คนเมือง 04 โดย เดินไม่ทันเงา

คนเมือง 04 โดย เดินไม่ทันเงา

  • 1 ตอบ
  • 16544 อ่าน
*

ออฟไลน์ etask

  • Full Member
  • **
  • 99
  • 3267
    • ดูรายละเอียด
คนเมือง 04 โดย เดินไม่ทันเงา
« เมื่อ: ตุลาคม 19, 2009, 07:08:29 am »
คนเมือง 4
September 19 2005 at 12:53 AM
Score 2.0 (1 person) เดินไม่ทันเงา   


--------------------------------------------------------------------------------
 
...........ปุ่น/สอง...มึงว่ามั๊ยคุณแป๊มนี่น่าฉิบฯ...ขาวสวยแบบนี้น่าลองสักที
............สอง/อืมม...กูก็ว่าน่าลอง....มึงอย่าไปยุ่งเลยเดี๋ยวเหากินหัว...คุณแป๊มเป็นเจ้านานนะโว้ย..เดี๋ยวพ่อเลี้ยงโสภณเอาตายมึง......
.............ปุ่น/แหมถ้ากูมีโอกาสกูเอาวะ....ตายเป็นตายน่าลองฉิบฯ...มึงดูตูดซิวะ...น่ากระแทกฉิบฯ....
............สอง/ไปทำงานไป.....
....................สองเดินขึ้นเนินเขาไปดูแลตันไม้บนยอดผา....ปุ่นวันนี้มันต้องดูแลในส่วนที่คุณเกษมสั่งไว้เพราะจะขยายพื้นที่ทำสปา.....วันนี้นายปันไม่ได้มาทำงาน....ปุ่นทำงานไปก็พยามหาโอกาสแอบดูนายสาว....คุณแป๊มของมันเธอสวยจนปุ่นแอบคิดลึกๆอยู่เสมอ....อยากลองสัมผัสเรือนร่าง...อยากเสพกามกับเธอสักครั้ง.....
.....................วันนี้คุณแป๊มในชุดกางเกงขาสั้นสีฟ้าหวานและเสื้อแขนกุดสั้นสีเหลืองเข็ม....ด้วยผิวพรรณขาวเนียน...มันช่างดูสวยน่ามอง....ยามเธอเดินทั่วรีสอร?ในวันนี้...เรือนร่างเธอตกเป็นเป้าสายตาของแขกที่มาพักอย่างมาก....รวมถึงนายปุ่นลูกน้องจอมราคะ....แป๊มปลีกตัวเข้าไปใช้บริการสปาร่วมสี่ชั่วโมง....เธอกลับออกมาด้วยความสดชื่น...ผิวพรรณดูเปร่งปรั่งมากยิ่งขึ้น...ความหอมของสมุนไพรติดเนื้อตัวยามเธอเดินผ่าน...ผู้ชายหลายคนถึงกลับเหลียวตาม.....
......................บ่ายมากๆแป๊มขับรถคันหรูจะเข้าเมือง...เธออยากหาซื้อของใช้ส่วนตัว...อยากเดิยช๊อปฯตามห้างเพื่อพักผ่อน...เธอโทรฯหาหนิงเลขาฯสาวเธออยากให้หนิงมาเป็นเพื่อนซื้อของ....หนิงรับคำและนัดเจอกันที่ปางสวนแก้ว....หนิงในชุดเฉกเดียวกับคุณแป๊ม...เหมือนนัดไว้...หนิงกางเกงขาสั้นสีเขียวอ่อนดูเย็นตาตัดกับเสื้อแขนกุดรัดรูปเล็กน้อยสีเนื้อ...ดูเธอสดใสในบ่ายวันหยุด....ทั้งสองเดินช๊อปฯกันสนุก...วันนี้คุณแป๊มดูเป็นเพื่อนมากกว่านายกับลูกน้อง....
