เรื่อง สั้น มังกรเยาวราช .ตอนที่ 10 พรานทรชน ..แว่น...By…areja..

เรื่อง สั้น มังกรเยาวราช .ตอนที่ 10 พรานทรชน ..แว่น...By…areja..

  • 0 ตอบ
  • 5208 อ่าน
*

ออฟไลน์ areja

  • Global Moderator
  • *****
  • 11815
  • 21135
  • เจ้เตือนแล้วนร้าว่า อย่าสดๆ
    • ดูรายละเอียด
         Normal  0  false        false  false  false    EN-US  X-NONE  TH                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                




[align=center]...... .เรื่อง สั้น มังกรเยาวราช.ตอนที่ 10 พรานทรชน ..แว่น...By…areja..[/align]................. มาต่อกันนิ คนมีน้ำใจสละเวลาคอมเม้นหน่อยนะ ไม่คอมเม้น ก็ไม่เป็นไรของ อย่างนี้ อยู่ที่น้ำใจ เนอะ แว่น ก็ไม่ได้ว่าอะไร ที่ปั้นเรื่อง ให้อ่านก็คิดเพียงเพลินดีพิมพ์ให้ แฟนคลับที่ติดตามก็พอนิ.. “ วิธีอ่าน งาน ของแว่น ทุกเรื่องให้สนุก และ ทำให้เหมือนอยู่ในเหตุการณ์ คือ อ่านให้ช้าๆ ค่อยๆ นึกตามเหตุการณ์ในเนื้อหา...แล้ว อรรถรส จะเพิ่มอีกมากมาย เพราะ แว่น ค่อยๆ นึก และ พิมพ์ ไปที่ละวรรคช้าๆวาดภาพสิ่งที่เป็น จริงมากที่สุด ก่อนลง เนื้อหา..” .. (23/ 7/2555) ..
                                                     

[align=center]..แว่นมาเสิร์ฟอาหาร..[/align]
[align=center](อย่า! ! แปลกใจ ที่คุณคงไม่เห็นเมนูอาหารเพราะ มันคือ....อาหารว่าง อิอิ กวนให้ยิ้มก่อนะคะ . )[/align]
[align=center][/align]

...........
กองบัญชาการตำรวจนครบาลหมวดประชา กับ ดาบเขียด กำลังเดินลงบันไดด้านหน้าเพื่อไปที่รถ เฟียต รุ่น1100  เก่าๆ ที่ แลกมาด้วยการเจียดเงินเดือนซื่อเพราะ รถประจำตำแหน่งไม่พอใช้ พอทั้ง 2 เข้าไปนั่งในรถก็เริ่มการสนทนา..

..ดาบเขียด “ หมวด หมวดว่า มันแปลกๆไหม ผมว่าเหมือน พวกเรา โดนหลอกใช้อย่างไรไม่รู้ อยู่ๆ เอาแฟ้มคนร้ายมาให้ มีอะไรๆละเอียดอย่างกับทะเบียนประวัติ ทั้งที่เกือบ ปี ที่ พวกเราพยายามหา แต่ ก็ไม่เคยเอื้อมถึงตัวต้องติดโน้น ติดนี้ แต่ อยู่ๆ มีทุกอย่างพร้อมมูล..”..เขา กล่าวกับนายรุ่นลูก อย่างคาแคลงใจ..
..หมวดประชา “ เอาน่า ดาบเขียด อย่างไรเสีย มันก็คือหน้าที่ ที่เรา ต้องปราบ ทรชน พวกนี้ เราจะได้ข้อมูลมาอย่าไร อย่าไปใส่ใจเลยจะได้ปิดบัญชี นี้ซะที เล่น เอา ผม ปวดหัวมาตั้งนานแล้ว ..”..เขา เห็นตาม ดาบเขียด แต่ ก็ตัดบทพูดไป เพื่อ ความสบายใจ รูปคนร้ายในแฟ้มที่ ได้มาจากผู้บัญชาการนครบาล เขา จำได้ติดตาว่าคือ คนที่มาช่วย เขา ถึง 2ครั้ง ครั้งแรกอาจไม่แน่ใจนัก แต่ ครั้งที่ 2 นี่ชัดเจนที่ชายคนนั้นพยายามช่วยแน่นอน นี้มันเรื่องอะไรกัน ยิ่งคิดก็ยิ่ง ไม่เข้าใจทำไม่มือปืนคนหนึ่งต้องช่วย เขา ? ? ?..
..ดาบเขียด “ แต่ทำไม ท่าน ถึงสั่งจังว่าเก็บได้ ก็อย่าปล่อยไว้ จับมาก็เปลืองข้าวหลวง ผม  งงงง ครับ หมวด ทำไม ท่าน พูดอย่างนั้น เรา มีหน้าที่รักษากฎหมาย และ จับป้องปราบผู้ร้ายส่งกบิลเมือง ให้พิจารณาโทษ แต่นี้มาสั่งให้เป็นศาลเตี้ยถึงไอ้พวกนี้จะเหี้ยๆ ผิดกฎหมาย แต่ ก็ควร ให้โอกาสมันสู้คดี..”..เขา พูดด้วยใจ ของ ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์..
..หมวดประชา “ ผมก็ว่าอย่างนั้น แต่ ที่สงสัยกว่า คือ ท่าน บอกว่า นาย สั่งมาอีกที และ เอาแฟ้มผู้ต้องสงสัยมาให้ เพราะเรื่องนี้ มีตำรวจตาย !! อย่างไรก็ ห้าม! ปล่อยไว้ ..”..เขานึกทวนคำ พูด ผู้บัญชาการนครบาล และ ก็หักพวงมาลัยรถสู่ถนนหน้า กองบังคับการตำรวจนครบาล..
..ดาบเขียด “ ผมว่า ตำรวจ อย่าง รองครรชิต ตายไปนะควรแล้วหนักสีกากี เสียดายภาษีไอ้โอตือ ก็ เหมือนกัน ไหนจะ ไอ้เชียร ไอ้โทน ไอ้ 2 ตัวนี้ ก็น่าตายนานแล้ว เห็น เขา ว่า ท้องที่ กับ ภาค2 เจอศพ รองครรชิต ที่ ชายหาดเก็บกระดูกได้ไม่กี่ชิ้นเอง เนื้อโดนปลาแทะซะเกือบจำไม่ได้ ไม่ติดแหวนรุ่นนายร้อยนะ ไม่รู้ว่าใครเชียวแล้วต้องแวะไปงานศพ จริงๆ หรือ ครับ หมวด..”..เขาบ่นไปตามนิสัย ที่เห็นอะไรไม่ถูกต้องไม่ได้ อารมณ์ จะขึ้นอย่างนี้เสมอ..
..หมวดประชา  “ คงต้องแวะเผื่อได้เบาะแสอะไรเพิ่ม แล้ว ท่านก็สั่งไว้ อีก 2 วันผู้ต้องสงสัยจะมางานศพผม แปลกใจจริงๆ ท่านรู้ได้อย่างไร แต่ ถึงอย่างไร ผมจะไม่ยอมเป็นเบี้ยในกระดานใครแน่นอนดาบ..”..เขา เลี้ยวรถเข้าซอย ของ คฤหาสน์ หย่งไถ่อารมณ์ถูกปรับอีกครั้งให้เป็นปกติ..



