รักแรกเจอ 2

รักแรกเจอ 2

  • 22 ตอบ
  • 1585 อ่าน
*

ออฟไลน์ twintower

  • Full Member
  • **
  • 79
  • 1295
    • ดูรายละเอียด
รักแรกเจอ 2
« เมื่อ: ตุลาคม 28, 2016, 08:44:29 PM »
ผ่านไป 2 อาทิตย์  นันได้ไปที่บ้านของต้องเพราะเธอจะเอาตัวอย่างของการ์ดงานแต่งไปให้เพื่อเธอดูพร้อมจะคุยเรื่องสถานที่ถ่ายพรีเว็ดดิ้งด้วย นันนั่งคุยกับขิมและต้องในห้องรับแขกจนพิมเดินเข้ามาและบอกว่า

“นันอยู่กินข้าวเย็นกันก่อนนะ  อย่าพึ่งกลับ รอนิดนึงคุณแม่กับพี่ทำยังไม่เสร็จ”

“คะพี่พิม  ฝีมือพี่พิมกับคุณแม่นันไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว”

แล้วพิมหันไปพูดน้องสะใภ้

“ต้อง แม็กจะมากินข้าวเย็นด้วยนะ  จะคุยกับเรื่องดอกไม้วันหมั้นด้วยหรือเปล่า”

“อ้อใช่คะพี่พิม  เมื่อวันก่อนหนูไปหาคุณแม่พี่แม็กที่ร้าน  คุณแม่บอกว่าจะทำภาพกราฟฟิกส่งมาให้ดู  สงสัยฝากพี่แม็กมาแน่ แล้วนึกยังไงพี่แม็กถึงมาละคะ”

เธอตอบพี่สะใภ้ที่เธอรักเหมือนพี่สาวคนโตพร้อมคำถาม

“เห็นมันบ่นในเฟสว่า รบกับหมาที่บ้านอยู่ ไม่มีเวลาเล่นเกมส์  เลยโทรไปเอาตัวมันมา พี่กับต่อกลัวหมาที่บ้านมันติดเชื้อจากมัน  เลยเอามากินข้าวที่นี่”

เธอตอบโดยที่นันไม่รู้ว่าตัวเองถูกลอบสังเกตอาการจากพี่สะใภ้เพื่อน และเป็นจริงที่พิมแอบสังเกตอยู่เห็น สีหน้าของนันแสดงความดีใจขึ้นมาทีนทีแม้เพียงครู่เดียวพอได้ยินว่าแม็กจะมาทานข้าวเย็นด้วย ก่อนที่พิมจะเดินไปที่ครัวปล่อยให้ทั้งสามคนคุยเรื่องการ์ดกันต่อ จนได้เวลาตั้งโต๊ะ พิมเริ่มบ่นกับต่อที่นั่งอยู่ในห้องรับแขกว่าแม็กมาช้ากว่าที่บอก จนแตนที่อุ้มหลานไปเดินเล่นกลับเข้ามา ได้สักพัก บิงโกก็เห่าเสียงดัง  ทุกคนที่นั่งอยู่มองหน้ากัน ก็แล้ว แตนก็บอกว่า

“มาแล้ว อายุยืนจริงๆ”

“รู้ได้ยังไงครับ”

ขิมทำหน้างงๆแตนเป็นตอบข้อสงสัยว่า

“บิงโกมันจำเสียงรถพี่แม็กได้  วิ่งมายังไม่ถึงบ้านมันได้ยินแล้ว  ต่อให้เปลี่ยนรถและถ้าครั้งหน้าเอาคันที่พึ่งเปลี่ยนมามันก็จำได้  ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร”

แตนพูดยังไม่ทันขาดคำ  ทุกคนได้ยินเสียงแตรและเด็กรับใช้วิ่งไปเปิดประตู จนรถจอดสักพักแม็กถึงเดินเข้ามาในห้องรับแขกพร้อมด้วยบิงโกที่วิ่งตามมาถึงหน้าประตูแล้วก็กลับไปนอนกลางลานหน้าบ้านเหมือนเดิม เมื่อชายหนุ่มหันไปบอกให้กลับไป

“ทำไมพึ่งย่ะมาเค้าจะกินข้าวกันอยู่แล้ว”

พิมทักเพื่อนขึ้นมา  แม็กที่ก้มลงไปอุ้มน้องตาลที่วิ่งเข้ามาหาหลังจากรับไหว้ขิม

“ก็มาทันนี่”

“แกบอกจะมากี่โมง”

“เออๆๆ คนมันรบกับหมานี่หว่าต้องไล่จับมันอาบน้ำก่อนถึงจะมาได้”

“ตัวไหนละ” คราวนี้ต่อเป็นฝ่ายถาม”

แม็กตอบทั้งๆยังเล่นกับหลานอยู่

“ไอ้จูล่งพี่ไอ้บิงโกน้าจิตพึ่งจับอาบน้ำ อาบเสร็จ มันไปคลุกโคลนตรงสวนต้นไม้ เละไปหมด  เลยต้องจับอาบน้ำใหม่ และที่สำคัญไม่สำนึกด้วยทำหน้าระรื่น จะให้น้าจิตอาบมันอีกก็เกรงใจแกวันนี้แกจับอาบหลายตัวแล้ว  จะตีพ่อก็ห้าม  ถ้าดื้อต้องตีเน๊อะตาลเน๊อะ”

ประโยคหลังพูดกับหลาน

“ตาลไม่ดื้อครับ”

แม็กพยักหน้าก่อนส่งหลานไปให้แตน แล้วต้องบอกว่า

“พี่แม็กคะ นี่เพื่อนต้องที่มาจัดงานแต่งให้ต้องกับขิม  ชื่อนันคะ”

นันรีบลุกขึ้นและยกมือไหว้  แม็กรับไหว้ ตอนนั้นถ้าใครสังเกตจะเห็นรอยยิ้มในแววตาของแม็กที่ปรากฏขึ้นแว่บนึง

“สวัสดีครับ” แม็กกล่าวทักทาย ซึ่งนันไม่ตอบอะไรได้แต่ยิ้มรับ ก่อนที่แม็กจะหันไปถามต่อว่า

“พ่อกับแม่ละ”