......แป๊ม/แป๊มขอกาแฟนะหนิง....หนิงดื่มอะไรตามสบายนะคะ
......หนิง/หนิงขอนำส้มดีกว่า....น้ำส้มหนึ่งที่และกาแฟหนึ่งที่นะคะน้อง...
........................ภายในร้าน49กาแฟ...เธอทั้งสองคุยกันสนุก...ทั้งเรื่องส่วนตัวและเรื่องงาน...เสียงโทรฯเข้ามือถิอหนิง...ดูหนิงปิดบังบางอย่าง...แป๊มเลยเลี่ยงขอเข้าห้องน้ำ...แต่เมื่อกลับมาแป๊มได้ยินบทสนทนาบางช่วงที่ทำให้เธอรู้ว่าหนิงมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับชายผู้โทรฯมาหา...แรกทีเดียวแป๊มไม่อาจรู้ได้เลย...แต่เมื่อหนิงหลุดชื่อออกมา....โอวววพราะเจ้าชื่อนั้นคือน้ากอบคนขับรถของคุณกวิน....แป๊มแทบไม่เชื่อหู...เพราะเธอรู้ดีว่าเลขาฯสาวผู้นี้หยิ่งเกินกว่าน้ากอบจะมาพูดคุย...แต่นี่เหมือนว่าเธอและน้ากอบมีบทพิสวาสกันแล้ว....แป๊มรู้ดีว่า...ผู้ชายระดับล่างหรือผู้ใช้แรงงานแบบนี้...บทพิสวาสหรือการเสพสุขจะโลดแล่น...รุนแรง...ร้อนลุ่ม..ท่วงท่าและลีลาช่างสุดปราถนาของผู้หญิง...เธอเองก็ได้รับรู้และสัมผัสมาแล้วทั้งนายสองและน้าคำ...เธอบอกได้เลยว่า...คนเมืองอย่างเธอมีความสุขกับชายพวกนี้มากกว่าที่จะเสพสุขคนเมืองอย่างดนัย...ที่ดูจะไม่มีน้ำอดน้ำทน...ลีลาและท่วงท่ามันช่างจืดชืด....และที่สำคัญ...พวกผู้ชายอย่างนายสองและน้าคำมีขนาดของท่อนเอ็นใหญ่โตได้อารมณ์ได้ความรู้สึก...และเมื่อเสพกันเขาเหล่านั้นสามารถปรนเปรอได้หลายครั้ง...นี่คือความรู้สึกที่เธอหลงไหล
.........................ยามนี้แป๊มได้รับรู้บางช่วงของหนิงที่มีบทพิสวาสกับน้ากอบ...มันทำให้เธอเสียวซ่านแทนเลขาฯสาว...เธอคิดว่า...หนิงคงติดใจและถวิลหาการเสพอีกอย่างแน่นอน....แป๊มอยากเอ่ยถามลูกน้องสาวแต่ก็เกรงความรู้สึกปิดบังที่เธอพยามทำ....แป๊มขับรถหรูไปส่งหนิงที่บ้านพัก....และเธอก็ได้เห็ยร่างของน้ากอบซึ่งยืนรอเลขาฯสาวของเธออยู่แถวนั้น...แป๊มหลีกเลี่ยงและรีบขับรถออกไป....ใจเธอเสียวซ่านเมื่อนึกถึงบทพิสวาสที่เธอคิดว่าน้ากอบคงทำให้หนิงหลงและถวิลหาอย่างมาก...แป๊มนึกถึงนายสองผู้ซึ่งได้รับความสาวจากเธอและได้สัมผัสบทพิสวาสที่เธอมอบให้...เธอนึกถึงการอ้าอมท่อนเอ็นที่แข็งโตอย่างมากของนายสอง...นึกถึงการสอดใส่โยกคลึง...การดูดเลียเม็ดติ่งน้อยๆของเธอจนเธอเสียวซ่าน....ยิ่งนึกยิ่งกำหนัด...ตลอดเส้นทางกลับเชียงดาว...แป๊มดูเหม่อลอยกับความรู้สึก...เนินเนื้อเธอชื้นแฉะ...ร่องหลืบข้างในตอดกระชับรัดตรึง....ความกำหนัดแผ่ซ่าน....ปากเผยอครางด้วยความเสียว...จิตใจร้อนลุ่มอยากสัมผัสเกมส์รัก...
