เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)

เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)

  • 503 ตอบ
  • 22070 อ่าน
*

ออฟไลน์ darkgiggs

  • Full Member
  • **
  • 122
  • 1100
    • ดูรายละเอียด
อย่างที่แป้งเล่าให้ฟังในช่วงท้ายของตอนที่แล้ว
จากเดิมที่ช่างแต่ละคนรุมกันเอาใจแป้ง   ให้เกียรติราวกับว่าแป้งเป็นเมียแต่งของเขาจริงๆอีกคนนึง
แรกทีเดียวแป้งคิดว่าชีวิตกำลังไปได้สวย ถึงแม้จะใจง่ายเสียตัวให้กับหลายคนเกินไป
แต่ทุกคนก็ดีกับแป้ง พูดจาดีต่างคนแย่งกันเอาใจใส่ เหมือนทำคะแนนแข่งกัน
ยอมรับเลยนะ ว่าแป้งดีใจไม่น้อย ที่มีผู้ชาย 4 คนมารุมล้อมแบบนี้
งานที่อู่ก็เดิน ความรัก...และความสนุกก็ดีเยี่ยม ทุกคนไม่ปากมาก คนอื่นในอู่ไม่มีใครสงสัย

แต่ปัจจุบันไม่ใช่อย่างนั้นแล้ว ทุกคนเปลี่ยนไป ไม่ได้เอาใจแป้งเหมือนเดิม
เขาอาจจะคิดว่าแป้งเป็นของตาย โดยเฉพาะนายดำสั่งทุกคนไว้ว่า หา้มยุ่ง ห้ามเอาใจแป้ง
เพราะแป้งเป็นเมียมันคนเดียว ไม่ต้องมาคิดจีบ จะให้มีอะไรได้ก็ต่อเมื่อมันเรียกมาร่วมวงเท่านั้น
เมื่อก่อนนะ ยังมีนัดกันทานอาหาร ดูทีวี อาบน้ำกัน หรือไปเที่ยวนอกสถานที่แล้วค่อยไมีอะไรกัน
หลังๆนี่ไม่เลย แค่พ้นประตูบ้านเข้ามาต่างคนก็รุมทึ่งกระทุ้งแป้งยับ สั่งให้ทำนั่นนี่สารพัด
โดยเฉพาะช่างดำ กับ ช่างต๊ะ ที่มาเป็นคู่หูกันประจำ  นายสมมีบ้างนานๆครั้ง
แต่ไม่ชวนนายโจ้มาที่บ้านอีกแล้ว ไม่รู้ว่าเพราะอะไร
แป้งเดาว่านายดำคงระแวงช่างโจ้คะ
เป็นช่างโจ้เป็นคนเดียวที่ยังหนุ่มแน่น หน้าตาก็ดีกว่า อายุใกล้เคียงกับแป้ง
และยังเป็นคนเดียวที่ยังคอยเอาใจแป้ง ทำคะแนนเหมือนเดิมอยู่
ในขณะที่คนอื่นทั้ง 3  คอยจ้องแต่จะยัดควยเอาน้ำออกหีแป้งอย่างเดียว

ขึ้น...ชื่อว่าผู้หญิง ถึงจะชอบเช็กส์แค่ไหน แต่การที่มีผู้ชายเอาใจยังไงเราเองก็ชอบอยู่ดี
ซึ่ง 3 คน ช่างดำ ช่างต๊ะ ช่างสม ต่างไม่ได้แคร์ในจุดนี้ไปแล้ว
ทำให้แป้ง...รู้สึกนะ หนึ่งคือน้อยใจ สองคือรู้สึกตัวเองถูกลดคุณค่าลงเหลือแค่วัตถุทางเพศ
ไม่ใช่เป็น “ผู้หญิงของเขา” เหมือนอย่างในช่วงแรกๆที่พวกเขาทำให้แป้งรู้สึกดีใจ

“คุณแป้งครับ คือผม….”
“จะชวนอีกใช่มั้ย โอเคร วันอาทิตย์ชั้นว่าง”
“โอ้ะ เอ้ย จะ จะ จริงๆ เหรอครับเนี่ย ไม่ได้ล้อผมเล่นนะคุณแป้ง”
นายโจ้เคยชวนแป้งไป 2 ต่อ 2  สองครั้งแล้ว แต่ทุกครั้งแป้งปฏิเสธ เพราะกลัวเป็นเรื่องกับช่างดำ
“อืม..ใช่น่ะสิ เวลาไหนก็บอกมานะ” แป้งยอมไปกับนายโจ้ จริงๆหน้าตาเขาก็ดีพอใช้
 ผิวขาว หน้าตี๋ ที่สำคัญยังหนุ่มวัยรุ่น เอาใจแป้งเก่ง แม้คนอื่นจะเลิกทำไปหมดแล้ว
มาวันนี้แป้งจึงลองให้โอกาสช่างโจ้ เพราะความรักระหว่างแป้งกับช่างดำมันจืดจางลงทุกวัน 
และคิดถึง…”มือปืน”...ดุ้นขาวยาวๆที่อมทีลึกสุดคอ ชอบยิงน้ำแตกใส่หน้าทุกครั้งทีได้เจอ
“งั้น..วันอาทิตย์ตอนเที่ยงๆผมไปรับ เอ่อ...หน้าปากซอยบ้านคุณแป้งนะครับ”
“ไม่เอาอ่ะ นายขี่มอไซค์ชั้นไม่ไปด้วยหรอก  มันร้อน”
“เด่วชั้นไปรับนายเองแล้วกัน”

วันอาทิตย์ เที่ยง แป้งขับรถรับนายโจ้ ช่างหนุ่มวัย 19 ย่าง 20
“อ่ะ เอาโรงแรมที่ไหนดีละ ห้องนายไม่เอานะ”
แป้งเตรียมใจมาโดนกด ใส่ชุดสีเหลืองสดใส โชว์ๆหน่อย ฉีดน้ำหอมฟุ้ง ยั่วเต็มที่

“หืมมม..คุณแป้งคิดอะไรเนี่ยครับ ไปเดอะมอลล์ซิครับ ไปกินข้าวกัน”
“อ่ะ เหรอ... อืมๆ ก็ได้” แป้งเหวอนิดๆ เป็นกุลสตรีแท้ๆ ดันใจร้อนรีบทึกทักไปก่อน
สรุปนายโจ้ชวนแป้งมากินข้าวที่ร้านอาหารญี่ปุ่นในห้าง แป้งจะเลี้ยง
นายโจ้ก็ไม่เอา บอกเป็นผู้ชายจะให้แป้งมาเลี้ยงได้ไง
“ดูหนังเรื่องไหนดีครับ เอาเรื่องนี้เปล่า เขาบอกว่าสนุก”
ทีแรกแป้งคิดแค่ว่าจะมากินข้าวก่อนแล้วไปต่อม่านรูด.. นี่ยังจะดูหนังต่อ 
แต่ก็ช่างเถอะ ดูก็ดีเหมือนกัน
ระหว่างดูหนังมีสายเรียกเข้าจากช่างดำ แต่แป้งไม่สนใจ
หนังวันนี้สนุกดี ทั้งขำทั้งฮา แป้งจากเครียดๆก็ผ่อนคลายไปได้เยอะ
ระหว่างดูหนัง นายโจ้ก็แอบๆขยับแขนมาชนแขนแป้ง ทำเป็นมากุมมือบอกว่าหนาวบ้างละ
แหมม.. แป้งตอนอยู่มหาลัยจะไม่เคยไปดูหนังกับผู้ชาย(ไปแต่กับแฟนผู้หญิงด้วยกัน)
รู้ทันหมดล่ะคะ มุขไม่เนียนของผู้ชายแบบนี้
พอหนังจบ เดินด้วยกันนายโจ้ก็เอานิ้วมาเกี่ยวๆนิ้วแป้งเหมือนจะจับมือ แต่ก็ไม่กล้าจับ
เดินเที่ยวเล่นนั่งห้าง แวะซื้อเครื่องสำอางอยู่หลายชั่วโมงจนเย็น
นายโจ้ชวนไปกินข้าวที่อาหารที่มีดนตรีสดแห่งนึง