[align=center][/align]

...............
รถจอดมากมายตั้งแต่ฟุตบาทปากซอย จนเข้ามาในซอย และ แน่นถึงในลานหญ้าภายใน คฤหาสน์ ผู้คนมากหน้าเดิน เข้ามาร่วมงานไม่ขาดสายเหล่านายพล คุณหญิงคุณนาย ก็มากันเยอะ จน เขา รู้สึกว่า ไม่เหมือนงานศพเอาซะเลยหมวดประชา กับ ดาบเขียด เดินดูสถานที่มากกว่า ที่จะสนใจเหล่าแขกเรื่อที่มางานมีเหล่าสมุนจำนวนมากของ หย่งไถ่ และ เหล่า 3 เจ้าพ่อไซนาทาว ส่งคนมาร่วมช่วยงานเพราะ กลุ่มสมุนจะยืนจับกลุ่มพวกใครพวกมัน เขา ดูแล้วก็รู้สึกแปลกๆ กับวงการ ของคนพวกนี้ ดาบเขียด ชี้ให้ดู ผู้มีสีคนหนึ่ง ที่กำลังมีอำนาจในรัฐบาล เดิน เข้าไปร่วมงาน โดย เหล่าคนติดตามเดินตามกันเป็นขบวน..

.. ดาบเขียด “ไม่มีคนๆ นี้ รัฐบาลล้มพับไปนานแล้วและ พวกมีสี ก็ไม่มีใครกล้าเตะ ท่าน คนนี้ มีคนบอกว่า วันหนึ่งท่านจะเป็นผู้กุมชะตาประเทศเสียเอง ”..เขา พูด และหันไปมองสาวรับใช้..
..สาวรับใช้  “ น้ำมะตูมคะ คุณ..”..เธอ เดินถือถาด ถามคนไปทั้งงาน..
..ดาบเขียด “ ขอบใจจ๊ะ .”..เขา หยิบแก้วมะตูม 2 แก้วส่งให้ หมวดประชา และดื่มขณะมองไปที่ ทางเดินเข้าคฤหาสน์..
..หมวดประชา  “ เออ น้อง รั้วด้านหลังมีประตูทางออกใช้ไหม ปกติเปิดตลอดหรือเปล่า..”..เขา สอบถามสาวรับใช้ ก่อน เธอ จะเดินออกไป..
..สาวรับใช้ “ คะมี เปิดเฉพาะตอนมีงานคะคุณ ..”..เธอ ตอบ พร้อม เดินถือถาดตรงไปยังแขกกลุ่มอื่นที่ยืนอยู่..

  ...............
หมวดประชา ชวน ดาบเขียด เดินเลาะไปด้านข้างกำแพงที่มีทางเดินทั้งสองฝั่งและ มี่ทาง ตรงกลางเชื่อมระหว่างตึกอีกเส้น มีพุ่มไม้เตี้ยๆกันเป็นแนวถนนตลอดที่มีทางเท้า เดินผ่านไปทางหลังตัว คฤหาสน์ มี่ห้องโถงแปดเหลี่ยมขนาดใหญ่ที่เอาไว้จัดงานรื่นรมย์ต่าง แต่ เวลานี้ ได้เอาไว้ตั้งศพ เจ้เล็ก ผู้คนก็ยังแน่นและ มีเหล่านักพนันเดินผ่าน เข้า-ออกที่ ตึกด้านหลังสุดติดกำแพงประตูหลัง ที่นั้นเป็นห้องโถงสี่เหลี่ยม 3 ชั้นขนาดใหญ่ไม่แพ้กัน เข้าเดินไปใกล้ประตูรั้วด้านหลัง มองดูกำแพงทั้ง 2ฟากฝั่ง และ ก้าวเท้าเดินผ่านกลุ่มสมุน หย่งไถ่ ผ่านประตู ออกไปด้านหลังมีถนน ตัดผ่านมีบ้านเรือนร้านค้าตลอดแนวถนนถ้าเลี้ยวขวาเข้าไปด้านสุดถนนจะเป็นสลัม ถ้าเลี้ยวซ้ายออก ไป จะออกถนนใหญ่ เขาเดินดูอะไรอยู่พัก ก็ เดินกลับเข้ามา ดาบเขียด จะถาม ก็เงียบนิ่งในที เขา พาดาบเขียด เดินวนดูรอบๆ บ้าน แล้ว ก็ เข้าไปจุดธูปไหว้ศพ แล้วจึงกลับออกไปจากงาน ศพ..

