Copy  จิตอิสระ ตอนที่ 12 บทประพันธ์ fallenversa

Copy  จิตอิสระ ตอนที่ 12 บทประพันธ์ fallenversa

  • 0 ตอบ
  • 2509 อ่าน
*

ออฟไลน์ areja

  • Global Moderator
  • *****
  • 11818
  • 21136
  • เจ้เตือนแล้วนร้าว่า อย่าสดๆ
    • ดูรายละเอียด
Copy  จิตอิสระ ตอนที่ 12 บทประพันธ์ fallenversa
« เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2012, 10:59:03 AM »
   Normal  0          false  false  false    EN-US  X-NONE  TH                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                
จิตอิสระ ตอนที่ 12 โดย อิสระ fallenversa
จิตอิสระ ตอนที่ 12                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 อวัยวะที่คัดมาพิเศษเพื่อการกระทำเฉพาะกิจบางอย่างยืดออกมาจากร่างสีดำของเจนนู มันยาวเป็นแท่งขนาดเท่าหัวแม่มือ ปลายกลมมนสีออกชมพูใส และมีหยักที่ปลายเป็นวงรอบท่อนมันยืดออกจากร่างประมาณเกือบเมตร แล้วเอี้ยวตัวกลับมาด้านล่างเล็งไปยังกลีบสวาทอันมีสารคัดหลั่งออกมาตามอารมณ์ของหญิงสาวปริ่มขอบ อลิสสิตาหันมามองก็ตกใจแทบสิ้นสติ เธอรู้ได้ทันทีว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับตนเองแต่เพราะเต็มไปด้วยอารมณ์ใคร่และความอยากรู้อยากเห็น จึงปล่อยให้เหตุการณ์ดำเนินต่อไปขณะที่ตนกำลังเพลินกับเส้นเล็กๆรอบกายที่เสียดสีไปทั่วร่างกายเธอ มันทำให้เกิดอาการขนลุกและเสียวซ่านอย่างที่ไม่เคยประสพพบเจอมาก่อนอลิสสิตาได้แต่ครางเบาๆอยู่ในลำคอเพราะกลัวคนที่อยู่ด้านนอกห้องจะได้ยิน ซึ่งเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วเพราะห้องทำงานของเธอบุด้วยแผ่นกันเสียงอย่างดีเพราะป้องกันการแอบฟังจาก ด้านนอก
เจ้าท่อนสีชมพูเลื้อยไปตามขาอ่อนของหญิงสาวก่อนจ่อปากทางเข้าร่องสวาท แล้วปลายหัวของมันก็สัมผัสกับกลีบร่องรักเบาๆประหนึ่งดุจเอาริมฝีปากเชยชมรสชาติหอมหวาน ร่างอลิสสิตาสั่นสะท้านเกร็งไปทั่วด้วยความเสียว น้ำรักของเธอหลั่งออกมาเพิ่มจนชโลมปลายกลมมนจนฉ่ำไปด้วยน้ำทันใดนั้น ท่อนเนื้อก็เริ่มแซะเข้าไปในร่องกลางกลีบดอกสวรรค์ เสียดสีกับติ่งเนื้อสีชมพูเบาๆอลิสสิตาครางอย่างไม่ทันตั้งตัวและสะดุ้งเบา ก่อนที่เจ้าท่อนนั้นได้แหวกเข้าไปในร่างของเธอแว๊บบบ...                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       ก่อนที่เหตุการณ์ใดๆจะได้เริ่ม แสงสว่างจ้าสีขาวก็ส่องวูบมาจากด้านนอกอาคารอลิสสิตาซึ่งกำลังเคลิ้มปล่อยจิตใจไปตามกระแสอารมณ์ก็ตกใจสะดุ้งราวกับถูก ปลุกจากความฝันเจนนูซึ่งกำลังจะได้เริ่มปฏิบัติกิจตามความปรารถนาลึกๆของตนก็สะดุ้งตกใจ เช่นกันและหดเอาอวัยวะของตนทั้งหมดที่แผ่ออกมากลับเข้าร่างอย่างรวดเร็วจากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงระเบิดดังกึกก้องมาจากที่ไกลๆหลังจากเกิดแสงสว่าง ไม่นาน
“กะ... เกิดอะไรขึ้น” อลิสร้องถามขณะลุกขึ้นนั่งและรีบจัดแจงเครื่องแต่งกายตนให้เรียบร้อยใบหน้าเธอแดงก่ำราวกับทาด้วยชาด เม็ดเหงื่อผุดพราวทั่วใบหน้า หายใจหอบไม่ต่างอะไรกับนักกีฬาที่เพิ่งออกกำลังกายเสร็จมาหมาดๆ
‘ข้าไม่ทราบ’ เจนนูตอบด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยระคนตื่นเต้นเช่นกันขณะที่ร่างของเขาหดกลับมาเป็นชุดรัดรูปของอลิสสิตาเรียบร้อยแล้ว อลิสสิตาเหมือนจะฉุกคิดได้ก่อนจึงรีบลุกจากโซฟาคว้ากระเป๋าที่เธอหมายไว้ตั้งแต่ทีแรก แล้วรีบเดินออกห้องทำงานอย่างรวดเร็ว ขณะคิดไปด้วยทำไมเธอถึงหลวมตัวให้กับเจนนูอย่างง่ายดายโดยไม่มีเหตุผลใดๆทั้งสิ้น ความรู้สึกที่แวบเข้ามาเมื่อครู่นั้นราวกับว่าเธอและเจนนู เคยเป็นของกันและกันมาก่อน เมื่อไม่นานมานี้เอง ราวกับสัมผัสทุกอย่างที่ได้รับเป็นของที่คุ้นกันอยู่แล้วราวกับเป็นสิ่งที่เธอยินยอมที่จะเสียความเป็นพรหมจรรย์อย่างง่ายดายเพื่อให้ เธอรับมันมาทำไมนะ? ทำไม???

