ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 12 (copy) (เมื่อผมมีความสุข ภาค 2 )

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 12 (copy) (เมื่อผมมีความสุข ภาค 2 )

  • 0 ตอบ
  • 5953 อ่าน
*

ออฟไลน์ ~De[@]tH_[N]oTe~

  • Junior Member
  • ***
  • 393
  • 611
  • ลอยไปตามสายลม
    • ดูรายละเอียด
เจ้าของบทประพันธ์ Adslman เครดิต anot

ตอนที่ 12 …เด็กคนนี้คล้ายใครหนอ?…

…จากวันนั้นถึงวันนี้…ผมคิดไตร่ตรองหลายต่อหลายเที่ยว…กี่ครั้งๆมันก็ได้ข้อ สรุปตรงกันคือ…
(ไม่อยากนับเธอเข้าไปรวมอยู่ในกลุ่มคนต้องระมัดระวังด้วย…แม่สาวหยาดฝน…แต่ ในฐานะคนใกล้ชิดพี่แคทมากยิ่งกว่าใคร…ฉันมองข้ามเธอไม่ได้!!)
“…บ่นพึมพำอะไรคนเดียว?…ไปกินข้าวกันเหอะ…”
“ไม่มีอะไรสำคัญ…ก็แค่คิดเรื่องสัพเพเหระว่ะ”
…พี่แคทนะพี่แคท…รู้มั้ยว่ากว่าผมจะง้อให้สาหายงอนเล่นเอาเหงื่อตก…ต้อง อธิบายแทบตายว่าไม่ได้ไปทำอะไรนอกจากดื่มของมึนเมากับเพื่อนๆ…(ไม่รู้ว่าจะ ปิดได้นานแค่ไหนกับการทําตัวเสเพลเรื่องผู้หญิง)…ถึงกระนั้นผมก็โดนสวดอยู่ ดีเรื่องการดื่มเหล้าเบียร์เนี่ยว่าขอให้มันเพลาๆสักหน่อย…ถูกว่าทั้งขึ้น ทั้งล่องไม่ต้องมัวโทษใครเพราะริอ่านจะเป็นหนุ่มมากรักแต่ไม่รู้จักทําอะไร ให้เด็ดขาดในทีแรกมันจึงเกิดปัญหาคาราคาซังแบบนี้…ยังไงซะส่วนดีก็มีหลง เหลืออยู่คือหลังจากวันหยุด 3 วันสาดูจะรู้สึกผ่อนคลายสบายใจมากขึ้น…ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะร่วมเดินทาง กับ 2 พี่น้องซึ่งกลับบ้านเยี่ยมพ่อแม่และพากันเที่ยวเปิดหูเปิดตาที่จว.ลำปาง…ผม ยังฝากความคิดถึงคุณอาทั้ง 2 ด้วยความเคารพรักเสมอ…
“…อ๋า!!…เจอตัวบอลแล้ว…”
…อึ๋ย!!…เมื่อใดที่เสียงเพี้ยนๆเอ๋อๆอันเป็นเอกลักษณ์ของยัยหนูแสบเจ้าเก่า ดังขึ้นก็พาลให้ขนตามเนื้อตัวลุกชัน…แขนและขาหยุดชะงักกึกอย่างไม่ต้องมีใคร ช่วยออกคำสั่ง…อยู่ๆ…ก็มีวงแขนเข้าโอบรัดคอจนแทบเซถลาล้มแต่ยังยั้งตัวอยู่ ได้…
“อุ๊ก!!!…”
…สาวแสบวิ่งเข้ามากระโดดขี่หลังกอดรัดคอผมซะแน่นเชียว…กระโปรงกระเปิงไม่ สนใจหรือไง?…ลองลมพัดมาสักวูบ…ลิงน้อยของเธอได้มีสิทธิ์โผล่แพลมออกมาข้าง นอกแน่…บรรดาเพื่อนๆผมคง
รู้สึกอิจฉาตาร้อนอยู่ไม่น้อยแต่เวลานี้ไม่มีอารมณ์จะโอ้อวดอะไรพวกมันทั้ง นั้น…ซ้ำร้ายหน้าอกหยุ่นๆนิ่มๆของฝนยังเบียดชิดแผ่นหลังชวนให้หัวใจวาบหวาม เล่นอีกด้วย…ขืนพี่แคทจอมหวงน้องสาวยิ่งกว่าใครๆมาเห็นในสภาพนี้เข้า… บรื๋อ~~…แค่คิดก็สยอง…ผมเอ็ดดุสาวน้อยซึ่งยังขี่หลังแขนโอบรัดคอแน่นไม่ยอม ปล่อย…หัวเราะคิกๆใส่ข้างหูอีกด้วย…สุขซะจริงนะเธอ…บ่นถึงก็โผล่มาทันที…
“…เฮ้ย!!…หนัก…ลงไป!…”
“…ฮ่าๆๆ!!…อย่าหวัง…เรื่องอะไรจะยอมปล่อยเล่า??…นี่ๆ...ฝนรอบอลนานแล้วไปกิน ข้าวกลางวันกัน…”
“…น้องฝนครับ…พวกพี่ๆไปด้วยนะ…”
…ไอ้เชน…ไอ้ติ…ไอ้เคย์…พวกเพื่อนมีเขาบนหัวยาวเฟื้อย(โคแก่)รีบคร่ำครวญออด อ้อนใหญ่เลย
มรึง~~…แม้สาวเขี้ยวยิงฟันแลบลิ้นใส่พวกมันก็เอาแต่ยิ้มระรื่น…
“แบร่!!…ไม่ๆๆ…ฝนจะไปกับบอล…กินข้าวกันแค่ 2 คน…อุ๊ย!!…”
…ฝนลงจากหลังผมจนได้…ตัวหนักเหมือนกันแฮะนี่กี่กิโลกันวะ?…อู้ย~~…รัดซะคอ แทบเคล็ด…แรงเยอะเหมือนกันนะนี่…แต่กลิ่นกายหอมจัง…ใช้แป้งของสานี่นาผมจำ ได้…
(ปากแดงๆจะไว้ใจได้กา…)
“…ฟิ้ว~~…พี่แคท…”
…หวึย?…ใช้ริงโทนเพลงคนอยู่ภาคเดียวกันซะด้วย?…แต่ว่าพี่แคท…ช่วงนี้พอได้ ยินชื่อนี้ทีไรใจคอไม่สู้ดีเลย…ความเชื่อในใจมากกว่าครึ่งบ่งบอกว่าหญิงสาว วัย 21 ผู้นี้อยู่ฝั่งตรงข้ามกับผม…
“…คะขา~~ค่า~~…โอ้!!…กินข้าวกับพี่หรอจ๊า??…ตอนนี้รออยู่หน้าวิลัย…”
…ฝนเหล่ดูผมขณะคุยโทรศัพท์กับพี่สาว…นี่หล่อนคงไม่ได้?…
“อ๊ะ!!…ไม่ต้องๆ…พี่ไม่ต้องมารับหรอกจ้า…หนูจะไปกับบอล…”
…นั่นปะไร!!…ให้ฉันไปกับเธอ…ได้เจอหน้าพี่แคทตีหน้าเครียดใส่น่ะสิ…ไม่เอา ด้วยนะเว้ย!!…ฝนคุยจบยืนแบมือทําหน้ายิ้มเผล่…ใครบอกสักคำหรือยังว่าจะไปกับ หล่อน?…
