ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 21 Adslman

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 21 Adslman

  • 0 ตอบ
  • 5018 อ่าน
*

ออฟไลน์ ~De[@]tH_[N]oTe~

  • Junior Member
  • ***
  • 393
  • 611
  • ลอยไปตามสายลม
    • ดูรายละเอียด
ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 21 Adslman
« เมื่อ: กรกฎาคม 08, 2011, 10:47:26 am »
เจ้าของบทประพันธ์ Adslman เครดิต MINEMEE

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 21 “รสนิยมที่ไม่ปกติ!?”

“กลับมาแล้ว หรือคะ?”
“จ้ะ”
...ลูก สาวป้าศรีกุลีกุจอมาช่วยถอดเสื้อนอกไปแขวนและหาน้ำหาท่ามาให้ดื่ม...นับวัน เธอก็ยิ่งสมเป็นแม่บ้านแม่เรือนขึ้นทุกทีๆ...ลองคิดในแง่ของพี่ชายและผู้ชาย ก็ให้รู้สึกภาคภูมิใจ...
“ขอพักเหนื่อยสักหน่อย”
“อุ๊ย!!...คนชีกอ ~~...จะพักก็พักไปแล้วไหงจะต้องข้องแวะกับหน้าอกอ้อยล่ะคะ?”
“วิ้ว~~... อกโตขึ้นอีกนี่นาน้องรัก...แฮ่ม!!...คืนนี้ไปค้างกับพี่มั้ย?”
“อ้อยกลัว พี่แคทกับพี่ฝนจะสงสัยน่ะสิ...เอ่อพี่คะ...หนูรู้สึกว่าตั้งแต่กลับมาพวกเธอ จะมีท่าทางแปลกๆ”
“แปลกยังไง?”
“อืม--...แต่อ้อยอาจจะคิดไปเองก็ได้นะ คะ”
“ลองพูดมาเถอะ”
...ฟังๆไว้มันก็ไม่เสียหลายอะไร...
“คือหลาย ครั้งอ้อยรู้สึกว่าพี่ฝนจะอยู่ใกล้ๆตัวตลอดเวลา”
“คงไม่มีอะไรหรอกม้าง !!...ยัยนี่น่ะไปไหนมาไหนรวดเร็วอย่างกับลิงลมแถมชอบเย้าแหย่อ้อยมากๆ...คง คิดไปเองจริงๆแหละ”
“ก็ หวังให้เป็นเช่นนั้นค่ะเพราะหนูไม่อยากให้พี่ๆทั้ง 2 คนล่วงรู้เรื่องของเรา...พี่บอลก็อย่าเผลอทำรุ่มร่ามกับอ้อยหรือคุณป้าเวลา พวกเธออยู่ที่บ้านนะคะ”
(ใช่...คนหนึ่งก็ช่างสังเกตส่วนอีกคนก็ชอบยุ่ง เรื่องชาวบ้านซะขนาดนั้น)
“เออจริงสิ...ว่าแต่พวกเธอกำลังทำอะไรกัน อยู่?”
“...เล่นหมากล้อมค่ะ”
“หา?...”
“...........................................”
“...........................................”
“นี่ น่ะเหรอที่เขาเรียกหมากล้อม?”
...หลังบ้าน...นิสิตสาว 2 พี่น้องต่างจับจ้องกระดานหมากล้อมอย่างเอาจริงเอาจังทีเดียว...
“หนวกหู น่า!!...ฉันกะลังใช้สมาธินะ”
“...........................................”
...ฝน สีหน้าเคร่งเครียดแต่พี่แคทกลับนิ่งสงบ...ท่าทางสาวน้อยจอมแก่นคงจะเป็นฝ่าย เสียเปรียบหญิงสาวจอมเย็นชาอยู่ล่ะมั้ง?...
(เพียะ!!)
“ตรงนี้ แหละ!!!”
“หืม?”
...พี่แคทรีบถอดแว่นออกทันทีที่ฝนวางหมากขาวเปรี้ยง ลงไป...ท่าจับเม็ดหมากแปลกดีเอานิ้วชี้กับนิ้วกลางคีบและเอาซ้อนกัน...
“ฝน... พี่สอนน้องหลายครั้งแล้วนะ...ความใจร้อนไม่รอบคอบมันจะนำภัยมาสู่ตัวเอง...”
“อ๋า!?... แย่แล้ว!!!...อ่านหมากไม่ขาด”
“..............................................”
(เพี ยะ!!)
...และ สาวเจ้าผมยาวก็หยิบหมากดำวางลงไปอย่างใจเย็นแต่มันทำให้สาวเจ้าเขี้ยวแหลม ร้องโอดครวญพลางหงายหลังผลึงนอนแผ่หราทำหน้าหมดอาลัยตายอยากไปเลย...
“โธ่ เอ้ย!!!...เล่นตีแสกหน้ากันเชียวเหยอ?...หมากฝนด้านบนตายแหงแก๋หมดแย้วววววว !!...กำลังรบก็ไม่เหลือรอด...โอ้ย!!!...ยอมๆๆ”
“หมากล้อม คือการแข่งชิงพื้นที่กันและคิดวางแผนการรบ...น้องเอาแต่บุกอย่างเดียวจนไม่ คิดจะปิดพื้นที่ของตัวเอง...ทางด้านขวาก็ป้องกันอ่อนไป”
“มาตรวจหมากกัน ซิ”
“.............................................”
...พี่แคทกับฝน ต่างวิเคราะห์หมากที่ตัวเองเดินกันมาตั้งแต่ต้น...
“จากตรงนี้และไปตรง นี้...นี่ไง...หมากขาวของน้องเริ่มเสียกระบวนที่นี่”
“โหย~~... เพราะหนูประมาทไปแท้ๆ...พี่นี่เดินหมากแยบยลจริงๆ...ล่อให้ฝนบุกแล้วตัวเอง ค่อยๆตีตลบหลังชนิดไม่ให้รู้ตัว...สังหารกันอย่างเลือดเย็น...ร้ายนักนะ คะ!!”