-มุมหนึ่งของกรุง-
ซากรถยนต์สีดำกำลังลุกไหม้อยู่บนถนนทางด่วน หลังจากที่จู่ๆก็มีบางสิ่งพุ่งเข้าชนจากด้านบนส่งผลให้พื้นถนนแตกระเบิดกลายเป็นหลุมกว้าง และรถคันหนึ่งโดนระเบิดเข้าไปจังๆ   แต่ไม่พบที่มาหรือวัตถุใดๆทั้งสิ้นที่เป็นตัวการ...
ถัดลงมาที่ใต้สะพานทางด่วน อันเป็นเพียงพื้นปูนหยาบๆ มีเพียงแสงไฟจากถนนด้านบนเท่านั้นที่ส่องแสงเล็ดรอดลงมาเพียงหน่อยเดียวจึงกลายเป็นแหล่งมั่วสุมชั้นดีของวัยรุ่นติดยาซึ่งมารวมตัวกันเพื่อสังสรรค์ ปารตี้ของมึนเมาแต่พวกเขาก็ต้องตกใจเมื่อจู่ๆมีร่างเปลือยตกลงมาจากมุมไหนซักแห่งบนทางด่วน ลงมาตรงฟูกที่นอนเก่าๆที่ถูกคนเอามาทิ้งอย่างไม่เหลียวแล
“เฮ้ยมึง ดูดิ๊ อะไร กูว่ากูเห็นผู้หญิงตกลงมาว่ะ” เสียงวัยรุ่นชายคนหนึ่งดังขึ้นน้ำเสียงไม่สม่ำเสมอด้วยฤทธิ์ของสมุนไพรกล่อมประสาท
“กูว่าแม่งไม่ใส่เสื้อผ้าด้วย กูเห็นแว๊บๆ” ชายอีกคนลุกขึ้นจากวงขี้ยาใส่แต่กางเกงยีนส์สามส่วนเดินส่ายไปมาอวดความเป็นขี้ก้างไปยังฟูกที่นอนที่ ยุบลงเพราะถูกร่างลึกลับตกใส่
“น้องจ๋า เป็นไรป่าว พี่ช่วยเอามั้ย” ขี้ยาถามด้วยเสียงยืดยานแล้วเดินไปเกาะตอม่อสะพานสายตาหรี่ลงพยายามมองร่างนั้นผ่านความมืด
จีเซลล่าเมื่อผ่านมายังชั้นบรรยากาศของโลกก็ต้องตกใจแทบช๊อคเพราะอากาศที่เธอหายใจนั้นผิดไปกับอากาศบนโลกมาก ด้วยเธอไม่ได้ศึกษารายละเอียดของโลกมาก่อนล่วงหน้าร่างผสมเครื่องยนต์ของเธอซึ่งเหมาะกับภูมิอากาศของโลกจึงเสียสมดุลและตกลง พื้นอย่างแรงหลังจากนั้นเธอจำต้องสละร่างประกอบทิ้งเพื่อนำไปสู่การแตกดับและเกิดใหม่ จึงสลายร่างหยาบของพาหนะทิ้งและสร้างร่างใหม่ขึ้นทันทีให้เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมปัจจุบัน ร่างใหม่ของเธอซึ่งมีลักษณะสัดส่วนไม่ต่างกับกายมนุษย์หญิงสาวจึงสร้างขึ้นและตกลงบนผืนผ้าสังเคราะห์เก่าๆ และเนื่องจากยังต้องปรับตัวเข้ากับสภาพภูมิอากาศอีกมากเธอจึงยังไม่พร้อมที่จะตื่นได้สติครบถ้วน
“น้องจ๋า สงสัยคงหนีมาแน่เลย เด๋วพี่นัทจะช่วยปลอบนะ” ขี้ยาพูดเสียงหวานหลังจากเห็นสภาพเปลือยกายของจีเซลล่า ซึ่งเป็นร่างของหญิงสาวผิวขาวสวยสัดส่วนกระชับนอนตะแคงหันหลังให้เขาอยู่ผมสีแดงปนน้ำตาลยาวเหยียดลงมาที่ฟูกที่นอน ปล่อยให้แผ่นหลังอวดความขาวนวลเนียนน่าจับเอวคอดกิ่วและบั้นท้ายงอนงามอยู่ในความมืด พูกลีบเนื้อปลิ้นออกมาจนเห็นได้จากด้านหลังไอ้นัท ขี้ยามองร่างนั้นด้วยความกระหยิ่มในใจ ราวกับนางฟ้าตกจากสวรรค์ให้มันได้เชยชมมันไม่แน่ใจว่ามันคิดไปเองรึเปล่าว่าร่างหญิงสาวนั้นกำลังสว่างวูบวาบไปมา เป็นสีฟ้าน้อยๆแต่ก็ไม่สำคัญหรอก เพราะเธอจะตกเป็นของเขาอยู่แล้ว มันคิดขณะปลดกางเกงยีนส์ของตนออกโชว์เจ้าโลกแท่งเรียวยาวของตนแกว่งไปมาแล้วก็คลานเข้าไปหา
“ให้พี่จัดซักที แล้วน้องจะติดใจ” มันเข้าไปประชิดร่างหญิงสาวที่นอนตะแคงจากด้านหลังถุยน้ำลายเหนียวๆลงฝ่ามือแล้วป้ายหัวเห็ดของตนเอง ก่อนยกขาขาวๆยาวเรียวผิวตึงกระชับขึ้นแล้วบรรจงแทรกเจ้าโลกของตนเข้าไป
“อึ๊...  อ่า” ไอ้ขี้ยาร้องราวกับร่างมันถูกตีด้วยความกระสันขณะที่ของๆมันเข้าไปในกลีบ นั้นราวกับถูกดูดเข้าไปในขณะที่ร่างของจีเซลล่าก็สั่นสะท้านไปทั่วเมื่อถูกสิ่งแปลกปลอมสอดแทรกเข้า มาในร่างกายช่องคลอดที่สร้างไม่เสร็จดีได้หลั่งสารหล่อลื่นออกมาเพื่อลดแรงเสียดทานภาย ในพร้อมกับขมิบโพรงช่องคลอดตลอดเวลาเพื่อปรับตัว มันทำให้ไอ้นัทเสียวจนแทบขาดใจแม้ตนจะอยู่เฉยๆยังไม่ทันได้ทำอะไรเพิ่ม
“อั๊ก... “  เพียงครู่เดียวมันก็ต้องเสียน้ำให้กับสาวแปลกหน้าเพราะแรงตอดรัดของหญิงสาว มันฉีดน้ำกามของมันเข้ากระทบช่องคลอดอย่างรุนแรงขณะที่ตัวมันเกร็งค้างอยู่ อย่างนั้นครู่เดียวมันก็ผละตัวลงไปนอนหอบอยู่ข้างๆ ท่อนกายของมันหลุดออกจากกลีบพูสวยๆดังบล๊อกแต่ไม่มีน้ำไหลออกมาสักหยด
“ไอ้เหี้ยนัท มึงนี่ได้อะไรไม่เคยบอกกูเลยนะ” ขี้ยาคนแรกเดินมาพอดีหลังจากเห็นไอ้นัทปีนไปทำร่างเปลือยมันผลักไล่ไอ้นัทให้ลงจากฟูกก่อนขึ้นไปแทนที่แล้วพลิกตัวร่างนั้นให้หงาย ขึ้น
“โอ้  สวยจริงๆ อีนี่”มันอุทานพลางปลดเข็มขัดออก หลังจากเห็นใบหน้างามหมดจดเรียวสวยของหญิงสาว หน้าอกขนาดใหญ่กลมกลึงคาดได้ไม่ต่ำกว่าคัพDหัวนมสีชมพูดสด เนื้อตัวดูเรืองแสงอย่างไรชอบกลและเธอกำลังหายใจอย่างหอบๆ ดวงตาปิดสนิท ไอ้ขี้ยาคุกเข่าลงเบื้องหน้าแล้วก้มตัวลงไปดูดหัวนมข้างขวาอย่างรุนแรงราวกับอดอยากมานานขณะใช้มือข้างหนึ่งเคล้นนมอย่างเอาเป็นเอาตาย แล้วมันจับท่อนเนื้อของมันจ่อเข้ากลางเครื่องเพศแล้วแทงเข้าทีเดียวหมดลำ
“อ๊า..” ร่างหญิงสาวแอ่นสะโพกขึ้นขณะครางเบาๆทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่ภายในตอดรัดสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาใหม่อย่างต่อเนื่อง เจ้าขี้ยารู้สึกเสียวได้ทันทีแต่ยังคงทนได้จึงรีบเด้าเอวตนเองอย่างไวส่งท่อนเนื้อของมันขยับเข้าออกร่องสวาทนั้นไม่ยั้ง กลีบแคมนั้นยู่ไปตามแรงกดของท่อนเนื้อและรูดขึ้นเมื่อท่อนเนื้อถอยออกดูเป็นภาพที่ระทึกใจยิ่งนัก เพียงพักเดียวเท่านั้น ไอ้ขี้ยาคนนี้ก็ทนไม่ไหวระเบิดน้ำขาวขุ่นเข้าไปในช่องคลอดอย่างรุนแรงก่อนทิ้งตัวลงไปฟุบคาอกอวบอึ๋มคู่งาม