..อากู๋กิม  “ เออ ตามนั้น นะ หยกเตรียมตัวให้พร้อม วันลงมือ จะมีระเบิดหน้างาน เฮียเม้ง เขา บอก เสร็จ งานนี้ หยกจะ ได้หลบไปจาก วังวนนี้ซะที จะได้ ไม่ต้องขี่หลังเสืออย่างนี้ไม่สิ้นสุด..”..เขา กล่าว เสียเบาลงทิ้งท้าย..
..หยก  “ ครับ อากู๋ แล้ว เล้าซือสั่งอะไรเพิ่มไหมครับ ..”..เขา ยิงคำถามถ่วงเวลา เพื่อ จับพิรุธ..
..อากู๋กิม  “ ไม่นี่ บอกมาแค่นี้งั้นแค่ นี้ก่อนนะ วันลงมือ หยก ติดต่อมาหละกัน เพื่อถามที่ จะให้ไปรับไป รักษาตัวนะ หลานชาย..”..เขา กล่าวสะเทือนความรู้สึก น้ำตาลูกผู้ชายไหลซึม ออกมา..

2 วันต่อมา ..

...............
หยกเตรียมทุกสิ่งพร้อม มือลูบคลำด้ามทูตคู่กาย เขา นึกถึงวันแรกที่ได้ มันมา เขาดีใจมาก ว่าเส้นทางสำหรับการแก้แค้นกำลังจะจบลง กำลังใกล้จะเป็นจริง เขา รอจนเวลาล่วงมาถึงบัดนี้วันที่ เขา รอคอยก็มาถึง แม้วันนี้ ต้องแลกด้วยความตาย เขา ก็จะทำกางเกงสะเร็กสีดำ เสื้อเชิ้ต และ เสื้อสูท ถูก หยก บรรจงสวม ก่อนเหน็บอาวุธคู่กายเข้าประจำที่พร้อมที่จะใช้งาน กระเป๋าคาดสะพาย ถูกใส่ซ่อนไว้ใต้สูท และ เข้า ก็ก้าวออกจากห้องจิตใจระลึกถึง พ่อ- แม่ ช่วยดลบันดาลให้ เขา ทำงานสำเร็จหากต้องจบชีวิตก็ไม่นึกเสียใจ...หยก เข้าไปนั่งในร้านกาแฟ ที่ ช่วง ที่อยู่แถวนี้ เขาลงมากินทุกวัน ทั้งตอนเช้า และ กลางวัน เพื่ออ่านหนังสือพิมพ์ และดูความเคลื่อนไหวบริเวณที่พัก ป้องกันเหตุไม่คลาดคิด เกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว ที่หยก โทรไปบอก อากู๋กิม ว่า เขา พร้อมแล้ว และ รออยู่ที่ใด รถอากู๋กิมขับมาเทียบจอดฝั่งตรงข้ามกับร้านกาแฟ เขา มองรอดแว่นดำออกไป ว่ามีรถหรือใครติดตามมาหรือ ไม่เมื่อไม่เห็น ก็นั่งมอง การเคลื่อนไหว ของ อากู๋กิมที่ยังติดเครื่องรถรออยู่ อีกเกือบ 10 นาที หยก จึงเดินออกไปที่ฟุตบาทและ เดินไปเรื่อยๆ เกือบ 50 เมตรจน อากู๋กิม เห็น เขา จึงค่อยๆเคลื่อนรถตามมาช้าๆ เลาะฟุตบาทไป เขา เดินข้ามถนนไป สายตามองซ้าย-ขวา และ หน้า-หลังลอดเลนซ์แว่นดำรถยังเคลื่อนไปช้าๆ ไม่หยุดจอด เขา เดินขึ้นฟุตบาทตามรถที่ค่อยๆ เคลื่อนตัว จนรถติดไฟแดง เขา ก็เดินเลาะร้านค้าต่างๆ บริเวณนั้นเรื่อยๆ ในมือถือหนังสือพิมพ์และ แกล้ง หยิบยืนอ่าน เมื่อ รถ อากู๋กิม ติดไฟแดง ไฟแดงสลับให้รถอีกทางเคลื่อนเขา จึงก้าวเดินออก ไปทางมาลายคนเดินข้าม เดินไปอีกฝั่งเดินห่างสี่แยกไปร่วม 20เมตร เมื่อไฟเขียวอีกครั้ง รถ อากู๋กิม ก็ขับมาชะลอริมฟุตบาท พร้อมเปิดประตูออก หยก รีบ สับเท้าโดดเข้าไปนั่งในรถ รถก็เคลื่อนออกไปช้าๆ จนขับความเร็วปกติ ทั้ง 2 ต่างมองหน้ากันไป-มา หยก สังเกตรอยฟกช้ำที่ใบหน้าของ อากู๋กิม แต่ ไม่กล่าวคำใดๆ รถขับมาจนใกล้จะถึงปากซอยถนนด้านหลัง ของนิวาสสถาน คฤหาสน์ ของ หย่งไถ่  หยก ให้ อากู๋กิม รอฟังเมื่อเกิดเสียงระเบิดขึ้นแล้วภายใน  10 นาทีถ้ายังไม่เห็น เขา ให้ อากู๋ ไปได้ไม่ต้องห่วง เขา หรือ รอ เขา เด็ดขาด !!!ชายวัยกลางคนยิ้ม และ กุมมือ หยก ไว้แน่น กล่าวเพียง.. “ ระวังตัวนะ หลานชายระวังตัวให้มาก ” ...ก่อนผ่อนรถเทียบฟุตบาทใกล้ปากทางเข้าซอย และ หยก ก็เปิดประตูลงรถไปชายวัยกลางคน มองตามน้ำตาเออ ขึ้นมาอีกครั้ง สงสาร ในชะตากรรม ของ เด็กหนุ่มเบื้องหลัง ของ เด็กหนุ่ม ที่กำลังเดินเลี้ยวหายไปถนนเข้าซอยยามนี้มันช่างไร้แสงสว่างจริงๆ เขา ค่อยเคลื่อนรถขับออกไป ตลอดทางบริเวณตอนนี้ มีแต่รถเจ้าหน้าที่ และ เจ้าหน้าที่ตำรวจ ยืนกันอยู่เป็นระยะๆ จะเพื่ออำนวยความสะดวกหรือ รออะไร ? ? ? ..