“…ถ้าเป็นอย่างนี้ก็ช่วยไม่ได้…พี่แคทรออยู่หน้าวิลัย…มื้อนี้เรากินข้าวกับ พี่นะบอล…”
“…ทำไมฉันต้องไปเล่า??…”
“เอ้าๆ!!...เร็วๆๆ…ทำอาไรให้ว่องหน่อย…”
“บ๊ะ!!…นี่เธอฟังคนอื่นเขาพูดบ้าง…”
“พวกพี่ๆไปด้วยได้มั้ยครับ?…”
“ฮุ!!…ไม่มีใครเอาโซ่ล่ามพวกพี่ไว้สักกานิด…บอล~~…เร็วๆเด้!!…มัวชักช้า เดี๋ยวพี่ดุไม่รู้นะเออ…”
“ว้าว!!…ไอ้บอลมึงรีบรี่ไปเลย…พวกกูจะขี่รถตามติดๆ…”
…ไอ้พวกบ้าเป็นเพื่อนที่ดีกันจริงๆเห่าหอนพร้อมเพรียงดีนัก…ไปถึง…นอกจากพี่ แคทก็ยังมีรุ่นพี่ห้องเดียวกับเธอนั่งอีก 2 คนแต่ไม่เห็นเงาหัวผู้ชาย!…เฮอะ!!…แน่ละ…ถ้ามี…พี่สาวยัยหนูผีคงไม่นั่งร่วม โต๊ะแน่และนี่เพื่อนๆผมมาด้วยเธอจะทํายังไงกัน?…อู๊ย~~!?…2 คนนั่นคือพี่รหัสผมทั้งคู่แน่นอนหนึ่งในนั้นคือพี่แก้ว…ผมทักทายนักศึกษาสาว รุ่นพี่ทั้ง 3 ด้วยจิตใจตุ้มๆต่อมๆ…ฝ่ายพี่แคทเงยหน้าดูนิดหนึ่งก่อนกินข้าวต่อ…วันนี้เธอ นิ่งมากไม่แสดงทีท่าอะไรให้เห็นเมื่อมีผู้ชายมาที่นี่…เพื่อนผมทั้ง 3 ต่างยกมือนอบน้อมสวัสดี…พี่สาวคนงามตอบรับเพียงการพยักหน้าให้นิดหน่อยเท่า นั้น…ทัศนคติเกี่ยวกับผู้ชายยังไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่นิดเดียว…ไม่รู้ว่า เมื่อก่อนเธอพบเจออะไร?…หรือเป็นคําสั่งสอนของพ่อแม่…ก็ไม่น่าจะใช่เพราะ เท่าที่ผมรู้…อาศักดิ์กับอาอรไม่ได้เลี้ยงดูลูกจนเข้มงวดมากเกินไปสักหน่อย…
“…เจอก็ดี…พี่กับพี่นันกำลังคุยกันว่าจะรับแคทเข้ามาอยู่ในกลุ่มเราน่ะ…บอล จะว่ายังไง??…”
…ชักมีแววต้องยุ่งยากใจอีกล่ะสิ…พี่แก้วมอบความกดดันมาให้ผมตัดสินใจซะแล้ว แต่ก็แค่พี่รหัสไม่เห็นจะต้องกังวล…หมู่นี้ชอบคิดอะไรฟุ้งซ่านเกินจริง… เรื่องคราวก่อนเป็นเพราะตัวเราคิดเลยเถิดไปเองจนเป็นการหวาดระแวงและเริ่ม จุดต้นตอของท่าทางมีพิรุธ…ดังนั้นครั้งนี้ทำสติมั่นคงไม่หวั่นไหว…เสนออะไร มาก็จะสนองกลับไป…พี่แคทก็คือคนธรรมดาสามัญเหมือนกันหาใช่ผู้วิเศษหยั่งรู้ ทุกสิ่งทุกอย่าง…
“…ก็…ดีนี่ครับ…ผมไม่มีปัญหา…”
“…เป็นอันว่าโอเคหมดทุกคน…ตกลงตามนี้…แคทเป็นพี่รหัสของบอลอีกสักคน…นะจ๊ะ?”
…พี่แคทท่าจะอยู่ในร้านนานกว่าพี่รหัสผมทั้ง 2 เพราะทานข้าวเสร็จก่อนใคร…เธอไม่เอ่ยคำเพียงแต่พยักหน้าอีกครั้งเป็นการตอบ รับ…ตกลงพกวิญญาณมากินข้าวด้วยหรือเปล่า?…อ้อ!!…พกมาเมื่อเปิดปากพูดเป็น ครั้งแรก…นึกว่าจะเงียบอีก…
“…ไม่ว่าเรื่องเรียนหรือเรื่องอะไร…ถ้าบอลไม่เข้าใจก็มาปรึกษาได้แม้แต่ เรื่องเงินพี่ก็ยินดีช่วย…แต่ขอเพียงแค่เรื่องแฟนหรือความรักห้ามถามเด็ด ขาด …ไม่รับปรึกษาเพราะไม่ใช่ผู้สันทัดกรณี…”
…ผมพึมพำกับตัวเอง…เรื่องนี้มันของตายอยู่แล้วครับสำหรับพี่…หึๆ…ไม่ใช่ผู้ สันทัดกรณีรึ?…
“เธอว่าอะไรนะ??…”
…พี่แคทโพล่งขณะหยิบทิชชู่เช็ดปาก…นอกจากตาไวแล้วหูยังไวอีกวุ้ยรุ่นพี่คน นี้…มันแน่อยู่แล้วใครจะกล้าถามได้…แหม่…ประโยคสุดท้ายนี่ผมพูดเบาแล้วนะ…
“ตั้งแต่สาวออกไปพี่ก็ไม่มีน้องรหัสมีแต่หลานปี 1…ทีนี้แคทมาอยู่ด้วยคงจะครึกครื้น…”
…โอ่ย~~ไม่จริง…ครึกครื้นตายเลยละพี่นัน!!…มีพี่สาวนิสัยแปลกรวมทอมซ่านิสัย ห้าวเข้าไปคงสนุกพิลึกกึกกือ…ได้ยินว่าหมู่นี้จีซ้อมกีฬาหนักไม่ค่อยได้เห็น หน้าแต่ยังไงซะอีกวัน 2 วันนี้ต้องได้คุยกันอีกแน่…ระหว่างไอ้เชนและเพื่อนอีก 2 คนไปสั่งข้าวพร้อมฝน…พี่แก้วกับพี่นันรับอาหารตามที่สั่งไว้…ผมถือโอกาสถาม พี่แคท…เธอตอบคำถามแต่จับตาดูน้องสาวและพวกเพื่อนของผมตลอดเวลา…
“…ไม่ได้รู้จักคนกลุ่มนั้นพอ…อีกอย่างพี่เชื่อว่าบอลน่าจะช่วยเป็นหูเป็นตา ให้ได้และไม่ทำให้พี่ผิดหวัง…”
…ปกติก็ทำตัวเปรียบเสมือนเงาของน้องสาวอยู่แล้วแต่ว่านะกลุ่มของไอ้เชนมี รุ่นพี่รุ่นน้องผู้ชายอยู่เยอะถึงไม่ไปล่ะสิพี่…รู้ทันๆ…หรือว่ายังมีสาเหตุ อื่น?…ผมนึกในใจขณะฟังพี่แคทพูดต่อ…
“…ไม่ได้หมายความแค่เฉพาะเชนที่ไม่ไว้ใจ…ผู้ชายคนไหนๆพี่ก็ไม่ไว้ใจทั้ง นั้น…..”
“…รวมผมด้วยหรือเปล่าครับ??”
…ลองถามหยั่งเชิงพี่แคทซึ่งคอยดูฝนอยู่อย่างใกล้ชิด…คราวนี้สาวงามฝั่งตรง ข้ามนั่งท้าวคางหันสบตาผมเต็มๆและมีคำตอบที่คู่สนทนาฟังแล้วพอจะใจชื้นขึ้น แถมช่วยลืมความตึงเครียดเมื่อหลายวันก่อนยิ่งได้เห็นริมฝีปากงามบอบบางสี ชมพูอ่อนของเธอเผยอขยับช้าๆบวกกับแววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ…ไม่อยาก จะอวดหรอกครับว่าผมคือผู้ชายที่ใกล้ชิดกับพี่แคทมากที่สุดในเวลานี้แล้ว เพราะเราคือลูกพี่ลูกน้องกัน…
“…เธอน่ะหรือ??…ทำตัวดีๆให้พี่วางใจเข้าไว้และตัวอย่างไม่ดีอย่าไปจดจำ…”
…พี่แคทพูดแบบนี้แสดงว่าเธอยังไว้ใจญาติผู้น้องคนนี้อยู่…วางใจเถอะครับผม ไม่คิดอะไรกับฝนเหมือนพวกเพื่อนๆแน่…ก็เป็นสาวแสบ…ชอบแกล้ง…จอมยุ่ง …??…(บรรยายไม่หมดแถมไม่ใช่
สเป็ค)…อยากรู้เหมือนกันว่าใครจะมาทนอยู่กับแม่หนูร้ายสุดขั้วคนนี้ได้…ทั้ง ที่ตอนฝนยังเด็กนิสัยเธอออกเรียบร้อยว่านอนสอนง่ายจะตาย…ไหงพอโตเป็นสาวถึง เป็นแบบนี้ไปได้ก็ไม่เข้าใจจริงๆ… 10 ปีก่อน…หือ?!…กลับมากันแล้ว…พี่รหัสนั่งข้างพี่แคท…พี่นันขยับนั่งข้างผม…ฝน เดินตามติด…
“มาแล้วๆ…ข้าวหมูทอดกระเทียมสุดอร่อย…น่ากินจังเยยๆ…ต่อให้ใครซื้อต่อร้อย นึงเก๊าะม่ายขาย…”
“…นั่งตรงนี้…”
…พี่แคทชี้นิ้วสั่งให้น้องสาวนั่งข้างๆเธอ…ไอ้เชน…ไอ้เคย์…ไอ้ติ…เดินถือจาน ข้าวมานั่งเรียงกันข้างๆตาของพวกมันยังเหลือบมองฝนและพี่แคทไม่เว้นวาง… กำลังเปรียบเทียบความสวยกันอยู่เร๊อะไง?…งั้นตกลงใครสวยกว่ากันเล่า?…
“บอลยังไม่กิน??…”
“กินข้าวผิดเวลาระวังเป็นโรคกระเพาะนะเออ~~…มัวแต่เครียดคิดอะไรฟุ้งซ่านก็ จะเป็นเหมือนกัน…”
…อุวะ!!…ยัยฝน…หยุดพูดชักนำอะไรที่จะทำให้คนอื่นสงสัยได้แล้ว…ยิ่งพี่แค ทนั่งใกล้ๆด้วย…ผมถลึงตาใส่แต่ฝนไม่สนใจทำหน้ายิ้มเยาะตอบกลับ…ถึงจะไม่รู้ เรื่องของผมแต่น่าจับมาตีก้นให้ลายซะจริงๆ…พยายามไม่แสดงพิรุธให้ปรากฏหันเห ตัวเองคุยกับเพื่อนๆซะบางทีพี่แก้วกับพี่นันถามอะไรก็จะตอบบ้าง…จนได้เวลา พี่แคทขอตัวเข้าห้องเรียนก่อนบอกว่ายังทำงานค้างไว้ส่วนฝนกินข้าวเสร็จขอตัว ไปซื้อของอะไรที่ร้านค้าใกล้ๆไม่รู้…สรุปแล้วเกือบ 30 นาทีพี่แคทไม่เคยเป็นฝ่ายชวนพวกเพื่อนผมคุยก่อนสักครั้งเดียว…
“นัน…จ่ายแทนด้วย”
“ไปแล้วหรอทำไมเป็นแบ็งค์ร้อยล่ะ?…ใจดีเลี้ยงฉันกับแก้วด้วยรึจ๊ะ?…”
“…เผื่อทุกคนน่ะ…ถ้าเกินกว่านี้ก็ออกเองล่ะกัน…”
“ขอบคุณมากครับพี่…”
“บอลฝากส่งฝนทีนะและตอนบ่าย 3 พี่จะรับเข้าห้องประชุมเอง…”
…พอพี่แคทไปแล้ว…ไอ้เคย์ก็พร่ำเพ้อให้พวกเราทั้งหมดฟังอย่างกับคนละเมอฝัน กลางวัน…
“น้องสาวน่ารักสดใส…พี่สาว ก็แสนสวย ใจดี…เฉียบขาดทั้งคู่จริงๆว่ะ…ไอ้คนไหนได้เป็นแฟนด้วยนี่…จะขอถีบหน้ามันสัก ทีเพราะกูอิจฉาโว้ย!!…”
“ตื่นๆๆ…มึงน่ะฝันไปก่อนเถอะ…พี่เขาไม่มองมึงหรอก…”
“คนเรามีสิทธ์ฝันเฟ้ย!!!…มึงมีปัญหาหรือวะ??…”
…ผมซื้อข้าวแกงกลับมานั่งกินฟังไอ้เคย์กับไอ้ติเถียงกันอย่างออกรส…พี่แก้ว และพี่นันต่างนั่งอมยิ้มฟังตาม…พี่นันกระซิบ…
“แต่เคย์ก็พูดถูกนะ…สวยน่ารักทั้งพี่ทั้งน้อง…ว่ามั้ยล่ะ??…”
“นั่นสิบอล…เป็นเธอจะเลือกใครดี?…พี่หรือน้อง?…”