“หลังบ้าน เดี๋ยวคงเดินมา ได้ยินเสียงไอ้บิงโกเห่าแบบนี้ก็รู้ว่าใครมา”

แม็กพยักหน้าแล้วพูดกับต้องว่า

“ต้องพี่ขอโน๊ตบุ๊คหน่อย  แม่ให้ไฟล์มาแล้วจะได้เปิดให้ดู”

“แป็บนึงนะคะพี่”

ต้องวิ่งขึ้นไปบนบ้าน  ส่วนแม็กก็หันไปเล่นกับหลานที่แตนอุ้มอยู่ใกล้โดยที่นันแอบชำเลืองมองตลอด ซึ่งไม่พ้นการสังเกตของพิมที่ลอบสะกิดให้สามีดู  ไม่นานต้องลงมาพร้อมกับถือโน๊ตบุ๊คลงมาด้วย พร้อมกับพ่อกับแม่ที่เดินมาจากหลังบ้าน  แม็คยกมือไหว้เคารพประมุขของบ้านทั้งสองแล้วเดินไปกอดแม่ของเพื่อนเบาๆ ก่อนที่พ่อจะพูดอะไร  ต้องเอาโน๊ตบุ๊ควางบนโต๊ะรับแขก  แม็คได้เดินไปที่เก้าอี้อยู่ติดกับตัวที่นันนั่งพอดี  แม็คยิ้มให้นันอีกครั้งเป็นยิ้มแบบที่เธอเห็นครั้งแรกเมื่อหลายปีก่อน  และด้วยเหตุที่เธอบอกไม่ได้นันรู้สึกเขินกับรอยยิ้มแบบนั้น และรีบก้มหน้าเมื่อรู้ว่าตัวเองหน้าแดง  ก่อนแม็กจะเอาทัมไดรฟ์ที่ติดตัวมาเสียบลงไปที่ช่องแล้วเปิดไฟท์ แล้วพลิกโน๊ตบุ๊คไปให้ต้องดู พร้อมบอกว่า

“ ดูแบบเอาเลยที่ร้านทำมาให้หลายแบบตามรูป บางอันแก้แล้วแก้อีก เพราะคุณเจ้าของร้านไม่พอใจไม่ถูกใจ”

  ต้องกับขิมก้มลงไปดูทำให้ทุกคนต่างเดินไปดูพร้อมกันยกเว้นแม็กที่นั่งตรงข้าม รวมทั้งนันที่ชะโงกหน้าไปดูและบอกว่าซุ้มดอกไม้ที่ทำขึ้นมาสวยทุกรูป ก่อนที่แม๊กจะถามไปว่า

“แล้วตกลงวันนั้นหมั้นอย่างเดียวหรือ รดน้ำที่นี้ด้วย”

“รดน้ำที่นี่ด้วยครับพี่แม็ก เย็นค่อยไปฉลองที่โรงแรม”

“อืม  แม่พี่ฝากมาถามนะจะได้เพิ่มจัดดอกไม้ตรงตั่งรดน้ำสังข์ด้วย”

“เอ่อแล้วราคาประมาณเท่าไหร่คะพี่แม็ก   ต้องไม่เห็นใส่ราคามาด้วย”

แม็กยิ้มเล็กน้อย

“ฟรีหมดครับ ต้องจะเอาดอกไม้แบบไหน ซุ้มแบบไหนโทรไปบอกแม่พี่ได้เลยให้โทรไปบอกก่อนวันงานสัก 2 อาทิตย์นะท่านอาจารย์ฝากบอกมา  เจ้าของร้านยินดีทำให้ฟรี”

ต้องอุทานด้วยความตกใจ

“ไม่เอาคะพี่แม็กต้องกับขิมเกรงใจ”

"เอาเหอะ ร้านไม่เจ๊งหรอก รับเหอะ  ไม่งั้นเดี๋ยวมีงอน ลำบากพี่อีก”

ต้องหันไปเงยหน้ามองไปที่หน้าของพ่อกับแม่และพี่ชายพี่สะใภ้ที่ทุกคนพยักหน้า ต้องและขิมต่างยกมือไหว้แม็กก่อนบอกขอบคุณ  แต่แม็กบอกว่า

“ไปขอบคุณแม่พี่โน่นไม่ใช่พี่  ไปเหอะหิวข้าวแล้ว”

แล้วตัวเองลุกขึ้นทันที ก่อนจะพูดเสียงดังๆให้แม่บ้านได้ยินว่า

“น้าขวัญครับตั้งโต๊ะเหอะแม๊ก หิวแล้วครับ”

“เฮ้ย เจ้าของบ้านยังไม่ชวน”

ต่อพูดขัดเพื่อน แต่แม็กไม่สนใจหันไปบอกพ่อกับแม่แล้วเชิญไปห้องอาหารและไปพยักหน้ากับนัน เพื่อเป็นการชวน  ก่อนจะเดินประคองแม่ไป สองสามีภรรยาหันมามองหน้าและพยักหน้าให้กันก่อนเดินปิดท้ายไปที่ห้องอาหาร ในห้องอาหาร แม๊กนั่งตรงข้ามกับนันพอดีส่วนแตนนั้นนั่งข้างๆแม็ก  ซึ่งแม่ได้บอกว่าพอรู้ว่าแม็กจะมาทานข้าวก็ทำกับข้าวที่ชอบให้ จนต่อประชดว่าเป็นบุญปากของตัวเองเพราะแม็กแท้ๆ ซึ่งทุกคนได้แต่อมยิ้มพร้อมกับแม่บ้านที่กำลังเสิร์ฟอาหารพร้อมตักข้าวให้ทุกคนบนโต๊ะ แม่ได้ถามขึ้นมาว่า

“แม็กแล้วคุณพ่อกับแม่เป็นยังไงบ้างลูก”

“อ๋อครับสบายดีกับกิจการ ซึ่งพ่อก็งานหลักก็เปิดปิดประตูร้านดอกไม้ งานรองก็ไปเป็นกรรมการออกข้อสอบและสัมภาษณ์คนที่สอบนักบินครับ ส่วนแม่นั้น งานหลักดูแลร้านดอกไม้ งานรองเป็นอาจารย์พิเศษที่มหาวิทยาลัย เหมือนเดิมครับ”