..เม้ง  “ ครับ เรียบร้อยครับรอเพียงเวลาอย่างเดียว ครับท่าน..”..เขาค่อยๆวางโทรศัพท์ลงมือกุมแน่นที่หูโทรศัพท์ น้ำตาเออเบ้า ก่อนก้มหน้าลงฟุบที่โต๊ะอีกมือกุมด้าม 11 ม.ม แน่น ในยามนี้ ใครก็ไม่อาจอ่านใจ เขา ได้..

 ...............
หมวดประชา กับ ดาบเขียด มาในชุดนอกเครื่องแบบ และ มีกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบ ที่แฝงตัวปะปนผู้คน แขกเหรื่อไปกับคนทำงาน ภายในงานศพเหล่านักพนัน พ่อค้า แขกผู้ใหญ่ คุณหญิง คุณนาย เวียนกันเคารพศพ และ เดินเข้าบ่อนด้านหลังกันเป็นทิวแถว วันนี้ ดูแขกคึกครื้น มาก และ หนาตากว่าวัน ที่ หมวดประชาได้มาสำรวจเส้นทางต่างๆ ในวันแรก เขา กับ ดาบเขียด จับตาดู หยกไถ่ แทบทุกฝีก้าวมารเฒ่า เดินต้อนรับแขก โดย มี บุตรสาวคนเดียว เดินเกาะแขนอยู่ตลอดเวลาสาวใช้ถูกเกณฑ์มาช่วยเสิร์ฟน้ำลูกน้องหลายคน ของ หย่งไถ่ ก็ เดินบริการเสิร์ฟน้ำอยู่ เจ้หม่า เจ้หงวน เดินสั่งงาน และ ต้อนรับแขกเหรื่อไปด้วย หย่งไถ่ เรียกชายคนหนึ่งที่แต่งตัวแตกต่างไปจาก เหล่าลูกน้อง ของ ตน..

..หย่งไถ่  “ คุณ ๆ หาอะไรกิง กันยัง มันคงไม่กล้ามาหรอกมั่งนี้ ก็หลายวัน แล้ว..”..มารเฒ่า กระซิบ กับ ทหารนอกราชการ ที่ถูกเรียกมาดูแลมารเฒ่า อีกชันหนึ่ง เพื่อ ความปลอดภัย ..
..ชายชุดดำครึ่งท่อน  “ เรียบร้อยครับเถ้าแก่ ไม่ต้องเป็นห่วง ถึงอย่างไรก็ต้องระวังกันตลอดนะครับ นายสั่ง ให้ดูแล ให้เรียบร้อยและ เก็บกวาดให้สนิท เชิญเถ้าแก่เถอะครับ แขกมาอีกแล้ว..”..เขาตอบกลับก่อนเลี่ยงไปรวมกลุ่มกับพวกที่มาด้วย อีก 3 คนทุกคน แต่งกายเหมือนกัน..

