ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 43 Adslman

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 43 Adslman

  • 0 ตอบ
  • 7541 อ่าน
*

ออฟไลน์ nongoo144

  • Senior Member
  • ****
  • 604
  • 710
    • ดูรายละเอียด
ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 43 Adslman
« เมื่อ: กรกฎาคม 11, 2011, 06:53:15 pm »
ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 43 “ผูกสัมพันธ์น้องพี่!!!!...ความจริงที่น่าตื่นตระหนก!!!!”

...พิเศษ ก่อนงานเลี้ยงใหญ่...ห่างหายไปนานกับพวกเธอเหล่านี้จึงขอเอามาทบทวนความทรง จำพร้อมเหตุการณ์สุดระทึก(ช่วงเวลาก่อนงานเลี้ยงเค้กฝรั่งเศสและน้ำชาที่ บ้านราศีกาญจนาจะเริ่มขึ้นประมาณหนึ่งชั่วโมง = 17.00 น.)...
“เธอลองติดต่ออีกทีสิ”
“...............................................”
“เออน่า--...ฉันเองก็อยากเจอเขา”
“...............................................”
“อื้อ!!...จะรอนะ”
“จอย”
“คะ?”
“น้อง...กำลังคบผู้ชายใช่มั้ย?”
“เอ๋!?”
“ต้องมีแน่ๆ!!...เจ้านั่นเป็นใคร?...เทือกเถาเหล่ากอบ้านช่องอยู่ที่ไหน?...พี่อยากเห็นหน้ามัน!!!”
“พี่จีจะรู้ไปถึงขนาดนั้นทำไม?”
“เธอเป็นน้องสาวที่พี่เฝ้าเลี้ยงดูมาอย่างดีแต่ก็ยังจะแอบไปคบกับผู้ชายงั้นเรอะ?...เพิ่งจะเรียนม.2 เองนะ!?”
“คบผู้ชายเป็นเรื่องน่าแปลกตรงไหน?”
“แม่”
“ฉันก็แค่ถามจอยว่าฝ่ายชายเป็นใคร?”
“อยากจะสอดรู้สอดเห็นเรื่องส่วนตัวของชาวบ้านว่างั้น?...หนูจอยชอบผู้ชายถือว่าถูกแต่เธอน่ะผิดที่ดันชอบผู้หญิงด้วยกัน”
“แล้วหล่อนเคยได้ยินข่าวว่ามีทอมที่ไหนในโลกนี้ไปแย่งตบตีชิงผู้ชายบ้างห๊ะ?”
“วิปริต!!!... นี่แกโปรดปรานเพศเดียวกันมากถึงขนาดนี้เชียวรึ?...น้องจอยจ๋า~~...ต่อไปอย่า เข้าใกล้ยัยวิตถารนี่มากนักเข้าใจมั้ยคะเพราะเดี๋ยวจะโดนปล้ำ!?...ยี้!!... แม่เองก็ต้องระวังตัวเหมือนกันซะแล้ว~~”
“เฮ่ยๆๆ...พล่ามอะไรน่ะ?...นังปิศาจอย่างหล่อนเรอะวางใจได้เลย!!...ต่อให้ฉันหื่นมากสักแค่ไหนก็กระเดือกลงคอไม่ลงว้อย!!!”
“ว้าก!!...แกกล้าสบประมาทแม่ตัวเอง...อย่างนี้มันต้องโดนตบ!!!”
“พอทีค่ะสองคน!!...หนวกหูจริงๆเลย”
“ใช่!!...จอยยังไม่บอกพี่นะว่าไอ้บ้านั่นเป็นใคร?”
“จะเสือกรู้ไปทำโรคระบาดอะไรมิทราบ?”
“ผู้ชาย...ผู้ชาย คือสิ่งมีชีวิตที่น่ารังเกียจและทำทุกอย่างเพื่อตอบสนองอารมณ์ความรู้สึกตาม แต่ตัวเองต้องการ...เห็นผู้หญิงเป็นเพียงของเล่นพอเบื่อก็ทิ้งขว้างแล้วไปหา ใหม่...จอย...น้องควรจะรับฟังความเป็นจริงข้อนี้ซึ่งมันเคยเกิดขึ้นมาไม่รู้ กี่ครั้งต่อกี่ครั้งไว้บ้าง!!!!”
“โห~~...สงสัยจะดูละครน้ำเน่าช่วงสองทุ่มมากไปแหงๆ”
“จุน!!..แน่ใจหรือว่าถ้าสักวันจอยเกิดถูกผู้ชายหลอกกินไข่แดงฟรีๆเธอจะไม่เสียใจ?”
“แกก็ชอบคิดกับผู้ชายแต่ในแง่ร้ายอยู่เรื่อย--...ถามไถ่ความรู้สึกของน้องบ้างหรือยัง?”
“พี่เค้าเป็นคนดีค่ะ...เป็นสุภาพบุรุษที่น่านับถือด้วย”
“มันชื่ออะไร?”
“จะชื่ออะไรก็ช่างก่อน--”
“เอ๊ะยัยนี่!!”
“เงียบซะนังทอมบ้าดีเดือด!!...หนูจ๋า~~...แม่อยากรู้เรื่องที่สำคัญยิ่งกว่าชื่อจ้ะ”
“อะไรคะ?”
“หนูเคยมีอะไรกับเขาหรือยัง?”
“คุณแม่!!”
“โอ๊ะๆโอ--...หน้าแดงก่ำอย่างนี้ก็หมายความว่าน้องจอยลูกสาวแม่...”
“..................................................”
“เคยแล้วใช่ม้า!!...บอกมาเถอะแม่ไม่โกรธหรอก”
“...ค่ะ”
“หนอยแน่~~...ปล่อยไว้ไม่ได้แล้ว!!!!”
“จะทำไมมิทราบยะ?”
“ก็ไปฆ่ามันน่ะสิ...โอ๊ย!!!”
“นี่แน่ะฆ่า!!...สงสัยแกจะกระสันอยากนอนมุ้งสายบัวมาก...งั้นรับเอาตีนผดุงคุณธรรมของฉันไปก่อนเลยป่ะ!!!”
“อะ...อี บ้า!!...เล่นถีบยอดอกกันเชียวนะว้อย!!!...อูย~~...แล้วหน้าตาแบบนั้นคืออะไร วะ?...ลูกสาวตัวเองโดนผู้ชายเจาะไข่แดงไปแล้วยังจะยิ้มแป้นแล้นได้อีก!?”
“แต่อย่างน้อยจอยก็มีอะไรๆกับผู้ชายไม่เหมือนเธอที่ชอบเล่นฉิ่งฉับ”
“เรื่องของฉัน!!”
“หนูจ๋า~~...แม่ขอรู้รายละเอียดที่สนุกๆกว่านี้...เราไปหาที่เงียบๆคุยกันสองคนเถอะจ้ะ”
“เฮ่เดี๋ยว!!...ฉันก็มีสิทธิ์จะรู้นะ”
“ห้ามตาม!!...นี่ใกล้เวลาฝึกสอนแล้วไปเตรียมตัวซะ”
“ฮึ่ม!!!”
“อย่าตีโพยตีพายให้มากนักจะได้มั้ย?...แค่ความคิดของฉันก็ไม่ยอมเข้าใจนะ...ให้ตายสิ~~”
“จะให้เข้าใจอะไรเล่า?...เออเซ่!!...คนอย่างฉันมันนอกคอกมาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้วนี่--”
“แหยะ!!”
“นัง จุนนี่มันเป็นแม่ประสาอะไรวะลูกสาวเสียตัวให้ผู้ชายกลับปลื้มอกปลื้มใจออก นอกหน้า?...ฉันต้องรู้!!!...จะต้องรู้ให้ได้ว่าไอ้เปรตที่บังอาจมาล้วงคองู เห่านี่มันคือใคร?”
...