“เอ้ย!!!…พูดอะไรน่ะพี่แก้ว?…2 คนนั่นเป็นลูกพี่ลูกน้องผมนะครับ…”
“ชู่ว~~เบาๆซี่…เป็นเพียงลูกพี่ลูกน้องไม่ใช่พี่น้องกันแท้ๆสักหน่อยอีก อย่างก็สวยกันทั้งคู่…ปล่อยให้เป็นของคนอื่นน่ะน่าเสียดายแย่…”
“พี่นัน~~…ผมไม่คิดแบบนั้นกับพี่น้องคู่นี้หรอกครับ…รู้ๆกันดีพี่แคทเกลียด ผู้ชายจะตายส่วนฝนก็ซนเป็นลิงเป็นค่างไม่ถูกใจอะไรก็ชอบกลั่นแกล้งคนอื่น… ใครได้ไปเป็นแฟนมีหวังปวดหัวตายชัก…”
“โห~~…ปากร้ายจังเลยนะเราน่ะ…พูดแบบนี้แสดงว่าบอลมีแฟนอยู่แล้วหรอ??…”
“…นันก็น่าจะรู้ดีน่ะ…หลายคนซะด้วย…”
…พูดเสร็จพี่แก้วนั่งท้าวคางอมยิ้มสบตา…ทำเอาผมต้องก้มหน้าลงเพราะมันเขิน มากๆ…มือพี่นันบีบแขนเบาๆพูดเสียงอ่อนเสียงหวาน…
“อ๋อ~~…จริงสิ…คิกๆๆ…บอลเขานี่เสน่ห์แรงเหลือร้ายอ่ะ…มันเพราะอะไรกัน น้อ~~?”
…จากนั้นพี่แก้วกับพี่นันก็หัวเราะอย่างเบิกบานกัน 2 คนส่วนผมขําไม่ออกได้แต่ยิ้มแห้งๆ…พี่นันอดีตพี่รหัสของสาว…เธอคนนี้พักอยู่ หอเดียวห้องเดียวกับพี่แก้วดังนั้นเวลามาเรียนหนังสือจึงมักจะมาพร้อมกัน เสมอ…และอันนี้น่ากลัวซะด้วย…ก็พี่นันรู้ถึงพฤติกรรมคาวกามโลกีย์ของผม…พี่ แก้วอาจจะบอกหรือว่าเธอจะรู้เองก็ยังไม่รู้ชัดเจนว่าเป็นอย่างไหนแต่มันคง ไม่ใช่ผลดีถ้ามีคนมารู้ความลับเพิ่มอีก…ผมกินข้าวเสร็จก็รีบขี่รถลิ่วพาฝน กลับอาคารเรียนโดยไม่คิดจะพูดจาอะไรกับสาวเขี้ยวแหลมแม้แต่คำเดียว…ก็เอา อมยิ้มบังคับยัดเข้าปากผมหวานลงไปถึงลำคอแน่ะ…ยัยหนูนี่กินอะไรเหมือนเด็กๆ…
…………………………………………………………………………………

…เย็นนี้ผมมารับอ้อยจากโรงเรียนแทนแม่กวางเพราะติดประชุม…ที่นี่ก็ได้พบเด็ก หญิงหน้าตาหมดจดจิ้มลิ้มผิวพรรณน่ากอดน่าฟัดซึ่งเป็น 1 ใน 4 สมาชิกกลุ่ม “นางฟ้าคอซอง” (ไอ้เชนเป็นคนตั้ง) ชื่อจริงของเธอคือ “ไอริณ” หรือชื่อเล่น “จอย”…ผมคิดมาสักพักหนึ่งแล้วนะว่าเด็กคนนี้คล้ายใครบางคนแต่นึกไม่ออกสักที …พอถามว่าอ้อยอยู่ไหนเพียงแค่นี้เท่านั้นเด็กน้อยใส่แว่นวัย 14 หรี่ตาค้อนมองขวางๆก่อนเดินหนีไป??…ถึงเป็นงงแต่ก็รีบตามเข้าในเขตโรงเรียน และอยู่ๆเธอหยุดกึกใต้ต้นไม้ใหญ่ไร้คน…
“…งึ!!…จอยงอนพี่บอลแล้ว…”
…อะไรเนี่ย?…ผมทำอะไรให้เธอไม่พอใจตั้งแต่เมื่อไหร่?…
“ก็มันน่ามั้ยคะ?…ไม่ค่อยเจอกันแต่พอพบหน้ากลับถามถึงแต่น้องสาวสุดที่รัก …จอยก็คิดถึงพี่บอลนะคะ…”
“โอ๋ๆ~~น้องจ๋า…นึกว่าอะไรซะอีก…พี่ก็คิดถึงจอยมากเหมือนกัน…”
“ไม่เชื่อ…ต้องพิสูจน์ก่อนค่ะ…”
…จอยเวลาสวมแว่นตาช่างน่ารักสดใสราวดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าไร้ซึ่งม่านหมอก บดบังผิดกับคุณพี่ที่บ้านลิบลับ…นั่นน่ะให้ความอึดอัดอึมครึมราวกับเมฆพายุ ก่อตัวทมึน…บรรยากาศคนละเรื่องกันเลยทีเดียว…แม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คนแต่เธอ ยังกล้าพอจะเอามือนุ่มๆลูบเป้ากางเกงผม…ท่าทางมีความมั่นใจในตัวเองมากกว่า เมื่อก่อน…
“พี่บอล…เรามาช่วยกันสร้างความทรงจำดีๆอีกสักครั้งเถอะค่ะ…”
“แต่อ้อย?…”
“…อ้อยยังทำการบ้านในห้องสมุด…อย่าสนใจเลยค่ะ…เวลาต่อแต่นี้จะเป็นเวลาของ เราแค่ 2 คนเท่านั้น…”
…นึกว่าจอยจะพาผมไปไหน…ที่แท้ก็พามาหลังโรงพละศึกษาด้านหลังโรงเรียนซึ่งมี ห้องเล็กอยู่ใกล้ๆไว้สำหรับเก็บอุปกรณ์กีฬาต่างๆ…