“ก็ไม่ทิ้งงานเดิมของตัวเอง ทั้งๆที่เกษียณแล้วทั้งคู่”

คราวนี้พ่อเป็นฝ่ายพูดขึ้นบ้าง

“ครับพ่อ  ก็ดีอยู่บ้านก็ทะเลาะกับหมาแทนแม็ก”

“พี่แม็กก็เอาเลี้ยงที่ลพบุรีบ้างสิพ่อกับแม่จะได้ไม่ปวดหัว”

แตนที่นั่งอยู่ข้างๆเป็นคนบอก

“อย่านะเอาไปนี่มีร้องไห้แน่  ปากก็บ่นแต่ใจก็รักมาก  และพี่อยู่แฟลตไม่ได้อยู่บ้าน เออ แล้วงานที่พี่แปลให้เป็นไงบ้าง”

ประโยคหลังแม็กย้อนไปถามถึงเรื่องงานที่ตัวเองแปลให้น้องสาวเพื่อน

“อ๋อ แตนให้อาจารย์ดูทั้งสองแบบเลย  แตนส่งที่แตนแปลเองและมีแก้ไขคำเชื่อมที่พี่แม็กช่วยดู และเอาต้นฉบับที่พี่แม็กแปลให้ดู  อาจารย์ยังนึกว่าพี่เป็นคนญี่ปุ่นเลยที่แปลออกแล้วใช้ภาษาที่สวยงามมาก”

“แหมมาเป็นพี่จะได้รู้ว่ากว่าจะได้แบบนี้น้ำตาแทบไหล  จะไปเล่นแบบเด็กทั่วๆไปก็ไม่ได้”

แล้วแม็กก็เล่าให้ขิมกับนันฟังว่า ตอนเด็กๆพ่อจะไม่ค่อยอยู่บ้านเพราะมีบินไปต่างประเทศบ่อย  ส่วนแม่ก็เป็นอาจารย์สอนที่มหาวิทยาลัยกว่าจะกลับบ้านก็เย็นหรือไม่ก็ค่ำแล้ว หลังจากกลับจากโรงเรียนช่วงบ่ายๆ คุณตาซึ่งเป็นคนไทยกับคุณยายที่เป็นคนญี่ปุ่นจะสอนภาษาญี่ปุ่นให้ พร้อมแบบฝึกหัดนอกเหนือจากการบ้านที่ต้องทำประจำและแม่จะกลับมาตรวจทุกวัน  ยิ่งถ้าพ่ออยู่บ้านจะถูกเพิ่มการบ้านภาษาอังกฤษเข้าไปอีก จนไม่มีเวลาได้เล่นเหมือนเด็กทั่วๆไป  แต่ก็ทำให้ตัวเองเก่งภาษาญี่ปุ่นตั้งแต่เรียนชั้นประถม

“แล้วตอนนี้คุณยายเป็นยังไงบ้าง”

ต่อถามพร้อมนึกไปถึงสุภาพสตรีชาวญี่ปุ่นที่เปี่ยมไปด้วยความเมตตา ใบหน้ามีแต่รอยยิ้มและพูดภาษาไทยได้ชัด ที่ตอนนี้ไปอยู่ญี่ปุ่นหลังจากคุณตาแม็กเสีย คุณยายก็กลับไปอยู่ญี่ปุ่น นานๆทีถึงจะมาเมืองไทย ต่างกับที่แม่ของแม็กจะบินไปหาทุกๆ 2เดือน

“ก็แข็งแรงนะ   ตอนนี้เล่นเฟสบุ๊คเป็นแล้ว ว่าเดือนหน้าจะลาพักร้อนพาแม่ไปเยี่ยมซะหน่อย”

“หาเล่นด้วยหรือ  ไหนๆดูหน่อยจะขอแอดเป็นเพื่อน”

ต่อพูดด้วยเสียงหัวเราะ แม็กหยิบโทรศัพท์แล้วเปิดเฟสบุ๊คก่อนยื่นส่งไปให้เพื่อนที่นั่งอีกมุมนึงใกล้ๆหัวโต๊ะ แต่พอต่อเห็นโทรศัพท์แล้วบอกว่า

“เฮ้ย ซื้อใหม่เหรอวันก่อนบอกให้เปลี่ยนยังบอกว่าไอ้เครื่องเก่ามันดีอยู่เลย โทรได้รับได้ก็พอแล้วนี่หว่า “

ต่อพูดพร้อมส่งให้ภรรยาดู ทำให้ทุกคนต่างจ้องที่โทรศัพท์รุ่นใหม่

“อ๋อ มันเล่นเกมส์แล้วอืดๆนะไม่ทันใจเลยอยากเปลี่ยน ตอนซื้ออยากได้อีกรุ่น  แต่คนขายมันเชียร์รุ่นที่ใหม่ล่า
สุด  เลยเอา  แต่ดีนะเล่นเกมส์แล้วไม่อืดเลย”

“คือแก เสียเงิน 2-3 หมื่น เพื่อจะได้เล่นเกมส์ให้เร็วขึ้น”

พิมเป็นคนถาม ก่อนส่งโทรศัพท์คืนสามี

“ใช่แล้ว”

แล้วต่อก็หยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาหลังจากเลื่อนหาชื่อยายของเพื่อนพอเจอแล้วกดติดต่อของเป็นเพื่อน ก่อนจะบอกว่า

“แหมคุณยาย  เลือกรูปสวยซะด้วย”

ก่อนจะคลิกไปที่รูปแล้วหันมาให้ทุกคนดู  ซึ่งทุกคนเห็นเป็นรูปสตรีสูงอายุชาวญี่ปุ่นที่อยู่ในชุดกิโมโน ก่อนที่จะยื่นให้แม่ที่นั่งอีกฝั่งดู แม่ของต่อบอกว่า แม่ของแม็กสวยได้คุณยาย และยังถ่ายทอดมาถึงหลานชายทั้งผิวและโครงหน้า ทำเอานันต้องสังเกตแม็กอย่างจริงจังอีกครั้งซึ่งคราวนี้จะเห็นได้อย่างใกล้ชิดกว่าทุกครั้ง ใช่ผิวของชายที่นั่งตรงหน้าเธอขาวละเอียดจริงๆ ใบหน้าที่ได้รูป จมูกโด่งเป็นสันคิ้วเข้มตาคมขนตาที่ดกเป็นแพรขนาดทำให้ผู้หญิงบางคนอายได้ ปากที่บางเฉียบเหมือนผู้หญิง ไรของหนวดที่เขียวตัดกับผิวขาวเห็นได้ชัด แต่พอแม็กเหลือบตามองมา เธอรีบก้มหน้าหลบทันที  แล้วแม่ได้ส่งโทรศัพท์คืนมาให้ โดยแตนขอดูก่อนส่งคืน แล้วแม็กชะโงกไปถามหลานชายที่พิมกำลังช่วยตัดแบ่งกับข้าวในจานว่า