“จะไปบ้านน้องขวัญเหรอคะ?”
“ค่ะ”
“แม่ไปส่งนะ”
“.....................................................”
“ครั้งแรก...นานแล้วยัง?”
“...หน้าร้อนปีนี้ค่ะ”
“หน้า ร้อน...ปีนี้...หรือจะเป็นตอนที่หนูไปเที่ยวน้ำตกกับเพื่อนๆคะ?...ถึงว่าซี่ ~~...กลับมาคราวนั้นหนูเป็นไข้ด้วยนิ?...แม่ก็คิดไปว่าเพราะอากาศมันเปลี่ยน และหนูยืนยันว่าไม่ต้องไปหาหมอจึงไม่ได้สนใจมากนัก...ฮื่อๆๆ...ที่แท้ก็จับ ไข้เพราะเสียซิงนี่เองและนับวันสะโพกหนูก็ผายแถมหน้าอกยังใหญ่ขึ้นแต่กลับดู ไม่ออก...แม่นี่ช่างใช้ไม่ได้เลยน๊า~~”
“คุณแม่ไม่โกรธจอยจริงๆหรือคะ?”
“หนูจ๋า~~...ถ้าแม่โกรธป่านนี้ก็ตีหนูไปแล้วสิแต่น่าจะบอกกันบ้างนะจ๊ะ...ปิดเงียบอยู่ได้ตั้งนาน”
“เพราะจอยกลัวแม่กับพี่จีดุและไปเอาเรื่องเค้า”
“แล้ว...น้องจอยได้มีอะไรกับเขาอีกไหม?”
“ค่ะ”
“บ่อยมั้ย?”
“เดือนหนึ่งก็ 1 - 2 ครั้งเองค่ะ”
“โอ้โห!!!...ก้าวหน้ายิ่งกว่าแม่ซะอีกเนี่ย?...ตอนแม่อายุเท่าหนูยังไม่ถึงขนาดนี้เล้ย~~...ทุกครั้งให้เขาสวมถุงหรือเปล่า?
“...เป็นบางครั้ง”
“โย่ว--...ไม่ได้นะไม่ได้...ไม่ป้องกันไว้เกิดหนูท้องขึ้นมาล่ะก็ยุ่งตายเลย”
“...คือถ้ามั่นใจว่าปลอดภัยก็จะ...”
“คิกๆ...ชอบแบบสดๆเหมือนกันนี่เรา?”
“แหม~~”
“ของเขา...ใหญ่หรือเปล่า?”
“ใหญ่ค่ะ...จอยอมให้แทบไม่ไหว”
“ว้าว~~...หนูดูดจู๋เป็นด้วย?”
“คุณแม่หน้าแดงแล้ว”
“โธ่หนูจ๋า!!...ก็แม่เขินนี่นา~~...นี่ๆๆ...จู๋เขายาวสักเท่าไหร่?”
“เอ--...เกือบเจ็ดนิ้ว...เมื่อก่อนโน่นไม่ถึงแค่หกนิ้วกว่า...พี่เขาเติบโตไวมาก”
“หู~~...เจ็ดนิ้ว!!...เขา...เขาหล่อมั้ยจ๊ะ?...รูปร่าง...รูปร่างเป็นยังไง?”
“มากเลยค่ะ...หุ่นอาจจะบางไปนิดแต่ไม่เป็นไร”
“กรี๊ด!!!...แล้วอายุเท่าไหร่?...เรียนหรือทำงาน?”
“คือ...”
“ว้อยนังจุน!!...คิดจะนอกเรื่องไปถึงเมื่อไหร่หา!?...เฮ้ย!!!...เป็นบ้าอะไรอีก?”
“แอบฟังเรอะ?...แกเข้ามาขัดจังหวะความสุขของฉันอีกแล้ว...ฉันจะเลาะฟันแกออกมาเคี้ยวเล่นซะ!!!”
“ความสุขบ้าอะไรฉันได้ยินแต่เรื่องลามกสัปดนทั้งนั้น!!!...กลัวลูกจะขายไม่ออกหรือไง?”
“ชิ!!...ทำไมหลบได้ฟะ?”
“ก็เธอมันจิตฟุ้งซ่านจนจู่โจมมั่วไปหมดแล้วยังไงเล่า!!!...โหยหาแต่ควยผู้ชายไม่มีความละอายซะบ้าง”
“แกไม่มีสิทธิ์ว่าฉันหรอกนังทอมแอบจิต!!...ฉันจะจับแกแก้ผ้าแล้วถอนขนเงาะออกมาซะ!!!”
“ตกลงคนที่แอบจิตคือเธอนั่นแหละ!!!”
“ย้าก~~”
“โธ่~~... คุณแม่กับพี่จีเนี่ยชอบตีกันเป็นประจำ...ประตูหน้าต่างแตกพังไปแล้วตั้งไม่ รู้เท่าไหร่...เคืองกันนิดๆหน่อยๆข้าวของก็ปลิวให้ว่อนไปหมด...ทำไมบ้านนี้ ถึงไม่มีคนตายสักทีนะ?”
...

“เจ็บใจนังจุนก็เจ็บใจแต่เราก็พลาดที่ไม่เคยระแคะระคายอะไรบ้างเลย...เฮ่!!...เป็นอะไรไป?”
“อูย~~”
“ผู้...ผู้หญิง”
“ทำใจดีๆไว้ฮะ!!!...อื๋อ?”
“.....................................................”
“.....................................................”
“.....................................................”
“ไม่ปิดบังจิตสังหารเลยนะ!!...แกเป็นใคร?”
“.....................................................”
“ไม่พูด--...งั้นฉันจะถามอีกครั้งด้วยไอ้นี่แหละ!!!!”
“!?”
“อึ๊ก!!!...แก~~”
“.....................................................”
“เป็น...เป็นไปได้ยังไง?...ไหล่ฉันถูกเสียบ...ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
“นังจุนไปไหน?”
“อีนี่อีกแล้ว--...ไม่รู้!!!...ยัยแม่เลี้ยงบ้าๆบอๆนั่นจะไปมุดหัวอยู่ไหนมันก็ไม่เกี่ยวกับฉัน!!!!”
“แม่เลี้ยง?”
“แต่แค่นี้ไม่ทำให้ฉันหงอ...ขอเอาคืนกลับไปให้แกบ้าง!!!!”
“ดี--...ฉันจะเปิดเทศกาลเลือดกับแกก่อนเป็นคนแรก!!!!”
“!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
...................................................................................................

