ความรัก การรอคอย อนาคต

ความรัก การรอคอย อนาคต

  • 0 ตอบ
  • 1422 อ่าน
*

ออฟไลน์ navic123

  • Full Member
  • **
  • 91
  • 735
  • ฝั่นธน
    • ดูรายละเอียด
ความรัก การรอคอย อนาคต
« เมื่อ: มกราคม 25, 2010, 10:24:17 AM »
เรื่องราวต่อไปนี้ ผมก็แค่อยากจะระบายมันออกมาก ก็เท่านั้นเอง อาจยาวไปสักหน่อย แต่อยากให้อ่านให้จบ T^T

ผมเล่นเกม xshot แล้ววันนึงก็ได้รู้จักกับ เอ๊ะ (แอบยิง) ตอนแรก ผมคิดว่าเค้าเป็นหญิง เราเลย คุยๆ กันไป ตามภาษาผู้ชายก็ หม้อไปเล่นๆ แต่ไม่ได้คิดไร
แล้วมีวันนึง พี่เอ๊ะ ที่ชื่อว่า อ้อ ก็มาเล่นแทน แล้ว อ้อ ก็จีบผม แล้ว ผมก็ เลยหม้อกลับ แล้วกก็คุยๆ กับไป ก็มารู้ตอนหลังว่า เอ๊ะ เป็น ผู้ ช เราสะ ฮากันท้องแข็ง^^
ผมกับอ้อ ก็ เลยคุยๆ  กันได้สัก สัปดาห์กว่าๆ จนมาถึงวันเกิดเหตุ เช้าวันนั้น เรก็ยังคุยกันอยู่ดีดี เค้าไปงานกีฬาสีของน้อง ผมเองก็ไปเรียน เลยไม่ได้คุยไรกันมาก
พอประมาณเที่ยงเค้าก็โทรมา บอกว่าเค้าโดนจับ เพราะมียาในครอบครอง !! ผมตกใจมาก เพราะไม่รู้ว่าเค้า เล่นยา แล้วเค้าก็ ร้องไหร้ แล้วก็ ขอโทดผม~ ผมก็ปลอบเค้า พูดให้กำลังใจไป (ผมยอมรับว่าในตอนนั้น ผมกะจะเลิกคุยไป ) ผมก็ปลอบจนเค้าหยุดร้องแล้วเค้าก็ บอกว่า รอเค้าได้ไหม ติดประมาน 45 วัน ก็ ออกแล้ว ผมก็เออ ออ ไปเพราะกลัวเค้าคิดมาก แล้วเค้าจะร้องไหร้อีก (ผมไม่ชอบเห็น หรือให้ผู้หญิงร้องไหร้อะ - -) แล้วเค้าขอให้ผม เขียน จม.ไปหา ผมก็ตกลง อยู่ดีดีเค้าก็ร้องไหร้อีก !! แล้วผมก็บอกว่า เหดียวจะไปเยี่ยมนะ สัญญาไวเลย ~ เค้าก็หยุดร้องแล้วน้ำเสียงก็ ดีขึ้น เราก็คุยๆกันไป จน ตำรวจไม่ให้คุย  - -" มารพจน

ผมก็ ติดต่อกับ เอ๊ะ น้องเค้า แล้วก็ ก็รู้จักกับแอมซึ้งเป็น เพื่อน อ้อ (น้องสะใภ้) แอม ได้แต่งกับ เอ้ น้องคนโต อ้อ เอ๊ะ น้องคนที่ 2 อั๋น คนเล็ก - -

ผมก็เลยติดต่อกับแอม ขอที่อยู่ อ้อ มาได้ ผมก็เริ่มเขียน จม. ไปหาอ้อ (ครั้งแรกในชีวิตที่ผม เขียนจม.ไปหาผู้หญิง)
ตอนแรกก็ไม่คิดอะไร จน ผมไปเล่าเรื่องนี้ให้ เพื่อนที่ มหาลัยฟังแล้ว แล้วผมมารู้จากปากเพื่อนว่า ตอนโดนจับ เค้าสามารถโทรหาได้คนเดียว ก่อนเข้า คุก
เค้ากลับเลือกโทรมาหาผม แล้วบอกให้ผมรอ แต่ที่จะโทรไปหาพ่อแม่ ให้มาประกันตัว T^T เท่านั้นแหละ ซึ้งครับพี่น้อง จากตอนแรก ที่ผมไม่คิดอะไรกับเค้า
ไม่เคยรอ จม. จากเค้าว่าเค้าจะตอบกลับมาไหม กลายเป็นว่าผมเฝ้ารอ จม.เค้าอย่าใจจดใจจ่อ แล้ว เค้าก็ตอบกลับมา ครั้งแรกที่เห็นจม. ดีใจโคตรๆ น้ำตาไหลพราก
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าจะดีใจไรนักหนา น้ำตาจะไหล่ทำไม แล้วก็ มาเปิดซองอ่าน จม. ซึ้ง ครับ ประโยคแรก น้ำตาไหลไม่หยุดเลย
"ดีใจจัง เค้าคิดว่า เกะจะไม่เขียน จม.มาหาสะแล้ว เกะเป็นไงมั้งสบายดีไหม ข้างในเวลาผ่านไปนานมาก อากาศก็หนาว " และอีกมากมาย  จบด้วย " จม.เขียนได้แค่วันเสาร์วันเดียว และเขียนไปหาได้แค่คนๆ เดียวนะ แล้วก็เขียนได้แค่ 16 บรรทัดเอง  "
เค้าเลือกที่จะเขียนมาหาผม แทนที่จะเขียนไปหาพ่อแม่ T^T จะซึ้งไปไหนเนี้ย T0T