“ตาลครับ  เดือนหน้าอาแม็กไปญี่ปุ่น  เอาหุ่นกันดั้มไหม”

พิมพูดขึ้นทันที

“แม็ก”

ทำเอาเด็กชายที่กำลังจะพยักหน้ารีบก้มหน้าทันทีเมื่อได้ยินเสียงของแม่

“เอาน่าหลานยังเด็กอยู่  อย่าดุเหมือนพ่อมันเวลาดุทหารหน่อยเลย  หมาที่กองพันยังวิ่งหนีเวลาเสธต่อเดินผ่าน  เอาหุ่นกันดั้มไหมครับตาล”

ประโยคท้ายแม็กถามไปที่หลานเหมือนเดิม ที่เหลือบตามองแม่ที่จ้องมา ก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย แต่ผู้เป็นพ่อที่กำลังตักข้าวเข้าปากเพราะรู้ว่ายังไงเพื่อนรักก็ต้องซื้อให้ของเล่นให้ลูกตัวเองจนได้ พอได้ยินถึงกับสำลักเพราะประโยคที่เหน็บมาของเพื่อนจนหันหยิบแก้วน้ำมาดื่ม ท่ามกลางเสียงหัวเราะของทุกคนรวมถึงพิม

“วกมาที่กู ทีมึงพึ่งสั่งขังทหาร 2 คน เจ็ดวัน นี่หรือวะไม่ดุ”

“อ้าวทำไมละลูก” คราวนี้ผู้เป็นพ่อถามขึ้นหลังจากนั่งฟังมาตลอด

“อ๋อแอบเอาเหล้าขึ้นไปโรงนอนนะครับ  วันนั้นแม็กเข้าเวรพอดี ตอนที่เดินตรวจแม็กคุยกับจ่ากองร้อยเห็นกำลังกันยืนลับล่อๆอยู่ข้างหลัง เลยเดินเข้าไปดู  แอบเอาเหล้าใส่ขวดชาเขียว ตอนแรกไม่ยอมรับ ต้องคาดคั้นถึงยอมรับตอนแรกกะสั่งขังแค่ 3 วัน  แต่ดูไม่สำนึกเลยล่อซะเจ็ดวันทั้ง 2 คน เป็นทหารเกณฑ์ที่เป็นรุ่นพี่แล้วนะครับ  ทำตัวกร่างมานานเลยจัดซะหน่อย”

“เห็นไหมครับพ่อ ที่ต่อมันบอกว่าดุแล้วมันดูซิ”

“ใช่แล้วเพราะเจอผู้ฝูงแม็ก เลยขังอย่างเดียว  แต่ถ้าเป็นเสธต่อ รับรองได้วิ่งออกกำลังรอบสนามก่อนขังแน่”

“เอาละๆๆ ไม่ต้องเถียงกัน”  คราวนี้ผู้เป็นพ่อเป็นฝ่ายปราม แต่ต่อพูดขึ้นมาว่า

“ไอ้นี่ ตามันดีจริงๆ บางทีตามันมองเราคุยกับเรา แต่มันเก็บรายละเอียดข้างหลังได้หมดใครทำอะไร ในรัศมีสายตามันเห็นหมด”

“สายตาของนักบินเป็นแบบนี้ทุกคนหรือเปล่าคะ”

คราวนี้นันเป็นฝ่ายถามขึ้นมาหลังจากนั่งฟังอยู่นาน ซึ่งไม่พ้นการสังเกตของต่อกับพิม

“ไม่หรอกครับ มันเกิดจากการฝึกแต่ต้องใช้เวลาพอสมควร  ผมฝึกตั้งแต่ตอนเรียนนายร้อยที่เมืองนอกตอนนั้นมีเจ้าหน้าที่ตำรวจลับมาอบรมเรื่องการรักษาความปลอดให้กับพวก VIP นะครับ”

แม็กตอบผู้หญิงสาวสวยที่นั่งตรงข้าม  แต่แตนก็ได้จังหวะแทรกมาว่า

“พี่แม็กจะไปญี่ปุ่นหรือ”

แม็กรู้ทัน รีบยกมือห้าม

“หยุด  พี่ถามหลาน ย้ำถามหลาน”

“แหมใจดำ ทีน้องไม่ถาม”

“ไม่เป็นไรครับ  อาแตนเดี๋ยวน้องตาลแบ่งให้เล่นกันดั้มด้วย”

คำพูดจากความไร้เดียงสาของเด็กน้อยขวัญใจประจำบ้านเรียกเสียงหัวเราะได้อีกครั้ง ทำเอาแตนมองหลานแล้วอดหัวเราะไม่ได้อีกคน ก่อนที่ต่อจะถามเพื่อนอย่างเป็นงานเป็นการว่า

“พรุ่งนี้ไปกี่โมง”

“เช้ามืด ขับรถไป  แต่คงจะบินบ่ายนะจำไม่ได้เหมือนกันต้องดูตารางบินก่อน แต่คงประชุมเรื่องฝึกก่อน”

แม็คตอบพร้อมพยักหน้าไปทางต่อ ทำเอาพิมถามว่า

“ทำไมหรือ”

“ก็อาทิตย์หน้า  กรมเสธของต่อจะเคลื่อนพลไปฝึกส่งกำลังทางอากาศที่ลพบุรีนะสิ  เลยต้องเตรียมการให้พร้อม  ระดับเสธต่อไปทั้งที จะได้พาบินม้วนคว่ำม้วนหงายกลางฟากฟ้าให้สมเกียรติซะหน่อย”