...หกโมงเย็นของวันเดียวกันที่บ้านราศีกาญจนา...หมู่บ้านโยนกบูรพา...ตำบลโยนกจัตุรัส...

“ก็สงสัยไม่ใช่เรอะถึงฝากเจ้านั่นน่ะ?”
“มันก็มีบ้างค่ะแต่จริงๆแคทอยากกินขนมเปี๊ยะมากกว่าส่วนเขาจะซื้อหรือไหว้วานใครก็ช่าง”
“เพราะปกติเธอจะไม่ค่อยใช้แผนตื้นๆแบบนี้พี่เลยแปลกใจ”
“บางครั้งการคิดอะไรง่ายๆก็ได้ผลที่ดีกว่าการวางแผนซับซ้อน”
“...ถ้าเอกคเชนทร์มีจุดประสงค์ไม่ดีจริงๆจะทำยังไงต่อไป?”
“บอกพี่กุนกับสาโดยไม่มีการปิดบังค่ะ”
“....................................................”
“คือหนูถูกขอร้องมาอย่างนั้น”
“อือ--...หากลองมองกันไปยาวๆล่ะก็...น่ากังวลนะ?”
“ค่ะ”
“เค้กฟร้องส์มาแล้วจ้า~~”
“สนทนาอะไรกันอยู่หรือเจ้าคะ?”
“ไม่พ้นนินทาผู้ชายจ้ะพี่ม่อน”
“หา!!!”
“เคะๆๆ...พี่เซคลากเสียงเข้มดังอย่างนี้ก็แสดงว่าใช่แหงๆ”
“อ่ะๆ...วันนี้เราได้อยู่พร้อมหน้ากันอีกครั้ง...ถือเป็นเรื่องดี...ก็...อย่ามาจ้องจับผิดกันเลย”
“แต่อะไรก็ไม่ดีเท่ากับได้กินขนมเค้กฝรั่งเศสเสริฟ์พร้อมน้ำชาร้อนๆ”
“เจ้าป้อมก็ชอบกินเค้กน่าจะชวนด้วยนา--...โฮ่!!...พี่อ๋อมคงจะให้มาเหยียบโยนกบูรพาหรอกเนอะ?”
“ไม่ใช่--...วันก่อนมันมาปากเสียถึงหน้าห้องนี้เลย”
“อ้าว!?...ทะเลาะอะไรกันอีกคะ?”
“ก็ยัยหนูเนี่ยบังอาจด่าพี่ว่าวิปริตผิดเพศ...เจ็บใจชะมัด”
“...เป็นความจริงมิใช่หรือเจ้าคะ?”
“ม่อนเข้าข้างเจ้าเด็กเวรนั่นเรอะ?...เออจำไว้เลยนะ!!”
“น้องหาได้เข้าข้างผู้ใดไม่แต่เหตุไฉนท่านพี่จึงแสดงกิริยาประเจิดประเจ้อให้ถูกจับพิรุธได้เช่นนั้นเล่า?”
“เปล่า--...ฉันก็แค่อยากคุยกับหนูนุ่มใกล้ๆแต่แม่คุณดันโผล่มาจากไหนไม่รู้”
“คงอยากมาเที่ยวหาบ้าง...อย่างไรเธอก็ไม่ใจแข็งเท่าอ๋อม”
“ไม่ ใช่จะไม่รู้สักหน่อยว่าฉันชอบผู้หญิงมากกว่าผู้ชายแต่ยังพูดจาถากถางแบบไม่ เห็นหัวกันเสียได้...กรณีของฉันก็ไม่ต่างจากคุณแม่นักหรอก”
“ไม่ต่าง?”
“เราสี่คนไม่เคยสนับสนุนให้คุณแม่แต่งงานใหม่เพราะมันจะมีปัญหายุ่งยากตามมาอย่างไม่จบไม่สิ้น”
“หญิงใดตบแต่งสามสามีหญิงนั้นหาใช่ผู้เจริญไม่เจ้าค่ะ”
“แต่ป้าเอ็มยังดูสาวอยู่เลยรูปร่างก็ดีอายุก็เพิ่งจะ 49 เอง...ลุงโยะก็เสียไปนานคงจะเหงาน่าดูเลย”
(ลุงโยะ=โยทะกาพ่อของเซคกับม่อน)
“ห้ามแต่งงานใหม่แต่ไม่ได้ห้ามควงผู้ชายขึ้นเตียงนี่จ๊ะ”
“ว้าว!!!...พี่เซคก็รู้สินะว่ามีใครบ้าง?”
“..................................................”
“บอกหน่อยดิ๊!!”
“ฝน--”
“แหม่~~...เจ๊ก็อยากรู้ไม่ใช่เหยอ?”
“ขอไม่ตอบจ้ะ”
“แง่ว~~”
“ลองคิดดีๆก็ไม่น่าจะยากหรอก...น้องเคยเห็นอยู่บ่อยๆด้วย”
“...................................................”
“นี่ อาจจะเป็นเพียงเรื่องเดียวที่พี่กับม่อนมีความเห็นตรงกับแม่สองเสือ นั่น...เหตุผลรึก็เข้าที...คุณแม่เลี้ยงดูลูกทุกคนมาอย่างยากลำบากนับสิบๆปี พวกเราก็เลยอยากให้ท่านหาความสุขใส่ตัวบ้าง”
“ทั้งสอง...จะค้างคืนที่โยนกบูรพาไหมเจ้าคะ?...ม่อนจะได้สั่งคนเตรียมห้องหับฝูกหมอนไว้รอท่า”
“ไม่รบกวนดีกว่าจ้ะเพราะเราออกจากบ้านโดยไม่ได้บอกป้ากวางก่อน”
“นี่!...ถามอะไรแคทกับฝนหน่อยสิ”
“คะ?”
“อะหยังก๊ะ?”
“จะอาศัยที่บ้านหลังนั้นไปถึงเมื่อไหร่?”
“เหอ~~...งั้นจะให้ฝนกะเจ๊ไปอยู่ไหนอ่ะ?”
“ก็บ้านของเราไง!!...พี่ไม่เข้าใจว่าพวกเธอมีความจำเป็นอะไรจะต้องไปทนอยู่ร่วมชายคาเดียวกับพวกคนไร้ยางอายเหล่านั้น?”
“พี่คิดว่าพวกเราฝืนใจหรือจ๊ะเนี่ย?”
“อย่างไรป้ากวางก็คือภรรยาของลุงภพ...”
“ภรรยา ของคุณน้าภพ?...เกี่ยวกันตรงไหนฟังไม่ขึ้น!!...อ๋อ~~...หมายถึงภรรยาที่พอ ลับหลังสามีแล้วก็แอบไปมีอะไรกับลูกเขยน่ะรึ?...ต่ำทรามนัก!!!...แทนที่จะมี ความละอายใจกลับก่อเหตุซ้ำแล้วซ้ำเล่าแถมภายนอกยังเสแสร้งวางท่าเป็นผู้ดีทำ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...ด้านอย่างหนาได้ถึงขนาดนี้ยางมะตอยต้องเรียกแม่ นะจะบอกให้!!!!”
“.....................................................”
“.....................................................”
“เถียงไม่ออกใช่มั้ยก็พี่พูดเรื่องจริงทั้งนั้น?...เบื้องหลังของแต่ล่ะคนเป็นยังไงบ้างทั้งสองก็รู้อยู่แก่ใจดี”
“คือว่า...”
“แค ท!!...อย่าออกปากแก้ตัวแทนเชียวในเมื่อความจริงมันฟ้องอยู่ทนโท่...เธออาจ ไม่รู้แต่ฉันรู้!!!...ฝนก็เหมือนกัน...อดทนอยู่ได้ยังไงช่างไม่สมกับเป็น น้องเลย!?...พูดมากอารมณ์ชักขึ้น”
“.....................................................”
“เช่นนั้นท่านพี่สุรีย์พรรณแลน้องนางหยาดฝนก็ได้โปรดย้ายออกมาพำนักอยู่กับพวกเราเถิด”
“แต่...หนูยังไม่อยากย้ายนี่~~...อีกอย่างม่ามี๊ก็ฝากฝังหนูกับพี่แคทไว้กับป้ากวาง...”
“คุณน้านิภาเรอะ?...คุยง่ายจะตายไป!!!”
“...พี่เซคกับน้องม่อนตั้งใจจะทำอะไรกันแน่?”
“.....................................................”