“ก็พี่เคยเป็นคู่ซ้อมเดินหมากกับอาจารย์โตโดบ่อยๆ...แม้ไม่เก่ง อะไรมากมายแต่ก็ไม่ใช่งูๆปลาๆอย่างฝน...แวบมาดูทีและก็ไปเล่นซนที”
“แหม~~”
...อาจารย์ โตโดนี่คงหมายถึงคุณ “โตโด ทาดะโกโร่” คนที่เอาดาบ “คงโมเคียวเม” ของพี่แคทมาฝากให้ที่บ้านเมื่อตอนปิดเทอมและเป็นผู้ถ่ายทอดวิชาคาราเต้ให้ กับลูกพี่ลูกน้องของผม...ชายชาวญี่ปุ่นผิวขาวสูงโปร่งวัยราวๆ 50 ปีท่าทางใจดีแต่พูดภาษาไทยคล่องมาก...
“เชอะ!!...แน่จริงมาเล่นเกมส์วิ นนิ่งแข่งกับหนูซี่~~”
“ที่ จริงน้องน่ะหัวดีเรียนรู้อะไรได้ไวแต่มีนิสัยเสียอยู่อย่างคือไม่ค่อย ตั้งใจ...เกรดเทอมที่แล้วนั่นไงแค่ 2.21 คุณพ่อโวยใหญ่เลยใช่มั้ย?”
“แต่ แม่ชมว่าทำได้ดีมากแถมบอกจะลงมาให้รางวัลฝนด้วยล่ะเอ้อ!!!”
“พอกันทั้ง คุณแม่และเธอ!!...พี่ไม่อยากจะพูดถึงเรื่องเดิมๆแล้ว”
(เคยได้ยินมา เหมือนกันว่าตอนอาอรยังรุ่นๆก็แสบไม่แพ้ฝน)
“เหวย~~...แล้วจาอารมณ์เสีย ทำไมเนี่ย?...ลงว่าถ้าฝนชอบเรื่องอะไรก็จะทำเต็มที่หรอกน่าส่วนโกะมันแค่งาน อดิเรก”
“นั่นก็เลยทำให้น้องเก่งแค่คาราเต้กับเกมส์ฟุตบอลเท่านั้น”
“ทำ อาหารด้วย!!...อย่าลืมจิ”
“อ้อใช่ๆ...แล้วยังมีเรื่องแกล้งชาวบ้านอีก ...อันนี้ล่ะเด็ดนัก...ฮะๆๆ”
...แล้วพี่แคทก็เดินจากไปพร้อมรอยยิ้ม ...ทะเลาะกันจนได้นะแต่ว่าอีกไม่นานก็คงกลับมาอี๋อ๋อกันเหมือนเดิมแหละ...
“กี๊ด~~~... หัวเราะเย้ยหยันถือว่าเรียนเก่งหรือไง?...อือ--...แต่ 3.46 ก็ยอดจริงๆแฮะ...ใช่แล้ว!!...ตะเองก็คล่องนักไม่ใช่รึ?...แค่ไม่ชอบหน้าก็หา เรื่องไล่กระทืบคนอื่นน่ะ!!”
(อึ๋ย!!!!)
“โอ๊ะ!!...บอลมาลองเล่นโกะ บ้างมั้ย?...ฝนจะสอนให้”
“โกะ?”
“ก็หมากล้อมนั่นแหละ...อันเดียวกัน”
“ไว้ คราวหลังเถอะ...เดี๋ยวจะไปทำงานแล้ว”
“ฮึๆๆๆ”
(แต่ถ้าเราอยากจะเล่น จริงๆก็ขอให้พี่แคทสอนดีกว่ามั้ง?)
“ฝน”
“ไร’เหรอ?”
“พี่แคทเขา เก่งเรื่องอะไรบ้าง?”
“เอ--...ก็มี...โกะ,เรียนหนังสือ,เคนโด้,คาราเต้ ,เป่าใบไม้เป็นเพลงและอีกเยอะแยะ”
“ยอดไปเลยนะ”
...พอมาถึงร้าน...
“นึก แล้วว่ากูลืมอะไร?...มือถือนี่เอง...เวร~~...ป่านนี้เพิ่งมานึกออก!!!”
...ถ้า กลับไปตอนนี้คงไม่ดีแน่เพราะร้านเพิ่งจะเปิดและก็มีงานยุ่งมากด้วย...ช่วย ไม่ได้...
.......................................................................................................................

...ผ่าน ไปราวชั่วโมงกว่าและเล็งจังหวะตอนมีลูกค้าน้อยๆผมจึงขออนุญาตพี่แก้วกลับ บ้าน...
“เงียบจังแฮะ?”
...แม่กวางไม่อยู่และสากับน้องอ้อยก็ด้วย ...นี่หมายความว่าพวกเธอต่างออกไปข้างนอกหมดเลยเหรอ?...
“มีแค่รถของพี่ แคทเท่านั้น...อ้า!!...วางอยู่ที่ห้องรับแขกจริงๆด้วย”
“อิ...ฮิๆๆๆ”
“อ๊า!!... ยะ...อย่าทำแบบนี้ซี่~~...คิกๆๆ”
“!?”
...เสียงหัวเราะที่เจือปนกับ ความเซ็กส์ซี่ของพี่แคท?...
“...หญิงสาวผู้แสนเย็นชาก็หัวเราะอย่างนี้ เป็นด้วยรึ?...นี่แสดงว่าหายงอนกันแล้วสิ?”
“ก็บอกว่าอย่า...มะ... ไม่ได้นะ...อือ...อืมมมมมม”
“แต่ตัวเองก็ชอบใช่มั้ยล่า~~”
“เอ--... มันชักจะยังไง?...นี่เธอกับน้องสาวจอมแก่นกำลังทำอะไรกันอยู่น่ะ?”
...เสียง ดังมาจากทางห้องของสาซึ่งแน่นอนว่าเป็นห้องของฝนด้วย...
“คงไม่พ้นจะต้อง แอบดู...”