“วันนี้ผมดีใจมากเลย คุณแป้งยอมมากับผม”
“ผมชวนไป 2 ครั้ง คุณแป้งปฏฺิเสธ นึกว่าจะไม่มีวันนี้ซะแล้ว”
แป้งมองสีหน้าเปื้อนรอยยิ้มที่นายโจ้พูด เขาพูดราวกับว่าไม่เคยมีอะไรกับแป้งมาก่อน
“วันนี้ก็สนุกดีนะ  ชั้นไม่ได้มากินข้าว เดินห้างเล่น มานานละ ล่าสุดตั้งแต่สมัยอยู่มหาลัยเลยมั๊งเนี่ย”
“ใช่มั้ยครับ 55 ผมดีใจๆ โอ้ย พูดไม่ถูกอยู่นะเนี่ย” นายโจ้ยิ้มหน้าแดง
“นายจะมาเขินอะไรชั้นเนี่ย เพี้ยนเปล่าหนิ”
“ปะ ป่าววครับบบ คุณแป้งงง ผมดีใจเฉยๆที่ได้มาเที่ยวกับคุณแป้ง คุณแป้งวันนี้สวยมากเลยอ่ะ”
จากนั้นก็คุยกันสัพเพเหระ นายโจ้เลิกกับแฟนสาวอายุ 17 มาหลายเดือนแล้ว
อืมม ถึงว่า...แป้งพอเข้าใจ ทำไมถึงมาชวนแป้งดีนัก 2 ต่อ 2 ดีนัก  คงจะอยากมาก
3 ทุ่มล่ะ แป้งเห็นว่ามันเริ่มจะดึก เลยชวนขึ้นรถเข้าโรงแรม
“อืม ชั้นยอมนายแล้ววันนี้ จะเข้าที่ไหนล่ะ” แป้งถามเขาขณะที่นายโจ้กำลังคาดเข็มขัด
“คุณแป้งหมายถึง??”
“โถ นายนี่ก็นะ….ถึงขั้นนี้แล้วยังจะบื้ออยู่เหรอเนี่ย ม่านรูดไง”
“เอ้ยยย.. ไม่ครับ ผมแค่อยากเที่ยวแบบนี้กับคุณแป้ง”
แป้งคิ้วขมวดแล้ว ตกลงคนๆนี้จะเอายังไงกันไง
“วันนั้นนายบอกเอง อยากชวนชั้นไป 2 ต่อ 2”
“ก็นี่ไงครับ ออกเดท 2 ต่อ 2 กับ คุณแป้ง”
“เดท…? นี่นายขอเดทชั้นงั้นเหรอ”
แป้งรู้สึกสะดุดใจเล็กน้อย เพราะถ้าใช่ นี่คือเป็นเดทครั้งแรกของแป้งกับชายหนุ่มในชีวิต

“ครับ ผมขอเดทกับคุณแป้ง”
“แค่เนี้ยยยยย อะนะ?”
“ครับ แค่นี้ผมก็มีความสุขแล้ว ได้มาเที่ยวเหมือนเป็นแฟนกัน ได้หิ้วของให้ ผมเองก็สุขใจละ”
“ส่วนเรื่องอย่างว่า ผมเป็นผู้ชาย คุณแป้งก็สวยขนาดนี้ ผมน่ะก็อยากอยู่แล้ว”
“แต่ผมจะรอ รอคุณแป้งเต็มใจจริงๆ ที่ผ่านมาผมเห็นคุณแป้งโดนลุงดำบังคับมากกว่าเต็มใจ”
แป้งขับรถเรื่อยจนมาจอดหน้าเช่าเล็กๆในซอยแคบๆ แต่ละห้องอยู่ติดๆรวมกันแออัด
นายโจ้บอกว่าอาศัยอยู่ตัวคนเดียว พ่อกับแม่อยู่บ้านนอก แฟน17ก็เลิกกันไปคบคนอื่นแล้ว
“ขอบคุณที่มาส่งครับ”   
“จุ้บ!”
นายโจ้อาศัยจังหวะเปิดประตูหันมาขโมยหอมแก้มแป้งทีนึง
“เด่วเถอะๆ” แป้งชี้นิ้วใส่นายโจ้ แต่ที่หน้ากลับมีรอยยิ้ม

แป้งกลับมาถึงบ้าน นอนคิดอะไรต่างๆ
วันนี้ทีแรกตอนเตรียมไปโดนกระทุ้งแท้ๆ กลับกลายเป็นเรื่องกระหนุ้งกระนิ้งเฉย
อย่างที่เคยเล่าให้ฟัง แป้งน่ะเป็นเลสเบี้ยน สมัยเรียนเคยมีแฟนมาคนเดียว แฟนเป็นผู้หญิง
วันนี้ก็เป็นวันแรกเลยมั๊ง ที่ออกเดทกับผู้ชาย ได้มาเดินห้างดูหนัง เหมือนหนุ่มสาวทั่วไปที่จีบกัน
 ยิ่งแป้งมาคิดถึงประโยคที่นายโจ้บอกว่า
“ไม่ได้ต้องการตัวแป้ง ถ้าแป้งไม่เต็มใจ” แป้งรู้สึก...อบอุ่นใจจัง
ที่ผ่านมาแป้งคิดว่าผู้ชายจะต้องแข็งกระด้างแบบนายดำ เพราะผู้ชายที่แป้งผ่านก็มีแค่นายดำคนเดียว
แป้งคิดไปเองว่าผู้ชายก็เป็นแบบนี้ทุกคน คือวันไหนที่นายดำนัดเจอ ต้องเอากันทุกรอบเป็นเรื่องปกติ
จะไปเดินห้าง ไปเดทหวานๆ นั่งกินข้าวในร้านบรรยากาศดีๆแบบนี้ไม่มีเลยสักครั้งเดียว
จนได้มาเจอนายโจ้วันนี้
ทำไม….ทำไม..กันนะ  เทวดาหรือปีศาจตนใดที่ปิดตาแป้งไว้ 
ทำไมไม่ชักนำให้แป้งได้พบเจอคนอย่างนายโจ้ก่อน  แต่กลับให้ได้เจอคนนายดำ
วันนี้แป้งสามาถยิ้มได้อีกครั้งด้วยความสุขใจ
คืนนั้นแป้ง​อธิษฐาน​ว่า….มันคงไม่สายไปใช่มั้ย...ไม่สายเกินไปใช่มั้ย  ที่แป้งจะเริ่มต้นใหม่
จนนอนหลับไป