...........................อากาศเริ่มเย็นสายหมอกบางเริ่มแผ่ปกคลุมแนวเขาและต้นไม้สูง....แป๊มกดสวิทช์กระจกลงพร้อมปิดแอร์เพื่อรับรู้กับสายลมเย็นหนาว...กลิ่นหอมธรรมชาติและสายลมกระทบร่างเธอ...ยามนี้เธอมีความสุขและกำหนัดเป็นทวี.....รถเธอแล่นเข้าที่จอดโดยมีสินรปภ.กะค่ำคอยบริการ...สินเปิดประตูรับนายสาวพร้อมยื่นมือรับถุงกระดาษหลายใบที่นายสาวเธอพากลับมาจากการช๊อปฯสินแอบชำเรืองเรียวขางามคู่นั้น...สินหลงไหลความงามและกลิ่นหอมจากเรือนร่างของนายสาว...เพราะครั้งหนึ่งเขาเอาบิกีนีของนายสาวผู้นี้มาดอมดม...มาสำเร็จความไคร่ให้กายสุข...สินถือโอกาสเข้าภายในบ้านของแป๊มเพื่อวางสิ่งของ...สายตาสินจับจ้องเรือนร่าง...แทะโลมด้วยสายตา....สินแทบจะคลั่งเขาพยามปฏิเสธความรู้สึก....ปฏิเสธความต้องการลึกๆในใจ....
........แป๊ม/ขอบใจจะสิน.....วางตรงนั้นนะคะ.
........สิน/ครับคุณแป๊ม.....วันนี้คุณแป๊มสวยมากนะครับ
........แป๊ม/แล้วทุกวันแป๊มไม่สวยหรือจ๊ะ
........สิน/เปล่าครับ.....สวยทุกวันแต่วันนี้มากกว่าทุกวันครับ....
........แป๊ม/แหมเข้าใจพูด....ไปเถอะขอบใจนะสิน...
..............................สินใจเต้นตูมตามเมื่อยามอยู่ใกล้นายสาว...กลินหอมและเรือนร่างของคุณแป๊มทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะต้องปลดปล่อยความรู้สึก....สินตั้งใจจะไปห้องน้ำเพื่อช่วยให้ความกำหนัดพรั่งพรูออกมา.....แต่เมื่อแสงไฟจากห้องน้ำภายในบ้านคุณแป๊มเปิดขึ้น...สินแทบหยุดหายใจ...เขารู้ว่าเวลานี้นายสาวกำลังอยู่ในนั้นซึ่งถ้าเขาเดินไปตรงบานกระทุ้งกระจกช่องแสงและเขาเบี่ยงตัวจากมุมมืดนั้น...สายตาเขาต้องเห็นเรือนร่างที่สวยงามของคุณแป๊มนายสาว....สินเดินอย่างไม่คิดเขาตรงไปที่นั้น....เขาเอื้อมมือดึงบานกระจกออกตัวเล็กน้อย....หัวใจสั่นปากแห้งเสียงหายใจแทบไม่ทั่วท้อง...สินเห็นร่างนายสาวเปลือยเปล่า....โอวววพระเจ้า....รูปร่างขาวเนียน...เนินมขาวสองเต้าเต่ง...หัวนมเล็กๆออกชมพูหวาน...เนินท้องเลียบรับกับโหนกเนื้อที่นูนเด่น...ขนแพรไหมอ่อนโยนโรยตัวเกาะกุมเนินพองาม...ก้นอวบงอนโด่งน่าลูบไล้สัมผัส...ยามเอียงกายหันหลังมาทางเขา...โอวววพระเจ้า....แผ่นหลังเนียนไล้สิวฝ้า...