...ตัดสินใจได้แล้วก็ค่อยเปิดประตูบ้านและย่องเข้าไปให้เบา เท้าที่สุด...ยิ่งใกล้ก็ยิ่งได้ยินเสียงชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ...
“อ๊าย!!... ฮะๆๆ...เด็กนี่...มันจั๊กจี้น๊า~~”
“พี่จะหนีไปไหนพ้น!!”
(แหม~~... ร้อยวันพันปีไม่เคยแม้แต่จะเปิดปากหัวเราะให้เห็น...แค่จะยิ้มสักทีก็แสนยาก แล้ว...น่าแปลกจริงๆ)
“ก็บอกว่าอย่าจับตรงนั้น...ว้าย!!!”
“!!!!”
...โอ๊ว !!!!... นี่ผมไม่ได้หูฝาดไปใช่มั้ย?...อุ๊บ!!!...อย่างกับสติมึนงงไปชั่วขณะเพราะโดน สายฟ้าฟาดเข้าที่กลางหัว...หรือว่าลูกพี่ลูกน้องสาวสวยของผมทั้ง 2 คนกำลัง?...
(ว้ายเรอะ?...พี่แคทร้องว้ายด้วย!!!!...ไม่เคยได้ยินมาก่อน เลยสาบานได้...มันช่างเป็นบุญหูของเราจริงๆแล้วไอ้ที่พูดว่าอย่าจับตรงนั้น น่ะมันตรงไหน?)
“จะไปไหนล่า~~...แม่เนื้อนมไข่จ๋า~~...มาให้กอดให้ฟัดซะ ดีๆเลย”
“เนื้อนมน่ะมีแต่ไข่ไม่มีย่ะ!!”
...พูด“ย่ะ”ด้วย ?...อู๊ยยยยยยยย~~~...หัวใจมันรู้สึกหวิวๆแล้วครับพี่น้อง!!!!...
“ทำไม จะไม่มี?...ก็ไข่แดงของพี่แคทไงเอามาให้ดูหน่อยซิ...เอ๊~~...ไม่ใช่แล้ว !!...ต้องเรียกหอยต่างหาก...หอยเนื้อแดงๆ”
“บ้าๆๆ...อ๋า!!...ก็ได้ๆๆ ...ยอมก็ได้...พี่ยอมแล้วจ้ะ...อุ๊ย!!!...กางเกงในจะหลุดแล้ว”
“!!!!”
“คิกๆๆ ...อย่าดึ๊ง!!!...ซนจริงเลยเด็กคนนี้”
...กางเกงในจะหลุดงั้นเหรอ?...มัน แน่ยิ่งกว่าแช่แป้ง!!!!...พี่น้องสุดสวยกำลังเล่นเกมส์หมอกับคนไข้อยู่ แน่ๆ...
“พี่แคทหมดแรงแล้วเพราะงั้นสู้หนูไม่ได้หรอก”
“อยากจะดูจิ๋ม พี่นักหรือไงยะ?”
(อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก...วิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง ...พี่แคทพูดว่าจิ๋ม...ซึ่งมันจะเป็นอะไรไปไม่ได้...นอกจาก...)
“อื้อหือ ?...อย่างกับโดนหมัดน็อคเข้าเต็มปลายคางหัวใจก็พาลจะวายเอาซะให้ได้ ...นี่แค่ได้ยินเสียงนะ...ถ้าเห็นกับตามันจะยิ่งสั่นสะเทือนอารมณ์ความ รู้สึกมากถึงขนาดไหนเนี่ย?...โอ้ย!!!...ไม่เคยฉุกคิดสักนิดว่าพวกเธอจะริอาจ มีความสัมพันธ์ต้องห้ามกันเช่นนี้”
“ก็หนูอยากดูอ่ะ”
“ของตัวเองมีก็ ดูให้พอใจไปสิเรื่องอะไรจะมาดูของพี่เล่า?”
“น่า!!...นิดเดียว~~...ขอ แหวกกางเกงในพอเห็นกลีบก็พอ”
“น้องบ้า!!!”
“ไม่บ้านา...เอ๊~~...หรือ ไม่แค่ดูเฉยๆจะขอจูบสักทีดีเอ่ย?”
“ยังอีก!!...ทะลึ่งนักนะเรา...จะกล้า จูบจริงน่ะ?”
“ก็ทำไมจะไม่กล้าอ่ะ?”
...ว้าก!!!...พวกเธอกำลังทำ เรื่องหญิงรักหญิงจริงๆด้วย...เล่นบทรักเลสเปี้ยนกันอย่างไม่เกรงอกเกรงใจ นรกสวรรค์...ไม่ได้!!...อย่างนี้มันต้องเห็นให้ได้ว้อย!!!...
“...............................................”
“...............................................”
“ถ้า ฝนเป็นผู้ชายแล้วพี่จะเป็นของฝนป่ะจ๊ะ?”
“น้องเป็นผู้ชายเหรอ?...อืม --...คิดจะเป็นแฟนพี่น่ะเหนื่อยนะ?”
“เสียดายที่หนูเป็นผู้หญิงแต่พี่ก็ ต้องยอมนะ?”
“ฮะๆ...เล่นมัดมือชกกันซะงั้น...ก็ได้...”
(โว้ย!!!!... มันสุดแสนจะน่าอิจฉาชิบ...)
“อิๆๆ”
“เดี๋ยวเถอะ!!...จับอะไรอยู่น่ะ ?...อะ...อ๊อยยยยยยย...ผละ...เผลอเป็น...ไม่ได้เลย...อืมมมมมมมมมม”
“ก็ พี่แคทนอนถ่างขาให้เองนิ...แหมๆๆ...เริ่มจะเปียกเหมือนกันนะจ๊ะ”
...ฮึ้ย !!!!... ไม่รู้ว่าระหว่างที่ผมแอบย่องขึ้นมาฝนกับพี่แคทสนทนาหรือทำอะไรอีกบ้างแต่พอ ได้ยินอีกครั้งก็ทำเอาลมแทบจับล้มกลิ้งตกบันได...สาบานที่ไหนก็ได้...ผมไม่ เคยสงสัยหรือระแคะระคายมาก่อนว่าพวกเธอจะมีความสัมพันธ์ที่ก้าวล้ำไปกว่าพี่ น้องร่วมสายเลือดเดียวกัน...ถ้าฝนเป็นผู้ชายพี่แคทก็จะยอมเป็นแฟนด้วยงั้น รึ?...