“แหน่ะ มาส่งกาแฟอีกแล้ว ช่างโจ้”
 พี่หมวยแซวช่างโจ้ที่เอากาแฟมาวางบนโต๊ะแป้ง ขณะที่แป้งออกไปทานกลางวันยังไม่กลับ
“555 คร้าบบ พี่หมวย เอามาส่งตามสั่งทุกวันแหล่ะครับ”
พอแป้งกลับมาพี่หมวยก็เลยทักว่า
“เอ่อพี่สังเกตมานานแล้ว ตอนแรกก็ไม่คิดอะไร ตกลงแป้งกับช่างโจ้??? กิ๊กกันป่ะ??”
“เอ้ย..เปล่าๆ เขาก็น่ารักดีน้าา..แต่เปล่า”
“นั้น! ปฏิเสธแล้วทำไมต้องหน้าแดงด้วย”
“เอาไปเหอะ น่ารักดีออก อายุก็ไม่ต่างกันมาก ได้อยู่ๆ”
“ถ้าเป็นแฟนกันเนี่ย คู่จิ้นเลยนะเนี่ยยยคู่นี้”
“พี่หมวยก็..” แป้งเขินๆอีตรงที่พี่หมวยพูดได้ถูกใจพอดี ช่วงนี้กำลังปลื้มช่างโจ้อยุ่แล้วด้วย


“นี่ช่างโจ้ เงินเดือนก็ไม่น้อย เอาไปใช้อะไรหมด”
แป้งถามขณะที่เขากำลังซ่อมเครื่องรถคันนึงอยู่ในอู่ หน้าเลอะคราบน้ำมัน เหงื่อตกอยู่
“เอ้า คุณแป้ง” ช่างโจ้เงยหน้าจากฝากระโปรงรถขึ้นเจอแป้ง
“ก็เห็นนายอยู่ห้องเช่าแบบนั้น เงินเดือนตั้ง 2-3หมื่น ไปไหนหมด”
“ผมภาระเยอะ คุณแป้งไม่เข้าใจหรอก”

“ชั้นมีเวลาฟังทั้งวัน”
“555 เอางี้เลยเหรอ ก็...ผมส่งเงินให้พ่อแม่ที่อยู่บ้านนอก ไหนจะส่งน้องสาวเรียนโรงเรียนเอกชนอีก”
“เดือนๆนึง ผมเหลือเก็บแค่ 1000-2000 ขืนไปเช่าหอดีๆ คงไม่เหลือครับ”
“อ่อ…. “ แป้งถึงเข้าใจทำไมถึงไปอยู่ห้องเช่าโทรมๆแบบนั้น
“งั้น.. เด่วชั้นเลี้ยงข้าวตอบแทนนายนะ”
“โอ้ย ไม่ต้อง วันนั้นผมตั้งใจเลี้ยงเอง ไม่ต้องๆ “
“คุยไรกันสองคนนี้” ช่างดำเดินตรงรี่เข้ามา เมื่อเห็นแป้งกับช่างโจ้กคุยกันด้วยท่าทีสนิทสนม
“ไม่ ไม่มีไรครับหรอก ลุงดำ”
“ทำไม เป็นเจ้านายจะคุยกับลูกน้องไม่ได้เหรอ” แป้งตอบ
“คุยได้ …แต่รู้จักเจียมกะลาหัวแล้วกัน” ช่างดำหน้านิ่วคิ้วขมวด ตาจ้องที่ช่างโจ้เหมือนจะเอาเรื่อง
และยังทำหน้าดุใส่แป้งอีกด้วย
แต่แป้งไม่สน เดินกลับออฟฟิศสวยๆ

คืนนั้นเอง แป้งขับรถไปหาช่างโจ้ถึงห้องเช่า แล้วโทรเรียกเขาออกมา
“ป่ะ ไปกินข้าวกัน”
แป้งขับรถไปกินข้าวที่ผับ แป้งเรียกไม่ถูกอ่ะ มันเป็นร้านมืดๆหน่อย มีไวน์ให้เลือกหลากหลาย
แบบเน้นขายไวน์มากกว่า แต่ก็มีอาหารเสริฟด้วย ประมาณนั้นค่ะ
แป้งสั่งไวน์ชิลี มาให้นายโจ้ลองชิม
“ของดีแบบนี้ ผมไม่เคยกินหรอก ได้เรดสักขวดก็หรูแล้วผม”
“นี่ละ ชั้นเลยอยากให้นายลอง ไวน์มันนุ่มกว่าเหล้า ขวดนี้ไม่แพงหรอก ของชิลีเอง”
คืนนั้นแป้งกะมอมตัวเองให้เมา แล้วให้ทุกอย่างมันดำเนินอย่างที่ควรไปเอง และก็เมาจริงๆ
“อือออ ปวดหัวจัง… ” แป้งบิดขี้เกียจ เอามาทุบหัวตัวเองป๊อกๆ
“เห้ย” ตื่นเช้ามา แป้งอยู่บนเตียงห้องตัวเอง แถมอยู่ในเสื้อผ้าใหม่เรียบร้อย
แป้งพยายามนึก นึกถึงเรื่องเมื่อคืน  แต่จำได้แค่ลางๆ
จำได้แค่ตอนนั้นเริ่มเมา บอกให้นายโจ้พามาส่งหน่อย 
ตั้งใจเปิดทางให้นายโจ้ได้โอกาส โดยแป้งก็จะได้ดูไม่แรดเกินไปด้วย
(ตอนนี้คุณพ่อไม่อยู่บ้าน กลับไปนอนโรงบาลได้สองคืนละ)
แป้งลูบคล่ำ สำรวจร่างกาย ยกทรง เกงใน ยังคงเป็นตัวเดิม
ตกลงแผนมอมตัวเองได้ผลมั้ยเนี่ย ลูบๆคล่ำๆน้องสาวอวบดู...ก็ไม่รู้สิ ไม่แน่ใจ 

พอมาถึงที่อู่
แป้งเดินไปหาช่างโจ้ทันที
“นายโจ้ ทำไมทำกันชั้นยังงี้” แป้งโยนหินถามทางว่าเมื่อคืนนายโจ้ตกลงทำอะไรแป้งหรือเปล่า
“”หือออ” นายโจ้งง
“เห็นว่าชั้นเมา เลยฉวยโอกาสใช่มั้ย คิดไม่ถึงเลยจะเป็นคนแบบนั้น”
“เด่วๆๆๆ เด่วก่อน คิดไปถึงไหนเนี่ย”
“เมื่อคืนผมขับรถไปส่งบ้านก็จริง  คุณแป้งเมาอ้วกใส่เสื้อผ้าเลอะ
“เลยเปลี่ยนให้ ผมไม่ได้ทำอะไรนอกเหนือจากนั้นเลย”
“จริงเหรอ? “
“เอ้าก็จริงสิครับ คุณแป้ง”
“ไม่ได้ลักหลับชั้นนะ? “
“จริงๆก็อยากนะ เกือบจับกดแล้ว 555”
“นายโจ้!”
แป้งแกล้งทำหน้าค้อน ตาเขียวปั้ด จ้องใส่นายโจ้
...เป็นกริยาที่น่ารักมาก บ๋องแบ๊ว ดูไร้เดียงสา ทำให้หนุ่มๆใจละลายเมื่อได้เห็น(เพื่อนเคยบอกคะ อิอิ)
“แฮะๆ ผะ ผม” นายโจ้เอามือจับหลังหัวตัวเอง ด้วยความเขินแก้เก้อ
“แต่...อย่างที่ผมบอก ผมรอวันที่คุณแป้งเต็มใจก่อน  ผมไม่ฉวยโอกาสหรอก ผมรอได้”
แป้งคิดในใจ  นายโจ้นี่มันโง่ป่าว หรือ เขาจะรักแป้งจริงๆหรือป่าว
จากตอนแรกแป้งคิดจะทำเป็นยอม กลายเป็นได้ลองใจคนแทน
แป้งยิ่งรู้สึกปลื้มผู้ชายคนนี้มากขึ้น


