บทประพันธ์ในเงา บทที่ 14 สวนน้ำ

บทประพันธ์ในเงา บทที่ 14 สวนน้ำ

  • 0 ตอบ
  • 6047 อ่าน
*

ออฟไลน์ lustlow

  • Tiny Member
  • *
  • 10
  • 320
  • ลพบุรี
    • ดูรายละเอียด
บทประพันธ์ในเงา บทที่ 14 สวนน้ำ
« เมื่อ: พฤษภาคม 16, 2016, 04:11:52 PM »
ขอโทษที่หายไปนานนะครับ ยังกลับมาลงให้ได้อ่านกันอยู่นะ หวังว่าคงยังไม่ลืมกันนะครับ ><


[align=center]บทที่ 14 สวนน้ำ
[/align]    เช้าวันถัดมาจากความสนุกสนานกับแต้วเมื่อวาน ผมตื่นมาด้วยความงัวเงียล้างหน้าแปรงฟัน วันนี้เป็นอีกวันที่ผมว่างจากอีเว้น พลันอาบน้ำไปก็คิดหาแรงบันดาลใจใหม่ ๆ อีก เราควรจะไปที่ ๆ คนเยอะ ๆ พวกสาว ๆ จะได้ไม่มาเจอง่าย ๆ อย่าง...สวนน้ำ แน่นอน สวนน้ำ คงไม่มีดาราคนไหนอยากไปเท่าไหร่หรอก ก็พวกเธอต้องรักษาภาพด้วยแหละ ผมเตรียมของและขับรถไปสวนน้ำที่ใกล้ที่สุด
    ผมใช้ชีวิตครึ่งวันไปกับสไลเดอร์ การดำผุดดำว่าย มันช่างเป็นวันพักผ่อนที่หรรษาจริง ๆ มันคลายความล้าและความเครียดที่สมองได้รับตอนคิดงานได้ชงัดนัก นี่เริ่มเย็นแล้ว คนเริ่มทยอยกลับ บางตาลงอย่างเห็นได้ชัด ผมยังไม่ค่อยอยากกลับเท่าไหร่ อยากอยู่ในบรรยากาศเย็นชื้นนี่อีกซักพัก สมองช่างปลอดโปร่ง
    ผมกวาดตามองไปทั่ว เพื่อเก็บบรรยากาศก่อนกลับ พลันไปสะดุดตากับสาวหุ่นดีคนนึง นั่งอยู่ที่โต๊ะริมสระ อา...เธอช่างคุ้นตา ผมเคยเห็นเธอ นั่น...แพรวา เพื่อนน้องฟรังที่เจอกันเมื่อตอนไปปั้มนี่นา เธออยู่ในชุดว่ายน้ำ เผยแผ่นหลังนวล ไปทักเธอซักหน่อยดีกว่า
[align=center]
[/align]"สวัสดีครับ" ผมเอ่ยทักเธอจากทางด้านหลัง
"อ๊ะ" เธอสะดุ้งเล็กน้อยแล้วหันหน้ามาตามเสียงผม "สวัสดีค่ะ....พี่..พี่นักเขียน" ดูเหมือนเธอตกใจเล็กน้อย ที่เจอผมที่นี่
"ครับ...พี่เอง" ผมยิ้มบาง ๆ ให้เธอเป็นการทักทาย
"อ๋า...ดีจังที่เจอที่นี่...มาคนเดียวเหรอคะ?" เธอยิ้มจนตาหยี
"ครับ แล้วแพรล่ะ?" ผมพยักหน้าเชิงถามกับเธอ
"หนูมากับเพื่อนค่ะ...หนูขอมานั่งพัก อีกเดี๋ยวหายเหนื่อยก็จะไปหาเพื่อนแล้วล่ะ" เธอเอี้ยวตัวมาหาผมเล็กน้อย ตาของผมดันโพกัสลงไปต่ำกว่าหน้าเธอซะงั้น แหม....มีพอตัวเหมือนนะเนี่ย ก่อนหน้าเห็นไม่ชัดเท่านี้
"ครับผม เล่นให้สนุกนะ ไว้เจอกัน" ผมยิ้มกว้างให้กับเธอแล้วถอยออกมา
"ค่ะ...ไว้เจอกันค่ะ" เธอก็ยิ้มกว้างเช่นกันแล้วก็หันไปหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม
    [post]ผมเดินออกมาจากตรงนั้นแล้วก็คิดว่า ควรจะเล่นทิ้งทวนอีกซักสองสามรอบ ผมเดินไปเล่นสไลเดอร์อันยักษ์นั่นอีกหน ฟ้าเริ่มมืดแล้ว ผมว่าผมควรกลับได้แล้วล่ะ ผมคงต้องไปล้างตัวก่อน ที่นี่จัดห้องน้ำเป็นสัดส่วนแยกออกจากส่วนเครื่องเล่นค่อนข้างไกลพอสมควรอาจจะเพราะเรื่องความสะอาดของน้ำด้วย ผมเดินตรงไปที่ห้องน้ำ ขณะผมเดินผ่านห้องน้ำคนพิการ ประตูบานสไลด์ถูกเปิดออกแล้วมีมือเล็ก ๆ คว้าแขนผมแล้วดึงเข้าไป ผมเซแท่ด ๆ เข้าไปด้วยความงุนงง ทันทีที่ผมตั้งหลักได้ ผมเห็นว่าเป็นแพรวา แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยอะไร ริมฝีปากบางนั้นก็กดเข้ามาที่ริมฝีปากผม ลิ้นของเธอแหย่พรวดเข้ามาในปาก ผมพยายามดึงตัวเองออกจากเธอ
"น้องแพร...ทำอะไรเนี่ย?" ผมหอบหายใจแรง
"พี่คะ...ฟรังเล่าให้หนูฟัง...พี่เก่งเรื่องแบบนี้และ....หนูอยากพิสูจน์" เธอยิ้มสดใสให้ผม หัวใจผมเต้นแรงแทบระเบิด และเริ่มรู้สึกตึงที่เป้ากางเกงแล้ว มันจะตื่นง่ายไปมั๊ย?
"แต่ว่า" ผมละล่ำละลัก "นี่มันสวนน้ำนะ" ผมสูดหายใจเข้าปอด
"ไม่ต้องกังวลค่ะ...ไม่มีใครได้ยินหรอก...ไม่มีใครอยู่ใกล้ ๆ นี่" เธอลดเสียงลงจนเกือบจะเป็นเสียงกระซิบในน้ำเสียงมีความซุกซนซ่อนอยู่ ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่แล้วยืนนิ่งระหว่างที่เธอเดินเข้ามาใกล้
    แพรวา เดินเข้ามาใกล้ผมหายเพียงเอื้อม เธอมองจ้องที่ใบหน้าแล้วยิ้มมุมปาก จากนั้นก็คุกเข่าลงไป และรูดกางเกงว่ายน้ำขาสั้นของผมลง จากนั้นก็เริ่มเลียดุ้นของผม เจ้าหนูผมตื่นเต็มที่ทันที มันผงาดหัวหงึก ๆ แพรเลียไปรอบ ๆ ลำเอ็น และโคนของมัน จากนั้นเธอก็อมมันเข้าไปในปากเล็ก ๆ ของเธอ เธอผงกหัวหงึก ๆ อย่างเป็นจังหวะในขณะที่มือสองข้างก็ค่อย ๆ ถอดชุดว่ายน้ำของตัวเองออก แรงดูดของเธอมหาศาลทีเดียว ผมเผลอโยกสะโพกตามแรงดูดของเธอ ผมไม่ไหวอีกต่อไป ผมก้มตัวไปประคองไหล่ของเธอให้ยืนขึ้น ผมซุกไซร้ซอกคอ ร่องนมเกินวัยของเธอ ขาของเธอแนบชิดกัน ผมสอดควยเข้าไปหว่างขานั่นแล้วรูดมันช้า ๆ ถูกับร่องหีของเธอ เธอหายใจแรงรดหน้าอกของผม
"พี่คะ...เย็ดเถอะค่ะ...เย็ดหนูเหมือนกับฟรัง" น้องแพรดูจะไม่ไหวแล้ว ผมย่อตัวลงเพื่อให้ได้มุมเสย แล้วค่อย ๆ ดันมันเข้าไปในโพลงหีอบอุ่นของเด็กสาว เธอเขย่งตัวหนีจนสุดปลายเท้า ลำควยถูกส่งเข้าไปจนมิด สภาพตอนนี้เหมือนเธอถูกยกขึ้นด้วยลำเอ็นของผม
[align=center]
[/align]"อ่า...พี่คะ...ลึกจังเลย" เธอยิ้มอย่างเหนื่อยหอบ
"แพร....ของแพรแน่นมากเลย" ผมรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ มันคับแน่นมาก อาจเพราะท่าของเราตอนนี้ด้วย
    ผมค่อย ๆ ขยับเข้าออก ความแน่นนั่นมันไม่หายไป เธอใช้มือสองข้างจิกไหล่ของผม จนผมรู้สึกเจ็บ ผมเย็ดแพรวาในท่ายืน แพรเริ่มคราง เสียงครางแหบพร่าอย่างน่าหลงไหล