“ช่วยบอกมาตามตรงได้ไหม?”
“ก็...ไม่ มีอะไรซับซ้อน...แค่พี่อยากให้พวกเธอเลิกคบค้าสมาคมกับพวกคนหน้าไหว้หลัง หลอกนั่นซะ!!!...นี่คือข้อเสนอของพี่กับม่อน...ทั้งสองลองเก็บไปคิดตรึกตรอง ดูดีๆไม่ต้องรีบร้อนให้คำตอบ...อ้อ!!...เพราะครั้งนั้นพี่เห็นว่าคุณน้านิภา เป็นธุระให้ด้วยตัวเองจึงไม่อยากทักท้วงแต่ครั้งนี้คงต้องขอยุ่งซักหน่อยละ”
“ที่แท้พี่เซคก็เกลียดพวกเขาทุกคนเหมือนคุณป้า”
“แล้วเคยบอกชอบซะเมื่อไหร่จ๊ะ?”
“ม่อนก็หาได้เคยกล่าวเช่นนั้นไม่เจ้าค่ะ”
“6 เดือนมันนานมากเกินพอแล้ว...พวกเราจะทำให้แคทและฝนย้ายออกจากรังฮาเร็มของไอ้ผู้ชายบ้ากามนั่นให้ได้!!!!”
“.....................................................”
“.....................................................”
“ไปๆ...ไปลงนรกซะเถอะที่รัก!!!”
“โห~~...เสียงเรียกเข้าแต่ละเพลงเหลือกินจริงๆนะน้องฝน”
“รุ้งเหรอ?...มี’ไรอ่ะ?”
“.....................................................”
“อื้อเข้าใจล่ะ!!...พี่แคท...รุ้งโทรมาบอกว่าเกิดเรื่องแล้วค่ะ”
“เรื่องอะไร?”
“ยัยจีถูกคนทำร้ายที่โรงฝึกชองมินเวลานี้กำลังถูกนำตัวส่งโรง’บาล”
“รู้ตัวคนร้ายมั้ย?”
“รุ้งบอกว่าเป็นผู้หญิงวัยรุ่น”
“ผู้หญิง?”
“นอกจากยัยทอมวิตถารแล้วคนที่มาฝึกก็โดนเล่นงานไปด้วย 7 คน...เมื่อสักครู่ใหญ่นี่เอง”
“ชื่อจีหรือ?...เหมือนพี่เคยได้ยินแฮะ”
“เจ้าค่ะ”
“เธอคือคนที่ฝนจะประลองด้วยในอีกสองวันนี้แต่ดันถูกตัดหน้าไปซะแล้ว...ฮึ!!...งวดนี้โดนลูบคมถึงถิ่นเชียว”
“....................................................”
“อ้าว่าไงรุ้ง?...จริงเหรอ!?...ได้ยินมาไม่ผิดนะ?”
“....................................................”
“พี่ๆทั้งหลายคะ...เพื่อนฝนบอกว่า...คนร้าย...คนร้าย...”
“?”
“เป็นใครก็พูดสิ...ทำไมทำหน้าแปลกๆ?”
“...คน ร้ายรูปร่างสมส่วน...พกอาวุธยาวคล้ายไม้พลองพันด้วยผ้าสีดำและในมือถือลูก แก้วสองลูก...สีผมคล้ายลายเสือโคร่งหน้าตาไม่น่าคบแววตาดุร้าย”
“เดี๋ยว!!...เดี๋ยวนะ!?...ไม้พลองพันผ้า...สีดำ...มือ...ถือลูกแก้ว”
“สีผมคล้ายลายเสือโคร่ง...แววตาดุร้าย”
“....................................................”
“....................................................”
“น้องอ๋อม!!!!”
“นี่...นี่มันอะไรก๊าน~~~...ตก...ตกลงคนร้ายเป็น...แม่...แม่เสือโหดนั่นหรอกเร๊อะ?”
“เธอไปรู้จักกับจีได้ยังไง?”
“ฝนก็ไม่รู้จ้ะแต่รุ้งยืนยันหนักแน่นเพราะน้าของเธออยู่ที่โรงฝึกด้วย”
“ไม่ใช่ว่าจะดูแคลนจีหรอกแต่ ณ ปัจจุบันนี้ยังไงเธอก็สู้อ๋อมไม่ได้”
“นาง พญาเสือไม่เคยออมมือให้ใครซะด้วย...จะแก่ผมหงอกรึเกรียนหัวดำคุณเธอก็ตีกบาล แตกยับหมดไม่ยกเว้น...ถูกอย่างที่เจ๊พูดเมื่อวันก่อน...เวลานี้พี่อ๋อมฝีมือ สูสีกับเราสองคนและเผลอๆอาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ”
“...อยากจะเก่งกาจเพื่อต้องการปกป้องใครบางคนจากพวกเราเช่นนั้นหรือ?”
“ยิ่งโดยเฉพาะพี่ม่อนที่พี่อ๋อมไม่ชอบหน้าเป็นพิเศษ...ระวังไว้ตัวหน่อยก็ดีนะคะ”
“จะ บ้าบอกันไปใหญ่แล้ว!!!...พอหายเจ็บปุ๊บก็ออกไปหาเรื่องชาวบ้านชาวช่อง ปั๊บ...จีที่ว่าเนี่ยเข้าโรงพยาบาลไหน?...อ้อ!!...ชื่อจริงล่ะ?”
“ก็...โรงพยาบาลในมหาวิทยาลัยแหละค่ะ...ส่วนชื่อจริงก็กัลยา...”
“กัลยาๆ...ชื่อคุ้นเหลือเกิน...ฉันต้องเคยได้ยินมาก่อนแน่...เอ--...ที่ไหนๆๆ”
“....................................................”
“ใช่แล้ว!!!...ในสมุดรวมรายชื่อและประวัติกิ๊กของเจ้าเอกคเชนทร์...จีคนนี้มีน้องสาวต่างแม่อยู่ใช่มั้ย?”
“รู้สึกจะเป็นอย่างนั้นค่ะ”
“งั้นก็ชัดเลย~~...ชัดเลย!!!”
“อะไรหรือเจ้าคะ?”
“ถามว่าอะไร?...ก็ยัยผีบ้าเริ่มจะออกกวาดล้างบรรดากิ๊กของน้องชายตัวดีแล้วน่ะสิเจ้าแมวหลงทาง--”
“เดี๋ยว!!...แคทว่าไม่น่าจะใช่ค่ะ”
“อย่าเพิ่งด่วนตัดประเด็นเพราะมันก็เป็นไปได้เหมือนกันไม่ใช่หรือไง?”
“..................................................”
“แต่ฝนเห็นด้วยกับพี่แคทนะคะก็ยัยจีไม่ใช่กิ๊กของบอลหรอกเพราะสองคนนี้เขาไม่กินเส้นกันอยู่...ใครๆที่คณะต่างรู้ดี”
“ใช่ค่ะพี่เซค...คำตอบแท้จริงมันยังซ่อนอยู่ที่อื่น”
“แต่ไม่ว่ายังไงก็ตามเรื่องมันเกิดขึ้นแล้วและป้อมคงจะรู้เห็นด้วยแน่...ให้ตายสิคิดอะไรกันอยู่นะถึงกล้าก่อเรื่องอุกอาจแบบนี้?”
“จะบอกคุณป้าหรือเปล่าคะ?”
“...อย่าเพิ่ง...เพราะพี่ชักไม่แน่ใจ...พวกเธอห้ามลืมเชียวนะว่าคุณแม่กับอ๋อมต่างมีจุดมุ่งหมายเดียวกัน”
“พี่เซคอยากจะบอกเราว่าป้าเอ็มคือคนให้ท้าย...”
“ใช่...น้องฝนเข้าใจถูกต้องแล้วคนที่ออกอาการเต้นแร้งเต้นกามากที่สุดบางทีอาจเป็นพวกเรานี่เอง”
“..................................................”
................................................................................................