...............
หยกมองหญิงวัยกลางคน คนหนึ่งแต่ ตัวภูมิฐานกำลังถือพวงรีดขนาดไม่ใหญ่นักลงจากรถ เขาตรงดิ่ง เขา ไปช่วย และ บอกเป็นคน ของ หย่งไถ่ มาช่วยถือของ ไม่ทัน ที่ เธอจะกล่าวใดๆ หยก ก็ถือพวงรีดในมือ เธอเธอ ปิดประตู และ ค่อยๆ เดินไปยังประตูหลังที่มีเหล่าสมุน ของ หย่งไถ่ นั่งจับกลุ่มคุยกันเกือบ 10 คนเพื่อ เฝ้าประตูคนเข้า-ออก หยก มองไปรอบๆ หยก ไม่ได้สนใจสมุน ของ หย่งไถ่ เท่าไรแต่ มองชายแต่งตัว แปลกๆ หลายคน ที่ เขา รู้สึกได้ ว่า ไม่ใช่คนสามัญธรรมดาแน่นแต่ คงเป็นตำรวจนอกเครื่องแบบ เขา เริ่มหวั่นใจ ว่าจะสามารถ เข้าถึงตัว หย่งไถ่ได้ หรือ ไม่ ? ? เขา เดินตามหลัง หญิงวัยกลางคน มาติดๆเหล่าสมุน หยกไถ่ หันมามอง  แต่ ก็ไม่ได้ลุก หรือ เดิน เข้ามาต่างก็หันกับไปคุยกันต่อพอเดิน เข้ามาช่วงหนึ่ง เกือบถึงตัวตึกตั้งเคารพศพ สาวรับใช้ เสิร์ฟน้ำเดินผ่านมาหยก จึงเรียกมา ให้เอาพวงรีดเดินตาม หญิงวัยกลางคนไปวาง สาวรับใช้รับหวงรีดแล้วรีบเดินตาม หญิงวัยกลางคนไป หยก มองไปรอบๆ บริเวณงานเห็นตำรวจนอกเครื่องแบบปะปนกับ เหล่าสมุน หย่งไถ่ เป็นจำนวนมาก เขา เดินไปยืนยังประตูบานหนึ่ง ที่สามารถเข้าไปยังห้องโถง ของ ที่ตั้งศพเจ้เล็ก ห้องนี้ มีประตูทางเข้า อยู่ 8บานตามหลัง ฮวงจุ๊ยจีน และ หน้าต่างอีก 16 บานทุกบานทั้งประตูหน้าต่างถูกเปิดออกหมด เขา ยืนชิดประตู และ ลอบมองเข้าไปบริเวณงาน เพื่อมองหาเป้าหมาย สาวรับใช้ เดินถือถาดน้ำผ่านมา เขา เรียกขอน้ำดื่ม เขา ถือแก้ว เพื่อพรางพิรุธ ทำทีเหมือนกำลังรอใครอยู่ สมุน หย่งไถ่ เดินกันเกลื่อนพื้นที่งาน เขามองไปเห็น หมวดประชา กับ ดาบเขียด ในชุดนอกเครื่องแบบ เขา ขยับแว่นหันไปทางอื่น เท้าก้าวเดินไปอีกทางช้าๆแล้วสายตา เขา ก็ เหลือบไปพบ หย่งไถ่ เดินรับแขกอยู่อีกฝั่งประตู กับ ที่ เขายืนอยู่ ห้องโถงนี้ เป็นลักษณะ  8 เหลี่ยม 2 ชั้นถูกสร้างไว้ เพื่อ จัดงานรื่นรมย์ และ งานเลี้ยงต่างๆ โดยเฉพาะ อยู่กึ่งกลางระหว่างทางเดินไปตัวคฤหาสน์ที่ อยู่ห่างไม่ถึง 15 เมตร ส่วน อาคารห้องโถงด้านหลังที่มีไว้ 3 ชั้น เพื่อ ต้อนรับเหล่านักพนัน ระยะทางเดินห่างจากห้องโถงตั้ง8 เหลี่ยมตั้งศพ เกือบ 30 เมตรข้างทางเดินมีต้นไม้ทรงพุ่มเตี้ยตลอดแนว เขา ก้มมองนาฬิกาที่ข้อมือบอกเวลา 18.00 น.อีกไม่ถึง 30 นาที เสียงระเบิดก็จะดังขึ้นด้านหน้างาน เพื่อ ดึงดูดความสนใจของ ผู้คนให้แตกตื่น และ เวลานั้น เขา ต้องอยู่ในระยะ (สั่งอาหาร...อิอิ ) ..สังหาร หย่งไถ่ เมื่องานเสร็จต้องพยายามหาทางซ่อนเร้น ไปกับผู้คนที่แตกตื่นแทรกตัวออกไปให้พ้นจากที่นี้ เวลา 30นาทีที่เหลือ ช่างรวดเร็วเสียเหลือเกินยามนี้ เพราะ เขายังไม่สามารถประชิดตัว หรือ เฉียดไปใกล้ เหยื่อ ได้เลย แถมสายตายังไปพบชายกลุ่มหนึ่งจำนวน 4 คน แต่งกายชุดดำครึ่งท่อน ที่ เดินตามอยู่ห่างๆตลอดเวลา ไม่ว่า หย่งไถ่ เขยิบเขยื้อนไปทางใด ชายกลุ่มนี้ ก็เคลื่อนตามเวลาก็งวดใกล้เข้ามาๆ  และ เขา ก็รู้สึกว่า เขา ยืน อยู่ตรงนี้นานเกินไปแล้ว อาจเป็นเป้าสายตา ของ ผู้ใดก็ได้ เขา จึงเดินไปช้าๆ ที่ประตูอีกบานหนึ่ง โดยยังถือแก้วน้ำไปด้วย เขา เดินถึงประตูอีกบาน ก็มีลูกสมุน ของ หย่งไถ่ คนหนึ่งเดินเข้ามา เขา ตะปบมือที่ด้ามทูตขาว แต่ ชายคนนั้น ก็เดินยิ้มเข้ามา และขอไรเตอร์จุดบุหรี่ เขา ปฏิเสธว่าไม่มี ก็ พอดีมีชายคนหนึ่งเดินสูบบุหรี่มาชายคนแรกจึงขอต่อบุหรี่ และ ขอบคุณชายคนที่ 2  ชายคนที่2 ก็เดินเข้าไปในงาน สมุน หย่งไถ่ ยืนอัดบุหรี่ข้างๆ หยก แล้วคงกำลังหาเพื่อนคุยจึงเอ่ยถาม..

..สมุนหย่งไถ่  “ น้อง มากับคุณนายตลับเหรอ เห็นเดินถือพวงรีดมา..”..เขา ถามไม่ได้สนใจคำตอบเท่าใดสายตา มองกลุ่มคุณหญิงคุณนาย ที่ เดินคุยกันมาจากอาคาร ที่ เล่นการพนัน ..
..หยก “ ครับ พี่..”..เขาสมอ้างตามด้วยประโยคสั้นๆ..
สมุนหย่งไถ่  “ อื่ม โชคมาหา แล้ว ไอ้น้องไงครับคุณลิ้นจี่ รวยหลายซิครับยิ้มมาเลย ถึงแสนไหม..”..เขาพูด กับ หญิงวัยกลางคนในกลุ่มคุณหญิงคุณนาย โค้งหลังเล็กน้อย มือที่คาบบุหรี่ไขว้ไปด้านหลัง..
..คุณนายลิ้นจี่  “ แหม่ ๆ นายตึกตาถึงนะ เธอ เอา ฉันให้ เอาไปกินขนม..”..เธอ ยิ้มหน้าบานยื่น แบงก์ 100 ให้หลายใบ..

