นวนิยายสั้น เกาะมหัศจรรย์ ตอนที่ 7 จมมิคนเถื่อน..แว่น..By..areja..(ซ่อนเนื้อหา)

นวนิยายสั้น เกาะมหัศจรรย์ ตอนที่ 7 จมมิคนเถื่อน..แว่น..By..areja..(ซ่อนเนื้อหา)

  • 0 ตอบ
  • 10171 อ่าน
*

ออนไลน์ areja

  • Global Moderator
  • *****
  • 11835
  • 21138
  • เจ้เตือนแล้วนร้าว่า อย่าสดๆ
    • ดูรายละเอียด
.......... ..... .นวนิยายสั้น เกาะมหัศจรรย์ ตอนที่ 7 จมมิคนเถื่อน..แว่น..By..areja..

..........เอา พวกมักง่าย รีพลาย ซั่ว นะคะ บอกก่อนเจอ ถ้า แว่น เตือนแล้วไม่เปลี่ยน พฤติกรรมคุณ จะ โดนแบน ไม่มีคุณอ่านซะคน ก็ยังมีอีกหลายคนที่อ่านนิ เขียนมาให้อ่าน ฟรีๆ  .. ไม่ได้อะไร เสียทั้งเวลา แต อย่าให้เสียความรู้สึก กว่าจะเสร็จแต่ละตอน แสดงน้ำใจ ให้มันโอเครหน่อยอยาก เกรียน เดียว เจ้จะจัดให้..

ส่วน เพื่อนอื่นๆ ที่ดี ก็ดีแล้วโน๊ะ แต่ ก๊อป รีพลาย ซ้ำๆ อีกอย่างอย่าทำเลยเสียกำลังใจ บอกตรง..ก๊อป ขอบคุณ นี้เห็น ก็ ยังเฉยๆนะ เจอแปลกๆ นี้บอกเลย แว่น อ่านทุก รีพลาย ของ ห้องนี้.อย่าให้เสียน้ำใจกัน  โดนแบน มันจะเสียความรู้สึกเปล่าๆ แค่น้ำใจ รีพลาย ไม่กี่ตัวทำไม่ได้อย่า
อ่าน..

.................//.......................//.............. ..................././( 12/4/2558 )/./.............. ............/ /.............................//..

ตอนที่ 7 จมมิคนเถื่อน

           เผ่าจมมิ ชนเผ่าหนึ่งอาศัยอยู่อีกฝั่งของเกาะบริเวณรอบปากป้องภูเขาไฟเดิมหรือ จากฝั่งขวาของที่พักเหล่า นักผจญกับภัย..ที่ มีจำนวนประชากร หลักพันคน มีหัวหน้าเผ่าคนใหม่ เมื่อ 5 ปีก่อนจากการเซ่นบูชาขอจากภูเขาไฟนาม อดิ หรือ อดิศักดิ์ ..แต่มนุษย์เผ่านี้เรียกเขาว่า อดิซา หรือ อดิ ซึ่งในวันเซ่นบูชาขอ ของชนเผ่าได้ไปลอยร่างหัวหน้าเผ่าคนเดิมที่ท้องทะเลจากการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุเจี้ยวเคล็ด จู๋อักเสบตาย..แล้วไปพบร่าง ลอยน้ำได้ของชายวัย 50 ปีพวกเขาจึงคิดว่านี้คือ ผู้ที่ถูกส่งมาจากคำขอ..

เผ่านี้ โครโมโซมของ ร่างกายจะไม่สมบูรณ์ บุตรที่ออกมาถ้าเป็น หญิงจะตายซะส่วนมาก หรือรอดมาโตมาก็ อาศัยขยายพันธุ์ต่อไม่ได้..ส่วนที่เป็นชายจะรอด แต่ด้วยวิวัฒนาการผ่าเหล่าของพันธุกรรม จึงทำให้มีรูปร่างหน้าตา ค่อนไปทางอัปลักษณ์หน้ากลัว..อ้าว แล้วไม่มีผู้หญิงจะมีลูกได้อย่าไร?..เผ่าอีลอย นั้นคือหนึ่งในเผาที่จะโดนจับผู้หญิงมาเพื่อผสมพันธุ์คงเผ่านักล่าไว้ โดยจะมีการล่าตัวผู้หญิงเป็นจำนวนมากในฤดูน้ำหลาก หรือฤดูฝน..เผ่านี้จะ อาศัยเรือร่องลอบเข้ามาในหุบผาสายธาร ของเผาอีลอย เพื่อจับตัวหญิงสาว วัยเจริญพันธุ์กลับไป..อาหารหลักคนเผ่านี้คือเนื้อสัตว์ทุกชนิด แม้แต่เฉลยผู้ชายที่จับได้ ก็จะเป็นอาหารชั้นดีสำหรับ เผ่าจมมิ..

          หลัง ศักดิ์ เข้ามาดูแลขึ้นเป็นหัวหน้าเผ่าจมมิแล้ว ก็ได้ว่างกฎเพิ่ม คือ จะไม่ล่ามั่ว แต่จะรักษาพื้นที่ไว้..ให้ เหยื่อ หรืออาหารได้สร้าง อาหาร หรือขยายเผ่าพันธุ์กันเพิ่มมากๆ ก่อน เพื่อจะได้ไปนำมากินได้อย่างไม่มีวันหมดวันสิ้น..ส่วน สัตว์เลือดอุ่นบนเกาะก็เช่นกันมักไม่ออกมาขอบชายเขตริมหาด หรือกลางเกาะมากนัก เพราะจะโดนล่า และพวกเผ่านี้ ก็จะล่าชนิดกินเกือบศูนย์พันธุ์แทบจะเป็นชนิดๆ ไปเลยที่เดียว เมื่อก่อนหน้า.. แต่ระยะหลัง จะล่าเป็นช่วงๆ เมื่ออาหารขาด ซึ่งมักไปหายังอีกเผ่าอีกฝั่งเกาะ ไม่ใช่เผ่าอีลอยนะ..เผ่าอีลอยนี้ จะมาเอาเฉพาะผู้หญิง หรือฆ่าผู้ชายได้ก็ จะเอาไปเป็นอาหารเช่นกันเท่านั้น เผ่าอีลอยจึงเป็นเหมือนฟาร์มแม่พันธุ์มนุษย์ไปโดย ปริยาย..