ต่อขี้เกียจต่อปากต่อคำกับเพื่อนเพราะวันนี้เหมือนจะพูดมากเป็นพิเศษ จนทานข้าวเสร็จ  พิมได้พาลูกชายไปอาบน้ำก่อนจะพาเข้านอน นันได้เดินไปดูรูปที่แขวนและอยู่ในกรอบรูปหลายรูปซึ่งตัวเองเพิ่งเคยมาดู พร้อมกับต้องที่อธิบายไปด้วย  แต่พอเจอรูปที่ตัวเองอธิบายไม่ได้เลยหันไปเรียกพี่ชายแต่เห็นกำลังคุยกับขิมเรื่องรายชื่อของแขกที่จะเชิญมางานแต่งอยู่ และแม็กกำลังนั่งคุยกับพ่อแม่และแตนที่นั่งอยู่ด้วย เลยเรียกไปที่แม็ก

“พี่แม็กรบกวนแป็บนึงคะ มาทางนี้หน่อย”

นันรีบกระซิบกับเพื่อน

“ต้องไม่เป็นไรอย่ากวนพี่เค้า”

“ไม่เป็นไรหรอก”

พอดีแม็กเดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่สงสัย ต้องเลยชี้ไปที่รูปนี้ก่อนจะบอกว่าตัวเองจำไม่ได้ถ่ายที่ไหน  เพราะในรูปเป็นรูปที่ต่อที่อยู่ในชุดลายพรางกับแม็กที่อยู่ในชุดนักบินที่ถ่ายคู่กันหน้าเฮลิคอปเตอร์ลำนึง

“อ้อ ถ่ายไว้นานแล้วตอนนั้นยังยศร้อยโทอยู่  ฝึกส่งกำลังทางอากาศนะ  พี่ยังเป็นนักบินผู้ช่วยเลย ต่อเป็น ผบ.หมวด”

“แล้วนี่ละคะ ไม่เห็นมีพี่แม็กเลย”

คราวนี้นันเป็นฝ่ายถามขึ้นมา แม็กยิ้มก่อนก้มไปดูรูปที่ถ่ายหมู่ แต่ฝ่ายหญิงกับรู้สึกเขินอีกครั้งก่อนคิดว่า

“บ้ายิ้มแบบนี้อีกแล้ว  คนยิ่งใจคอไม่ดีอยู่”

“อ๋อภาพนี้ น่าจะเป็นตอนผมยังเรียนที่เวสปอยท์อยู่นะครับ เลยไม่มีผมครับ”

“เรียกพี่ก็ได้คะ  เรียกผมมันดูห่างๆยังไงก็ไม่รู้  พี่แม็กเหมือนพี่ของต้อง นันก็เป็นเพื่อนของต้องด้วย ขอบคุณนะคะที่ช่วยมาอธิบาย”

เธอตอบกลับพร้อมคำอธิบายที่ต้องไม่คิดว่าเพื่อนเธอจะกล้าพูด  แต่คนอย่างนันนั้นก็ไม่ค่อยยอมใครอยู่แล้ว

“ได้ครับยินดีครับ”

พร้อมรอยยิ้มที่สร้างความปั่นป่วนให้กับหญิงสาว อีกครั้ง ก่อนที่แม็กจะเดินกลับไปหาพ่อกับแม่ หลังจากคุยสักครู่แม็กขอตัวลากลับเพราะพรุ่งนี้ต้องไปลพบุรีแต่เช้ามืด  ขิมกับต้องเดินมาไหว้ขอบคุณอีกครั้งเรื่องของซุ้มดอกไม้ ส่วนแตนโบกมือให้ และนันที่เดินมาไหว้ลาชายหนุ่มอีกครั้ง

“สวัสดีคะพี่”

“ครับและยินดีที่ได้รู้จัก”

ก่อนที่ต่อจะเดินไปส่งเพื่อนที่รถพร้อมบิงโกที่วิ่งตามไปด้วยพอแม็กขับรถออกไป    ขิมก็เดินลาทุกคนก่อนจะ  กลับไปอีกคนส่วนนันที่กลับเป็นคนสุดท้ายเพราะเก็บของอยู่ก่อนเดินไปลาทุกคนเช่นกัน  มีต้องตามไปส่งแต่ไม่พูดอะไรมาก  แต่พอจะสังเกตอาการของเพื่อนได้ว่าแอบสนใจพี่แม็กเข้าให้แล้ว  ซึ่งตรงกับต่อที่เดินกลับไปที่บ้าน เห็นภรรยาพาลูกเข้านอนแล้วก็บอกว่าใช่จริงๆ  นันแอบสนใจแม็กแต่ไม่แน่ใจในตัวเพื่อน ซึ่งพิมบอกว่า คิดว่าแม็กสนใจนันเหมือนกัน เพราะวันนี้ดูพูดเยอะเป็นพิเศษ  ปกติจะพูดน้อยกว่านี้

ซึ่งตรงกับที่พิมสงสัย  ระหว่างขับรถกลับบ้าน ทำไมแม็กจะไม่สนใจนัน แม็กจำนันได้ดีตั้งแต่เจอครั้งแรกแล้ว  เพราะหน้าตาของนันนั้นสะดุดตาแม็กมาก ตอนเจอครั้งที่สองครั้งนั้นแม็กไปกับหมอที่มาสนใจตนเองอยู่ แต่แม็กคิดกับหมอแค่เพื่อนและวันนั้นแม็กแอบผิดหวังที่เห็นนันมากับแฟน จนครั้งที่สามที่แม็กไปทานข้าวคนเดียวและรู้ว่าถูกผู้หญิงกลุ่มใหญ่ที่นั่งอีกโต๊ะกำลังนินทาตัวเองอยู่และในกลุ่มนั้นมีนันอยู่ด้วย จนได้มาเจอในวันนี้และรู้ว่าตัวเองถูกผู้หญิงคนนี้แอบมองตลอดตั้งแต่เจอหน้า

“อืมแต่ว่ายังคบกับแฟนหรือเปล่าหว่า  ต้องถามจากต้องแล้วเรื่องนี้”

แม็กคิดก่อนที่เลี้ยวรถเข้าบ้าน

ส่วนทางต้องก่อนนอนเธอได้โทรหาเพื่อนหลังจากรอสายอยู่ครู่หนึ่งนันก็รับ

“ว่าไงจ๊ะต้อง  นันลืมอะไรไว้ที่บ้านเธอหรือเปล่า”