“อื๊อ...หน้าอกก็สวยตั้งเต้าเต่งตึง...ทำยังไงถึงจะโตเท่าของพี่ ล่ะคะ?”
“ของฝนก็โตดีอยู่แล้ว...ไม่ต้องไปทำอะไร...อุ๊ย!!...ทำไมต้องดูด ด้วยเล่า?...อะ...อย่าๆ...ทำอย่างนี้...พี่...พี่เสียวนะ”
“งั้นจับของ หนูด้วยสิ...อือออออ...ปากว่าแต่ก็จับของเค้า...ดะ...ดีจังเลย”
“อะ...พอ แล้วๆ...อย่านอกเรื่องคิดฉวยโอกาสกับพี่...มาเข้าเรื่องของเราดีกว่า”
“แหม~~... กำลังสนุกเชียว...ก็ได้”
...เสียของชะมัดเลย!!...สาวสวยตั้ง 2 คนดั๊นมาเล่นเลสกันเองซะนี่!!!!...ยิ่งเจ้าเคย์แอบชอบพี่แคทอยู่ด้วย...ถ้า เกิดมันรู้เข้าคงใจแทบสลายร้องให้คร่ำครวญ...ผมเข้าห้องตัวเองแล้วปีนออกทาง หน้าต่างค่อยๆก้มตัวย่องไปตามทางเพื่อโผล่ที่หน้าต่างห้องของสา...สถานที่ พรอดรักของลูกพี่ลูกน้อง?...
“ถ้าลองใช้ไอ้นี่แล้วมันจะกระชับดีมั้ยคะ พี่?”
“พี่ว่า...มัน...คงหละหลวมไปสักหน่อยน่ะ”
(เฮ้ย!!!...ไอ้นี่คือ อะไร?...แล้วอะไรกระชับอะไรหละหลวม?...พูดให้เคลียร์สิครับพี่แคท)
“งั้น หนูลองเลย”
“เดี๋ยว...ฝนใช้กับพี่ก่อน”
“เอางั้นเหรอจ๊ะ?”
“อืม”
“ได้~~... นี่แน่ะ!!”
“อะ...อู๊ย...เบามือหน่อยซี่~~...อยู่ๆก็พุ่งมาได้พี่เจ็บนะ ...โอยยยย...มะ...มันไม่คุ้น”
“ก็โดนบ่อยๆดิจะได้คุ้นซะที...เกิดไปเจอ แบบนี้ที่ไหนรับรองจะไม่ติดขัดและรับมือได้”
“อึ๊ก!!...จะ...เจ็บ ...อ๊อยยยยยยย”
...พี่ แคททำเสียงร้องเหมือนกับได้รับความเจ็บปวดในร่างกายที่ไหนสักแห่ง...ไม่ได้ การ...อย่างนี้ต่อให้ถึงตายก็ต้องรู้ต้องเห็นให้ได้...
“โอววว...หยุด ก่อนจ้ะ...อูยยยยยยยยย...พี่เจ็บจะแย่แล้ววววว”
...น่ากลัวจะมีตัวช่วย ด้วยนะเนี่ย...สุดยอดไปเลย...อย่างนี้จะยอมพลาดไม่ได้เด็ดๆ...แต่ทว่า...
“กึ๋ย!!!... อะไรกันนี่?”
...เกือบหลุดเสียงดังออกไปเมื่อผมเห็นชุดนักศึกษาของ 2 สาวลูกพี่ลูกน้องถูกถอดกองเรื่ยราดกับพื้นห้อง...อ้าว!!!...แล้วไหนล่ะพวก แท่งจอยสติ๊กกับกางเกงหนัง?...ไม่เห็นจะมีสักชิ้นเลย...
“เล่นแรงๆกับพี่ เหรอฝน?...ทีนี้โดนเองบ้างสิ!!”
“อ๊าวววว...โอ๊วววววว”
...ส่วนบน เตียงนอนพี่แคทกับฝนในสภาพสวมเสื้อยืดและท่อนล่างนุ่งเพียงกางเกงชั้น ใน...พวกเธอกำลังกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงเสียดสีเนื้อสาวกันอย่างน่าอิจฉา... ฝนสวมกางเกงในสีดำขาว(ลายทางม้าลายน่ะแหละ)...
“ทำอะไรกันหว่า?...เห็นมี ล๊อคแขนหนีบแข้งหนีบขากันหรือต้องเจ็บตัวเพื่อสร้างอารมณ์กันก่อน?”
“ก็ น้องอยากสนุกกับพี่แคทเหมือนที่เคยอ่ะ?”
“?”
...เหมือนที่เคยงั้นเหรอ ?...สอดแขนใต้รักแร้เอามือขยำหน้าอกพี่สาวตัวเองให้หมุบหมับเลยเนี่ยนะ ?...อู๊ย~~...ดูยัยฝนทำหน้าเข้าสิ...อย่างกับหนุ่มน้อยหื่นกาม...
“ชะ... ชักจะนอกเรื่องอีกล่ะ...ปล่อยเข้าหน่อยทำได้ใจใหญ่นะ”
“แต่พี่ก็ชอบไม่ ใช่รึคะ?”
...พี่แคทยามอยู่ 2 ต่อ 2 กับน้องสาวจอมแก่นเป็นอย่างนี้น่ะหรือ?...เธอสลัดมือฝนจนหลุดและพลิกตัว คร่อมทับซึ่งเจ้าหล่อนใส่กางเกงในสีขาวประดับลายดอกไม้สีเทา(ตัวนี้จำได้ว่า เคยเห็นตอนอยู่ที่ราวตากผ้า)...
“ทีนี้ตาพี่ล่ะฝน!!!”