ส่วนสัตว์แปลกขนาดโตเกินธรรมชาติ พวกนี้จะไม่กล้าเตะต้อง และพยายามหลีกเลี่ยง..จึงมักมีออกมาให้เห็นบางเป็นบาง ฤดู แต่จะมีจำนวนมากทางอีกเผ่าหรืออีกแถบของเกาะ ซึ่งเป็นเผ่ารวมกันใหญ่สุดในเกาะนี้ จากการรวมตัวกัน เพื่อสู้และต่อต้าน เผ่าจมมิ..ที่นั้นจะบริโภคสัตว์โตเหนือธรรมชาติพวกนี้ จนขนาดเพาะพันธุ์ไว้เป็นพาหนะ และอาหารในเวลาเดียวกัน หรือบางครั้ง ก็เอาเป็นอาวุธต่อสู้กับ เผ่าจมมิ แล้วจะเล่ารายละเอียดต่อในภายหลัง ( ไอ้ตัวปูตัวที่ยิงกันตายนั้นหลุดมาจากฟาร์มเลี้ยง ของเผ่าอีกฝั่งเกาะ..แต่ มดที่มาเอานั้นตัวเท่าๆ คน มีอยู่ในป่า นับเป็นศัตรูชนิดหนึ่งของ เผ่าจมมิ ) พืชผักก็มีกินบ้างบางเผ่าที่ไปรวมในอาณานิคม..


                   19

          ทุกคนนั่งปรึกษากันถึงแผนการจะไปช่วยทั้งสามคน โดยเอาของเท่าที่จำเป็นไปบางส่วน และจะเอาส่วนที่เหลือไปเก็บในเชิงชะง่อนผาที่ โทมัสไปพบเมื่อวานก่อน ที่อยู่อีกฝั่งด้านขวาของ ชายหาด..เมื่อตกลงเรียบร้อยก็แยกย้ายกันเข้าพักผ่อน โทมัสอาสาอยู่เวรผลัด นี้ซึ่งเกือบ 5 ทุ่มแล้วจึงแบ่งเป็นสองผลัด คือ 5 ทุ่มถึงตี 2 และผลัดต่อไป ตี 2 ถึงตี 5 ทอม อาสาอยู่เฝ้า..ค่ำคืนผ่านไปอย่าง สงบมีเพียงตอน ใกล้รุ่งที่เกิดแผ่นดินสะเทือนไหว..จนทุกคนตื่นกันหมด และก็ไม่มีใครนอนต่อต่างเก็บของ เตรียมตัวกัน..

อาหารเช้าถูกจัดเตรียมอย่างง่ายๆ ขณะสาวๆ เตรียมอาหาร สามชายก็เร่งขนของไปเก็บยังเชิงชะง่อนผา..และหลังมื้อเช้าทุกคนจึงออกเดินทาง การแกะลอยเป็นไปด้วยความลำบากพอสมควร เพราะทุกคนต่าง ก็ไม่มีประสบการณ์การเดินป่ากันมาก่อน จึงอาศัยจับสังเกต กิ่งไม้และรอยลากบนพื้น หรือรอยเดินใหม่ไปเป็นระยะๆ..พอเริ่มคล่องจับแนวทางกันถูกต่างช่วย กันหาร่องรอยการเดินทาง เลยเดินกันได้ไวขึ้นในช่วงต่อมา..

          เดินมาร่วม 2 ชั่วโมงทิศทางเริ่มบ่ายหน้าไปทางป้องภูเขาไฟอีกแถบที่มองเห็นเมื่อวาน เพียงแต่เส้นทางนี้ ใช้ลัดเลาะไปตามช่องเขาช่องผาเป็นส่วนมากมีตะเข็บ-ตะขาบตัวใหญ่เป็น 1,000 เท่าจากเคยเห็นมาที่ต้องปะทะกันจนเหงื่อตกไปตามๆ กัน..งู ก็มาให้เห็นเป็นระยะๆ ทอม จับทิศแล้วเริ่มแน่นใจว่าทั้งคณะกำลังเดินบ่ายหน้าไปทางป้องไฟเมื่อวานจริงๆ การเดินทางกับป่ารกชื้นทำเอาหลายคนเหงื่อไหลท่วมเป็นน้ำชุ่มไปทั้งร่าง กลิ่นสาปอบช่วงผ่านพวกตะขาบ-งู ทำสาวๆ เกือบลมจับต้องผ่อนฝีเท้ากันเดินช้าลง เพื่อหายใจเข้าปอดไม่เร่งหรือไวเกินไป..

พอพ้นออกมาได้ อากาศ และภูมิทัศน์นั้นเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงกลายเป็นทุ่งเหมือนเมื่อวานที่มองมาลักษณะโล่งกว้างมองเห็นได้ไกล มีสัตว์เลือดอุ่น วิ่งกันพอเห็น ทั้งกวาง ทั้งหมูป่าเขี้ยวยาว แต่ทั้งหมดจะอยู่กันเป็นฝูงเป็นกลุ่มเดินตามกันเป็น 10 ตัว..คณะเดินทางหยุดพักในช่วงนี้ และงัดอาหารกระป๋องมากินกับข้าวที่หุงเตรียมมา..มื้อกลางวันเป็นไปด้วยความรีบเร่ง เพื่อทำระยะจะเดินไปถึงที่หมายโดยเร็ว ร่องรอยช่วงนี้เบาบางทำให้เสียเวลากันค่อนข้างเยอะ อีกทั้งทุกคนก็ไม่มีความชำนาญกันมากนัก เลยเสียเวลาเป็นชั่วโมงเพื่อแกะรอยต่อ..
[post]