องค์เอวคอดเข้ารูป...ร่องก้นแยกออกตามความโหนกนูนของเนินเนื้อด้านหน้า...อูยยยแค่นี้..สินก็แทบสำลักคราบน้ำแห่งความกำหนัด...ความเสียวก่อตัวอยู่เต็มท่อนเอ็น...สายน้ำจากฝักบัวสาดกระเซ็นไปทั่วร่าง....เนินนมสั่นไหวตามแรงขัดถู...สองเต้าพรั่งพรูยามถูกมือน้อยๆของเธอลูบไล้....และเมื่อคุณแป๊มของสินสอดนิ้วเข้าออกเพื่อขัดถูร่องหลืบ...สินแทบหยุดหายใจ....ฟองสบู่โลมเลียทั่วเรือนร่าง....สายน้ำสาดสู่กายเธออีกครั้ง...ยามนี้ความเนียนสอาดตาเกาะกุมทั่วเรือนร่าง....สินยืนกำท่อนเอ็นสาวเข้าออกอย่างใจปราถนา....สินเร่งจังหวะให้ความกระสันพรั่งพรู....เสียงครางจากปากสินดวงตาหลับพริ้ม....ปากอ้าออกเสียงครางร่างกายกระตุก....น้ำกามพุ่งกระเซ็นทั่ว...ปากร้องเรียกคุณแป๊มยามที่ร่างเกร็งเสียว...สินสุขกายและใจแบบเดิมๆอีกครั้ง.....
................................ปุ่นเดินลับล่อจากมุมมืด...เขาพาร่างกายกำยำของคนกรำแดดอย่างเขามายังบ้านของนายสาว...เขามองหาช่องทางที่เขาได้เคยคิดไว้...ปุ่นแอบเข้ามายังห้องเก็บสัมพาระของนายสาวซึ่งมันดูคับแคบและมืดพอที่เขาจะพรางตัวไม่ให้คุณแป๊มนายสาวมองเห็น....คุณแป๊มของนายปุ่นออกจากห้องนอนมาด้วยชุดนอนบางเบาสีครีมอ่อนๆมันบางจนสามารถมองเห็นเนื้อแท้ของเรือนร่าง....ส่วนบนแลเห็นหัวนมเล็กที่เสียดสีกับผิวผ้าดูมันแข็งตัวชูชันน่าขบกัด....ส่วนล่างมันแนบเนื้อลู่ลงตามส่วนเว้า...โหนกเนินที่เกาะกุมไปด้วยแพรไหมก็สามารถมองเห็นได้ไปทั่ว.....โอววนายสาวของปุ่นจะทำอะไรนะต่อไปนี้...ในใจนายปุ่นคิดฟุ้งซ่าน...วันนี้มันขอแอบดูเรือนร่างและส่วนลับของนายสาวอย่างเต็มตาสักวัน...มันยังไม่กล้าคิดเลยเถิดถึงแม้ใจปราถนา...แต่ด้วยความกลัวพ่อเลี้ยงโสภณ....ปุ่นเลยไม่กล้าคิด..
.................................คุณแป๊มเอนตัวนั่งพิงชุดเบาะนุ่มทำจากหนังแท้...สายตาจับจ้องรายการทีวี...แต่เพียงชั่วครู่คุณแป๊มปิดแสงไฟเหลือเพียงแสงสว่างจากทีวี....เธอทอดร่างเหยีดตามเบาะนุ่ม...มือเธอเริ่มโลมไล้ทั่วเรือนร่าง...โอวววยามนี้ปุ่นแทบหยุดหายใจ....มือนายสาวเริ่มเกาะกุมเนินอก....ปลายนิ้วเขี่ยสัมผัสยอดประทุมถัน....สองมือสอดประคองสองเต้า...นวดเฟ๊นไปมาด้วยความอ่อนโยน...ปากเธอเผยออ้าออก...เสียงครางระงมควบคู่กับเสียงทีวีเบาๆ...แสงไฟสาดส่องตามมุมสะท้อนของแสงหน้าจอ...โอวว...