หลง ตอนที่ 7 (ผลงานสุดคลาสสิคครับ-copy)by Doana

หลง ตอนที่ 7 (ผลงานสุดคลาสสิคครับ-copy)by Doana

  • 0 ตอบ
  • 9263 อ่าน
*

ออฟไลน์ mathmath

  • Tiny Member
  • *
  • 45
  • 492
    • ดูรายละเอียด
หลง#7
..........
          “ซวยชิบเป๋งเลยว่ะเรา”อาจารย์ธวัชชัย บ่นพึมพำขณะที่ขับรถฝ่าการจราจรอันแออัดในเมืองหลวงทุกอย่างมันกำลังไปได้ดีอยู่แล้วจนกระทั่งมีเรื่องตบกันในมหาวิทยาลัยนี่แหละตอนนี้ชื่อเสียงของเขายับเยินไปทั่วมหาลัยเขาต้องลาพักรัอนเพื่อหลบเรื่องอื้อฉาวนี้...แต่โชคดีที่เขายังมีสาวน้อยเป็นสแปร์พาร์ทอีกหนึ่งคน “กนกวรรณ”สาวสวยเจ้าของร้านอัญมณี เธอช่างสวยงามน่ารักราวกับตุ๊กตาเขาหลงใหลเธอยิ่งนัก เขากำลังจะไปพบเธอแล้วในตอนนี้เขาอยากจะชวนธอไปเที่ยวพักผ่อนที่ต่างจังหวัดมันจะเป็นการลาพักร้อนที่เพอร์เฟคที่สุด ถ้ามีสาวน้อยอย่างกนกวรรณอยู่เคียงข้าง
          ธวัชชัยเดินเข้าไปในร้านมันมีขนาดไม่ใหญ่นัก หากแต่ถูกตกแต่งอย่างหรูหรามีระดับพนักงานสาวอสองคนกำลังคุยอยู่กับลูกค้าและชายหนุ่มหน้าตาดีอีกคนหนึ่งซึ่งเป็นผู้ช่วยของกนกวรรณกำลังนั่งดูเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงานมีเพียงพนักงานสาวคนเดียวที่ยืนว่างอยู่ เขาตรงเข้าไปหาในทันที
          “แอน”เขาทักพนักงานสาวคนนั้นอย่างคุ้นเคย ” คุณอ้ออยู่มั๊ยครับ”
          “อยู่ข้างในห้องค่ะอาจารย์ “ แอนตอบเสียงหวาน หญิงสาวรู้จักเขาดีเพราะธวัชชัยแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนเจ้านายสาวของเธอบ่อยๆ
“งั้นผมขอเข้าไปนะครับ”
“เชิญค่ะ”
“ขอบคุณครับ”
          “อ้าว...อาจารย์มาได้ไงคะ ไม่เห็นโทรมาบอกเลย” หญิงสาวร้องทักเมื่อชายหนุ่มเดินเข้าห้องมาธวัชชัยเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ข้างกนกวรรณเค้าหน้าออกจะคล้ายๆกันแต่สูงวัยกว่าสัญชาติญานบอกว่าผู้หญิงคนนี้คงจะเป็นพี่สาวของกนกวรรณ โดยไม่รอให้หญิงสาวแนะนำเขารีบยกมือไหว้เธอก่อนเพื่อแสดงให้เห็นถึงความมีมารยาทอันดี“สวัสดีครับพี่”ผู้หญิงคนนั้นหน้าแดงระเรื่อ “อุ๊ย...” กนกวรรณร้องอุทาน ”พี่อะไรกันคะอาจารย์นี่คุณแม่ของอ้อนะ”ธวัชชัยหน้าแดง“โอ๊ะตายจริง ....