“ ไม่มีร่องรอยเลย ทำอย่างไรดี กัปตัน..”..กริช ถามขณะหยิบ วิทยุสื่อสารมาลองเรียกสุ่มไปด้วย..
“ ดูจากทิศทาง มันน่าจะเดินไปในฝั่งป้องภูเขาไฟนะ แต่ที่มองลงไปเมื่อวาน ป่าดูหนาทึบคงเดินกันลำบากแน่..เราจะเดินไปทางนั้น.. ถ้าใช่ มันคงมีร่องรอยหลงเหลือให้ตามง่ายขึ้นแน่ แต่บริเวณนี้เป็นทุ่งหญ้าแทบไม่มีสิ่งใดให้เห็นเป็นหลักฐานให้แกะตามรอยเลย..”..ทอม บอกขณะก้มๆ เงยๆ มองพื้นเดินๆ หยุดๆ ไปเป็นระยะ..
“ ผมว่า เราเดินเข้าไปให้ถึงแนวป่าด้านนั้นกันก่อนดีไหม บางที่อาจจะมีรอยพวกนั้น ถ้ามั่วเสียเวลากันตรงนี้ ช่วงต่อไปเราอาจเดินกันไม่ทันไร จะค่ำก่อน..ไปไม่ทันถึงไหนแน่ถ้ายังเป็นอย่างนี้..”..โทมัส ออกความเห็น ร่างกำยำนั้นแบกเป้มาสองใบและ ปืนกลเบา M 249 รุ่น MK I ที่มีน้ำหนักมากแน่สำหรับคนรูปร่างทั่วไป.. แต่สำหรับ โทมัสยังถือว่าสบายมาก..
“ แอน ก็ว่าอย่างนั้น เราลองไปหาเบาะแสกันที่แนวป่านั้นดีกว่าตรงนี้ท่าจะไม่พบแน่..”..แอนนา เสริมเพื่อ จะได้ตัดสินใจอะไรกันได้เร็วขึ้น..

          ทุกคนเลยเร่งเดินโดยไม่ตรวจหารอยบริเวณนี้ อีกเกือบ 2 ชั่วโมง ก็ถึงแนวป่าที่มองเห็น มันไกลกว่าที่คิด เพราะพื้นเริ่มสูงต่ำอีกครั้งในช่วงจะเป็นรอยต่อของแนวป่า..แล้ว ก็เป็นจริงทั้งหมดมาพบเศษผลไม้ที่เกะกินบริเวณนั้น เปลือกยังใหม่จนให้ความเห็นได้ว่าเป็นของ พวกที่โดนจับมาแน่..มีรอยเท้าย่ำใหม่บนพื้นมากมาย แต่ที่น่าสังเกตคือ รอยบู๊ตเพียงหนึ่งเดียวนั้น..ทุกคนเกิดคำถามอีกครั้ง ใคร ?..

 เกือบบ่าย 2 โมงแล้วเวลาตอนนั้น..ทุกคนช่วยกันดูร่องรอยจนแน่ใจแล้วจึงพากันเดินต่อ ป่าเริ่มรกทึบ แต่มีลำต้นสูงจึงยังเดินได้สะดวกเร็ว กว่าที่คาดไว้แต่แรกว่าจะเป็นป่าทึบหน้าเต็มไปด้วยสิ่งกีดขวางทาง แต่ไม่เป็นเช่นนั้นป่าสูงเหล่านั้น เป็นที่อาศัยของนกนานาชนิดในแถบนี้ และแมลงค่อนข้างเยอะเสียงแมลงมีมาให้ได้ยินเป็นช่วงๆ ด้วยสภาพป่าที่หนาแน่นนั้น ความร้อนจากแสงแดดจึงไม่เป็นอุปสรรคของเหล่าคนในคณะเดินทาง แต่ กระนั้นเหงื่อทุกคนก็โทรมกาย..


“  ปลาว่าเราเข้ามาในเขตพวกมันแล้ว เมื่อกี้ ปลาเห็นสัญญาลักษณ์อะไรบางอย่างตามทาง ตามกิ่งต้นไม้มีกระดูดแขวนไว้หลายจุด อย่างเช่นอันนั้น..”..ปลา นักโบราณคดี ชี้มือไปที่ต้นไม้ตนหนึ่ง..ที่บริเวณรากต้นไม้มีกองกระดูกทั้งสัตว์และ มนุษย์สุ่มไว้ใต้ต้นบริเวณราก..
“ ใช่ แน่ผม ก็เห็นและนั้นเป็นสัญญาลักษณ์ที่เด่นชัดที่สุด..เท่าที่ผมจับสังเกตมา..”..โทมัส เสริมขณะปาดเหงื่อบนหน้าผาก แก้วยื่นอยู่ข้างๆ ดึงกระติกน้ำเปิดฝาส่งให้..
“ ใช่ผม ก็เห็นเช่นกัน เราจะเอาอย่างไงดี ถ้าเราจะช่วยคนของเราๆ ก็ต้องเข้าไปให้ใกล้ที่สุดเพื่อหาทาง.. แต่เราก็ไม่รู้ ว่าใครเป็นอะไรกันบ้างหรือเปล่า..แม้ มีเศษอาหารตกอยู่เมื่อจุดสังเกตเมื่อกี้ แต่ไม่มีอะไรยืนยันได้ว่าทุกคนปลอดภัย..ฉะนั้นผม ถึงขอถามความเห็นในการจะเสี่ยงเร่งเดินตาม หรือ จะหาจุดพักเพื่อ ตั้งรอจนถึงพรุ่งนี้ก่อน แล้วค่อยติดตามต่อ..”..ทอม ออกความเห็น ที่ทำให้ทุกคนต้องคิดกัน..
“ ใช่ถ้าตามต่อแล้วไปถึงเขตพวกมันที่อาจมีกับดัก หรือพวกสุ่ม สังเกตการณ์ เราจะลำบาก.. แต่ถ้าเราเข้าไปใกล้ ก็น่าจะดีเพื่อมองหนทางต่อว่าจะเอาอย่างไร?.. ควรบุกเข้าช่วยตัวประกันเลยไหม? หรือ รอโอกาส..”..กริช ออกความเห็นเสริม..
“ แอนว่า...เราเดินเข้าไปอีกหน่อยแต่เพิ่มความระวังด้วย และ เข้าไปให้ใกล้อีก เพราะอย่างน้อยถ้าเราคิดจะทำอะไรก็จะได้ทันถ่วงที่..”..แอนนา แนะแนว..มือลูบไปตามปืน ที่เปียกเหงื่อที่ชุ่มมือ ของเธอ..
“ โอเคร เราจะเดินกันต่อเข้าไปอีกจนใกล้ค่ำ หรือเจอที่พักหลบได้เหมาะๆ เราจะพักกัน แต่ขอให้ทุกคนระมัดระวังตัวกันเพิ่มขึ้นด้วย..พวกนี้ มันต้องมัพวกสุ่มดักแน่เพราเป็นเขตของมัน ให้ทุกคนระวังกับดักต่างๆ ด้วยอย่าประมาณ..”.. ทอม พยักหน้าให้ โทมัสที่กำลังยื่นส่งกระติกน้ำคืนแก้ว..และให้เดินทางกันต่อ ทุกคนเดินเรียงกัน ในระยะนี้..