บ่ายๆวันเดียวกัน…
“เมื่อวานไปไหนมา โทรเรียกไม่รับ”
“ทำไม ก็ไปเที่ยวกับเพื่อนบ้าง มีอะไรเหรอ” แป้งพูดห้วนๆ
จริงๆแป้งก็พูดห้วนกับนายดำมาพักใหญ่แล้ว  ก็หลังๆเขามีแต่โทรเรียกให้ไปบริการถึงบ้าน
“แป้งก็อยากพักบ้าง เคยบอกแล้วนี่”
“อย่ามาโกหก กูรู้นะมึงไปไหน”
“อ้าว พี่ดำ ทำไมพูดจายังงี้!” นายดำปกติพูดหยาบโลนบ้างก็จริง
แต่มักจะพูดเวลาเอากันอยู่เท่านั้น เพื่อเร้าอารมณ์ ไม่ได้พูดในเวลาปกติแบบนี้
“มึงไปกับไอ้โจ้ อีกระหรี่ คิดว่ากูไม่รู้เหรอ”
(นายดำมันเช็คจาก find my iphone ของแป้งได้คะ มันเลยตามไปถึงร้านอาหาร
แล้วก็ขับตามจนถึงตอนที่ช่างโจ้ไปส่งแป้งที่บ้าน)
“...ถ้าใช่ แล้วจะทำไม! ห๊ะ!”  แป้งไม่กลัวมัน
“เอ่ออ เด่วจะรู้สึก กล้าพาผู้ชายเข้าบ้าน ดอกทอง!” 
ชายผิวดำร่างกำยำสูงใหญ่ตาเหลือง ง้างมือขึ้นหมายจะตบเจ้านายหน้าใสผิวขาวตัวเล็กบอบบาง
“เอาซิ๊... จะตบก็ตบเลย” แป้งแอ่นอกรับอย่างไม่เกรงกลัว
“ เอ๊ะ? เอ้ย!? ช่างดำเข้ามาออฟฟิศมีอะไร” น้องหมวยเปิดประตูเข้ามาในออฟฟิศพอดี
“เอ่อๆ ไม่มีไรหรอก ” นายดำชะงัก แล้วเดินออกจากห้องไป

“น้องแป้ง เมื่อกี้ตกลงยังไง?” พี่หมวยรู้ดีว่า ว่าตะกี้มีเรื่องอะไรบางอย่างเกิดขึ้น
“เห้อ...ก็เคลียกันมันนิดหน่อยน่ะพี่หมวย” แป้งได้แต่โกหกดื้อๆแบบนี้ไป
โดยที่พี่หมวยก็ดูท่าจะไม่ค่อยเชื่อกับคำตอบของแป้ง

วันนั้นทั้งวัน แป้งก็ไม่เห็นนายดำอยู่ที่อู่เลย ก็เบาใจไปได้นิดนึง
ตกเย็นก็ขึ้นรถมินิสีเหลืองคันเดิม ขับกลับบ้านตรงเวลา
ออกมาจากอู่แค่ 1 กิโล
“อื่ออ! อื้ออออ อืออออออ!!!!” เสียงอู้อี้ เมื่อมีมือดำๆใหญ่หนามาปิดปากแป้งไว้
“บอกแล้วเด่วรู้สึก...” นายดำแอบเข้ามาอยู่เบาะแถวหลัง เอามือมาปิดปากแป้งไว้
“จอดด!” แป้งจอดตามที่มันสั่ง มันเปลี่ยนมาเป็นคนขับ ให้แป้งนั่งข้างๆแทน
“แล้วไม่ต้องคิดจะขัดขืนนะ...คลิปท่าแหกหี ดูดควย น้ำแตกคารู กูมีครบ”
มันใช้คลิปมาแบล็คเมล์แป้งอีกแล้ว แป้งไม่ทางขัดขืนและจะต่อสู้อะไรกับมันได้
ได้แต่นั่งไปในรถ จนถึงบ้านของนายดำมัน
“ลง!”

เข้าไปในภาพแป้งถึงกับช็อค….
ที่ห้องรับแขก มีช่างต๊ะ ช่างสม รออยู่แล้ว ซึ่งคนนี้แป้งไม่ได้สงสัยอะไร
ที่ช็อคคือ...มีช่างโจ้อยู่ด้วย
ทุกคนยิ้มรับการมาของแป้ง ยกเว้นช่างโจ้คนเดียวที่ดูหน้าบูดบึ่งตึง

“จะทำอะไรน่ะ”
นายดำเอากุญแจมือมาล็อคแขนไข้วหลังแป้ง
“แรด ร่าน ดีนัก ก็ต้องโดนแบบนี้”
“ชอบไปแอ่นหีให้คนเย็ดดีนักไม่ใช่เหรอ เด่ววันนี้จัดแทงให้ยับจนท้องป่องไปเลย ”
“ไอ้ชั่ว!” แป้งด่ามัน
“ปากเก่งนักนะเด่วนี้ ไหนล่ะ กริยามารยาทคุณหนู ลูกผู้ดี หายไปไหนหมด”
“เงียบซะ” มันเอาผ้ามาปิดปากแป้ง ทำให้พูดไม่ได้
แป้งโกธรจนแดง พยายามด่ามัน แต่ก็มีแค่เสียงอู้อี้ในลำคอ

“แ..ค.ว๊ก ก……….. ก!!!!”
“อื้อออ!!” แป้งพยายามส่งเสียงร้องเมื่อมันกระชากเสื้อเชิ้ตรัดรูปแป้งขาดกระจุย
“ ฮ่าๆ ฮ่าๆๆๆ” ไอ้ดำมันหัวเราะเหมือนคนบ้า ส่วนพวกช่างต๊ะ ช่างสม ยืนนิ่ง แบบสงสัยกับสิ่งที่เกิดขึ้น
“ดูอีกทีก็ไม่เบื่อ นมใหญ่ดีชิบหาย น่าตบซ้าบตบขวา”
ช่างโจ้ท่าทางโกธรจัด ลุกขึ้นเดินเข้ามาหา
“ลุงดำ! หยุดเดียวนี้!” ช่างโจ้พูดขึ้นมาเมื่อขึ้นนายดำกระชากเสื้อแป้งจนขาดรุ้ยไม่เหลือชิ้นดี
“มึงนั่งลงดีๆ ที่คุณหนูโดนแบบนี้ก็เพราะมึง ไอ้โจ้!”
“กูเคยบอกแล้วใช่มั้ย นี่เมียกู ของกู อย่ายุ่งกับเมียกูลับหลัง ถ้ากูไม่อนุญาต”
ช่างดำพลักอกช่างโจ้ตัวปลิว ลงไปนั่งที่โซฟาตามเดิม
“อ่อ...กูเข้าใจล่ะ” ช่างต๊ะหายสงสัย
ส่วนช่างสมดูไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ตาจ้องที่เต้านม 2 ข้างของแป้ง
ที่บัดนี้เหลือแต่เศษชิ้นส่วนเสื้อขาดๆแปะอยู่