“จอยเป็นนักกีฬาวอลเลย์อาจารย์เลยไว้ใจให้มีกุญแจสำรองค่ะ…”
…หมายความว่าเธอจะทำกิจกรรมพิเศษนอกเวลาเรียนกับผมที่นี่แต่ถ้าเกิดมีคนมา เห็นเข้า…
“ไม่หรอกค่า~~…หนูจะล็อคกุญแจจากข้างในนี้…ไม่มีทางที่ใครจะเข้ามาได้หรือ ถ้าพี่ยังกังวล…”
…จอยให้ผมช่วยเธอเข็นรถเก็บอุปกรณ์กีฬาปิดทับประตูอีกชั้นซึ่งก็มีลูกบอลใส่ อยู่เต็มรถทีเดียว…ข้างในห้องมีเบาะสําหรับฝึกม้วนตัวกลับตัววางซ้อนกัน 2 – 3ชั้นดังนั้นเวลานี้มันจึงกลายสภาพเป็นเตียงรักชั่วคราวของเรากลายๆ…
“ขวัญเล่าให้หนูฟังด้วย…”
…ผมถามว่าขวัญเล่าอะไรขณะถอดเสื้อตัวเองไปพร้อมๆกับเด็กสาวซึ่งก็ปลดกระดุม เสื้อนร.โชว์เสื้อชั้นในเฟริส์บรา…ยังแทบมองไม่เห็นยอดนมเช่นเดียวกับคราว ก่อน…ยังต้องโตให้มากกว่านี้อีกนะจ๊ะน้องจอย…
“ก็คืนที่ขวัญบุกร้านของพี่ไงคะ…”
“…นั่นขวัญเธอใจกล้าเหลือเกิน…พาพี่ไปทำเสียวในห้องน้ำของร้าน…พี่กลัวแทบ แย่…”
“ฮิๆ…แต่คราวนี้จอยชนะ…ใจถึงกว่าขวัญเยอะก็เพราะพาพี่มาทำเสียวในโรงเรียน…”
…ใครมาเห็นมีหวังร่วงลงนรกสถานเดียว…ความกลัวน่ะมันมีจนใจเต้นตึกๆแต่ขนาดจอ ยเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆยังใจกล้าขนาดนี้แล้วผมเป็นผู้ชายอก 3 ศอกจะให้หลีกหนีได้ยังไง?…ร่างกายสาวน้อยเหลือเพียงกางเกงชั้นในตัวจิ๋วเท่า นั้น…อู๊ย~~…นมเล็กแต่หีโหนกฉิบ…เนื้อหนังมังสาดันเนื้อผ้าอูมเด่นเชียว…
“กระโปรงก็ต้องถอดไม่งั้นเปื้อน…คนอื่นเห็นจะสงสัย…ห้องนี้มืดไปนิดแต่ก็ อย่าแทงผิดรูนะจ๊ะพี่…”
…ผมเอื้อมมือบีบหน้าอกเด็กนร.ทั้งสองข้าง…นมจอยพอๆกับอ้อยแต่เล็กกว่าขวัญ และใหญ่กว่าโบว์(ใครอวบมากอึ๋มน้อยก็คิดกันเอาเอง) จอยปิดเปลือกตาแอ่นอกยื่นให้ผมจับขยำจนหนำใจก็ลูบไล้ตามร่างกายน้องนางเนื้อ อุ่นต่อเนื่องมันให้ความรู้สึกนุ่มเนียนฝ่ามือมากๆ…ลงมาถึงกางเกงในสีครีมปก คลุมกลุ่มขนดำอุยๆเพียงหย่อมเดียว…ต่างจากหญิงสาวนักศึกษาทั้งหลายแหล่ที่ ได้เห็นเมื่อไม่กี่วันก่อน…นั่นน่ะแต่ล่ะสาวเจ้ามีขนรกครึ้มพอดู…ซึ่งอย่าง ไหนผมก็ชอบทั้งนั้น…
“รู้สึกตรงนั้นของจอยดูชื้นๆนะ…คงไม่ใช่กลัวคนมาเห็นจนฉี่ซึมนา…”
“หืมอืม~~…อยากรู้ก็ลองดมสิคะ…จะได้รู้ว่ามันคืออะไร…แต่ดมอย่างเดียวไม่ได้ ต้องเลียด้วยนะคะ…”
…จอยตอบเสียงหวานเจี๊ยบนั่งแยกขากว้างโชว์โคกหีตัวจ้อยที่ไม่ใช่ย่อย…นิ้ว เด็กหญิงเกี่ยวขอบแพนดี้ให้เห็นรอยผ่าแยกจะๆ…ผมเข้าใกล้ก้มสูดกลิ่นหีเด็ก เข้าเต็มปอด…ความชื้นนั้นคือน้ำจากภายในช่องเพศแต่ก็มีกลิ่นฉี่เจือหน่อยๆ… ผมโชว์ฝีปากอันน่าภูมิใจจูบเนินเนื้ออย่างไม่รู้สึกรังเกียจแม้แต่นิดเดียว…
“พี่ขา…จอยอยากให้พี่เลียของหนู…ช่วยหน่อยเถอะค่ะ…อูยยยยย…อื้มมมม…”
…นิ้วผมบรรจงแหวกกลีบแคมสองข้างอย่างระวังว่าจะบอบช้ำจนอ้ากว้างด้วยความ อยากรู้เพราะไม่ได้เห็นมานานพอควรรู้สึกคิดถึงยิ่งนัก…ส่วนเสียวของจอยยัง แย้มกลีบสวยสภาพดีเยี่ยมไม่ต่างจากตอนเมษาหน้าร้อนนั้นเลย…
“จากวันนั้นถึงวันนี้จอยไม่เคยให้อะไรผ่านหี…แม้แต่ของพี่เชนเพราะหนูอยาก ให้ควยพี่บอลได้ล่วงล้ำอีกครั้งหนึ่ง…”
“งั้นคงใช้แต่นิ้วสินะจ๊ะ…”