          โทมัสนำหน้า ทอมเดินตาม ปลา,เบญ,แก้วอยู่ช่วงตรงกลางแอนนา และ กริชรั้งท้าย.. แอนนา เอาปืนสั้นประจำตัวให้ ปลาติดตัวไว้ใช้ป้องกันตัวเช่นกัน ตัวแอนนาเองใช้ M 16 ติดเครื่องยิง M 79 เบญก็ได้ปืนประจำตัวของ ทอมมาใช้โดยทอม หยิบ M 16 มาถือในมือ..ปืน 11 ม.ม.ที่เก็บมาจากเครื่องบิน 2 กระบอกอยู่ที่ กริชหนึ่งกระบอก และอีกกระบอกอยู่ที่ แก้ว..

ทุกคนเดินไปอย่างระมัดระวังไม่เน้นระยะทางเหมือนช่วงแรกๆ แต่ตามรอยอย่างปลอดภัยมากที่สุด..มีกับดักที่เป็นหลุมขุดดัก ไว้หลายจุดใต้บ่อนั้นเป็นหลาวไม้แหลมคม เรียกว่าตกไปไม่ต้องถามว่าเป็นอะไรไม่เพราะจะเป็นอย่างอื่นไม่ได้แน่นอกจาก ตายอนาจ..รวมทั้ง เชือกที่โยงขึงดักเท้า คนเดินไม่ระวัง ซึ่งถ้าไปเผลอเตะนี้ตะแกงหลาวไม้เป็นตารางมีหลาวผูกรัดนับสิบได้แกว่งมาเสียบคนเดินเตะติดไปไม่ทันเอี้ยวตัวหันมองด้วยซ้ำ..


.........................//................................//...............................//....................................//...................

          อดิศักดิ์ หรือ อดิ หรือ ศักดิ์เมื่อเรือแตก และผลัดหลงกับ ลูกๆ กลางทะเลอ่าวไทยแล้ว ก็ลอยระหกระเหินมาติดชายฝั่งปากป้องภูเขาไฟ..วันนั้น ชนเผาจมมิ กำลังจะลอยสังขารของ หัวหน้าเผ่าที่คงกามจัด แกนหำเคล็ดและอักเสบตายอย่างรวดเร็ว เมื่อชาวเผ่าพบ อดิศักดิ์ลอยมาติชายฝั่งเหมือนคำขอของเหลาชาวเผ่าจึงทึกทักอิ๊บอับเอาว่า ผู้พิทักษ์ปล้องภูเขาไฟส่งหัวหน้าเผ่าคนใหม่มาให้..อดิ คือนามที่ชนเผ่าเรียกขาน เขาปรับกฎใหม่แก่ชนเผ่าคือ ห้ามล่าจนหมดศูนย์ แต่ ให้จับเฉพาะยามขาดแคลน หรือปล่อยให้ อาหารเลี้ยงตัวขยายพันธุ์พวกมันก่อน จึงทยอยไปจับมากิน หรือผสมพันธุ์..

 หญิงชาวเผ่านี้ไม่มี ? จะไปจับหญิงสาวชนเผ่าอีลอย มาซะส่วนมาก นานๆ จะได้ ชนเผ่าอื่นมาบ้าง..เมื่อจับมา จะจัดสรรหญิงสาว 1 คนต่อผู้ชาย 5 คนหรือ 10 คนถ้าผู้หญิงคนนั้นท้อง หรือตั้งครรภ์ยาก ภาระนี้จะหยุดเมื่อท้องจนคลอด..ถ้าบุตรเกิดเป็นหญิงมักตายเกือบทั้งสิ้น ถ้าคงชีวิตรอดอยู่ ก็จะมีร่างกายไม่ต่างกับผู้ชายมากนัก ผิวกายจะเขียวคล้ายกัน แต่ โครงหน้าจะฉุบวมไม่ตอบแฟบเหมือนผู้ชาย แต่เปอร์เซ็นต์น้อยมาก ที่ผู้หญิงจะรอด และผู้หญิงที่เกิดพวกนี้ไม่สามารถเจริญพันธุ์ขยายพันธุ์ได้ คือจะเป็นหมั่นโดยธรรมชาตินั้นเอง..