“โอ๊ะ!!... ว้าย~~...ไม่เอานะ...ฮ่าๆๆๆๆ...พะ...พี่...ฮิๆๆๆ...พี่แคท...ฝน...จั๊กจี้ ...ฮะๆๆๆๆๆ”
...ชายเสื้อยืดของสาวผมยาวหลุดร่นลงมาที่ต้นแขนโชว์หัวไหล่ ขาวเนียน...โคตรแห่งความเซ็กส์ซี่สุดยอด...
“น่าอิจฉาชะมัด...ผลัดกัน อยู่ล่างอยู่บนกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันสนุกสนานเชียว”
“พี่จ๋า~~...ฝนโตเป็น สาวหรือยัง?”
“เป็นแล้วจ้ะสาวน้อย”
...ฝนเป็นฝ่ายพลิกมาอยู่บนตัวพี่ แคท...ตอนนี้ทั้ง 2 คนเอาแต่สบตากันอย่างหวานซึ้งไม่เบา...
“ทำอย่างกับ คนรักกันแน่ะ...นี่...นี่พวกเธอมีรสนิยมแบบนี้จริงๆสินะ?”
...ใช่แล้ว !!!!...พี่แคทที่เกลียดผู้ชายยิ่งกว่าอะไรกับฝนที่ไม่ยอมใกล้ชิดหนุ่มคนไหน ...พอผมได้มาเห็นพวกเธอในสภาพกึ่งเปลือยเช่นนี้...ทุกอย่างมันลงล๊อคกันหมด เลย...เลสเปี้ยน!!!!!...
(โป๊ก!!!)
“โอ๊ย!!!”
“หือ?”
“!?”
...อู ย~~...บ้าเอ๊ย!!!...เพราะจังหวะที่ฝนกับพี่แคทโน้มศรีษะเข้าหาทำราวกับจะจูบ กันนั้นเอง...ผมที่เฝ้าดูด้วยหัวใจที่ลุ้นระทึกก็เผลอชูหัวมองตามจนไปโขก เข้ากับแง่หน้าต่าง...
“ฮะๆๆๆ...สมน้ำหน้า!!!...ริอ่านเป็นโจรถ้ำมองก็ ต้องเจ็บตัวซะ”
“ฝน...เธอรู้ด้วยเหรอว่าฉันอยู่ที่นี่?”
“.............................................”
“ฉัน กับพี่รู้ตั้งแต่ที่นายมาถึงบ้านแล้วเฟ้ย!!”
(อ้าว?)
“เพราะถ้าไม่รู้ ตัวก็แย่สิ...เกิดบอลคือคนร้าย...พี่กับฝนก็มีหวังแย่แน่”
“แล้ว... แล้ว...กำลังทำอะไรกันครับ?”
“ก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอ?...เล่นมวยปล้ำกัน ไง”
“แต่ว่า...”
(มวยปล้ำที่ไหนมีจูบปากดูดนม?...ซ้ำร้ายยังจะผลัดกัน ดูดเลียจิ๋มอีกด้วย!!!!...มวยปล้ำเรทเอ๊กซ์ล่ะสิไม่ว่า)
“บอล...พี่เคย บอกไปแล้วไง...เรื่องที่ไม่สมควรรู้ก็อย่ารู้และเวลาพวกเราทำอะไรก็จะมี เหตุผลในตัวเองเสมอ”
...จากนั้นพี่แคทก็ลุกก้มหยิบเสื้อผ้าออกจากห้องไป ...ถ้ารู้ว่าผมอยู่ด้วยก็อาจจะแกล้งทำซึ่งไม่ได้เป็นเลสกันจริงๆแต่ภาพที่ เห็นก็ทำให้หัวใจสั่นสะท้านอย่างรุนแรง...
“ฮิๆๆๆๆ...ไงจ๊ะ!!...เห็นพี่ แคทกับฝนกอดจูบกันแล้วรู้สึกซู่ซ่าในอารมณ์ดีมั้ยเอ่ย?”
“เอ่อ...”
“มี ไม่กี่คนหรอกที่จะเห็นฝนกับพี่แคทในสภาพเสื้อผ้าน้อยชิ้น...นายน่ะโชคดี มหาศาลโคตรๆ...เอ๋?...จ้องหน้าอกฉันไม่กระพริบเลยน๊า!!!...ระวังเลือดจะไหล ลงต่ำไปรวมตัวกันที่ไหนสักแห่งจนพองตัวใหญ่คับเป้ากางเกงนะเออ!!!”
“ปละ... เปล่านะ!!!!”
“อยากดูก็บอกมาตรงๆสิจ๊ะ...เอ้านี่!!...หัวนมสีชมพูน่าดูด เลีย”
“เธอนี่มัน!!...เปิดนมให้ผู้ชายดูหน้าตาเฉย...ไม่รู้จักอายบ้าง หรือไง?”
...ขนาดใส่ยกทรงอยู่แต่ก็ยังเห็นหัวนมมันดันออกมาพอนูนๆ...แม่ สาวนี่คิดจะยั่วให้ผมตบะแตกหรือไง?...เราเป็นพี่น้องกันนะว้อย!!!!...
“น่าๆๆ ...เราเป็นพี่น้องกันจะคิดมากไปทำไม?...อ๊ะจริงด้วย!!...สนใจจะรับชมความ เซ็กส์ซี่ของท่อนล่างของฝนบ้างป่ะ?”
...ว่าแล้วสาวน้อยวัย 18 ก็เลิกเสื้อยืดขึ้นและทำท่าจะเอานิ้วเกี่ยวขอบกางเกงในลงพลางสบตาอย่างเย้า ยวนให้แก่ผม...
“ยะ...อย่านะ!!!!”
“ฮะๆๆๆๆ...ตาเหลือกลานเชียวนะ...ฝน ก็แกล้งแหย่ไปงั้นแหละ...อย่างนายน่ะเรอะ?...แค่เห็นขาอ่อนขาวๆของฉันก็ถือ เป็นบุญตาสุดๆแล้วย่ะ!!!”
“..........................................”
“เอา ละ!!...แค่นี้ก็ถือเป็นบริการพิเศษสำหรับนายได้แล้ว...อย่าเก็บเอาไปทำร้าย ตัวเองมากนักล่ะกัน”
“บริการพิเศษ?”