…สาวน้อยวัย 14 อายม้วนต้วนหน้าแดงเป็นลูกตําลึงสุกงอม…เธอโอบคอผมก้มหน้าก้มตาตอบอ้อมแอ้ม ด้วยความประหม่าอาย…
“ค่ะ…จอยได้แต่นิ้วเขี่ยแตดในห้องน้ำหรือไม่ก็ห้องนอน…เล่นเสียวไปก็คิดถึง ร่างกายพี่กับนึกภาพไอ้จู๋ของพี่น่ะ…”
“น่ารักจัง…ไหน…ขอพี่เลียให้หนำใจทีเถอะ…”
…ลิ้นผมลากสัมผัสเม็ดแตดเบาๆเล่นเอาจอยบิดตัวเอนร่างเกร็งกระตุกกระสับ กระส่าย…ห่อปากดูดเนินเนื้อสดหลงไหลเวียนเฝ้าดูดเฝ้าเลียขึ้นๆลงๆแลบซ้าย เลียขวาอยู่อย่างนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า…
“อือออ…อาาาาา…พี่…พี่…ค่ะ…หนูจะเป็นลม…รู้สึกหวิวๆไงไม่รู้ค่ะ…”
“จอยชอบมั้ยจ๊ะ?…ถ้าชอบจะเลียจนน้องน้ำแตกเลยก็ได้…”
“อูยยยยย…งะ…งั้น…พี่ก็ไม่ได้เย็ด…ไม่เอานะ…โอววววว…จอย…ไม่ยอม…”
“ดังไปแล้วจ๊ะจอย…เบาๆหน่อย…พี่สัญญาว่าจะเย็ดน้องแน่…อืมมม…น้ำเมือกหอม หวานลิ้นจริงๆ…”
“ซีดสสสส…จอยรออยู่ทุกวัน…สมหวังแล้ว…โออออออ…เลียแตดหนักๆเถิดค่ะ…มันเสียว วว…”
…มือสาวน้อยเกร็งบีบนมตัวเองเอี้ยวบิดตัวเดี๋ยวทรุดนอนเดี๋ยวผุดลุกท้าวแขน… ไอความร้อนจากภายในห้องทำให้เหงื่อของพวกเราไหลย้อยเต็มตัว…ผมถอดเสื้อผ้าจน เกลี้ยง…กระดิกนิ้วให้เด็กสาวเข้ามาอมควย…จอยพยักหน้ารับและถอดแพนดี้ของเธอ ออกทิ้งไม่เหลืออะไรติดตัวแม้แต่ชิ้นเดียว…ผมนอนลงจอยทาบนอนตะแคงข้างๆนิ้ว มือเรียวนุ่มกำกระตุกชักควยจนมันแข็งโด่สู้มือเด็กน้อยน่ารัก…
“ใหญ่มาก…จอยจะอมให้พี่…ให้มันแข็งสุดๆค่ะ”
…พูดจบปากเพื่อนสนิทของอ้อยต้องอ้ากวางเพื่อแลบลิ้นเลียถอนหายใจเฮือกใหญ่ ส่วนขนตามร่างผมก็ลุกชันทั่วตัวเมื่อรู้สึกว่าอาวุธประจำกายถูกห่อหุ้มด้วย ริมฝีปากเนียนนุ่มและชุ่มชื่น…จอยปิดเปลือกตาผงกหัวค่อยกลืนแท่งเอ็นจนหมด… ทั้งมือทั้งลิ้นของเธอทำงานผสานรับกันได้เป็นอย่างดี…นอกจากใช้ลิ้นดูดท่อน รักมือก็ยังลูบคลำพวงสวรรค์ลูบไซร้ขนหมอยและขนหน้าท้องให้ผมสยิวเล่นๆ…
“อืมมมมม…จ๊วบบบบบบ…อือฮึ…อื้มมมมมม…”
…สาวน้อยลากลิ้นเล็กๆแต่ว่องไวไปทั่วบริเวณหลังจากคายควย…ความต้องการทางเพศ ในส่วนลึกของผมถูกปลูกสร้างสูงขึ้นเรื่อยๆ…จอยเร้าอารมณ์กระสันต์ให้ผมด้วย การเล้าโลมท่อนล่างอยู่เป็นเวลานานจากนั้นลิ้นของเธอขึ้นโจมตีหน้าอกผมขณะ มือข้างหนึ่งควักล้วงรูหีอีกข้างคลึงเต้านมสลับซ้ายขวา…
“อื้อออ…จอยเก่งจัง…จุ๊ๆๆ…ลีลาเหลือรับประทานนะน้อง…โอออออ”
…จอยไม่ตอบแต่หัวเราะเบาๆและส่งปลายลิ้นฉกเลียหัวนมผม…จากนั้นเธอเข้านอน เคียงข้างถ่างขาออกจับมือผมแตะลูบส่วนสำคัญในกายส่วนเธอก็กำแท่งควยไม่ปล่อย มือเช่นกัน…
“จะว่าไป…เดี๋ยวนี้ก็ยังขนลุกไม่หายนะคะตอนที่พี่กับพี่เชนรุมเย็ดหนู…”
“ถามจริงๆนะ…จอยชอบแบบนั้นหรือเปล่า?…”
“ไม่ชอบถึงขนาดยัยขวัญหรอกค่ะ…เพียงแต่จอยอยากลองว่าจะสนุกแค่ไหน…”
“งั้นสนุกแค่ไหนล่ะจ๊ะ?…รูหีกับรูตูดบานอ้าอย่างนั้น…”
…พอได้ฟังจอยก็ทุบหน้าอกผมบึกหนึ่งพลางชะม้ายชายตาค้อน…
“ถามได้…หนูก็หมดเรี่ยวหมดแรงลุกแทบไม่ขึ้นไปนานสิคะ…”
…ตอบไม่ตรงคำถามผมจึงแกล้งเอานิ้วบี้ถูเม็ดแตด…สาวน้อยหน้านิ่วคิ้วขมวดคราง อู้…
“อูยยยย…อะ…เอาเป็นว่า…จอยไม่ขัดข้องถ้าพวกพี่จะทำแบบนั้นอีกค่ะ…อืออออ…ซีด สสสสส...พอเถอะพี่ขา...หนูเสียว…โอยยยย...เสียวเหลือเกิน...”