“ต๊ะ มึงไปเอาปลอกคอมาหน่อย อยู่ในตู้”
“อืออ อือออ!! อือออ๊็เไำพะ !!!!” แป้งที่ถูกผ้าปิดปากไว้พูดไม่ออก แต่ในใจมันเดือดมาก
ช่างดำมันเอาปลอกคอมาสวมให้แป้ง  ราวกับเป็นหมา รู้สึกถึงการโดนหยามศักศรี
ในตอนนี้แป้งโดนฉีกเสื้อ สวมปลอกคอมีโซ่ล่ามที่นายดำถือไว้
แขนล็อคด้วยกุญแจมือ และ ปากยังโดนปิดอีก

นายดำงักเจ้าโลกสีดำเมี่ยมทรงแปลกป่องตรงกลาง พวงไข่ยานๆของมัน เอามาไถบดไปทั่วใบหน้าแป้ง
จับหัวเห็ดไซร้ตามใบหน้า แก้ม ติ่งหู จมูก ดูมันพึ่งพอใจมาก  ส่วนนายสม นายต๊ะถอดเสื้อผ้าออกมา สาวควยตามไปด้วย
ส่วนนายโจ้ยังคงนั่งอยุ่ที่โซฟาเหมือนเดิม หันมามองเป็นระยะ ด้วยสีหน้าทอดถอนใจ
แล้วก็ดึงผ้าปิดปากออก
“ถุ้ย! ก็เพราะแกเลวยังงี้ให้ ชั้นถึงไม่ได้รักแกแล้ว”
“เอ่อ เมื่อก่อนก็ชอบไม่ใช่เหรอรุนแรง... เด่วนี้ทำเป็นดอก ใครกันแน่ที่นอกใจ” ช่างดำตอกกลับแป้ง
นายดำอุ้มแป้งวางนั่งลงที่โซฟาติดกับนายโจ้ จนนายโจ้เองก็ตกใจจะลุกขึ้น
“มึงนั่งอยู่นี่ละไอ้โจ้ แล้วคอยดู กูจะให้มึงได้ดูใกล้ๆเลย”
“อ่ะ ใส่ซะ เสื้อเชิ้ตมันจะไปได้เรื่องอะไร ใส่ชุดนี้สิ” นายดำโยนชุดอาหรับชุดโปรดของมันให้แป้งใส่

จากนั้นนายดำขึ้นมาเหยียบโซฟา ส่งลำควยแหย่เข้าปากแป้ง แป้งขัดขืนแม้มปากแน่น
มันก็บีบปากแป้ง จนอ่าออก แล้วก็ส่งควยทั้งดุ้น ยัดเข้าออกปากแป้ง
“อ่าปาก!” มันหย่อนควยลงทีมิดลำ แล้วก็ชักออกแล้วก็กดลงมาใหม่จนมิดลำอีก อย่างช้าๆ
จนน้ำลายยืดเหนียวเป็นสายระยาง
“บ๊วบะ! บ๊วบะ! บ๊วบะ!” มันเริ่มเร่งจังหวะ แป้งหลับตาปี๊ มันรุนแรงกว่าเดิม กดทีเน้นๆโหนกอัดปาก
ไข่ยานๆฟาดเข้าที่ริมฝีปากแดงๆแป้ง จนแป้งน้ำตาเล็ด
“ลืมตาขึ้นสิ” แป้งลืมตาตามที่มันสั่ง มันก็ยังคงเย็ดปากแป้งอยู่ กดที่ปลายหัวเห็ดก็แตะคอหอยที
“ดูซิ! มึงดู!” ช่างดำใช้แขนล่ำๆ กระชากดึงคอช่างโจ้ให้หน้าแนบที่โซฟาใกล้ๆควยมัน
ที่กำลังผลุ้บเข้าออกปากแป้งอยู่  ใกล้มาก หน้านายโจ้ห่างกับปากแป้งไม่เกิน 1 ไม้บรรทัด

แป้งเหลือมตาไปเห็นเห็นนายโจ้ แล้ว...ใจมันหักเปาะ 
มันเหมือนว่าแป้งกำลังโดนข่มขื่น  โดนที่มันยังบังคับให้คนที่แป้งกำลังเริ่มรักดูแบบนี้อีก ต่อหน้าต่อตา
แป้งรู้สึก...จุกอก คือมันเสียใจ เจ็บใจ และอายช่างโจ้
ที่บัดนี้ในปากแป้งแน่นด้วยควยของคนแก่ๆคราวพ่อตัวแสบ


สักพักนึงมันก็ดึงควยออกจากปากแป้งดังบล็อก! แล้วขยันตัวยืนสูงขึ้น เอาควยไปอยู่ตรงหน้าผากแป้ง
“เลีย” มันสั่งแป้ง
“ไม่!”  มันเอาพวงไข่มาวางแมะบนหน้าใสๆของแป้ง  จริงอยู่ว่าแป้งเคยใช้ลิ้นเลียไข่
แต่ไม่ใช่เอาไข่ทั้งพวงทั้งลำควยมาบดใส่หน้า ไม่บันยะบันยังแบบนี้
และสภาวะที่มีอีกคน คนที่แป้งแอบชอบอยู่อย่างนายโจ้มาจ้องมองอยู่จ่อๆใกล้ๆแบบนี้
นี่มันต้องการโชว์ความเหนือกว่าด้วยการหยามแป้ง และ ทรมาน ทำร้ายจิตใจนายโจ้ ให้พังทลายชัดๆ
“อี้!!! ไม่เอา มะ ไม่ ม่า!”  มันออกแรงมาบดทั้งควยและไข่ใส่หน้าแป้ง
“เลียดีๆ อย่าให้ต้องใช้กำลังสิว่ะ สะดิ้งนัก ทำยังกะไม่เคยทำนะ นังกระหรี่”
มันพูดไป ใช้มือบีบนมข้างซ้ายแป้งไปด้วย ไม่ใช่แค่บีบ มันยังใช้มือตบนมแป้ง
 ซ้ายทีขวาที จนนมแดงไปหมด  ราวกับว่านมแป้งเป็นของเล่น ที่ไม่มีความรู้สึก
“ลุงดำ พอเถอะครับ พอเถอะ ผมผิดไปแล้ว อย่าทำคุณแป้ง ...ถ้าทำ มาทำผมซิว่ะ!!”
“สัส ไม่ต้องมาปากดี ทำเป็นพระเอกหรอกมึงน่ะ”
แป้งจึงยอมแลบลิ้น เลียพวงไข่ที่เต็มไปด้วยขนของมัน 
“เอ่อออ ดีมาก พูดง่ายๆสิ เมื่อกี้ก็น่ารักแบบนี้ไม่ใช่เหรอ”
แป้งเลียอยู่ 4-5 ที มันไม่ได้เหม็นหรือมีกลิ่นมากอะไรหรอกคะ แต่ทรมานจิตใจมากกว่า