          ส่วนอาหาร เมื่อ ศักดิ์เข้ามาให้จัดหาเฉพาะที่จะนำมากิน โดย ให้ดักจับสัตว์บ้าง และไปดักจับพวกชนเผ่าแถบฝั่งเกาะอีกด้านบ้าง ที่นั้นเป็นเหมือนอาณานิคมชนเผ่าที่มารวมตัวกัน ขนาดจึงใหญ่ เพราะมีเผ่าเข้ารวมแทบทั้งหมด..จะมีไม่เข้ารวมคือ ชนเผ่าอีลอย ที่กินพืชกินปลาเป็นหลักและรักษ์สันโดษ รักถิ่นฐานดั่งเดิมเผ่าพันธุ์บรรพบุรุษจึงไม่เข้ารวมด้วย และเผ่าจมมิคนเถื่อน..ที่เป็นทีรังเกลียดของทุกเผ่า เพราะเป็นเผ่าพันธุ์ผู้ล่า..ศักดิ์ เข้ามาอยู่บนเกาะและพยายามออกติดตามลูกสาวทั้งสองคน แก้ว,และกิ่ง จนเมื่อ 2 วันก่อนพวกออกมาล่าหาอาหารได้เห็นควันลอยให้เห็นในบริเวณชายหาด จึงส่งคนมาดูลาดเลา และได้มาด้วยตัวเองเมื่อรู้ว่ามีคนอยู่จำนวน หลายคน..

ศักดิ์ ต้องการมาจับทั้งหมดไป..แต่ เมื่อมาถึงพบเพียง 3 คนจึงนำกลับไปเท่านั้น เพราะมั่วดีใจที่พบลูกสาว จึงรีบพากลับเผ่าก่อนเพื่อสอบถาม และนำผู้ชายสองคน กลับไปเผื่อเป็นอาหารเหล่าสาวกชนเผ่าด้วย..โดยเร่งรีบจนลืมนำสิ่งอันใดกลับไปเลย เพราะเห็นว่าไม่มีความจำเป็น..สองชาย บักธง และชาญเมื่อโดนจับออกไปแนวป่า ก็รู้ชะตากรรมว่าคงไม่สามารถมีชีวิตรอดแน่ ต่างหวาดกลัวจนแทบเสียสติถึงขนาดเหยี่ยวราดขี้ราดหมดแรงเดิน ภายหลังต้องขึ้นคานหามไปเหมือนหมูมัดคาน..

ส่วน กิ่งเมื่อเห็นว่า เป็นพ่อก็ดีใจเลยลืมบอกรายละเอียดจนไปถึงกลางระหว่างทาง จึงเริ่มเล่าเรื่องราวต่างๆ ใน 2 วัน ที่ผ่านมา..ศักดิ์ งง มากเมื่อลูกสาวบอกว่า 2 วัน เพราะเขามาถึงที่นี้ก่อนหน้าถึง 5 ปีเต็มๆ แล้ว..


“ เดียวค่อยว่ากัน กิ่ง รอกลับไปเผ่าพ่อก่อน ที่นั้นเจ้าจะอยู่อย่างราชินีของเผ่าเชียว พ่อจะให้เจ้าเป็นเมียและรวมปกครองเผากับพ่อที่นั้น..”..ศักดิ์ บอกบุตรสาวที่อยู่ในอ้อมกอด..
“ แล้วสองคนเพื่อนๆ หนู..ที่พ่อจับมาหละ คงไม่คิดให้พวกนั้นทำอะไรพวกเขา??..”..กิ่ง บอกมองไปยังสองชายที่พึ่งมีอะไรกันก่อนโดนจับมา..
“ พวกนั้นเป็นอาหารของพวกมัน..”..ศักดิ์ ตอบสีหน้าเย็นชา..มือลูบไล้พวงเต้าด้วยความคิดถึงโหยหา..
“ หา... กิน พวกนั้นกินคนหรือพ่อ ..กิ่งขอนะพ่อ..พวกนั้นช่วยหนูไว้ และเป็นเพื่อนหนู..”..กิ่ง บอกและสะดุ้งเมื่อปลายนิ้วหยาบเขี่ยวนที่ยอดหัวนม..
“ เดียวค่อยว่ากันหละกัน..เอาไว้ถึงเผ่าพ่อก่อน..”..ศักดิ์ บิดยอดติ่งเต็งนั้นแล้วขย้ำเนื้อหนั่นแน่น ขยี้ๆ..

          พอถึงเผ่าพวกบักธง และชาญ ก็ถูกนำไปขังรวมกับ เฉลยและเหยื่อที่หลุมขุดเป็นสีเหลี่ยมลึก 3 เมตรมีตารางตะแกรงด้านบนเป็นซี่แน่นหนา มีคนเผ่าอยู่สับเปลี่ยนไม่ขาดช่วงตลอดเวลา..คนในนั้นตอนนี้มีร่วม 10 คนรวมทั้ง บักธง และชาญด้วย ทั้งสองต่างปลงในชะตา แต่ก็ยังหวังๆ ว่า กิ่งจะสามารถพูดกับคนที่นำพาพวกเขามาได้ หรือ พวกเพื่อนๆ ตามมาช่วยได้ทันก่อนเป็นอาหาร..

กลางลานชนเผ่าที่ใช่ประกอบอาหารประกอบพิธี บัดนี้ มีคนจำนวนหนึ่งที่ทำหน้าที่ปรุง และดูแลไฟปรุงอาหาร..เผ่านี้เมื่อแรกกินอาหารดิบๆ แต่ ศักดิ์มาเปลี่ยนให้ทุกคนกิน สุกเพื่อลดการตายจากเชื้อโรคและ เพื่อเก็บอาหารไว้ได้นานขึ้น..เช่นตอนนี้ มีมนุษย์ในหม้อต้ม ที่ปั้นด้วยดินปนเศษหิน ตากเผาจนแกร่งแล้วเป็นหม้อต้มขนาด 4 คนลงไปนั่งได้อย่างสบาย..ตอนนี้มี สองร่างในนั้นส่วนกองไฟมีคานไม้ย่างมนุษย์เสียบรูก้นทะลุออกปากหมุนไฟอยู่อีกหนึ่งร่าง..ทั้งหมด จะถูกทาด้วยรากไม้-ใบไม้ที่คิดว่าเป็นยาปนผสมด้วยหลายชนิด..