ขอโทษครับ”“ไม่เป็นไรค่ะ” ปริษายิ้มให้กับความเปิ่นของเขาพลางกวาดตาสำรวจชายหนุ่ม.. หน้าตาผิวพรรณของเขาดีบอกถึงความมีชาติตระกูลนี่คงจะมาจีบหนูอ้อลูกสาวของคนโตของเธอซินะ แต่ไม่เห็นลูกสาวของเธอเคยพูดถึงเลยช่างเถอะ!ไว้ถามทีหลังตอนนี้เธอไม่มีเวลา“คุณคงมีธุระจะคุยกับหนูอ้อ”“ครับ”“ถ้างั้นก็ตามสบายนะน้าขอตัวก่อน พอดีมีธุระ”“ครับคุณน้า ผมต้องขอโทษอีกครั้งครับ”“ไม่เป็นไรจ้ะ”พูดจบก็หันไปหากนกวรรณ “แม่ไปก่อนนะอ้อ แล้ววันนี้คงไม่กลับค่ำอีกนะ”“ค่ะแม่”

พอลับหลังแม่กนกวรรณก็เชิญเขานั่ง“จะรับกาแฟก่อนมั๊ยคะอาจารย์”“ไม่ต้องหรอกครับจะเที่ยงแล้วด้วย เราไปหาอะไรทานข้างนอกกันดีกว่าครับ”“ก็ดีค่ะท้องร้องยู่พอดี” กนกวรรณยิ้มหวานเอนหลังแล้วทำท่าลูบท้องธวัชชัยกลืนน้ำลายเอื๋อก เพราะท่าทางเอนหลังลูบท้องของเธอมันช่างเย้ายวนใจเขาพิกลกนกวรรณไม่ทันสังเกตเห็นสีหน้าผิดปกติของเขาหญิงสาวจัดการเก็บแฟ้มเอกสารจัดวางให้เรียบร้อย ก่อนจะลุกขึ้นหยิบกระเป๋ามาสะพาย“เรียบร้อยค่ะ ไปกันได้แล้ว”ธวัชชัยเดินมาเปิดประตูให้ก่อนจะก้าวตามออกไป“ฉัตร ดูร้านไว้ก่อนนะ อ้อจะออกไปทานข้าวกับเพื่อน” หญิงสาวสั่งกับชายหนุ่มผู้ช่วยของเธอ“ครับ.. แล้วคุณอ้อจะกลับมาอีกมั๊ยครับ”“กลับค่ะประมาณไม่เกินบ่ายสอง ถ้ามีเรื่องด่วนก็โทรมาละกันนะ”“ครับ”ฉัตรรับคำ เขามองร่างของหญิงสาวที่เดินเคียงคู่กับอาจารย์หนุ่มออกไปนัยน์ตาของเขาเป็นประกายฉ่ำหวาน หากแต่เจือด้วยความเศร้าเขาทั้งรักทั้งหลงเจ้านายคนนี้มานานแล้วแต่ด้วยฐานะที่ต่างกันมากมายทำให้เขาเจียมตัว ถึงฉัตรจะมีตำแหน่งอยู่บ้างในที่นี้แต่เขาก็เป็นเพียงลูกน้องของเธอชายหนุ่มรู้ดีว่าครอบครัวของหญิงสาวนั้นร่ำรวยขนาดไหนกนกวรรณนั้นเหมือนดอกฟ้าที่อยู่สูงสุดเอื้อมชาตินี้ทั้งชาติเขาคงจะไม่มีโอกาสได้เธอ ดังนั้นเขาจึงได้แต่เก็บซ่อนความรักเอาไว้ในใจ ไม่กล้าแม้แต่จะแสดงอะไรออกมาให้เธอรู้...สำหรับฐานะอย่างเขา ...แค่ได้เห็นได้ใกล้ชิดก็ชื่นใจพอแล้ว“มองอะไรคะพี่ฉัตรมองไม่วางตาเลยนะ” แอนสาวสวยเอ่ยปากล้อเลียนเมื่อเห็นท่าทีผิดปกติของเขา“มองอะไรเล่าแอน.. พูดอะไรบ้าๆ” เขาดุ“แน๊...อย่าทำเสแอนรู้นะ”“บ้าจัง ทำรู้ดี นั่นไปต้อนรับลูกค้าซิ เข้ามาแล้ว”เขารีบบอกเมื่อเห็นลูกค้าสาวสองคนเข้ามาในร้านหัวใจของเขาเต้นระทึกรู้สึกหงุดหงิดตัวเองเล็กน้อยที่เผลอแสดงท่าทีผิดสังเกตุให้พนักงานสาวในร้านได้เห็น
..........