ผมพึ่งเข้าใจว่า เฮ้ย!? การที่เราได้เขียน จม. ไปหาใครสัดคนที่ไม่สามารถ โทรหาได้ คุยได้ หรือไปหาได้นั้น มันรู้สึกดีขนาดไหน ตัวอักษรที่กรั่นออกมาจากความรู้สึก กลอง ท้าย จม. มัน ซึ้งขนาดไหน และ การที่เราได้รู้ว่า จม. ของเรานั้น ไปถึงมือคนๆ นั้นแล้วเค้าดีใจที่ได้อ่านมัน แล้วเค้าก็ตอบกลับมา แล้วเราก็เฝ้ารอคอยจนได้อ่าน มันดีมากๆ ครับ ดีกว่าการที่ ได้คุญโทรศัพเป็นชม. ดีกว่าการได้ไปดูหนัง กินข้าว แล้วก็ทำไรอีกมากมายกันทั้งวัน ~

หลังจากนั้น ผมก็ คอยเขียน จม. ไปหาเค้าบ่อยๆ ขึ้นๆ จนเขียนไป ทุกวัน(ตอนนั้น ว่างมาก + ในหัวมีแต่ความคิดถึง) แล้วเราก็ ตกลงเป็นแฟนกัน ผ่านการดาษสีขาว
ผ่านไป 45 วัน ตามกำหนด เค้าก้ขึ้นศาล แล้วศาลให้อยู่ต่อ ตอนที่ได้ข่าวจาก แอม ผมตกใจมาก อึ้งไปเลย แอมบอกว่ารอ อ่าน จม. อ้อแล้วกัน

พอได้รับ จม. เค้าก็บอกว่า เค้าโดนคดี ครอบครองยาเสพติด เลยต้องติดต่อ และไม่รู้ว่าจะออกได้เมื่อไหร่ (ตอนแรกคิดว่าบำบัด - -.) ตัวรอได้ไหม
เค้ากลัวจัง กลัวไปหมด กลัว~... จบด้วย อากาศตอนเช้าหนาวนะ ใส่เสื้อแขนยาวไป เรียนด้วยละ เป็นห่วง ฝันดีจ๊ะ ^ ^

ทุกฉบับที่ได้รับ  ทุกครั้งที่ได้อ่าน น้ำตาไหลเอง ตลอดเลย ฝุ่นที่บ้าน มันเยอะมั้ง T0T

หลังจากที่เค้าติดไปได้ 2 เดือน ผมก็ไปเยี่ยม แต่ก็แห้วครับ เพราะ เค้าไปขึ้นศาล กลับบ่ายๆ แต่ก็เยี่ยม รอบบ่ายทัน ผมก็รอๆไป พอถึงคิด ไม่ได้เยี่ยมอีกเพราะแม่เค้ามาเยี่ยมไปเมื่อเช้า T T (เยี่ยมได้แค่ วัน พฤ และ รอบเดียว )ผมเลยอด กลับบ้านอย่าหน้าหงอย เลย

ผมกับเค้าก็ ติดต่อกันทาง จม มาได้ 3เดือนกว่าละ บางทีก็ เขียน จม. ไปหาแม่เค้ามั้ง ผมมั้ง สลับๆ กันไป ผมก็เขียนไปหาเค้า สัปดาห์ละ 2-4 ฉบับ บอกเล่าเรื่องราวต่างๆ ที่ผมได้ทำ ที่ผมได้เจอ บอกผ่านความรู้สึก ว่าคิดถึง และรักเค้ามากขึ้นทุกวัน เขียน กลอน ตอบ ไปบ้าง วาดรูป ไปบ้าง เขียนเพลง ที่มันตรงกับความรู้สึกไปบ้าง
ก็หวังว่าเค้าจะดีใจ และ มีกำลังใจมากขึ้น ผมก็ได้บอกเค้าไปทุกฉบับว่า จะรอ ไม่ต้องห่วง ถึงแม่จะนานแค่ไหน ยังคิดถึงและ เฝ้ารออยู่เสมอ หลับให้สบายและ อย่าคิดมาก สักวันนึงเราจะเจอกัน

และผมก็รอตลอดมา จะ 4 เดือนละ และจะรอต่อไป

(ลูกผู้ชายพูดแล้วไม่คืนคำ)



เพื่อนๆ ละครับ เคยเขียน จม. ไปหาคนที่คุณรักมั้งหรือยัง คนที่ห่างเหินไปนาน ถ้าไม่เคยลองเขียนดูนะครับ แล้วคุณจะรู้ว่า ข้อความที่กลั่นมากจาก ความรู้สึก ผ่าน กระดาษแผ่นบาง มันมีความหมายมากเท่าได

ประธานสมาคมคนรักครอบครัว

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