“จอยจะเสียวมากกว่านี้ถ้าหยิบยื่นแคมหีหรือประตูหลังให้พี่กระเด้า…”
“ได้สิคะ…จอยเต็มใจให้พี่เย็ดทุกเวลา…จะเล่นท่าไหนหรือรูไหนก็ได้ค่ะ…”
…ผมยกขาจอยถ่างออกแล้วยกขึ้นพาดบ่าค่อยดันท่อนควยเข้าปากแคมซึ่งอ้ายิ้มรับ อย่างเบิกบาน…ขณะส่งมอบท่อนลึงค์ต้องหลับตาด้วยความเสียวเพราะรูหีเด็กหญิง มันกระชับรัดแน่นมากแทบไม่ต่างจากครั้งแรกเสียสาวของเธอแม้แต่น้อย…ผมกลั้น ลมหายใจชั่วขณะโถมตัวดันเข้าไปเรื่อยๆ…
“อาาา…จะ…เจ็บค่ะพี่…อูยยย…โอ้ยยยย”
…จอยคงรู้สึกเช่นเดียวกันถึงความคับตึงแน่นในรูหี…เธอหน้าเหยเกบิดเบี้ยว เพราะเจ็บปวดระคนเสียวซ่าน…จะว่าไปเด็กวัยนี้ริคิดมีเซ็กส์แบบถึงแก่นแท้มัน คงเร็วไปหน่อย…ผมไม่ผิดนะเพราะจอยเต็มใจสมยอมนี่นา…(หึ)…
“อึ๊ก!!…อุ!!…นี่ขนาดจอยเคยผ่านผู้ชายตั้ง 2 คน…โดนรุมก็เคยแล้วนะ…อื๊ออออ…”
…ไม่กี่อึดใจท่อนควยผมหายไปในรูหีจอยจนมิดดุ้น…เห็นแต่ขนกระจุกดำของสาวน้อย บดเบียดเส้นหมอยของผม…รู้ดีว่าเวลาทุกนาทีมันมีค่าผมจึงเริ่มขยับสาวเอว…2 มือขยุ้มขยำหน้าอกขนาดส้มผลย่อมๆ…จอยถ่างขาแผ่กว้างมากอีก…เท้า 2 ข้างยังมีถุงเท้านร. สวมอยู่…เนื้อสาวขาวๆสวยๆล้วนมีแต่เหงื่อไหลซึมผ่านผิวหนัง…มือผมจับบีบเท้า เด็กหญิงกัดฟันเพิ่มแรงดันท่อนควยผ่านกลีบแคมหียู่เข้ายู่ออก…
“ควยพี่ใหญ่คับรู…โอ้ววววว...พี่ขา…หนูจะหายใจไม่ออก…อ๊อยยยย…ซีดสสส…เจ็บ… จะ…เจ็บ”
…จอยนอนดิ้นพล่านพร่ำร้องอย่างน่าเวทนาจนแทบจะดึงควยออกเพราะความสงสารแต่ นี่มันคือเส้นทางที่เธอเลือกเอง…ผมสวมบทผู้กำกับกระเด้าแคมหีเธอไม่มีหยุด หย่อนผ่อนแรง…ยิ่งนานเข้าเหมือนจอยจะเบาเจ็บตึงในช่องสวาทเพราะเธอเริ่ม บรรจงแอ่นโคกหีเข้าหาภายในโพรงร่องรักตอดหนึบสู้ดุ้นเอ็น…
“พี่…จอยไม่เจ็บแล้ว…ไม่เจ็บ…ซีดสสสสส…อัดควยแรงๆ…เร็วๆเข้า…จอยกําลังมันส์ …กําลังอร่อยหี…โอววววววว”
…ร่านเกินเด็กเกินวัยแบบนี้ต้องสนองตอบให้หนำใจ…ผมรีบชักควยออกจากรูหีฉ่ำ เยิ้มจับจอยให้คลานสี่ขาโก่งก้นโด่ง…สาวน้อยรู้ดีว่าผมจะทำอะไร…นิ้วจากมือ ซ้ายเธอช่วยแหวกแคมหีให้อ้าขยายมองลึกเข้าไปเห็นโพรงเสียวสีแดงสดและน้ำ เมือกไหลซึมเต็มปากรู…ผมจับควยประกบได้ก็สวมใส่เข้าช่องล๊อคได้พอดีเปรี๊ยะ แม้จะฝืดไปนิดหนึ่ง…ยังดีที่มีความหล่อลื่นช่วยให้องคชาตเข้าโยนีได้มิด…จอ ยก้มตัวใบหน้าแนบเบาะครางลอดไรฟันดังซี๊ดซ๊าด…
“เราจะไปถึงสวรรค์ด้วยท่านี้กันนะจ๊ะ…”
“อื้อ…อืมมมมม…ตามใจพี่เถอะ~~~…อูยยยยย…หนูให้พี่…ทุกอย่าง…โอ้วววว”
…เด็กสาวครางอู้อี้…เธอมองลอดใต้หว่างขาตัวเองคงจับตาดูท่อนควยเข้าวิ่งเข้า วิ่งออกอย่างเพลิดตาเพลินใจผมก็เห็นกลีบแคมเพื่อนสนิทของอ้อยปลิ้นเข้ายู่ ออกตามจังหวะเสือกไสและย้อนควยกลับ…จอยร้องไม่หยุดปากเด้งก้นกระแทกสวนกลับ มาหาผมก็เย่อเย็ดส่งต่อด้วยแรงเท่าที่จะมี…มันเสียวอร่อยอะไรอย่างนี้…
“อ้ากกกก…อู้วววว…จอย…หีจอยเยี่ยมจริงๆ…รัดตอดควยพี่ไม่มีหยุด…มันอุ่น จริงๆ…”
“อูยยยยย…ควยพี่ก็ยอดค่ะ…ทั้งแข็งทั้งยาว…กระแทกโดนปากมดลูกหนู…อึ๊กกก…ซีด สสสสสสส…”
…กระดอและช่องเสียวล๊อคสอดใส่เข้าหากันอย่างรุนแรง…ผมกับเธอร้องผสานแข่งกัน ส่งเสียงดังลั่นห้อง…ผมต้องเอามือโน้มปิดปากจอยเพราะยามสาวน้อยมีความสุข เมื่อถูกผู้ชายเย็ดเสียงของเธอจะดังมาก…
“อึยยยย…ท่านี้หนูชอบ…ควยมันเข้าลึกมาก…อูยยยยยย…เสียวอย่างกับฉี่จะไหลค่ะ พี่…อ๊าวววส์”
“ไม่ใช่หรอก…น้ำหีจอยต่างหาก…อูววววว…มันเยิ้มอาบควยพี่จนร้อน…ร้อนผ่าวเลย ล่ะจ๊ะ…ควยพี่ขาวไปหมดแล้ววววว…อ้ากกกก!!!…เสียวอะไรอย่างนี้โว้ยยยย…โอ้ยยย …หีเด็กนี่มันส์สุดยอดดดด”
“จอยจะให้พี่เย็ดอีก…เย็ดให้บ่อยๆ…อิจฉาอ้อยนัก…โดนล่อท่าไหนบ้างเป็นต้อง เอามาเล่ายั่วน้ำลายให้เกิดอยาก…โอยยยยยย…ขวัญก็ชอบพูดอวด…ชอบชมว่าพี่เย็ด ดีอย่างนั้นอย่างนี้…กรอด!!…เออ…ยัยโบว์พอได้ฟังทีไรก็ชอบลุกหนีทุกที…อืม มมม…สงสัยแอบไปช่วยตัวเองแหง…โอววววว…”
“ฟังแค่เขาเล่าว่าจะไปรู้อะไร…อืมมมมมม…ต้องโดนด้วยตัวเอง…แบบนี้!!!…”
“ว้ายยยย!!!…เบาๆค่า~~…หัวควยกระแทก…มดลูกหนู…กรี๊ดดดด…เสียวรู…โอ้ยยยย…จะ ไม่ไหวแล้ววววว…พี่ขา…”
…ปากบอกไม่ไหวไม่เอาแต่การกระทำกลับตรงข้ามจอยเด้งอัดรูหีสู้ต่อกรกระบอกควย อย่างยิบตา…มีแรงเท่าไหร่เธอทุ่มหมดตัวไม่มีกั๊ก…ปากก็ร้องครวญครางไม่มี หยุดเลย…เก่งเกินวัยจริงนางฟ้าตัวน้อยๆกลุ่มนี้…
“อึบบบบบ…ตอดควยดีนัก…จะเย็ดให้หีกลวงเชียว…อูยยยยยย…”
“อ๊าาาาา…มันส์จังพี่ขา…เอาเลย…จอยเสียวหี…เย็ดให้น้ำแตกคารู…ส่งหนูขึ้น สวรรค์ที…อ๊าววววว…”
…ผมชักรู้สึกคอแห้งผากมือบีบแก้มก้นสาวน้อยแนบแน่นกระแทกกระเด้าควยเสียงดัง ป้าบบบบบ…ศรีษะจอยทิ่มลงกับเบาะกัดฟันร้องอย่างสะใจ…ภายในช่องแคมรักมันร้อน ผ่าวอย่างกับจะมอดไหม้ควยของผมให้ดับสูญ…
“โอ้ยยย…ไม่จริงงงง...จอย…จวนออกแล้ว...ไม่เอาาา…มัน…มันเสียวเหลือเกิน…จะ แตกแล้วพี่จ๋า...”