          ซากมนุษย์หรือ สัตว์ที่กินเสร็จจะถูกไปกองรวมกันเป็นภูเขาหรือ บางชิ้นนำมาทำเครื่องประดับตามร่างกาย..ชาวเผ่าตอนนี้ส่วนใหญ่ เด็กและผู้หญิงที่เป็นแม่พันธุ์ ผู้หญิงพวกนี้ไม่คิดหนีเพราะถ้าโดนจับได้จะถูกนำมาเป็นอาหารแทนการเป็นแม่พันธ์ทันที..พวกเธอมีหน้าที่ทำอาวุธไว้ให้พวกผู้ชาย เพื่อไว้ใช้ล่าสัตว์ และถักสานเถาวัลย์ไว้ทำเชือกเพื่อจับสัตว์ อยู่ตามบ้านที่ผูกสร้างบนกิ่งไม้ตามต้นไม้รอบๆ บริเวณเผ่า มีสะพานโยกต่อกันสามารถข้ามจากอีกหลังไปอีกหลังได้..

ผู้ชาย เมื่อไม่ได้ออกล่าอาหาร ก็จะผสมพันธุ์ กับเฉลยสตรีที่จับมาจนกว่าจะท้อง จึงจะเลือกให้ไปอยู่กับ ผู้ชายชนเผ่าคนไหนก็แล้วแต่ ผู้หญิงจะเลือก..ฉะนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่บางคนจะมีผู้หญิงในความดูแลของตน มากกว่าหนึ่งคน..


“ พ่อคิดถึง กิ่งเหลือเกิน อรูยย.ยย.ยดูดได้ดีมาก.. ขอ ขะ ขะ ขอพอแตกใส่ปากกิ่งสักครั้งก่อนนะลูก โอ๊ะน้ำหีหนูก็แตกมากนะ..นี่เสร็จไปครั้งเหมือนกันใช้ไหม..”..ศักดิ์ จับหน้าลูกสาวเย็ดหัวควยเข้าปาก สุดคอหอย ลำยาว 6 นิ้วจมหายยันพงหมอยติดปากกระโปกติดค้าง เด็กสาวพยายามกลืนควย ของพ่อเธอ.. [/post]

                    20

         [post] กิ่ง ตอบอู้อี้เพราะบ้องลำโตเข้าไปเต็มปากเต็มคำจนหายใจไม่ออกน้ำมูกน้ำตาไหล น้ำหี ก็ไหลเยิ้มไม่ขาด พ่อเธอเขี่ยขยี้ แตดจนเธอแสบสันต์เงี่ยนจนขนลุกชัน..พวกเธอ กับพ่อเริ่มมีสัมพันธ์กันเช่นนี้ ตามภาษา คนหวงของ ที่ไม่อยากให้พ่อเธอมีคนใหม่ และ เธอกำลังโตอยากลิ้มลอง เลยสนองกามให้แก่กันและกันอย่างเติมรสชาติ.. อย่างคนขาด และคนอยากลอง..

กิ่ง smokeควยเข้าสุดคอน้ำลายไหลยืดเหมือนหมาบ้า แต่เธอไม่สน พอพ่อเธอบอกจะเสร็จในปากเธอๆยิ่งเร่งๆ แล้วความอุ่นร้อน ก็พุ่งวาบลงคอของเธอ..พ่อของ เธอขับน้ำกามฉีดใส่ปากเธออย่างมากมายลำควยกระดกในปากเธอ กิ่งลำลักน้ำออกมาเต็มริมฝีปากพยายามกลืนแต่มันเยอะเกินจนต้องถอยใบหน้าออกมา พ่อเธอถอยจนเงี่ยงควยหลุดจากปากเธอ..บล๊อกกกกกกกกกกก!!.. น้ำอีกจังหวะที่ควยกำลังกระดกมันฉีดละลองลิ้มวุ้นปรูดๆๆ มาเต็มสันจมูกเต็มหน้าผากมันย้อยเยิ้มไหลส่งกลิ่นคาวคลุ้งฟุ้งโพรงจมูกของ เธอยิ่งนัก..
 
          แป้นแคมเธอ ก็ ยกแดะให้พ่อเธอสไลด์นิ้วสะบัดยอดแตดชนิดตีโคกแคมดังเปรี้ยะๆๆๆ..ภายในห้องกระโจมบนยอดไม้สั่น เอี๊ยดๆๆ ไปทั้งกระโจมเพราะกิ่งแดะเด้งสุดตัวความกระหายเงี่ยนกลับมาเต็มๆ อีกครั้ง..สำหรับกิ่ง พึ่งห่างพ่อเธอมาเพียง 3 วัน แต่พ่อเธอห่างเธอมา 5 ปีกว่า พ่อเธอจึงยังลำแข็งโด่โงกโงนตั้งตระหง่านไม่ยอมหด..กิ่ง รีบนอนแบหีอ้ากว้างถ่างแหกให้พ่อของ เธอ..ม้าเคยขี่คนมีขา เอ้ย! คนเคยขาม้าเคยขี่ มันเคยกันมาต้องโหมต่อให้ถึงใจ.ที่ใบหน้า น้ำเงี่ยนเมือกคาวข้นที่เลอะเขลอะใบหน้าเธอไหลยืดย้อย กิ่งปาดมันเข้าปากลิ้มรสต่อจากที่ดูดกลืนไปเมื่อครู่ ปาดกินอีกจนแห้งหมาด..ด้านล่างโหนกหี พอควยเข้าพรวดมิดลำกิ่ง ก็กรีดร้องลั่นกระโจม..เธอ แตกทันที่อย่างไม่หน้าเชื่อ..