          อาจารย์ชาตรีมองนมเบ้อเริ่มเทิ่มที่ถูกชุดนักศึกษารัดจนเห็นเป็นก้อนกลมๆอย่างอ่อนใจ‘โอ้โฮ..ทำไมมันช่างใหญ่โตบ๊ะล๊ะก๋าขนาดนี้แล้วเสื้อมันก็รัดเปรี๊ยะเสียเหลือเกิน แม่คุณเอ๋ย สงสารกระดุมจังมันคงจะทำงานหนักน่าดู... อื้อฮือ... มันน่าขยำซะจริงๆ’ อาจารย์หนุ่มคิดอย่างมันเขี้ยวขยับตัวไปมาอย่างอึดอัดแนนกำลังอยู่ในอารมณ์ฉุนเฉียวสุดขีดจึงไม่ทันสังเกตท่าทีที่ผิดปกติของอาจารย์หนุ่มที่นั่งหื่นอยู่ตรงหน้า “หมายความว่าไงคะอาจารย์ ทำไมหนูโดนลงโทษคนเดียว แล้วพี่แพมล่ะคะ” เธอโวยวายลั่นห้องแต่หามีคำตอบจากอาจารย์หนุ่มไม่ หน้าของเขาแดงก่ำหอบหายใจแรง และเหงื่อออกโทรมเต็มหน้า นักศึกษาคนนี้หน้าตาคมขำดีเหลือเกินผิวก็ขาวจั๊วะ...“อาจารย์...อาจารย์คะ”เธอเรียกย้ำหลายครั้ง“หา...ว่าไงนะ” “หนูสงสัยว่าทำไมหนูโดนลงโทษคนเดียว ทำไมพี่แพมไม่โดนอะไรเลย” แนนถามย้ำอีกครั้งอย่างหงุดหงิด“เพราะจากพยานที่เห็นเหตุการณ์ เค้ายืนยันว่าคุณเป็นคนก่อเรื่องก่อนน่ะซิ”“แต่พี่แพมก็ทำร้ายร่างกายหนูด้วย อย่างน้อยเธอก็น่าจะต้องโดนทำโทษอะไรบ้าง”“เรื่องการลงโทษนั้น ขึ้นอยู่กับคณะกรรมการบริหาร คุณไม่ต้องมาแนะนำ” อาจารย์ชาตรีพูดอย่างไม่พอใจแต่สายตาไม่เคยละไปจากอกอวบๆที่ดันเสื้อจนแทบทะลักของเด็กสาว“อ๋อ หนูรู้แล้ว พ่อของพี่แพมเป็นคนให้ทุนสนับสนุนที่นี่ก็เลยไม่กล้าทำโทษใช่มั๊ยล่ะ”“อ๊ะ อ๊ะนี่คุณกำลังกล่าวหาอาจารย์นะ”“แต่...”“ไม่ต้องพูดแล้วออกไปได้ ไม่งั้นจะโดนทำโทษหนักกว่านี้” เขาตัดบทแนนกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจหญิงสาวหันหลังเดินกระแทกส้นเท้าออกมาอย่างไม่พอใจพอประตูปิดอาจารย์ชาตรีก็เลื่อนตัวออกจากโต๊ะ “ออกมาได้แล้ว”หญิงสาวคนหนึ่งค่อยๆคลานออกมาจากใต้โต๊ะ เธอก็คือ ธัญรดาอาจารย์สาวเคราะห์ร้ายที่ถูกชาตรีกับภารโรงรุมข่มขืนนั่นเอง หญิงสาวสวมกระโปรงสีดำเสื้อสีขาวของเธอถูกปลดกระดุมออกทุกเม็ดทำให้สาบเสื้อแยกออกจากกันตลอดแนวเผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มขาวผ่องโผล่ออกมาพลอมแพลมอย่างล่อตาล่อใจกางเกงในของเธอกรอมอยู่ที่ข้อเท้า... นี่ถ้าน้องแนนยังอยู่คงจะต้องตกใจขนาดหนักเพราะขณะที่เธอกำลังคุยอยู่กับอาจารย์ชาตรีนั้นธัญรดากำลังใช้ปากช่วยสำเร็จความใคร่ให้เขาอยู่ที่ใต้โต๊ะชาตรีมองหน้าสวยๆที่ผัดแป้งจนขาวนวลของอาจารย์ธัญรดาอย่างชื่นชมช่างเป็นผู้หญิงที่สวยจริงๆ ผิวพรรณดีอย่างบอกไม่ถูกไม่น่าเชื่อเลยว่าเธอจะยอมเขาถึงขนาดนี้ ...ก่อนหน้าเธอยังเป็นผู้หญิงที่ไว้ตัวและดูจะสูงจนเกินเอื้อมสำหรับหนุ่มๆใครจะเชื่อว่าตอนนี้อาจารย์คนสวยจะมายืนโชว์วับๆแวมๆอยู่ตรงหน้าแถมทำทุกอย่างตามที่เขาสั่งอีกด้วย โอ...มันเหมือนกับฝันไปจริงๆ"ไปนั่งบนโต๊ะ.ซิอาจารย์”เขาสั่ง ธัญรดาลุกไปนั่งอยู่ที่โต๊ะอาจารย์หนุ่มลุกขึ้นไปนั่งเคียงข้างเธอ มือของเขาโอบกอดเกาะกุมอยู่ที่ไหล่กลมมนของอาจารย์สาว ธัญรดาขยับตัวเล็กน้อยแต่ไม่กล้าขัดขืนอย่างจริงจัง ปล่อยให้เขาลูบคลำเนื้อตัวไปมาอย่างย่ามใจอาจารย์ชาตรีก้มหน้า ลงไปดูดดื่มความหอมหวานจากปากของเธอลิ้นกวาดเข้าไปในริมฝีปากบางสวย มือข้างที่โอบกอดอยู่รัดร่างของเธอให้แนบชิดเข้ามาอาจารย์สาวตัวอ่อนระทวยไปในทันทีเมื่อเขาเริ่มใช้มือข้างหนึ่งขยำทรวงอกที่อวบอิ่มของเธอ“อืมมมม... นมอาจารย์ใหญ่เต็มไม้เต็มมือดีเหลือเกิน..แข็งเป็นไตเลย”ธัญรดาหน้าแดงซ่านเมื่อได้ยินคำพูดหยาบคายของเขาอาจารย์หนุ่มยังคงพึมพำ พลางคลึงเคล้นอกอวบๆไปมา แต่มันคงไม่สะใจพอดังนั้นเขาเลยจับอาจารย์สาวให้เอนหลังพิงไปที่อกของเขาแล้วสอดมือทั้งสองข้างเข้ามาขยำขยี้ก้อนเนื้ออ่อนหยุ่นทั้งสองข้างของเธออย่างเมามัน และหนักหน่วงมือเขาบีบบี้คลีงเคล้นไปมา แล้วก็กระชากเสื้อออกจนเต้านมขาวอวบอึ๋มที้งสองก้อนของเธอออกมาเด้งดึ๋งยั่วตาอยู่ข้างนอก อาจารย์ชาตรีหนุ่มนัยน์ตาวาวโรจน์ ร้องครางออกมาอย่างพอใจมือทั้งคู่ขยำขยี้ก้อนเนื้อแท้ๆของเธออย่างมันส์มือ “มันส์จริงๆเลยอูยยยย”เขาพึมพำชมเชย ปากก็บดขยี้ไปตามใบหน้าและพวงแก้มขาวใสเสียงพึมพำเสียงครางประกอบกับการปรนเปรอของเขาทำให้หัวใจของอาจารย์สาวเริ่มปั่นป่วนพิกลเธอแหงนหน้ารับการระดมจูบ ขาเรียวสวยทั้งสองข้างขยับหนีบเสียดสีไปมาจนกระโปรงเลิกขึ้นไปเห็นต้นขาอ่อนผ่องละลานตาอาจารย์หนุ่มทรุดตัวลงก้มหน้าโล้มลิ้นไปที่หัวนมของเธอเม็ดเล็กสีชมพูนั้นแข็งตัวชูชันขึ้นสู้ขณะที่โดนลิ้นของเขาตวัดไปมาเขาดูดเม้มมันอย่างเอร็ดอร่อยมืออีกข้างก็ขยำขยี้ทรวงอกข้างที่ว่างอยู่คลึงเคล้นไปมาไม่ยอมหยุดทั้งเต้าซ้ายเต้าขวาโดนขยำจนแทบจะแหลกเละไปกับมือของเขา“อูยยยย...”