...ส่วนในขณะเดียวกัน...

“จากแยกนี้เลี้ยวขวาไปอีก 20 กิโลก็ถึงแล้วค่ะ”
“ถูกทางนะ?”
“แน่สิพี่--...แผนที่ก็เขียนไว้”
“ป้าว่า...หนูแคทเธอสงสัยเข้าแล้วถึงฝากให้พ่อบอลซื้อขนมเปี๊ยะ”
“เป็น...เป็นไปได้ยังไงครับ?...ผมไม่เคยแสดงพิรุธอะไรนะ!!!”
“ตาหนูคงไม่ทันรู้ตัวแต่หนูแคทกลับไม่พลาดรายละเอียดเพียงเล็กน้อย...ช่างเป็นคนที่น่ากลัวจริงๆ”
“จริงด้วยครับ...หากจะตบตาคุณสุรีย์พรรณให้สำเร็จ...ทุกอย่างต้องเป็นไปตามธรรมชาติและไร้ช่องโหว่”
“หรือไม่ก็จงผิดพลาดให้น้อยที่สุดครับ”
“แต่ศิยังไม่เคยเห็นมีผู้ชายคนไหนทำได้ค่ะ”
“แม่นี่จะเก่งเกินคนไปแล้ว!!...เอ๊ะรึ?...รึว่าตอนทำตั๋วรถไฟหล่น!?”
“ลองเล่าทีสิจ๊ะ”
...พอ ผมบอกให้ป้าฟังแล้วเธอก็ตบเข่าผาง...อ่า--...ใจจริงอยากเปิดอกคุยเรื่อง เมื่อคืนยิ่งกว่าเรื่องใดๆแต่ไม่มีโอกาสอยู่กันตามลำพังเสียทีและโดยเฉพาะ รอยจูบบนตัวที่ผมคาใจเหลือเกินว่าเป็นฝีมือของพี่สาวพ่อหรือไม่?...
(นิ่ง มาก...ตั้งแต่เจอกันที่สถานีรถไฟจนถึงขณะนี้คุณป้าจะแสดงสีหน้าที่เคร่งขรึม อย่างกับมีอะไรอยู่ในใจที่ยังแก้ไม่ตกเกือบตลอดเวลาเหมือนเป็นคนละคนกับ เมื่อคืนซึ่งทำให้เรารู้สึกเกร็งไม่กล้าสบตาหรือเอ่ยวาจาหยอกเย้าด้วย)
“แค่ นี้ก็เพียงพอมากแล้ว...ที่หนูแคทมีนิสัยละเอียดรอบคอบกับจับพิรุธคนเก่ง เพราะนอกจากมีแม่ที่ลูกเล่นแพรวพราวแล้วพ่อก็ยังเป็นนายตำรวจจอมเก๋าอีกต่าง หาก”
“แม่ที่มีลูกเล่นแพรวพราว...อานิภา?”
“ถ้าอยากรู้ว่าอาคนนี้สมัยก่อนเป็นยังไงก็ดูหนูฝนได้เลยเพราะถอดแบบกันมาแทบจะทุกกะเบียดนิ้ว”
“มันจะเป็นไปได้ไหมครับป้า?...ที่พี่แคทฝากซื้อเพราะเข้าใจว่าผมไปลำพูนจริงๆ”
“40 ต่อ 60 จ้ะ”
“...................................................”
“40 คือเชื่อโดยไม่มีเป้าหมายแอบแฝงแต่จริงๆแล้วอาจต่ำกว่านี้เพราะอีกฝ่ายคือหนูแคท”
“โธ่~~...อุตส่าห์ระวังแล้วยังพลาดจนได้!!”
“ยังมีทางแก้ไข...ศุกร์...โทรหาคุณจิรายุทธ”
“ครับ”
“....................................................”
“ค่ะฉันเอง...คือมีเรื่องขอให้คุณช่วยหน่อยน่ะค่ะ”
“....................................................”
“....................................................”
“ค่า~~...ขอบคุณมากนะคะ...ไว้มีโอกาสจะตอบแทนอย่างงามแน่นอนค่ะ”
“เป็นไง...ครับ?”
“ก็สำเร็จสิจ๊ะ...ขากลับพ่อบอลแวะรับขนมเปี๊ยะเจ้าอร่อยนี่ไปได้เลย”
“วิเศษจริง!!...ถ้าไม่ได้ป้าเอ็มช่วยล่ะก็ผมแย่แน่ๆ”
“เป็นความรับผิดชอบของป้าอยู่แล้ว”
“คุณจิรายุทธที่ว่านี่คือ...”
“กิ๊กเก่าสมัยป้ายังสาว”
“ฮ้า!!!!”
“ตกใจอะไร?...ยี่สิบสามสิบปีก่อนป้าเนื้อหอมจะตาย...มีแต่หนุ่มๆตามจีบตามขอแต่งงานจนหัวกะไดบ้านเนี่ยไม่เคยแห้งสักวัน”
“แหม่!!!...มีกงมีกิ๊กกับเขาด้วยนะครับ”
“ตาหนู...น่าจะดีใจสิจ๊ะที่มีป้าสุดสวยเสน่ห์แรงไม่สร่างซา...ไม่ว่าจะผ่านไปสักกี่ปีก็ยังมีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่เฝ้าตามจีบตรึม”
“ไม่เห็นน่าดีใจตรงไหนครับ?”
“....................................................”
“....................................................”
“....................................................”
“....................................................”
...ป้า เอ็มมองแล้วก็ยิ้ม...เฮ่ย!?...อย่า...อย่าบอกนะว่าเรากำลังหึงเธอน่ะ?...คง จะไม่ใช่น่า--...แต่ทว่า...ความขุ่นข้องหมองใจนี่มันคืออะไรกันแน่ล่ะ?...
..................................................................................................

