินสิ่งที่รมณีย์กำลังพูดเกทับมนชนก  เขาเดินไปนั่งลงข้างๆมนชนกแล้วโอบไหล่เธอเอาไว้ 
“เลิกแต่งเรื่องทำให้ผัวเมียเขาผิดใจกันได้แล้ว กลับบ้านคุณไปซะ ระหว่างนักศึกษาฝึกงานที่กำลังท้องลูกของผม และแฟนเก่าที่นอกใจไปมีคนอื่นแล้วบอกเลิกผมไป  ยังไงผมก็เลือกมนกับลูกอยู่แล้ว” ปารย์บอก  มนชนกยิ้มแล้วซบที่หัวไหล่เขาด้วยความดีใจ 
รมณีย์ไม่ยอมรับความจริง เธอดึงดันจะคืนดีกับปารย์ให้ได้ 
“กลับไปซะเถอะรุ้ง ผมไม่อยากจะพูดให้คุณเสียหายไปมากกว่านี้” ปารย์บอก   
“แต่เรารักกันมากนะคะปารย์” รมณีย์บอก
“เคยรัก....ไม่ใช่ว่าตอนนี้จะรัก” ปารย์บอกเธอ
“คนรักกันมันลืมกันไม่ได้ง่ายๆหรอกนะคะปารย์”
“แต่ถ้าผมมีคนที่รักผม และผมก็รักเธอ ผมก็สามารถลืมรักเก่าได้ง่ายๆ ไม่ใช่เหรอรุ้ง” ปารย์บอก โอบกระชับมนชนกเข้ามาให้แนบชิดกว่าเดิม
รมณีย์กำมือแน่นแล้วออกไปอย่างผู้ที่พ่ายแพ้ เธอโดนคนรักใหม่นอกใจและเธอก็อยากกลับมาคืนดีกับปารย์ เพราะเขาทุ่มเทให้เธอได้ทุกอย่าง และเขาเคยรักเธอมาก รมณีย์คิดว่าจะใช้มันดึงเขากลับมา แต่ตอนนี้มันคงสายไปแล้ว เธอโง่เองที่ทิ้งเขาไป
 หลังจากรมณีย์กลับไปแล้ว มนชนกก็เงยหน้าขึ้นมาจากอกของเขาด้วยรอยยิ้มที่ดูมีความสุข
“พี่ปารย์พูดจริงหรือเปล่าคะ ที่บอกว่า... รักคนที่รักพี่ปารย์” เธอถามเขาเสียงเบาด้วยความตื่นเต้น
“อืม พี่รักมน ขอโทษนะที่เพิ่งรู้ตัวว่าพี่รักมน” ปารย์บอกแล้วยิ้มให้ภรรยาสาวที่ตอนนี้ดีใจยิ้มจนหน้าบาน
“มนขอบคุณนะคะ ในที่สุดพี่ก็รักมนเสียที” มนชนกบอก แล้วกอดเขา ซบหน้าลงแล้วร้องไห้ออกมาด้วยความซาบซึ้ง
 “ขี้แยจังเลย เดี๋ยวลูกก็ร้องตามหรอก” เขาบอกมนชนกแล้วกอดเธอเอาไว้
ญาณีที่เพิ่งกลับเข้ามาเห็นภาพนั้น เธอก็ยิ้ม เปลี่ยนใจไม่เดินเข้าไปหา ปล่อยให้ทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง แล้วตัดสินใจเดินขึ้นห้องไปก่อน
 “ขึ้นห้องกันมั๊ยคะ มนอยากให้รางวัลพี่ปารย์ ที่รู้ใจตัวเอง”
“อย่าหื่นสิมน ท้องอยู่นะ” ปารย์บอกภรรยา
“ก็มนไม่มีวิธีอื่นที่จะทำให้พี่ปารย์มีความสุขนอกจากวิธีนี้นี่คะ” มนชนกพูดเสียงอ่อย
“งั้นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียน้ำใจ พี่จะรับรางวัลไว้ก็ได้” ปารย์พูดยิ้มๆ เขาเองก็ใช่ว่าจะไม่ต้องการ
ทั้งสองจูงมือขึ้นไปบนห้องนอนก่อนที่มื้ออาหารเย็นจะเริ่มเพื่อมอบความสุขให้แก่กันอย่างระมัดระวัง
มนชนกดีใจที่ในที่สุดก็ได้ยินคำว่ารักจากปากของปารย์สักที เขาประคองเธอเดินอย่างทะนุถนอมด้วยความรักจนเธอสัมผัสได้ถึงความรักและความห่วงใยที่เขามอบให้  ในที่สุดเธอก็ได้สมหวังกับคนที่เธอแอบปลื้มมานาน แม้จะเลือกใช้วิธีที่ผิดเพื่อดึงเขามาแต่งงานด้วย แต่ท้ายที่สุดเขาก็รักเธอ และมนชนกรู้วิธีที่จะมัดใจเขาให้รักแต่เธอคนเดียวตลอดไป 
 
 -------- จบ --------






*

ออฟไลน์ dopant

  • Gold Member
  • *****
  • 1242
  • 848
    • ดูรายละเอียด
Re: ทับแล้วร้อง ท้องต้องรัก cop
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: สิงหาคม 09, 2020, 02:01:44 pm »
สุดยอดลูกผู้ชาย

*

ออฟไลน์ Thanee_samsung

  • Full Member
  • **
  • 109
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: ทับแล้วร้อง ท้องต้องรัก cop
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: สิงหาคม 09, 2020, 04:25:15 pm »
สุดยอดเลยครับ พระเอาของเรา ผมชอบเรื่องแนวนี้ครับ

*

ออฟไลน์ Run2020

  • Junior Member
  • ***
  • 325
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: ทับแล้วร้อง ท้องต้องรัก cop
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: สิงหาคม 09, 2020, 10:53:03 pm »
รักคนที่เขารักเรา และรับผิดชอบในสิ่งที่ทำดีที่สุด

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