นันถามและตอนนี้เจ้าตัวเตรียมจะเข้านอนแล้ว

“สงสัยจะลืมนะ”

“ลืมอะไรฉันว่าเอากลับมาหมดแล้วนะ”

“ลืมหัวใจไว้กับรอยยิ้มของ นักบินวันนี้ไง”

“บ้าๆๆๆๆๆ บ้าไปใหญ่ยายต้อง ไม่ใช่”

“อย่ามา ฉันรู้เห็นแอบมองพี่แม็กตั้งหลายครั้งและพอพี่แม็กยิ้มเธอก็อายทุกครั้งไป”

ต้องไม่เห็นหน้าเพื่อนที่ตอนนี้หน้าแดงเต็มที่ มืออีกข้างหนึ่งบีบผ้าห่มแน่น

“บ้าน่า  คิดไปเอง”

นันยังปากแข็ง

“จ๊ะๆๆๆคิดไปเอง แต่ถ้าสนใจพี่แม็กจริงๆเธอต้อง”

“ไหนๆๆๆต้องทำยังไง”

นันเผลอตัวถามเพื่อน

“ไหนว่าไม่สนไง”

เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ตอบ ต้องเลยพูดต่อว่า

“แหม  ทำเป็นเขิน จะบอกให้ อยากรู้จักพี่แม็กให้มากกว่านี้เธอต้องเป็นฝ่ายไปหาพี่แม็กก่อน พี่แม็กจีบใครก่อนไม่เป็นและ อย่างที่พี่ต่อบอกเมื่อวันนั้น พี่แม็กโลกส่วนตัวสูงมาก และมีกำแพงกั้นตัวเองไว้หลายชั้น แต่ถ้าเธอสงสัยว่าแล้วทำไมวันนี้ไม่เป็นอย่างที่พี่ต่อบอก  ก็เพราะมีพวกเราอยู่ด้วยไง พี่แม็กเลยช่างพูด  แต่ถ้าเธอเจอข้างนอก เธอจะเจอกับความนิ่ง ถึงนิ่งมาก ใครอยากจะรู้จักหรือใกล้ชิดต้องอดทนนะ พี่แม็กมีคนมาสนใจเยอะแต่เข้าไม่ถึงตัว  ถ้าเธอสนใจจริงฉันจะให้เบอร์พี่แม็ก  แต่อย่าพึ่งโทรไปละ เพราะฉันมีเรื่องต้องบอกเธออีกเยอะขอให้ฉันลองเกริ่นๆ ก่อนแล้วกันนะ ใจเย็นๆฉันอยากจะรู้ว่าตอนนี้พี่แม็ก สนิทกับใครเป็นพิเศษหรือเปล่าจะได้รู้ทางหนีทีไล่ กู๊ดไนท์จะเพื่อนหลับฝันดีนะ”

“ขอบคุณมากนะต้อง  ฝันดีเช่นกันจ๊ะ”

นันตอบเพื่อนรักด้วยความรู้สึกที่ดีใจที่เพื่อนจะช่วย  ก่อนที่จะมีไลน์ของต้องเข้ามา พร้อมเบอร์โทรศัพท์ที่ต้องบอกว่า

“อันนี้เบอร์ของพี่แม็ก เก็บไว้ดีๆนะ  ถ้าหายครั้งหน้าฉันคิดเงิน  คิดหนักด้วย”

ซึ่งไม่ต้องห่วงนันเซฟเก็บไว้ทันทีก่อนที่จะหลับไปด้วยความรู้สึกความสุขที่ล้นหัวใจ

 ผ่านไป2-3 วัน หลังจากฝึกบินเสร็จ แม็กที่กำลังเดินไปที่ห้องทำงานเพื่อจะทำรายงานการบินแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิด  ก่อนเห็นเป็นเบอร์โทรของต้องที่โทรมา 2 ครั้ง  และไลน์ที่มีข้อความว่า

“พี่แม็ก บินเสร็จแล้วโทรหาต้องด้วยจ้า มีเรื่องจะคุยด้วย  ไม่รีบแต่สำคัญครับผม”

แม็กอ่านจบแล้วแต่ไปทำงานให้เสร็จก่อน แล้วจึงโทรไปหาต้องรอสาย3-4 ครั้งต้องจึงรับ

“ว่าไงต้อง”

“พี่แม็กเลิกงานยัง”

“อีกนิด  เราละ”

“แหมๆ อีกนานคะ พนักงานบริษัท ไม่ใช่เลิกงานเหมือนข้าราชการ”

“เออๆๆ มีอะไร”

“อิอิ  อยากรู้จ่ายเงินมาก่อน”

“อุว๊ะ “

“แหมทำเป็นโมโห  คือแบบนี้”

แล้วต้องก็บอกเรื่องของเพื่อนเธอให้แม็กฟัง ซึ่งถ้าต้องเห็นใบหน้าที่สมหวังของเพื่อนพี่ชายเธอในตอนนี้คง รู้ว่าสิ่งที่เธอเล่าอยู่นั้นมันคือสิ่งที่แม็กอยากได้ยิน  จนเธอปิดท้ายว่า

“บอกตรงๆเลยนะพี่  นันยังไม่มีใครตอนนี้ที่เลิกกับแฟนเก่าเพราะแฟนเก่ามันเจ้าชู้ และตอนนี้ก็มีคนตามจีบมากมาย อาจพอๆกับสาวๆที่ตามปิ๊งพี่อยู่ก็ได้  หนูอุตส่าห์ทำตัวเป็นแม่สื่อให้แล้วนะ พี่จะสนไม่สนก็ตามใจ  แต่เพื่อนหนูทั้งสวยทั้งน่ารัก นิสัยดี ถึงจะดูเป็นสาวมั่นก็เหอะ นันมีพี่สาวอีกคนอายุไล่เลี่ยกับพี่นี่แหละให้รู้เป็นข้อมูลไว้ เมื่อวานพี่ต่อก็มาถามต้องว่า นันมีแฟนหรือยัง  คงจะหาข้อมูลให้เพื่อนรักมั้ง แล้วหนูบอกเบอร์พี่ไปให้แล้วด้วย แต่ยังไม่ให้นันโทรหาเพราะจะเกริ่นกับพี่ก่อน และอยากรู้ว่าพี่มีใครหรือยัง  ถ้ามีหนูจะได้บอกให้เพื่อนเลิกสนพี่เข้าใจไหมคะคุณพี่ที่เนื้อหอม”

