คนเมือง 06 โดย เดินไม่ทันเงา

คนเมือง 06 โดย เดินไม่ทันเงา

  • 1 ตอบ
  • 13614 อ่าน
*

ออฟไลน์ etask

  • Full Member
  • **
  • 99
  • 3275
    • ดูรายละเอียด
คนเมือง 06 โดย เดินไม่ทันเงา
« เมื่อ: ตุลาคม 20, 2009, 07:57:57 am »
  คนเมือง 6
September 24 2005 at 12:31 AM
No score for this post เดินไม่ทันเงา 

--------------------------------------------------------------------------------

...........ตั้งแต่กลับจากพม่าคุณกวินของหนิงดูเปลี่ยนไป เริ่มขาดการติดต่อ หนิงต้องโทรฯหาและก็ถูกตัดบทด้วยเหตุผลงานยุ่ง หนิงไม่แน่ใจแล้วว่าเรื่องของเธอกับน้ากอบยังเป็นความลับอยู่หรือไม่ หนิงตัดสินใจโทรฯหาน้ากอบให้มาสอบถาม น้ากอบยืนยันว่าไม่เคยพูดและบอกใคร หนิงเริ่มใจดีขึ้น
...........หนิงพยามติดต่อคุณกวินเพื่อทานข้าวด้วยกันแต่ก็ถูกปฏิเสธกลับมา บ่อยเข้าหนิงหมดความอดทน เธอเดินเข้าพบคุณกวินที่ทำงาน เธอต้องการเหตุผล คุณกวินนิ่งไม่โต้ตอบหนิงในตอนนี้เพราะเขารู้ดีว่ามันคงไม่จบเพราะหนิงกำลังร้อนเป็นไฟ หนิงกลับออกไปโดยไม่มีคำตอบจากกวิน หนิงโมโหอย่างมากและยื่นหนังสือลาพักร้อนกับคุณแป๊มทันที แป๊มรู้เรื่องดีเธอจึงไม่ขัดและให้กำลังใจเลขาฯสาว เธอบอกให้หนิงไปพักผ่อนให้เต็มที่และหาคำตอบให้กับตัวเอง แต่อย่าทำตัวเองเป็นนางร้าย หนิงขอบคุณนายสาว
...........แป๊มเมื่อขาดเลขาฯชั่วคราวเธอจึงต้องทำงานเองเป็นส่วนใหญ่ แต่เธอคือผู้หญิงทำงานดังนั้นเรื่องแบบนี้ไม่เป็นปัญหาสำหรับเธอ วันนี้แป๊มกลับเชียงดาวเร็วขึ้นเพราะเธอจะไปตรวจดูงานขยายส่วนสปาของรีสอร์ท คุณเกษมคอยต้อนรับและรายงานเป็นขั้นเป็นตอน เกษมชี้ให้เธอดูห้องใหม่สำหรับVIPเป็นห้องสปาที่ดีที่สุด มีความเป็นไฮเท็คผสมการทำงานของบริกรสาว การเตรียมน้ำและการผสมน้ำสมุนไพรควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ ปริมาณน้ำในอ่างขึ้นอยู่กับน้ำหนักผู้ใช้บริการ มีการตั้งเวลานวดในสัดส่วนที่แตกต่างทำให้การรับบริการเป็นไปในทางเดียวกัน มาตราฐานเดียวกัน คุณแป๊มฟังแล้วอดบอกคุณเกษมไม่ได้ว่า
......แป๊ม/คุณเกษมคะถ้าห้องนี้เสร็จแป๊มขอใช้บริการก่อนนะคะ....ดูไฮเท็คจริงๆ
......เกษม/ได้ครับคุณแป๊ม...ขึ้นอยู่ว่าคุณแป๊มมีเวลามาเยี่ยมที่นี่และใช้บริการรึเปล่าเท่านั้น
......แป๊ม/แน่นอนคะคุณเกษม แป๊มมาแน่นอน