...เกือบ หนึ่งทุ่มจึงมาถึงบ้านตากอากาศแล้วซึ่งทีแรกผมตั้งใจจะลงเล่นน้ำที่ลำธาร ด้านหลังแต่เกิดเปลี่ยนใจซะก่อนเพราะรู้สึกล้าจากการเดินทางและมันก็เริ่ม ค่ำแล้ว...
“ราคาเท่าไหร่เนี่ย?...ทั้งตัวบ้านและที่ดินไหนจะสวนไม้ดอกกับค่าก่อสร้างตกแต่งอีก...สงสัยหลายล้านชัวร์ๆ”
“ผม เอาผ้าห่มมาเพิ่มให้ครับ...คืนนี้อากาศคงหนาวแน่แต่ที่นี่มีน้ำอุ่นด้วย... ตอนนี้เจ้าศุกร์กำลังตรวจเช็คอยู่และพวกเราจะลองอาบดูก่อน”
“ขอบคุณครับ”
“โอ้!!!...ไม่ต้องพูดครับกับผมหรอกเพราะคุณเอกคเชนทร์เป็นหลานชายของนายหญิงย่อมต้องเป็นเจ้านายคนหนึ่งด้วย”
“ได้ยังไงกัน?...ผมไม่ใช่คนถือตัวเจ้ายศเจ้าอย่างนะ”
“แต่ คุณมีศักดิ์เทียบเท่าบุตรสาวของนายหญิงดังนั้นผมจึงต้องให้ความเคารพ...นี่ คือสิ่งที่พวกเราสามคนยึดถือมาตั้งแต่เล็กแล้ว...ขอตัวก่อนครับ”
“.....................................................”
...จู่ๆ ก็จะมาให้ผมวางตัววางท่าเป็นเจ้านายคอยชี้นิ้วสั่งโน่นสั่งนี่ได้อย่าง ไร?...โตมาจนป่านนี้ก็ไม่เคยมีคนใกล้ชิดคอยรับใช้ซะด้วย...
(ไปเดินยืดเส้นยืดสายดีกว่าเรา)
“...งั้นเหรอ?”
“จะทำอย่างไรดีคะ?”
“ลูกสาวคนนี้ลงว่าทำอะไรแล้วจะไม่มีการเปลี่ยนใจกลางคัน...ฝ่ายโน้นเป็นยังไงบ้างล่ะ?”
“ยังไม่ทราบข่าวที่แน่นอนค่ะ”
“....................................................”
“ศิอยากเสนอความเห็นว่า...”
“ปล่อยเรื่องนี้ไป...ทำภารกิจของเราให้เสร็จสิ้นก่อน”
“ใช่ค่ะ...เอ่อ--...”
“หืม?”
“พี่เขาฝากมาถาม...ว่าตลอดเวลาที่อยู่นี่...”
“ยังไม่ถึงเวลาย่ะ!!...เพราะเมื่อก่อนกับปัจจุบันไม่เหมือนกัน...จะเอาความรู้สึกส่วนตัวมาทำให้เสียงานใหญ่ไม่ได้!!!”
“....................................................”
“แต่...ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉันต้องการแล้วก็จะลองคิดดูอีกครั้งก็ได้...ระหว่างนี้เธอก็ช่วยเป็นธุระแทนฉันที”
“ค่ะ”
...สองสาวนายบ่าวคุยเรื่องอะไรกันไม่รู้แต่ตอนที่ศิเดินสวนกับผมนั้น...เธอไม่สบตาด้วยและเอาแต่ก้มหน้าอย่างเดียว!?...
...................................................................................................