...............
สมุนหย่งไถ่ ยื่นมือไปรับเงิน จำนวนนั้น โดย ทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้น เขามองเข้าไปในห้องโถง หย่งไถ่ ยังอยู่ไกลเหลือเกิน เวลา ก็มีเหลือไม่ถึง 10 นาที สมุน หย่งไถ่คนนั้นเดิน ตามกลุ่มคุณหญิงคุณนายกลุ่มนั้น เข้าไปในห้องโถงพิธี เขา เหลือบไปเห็นหมวดประชา เดิน เข้า มาในห้อง โถง หยก หันหน้าออกจากที่ลอบมอง หย่งไถ่ แล้วโอกาสก็เปิดก่อนเวลามีสาวใช้คนหนึ่งถือถาดมา และ หย่งไถ่ เรียกมาขอน้ำดื่ม แต่ ไม่รู้ด้วยเหตุใดสาวใช้คนนั้น เกิดอาการรนทำถาดเอียง แก้วเครื่องดื่มไถลเทหกใส่ชุด หย่งไถ่ มารเฒ่า ง้างมือจะตบหญิงสาวคนนั้น แต่ เมยฟ้า ที่เดินเกาะแขน บิดา ได้ดึงเอาไว้สาวรับใช้  รีบก้มลงเก็บเศษแก้ว ที่พื้นทันที หย่งไถ่กับ เมยฟ้า เดินถอยออกมา เมยฟ้า ใช้ผ้าเช็ดหน้า เช็ดที่ชุดจีนโบราณ ของ หย่งไถ่ บริเวณตั้งแต่เอวลงมายังเข่าที่เปียกแฉะเครื่องดื่ม  หยก รีบเดินอ้อมไปอีกทาง เพื่อเดินไปดักทางระหว่างตัวตึกและ ห้องโถงพิธี นี้ คือการคลาดการครั้งสำคัญ  เพราะถ้าเด้าผิดไม่เพียงจะพลาดโอกาส ที่อยู่ใกล้ หย่งไถ่ แต่ ในบริเวณนั้น ก็มี หมวดประชายืนอยู่ห่างไม่เท่าไร เขา ไม่ค่อยใช้การคาดเดาเช่นนี้ แต่ ครั้งนี้ คงต้องเสี่ยงหยก สับเท้าเดิน เท่าความคิดที่ระบุหนทางไว้เบื้องหน้า หวังว่า เทพแห่งโชคคงอยู่ข้าง เขา วันนี้..หยก เดินช้าไปยืนรอ ที่ทางเดินระหว่างคฤหาสน์ กับ ห้องโกงเป็นดั่งคาด โชคเทมาหา แต่  หย่งไถ่ และ เมยฟ้าเดินมาอย่างช้าๆ เขา ยืนตรงทางเดินอาจเป็นจุดสนใจจนเกินไป เขา ลดตัวย่อลงแกล้งทำทีปัดรองเท้า พร้อม เก็บแว่นตาดำยัดคืนกระเป๋าเป้ที่ เขาบิดหมุนจากด้านหลังมาไว้ด้านข้าง มือปลดกระดุมที่ติดเสื้อสูทที่มี 4 เม็ด เขา ปลดเม็ดบนออก 2 เม็ด เพื่อ ความถนัดในการล่วงมือเข้าไปที่ กระเป๋าสะพายที่เก็บ อีโบ๊ะคู่กายไว้ เขา ปลดเซฟรอ ส่วนอีกมือก็ทาบวางที่เหนือเอว ที่ ทูตขาวเหน็บเตรียมเช่นกัน เขา ยังไม่ยืนขึ้น จน หย่งไถ่ เดินเข้ามาในระยะ 5 เมตร เขา ค่อยๆยืดกายขึ้น จังหวะนั้นมีเสียงดังมาจากด้านข้าง .. “ เฮ้ย มันอยู่นั้น!!!!! .” ..เสียง ดาบเขียด ทำให้สายตา เหล่าผู้คนหันมาเป็นตาเดียวกันชั่ววินาทีนั้น หยก กระชากสิ่งปกป้องชีวิตทั้ง 2 ขึ้นมาปลดเซฟทูตขาวอีกกระบอกจ่ออีโบ๊ะ ไปหาหย่งไถ่ แต่ พอจะกดไกก็ต้องยั้งปลายนิ้วไว้ เพราะ ร่างหญิงสาวกระโดดกอดบิดา ของ เธอ ไว้ หยก วาดมือไปทาง ดาบเขียด ที่ ยกปืนเล้งมาทาง เขา ก่อนเคลื่อนผ่านไปที่กลุ่มชายชุดดำครึ่งท่อนที่ดิ่งตรงมาหา พร้อม เสียงปืนจากปลายกระบอก ของ หยก ก็ดังขึ้นก้องเสียดหูทำพิธีปิดงาน ค่ำคืนนี้ ปัง ปัง ปัง.. โป้งโป้งโป้งโป้ง เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยงเปรี้ยง... หยก กดทูตขาวนำออกไปก่อน 3 นัดติด กระสุนเจาะหน้าฝาก หนึ่งใน 4ชายชุดดำครึ่งท่อนกระเด็นหน้าหงาย อีกหนึ่งคมเขี้ยวมังกรวิ่งผ่านก้อนเนื้อที่เต้นอยู่อกด้านซ้าย  ถึงกับร่างหมุนคว้างปืนสะบัดหลุดจากมือแต่ อีก 2 คนที่เหลือยังยืนอยู่ต่อได้ และ สวนกระสุนกลับในแทบจะวินาทีเดียวกัน.. หยก เมื่อ กด 3 นัดแรกแล้ว ก็ โดด เข้าหาหย่งไถ่ และ เมยฟ้า หวังกำบังเป็นโล่มนุษย์ เบิกทางรอด หย่งไถ่ ฝืนร่างไม่ยอมเคลื่อนกายหยกตบด้วยหลังมือไปที่ใบหน้า หย่งไถ่ ด้วยมือที่ยังกำอีโบ๊ะ หย่งไถ่ทำทีจะฝืนต่อแต่ หยก กระชากทั้ง 2 ให้เดิน พร้อม กับกดทูตขาวออกไปอีก2 นัดปัง ปัง.. ยังกลุ่มสมุนที่ดิ่งกรูตรงมาทาง เขา และ สาดกระสุนออกมามั่ว.. เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยงหยกส่งหัวตะกั่ว 2 นัดนั้น เจาะหน้าผาก และ หน้าอก คนกลุ่มนั้น ทำให้ที่เหลือชะงักเท้าจรดจ่อปืนมาที่ หยก  หมวดประชากุมปืนเคลื่อนเข้ามาพร้อม กลุ่มตำรวจนอกเครื่องแบบอีกหลายคน ฝูงคนวิ่งกันอลหม่านไป-มาบ้างล้มทับกัน บ้างกรีดร้องโวยวายตกใจในเหตุการณ์ 2 ชายชุดดำ จรดปืนมายัง หยก ที่โอบกอดเอว เมยฟ้า ไว้ โดย เมยฟ้า ก็กอดร่างบิดา เธอเอาไว้อีกต่ออย่างแน่น หยก ค่อยๆ พา ทั้ง 2 เคลื่อนไปตามทางเดินจุดหมาย คือ ทางเดินด้านข้าง ที่ ติดรั้วกำแพง เหล่า สมุน และ ตำรวจทั้งใน-ทั้งนอกเครื่องแบบจ่อปืนมายัง  เขา ค่อยๆ เคลื่อนตามอย่างช้าๆ หัวใจ หยกยามนี้ เต้นโครมครามดังลั่นทรวง  เขา เคลื่อนที่ไปช้าๆปืน สลับจรดจ่อไป-มา ระหว่าง หย่งไถ่ กับ กลุ่มคนที่มีปืน พร้อมกับกำลังบีบกระชับใกล้เข้ามาๆไม่ถึง 20 ก้าวแล้วจังหวะ ที่จะก้าวเท้าข้ามพุ่มไม้ข้างทางเดินพยัคฆ์เฒ่า ก็เจ้าเล่ห์แผงฤทธิ์จนได้ หย่งไถ่ ตวัดมือวาดจากด้านหลังแท่งมีดเสื้อซ่อนเล็บ เข้าสีข้าง ของ หยก  พร้อมผลักทั้ง เมยฟ้าและ หยก ให้หลุด จากตัวของ มัน หยก เสียวแวบจุกไปที่ท้อง หยก วาดปืนกลับหมายดวงวิญญาณของ หย่งไถ่ แลกกันตรงนี้เลย  แต่ โดนผลักเสียหลักตาม เมยฟ้าข้ามพุ่มไม้เสียก่อน เขา และ เมยฟ้า เอียงเจียนล้ม แต่ เขา ก็พยุงร่างเอาไว้ได้หยก กดทูตทันที่ปัง ปัง..