บทหื่นอันเถื่อนดิบถูกงัดมาใช้โดย ผู้นำเผา..ศักดิ์ เย็ดเฉลยมาหลายคนจนนับไม่ถ้วนรอบ 5 ปีเปลี่ยนหีเย็ดมาจนเรียกได้ว่าเป็นการออกกำลังกายแทบทุกวัน แม้วัยจะ 55 แต่กำลังวังชานั้นมากมายยิ่งมากินเนื้อตามพวกชนเผ่าความกระหายบ้า จึงมากล้นเหลือประมาณ..พลังเพศถูกกระแทกตะบัน จนแคมหีลูกสาวแดงเทือก ลูกเขาเสร็จแล้วแต่เขา ยัง..ศักดิ์ ไม่หยุดเสยงัด พยายามเร่งสุดกำลังให้หายคิดถึงหายเงี่ยนอยาก ศักดิ์ เย็ดลูกจนน้ำหีที่พึ่งแตกกระจายเลอะกระเซ็น..หีลูกสาว ขมิบตอดลำควยถี่ยิบ เด็กสาวครางครวญดิ้นสะบัดเร้าๆ ทั้งดีดเด้งทั้งแดะงัดโคกหีสู้..

          กิ่ง ไม่เคยถูกใจอะไรเช่นนี้มาก่อนความเถื่อนดิบ ทำเธอร่านเงี่ยน..กลีบหี ที่ปลิ้นตามท่อนกระดอแข็งโปนหลุบผลุบ เสียงน้ำเสียวที่เยิ้มฉ่ำปากรูโดนกระทบแตกเป็นจังหวะอย่างบ้าคลั่งนั้น ทำเอาเธอ แทบลืมโลก ลืมตาย เธอสนอง พ่อที่เย็ดเธอทุกท่วงท่าลีลาดั่งกระหรี่ขาดควยไม่ได้ เสียงพื้นไม้ไผ่สานขัดดังแข่งกับเสียงควยกระเด้าเย็ด หนังหน้าหี..


เอี๊ยดดด.ดด..ด.เอี๊ยด.อ๊าดดดด..ด.ด.ดด.ดดด.อาดดด.ดด.ด.บับบับ.บับ.พั่บ.พั่บ.พั่บบบบบบ.บ..บ.แจ๊ะแจ๊ะแจะแจะ.แจะ.ฉ.ฉะแฉะแฉะ.แจ๊ะ..แปะแปะแปะแปะ.แปะ..บับบับ..บับบ.บ.บับบับ.บับ..บับ..

“ โอยยย.ยยย.ยย.ย.โอววว.ววว.วว.ว..ว...ว...โอว..พ่อหนูจะเสร็จอีกแล้วอ้าา.าาา.าา..าา...าา.า..า...า.. แรงอีกพ่อเร็วอีกพ่อ หนูหายใจจะไม่ทันแล้วใจมันหวิวๆ โอยพ่อหนูจะเสร็จอีกแล้ว.ว.นะคะพ่อขา พ่อศักดิ์ ของกิ่ง แรงอีก.ผะ..ผะ..ผัว..ผัวววววว..ว.จ๋าาา.าาา.าา.า. แรงอีกยอดหื่นของเมียยยยย.ยยย.ยย.ย..ย...ย..”..กิ่งโหนคอพ่อเธอ..แดะเอวเด้งต้านแรงกระเด้าที่กระพืดยัดตะบันเย็ด..
“ รอผัวด้วยเมียจร๊า ขอพ่อแตกในหีลูกสาวซะที่คิดถึงจะแย่แล้ววววว.วว.ว..ว อาวว.ววว.วว..วว.ว..ว..โอ๊ โอะ.โอ๊ะโอ.โอโอวววว.ววว.วว.ว. หีหนูหนีบควยพ่อจังเลยกิ่งลูกรัก พ่อร๊าก.ก.กกกก.กกก.กก.ก.หนูนะ ผัวรักเมียจริงๆ ซีดซีดดดดด.ดด..ด..ด.อะอะ.อะ.อะ.อะ..อะ..อ.. โอย..อุย.อุ๊ย.อุ๊ยอรูยยยย.ย..”...ศักดิ์ กระแทกเย็ดลูกสาวอย่างคนตายอดตายอยาก..จากเคย เอากันเกือบทุกคืน พอห่างนานนับ 5 ปี..เขาเลยมีอารมณ์อย่างมากๆ เลยโหมเสยควยส่งไปมิด-ถอยออกสุดทุกดอกทุกเม็ด..
“ หนูไม่ไหวแล้วผัวขาาาาา.าา.า.. เมียแดะหีค้างรอเลยนร๊าโอยย.ย..ย..ยย..ยยย..ยยยย..หนูเสร็จแล้วพ่อหนูเสร็จแล้วซีดดดดดดดด.ดด.ด...ซึดดดดดดด.ด.ดด..ดดด...ดดดด....อาว.ว.ว.ววววว.ววว.วว.ว..ว...ว.ส์...ส์.. ซีดส์... ซีด...ส์.. เสร็จแล้วว๊ายย ว๊ายว๊าย.ๆ.ๆๆๆๆ.ๆๆๆ.ๆๆ.ๆ...ๆ..ๆ.ๆ..แตกๆ.แตกกก.กก.ก.แล้ววว.วว.ว..ว.ว.อ๊อออออ.อออ.ออ.อ.อ..ส์..”..กิ่ง โหนรัดร่างช่วงบนพ่อของเธอแน่น แป้นหียกแดะค้าง.. ช่องหีทั้งโพรงบีบกระชับลำควยแน่น เธอเกร็งขนลุก จิตร่านแผ่กระจายซ่านซ่าไปทั้งเรือนกาย และ กระตุกๆๆ ๆ..
“ พ่อก็เสร็จแล้วเมียจร๊า สุดร่านของพ่อ.ออ.อ.อออ.ออ.อ.อ..อ ..อ๊าคคคคค.คคคค.คคค.คค.ค.แตกแล้วลูกแตกแล้แบะหีอีห แบะแบหีอีกลูกของพ่อ..”..ศักดิ์ ผู้บ้ากามโฉดเถื่อน..กระหน่ำชุดสุดท้ายเสียงหีโดนเย็ด..แป้นแคมปากรูหี โดนกระแทกเหมือนโดนเรียวนิ้วที่แบตีซ้ำที่โหนกรั่วๆ..