............แป๊มกลับออกไปด้วยความสุขที่งานของเธอทั้งรีสอร์ทและโรงแรม เป็นไปตามเป้าหมาย ดูเธอรู้สึกภูมิใจและสนุกกับงานมาก เธอจิบไวน์พร้อมแช่น้ำในอ่างหรูที่บ้านพัก ความสบายทำให้เธอเผลอหลับไป รู้สึกตัวเพราะความหนาวเย็น ดูเวลาเกือบสามทุ่ม เธอรู้สึกอยากเดินเที่ยวรอบๆรีสอร์ทในยามค่ำ แสงไฟสลัวด้วยสีทองตัดกับแนวต้นไม้งาม รีสอร์ทหรู และยามค่ำคืนแบบนี้ บนเนินเขาของเชียงดาวมันดูช่างโรแมนติคจริงๆ ดาวระยิบ ท้องฟ้าโปร่งสบาย เสียงหัวเราะของแขกที่มาพัก เสียงกิจกรรมของหมู่คณะที่มาใช้บริการที่นี่ดูมันสร้างความสนุกในยามค่ำคืนแบบนี้
.............ชายหนุ่มกับหญิงสาวชาวต่างชาติยืนพรอดรักกัน เด็กหนุ่มและเด็กสาวชาวเอเชียยืนกอดรัญจวน ภาพแต่ละภาพในคืนนี้มันช่างทรมานแป๊มยิ่งนัก อากาศดี แสงไฟและเสียงหรีดหริ่งขับขานมันช่างเพิ่มความรู้สึกสบายๆ แป๊มเดินออกไปยังเรือนเพาะชำไม้ดอก แสงไฟสาดแสงเข้ามาน้อยมาก มีเพียงแสงดาวและแสงไฟที่ห่างออกไปเท่านั้น ความหอมของมาลียามค่ำคืนที่แผดกลิ่นเย็นๆออกมา เสียงจิ้งหรีดร้องเบาๆยามดื่มกินน้ำค้างเป็นที่อิ่มหนำ เก้าอี้ขาวทำด้วยไม้ถูกจัดวางโดยรอบเรือนนี้ แป๊มนั่งพักใจมองดูดาวสาดแสงระยิบ เสียงการพูดคุยและร่ำร้องของชายหญิง ดูเหมือนไม่ห่างจากที่เธอนั่ง เสียงนั้นบ่งบอกความหมาย เสียงนั้นบ่งบอกความสุข ร่างเธอเขยิบเข้าหาเสียง ภาพที่เห็นไม่ต่างไปจากความคิด หญิงสาวผมบรอนด์ร่างสูงเธอกำลังสุขอยู่บนเรือนร่างของชายที่ผมสีเดียวกับเธอ ร่างเขาใหญ่โตดูน่าเกรงขาม ถ้าไม่ใช่นักกีฬาก็ทหารกล้าของหน่วยARMYแน่ ร่างทั้งสองเสพสมกันถึงพริกถึงขิง หญิงสาวช่างเก่งกล้า ชายก็ใช่ย่อยเขาและเธอร่วมมือกันหาความสุข และเมื่อเธอสงบ แป๊มก็ได้เห็นสิ่งที่เธอคนนั้นถวิลหา เห็นขนาดของท่อนเอ็นมหึมา โอวววพระเจ้านี่มันอะไรกัน ทำไมมันใหญ่โตแบบนี้
............วูบแห่งความรู้สึกเสียวก็แผดซ่าน ความกระสันก็เข้าหา ความอยากก็ตามมา โอววแม่เจ้าแป๊มต้องการมันเหลือเกิน แป๊มยืนมองเขาและเธอนอนเคียงข้าง แป๊มมองส่วนสัดที่รัดรึง แป๊มอยากสัมผัสและล้วงลึก และเมื่อเขาและเธอจากไป แป๊มเธอเองแทบคลั่งความกำหนัดมันทาโถม ความเสียวซ่านจนชื้นแฉะ โอววใครจะช่วยได้ เหมือนพรมลิขิตเดิน แป๊มเห็นชายชาวต่างชาติคนหนึ่งคงเมาพอดู เขาเดิยเซถลา เขาร้องเพลงซึ่งฟังแทบไม่ออก ดูเขาเป็นคนตะวันตกมากว่า แป๊มทักเขาตามมารยาท เขากลับมองเธอแบบผ่านๆ เขาเหมือนไม่ใส่ใจในตัวเธอ อะไรกัน คนอย่างแป๊มจะไม่มีชายสนใจเลยหรือ ไม่เป็นไปไม่ได้ แป๊มเรียกเขาอีกครั้งพร้อมดึงมือเขามาทางที่มืด เธอนั่งลงพร้อมรูดกางเกงขาสั้นเขาลง แป๊มจ้องมองอย่างไม่แน่ใจตัวเอง เธอเริ่มสัมผัส จับมันรูดเข้าออก มันดูดีมาก และก็ขยายตัวขึ้นเรื่อยๆ โอววมันทำไมโตขึ้นเร็วแบบนั้น ปากเธออ้าอมมันเข้าไป ริมฝีปากรูดมันเข้าออก ปลายลิ้นสอดสัมผัส ท่อนเอ็นใหญ่ยาวราวเนรมิต มันเต็มมือเธอแบบกำไม่มิด เธอรูดเข้าออกจนเจ้าของร่างสั่นเทา มือเขาเริ่มเกาะกุมศรีษะเธอพร้อมกดโยกเข้าออก เสียงครางจากเขาเริ่มดัง เอวเริ่มส่าย เขาทนไม่ไหวแล้วจึงล้มตัวนอนลงและให้เธอแป๊มเป็นผู้กระทำ
........การสอดเข้าอย่างช้าและค่อยๆจนมิดลำ ร่างเกร็งกระตุกเมื่อมันเข้าไปหมด แป๊มเสียวสะท้าน เอวส่ายกระสัน มือเกาะกุมเรือนร่าง เธอถอดอาภรณ์ทุกชิ้นออกหมด นมสองเต้าเต่งสั่นไหว แรงโยกกระเพื่อมนมเต่ง ปลายยอดถูกเขี่ยเบาๆ สองเต้าถูกเขาขยำ เอวถูกจับกด โอวววเสียวเหลือเกิน ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะมีโอกาสลองกับขนาดมหึมาแบบนี้ และก็เช่นกัน ที่เธอไม่นึกว่ามันจะเข้าไปภายในของเธอจนหมด เริ่มกระสันร่างเริ่มสนอง เอวส่ายไปมา ก้นลอยกดกระแทก มือเกาะแขนเขาพร้อมโยกคลึง เนินเหน่ากดขยี้ ท่อนเอ็นที่ใหญ่ถูกเธอโถมลงจนมิด อูววสุขเหลือเกิน เร็ว ไม่ไหวแล้ว ใจเธอสุดจะทน ร่างกดกระแทก เอวกดส่าย
.....แป๊ม/อูยยเสียว....ซีดด...สุขเหลือเกิน....สุขอะไรอย่างนี้...
.............สิ้นเสียงร่างเธอกดกระแทกไม่รู้กี่ครั้ง ท่อนเอ็นใหญ่โตยิ่งโตมากขึ้น เธอเสร็จพร้อมนอนก่าย มือกำท่อนเอ็นนั้น แป๊มเธอดูดกลืนมันลงไป เธอช่วยเขา เธอพร้อมที่จะกลืนกิน เธอเร่งจังหวะด้วยปาก เธอเร่าร้อนเกินกว่าที่เขาจะทนไหว ร่างกระตุกรับถึๆ เอวลอยขึ้นเบียดใบหน้าสวยของเธอ เขาสุขแล้ว น้ำกามแห่งรักปรี่ล้น ปากเธอดูดกิน โอยยยสุขเหลือเกินคืนนี้........

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 09, 2018, 07:13:16 pm โดย kaithai »

*

ออฟไลน์ pongsan

  • Veteran Member
  • ******
  • 1674
  • 908
    • ดูรายละเอียด
Re: คนเมือง 06 โดย เดินไม่ทันเงา
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: ตุลาคม 31, 2019, 03:20:22 am »
ร่านได้ใจจริงๆ....คุณหนูแป๊ม ::JubuJubu::   ลองกับของนอกใหญ่ๆ!...ก็สู้ไม่ถอย ::Angry:: ::Ajark::

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