มันช่างสวยอะไรอย่างนี้....มืออีกข้างของนายสาวเริ่มสอดเข้าหาความโหนกนูน...และเมื่อเห็นการสัมผัสแรก...ร่างของคุณแป๊มนายสาวก็แอ่นขึ้นรับ...ปากออกเสียงครางดังมากขึ้น....นิ้วของเธอสอดเข้าสู่ร่องหลืบ...ปลายนิ้วกรีดถูไถระหว่างเม็ดติ่งกับกลีบแคม....ปลายเท้าเธอยกสูงพาดกับพนักพิงเบาะ....เรียวขางามแยกออกช้าๆ..เนินเนื้อรู้ได้ว่าอ้ารับนิ้วเธออย่างเต็มที่...มือเธอกดลึกเข้าออกสอดรับกับการเด้งขึ้นลงของเอวคอดเธอ...ปากเผยอครางเหมือนรอรับการจูบ....มือซ้ายเริ่มเขี่ยปลายถัน.....หัวนมเต่งชูชัน...สองเต้าสั่นไหวเมื่อเธอหายใจแรงขึ้น...นิ้วเธอยังคงทำหน้าที่สอดลึก....ปุ่นหมดความอดทน...เขาแทรกร่างยืนอยู่ระหว่างกลางร่างของนายสาว...สายตามองการกระทำ...เขารับรู้ว่าเวลานี้คุณแป๊มของเขากำลังกระสั้น...ความเงี่ยนคงก่อตัวอยู่อย่างมากมาย...เธอคงรอการปลดเปลื่องจากใครก็ได้ซึ่งในที่นี้คงเป็นเขาอย่างแน่....ปุ่นถอดเสื้อผ้าที่มีเพียงเสื้อยืดและกางเกงขาสั้น...ท่อนเอ็นพองโตผงกหัวส่ายไปมา...เส้นปูดโปนตามลำท่อนมันช่างน่ากลัวแต่ก็น่าสัมผัสในจิตใจของใครบางคน....ปุ่นกำท่อนเอ็นสาวให้ตัวและความรู้สึก...คุณแป๊มยังคงหลับตาและกระทำกับตัวเธออยู่แบบนั้น...เธอไม่รู้เลยว่าตอนนี้ปุ่นลูกน้องจอมหื่นกำลังยืนเปลือยกายจับท่อนเอ็นชักเข้าออกอยู่ตรงหน้าเธอ....ปุ่นก้มตัวลงกระซิบที่ข้างหูนายสาว....แป๊มตกใจและอายมากที่เธอกำลังเสียวจากการกระทำของเธอ......เธอเบี่ยงตัวขึ้นเพื่อหลีกออกจากวงล้อมของร่างปุ่น....แต่มันช้าไปแล้ว....ปุ่นดึงร่างเธอกดลง...เขาโถมร่างซบเนินอก...ปากควานหาเนินนม...สัมผัสแรกเขาก็ดูดเร็มเม็ดประทุมถัน...ปลายลิ้นเขี่ยหัวนมสลับไปมา....มือหยาบกร้านลูบไล้ทั่ว....ร่างของนายสาวพยามหนี...มือเธอผลักดันร่างเขา..
......แป๊ม/อย่านะปุ่น.....อย่าทำแบบนี้.....อย่านะออกไป...ออกไป....อย่า....อุ๊ย....
......ปุ่น/คุณแป๊มครับ.....ผมทนไม่ไหว....คุณแป๊มกำลังเสียว...คุณแป๊มกำลังเงี่ยนผมรู้.....คุณแป๊มต้องการใครสักคนมาช่วย...คุณแป๊มอยากมากๆผมรู้....คุณแป๊มอยากก็ให้ผมช่วยนะครับ...เดี๋ยวผมขอเย็ดคุณแป๊มให้หายเงี่ยนครับ...ผมเย็ดแรงๆรับรองคุณแป๊มต้องชอบ...คุณแป๊มต้องบอกให้ผมเย็ดคุณแป๊มอีก...คุณแป๊มต้องร้องบอกผมว่า....ปุ่นเย็ดแป๊มแรงๆ...แป๊มเงี่ยนเหลือเกิน...ปุ่นขาเย็ดแป๊มเร็วๆ....ผมเชื่อว่าคุณแป๊มต้องพูดแบบนั้น