พอตั้งหลักได้เล็กน้อย วงแขน ยังโอบร่างสาวรุ่นพี่ ลูกศัตรู อยู่ในอ้อมกอด 2 สมุน ที่พุ่งมาช่วยประครองร่าง หย่งไถ่ และ พลิกร่างบังไว้ กระสุดจัดเต็มแผลง อก 2 สมุน หย่งไถ่ ผงะหงายพาร่างนายมัน พลอยล้มไปกับพวกมัน ชายชุดดำ และ สมุนอีกชุด โดดเข้าหา เพื่อ ประครองร่าง หย่งไถ่.. หยก พาเมยฟ้า วิ่งถอยออกมาอีก ไม่ถึง 10 ก้าว เมยฟ้า รัดกอด หยกไว้แน่น ส่งสายตาห่วงใย เสียง มารเฒ่า ก็ดังขึ้นพร้อมคำสั่งเฉียบ“ จัดการมัน ...”..!!!! “ เฮ้ย อย่า !! ไม่ได้ มันมีตัวประกันอยู่ เดียวโดน ตัวประกัน.”เสียงหมวดประชา ร้องดักกลุ่มผู้มีอาวุธทั้งหลาย กลุ่มคนยังร้องวิ่งกันไป-มา แต่ก็เริ่มแหวกหลบบ้าง แอบหาสิ่งที่พอจะบังได้ดูเหตุการณ์บ้าง บ้างก็นอนหลบหมอบกับพื้นหลบใต้โต๊ะ ใต้เก้าอี้หยก เคลื่อนกาย โดย มี เมยฟ้า ประครองกอด ออกมาเรื่อยๆ หยก มิได้กอดรัด เธอ ไว้ เพียงแค่ โอบไว้เท่านั้น  เขา ยอมปล่อยถ้า เมยฟ้า จะวิ่งออกจากอก เขา ตอนนี้ เขา นึกถึงหน้าพ่อ- แม่ขึ้นมา เท้า ค่อยๆ สืบเคลื่อนถอยหลังออกไปๆ ทางประตู เรื่อยๆ สมุน และเหล่าตำรวจยังล้อมรอบๆ เขา อยู่ห่างๆ จน เขา เคลื่อนพา เมยฟ้ามาระยะห่างประตูไมถึง 5 เมตร เมยฟ้า ยังเกาะกอด เขาไว้แน่นเสียง ตำรวจพยายามประกาศให้ เขา มอบตัว แล้ว เหตุการณ์ ที่ เขา เฝ้ารอก็ เกิดขึ้นในวินาทีวิกฤตนี้..ตูม ม ม ม ม ม ม ม ม..  ฝูงคนต่างหลบหมอบแทบไม่ได้นัดหมายหลังสิ้นเสียง“ เมย  ฉัน ต้องไปแล้ว ขอบใจนะ..”.. “ คุณ.. !!! ” ..หยก ดันร่างหญิงสาวที่ เอาร่างปกป้อง เขา พ้นออกไป เมื่อ เสียงระเบิดดังขึ้นสนั่นข้างรั้วบริเวณด้านนอกด้านหลัง..เขา เหลือบไปเห็น รถอากู๋กิม เร่งเครื่อง จากท้ายซอย เข้ามาใกล้ถึงประตูหลังร่างหญิงสาว ล้มลงตามแรงผลัก เพื่อ ให้ปลอดภัย หากมีสมุน หรือตำรวจคนใดจะยิงสวนมาเวลานี้  หยก หมุนตัวเตรียมพุ่งออกไปทางประตูแต่ เสียงปืน จาก 2 ชายชุดดำครึ่งท่อน ก็สาดกระสุนใส่มาที่เขา โป้งโป้ง โป้ง โป้ง ปัง ปัง ปัง เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยงหยก ม้วนตัวกลิ้งหลบได้เส้นยาแดงฝ่าแปดพอลุกตั้งหลัก ก็ อัดสวนออกไปบ้าง ปัง ปัง ปัง. .. หนึ่งใน 2 โดนกระชากดวงจิตหลุดทันทีกระสุนเจาะกระโดงคางหน้าหงาย ล้มทั้งยืน อีกนัด สมุน หย่งไถ่ที่วิ่งเข้ามาแบ่งตั๋วความตายสู่ยมโลกด้วย คมกระสุนพุ่งเข้าหากลางหน้าอก กระเด็นตามแรงหงายหลังทันทียามนี้มารเฒ่า ถูกกันตัวถอยออกห่างไปยืนพ้นรัศมีนรก แล้ว เหล่าคนมีปืน กรูกันสาดกระสุนชนิดฉลอง !!! ดั่งจุดประทัดงานตรุษจีน !!! !! ปัง ปัง เปรี้ยง ปังเปรี้ยง เปรี้ยง โป้งโป้งโป้งโป้งปังปัง ปัง ปัง เปรี้ยง ปัง เปรี้ยง เปรี้ยงโป้งโป้งโป้ง !!!! !!..  หยก ใช้ประตูเป็นโล่บังทันเวลา เข้ายิงไปยังสมุน หย่งไถ่ ที่อยู่บนฟุตบาทด้านนอกปังปัง..2 นัดทำเอาร่างสมุน มารเฒ่า เอียงหมุนล้มลง  เสียงเหยียบเบรกรถจอดดังลั่นเลยพ้นประตูไปเล็กน้อยเอี๊ย ด ด ด ด ด ด ด ด ด !!! !!! มีกลุ่ม ตำรวจนอกเครื่องแบบและ สมุน หย่งไถ่ วิ่งตามเข้ามา ยิงใส่รถ เปรี้ยง ปัง เปรี้ยง เปรี้ยง โป้งโป้งโป้งปัง ปัง ปัง ปัง เปรี้ยง ปัง เปรี้ยงเปรี้ยง !!! !! รถ กระตุก เคลื่อนไปด้านหน้าเล็กน้อยหยก วาดอีโป๊ะในมือที่ชักมาแต่แรก ยังไม่ได้ใช้ อัดสาดไปทางกลุ่ม สมุน หย่งไถ่ และตำรวจนอกเครื่องแบบภายในบ้าน ที่ กำลังกรูกันใกล้เข้ามา โป้ง ง ง ง ง ง งเบอร์ 12 กระจายสาดโดน กันหลายคนโอดร้อง หยกไม่ปล่อยวินาทีชีวิตพอประตูรถ เปิด หยก สับเท้าดิ่ง เข้าไปยังรถที่เหยียบคันเร่งเคลื่อนออกตัวตั้งแต่ หยก ยังไม่ถึงตัวประตู แต่ หยก ก็นำพาร่างรอดเข้าไปนั่งในรถได้ หยก ปลดเซฟเปลี่ยน แม๊กกาซีน ทันทีในวินาทีที่นั่งกระสุนสาดตามหลังมาอีกชุดลั่นซอย เสียงก้องคำรามไปทั้งซอย !! ! เปรี้ยง เปรี้ยง โป้งโป้งโป้งเปรี้ยง โป้งโป้งโป้งโป้งปังปังปัง ปัง !!เปรี้ยง ปัง เปรี้ยง เปรี้ยง โป้งโป้ง !!! !! รถกระตุกกระชากเคลื่อนออกไปอย่างเร็ว จนถึงปากซอย สายตา หยกไปปะทะกับร่างคนๆ หนึ่ง ที่ยืนบนฟุตบาท “ เล้าซือเม้ง ” ชายวัยกลางคนใส่เสือผ้า ธรรมดาไม่เป็นที่สังเกตยืนมองมาที่รถ อากู๋กิม หักเลี้ยว แต่ ก็พุ่งออกไปกินเลนส์เยอะเกินไป รถที่วิ่งมาทางตรงด้านหลัง หักหลบ แต่ ไม่พ้น อัดโครมด้านท้าย รถ อากู๋กิมแต่ อากู๋กิม ก็พยายามตั้งหลัก หักพวงมาลัยพารถกลับเข้าเส้นทางอีกครั้งเสียง กระสุนยังสาดไล่หลังมา เปรี้ยง เปรี้ยง โป้งโป้งโป้งรถวิ่งผ่านพ้นมาได้หยก มองไปที่ร่างโชกเลือดอากู๋กิม....