…จอยอ้าปากค้างครางลั่น…จะแตกก็ให้มันแตกซี่…ผมจิ้มนิ้วเข้ารูก้นสวยของเธอ อย่างหมั่นเขี้ยวเพราะส่ายสะบัดร่อนยั่วตายั่วใจมาตั้งนานแล้ว…จอยโดนไม้ เด็ดนี้เข้าก็ทนไม่ไหวเกร็งร่างกระแทกบั้นท้ายสวนสู้อย่างลืมโลกลืมสวรรค์… เธอร้องลั่นพร้อมๆรูหีปลดปล่อยน้ำเสียวแตกพุ่งออกมา…ผมคำรามด้วยความสะใจนัก เพราะเย็ดจนเด็กน้อยน้ำหีแตกไหลย้อยสำเร็จ…ต่อไปเธอจะต้องโหยหาติดใจควยและ ลีลาเย่อของผมไม่น้อยเช่นเดียวกับสาวคนอื่นๆ…น้ำเสียวของจอยออกมาซึมซับควย มากมายเหลือเกินทําให้ความรู้สึกตึงคับของหีเด็กผ่อนคลายลงไป…ผมพยายามอย่าง เต็มที่เพื่ออดกลั้นน้ำควยไม่ให้ไหลเพราะอยากจะให้สาวน้อยวัย 14 ถึงจุดเสียวซ่านอีกสักครั้งหนึ่งโน้มตัวจูบต้นคอเด็กหญิงอย่างพิสมัยเรื่อย ไปถึงแก้ม…ร่างจอยสั่นเทาอย่างกับลูกนกเปียกฝนรับการจุมพิตเล้าโลมพลางโก่ง ตูดบิดส่ายไปมาด้วยความเสียว…นิ้วผมชักออกจากรูก้นนานแล้ว…เหมือนเธอจะ รู้สึกขาดอะไรไปสักอย่างจึงสอดนิ้วชี้กดรูตูดตัวเอง…
“อึ๊!!!…ขวัญ…เคยบอกว่า…ชอบใช้แตงกวา 2 อัน…โอ้วววว…เพราะจะได้มันส์ทั้ง 2 รู…อูยยยย…แบบนี้จอยต้องลองบ้าง…”
“จ๊ะ…จอยต้องทำให้พี่ดูนะจ๊ะ…พี่อยากดูมาก…”
“ค่ะ…หนูจะทำตามใจพี่ทุกอย่าง…อือออออ…ไม่ว่าพี่อยากได้อะไรจากจอย…จะ…จะให้ ทุกอย่าง…โอออออ…”
…ขนาดหลั่งฉีดน้ำเมือกออกสุดกำลังหีแต่เด็กสาวยังไม่หมดฤทธิ์…เด้งตูดเด้ง ร่องเสียวสู้แรงกระแทกจากการตะบันควยไม่มีหยุดหย่อน…
“...โอยยยย...รูหีจอยขมิบแรงดีจัง.....เสียวจนควยจะระเบิด...พี่เสียวควยจะ ตาย…จะระเบิดน้ำเงี่ยนแล้ววว...”
“หนูก็เหมือนกันค่ะ…มะ…ไม่ต้องเปลี่ยนท่าแล้ว…เย็ดท่าหมากันนี่แหละ…อึ๊ยยยย …จะฉีดน้ำ…ควยยังคะ?”
“ยัง…ยัง…พี่ยังไม่ออก…จอยอัดหีเข้าไว้…พอออกแล้วพี่จะบอก…อูยยยย…”
“ซีดสสสสส…แตกให้เต็มหี…จอยนะคะ…วันนี้หนูปลอดภัย…พี่กระฉูดเงี่ยนได้เต็ม ที่…อื้มมมมม…”
“โอออ…โอ้ววววว…ได้…จะเย็ดจนน้ำแตกท่านี้แหละ…อ้าาาาา…แน่นควยนักใช่มั้ย ?…จะกระเด้าเย็ดให้หีกลวงทีเดียวววว…ว้ากกกก…”
“…โอ้ยยยยย…Hey…co…come on…fuckme f…fuck…อ๊าาาาา…”
…จำมาจากหนังฝรั่งแน่ๆ…เรา 2 คนตกลงเปลี่ยนท่ากันอีกครั้ง…จอยเม้มฟันนั่งยองๆคร่อมจับไอ้เจี๊ยวจ่อปากรู ฝ่ามือเธอประทับแผ่นอกเพื่อช่วยในการทรงตัว…เด็กสาวก้มสลับเงยให้ปากรูหีตรง ปลายควยเมื่อทุกอย่างเข้าที่ก็กดพรืดลงไปทีเดียวมิด…ผมกับเธอผวาร้องเกือบ พร้อมๆกันเพราะความเสียววาบในท้องน้อย…เสียงกระแทกกันดังปั่บบบบผสมเสียง ร้องครวญคราง…
“…อุ…อูยยยย…พี่บีบนมจอยแรงๆที…อ๊อยยยย…”
…ระหว่างผมกำลังกระแทกกระทั้นบดควยสวนแรงดึงดูดแทงรูเสียวสาวน้อยคอซองอย่าง อร่อยควยมัวเมาหีเด็กนักเรียนอยู่นั่น เอง…
“จอย…พี่บอล…เย็ดกันที่นี่ป่าวน่ะ?…”
“…ซีดสสสส…เฮ้ยย!!!…ใครเรียกชื่อ?…คนกำลังเย็ดกันอยู่นะเฟ้ยยยย…อูวววว …เอ๊ะ?…”
“แย่แล้ววว!!…จอย…มีคนอยู่ข้างนอก…”
“หา?…”
…………………………


 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