นายดำลงมายืนกับพื้น แล้วเอวควยดำๆจ่อที่ปากรูหีสีแดงอ่อนๆของแป้ง
“กูเป็นใคร”
“....” แป้งไม่ตอบ
“อ่อออ..ลืมไป คุณหนูชอบให้พูดเพราะๆซินะ”
“คุณหนูเป็นใครคะ??” นายดำทำเป็นพูดเพราะ
“.......” แป้งยังคงเงียบอยู่
“เป็นเมียใครคะ!” มันขึ้นเสียง ใช้มือบีบแก้มแป้ง จ้องตา
“เมียพี่ดำ” แป้งตอบมันเบาๆ
“ห๊ะ ว่าไงนะ  มึงได้ยินเปล่าว่าต๊ะ สมได้ยินป่ะ”
“ไม่ได้ยิน” ทั้งนายต๊ะและสมตอบ
“เป็นเมียพี่ดำคะ”
“ขอชัดๆอีกทีซิ”
“แป้ง..เป็น..เมีย..พี่..ดำ..คะ”
“อย่างนี่ซิ น่ารักมากกกก มาหอมสักฟอดดดหน่อย”
“อ่าาา ชื่นใจจัง”
“มึงได้ยินชัดมั้ย ไอ้โจ้”
“...ครับ ผมได้ยินแล้ว”
“ได้ยินว่าไง”
“ คุณหนู..บอก..ว่า เป็นเมียลุงดำ”
“ดีมากกกก” ช่างดำใช้มือตบๆที่หน้าช่างโจ้เบาๆ
“รอบนี้กูให้อภัย อย่าให้มีอีก กูกระทืบตายคาตีนแน่”
“ถ้าได้อยาก กูจะให้เอง  แต่ต้องรอกูอนุญาต เข้าใจมั้ยมึง”
“...ครับ ครับเข้าใจแล้ว” ช่างโจ้ตอบเบาๆ  คอตก สายตามองพื้น

“อ่าาาา วันนี้ทำไมมีอารณ์จังว่ะ เฉามานานแล้ว”
มันเลิกพูดเลิกจา ตั้งใจกระทุ้ง อัดควยเข้ารูหีปาก จนแคมปลิ้นตามฟอร์มเหมือนทุกที
 “อือ...” แป้งมีเสียงนิดๆ จากแรงกระทุ้ง แต่ในใจไม่ได้มีอารมณ์ร่วมเลย
“ซีดด ซีดดดดดดด เอ้ยย เอ้ยยย เอ้ยยย”
ไอ้ดำมันกระทุ้งไป มือทั้งสองแขนกระตุกโซ่ล่ามคอ
“เจ็บ! อย่าดึง พี่ดำอย่าดึงแรง”
“โอ้ะ! โอ๋ๆ ผัวลืมตัวไปหน่อย เจ็บเหรอคะ” ไอ้ดำเลิกกระตุกโซ่ แล้วเอามือหยาบหนามาลูกหัวแป้ง
“อ่า! อ่า! อ่า!!!!! วันนี้มีแขกพิเศษมานั่งจ้องใกล้ๆเสียวดีว่ะ”
“ซีดดด แตกในซะเลยดีมั้ย ดีมั้ยยยย!”
“อืออ...ดะ ดีคะ”
“เด่วกูเย็ดเอาให้ท้อง อีกคนเลยโว้ยยยย”
“อ่าาาาา าแตกแล้วโว้ยยยยยยยยย รับไปซะ!!! ซีดดดดดดดดดดดดดด”
มันแตกในใส่รูแป้ง น้ำรักทะลักล้นออกจากกระดองเต่าสีชมพูอวบอูม พรั่งพรู
ทุกครั้งนายดำไม่เคยจะแตกที่อื่น  ไม่รู้มันจะอยากให้แป้งท้องอะไรนักหนา ถึงแม้ก็รู้อยู่ว่าแป้งทานยาคุม

“เห็นชัดพอมั้ยว่ะไอ้โจ้”  นายดำถามช่างโจ้ที่ยังคงโดนบังคับให้อยู่ในท่านอนคว่ำ
หน้าช่างโจ้ห่างจากหอยแป้งไม่เกิน 50 เซ็น
“ครับ....ชัด ครับ….” ช่างโจ้เริ่มพูดเสียงสั่นเครือ ลักษณะเป็นการกัดฟันพูด หัวใจเขาโดยเหยียบย่ำ
แป้งมีน้ำตาใสๆรินออกจากหางตา ไม่ได้ร้องให้ แต่มันยิ่งกว่าเสียใจ น้ำตามันจึงไหลออกมาเอง
ช่างดำเอานิ้วมาปาดน้ำตาแป้งออก

“เอ้า ยืนบื้ออีก มึงเอาต่อซิไอ้สม มึงอยากมานานแล้วหนิ”
“ครับๆๆ ขอบคุณครับพี่ดำ”
นายสมก็รับช่วง ซ้ำแป้งต่อในท่าเดิม ตับๆไม่กี่ทีก็เสร็จ หลั่งในอีกคน
จากนั้นก็ให้ช่างต๊ะต่อ โดยไม่ทิ้งช่วงให้แป้งพักเลย
น้ำควยของ 2 คน ที่ขังอยู่ในรูอยู่แล้ว มันทำให้ควยใหญ่ๆของนายต๊ะ
 เข้าออกได้อย่างง่ายดาย
“แม่ง ให้ผมเป็นคิว 3 แบบนี้จะเหลืออะไรว่ะ หลวมเลย”
“ไอ้ห่า หลวมเพราะน้ำควยขังหรอก  หีเมียกูยังฟิต”
ไอ้ต๊ะไม่สมอารมณ์เท่าไร มันชักควยออกแล้วมารูดชักว่าวเอง มืออีกข้างก็บีบนมแป้งไปด้วย ประกบปากจูบไปด้วย
 แป้งเองก็ยอมแลกลิ้นแต่โดยดี ไม่มีแรงต่อต้านแล้ว โดยมีสายตาช่างโจ้ที่จับจ้องอยู่
“อ่าาาาาาาาาาา อือๆๆๆ แตก แตกกกใส่ชุดแม่ง! เอ็กซ์ดีชุดนี้!!”
ช่างต๊ะระเบิดน้ำควย ราดส่ายไปมาใส่ชุดอาหรับ จนชุดเลอะไปด้วยน้ำสีขาวเหนียวๆไปหมด
“ทีหลังผม คิว 2 นะเว้ย น้ำควยเต็มหีแบบนี้ไม่เสียวเลย พี่สมแกควยเล็ก คิวไหนก็พอๆกันแหล่ะ”
“เอ่อ มึงนี่ก็พูดซ้ำจัง กูรู้ตัวเองอยู่” ช่างสมโวยบ้าง หลังจากเงียบมาตลอด