..หยก  “ อากู๋โดนยิง..”..เขา จะเอื้อมมือไปสัมผัส..
..อากู๋กิม  “ เออ วะ หยก อั๊วะ คง ไม่รอดนี้เป็นแผน อาเม้ง ที่จะให้ ลื้อ โดนตำรวจจับหลังฆ่า หย่งไถ่ ได้ หรือ ไม่ได้ก็ตามระเบิดตามที่นัดนั้นก็ไม่มีหรอก อุบ อุ๊บ.. เสียงระเบิดนั้น อั๊วะ เอาติดมายามขับขันและ โยนเข้าไปเอง..”..เขา พูดไป เลือดเริ่มทะลักออกมุมปาก เป็นฟอง..
..หยก  “ อากู๋ ไหวไหม ไปโรงพยาบาล ไปกัน เร็ว..”..เขา ห่วง อากู๋กิม ขึ้นมาจับจิตไม่ห่วงตัวอีกต่อไปว่าจะโดนรวบ มีเสียงรถติดไซเรนดังตามไล่หลังมาห่างๆ ..
..อากู๋กิม “ ไม่ต้องห่วงอั๊วะ  อั๊วะ ไม่รอดแน่น ความจริง อั๊วะ ถูกสั่งให้มาส่งลื้ออย่างเดียว แต่ พออั๊วะ ขับรถกลับ อั๊วะ ก็ไม่อาจตัดใจห่วงลื้อได้ ไอ้หลานชาย จึงหักรถย้อนกลับมายกโทษให้ อั๊วะ ด้วยหยก ..”..เขา พยายามประครองสติบังคับรถตัวรถเริ่มส่ายไป-มาเกือบควบคุมไม่ได้ เลือดทะลักเป็นลิ่มๆ มุมปากไม่มีที่ท่าจะหยุด เลือดคงเข้าปอดแล้วส่วนย้อนขึ้นมา..
..หยก “ ไม่เป็นไรผมเข้าใจ..”..เขา หันไปมองรถตำรวจ และ สมุน หย่งไถ่ ที่วิ่งใกล้เข้ามาไม่ถึง 100เมตร พร้อม เสียงปืนดังมาเป็นระยะ !
!!โป้งโป้งโป้งเ


 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