“ถ้าพ่อบอลหิวก็กินก่อนนะ...อาหารทุกอย่างยัยศิเตรียมไว้ให้หมดแล้ว”
“ครับ”
“ป้าเพิ่งกินข้าวเมื่อตอนสี่โมงกว่ายังอิ่มๆอยู่”
“เมื่อกี้ศิมาคุยอะไรครับ?”
“...เรื่องทางบ้านนั้น...ลูกสาวของป้ายังไม่รู้เรื่องกันจ้ะ”
“เป็นเรื่องดีครับ...ทางผมก็เช่นกัน”
(โกหกสาว่ายังอยู่ในระหว่างเดินทางและกำลังกินข้าวเย็น)
“ดีแล้วๆ...ต่อไปเราสองคนจะได้...”
“?”
“เอ้า!!!... มาถึงขั้นนี้แล้วป้าก็ไม่ต้องการจะปิดบังตาหนูอีกต่อไป...จุดประสงค์ที่แท้ จริงของการมาเที่ยวก็เพื่อเราป้าหลานจะได้สานความสัมพันธ์ต่อจากเมื่อ คืน...รู้ไหม?”
“จริง...จริงเหรอครับ?”
“แต่ป้าจะรอให้อะไรๆมันลงตัวเข้ารูปเข้ารอยซะก่อน...เตรียมร่างกายไว้ให้พร้อมนะจ๊ะ”
(ดีใจจริงโว้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!)
“หาก จะหาเหตุผลมาอธิบาย...คงเป็น...ป้าไม่ยอมน้อยหน้ากวางฤทัยกับศรีวิกาเด็ด ขาด...ทีคนอื่นตาหนูมีอะไรด้วยได้แถมติดใจแล้วกับป้าแท้ๆจะเป็นคู่นอนของตา หนูไม่ได้เรอะไง?”
“เพราะกลัวแพ้หรือเปล่าครับ??
“ก็ถูกที่ป้าไม่อยากแพ้แต่มันแค่ส่วนเดียวจ้ะ...การต่อสู้ด้วยวิธีไหนก็ตามต้องมีความยุติธรรมจึงจะถือว่าใช้ได้?”
“ฉะนั้นเลยจะให้ผมตัดสิน?”
“ใช่...ตา หนูลองมาร่วมรักกับป้าสักครั้งก่อนสิ...งานนี้ไม่มีเสียมีแต่ได้กับได้ ฉะนั้นอย่ามัวลังเลใจอีกเลยลูก...โอกาสงามๆแบบนี้ใช่จะหาได้ง่ายๆนะ”
(โอกาสงามๆรึ?)
“แล้วหลังจากนั้นพ่อบอลจะตัดสินเลือกฝ่ายไหนก็ตามแต่ใจ...ป้าพร้อมยอมรับได้เสมอ”
“........................................................”
...ผมออกจากห้องด้วยความเบิกบานใจสุดขีดและแทบจะอดทนรอถึงพรุ่งนี้ตามที่ป้าเอ็มขอร้องไม่ไหวอีกแล้ว...
“ฮะๆๆๆ...มันต้องฉลองซะหน่อย...โอววววว...ได้ซดเบียร์เย็นๆเนี่ยชื่นใจจัง”
(ถึงข้อเสนอของป้าเอ็มนั้นดีเกินกว่าที่จะปฏิเสธได้แต่เราตัดสินใจถูกแล้วใช่มั้ย?...ไม่ผิดใช่มั้ย?...อื๋อ?)
...หู ได้ยินเสียงมาจากผนังด้านข้างที่เป็นห้องอาบน้ำใหญ่ของบ้านหลังนี้ซึ่งนั่น คือเสียงของนายศุกร์กับนายเศก...อ๋อ!!...ก็เขาบอกจะลองอาบดูก่อนเพื่อเช็ค ความเรียบร้อยต่างๆให้ผมกับป้าเอ็มก่อนนี่นะ?...
“นายหญิงกับคุณเอกคเชนทร์?”
“ก็คงจะยังคุยกันอยู่ในห้องแหละจ้ะพี่”
“ทางสะดวกของเรา”
(ทางสะดวก?)
“ศิเอ๊ย!!!...เข้ามาอาบพร้อมกันเลย--”
“มาผูกสัมพันธ์น้องพี่กันเถอะ...พี่คิดถึงนมกับหีของเอ็งจะแย่อยู่แล้ว”
“รู้แล้วน่า~~...อย่าตะโกนได้ไหมเล่า?”
“!!!!!!!!!!!!!!!!”
...ได้ ยินแค่เสียงไม่เห็นภาพทำให้หัวใจชักเต้นไม่เป็นจังหวะ!!!...ผมอาศัยรอยแตก ของผนังไม้ใกล้ๆตู้เย็นเพื่อส่องดูความเป็นไปต่างๆ...อีกฝั่งหนึ่งนั้นสาว น้อยศศิธรเปิดประตูห้องน้ำเข้ามาในสภาพนุ่งกางเกงชั้นในเนื้อผ้าลื่นสีครีม ประดับลายดอกไม้ด้านหน้าโดยท่อนบนเปลือยเปล่าและเอาผ้าขนหนูคล้องคอ...เธอ หยุดยืนท้าวเอวมองพี่ชายทั้งสองอย่างไม่รู้สึกจะเขินอายแต่อย่างใดสักนิด...
“เพิ่งมาถึงก็จะเอากันเลยนะพี่ๆ...ถ้าคืนนี้ลมปากอ่าวล่ะน่าดูแน่...จะเอาลูกปืนยัดดากซะ”
“วางใจเถอะอีน้อง!!!...พี่ชายเอ็งคนนี้ฟิตปั๋งแรงดีจะตายไป”
“อย่าดีแต่โม้ล่ะกัน”
“เสียดายที่พี่ดวงไม่มาด้วย?”
“ปล่อยให้มันเลี้ยงลูกอยู่บ้านน่ะดีแล้ว”
“ก็จะได้ครบคู่...ไม่ใช่อะไรหรอก”
“นานๆเล่นชายสองหญิงหนึ่งจะเป็นไรไป?”
“โธ่~~...หวงเมียก็ยอมรับมาเถอะพี่”
“หวง บ้าอะไรวะศุกร์?...เอ็งก็เคยล่ออีดวงตั้งหลายครั้ง...ขานั้นแรกๆก็ไม่ยอมแต่ พอโดนรุมเข้าไปทีเดียวดันเสือกติดใจขอให้ข้าชวนเอ็งด้วย”
“จะเถียงกัน ทำไมเนี่ย?...ศิก็ไม่มีปัญหาอะไรสักหน่อยแถมเย็ดสองรุมหนึ่งเสียวสนุกออก ...ก่อนพี่เศกแต่งงานกับพี่ดวงเราสามคนก็เอากันบ่อยๆ”
“!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
...อะไร เนี่ย!!!!!!!!!... ที่ผมได้ยินอยู่ในขณะนี้มันคืออะไรกัน?...นี่...นี่หูไม่ได้ฝาดไปใช่ มั้ย!?...พี่น้องท้องเดียวมีความสัมพันธ์ทางเพศกันอย่างงั้นเหรอ?...
(แล้วป้าเอ็มได้รู้บ้างหรือเปล่าว่าคนใกล้ชิดของเธอ?...)
“นาย หญิงจองคุณเอกคเชนทร์อยู่แล้ว...ยังไงสองคนนี้ก็ต้องลงเอยกันแต่จะเป็นเวลา ไหนเท่านั้นนะคะ...เท่าที่หนูได้ยินจากนายหญิง...คุณเอกคเชนทร์ก็เก่งไม่เบา ทีเดียว”
“แต่คราวนี้เป็นนายหญิงนะ...คงไม่ง่ายแน่...ที่สำคัญก็คือความอึดน่ะ...จริงมั้ยพี่เศก?”
“อืม”
“ใช่ค่ะ...อย่าเอาพวกคุณกวางฤทัยมาเปรียบเทียบด้วยเลยเพราะมันต่างกันมาก”
“พวก เอ็งลองคิดดูซี่~~...ถ้ายังผ่านนายหญิงไม่ได้แล้วคุณเอกคเชนทร์จะสามารถทำ อะไรกับคุณหนูทั้งสี่ได้เล่า?...มีหวังถูกคุณเธอคนใดคนหนึ่งจับตอนแก้โมโห เพราะอารมณ์ค้างแหงๆ...สุริยะโลหิตเชียวนิ!!!”
(สุริยะโลหิต!?)
“ผู้หญิง ตระกูลนี้แปลกชะมัด...อย่างเช่นคุณหนูใหญ่ถึงได้เบี่ยงเบนทางเพศไปเลยไง เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีผู้ชายคนไหนจะทำให้เธอถึงใจได้สักที...แหม~~...น่าจะ ลองเรียกพวกเราเข้าไปรับใช้สักครั้งจะได้พิสูจน์คำร่ำลือนั้น”