.......แป๊ม/ปุ่นอย่านะ.....อย่าทำแบบนั้น...อูยยยปุ่น....
.....................ถึงแม้แป๊มร้องปฏิเสธแต่ใจเธอยามนี้เมื่อได้ยินคำพูดแบบนี้จากนายปุ่น...ความเสียวกระสัน...ความต้องการมันกลับทวีคูณ....ช่องคลอดตอดรัด...น้ำกามไหลแฉะไปทั่วร่อง...คำพูดแบบนี้คือการกระตุ้นอารมณ์สำหรับเธอ...โอวววปุ่นเธอเหมือนคนรู้ใจ...รู้ถึงความเสียวของแป๊ม....
.......แป๊ม/แต่ปุ่นมันไม่ดี...เธออย่านะ.....อูยยย...ปุ่นเธอ...อุ๊ยยยอย่า...อูยยยปุ่น...อย่านะ....อย่าทำแป๊มเลย.....แป๊มไม่ไหวแล้ว...ปุ่นอูยยยเสียวนะ...อย่าดูดตรงนั้นปุ่น...มันเสียวนะ...อูย...นิ้วปุ่นมันเข้าในแป๊มแล้วนะ...อย่าลึกนะคะ...แป๊มเจ็บ..โอยยยเสียวนะปุ่น....ไม่ไหวแล้วปุ่นจ๋า...แป๊มเสียวเหลือเกิน....แป๊มทนไม่ไหวแล้ว...ปุ่นทำเถอะ...ทำแป๊ม...อยากทำอะไรก็ได้แป๊มยอมแล้ว....ปุ่นจ๋า...อูยยยค่อยๆ...อูยแน่นไปหมดแล้ว....ค่อยๆ...อุ๊ยย...อูนยยสุขเหลือเกินปุ่นแมสุขจริงๆ.....เร็วๆปุ่น...แรงๆ..แป๊มอยากแล้ว....ปุ่นได้โปรดเย็ดแป๊มแรงๆ....กระแทกแป๊มแรงๆ...โอยยดี..ดีคะ...เย็ดอีก....เย็ดแป๊มนะ...อูยยดีเหลือเกิน....ควยปุ่นเย็ดมันมากเลยนะ....แป๊มเงี่ยนไม่ไหวแล้วปุ่นขา...เย็ดแรงๆ..เร็ววๆ...เร็วๆ..แป๊มไม่ไหวแล้ว..ใกล้แล้ว..ปุ่น..อย่าหยุด...เร็ววๆ...อูยยยแรงอีกคะปุ่น...แรงๆ...โอยยสุขเหลือเกิน...ออกแล้ว..แป๊มออกแล้ว....อูยดี.....เสียวคะเสียวมากเลยปุ่น.......
.....................ร่างของเธอกอดปุ่นแน่น...เธอกำหนัดเต็มที่....ปากประกบปาก...แป๊มดูดปากปุ่นอย่างไม่ลังเกลียด...เธอสุขมากๆ....ตอนนี้เธอรู้ว่าปุ่นยังไม่เสร็จสม.....รอก่อนนะปุ่น...ใจเธอคิด...เพราะเธออยากตอบสนองความดีที่ปุ่นมอบความสุขให้กับเธอ.....


................................มีตอนต่อครับ......ไว้พบกัน

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 09, 2018, 07:09:48 pm โดย kaithai »

*

ออฟไลน์ pongsan

  • Veteran Member
  • ******
  • 1623
  • 908
    • ดูรายละเอียด
Re: คนเมือง 04 โดย เดินไม่ทันเงา
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: ตุลาคม 31, 2019, 03:06:57 am »
ลูกพี่เก็บแต้มไปอีก 1 ดุ้นแล้ว! ::Horror::  สงสัยลูกน้องสาวจะตามไม่ทัน ::Sweat::

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