“โจ้มึงลุกได้ ”
“บังคับมึงนอนดูตั้งนาน โทษทีว่ะ ลุกๆๆ”
ช่างโจ้ที่นอนคว่ำหน้าแดง หัวจ่อใกล้หอยแป้ง   
“โอ้ว แม่งน้ำควยใครว่ะ กระเด็นโดนหน้ามึงด้วย สงสัยไอ้ต๊ะ แม่งส่ายควยทำเป็นเล่น”
นายดำเช็ดหยดน้ำที่ดูคล้ายจะเป็นน้ำเชื้อที่ติดอยู่บนคอช่างโจ้ออกให้

“มึงไปยืนบนบันไดข้างบนไป”
“ห๊ะ?”
“ถอดกางเกงออก แล้วมึงไปอยู่ตรงบันไดชั้นสองไป”
ช่างโจ้ที่เป็นคนเดียวในตอนนี้ ที่ยังเหลือเสื้อผ้าติดตัว
ถอดกางเกง เหลือแต่เสื้อไปยืนรออยู่บนชั้นสองตรงบันได
“ส่วนคุณหนูแป้งงง”  แป้งตอนนี้นั่งตัวงออยู่บนโซฟา ตามตัวและที่รูหีที่น้ำควยเลอะกระจายอยู่
“เรามาเดินไปหาหนุ่มหล่อดีกว่าเนาะ”
แป้งไม่รู้มันจะพูดอะไรของมัน แต่ในเวลานั้นแป้งก็ได้แต่นั่งตัวงอ ไม่สนใจที่มันสั่ง
“มานี่มาเร๊ววว” แป้งจึงลุกขึ้นยืน ก้มหน้ามองพื้น
“แหม วันนี้หน้ายังใสอยู่เลย หน้ายังไม่เลอะน้ำควยเลยนี่นา”
นายดำใช้นิ้วเชยคางแป้งขึ้น แป้งหลบสายตาไม่มองมัน
“ป่ะ เรามาไปเอาเครื่องสำอางมาแต่งหน้าดีกว่า”
นายดำมันกระตุกโซ่ที่ล่ามคอแป้งอยู่ ให้เดินตามมันไปยังบันได
“อ่ะๆ บันได เด่วหกล้มนะ คลานขึ้นดีกว่า”
แป้งจึงจ้องมองมันด้วยความไม่พอใจ นี่มันอะไรกัน มีโซ่ล่ามคอนี่แป้งก็รู้สึกแย่มากแล้ว
ยังจะให้คลานสี่ขาอีก มันจะไม่ให้เกียรติกันเกินไปแล้ว
“ก้มลงไปปป” มันใช้มือกดหัวแป้งต่ำลง
“อึกก...” แป้งสะดุ้ง นายดำมันเอาจู๋ปลอมแบบหมุนควงได้ ยัดใส่รูหีปากแล้วเอาเกงกงปิดทับไว้
แป้งฝืนใจคลานขึ้นบันไดเดินตามมันไป จนมาถึงหัวบันไดชั้น 2 ที่มีช่างโจ้ยืนเปลือยช่วงล่างอยู่
แป้งไปด้วย จู๋ปลอมไฟฟ้ามันมันก็หมุนควงไปด้วย แป้งรู้สึกที่ความเบียดแน่นเสียดในช่องคลอดในทุกขั้นบันไดที่คลานขึ้น

“สัสโจ้ ทำไมควยโด่วะ!”
“เปล่า” นายโจ้ปฏิเสธ
“เปล่าอะไร ควยแข็งอยู่เนี่ย” นายดำเอามือปัดควยขาวยาวๆที่ไม่เชิงว่าตั้ง แต่มันก็ไม่ได้เหี่ยวแต่อย่างใด
“เอ้าคุณหนู สงเคราะมันหน่อย”
“..........” แป้งไม่ตอบ ไม่ขยับ ไม่พูดอะไร
“เอ้า ได้ข่าวแอบไปได้กันแล้วไม่ใช่เหรอ ไม่อยากเอากันแล้วเหรอวันนี้ อีร่าน”
“ลุงดำ ผมบอกแล้วไง ผมจะไม่ยุ่งแล้ว อย่าทำแบบนี้เลย ขอร้อง ผมขอร้องงงง”
“มึงเงียบไป ใครบอกให้มึงพูด”
“อมให้มันหน่อยสิ คุณหนูขาาา” ตะกี้มันยังด่าแป้ง ตอนนี้ายดำกลับมาพูดทำเสียงอ่อนหวาน
เรื่องที่ให้อม มันไม่ใช่อะไรมากมายหรอก แป้งก็เคยทำให้นายโจ้มาแล้ว โดนเย็ดก็เคยแล้ว
มันครั้งนี่มันทรมานจิตใจ ย้ำให้ใจแป้งและนายโจ้สะลาย ยิ่งกว่าโดนตบตีซะอีก
แป้งเอื้อมมือไปจับที่ดุ้นนายโจ้ แล้วขยับช้าๆ ก้มหน้าก้มตา ไม่กล้าสบตานายโจ้
“เอ่อ ดีมาก พูดอะไรเข้าใจง่ายดี”
“เร็วขึ้นอีกหน่อยสิ ดูหน้าไอ้โจ้สุดหล่อสิ มันเสียวแล้วเนี่ย”
แป้งเงยหน้ามอง นายโจ้หลับตาปิ๊ด ดูมีอารมณ์จริงๆ
“คุณแป้งงง ไม่ตะ ไม่ต้องงง” ช่างโจ้หลับตาพูด
นายดำปล่อยโซ่ แล้วมานั่งยองๆกอดแป้งจากข้างหลัง มือก็ขย้ำนมแป้งทั้งสองข้างไปด้วย
“เร็วอีก เร็วอีก ใกล้แล้ว” นายดำสั่งอยู่ข้างหูแป้ง
 “อืออออ คุณแป้งง ผะ ผมมม”
ทันใดนั้นช่างดำดันหัวแป้ง เข้าไปอัดใส่ดุ้นนายโจ้ โดยไม่ทันตั้งตัว
“ผผะ ขอโทษ อ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาๅ!!!!”
นายโจ้น้ำแตกใส่หน้าแป้งระยะเผาขน บางส่วนกระเด็นเข้าตา
นายโจ้ฟลุ้บตัวนั่งกองลงที่พื้น แล้วพูดว่า
“ผมขอโทษครับคุณแป้งงง”
“แหม ทำเป็นพระเอกมิวสิค มึงก็แค่ลักกินขโมยกิน สัสโจ้” แล้วนายดำหันกลับมามองที่แป้ง
“ว้าววว ได้เครื่องสำอางค์แล้ว สวยมากเลยคุณหนู 55 เจ้าหญิงในน้ำควยสวยสุดๆ”
แป้งล้มตัวลงนอน ร้องไห้สะอึกสะอื้น หัวใจแป้งแตกสะลายไม่เหลือชิ้นดี

วันรุ่งขึ้นถัดมา นายดำเข้ามาที่ออฟฟิศ ขอโทษขอโพยแป้ง
บอกไม่ได้ตั้งใจ แค่ต้องการสั่งสอนไอ้โจ้ที่บังอาจมาจีบ มายุ่งกับแป้ง หึงแป้ง
แป้งเองก็ไม่ได้ใส่ใจกับคำขอโทษหรอกคะ
แป้งรู้มันพูดให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้นบ้างไปอย่างนั้นเอง