ทันใดนั้นจีเซลล่าก็ลืมตาขึ้น..
.

จบตอนที่ 12 อ่านต่อตอนที่ 13 นะครับ ขอบคุณ
มองท้องฟ้าคืนนี้มีดวงดาว                   สุดสกาวราวนภาดูสดใส
ธรรมชาติรังสันหรืออย่างไร                 รวมไว้ในโลกาเวลาเดียว
          ครั้นกลางวันดาวนั้นก็มืดบอด                ไม่เล็ดลอดสาดแสงให้แลเหลียว
พอกลางคืนดาวระยับวับแววเชียว          เมื่อแลเหลียววับวับระยับ
      ธรรมชาติรังสันเพียงส่วนหนึ่ง              เหลืออีกครึ่งมนุษย์เสริมเพิ่มคุณค่า
ประดับไว้เป็นดาวพราวนภา                 เลิศล้ำค่ามายิ่งสิ่งอนันต์
         จะดาวแท้ดาวเทียมก็ช่างเถิด                ล้วนก่อเกินประเสริฐดั่งใจฝัน
บนฟากฟ้ามีเรื่องราวหลายร้อยพัน        ได้แต่ฝันตามองดาวเท้าติดดิน

<ที่มา
>
(นี่นับวันๆผมจะโพสดึกเข้าไปทุกทีแล้วนะเนี่ย ฮ่าๆ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ที่ผ่านมาทุกคอมเม้นท์นะครับคุณรู้ไหมว่าสร้างกำลังใจให้ผมเป็นอย่างมาก ขอให้ทุกท่านที่สนใจผลงานของผมติดตามต่อและให้กำลังใจต่อไปเรื่อยๆนะครับขอบพระคุณ ผมแต่งเองและจะโพสลงใน
http://fallenversa.blogspot.comติชมได้นะครับ)           *ก๊อปไปอ่านได้ แต่ ห้าม! นำไปเผยแพร่นะคะ เพราะ คุณflame619 หรืออีกนามคุณ fallenversaฝากให้นำมาลงแบ่งปันกันอ่านเท่านั้นจ๊ะ*




 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