แบะแปะ.แปะ..บักบัก.บัก.แปะแปะ..แปะ.แจ๊ะแจะแจะ.แฉะฉอก.ฉอก..ฉ๊อกฉอก.ฉ๊อกฉ๊อกฉอกกกก.กๆๆ.ๆ...อาวววว.ววว.วว.ว..ว....ว...ไม่ไหวแล้ว..อ๊าค.ค..ค.คค..คค.คคค..คคค...กรีดดด.ดด.ด.ด.ด...

          เสียงหวีดกรีดร้องผสานกันของสองพ่อลูก ศักดิ์และกิ่งดังลั่นไปทั้งกระโจมลอยที่สร้างบนกิ่งคาคบต้นไม้ใหญ่ หน้าลานพิธีดังลั่นก้องบริเวณ.. [/post]

                   21

           ทอม พาคณะเดินกันมาอย่างระวัง ช่วงนี้เป็นไปได้ช้ามาก สัญญาลักษณ์เห็นชัดขึ้นเรื่อยๆ จนทุกคนพากันหวาดกลัวทุกคนอยู่ในสภาวะกดดันอย่างมากต้นไม้เขตนี้มีลักษณ์ต้นใหญ่มาก แต่ยอดเตี้ยสู่ไม่เกิน 10 เมตร..จนเดินมาถึงสายน้ำสายหนึ่ง ทอมปรึกษาทุกคน ทุกคนลงความเห็นควรพักดูเหตุการณ์กันบริเวณนี้..โดย จะอาศัยนอนบนต้นไม้ และใช้น้ำจากลำธาร แอนนาเดินกลับมาจากตรวจสภาพน้ำในลำธาร  มันใสมากและมีปลาแหวกว่ายอยู่ เธอจึงสรุปแบบง่ายๆ เท่าที่ตาเห็นคือน้ำใช่อาบดื่มได้..

“ กี่โมงแล้ว.. กัปตัน แถวนี้อบอ้าวจังนิ..”..ปลา เขย่าเสื้อ แต่อะไรที่อยู่ข้างในพลอยเขย่าแกว่งตาม..
“ 4 โมงกว่าแล้วครับ เดียวเราจะ หลบหาที่บังกินอาหารกันให้เรียบร้อย และ ระวังผลัดเปลี่ยนกันอาบน้ำล่างตัวกัน เสร็จเราจะขึ้นไปพักบนต้นไม้สลับกันพักคนละครึ่งคืน..”..ทอม บอกแผนคร่าวๆ..
“ ดีครับ ผมว่าเราเริ่มกันเลยดีกว่า เดียวค่ำมืด..จะมองเห็นอะไรรำบากคืนนี้คงใช้ไฟใดๆ กันไม่ได้ นอกจากไฟฉาย ของกัปตันหนึ่ง และ ที่หมอแอนหนึ่ง..”..โทมัส บอกทุกคนๆ เดินตามขณะพูดคุยไปที่ต้นไม้รากใหญ่โตต้นหนึ่ง ที่มีขนาดรากสูงท้วมหัวคนยืนได้อย่างสบาย..
“ แอน,ปลา,เบญ,กริช อยู่ต้นหนึ่ง ส่วน ผม,แก้ว,กัปตัน.อยู่ต้นหนึ่ง,..ปลา คุณเอาอาหารกระป๋องออกเปิดเลย ..นี้ข้าวที่หุงเตรียมมา..”..โทมัส วางแบ่งคนอย่างมีแผน..พรางหยิบกระบอกไม้ไผ่ สามกระบอกที่เหน็บข้างเป้ออกมาส่งให้ ปลา..
“ ดี...ตกลงเอาตามนี้.. กิ่งคาคบใหญ่คงนั่งนอนกันพอได้นะ ดีที่มันไม่สูงนัก พอปีนขึ้นลงได้สบาย ..”..ทอม สรุปเพื่อทำเวลา..ขณะมองกิ่งไม้ต้นไม่บริเวณนี้ ที่ต้นไม่สูงแต่กิ่งก้านใหญ่แผ่ปกไปได้กว้างมากและ คาคบนั้น ก็สามารถนั่งรวมกัน หรือแยกกันตามกิ่งต่างๆ ได้อย่างสบาย เพราะมันใหญ่มาก..

.................//.......................//............... .................././( 12/4/2558 )/./.............. ............//.............................//..

..........มาเกือบกลางเรื่องแล้วนิ คงถูกใจบ้างไม่ถูกใจบ้าง ติดตามกันต่อนร๊า เหลือประมาณ 8 ตอนรวม 15 ทั้งหมดนะคะ.. ขอบคุณทุกน้ำใจสมาชิกที่แวะ รีพลาย มานะจร๊า..ไวยากรณ์ไม่ต้อง พจนานุกรมราชบัณฑิตยสถาน ก็ขออภัยมา ณ.ที่นี้ด้วยนะจ๊ะ ข้อมูลใดไม่ถูกต้องคลาดเคลื่อน สะกิดบอกกันได้นะจ๊ะ ถือว่า แชร์ความรู้ที่ถูกต้องกันๆ

.............. จบ นวนิยายสั้น เกาะมหัศจรรย์ ตอนที่ 7 จมมิคนเถื่อน..แว่น...By…areja ..

*ก๊อป ไปอ่านได้แต่ห้าม !นำไปเผยแพร่นะคะ ต้องการหาอ่าน แว่น นำไปลงไว้มีรูปโปรไฟร์ ที่ไหน ที่นั้นมีงานของ แว่น นะคะ ขอบคุณคออ่านจ๊ะ *
                                                              


 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