“นายไม่รู้อะไรร้อก!!...ตอนนาย ยังไม่มาฉันกับพี่แคทน่ะสนุกกันมากกว่านี้อีกเยอะ”
“สนุกกันมากกว่านี้ อีก?...หมายความว่าพวกเธอ...”
“นายก็คิดสิว่าการที่พี่แคทกับฉันไม่ พิสมัยผู้ชายคนไหนๆทั้งนั้น...มันเป็นเพราะ...”
“เพราะ?”
“...ก็... ผู้หญิงด้วยกันยังน่ารักกว่าตั้งเยอะไงและในสายตาของฝน...พี่แคทคือผู้หญิง ที่งดงามที่สุดซึ่งฉันจะยอมปล่อยให้เธอตกไปเป็นของใครได้ลงคอเชียวรึ?”
“เฮ้ยๆๆๆๆ ...ตกลงทั้ง 2 คนนี่เป็นเลสจริงๆหรือเปล่า?”
“เป็นก็ได้ไม่เป็นก็ได้แล้ว แต่นายจะคิดเอาเอง...ฮืมๆๆ”
“อะ...อะไร?...มองหน้าฉันทำไม?”
“บอลนี่ ไม่น่าเข้ามาเห็นสิ่งที่ไม่สมควรเห็นระหว่างฝนกับพี่แคทเลยจริงๆ...หึๆๆๆๆ ...ความสัมพันธ์ที่อบอุ่นและแนบแน่นถึงเนื้อถึงตัว”
“........................................”
...ประโยค การโต้ตอบทั้งหมดมันยังดังก้องอยู่ในหูตลอดเวลาทั้งที่ผมกลับมาที่ร้านตั้ง นาน...
(แรกๆ ก็คิดนะว่าพี่แคทกับฝนน่ะเป็นประเภทหญิงรักหญิงแต่พอพวกเธอรู้ว่าเราแอบดู อยู่ก็เลยแกล้งทำเรื่องพรรค์นั้นจนทำให้เราลังเลว่าตกลงเป็นหรือไม่เป็นกัน แน่?)
“พึมพำอะไรอยู่เหรอ?”
“พี่แก้วครับ...ผมมีเรื่องอยากถาม”
“?”
...พูด ออกไปเลยดีกว่าแต่ไม่ใช่สิ่งที่เห็นมาเมื่อสักครู่นะเพราะยังไงมันก็เป็น เรื่องในบ้านของตัวเอง...เรื่องของสาว 2 คนที่มีรสนิยมไม่ปกติ!?...
“แค ทจะชอบผู้หญิงด้วยกันน่ะหรือ?...อือ--...พี่ไม่ค่อยแน่ใจนะ”
“เธอเคย แสดงออกตอนอยู่ในมหา'ลัยบ้างหรือเปล่าครับ?”
“เอ?”
“ถามแก้วจะไปรู้ เรื่องอาไร้?...ถามพี่ดีกว่าจ้า!!”
“พี่นัน”
“มาได้ทุกวันเลยนะหล่อน”
“ก็ อยู่ที่ห้องไม่มีอะไรทำนิยะ!!”
“นี่ยังไม่เลิกตามติดน้องรหัสฉันอีก”
“ใคร ว่าตามติดกันหึ?...จ้องจะหาทางฟันเลยต่างหากเล่า...ฮะๆๆๆ”
(หยึย!!!... พูดจริงหรือเนี่ย?...เป็นเกียรติมาก...เอ้ย!!!...ไม่ใช่ๆ)
“บอลถามว่าแค ทเป็นเลสหรือไม่นั้น...พี่ก็ขอบอกเลยว่าเป็นแน่ๆ”
“พะ...พี่นันพูดจริงๆ หรือครับ?...อย่าหลอกผมเล่นนะ”
“ชัวร์!!!...แคทน่ะไม่ชอบผู้ชายใครๆก็รู้ ดีใช่มะ?...อีกอย่างเท่าที่พี่เคย สังเกต...เธอชอบมองดูผู้หญิงไม่ว่าจะรุ่นพี่รุ่นน้องหรือแม้กระทั่งอาจารย์ สาวๆแล้วก็จะแอบยิ้มแถมมีสีหน้าพึงพอใจ...บางทีมีน้องปี 1 หน้าตาน่ารักๆเดินผ่านมาก็จะทำท่าถอนหายใจด้วยนะ”
“อะไรกันนี่?”
“นัน... แค่นั้นยังเอามาตัดสินไม่ได้หรอก...ฉันไม่เคยเห็นแคททำอะไรที่เกินเลยกับ ผู้หญิงคนไหน”
“มันก็ถูกแต่แก้วอย่าลืมสิ...แคทจะหงุดหงิดทุกครั้งที่มี ผู้ชายเข้ามาใกล้อย่างจงใจและจะโกรธเมื่อถูกแซวหรือถูกจีบ...คงจำได้สินะว่า มีอยู่ครั้งหนึ่งเธอเคยชักดาบออกมาชี้หน้ารุ่นพี่ปี 4 เพราะโดนตามตื๊อแล้วขู่ว่า...ถ้ายังกล้าเสนอหน้ามาให้เห็นอีกก็จะฆ่าให้ตาย ซะเลย!!!!...ใบหน้าท่าทางตอนนั้นน่ะเอาจริงแน่”
“...ผมก็...เคยได้ยิน ข่าวนี้มาบ้างครับ”
“ทั้งๆ ที่เธอมีหน้าตาอันสะสวยรูปร่างก็แสนจะเพอร์เฟ็คส์จนผู้หญิงด้วยกันยังอิจฉา แต่การที่ไม่ยอมคบกับผู้ชายมันก็สามารถเดาอะไรๆออกได้แล้ว...สรุปคืออย่าง น้อยๆแคทน่ะนิยมสาวมากกว่าหนุ่มแน่นอน...อ้อ!!...ฉันว่าเวลานี้จะต้องมีใคร สักคนบ้างละที่แอบชอบแคทอยู่...วงเล็บผู้หญิงนะ”
...แม้พี่นันจะยืนยัน หนักแน่นก็เถอะกระนั้นผมก็ยังไม่ปักใจเต็มที่จนกว่าพี่แคทจะยืนยันด้วยตัว เองนั่นแหละ...ให้ตายสิ!!!...แววออกเลยว่าจะมีน้องรหัสเป็นทอมบอยไม่พอยังจะ มีพี่รหัสเป็นเลสเปี้ยนอีก...มันช่างเสียของยกกำลังสองนัก(นี่ยังไม่รวมยัย ฝนนะเพราะขานั้นยังไม่อยากจะเชื่อสักเท่าไหร่)...