“ขอบคุณนะ  อยากได้อะไรจากญี่ปุ่นมั่งละ”

“แหมทีหยั่งนี้ถาม วันนั้นทำเฉยไม่สนใจ”

“เออๆๆๆ เห็นพี่เป็นคนใจดำไปได้ มีครั้งไหนที่ไม่ได้ของฝาก”

“ไม่รู้ละ  พี่ยังไม่ตอบต้องเลย”

“ไม่มี”

“ขอบคุณค้า   เอาขนมเยอะๆนะ เท่านี้ก่อนน้องต้องไปทำหน้าที่แม่สื่อก่อน  รักนะจุ๊บๆ”

แม็กเผลอยิ้มออกมาก่อนจะนั่งทำงานเอกสารต่อ  จนเลิกงานพอขับรถกลับไปถึงแฟลตสำหรับนายทหารที่เป็นที่พัก แม็กหยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเฟสบุ๊คเพื่อจะดูว่าวันนี้คุณยายทำอะไรบ้างหรือเปล่า  ก็เห็นว่ามีคนขอแอดมาเป็นเพื่อนซึ่งคือนัน     แม็กรีบตอบรับทันที แล้วก็มีข้อความมาทางอินบ็อกซ์อย่างเร็วซึ่งนันเป็นคนส่ง
“ขอบคุณนะคะพี่ ที่รับนันเป็นเพื่อน”

ใจจริงอยากตอบเป็นอย่างอื่น แต่แม็กก็ตอบว่า

“ยินดีครับ”

“งั้นนันของอนุญาตแอดไลน์พี่ด้วยนะคะ”

“ได้ครับ”

“แล้วนี่เบอร์ของนันนะคะ  ส่วนเบอร์ของพี่ ต้องให้มาก่อนแล้วคะ”

“ขอบคุณครับ ”

นันส่งเบอร์มาให้พร้อมกับแอดมาในไลน์ทันที  แม็กนั่งรวบรวมความกล้าอยู่พักใหญ่หลังจากเซฟเบอร์ของหญิงสาวลงในโทรศัพท์  ก่อนจะตัดสินใจโทรหาทันที

“สวัสดีคะ”

“เอ่อ คุณนันนะครับ”

“เรียกนันก็ได้คะพี่แม็ก”

“กลับบ้านหรือยังครับ”

“ยังเลยคะ นั่งตรวจงานให้ลูกค้าอยู่ แล้วพี่แม็กละคะ”

“พึ่งกลับถึงห้องที่แฟลตนะครับ”

“แฟลต”

“อ้อตอนนี้พี่อยู่ลพบุรีครับ”

“อ้อ  แล้ววันหยุดนี้พี่ เข้ากรุงเทพหรือเปล่าคะ”

“คงไม่ละครับ มีเข้าเวรและอาทิตย์หน้ามีงานใหญ่ต้องเตรียมตัวพอสมควร”

แล้วก็เป็นการสนทนาที่ยาวนานของทั้งคู่ ถ้าใครเห็นทั้งสองในเวลานี้พร้อมๆกัน จะเห็นอาการที่ไม่แตกต่างกันเท่าไหร่ของทั้งคู่  ยิ่งฝ่ายหญิง พอเห็นเบอร์ของแม็กโชว์ที่หน้าเครื่องโทรศัพท์ของเธอ  นันแทบจะร้องกรี๊ดออกมาดังๆทันที พร้อมใบหน้าแดงที่แสดงความดีใจอย่างล้นเหลือ  เพราะไม่เชื่อว่าแม็กจะโทรหาเธอก่อนทั้งๆที่เธอยังสองจิตสองใจว่าจะโทรหาแม็กดีหรือไม่แต่พอเป็นแบบนี้ทำให้หัวใจของเธอพองโตทันทีและเพื่อนรักของเธอได้โทรมาหาเธอก่อนหน้านี้เพื่อรายงานว่าตัวเองได้เกริ่นนำให้แล้วแถมบอกเรื่องที่พึ่งคุยกับเพื่อนของพี่ชายทั้งหมดว่าคุยอะไรบ้างส่วนที่เหลือจะเป็นเรื่องของนันเองว่าจะทำยังไง  ซึ่งเหมือนกับนักบินหนุ่มที่รู้สึกมีชีวิตชีวากับหัวใจของตัวเองที่ปิดตายมาหลายปีแล้ว  เพราะแม็กยอมรับว่านันคือแบบอย่างของผู้หญิงในฝันของตัวเองที่รอคอยมาแสนนาน การพูดคุยของทั้งสองคนนี้กินเวลาชั่วโมงกว่าก่อนที่แม็กจะกล่าวลาว่า

“ครับผม  แล้วเจอกันนะครับนัน”

ทั้งคู่ต่างวางสายไปด้วยความอิ่มเอมใจ  ก่อนที่แม็กจะเปลี่ยนชุดออกไปวิ่งด้วยความรู่สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับตัวเองมานานแล้ว ทำให้วันนี้แม็กดูอารมณ์ดีมากทำให้ทหารหลายคนที่มาออกกำลังกายด้วยดูออก ส่วนของนันนั้นพอวางสายเธอแทบจะกรี๊ดออกมาดังๆในห้องทำงาน ด้วยความดีใจทำให้เธอไม่มีสมาธิที่จะทำงานต่อ  นันเก็บของก่อนเดินออกจากห้องซึ่งไปเจอกับลูกน้องที่ รับหน้าที่ควบคุมดูแลงานแต่งของลูกค้ามือดีคนหนึ่งซึ่งเป็นสาวในร่างของผู้ชาย

“กลับแล้วหรือค้า บอส”

“จ้ากลับแล้ว”

“พี่นัน มีอะไรหรือเปล่า”

“ทำไมหรือ”

นันถามลูกน้องด้วยความสงสัย

“ก็ไม่มีอะไรมาก  คือหนูเห็นว่าบอสวันนี้อารมณ์ดีกว่าทุกวัน  แถมหน้าดูแดงๆด้วย”