อาจารย์สาวร้องครางเริ่มบิดตัวดิ้นไปมาเขาลุกขึ้นยืนแล้วดึงเธอให้ลุกขึ้นตาม มือของเขาลดลงไปใต้กระโปรง ลูบคลำที่ก้นอวบงามกลมกลึงของเธอแล้วบีบขยำไปมาอาจารย์สาวขาสั่นระริกแทบจะทรงตัวไว้ไม่อยู่จนต้องยื่นมือไปยึดขอบโต๊ะเพื่อยันตัวไว้เขาอ้อมไปนั่งด้านหลัง จับเธอโก้งโค้งแล้วเลิกกระโปรงขึ้นไปกองอยู่ที่เอวมือแหวกแก้มก้นที่เปล่าเปลือยเกลี้ยงเกลาทั้งสองข้างของเธอออกหม้อใบกะทัดรัดทะเล็ดออกมาใต้ก้นกลมอวบวับๆแวมๆเป็นเนื้อนูนโหนกอาจารย์หนุ่มยืนเป้าแข็งตุงจนแทบระเบิดกับภาพที่เห็น เขาเริ่มทำการสำรวจร่องหลืบลึกลับของธัญรดาต่อไปอย่างหื่นกระหาย...เริ่มด้วยนิ้ว.... ก่อนจะฝังหน้าลงโลมลิ้นไปที่รูน้อยๆนั้นพร้อมกับดูดเลียอย่างไม่รังเกียจ“อุ๊ยย...อาจารย์อย่าค่ะ...อย่า” ธัญรดาร้องอุทธรณ์ หน้าแดงซ่านด้วยความอายแต่เขาหาสนใจไม่ ลิ้นนั้นตวัดไปมาอย่างชำนิชำนาญอาจารย์สาวสะดุ้งเกร็งด้วยความเสียวเธอถึงกับตะปบมือไปจิกหนังศีรษะเขาจนจมูกจมลงไปที่ร่องก้นจนหายใจแทบไม่ออกเขาดูดเลียจนพอใจแล้วจึงจับเธอหันกลับมา"ถลกกระโปรงขึ้นซิอาจารย์ผมอยากจะดูหีคุณ" เขาตั้งใจจะพูดหยาบๆกับเธอมันช่างสะใจยิ่งนักที่ได้พูดอย่างนี้กับอาจารย์สาวคนสวยอย่างธัญรดาเขาชอบที่จะพูดย่ำยีเธอ เขาชอบที่จะเห็นท่าทางอับอายของเธอมันช่างกระตุ้นอารมณ์หื่นๆของเขาได้อย่างประหลาดเลือดสูบฉีดขึ้นไปทั่วใบหน้าจนหน้าขาวๆนั้นแดงระเรื่อ มือน้อยๆของเธอค่อยๆเลิกกระโปรงขึ้นสูงอาจารย์หนุ่มตาลุกวาวกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ถึงจะเคยเห็นมาแล้วครั้งหนึ่งแต่มันก็ยังสร้างความตื่นเต้นให้เขาอย่างสุดขีดเหมือนเดิมเขาอยากจะจ้องมองมันอย่างนี้ มองทั้งวันได้อย่างไม่รู้เบื่อมันช่างสวยงามและเย้ายวนเสียเหลือเกิน...


 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