ดวงดาวนั้นยังคงงดงาม ตอนที่ 17 ดาบสาบส่ง

ดวงดาวนั้นยังคงงดงาม ตอนที่ 17 ดาบสาบส่ง

  • 0 ตอบ
  • 1273 อ่าน
*

ออฟไลน์ ึthanossa

  • Junior Member
  • ***
  • 373
  • 1506
    • ดูรายละเอียด
จังหวะต่อไปคือการปะทะระหว่างเจ้าคนที่มีดาบลำแสงทรงพลัง
ความเร็วที่ไม่อาจทำลาย มนุษย์จักรกลผู้เป็นตำนาน
บินเข้าไปจู่โจมใส่ชายที่มีแววตาสีทอง


จักรกลสาวพุ่งทะยานเข้ามาทำการโจมตี ตวัดดาบแสงในตำนานเข้าไป เป้าฃ
หมายคือลำคอของอีกฝ่าย มนุษย์จักรกลฟาดดาบแสงแห่งความภาคภูมิใจ


เข้าใส่ชายร่างสูงที่ปัดป้องด้วยเกราะพลังจิต
ก่อนจะซัดกลับด้วยคลื่นพลังจิตรุนแรง
ที่กระแทกกำแพงปูนแตกกระจายง่ายดาย มืออีกข้างฟาดดาบพลังจิต


ที่ยืดยาว แทงทะลุร่างกายของราชันย์หอกดำ
ร่างของสิ่งมีชีวิตผมดำร่วงลงสู้พึ้นดิน


ราชันย์หมาป่าไวท์ ที่มาถึงสนามรบในที่สุด ขว้าง
คมอาวุธแหวกอากาศเข้าใส่


อีกฝ่าย ที่ใช้เกราะพลังจิต
ปัดป้องทิศทางการโจมตีออกไปด้านข้าง
ทว่านั่นก็ยังไม่ใช่เป้าหมายที่แท้จริง ในการโจมตี


ร่างของไวท์พุ่งออกมาจากหมอกควัน
พุ่งเข้าใส่เรย์นาร์ด คมอาวุธทั้งสองกรีดปะทะกันรุนแรง
ก่อนสองนักรบจะพุ่งแหวกอากาศไปคนละทิศ
มนุษย์จักรกลมิเรียน่า ปลดปล่อยลำแสงรุนแรง
ยิงสุดกำลังเข้าไปที่อาคาร เกิดการระเบิดรุนแรง ลำแสงนั้นเป่าร่างของซิลเวอร์หายไป


ก่อนจะขยายขอบเขต พยายามจะกลืนกิน
ร่างของเดเฟียร์น่า และเฟิ่งหวง
เข้าใบในมหาคลื่นสีม่วง ที่มีพลังทำลายดุจดั่ง
จะไร้ขีดจำกัด พลังมหาศาลทะลักทะลาย


ออกมาจากชุดเกราะที่เป็นตัวกำเนิดพลังงาน เข้าต้านปะทะกับอีกฝ่าย
ที่เร่งพลังจิตแล้วเดินสวนมาเรื่อยๆ


"มันหมดยุคของคุณแล้ว เรย์นาร์ด"
"ปีศาจอย่างเธอไม่มีวันเข้าใจความรัก มิเรียน่า"
"ชั้นจะไม่ปราชัย ชั้นจะไม่อ่อนแอ ด้วยลำแสงทรงพลังนี้ ชัั้นจะกลืนกินทุกสิงทุกอย่าง"


"โอเวอร์ลิมิต นิวเคลียร์ฟิวชั่นโหมด" สิ้นเสียงกู่ร้อง
ของมนุษย์จักรกล คลื่นพลังงานที่กลายเป็นสีฟ้า ขยายขอบเขต
ก่อนจะระเบิดด้วยความรุนแรง


ที่ยิ่งกว่าระเบิดนิวเคลียร์ ดวงอาทิตย์จำแลงดวงนี้ พยายามจะกลืนกินทุกสิ่ง เข้าสู่ศูนย์กลางของมัน
เปลวไฟที่หลอมละลายคอนกรีตได้ ลุกลามทั่วสนามรบ มันกำลัง
เผาไหม้ทุกอย่าง แล้วมนุษย์จักรกลก็สิ้นสติไป


.....................................................................................................................................................................




ร่างของมิเรียน่า ตื่นขึ้นมาในห้องนอนของ
ไวท์แฟรง ดิ เอมเพอร์เรอร์ หรือราชันย์หมาป่าผู้โดงดัง
นอนอยู่ด้านข้างของเจ้าแห่งจักรกล และทั้งสอง


คือผู้นำที่แสนจะแข็งแกร่ง และไม่เคยหวาดกลัว
ใครหน้าใหน ของสภามืด แววตาของชายคนนั้นยังคงสงบนี่ง
"พวกนั้นนะสาบสูญไปหลังจากการโจมตีสุดท้าย แต่ใงๆ ไม่ควรรอดจากท่าไม้ตายคุณได้มั้ง"
พลางส่งผ้าเช็ดตัวให้
"สนใจจะอาบน้ำกับผมมั้ย"
มนุษย์จักรกลหัวเราะ
"ถ้าเป็นนายชั้นก็วางใจละนะไวท์"


ผมนะวางใจได้ แต่อย่าวางใจอีกคนจะดีกว่า....






 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