“น้องแป้ง มีอะไรปิดบังที่อยู่ใช่มั้ย” พี่หมวยเอ่ยถามทันทีที่เข้ามาที่ออฟฟิศ
และเห็นนายดำเดินสวนออกไปจากออฟฟิศ
“หืออ พี่หมวยหมายถึงอะไร ไม่มีอะไรนี่นา” แป้งตอบไปอย่างไม่คิดอะไร
“เมื่อวานเย็นพี่ลืมของ กลับมาเอาอีกที ขับรถสวน เห็นน้องแป้งนั่งอยู่ในรถไปกับช่างดำ”
แป้งตัวเย็นวาบ… ไม่รู้เลยว่าพี่หมวยขับรถสวนมาตอนไหน
“อ่อ..เอ่อ .. พอดีแป้ง ระ รถ เสี...”
“นี่แป้ง! ไม่ต้องเลย ไม่ต้องโกหกต่อไปอีกแล้ว   พี่เองสงสัยมาสักพักแล้ว”
“ตะหงิดๆ ตั้งแต่ตอนน้องแป้งย้ายไปนั่งรถตู้กับพวกนั้น แถมเย็นวันนั้นก็ดูเพลียๆ”
“พักหลังที่อู่ก็ดูสนิทกับช่างดำอีก  พอได้มาเห็นเมื่อวานตอนเย็น พี่เลยมั่นใจ”
“เอ่อ….” แป้งอ่ำอึ้งคิดหาคำพูดไม่ทัน
“ในฐานะเราเป็นญาติกัน แม่พี่เป็นพี่สาวแม่น้องแป้ง...ขอเตือนหน่อยเถอะ”
พี่หมวยพูดด้วยหน้าตาซีเรียส เครียด คิ้วขมวดแบบที่แป้งไม่เห็นมาก่อน

“ช่างดำมันชั่ว! อย่าไปยุ่งกับมัน”
“เออ..ออ.อ.……..” แป้งได้แต่ฟัง สมองตึ้บไปหมด
“น้องแป้งไม่สงสัยหน่อยเหรอ ว่าป๊าน้องแป้งผิวขาว”
“น้าแอร์แม่น้องแป้งก็ขาว แป้งก็ขาว พี่เองก็ยังขาว”
“....แล้ว..ทำไมน้องป้องถึง..ผิวดำ..”
“เห้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย! คงไม่...ใช่...​”

..ซ่อนข้อความ... ตอบกระทู้ก่อนจึงจะเห็นเนื้อเรื่องช่วงต่อไปนะครับ อ่านมาถึงตอนนี้ก็ขอให้แสดงความคิดเห็นกันหน่อย
คอมเม้นของทุกท่าน อ่านตลอด อ่านทุกอัน เป็นกำลังให้เขียนต่อไป เม้นรีเควสได้นะครับ ไอเดียไหนโดนใจ อาจจะเอามาใช้ในตอนถัดๆไป...


 
เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 29, 2017, 10:30:58 pm โดย darkgiggs »

Re: เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: มิถุนายน 29, 2017, 09:53:11 pm »
ขอบคุณครับ มันมากครับ

*

ออฟไลน์ Attakorn Winayanuwattikun

  • Full Member
  • **
  • 62
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: มิถุนายน 29, 2017, 10:04:01 pm »
สวิงกันทั้ง อู่เลย มันมาก

*

ออฟไลน์ ham204

  • Junior Member
  • ***
  • 355
  • 151
    • ดูรายละเอียด
Re: เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: มิถุนายน 29, 2017, 10:06:21 pm »
สุดยอดครับ สวิงกันทั้งอู่ ชอบครับ

*

ออฟไลน์ yutney

  • Full Member
  • **
  • 84
  • 68
    • ดูรายละเอียด
Re: เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: มิถุนายน 29, 2017, 10:09:51 pm »
แบบนี้ จะดีหรอ เลยเถิดไปหน่อยแล้ว จะเป็นต่อนะแป้ง

*

ออฟไลน์ klayut35687

  • Senior Member
  • ****
  • 739
  • 327
  • เพชรบุรี
    • ดูรายละเอียด
Re: เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: มิถุนายน 29, 2017, 10:14:11 pm »
สงสารจังอ่ะ สู้ๆน่ะ แป้ง / โจ้

*

กำพล

Re: เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: มิถุนายน 29, 2017, 10:16:13 pm »
หนูแป้งจะตกเป็นทาสช่างดำอีกนานไหม

*

ออฟไลน์ outsider

  • Senior Member
  • ****
  • 790
  • 63
    • ดูรายละเอียด
Re: เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: มิถุนายน 29, 2017, 10:19:40 pm »
เหยียบย่ำหัวใจไอ้โจ้คนนี้กันพอรึยัง เหยียบแป้งไม่พอ เหยียบหัวใจไอ้โจ้อีกคนละกัน

*

ออฟไลน์ icerocker

  • Full Member
  • **
  • 194
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: มิถุนายน 29, 2017, 10:20:22 pm »
แล้วจะบังคับช่างโจ้เรียงคิวด้วยไหมนี่ตาลุง

*

ออฟไลน์ lamanno9

  • Junior Member
  • ***
  • 478
  • 384
    • ดูรายละเอียด
Re: เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: มิถุนายน 29, 2017, 10:21:07 pm »
มาไวจริงๆครับ เนื้อเรื่องเริ่มเข้มข้นมาเรื่อยๅเลย
ขอบคุณผู้แต่งด้วยครับ

*

ออฟไลน์ nsrichantamit

  • Senior Member
  • ****
  • 959
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: มิถุนายน 29, 2017, 10:27:26 pm »
สามีร่วมสาบานกันทั้งอู่เลย

*

ออฟไลน์ ano

  • Full Member
  • **
  • 186
  • 96
    • ดูรายละเอียด
Re: เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: มิถุนายน 29, 2017, 10:30:39 pm »
ดิบเถื่อนได้ใจมาก

*

ออฟไลน์ edgeemperor

  • Full Member
  • **
  • 238
  • 50
    • ดูรายละเอียด
Re: เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: มิถุนายน 29, 2017, 10:33:09 pm »
ไม่ใช่แค่เซ็กแต่เนื้อเรื่องดีก้วยครับ

*

ออฟไลน์ avata

  • Junior Member
  • ***
  • 359
  • 242
    • ดูรายละเอียด
Re: เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: มิถุนายน 29, 2017, 10:34:54 pm »
เกือบแอบหวาน แต่กลับมาแนวหื่นหมายเดิม สงสารนางเอกจะมีโอกาสแก้เผ็ดช่างดำไหม ขอบคุณครับ

*

ออฟไลน์ PTTrayong

  • Junior Member
  • ***
  • 599
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: เจ้านายหน้าใส กับ ช่างซ่อมวายร้าย ตอน 9 (ความลับแตก)
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: มิถุนายน 29, 2017, 10:36:58 pm »
ผมว่าแป้งต้องยอมให้ความแตกแล้วครับ มี่แต่พ่อแป้งจะปรามดำได้บ้าง

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