“...แก้วเองก็เตรียม ใจไว้บ้างดีกว่า”
“เอ๊ะ?...เรื่องอะไรมาลงที่ฉันยะ!!”
“อ้าว!!...บาง ทีแคทอาจจะนึกครึ้มอยากเล่นเพื่อนเข้าสักวันน่ะซี่จ๊ะถามได้”
“บะ...บ้า น่า~~”
“หญิงกับหญิงบางครั้งก็ให้อรรถรสที่แปลกใหม่เหมือนกัน...ฉันเอง ยังอยากลองอีกเลยซึ่งถ้าแคทส่งซิกมาก็คงไม่ปฏิเสธแน่ๆ”
“ฉันไม่รู้ไม่ชี้ ด้วยแล้ว!!!”
“แต่ว่าบอลไม่ต้องห่วงหรอกนะจ๊ะ”
“ครับ?”
“ต่อให้แค ทงาบพี่ไปแล้วแต่พี่ก็จะไม่ลืมหรอกว่าผู้ชายน่ะดีกว่า”
“ทะ...ทำไม ต้องบอกผมล่ะ?”
“ก็ลองคิดเอาเองเถอะว่าความหมายของพี่คืออะไร?...ฮะๆๆ”
(ระ... เรื่องของพี่นันเอาไว้ก่อนดีกว่า...นายน่ะยังไม่ได้ยินจากปากของพี่แคทสัก หน่อย...อย่าเพิ่งสับสนนะบอล!!!)
...ไม่แน่ว่าเธออาจจะร่วมมือกับฝนเพื่อ แกล้งปั่นหัวเราเล่นก็ได้แต่จะทำอย่างนั้น ไปทำไมกันล่ะ?...ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาก็เพิ่งจะรู้วันนี้แหละว่าลูกพี่ลูก น้องของตัวเองส่อแววมีพฤติกรรมเบี่ยงเบนทางเพศ?...แล้วถ้าสักวันหนึ่งพวกเธอ พี่น้องเกิดไปสนอกสนใจพี่กุน,สาหรือน้องอ้อยเข้าล่ะก็?...
“ตีตนไปก่อน ไข้จนได้สิวุ้ย!!!!”
....................................................................................................................

...ย้อน ไปก่อนหน้าที่พอนายบอลออกจากบ้านไปแล้วสาวแคทก็กลับเข้ามาในห้องอีกครั้งใน สภาพที่ยังสวมยกทรงกับนุ่งกางเกงชั้นในแต่มีเสื้อคลุมยาวปิดทับอีกที...
“วะ!!!... ฮ่าๆๆๆๆ...เจ้านั่นหน้าซีดรีบกลับออกไปแต่เหนือสิ่งอื่นใด...เขาจะต้อง รู้สึกเสียดายแน่ๆเลยพี่”
“เสียดาย?”
“ก็ เรา 2 คนไงคะ...ต่อให้เป็นลูกพี่ลูกน้องกันแต่อย่างน้อยบอลก็เป็นผู้ชายดังนั้นจะ ต้องรู้สึกเสียดายในความสาวของหนูกับพี่...ประมาณว่าเสียของชะมัดเลย!!... สาวๆสวยๆทั้งคู่แต่ดันไปตีฉิ่งเล่นดนตรีไทยกันเองซะได้!!!...คิๆๆ”
“นั่น มันก็เป็นเรื่องของเขา”
...สุรีย์พรรณตอบเนิบๆขณะลงนั่งไขว่ห้างที่ เก้าอี้...
“แต่เมื่อกี้ฝนแกล้งทำยั่วยวนบอลเพราะอยากจะลองใจหรือไง?”
“ฮิๆ... ตานั่นจิตใจมั่นคงไม่เบานะคะแต่นี่มันแค่เริ่มต้น”
“น้องระวังตัวไว้บ้าง ก็ดีนะ”
“เคะๆๆๆ...อย่างตาพี่บ้าคนนี้น่ะเร๊อะจะทำอะไรฝน?”
“.........................................”
“ว่า แต่พี่แคทคิดยังไงที่บอลมาล่วงรู้ความลับของเราเข้าซะแล้วล่ะคะ?”
“ถึง อย่างนั้น...เขาน่าจะยังไม่เชื่อโดยสนิทใจแต่ก็คงจะประหลาดใจมากทีเดียว”
“โฮ่!!... กับการกระทำที่เกินเลยไปกว่าพี่น้อง”
...ว่าแล้วหยาดฝนก็คลานเข่าไปใกล้ และเอามือลูบไล้ไปตามเรียวน่องเรื่อยจนถึงต้นขาของพี่สาวอย่างแผ่วเบา...
“พี่ แคทช่างแสนสวยและน่ารักอะไรอย่างนี้?...ถ้าฝนเป็นผู้ชายล่ะก็จะทำให้พี่ท้อง ให้ได้เลยคอยดูสิ”
“........................................”
...ไม่ ลูบคลำเปล่าๆ...ฝนยังแลบลิ้นเลียอีกด้วยซึ่งทำให้แคทอดที่จะหน้าแดงไม่ได้ แต่ก็พยายามเก็บอาการไว้...
“หึ!!...จะทำยังไงต่อไปล่ะในเมื่อพวกเรา เริ่มจะตั้งตัวอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับเขาแล้ว?”
“?”