“ทำไมจะให้อารมณ์ไม่ดีทุกวันหรือไง  คนเราต้องมีบ้างสิ”

“อ๋อ  หนูนึกว่า  มีผู้ชายในฝันของบอสมาจีบบอสหนูเข้าให้นะสิ”

ทั้งๆที่รู้ว่าลูกน้องพูดเล่น ทำเอาหญิงสาวเกือบสะดุ้งต้องรีบกลบเกลื่อนก่อนเดินจากมา  ด้วยใบหน้าที่ปิดปังรอยยิ้มและความดีใจไม่มิด

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ตุลาคม 29, 2016, 04:29:55 PM โดย twintower »

*

ออฟไลน์ yuth2011

  • Junior Member
  • ***
  • 528
  • 456
    • ดูรายละเอียด
Re: รักแรกเจอ 2
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: ตุลาคม 28, 2016, 10:14:16 PM »
ขอบคุณครับ อ่านเพลินดีช่วงนี้เจอหนักๆมาหลายเรื่องได้อ่านเรื่องเบาๆแบบนี้รู้สึกดีเลยครับ

*

ออฟไลน์ koroman-777

  • Junior Member
  • ***
  • 290
  • 317
    • ดูรายละเอียด
Re: รักแรกเจอ 2
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: ตุลาคม 28, 2016, 10:53:31 PM »
ชอบ...กุ๊กกิ๊กน่ารักดีครับ

*

ออฟไลน์ birddybdy

  • Junior Member
  • ***
  • 467
  • 588
    • ดูรายละเอียด
Re: รักแรกเจอ 2
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: ตุลาคม 28, 2016, 11:11:18 PM »
ขอบคุณครับท่าน

เนื้อเรื่องเริ่มสนุกขึ้นเรื่อยๆเลยครับ

อยากรู้ว่าพระเอกจะมาเจอกับนางเอกเมื่อไหร่ครับ

*

ออฟไลน์ supachat

  • Tiny Member
  • *
  • 32
  • 72
    • ดูรายละเอียด
Re: รักแรกเจอ 2
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: ตุลาคม 29, 2016, 12:33:13 AM »
ขอบคุณครับ

*

ออฟไลน์ 23pompompom

  • Full Member
  • **
  • 134
  • 157
    • ดูรายละเอียด
Re: รักแรกเจอ 2
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: ตุลาคม 29, 2016, 12:40:59 AM »
น่าลุ้น น่าติดตามเป็นอย่างยิ่งครับ ขอบคุณครับ

*

ออฟไลน์ cd13579

  • Senior Member
  • ****
  • 633
  • 623
  • ถึงจะไม่หล่อเฟี้ยวแต่เจี๊ยวเรืองแสงนะครับ
    • ดูรายละเอียด
Re: รักแรกเจอ 2
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: ตุลาคม 29, 2016, 03:41:11 AM »
อาาา ฟินว่าแต่งผู้เจียนคงไม่โหดเชือดพระเอกอีกนะครับขอบแบบ goodendเถอะนะครับ อ่านไปฟินไป
ก็อยากจะทำให้ดีกว่านี้แต่มันก็ยังทำได้แค่นี้

*

ออฟไลน์ sunnies

  • Senior Member
  • ****
  • 666
  • 587
    • ดูรายละเอียด
Re: รักแรกเจอ 2
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: ตุลาคม 29, 2016, 07:45:46 AM »
เพบินครับ ขอบคุณครับ

*

ออฟไลน์ swss2511

  • Senior Member
  • ****
  • 620
  • 733
    • ดูรายละเอียด
Re: รักแรกเจอ 2
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: ตุลาคม 29, 2016, 07:48:29 AM »
ปิ๊งแรกพบทั้งคู่ โรแมนติคจังเลย

*

ออฟไลน์ elviswhat

  • Gold Member
  • *****
  • 1027
  • 985
    • ดูรายละเอียด
Re: รักแรกเจอ 2
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: ตุลาคม 29, 2016, 10:50:55 AM »
ขอบคุณมากครับ น่าลุ้นนะครับว่าจะเป็นยังไงต่อ

*

ออฟไลน์ kabyala

  • Senior Member
  • ****
  • 948
  • 1044
    • ดูรายละเอียด
Re: รักแรกเจอ 2
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: ตุลาคม 29, 2016, 11:53:17 AM »
โอ๊ยยยย อ่านไปยิ้มไปนึกในใจบ้าปล่าววะตู 555 นิยายกุ๊กกิ๊กน่ารักครับอ่านแล้วอารมณ์ดีสบายใจขึ้น ขอบคุณครับที่เอานิยายแนวนี้มาผ่อนคลาย

*

ออฟไลน์ akepong

  • Full Member
  • **
  • 248
  • 334
    • ดูรายละเอียด
Re: รักแรกเจอ 2
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: ตุลาคม 29, 2016, 03:40:24 PM »
น่ารักมากครับดูหวานๆกุ๊กกิ๊กๆ อ่านไปอมยิ้มไปเลยทีเดียว

*

ออฟไลน์ dwarf

  • Junior Member
  • ***
  • 474
  • 428
    • ดูรายละเอียด
Re: รักแรกเจอ 2
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: ตุลาคม 29, 2016, 05:40:40 PM »
ขอบคุณครับ...เนื้อเรื่อง..อ่านแล้วยิ้มเลย...กุ๊กกิ๊กดีครับ

*

ออฟไลน์ freedoms

  • Junior Member
  • ***
  • 401
  • 461
    • ดูรายละเอียด
Re: รักแรกเจอ 2
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: ตุลาคม 29, 2016, 08:07:01 PM »
จะว่าไงดี เป็นอันว่าอยากให้ชื่อเรื่องว่ารักแรกพบมากกว่า

*

ออฟไลน์ bluesky11

  • Full Member
  • **
  • 202
  • 230
    • ดูรายละเอียด
Re: รักแรกเจอ 2
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: ตุลาคม 30, 2016, 02:04:27 AM »
อ่านไปยิ้มไปอีกคนครับ น่าติดตามจริง ๆ พี่แม็กโลกส่วนตัวสูงจะเปิดโลกให้นันเข้ามายังไง ตอนไหน รอลุ้นครับ

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