“พี่เศกก็แค่อยากล่อหีคุณหนูใหญ่ล่ะว้า~~”
“รึเอ็งไม่อยากวะ?...ลองแหลมาสิข้าจะถีบให้กระเด็น!!!”
“สองคนนี้นี่!!”
“ส่วนเอ็งก็น่าจะช่วยพวกพี่บ้าง...ไม่แน่ว่าอาจช่วยคุณหนูใหญ่ได้”
“หนู กล้าพูดซะที่ไหนกันเล่า?...พวกผู้ชายน่ะเดี๋ยวนี้คุณหนูใหญ่แม้แต่จะชายตา มองก็ยังไม่ทำเลยแถมชอบนัดสาวออกไปพบกันบ่อยด้วยๆ...นักศึกษาก็มีพยาบาลก็ ด้วย...เอ่อ--...แม่บ้านสวยๆหน้าตาดีก็ไม่เว้นฉะนั้นพวกพี่อย่าฝันดีกว่า เพราะมีแต่จะโดนจับตอนซะเปล่าๆ”
“ปากนะเอ็ง!!!”
“ศิพูดจริง...พี่ๆผ่านด่านนายหญิงให้ได้ซะก่อนเถอะค่ะค่อยมาขันอาสา...เป็นคนพูดเองแท้ๆนะ”
(ผ่านด่าน?...ผ่านด่านอะไรกัน?)
“เฮ้อ!!...คุณหนูเซคน่าจะเกิดมาเป็นผู้ชายซะแต่แรกนะเนี่ย...เป็นผู้หญิงแต่ตัวจริงๆ”
“เลิกนินทาเจ้านายได้แล้ว!!!...ส่วนครั้งนี้เราสามคนก็ให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่เถอะค่ะ”
“ฮ่าๆๆๆ...เอ็งอยากช่วยคุณเอกคเชนทร์ตัวต่อตัวก็บอกมาตรงๆ”
“เอ๊ะพี่เศกเนี่ย!!!”
“ก็มันจริงนี่หว่า--...เอ็งน่ะหมายตาคุณเอกคเชนทร์อยู่แล้วจะรอต่อคิวจากนายหญิง...จริงเปล่า?”
“พี่ศุกร์บ้า!!...ไม่พูดด้วยแล้ว!!!”
“เขินๆๆ...มะ!!...ถ้าจะไม่พูดก็เปลี่ยนมาดูดจู๋ให้ทีว่ะ”
“เดี๋ยวจะดูดให้น้ำเงี่ยนหมดกระโปกเลยคอยดูสิ!!!”
“ศุกร์...อยู่...อยู่ที่นี่พวกเราจะได้เอานายหญิงไหมวะ?...ข้าอยากรู้แต่ไม่กล้าถาม”
“คง...ไม่ มั้ง?...ก็เธอจะเอาคุณเอกคเชนทร์ทำผัวอยู่ร่อมร่อ...แล้ววันๆคงจะไม่ทำอะไร กันนอกจากช่วยแนะแนวติววิชาเสียวใต้สะดือให้หลานชายสุดรักสุดหวงน่ะแหละ”
“อืมมมมมมมมมมมม...นั่นสิ--...เย็ดใคร...ก็คงจะไม่มีความสุขเท่ากับได้เย็ดหลานชาย...หัวแก้วหัวแหวน...เสีย...เสียดาย”
“เรายังมี...น้องสาวที่แสนดีอยู่ทั้งคนจะเสียดายไปทำไม?”
“เฮ่ย!!!...เอ็งก็รู้ดีว่าของนายหญิงน่ะสุดยอดขนาดไหน?...คราวก่อนข้าเย็ดหีไม่ถึงนาทีน้ำเงี่ยนพุ่งกระฉูดหน้าตาเฉย”
“!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
(อะไรนะ!!!!!!?...ปะๆๆๆ...ป้า...ป้าเอ็ม...กะๆๆๆๆ...กับ...กับนายเศกเคย...เคย...)
“ใช่...แต่เราไม่ได้ถูกเรียกรับใช้ซะนานมันเลยเกร็งแล้วก็ลมปากอ่าวอย่างน่าขายหน้า...เหตุผลน่าจะพอฟังขึ้น”
“เอ--...พี่ศุกร์ล่อตูดนายหญิงไม่ใช่เหรอ?...ขายหน้าหนักกว่าพี่เศกอีก”
“ก็ จู่ๆนายหญิงโทรมาบอกว่าเดี๋ยวไปช่วยคลายเหงาให้ที...พี่ก็ตื่นเต้นน่ะ สิ!!!...กระเด้าควยเข้าๆออกๆไม่ทันจะถึงสิบครั้งก็เงี่ยนแตก...เฮ้อ~~”
(นะๆๆๆ...นาย...นายศุกร์ก็อีกคนด้วยงั้นเรอะเนี่ย!?)
“หึ!!...หนูเลยพลอยเดือดร้อนไปด้วย”
“อะไรฟะ!!...เอ็งตีฉิ่งกับนายหญิงจนเสร็จไปไม่รู้กี่ครั้งเนี่ยนะเดือดร้อน!?”
(ทั้งช็อคทั้งอึ้งกิมกี่พูดไม่ออกบอกไม่ถูก!!!...มะ...แม้...แม้กระทั่งสาวศิ...โอ๊ย~~...จะเป็นลม!!!!)
“แต่ยังไงซะคุณเอกคเชนทร์ก็ไม่โดนด่าอย่างเราหรอกเชื่อสิ”
“งั้นจะคอยติดตามดูป้าเอาหลานชายเป็นผัวอย่างลุ้นระทึก”
“นี่--...แต่ก่อนอื่นช่วยสนใจตรงหน้านี้จะดีกว่ามั้ยคะ?...ใช้ให้น้องสาวถอกควยแล้วตัวเองมัวแต่นั่งบ่นแข่งกันอยู่ได้...กลัวกันจริงนะจะไม่ได้เอาหีเอาตูดนายหญิงเนี่ย?”
“เออสิ!!!”
“เมื่อกี้...หนูลองถามนายหญิงแล้ว...ท่านบอกยังไม่ถึงเวลาน่ะและก็ระหว่างนี้ให้หนูทำหน้าที่แทน”
“ช่วยไม่ได้นะ--”
“ดังนั้นหากพี่ๆเงี่ยนก็มาเย็ดกับศิไปพลางๆก่อน...เข้าใจไหม?”
(“ยังไม่ถึงเวลาย่ะ!!...เพราะเมื่อก่อนกับปัจจุบันไม่เหมือนกัน...จะเอาความรู้สึกส่วนตัวมาทำให้เสียงานใหญ่ไม่ได้!!!”
“........................................................”
“แต่...ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉันต้องการแล้วจะลองคิดดูอีกครั้งก็ได้...ระหว่างนี้เธอก็ช่วยเป็นธุระแทนฉันที”
“ค่ะ”)
...ในที่สุดก็เข้าใจความหมายนี้โดยแจ่มแจ้งแล้ว...ผมแทบทรงกายไม่อยู่จะทรุดเสียให้ได้!!!!...ความจริงที่น่าตื่นตระหนกได้ถาโถมเข้าใส่อย่างไม่หยุดยั้งทั้งกรณีพี่น้องร่วมสายเลือดแอบลับลอบได้เสียกันซะเองรวมไปถึงเรื่องที่นายเศกและนายศุกร์เคยร่วมประเวณีกับคุณป้าของผมมาแล้ว(สาวศิก็เคยบรรเลงดนตรีไทยกับนายหญิงของตัวเองอีกต่างหาก!?)...
“ขนาดคนอื่นยังได้เย็ดแล้วเราที่เป็นถึงหลานชายแท้ๆก็ต้องได้เย็ดป้าเอ็มบ้างสิวะ!!!...เป็นไงเป็นกันจะไม่มีการลังเลใจอีกต่อไปแล้ว!!!!!!!!!!!!!!!!!”
...

...มั่นใจแล้วก็ลุยเลยสิเจ้าบอลเอ๋ย~~...จงเปิดโลกใบใหม่ในตัวของนายซะ!!!!!!...Fuck Non Stop!!!!!!!!!!!!!  ...

...................................................................

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มีนาคม 04, 2017, 02:02:39 pm โดย kaithai »

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