“บอล น่ะจะระแวดระวังน้องสามากยิ่งขึ้นหรือมีผู้หญิงคนอื่นที่แอบซ่อนปรากฏออก มา?...ทีนี้เราจะได้รู้จากการแสดงออกของเขา...ปกปิดไม่ได้แน่เพราะผู้หญิง ที่เข้าข่ายน่าสงสัยน่ะมีอยู่”
“อืม--...จะโดนตานั่นต่อยมั้ยเนี่ยถ้าวัน หนึ่งหนูเกิดหมั่นเขี้ยวไปปลุกปล้ำสาเข้า?”
“หึๆๆ...อดใจให้อยู่ล่ะกัน ...น้องสาน่ะน่ารักซะด้วย”
“เฮะ!!... แต่ไม่เท่าพี่สาวคนงามของหนูหรอกนะ...วิธีนี้ออกจะเปลืองตัวและเสี่ยงแถมยัง เอางานอดิเรกลับๆของเรามาใช้...จริงๆฝนก็ไม่ค่อยเชื่อหรอกว่าจะได้ผลแต่ใน เมื่อพี่แคทเสนอมา...ฝนก็จะเชื่อฟังและทำตามค่ะ”
“ขอบใจ...คือทีแรกพี่ก็ ไม่สนอกสนใจอะไรกับเรื่องของบอลมากแต่ต่อไปคงไม่ได้เพราะเป็นคำขอ...”
“จาก พี่กุนรึ?”
...ทีนี้ฝนฉวยโอกาสจับขาพี่สาวแยกออกและทำท่าจะเอานิ้วเกี่ยว ที่ขอบกางเกงชั้นในของแคทแต่ถูกหยุดไว้ด้วยสายตาและการส่ายศรีษะช้าๆ...
“แง่ ว~~”
“มันเหมาะเจาะกันพอดีเลย...ฝนน่าจะรู้ว่าใครล่ะที่สามารถออกคำสั่ง กับเราได้?”
...ใน ระหว่างที่สาวเจ้าผมยาวหลับตาพูดเธอก็ค่อยๆแกะตะขอยกทรงออกเผยให้เห็นเต้า สวรรค์อันอวบอั๋นและยอดปทุมถันสีชมพูอ่อนซึ่งมีรึที่สาวเขี้ยวจะยอมละสายตา ไปที่อื่นได้...
“อิๆๆๆ...ก็ทำไมจะม่ายรู้?...หนูรับเงินมาเรียบร้อยแล้ว นี่นา”
“นิสัยน่ะ”
“นี่ไปอาบน้ำกันเถอะจ้ะ...ชิ้นล่างหนูถอดให้นะ?”
“ถอด ให้อย่างเดียวห้ามทำอย่างอื่น...อื๋อ?...อ้าวหวัดดีจ้ะ!!”
“ใครเหยอ?”
...แต่ รูดชิ้นผ้าเนื้อลื่นผืนน้อยลงไปถึงแค่หัวเข่าสาวน้อยก็ต้องหยุดเพราะ...
“อยู่... อยู่สิจ๊ะ...ฝน...มีคนจะพูดด้วยแน่ะ”
“แหม~~...กะลังสนุกเชียว...ค่า ~~...ว้าว!!...พี่เองเหรอจ๊ะ?...ทำอะไรอยู่น่ะเหรอ?...อ๋อ!!...ฝนกำลังจับ พี่แคทแก้ผ้า...โอ๊ย!!”
“พูดเกินไปแล้วย่ะ!!”
“แง้!!...พี่เนี่ย~~”
“..........................................”
“ฮิๆๆๆ ...พี่แคทเขาเขินน่ะ...เนี่ยหน้าแดงไปหมดแล้ว...เอ้อใช่ๆ...ฝนอยากจะรู้อยู่ พอดี...คือพี่ใช่มั้ยที่...”
“............................................”
“ว่า แล้ว--...กลิ่นดอกกล้วยไม้เอื้องสายหลวงนั่นเป็นของพี่จริงๆด้วย...แล้วทำไม ต้องทำแบบนั้นคะ?...อย่างเจ้าบ้านี่สมควรนอนตากแอร์เป็นไข้ไปเลยยิ่งดี ...หมั่นไส้!!”
“............................................”
“โอ้ๆๆ ...ก็แค่อยากเห็นตัวเป็นๆของนายบอลจอมหยิ่งยโสเท่านั้น...ไม่มีอะไรอื่น ...ฮ่าๆๆ...ช่างสมกับเป็นพี่จริงๆ”
“............................................"
“อ๊ะ!!... อยากเจอฝนกับพี่แคทเหรอคะ?...ที่ไหนดีล่ะ?”
“............................................”
“ที่ บ้านของพี่?...ได้เลยๆๆ...เราจะได้คุยธุระกันให้เต็มที่...นี่พี่อยู่ฝ่ายฝน ใช่มะ?”
“............................................”
“กรี๊ด ~~...น่ารักที่สุดในโลกเลย!!!...แล้วเจอกันนะคะ...พี่แคท”
“อืมเอาสิ ...แค่พวกเราทั้ง 4 คนมีความคิดในทางเดียวกัน...อีกฝ่ายก็ลงมือทำอะไรไม่ได้”
“เพราะ 4 คนนี่ก็ครึ่งหนึ่งแล้ว...ถึงจะยังไม่แสดงออกแน่ชัดแต่พี่น้อง 2 เสือก็คงไม่อยากเป็นมิตรกับพวกเรานัก”
“อ๋อมกับน้องป้อม?”
“ใช่ค่ะ ...ยิ่งโดยเฉพาะเจ้าป้อม...เจอหน้าเมื่อไหร่ล่ะก็จะแกล้งให้ร้องให้แงๆเล้ย !!!...ฝนมีความรู้สึกน่ะพี่แคท”
“?”
“หนูเชื่อมั่นว่าอีกไม่นานยัย มะขามป้อมจะต้องเผยตัวตนให้เราเห็นแน่”
“............................................”
..................................................................................................

...ตอน นี้ไม่มีบทเสียวแต่มีความสำคัญมากในการเดินเรื่อง!!!!


 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