"อ่า...พี่คะ...เร็วขึ้น....เร็วขึ้นอีก" เธอร้องขอ ผมได้ยินคำขอจากสาวน่ารักแบบนี้ มีหรือที่จะนิ่งเฉยกับคำขอนั่น ผมขยับเอวเร็วขึ้น ท่านี้มันสอดได้ไม่สุดลำแต่ก็มีผิวสัมผัสที่แตกต่าง  น้ำรักของแพร กระฉอกลงพื้นตามแรงเย่อ ผมใช้มือสองข้างยื้อแก้มก้นกดเข้ามาเพื่อให้แนบแน่นขึ้น น้องแพรสั่นกระตุก อ้าปากเงยหน้าขึ้น มีเสียงครางเบา ๆ ออกมา ผมตัดสินใจว่าจะเปลี่ยนท่า เพื่อให้เธอได้ลิ้มรสชาตเต็มที่
    ผมค่อย ๆ พาเธอไปที่ชักโครกและปิดฝาลง ผมหมุนตัวลงนั่งและจัดท่าให้เธอคร่อมอย่างถนัด จากนั้นเธอก็เริ่มควบผม ผมรู้สึกว่ามีความสุขอย่างที่สุด เอวของเธอพริ้วไหว หน้าท้องเฟิร์ม นมกลมได้รูป สัดส่วนของนักกีฬาอันยอดเยี่ยม ผมใช้มือทั้งสองขยำหน้าอกเธอย่างเมามัน
 "พี่คะ..ไม่ไหวแล้ว" เธอร้องออกมา "จะแตกแล้ว" เธอเริ่มเกร็งตัว
"พี่ก็ใกล้แล้ว" ผมขยับเอวช่วยเธอ เธอขย่มตัวเต็มสูบ จนได้ยินเสียงของเหลวแตกตัวตอนเรากระแทกกัน จากนั้นเธอก็เกร็งกระตุกอย่างรุนแรง แทบจะรุนแรงที่สุดที่ผมเคยเห็น แรงบีบในโพลงหีก็มหาศาลจนรีดน้ำเงี่ยนของผมให้พุ่งเข้าไปในมดลูกของเธออย่างรุนแรงเช่นกัน จากนั้นพักนึงเธอก็ซบตัวลงกับแผงอกของผม
"ดูเหมือนฟรังจะพูดถูก...พี่เย็ดโคตรมัน" ผมกระซิบข้างหูผม
"น้องแพร...พี่แค่สงสัยนะ...น้องแพรกับฟรัง....." ผมจงใจเว้นช่วงให้เธอตอบ ก่อนหน้านี้ผมได้ยินข่าวลือในเน็ตมาว่าเธอทั้งสองคนเป็น....คู่จิ้น
"ค่ะ....ฟรังกับหนูเรามักจะซั่มกัน....บางที....ครั้งหน้าเราอาจจะให้พี่ร่วมด้วยนะ" เธอกระเซ้าผมได้อย่างน่ารัก
"พี่คงต้องเตรียมตัวซะแล้ว" ผมพูดกลั้วเสียงหัวเราะ
"เอาล่ะ" เธอค่อย ๆ ลุกขึ้น น้ำเงี่ยนยืดเป็นสายจากควยผมไปยังปากหีของเธอ "หนูคงต้องไปแล้ว เพื่อนหนูคงรอแล้วล่ะ" เธอเดินไปสวมชุดว่ายน้ำและค่อย ๆ ออกไปอย่างระวัง ผมรอครู่นึงแล้วสวมกางเกงว่ายน้ำตามออกไป

สรุปวันพักวันนี้.....ไม่ได้พัก....อีกแล้ว[/post]

-----โปรดติดตามตอนต่อไป------

……………………………..
ติดตามตอนเก่าๆ by Lustlow Zuse หรือ คุณ lustlow...
Exclusive Fanmeet
Ep1.งานฉลองในเงามืด
Ep2. เสียงประสานอันรื่นรมณ์
 บทเพลงอนธกาล
เพลงที่ 1งานใหม่
เพลงที่ 2สมาชิก
เพลงที่ 3ข้อตกลง
เพลงที่ 4ประสบการณ์
เพลงที่ 5ไอติม วิปครีม และสตรอเบอรี่
 เรื่องเสียวดารา การตอบแทน

......

ประพันธ์ในเงา
 ตอนที่ 1
บทเสริม ตอนที่ 1.1
ตอนที่ 2  + บทเสริม ตอนที่ 2.1
ตอนที่ 3  
ตอนที่ 4  
ตอนที่ 5  
ตอนที่ 6  
ตอนที่ 7
ตอนที่ 8  
ตอนที่ 9  
ตอนที่ 10
ตอนที่ 11
ตอนที่ 12
บทที่ 13 ความบังเอิญ

………………….




 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