จ้างให้ก็ไม่รัก(2)

จ้างให้ก็ไม่รัก(2)

  • 38 ตอบ
  • 1560 อ่าน
*

ออฟไลน์ twintower

  • Full Member
  • **
  • 78
  • 1279
    • ดูรายละเอียด
จ้างให้ก็ไม่รัก(2)
« เมื่อ: พฤศจิกายน 30, 2016, 11:11:17 PM »
อ้อจำคำที่พ่อบอกไว้อย่างดีและหมายมั่นปั้นมือจะเป็นคนที่ปราบพยศจอมให้ได้
และยังปรามน้องชายที่บอกว่าจะจีบภาโดยผ่านทางจอม 
เพราะเธอดูออกว่าจอมไม่สนใจหรอกว่าใครจะมาจีบพี่สาว
อย่างมากก็บอกว่า “ก็จีบสิครับ ผมช่วยอะไรไม่ได้” 
เธอเริ่มมอบงานให้จอมทำมากขึ้น
โดยอ้างว่ามีเอกสารสัญญาทั้งเก่าและใหม่ที่ต้องตรวจสอบอยู่จำนวนมาก และบางชิ้นเป็นภาษาอังกฤษ
ซึ่งเธอรู้ว่าจอมจะตีความของถ้อยคำที่กำกวมออกมาได้อย่างชัดเจน

จากเดือนแรกที่เธอให้จอมช่วยงานทุกอย่างไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
โดยที่เธอไม่แสดงอาการออกให้เห็น แต่จอมก็ยังเหมือนเดิม

พอขึ้นเดือนที่สอง เธอให้จอมมาช่วยงานเธอในวันเสาร์เพิ่มขึ้น
โดยมากับจอมแค่สองคนเท่านั้น เธอเริ่มแต่งตัวตามสบายแต่ล่อสายตาของจอม
แต่สิ่งที่ได้รับคือเหมือนเดิม จอมไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย
โดยที่เธอไม่รู้ว่าจอมรู้ทันเธอแต่ไม่แสดงอาการอะไรออกมาให้เห็น
เพราะถ้าอ้อรู้ว่าจอมนั้นรู้เรื่องผู้หญิงเป็นอย่างดี เธออาจจะไม่ทำแบบนี้ก็ได้

ตั้งแต่ที่จอมเลิกกับแฟนนั้น จอมไม่ได้คบกับใครอย่างจริงจัง 
แต่เพราะเป็นคนหน้าตาดีมีรถขับช่วงเรียนมหาวิทยาลัยจอมยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงหลายคนแต่ไม่ผูกพันธ์
แม้กระทั่งระดับเชียร์ลีดเดอมหาวิทยาลัยยังยอมพลีกายให้จอมเชยชม
และยิ่งช่วงเวลาปีเศษๆที่จอมตะลอนเที่ยวไปทั่วนั้นจอมยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงมากหน้าหลายตา
โดยเฉพาะในต่างประเทศซึ่งไม่มีใครรู้มาก่อน แต่ที่จอมไปเมืองนอกโดยเฉพาะที่อเมริกากับฝรั่งเศสนั้น
จอมไม่ได้ไปเที่ยวอย่างเดียว  จอมยังไปศึกษาความรู้เรื่องกฎหมายเพิ่มเติม
เป็นครอสอบรมสั้นๆหรือเข้าฟังบรรยายเพื่อหาความรู้เพิ่มเติมทำให้จอมได้ความรู้เพิ่มเติมทางกฎหมายอย่างมาก 
เรื่องที่อ้อให้ดูเอกสารทำไมจอมจะไม่รู้ว่าอ้อหาเรื่องที่จะมาใกล้ชิดกับตนเองเพราะเอกสารส่วนมากมันเป็นเอกสารที่เก่าแล้ว
บางเรื่องก็จบโครงการไปเรียบร้อยแล้วแต่ก็ยังทำตัวตามปกติไม่หือไม่อือ

ยิ่งจอมไม่สนใจอ้อยิ่งหาหนทางให้จอมมามองมาสนใจเธอให้ได้
โดยเฉพาะตอนนี้เลขาของเธอก็ทำท่าจะสนใจจอมเหมือนกันหลังจากที่ทำท่ารังเกียจมาแต่แรก
อ้อเดาว่าคงมาจากรอยยิ้มและท่าทีที่ดูอ่อนโยนขี้เล่นวันที่ไปสัมมนาแน่นอน
แต่เธอก็ใช้วิธีมอบงานและพูดคุยเรื่องงานเท่านั้นแม้ว่าจะมาทำงานด้วยกันแค่สองคน
เธอยังไม่รุกเร้าเท่าไหร่นักสำหรับม้าพยศตัวนี้ แต่แอบสังเกตว่าอาการต่างๆของจอมมาตลอด
แต่ก็ไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงไม่ว่าเธอจะแต่งตัวแบบไหนจะโชว์ขนาดไหน
จอมก็ยังเป็นคนเดิมแต่นายพรานหารู้ไม่ว่า นายพรานจะเป็นฝ่ายถูกล่าและติดบ่วงที่วางไว้เอง

จนผ่านไป 3เดือน  อ้อเองเริ่มอ่อนใจเพราะที่ผ่านมาไม่ว่าจะเป็นผู้ชายคนไหนที่เธอต้องการเอาชนะ ไม่เคยใช้เวลานานขนาดนี้
วันนี้เธอลองอีก เธอขอให้จอมเข้ามาช่วยแปลเอกสารที่จะเป็นคู่สัญญาในวันเสาร์
ส่วนใหญ่เธอจะใช้ห้องประชุมเล็กเป็นที่ทำงานของเธอกับจอม
วันนี้ก็เช่นกัน  เธอใส่กางยีนส์ขาสั้นสีขาวอวดปลีขาได้อย่างดีพร้อมเสื้อเชิ๊ตแขนสั้น
เธอมาช้ากว่าจอมเล็กน้อย เห็นจอมกำลังนั่งอ่านเอกสารพร้อมกับจดบันทึกสลับการการพิมพ์ในโน๊ตบุ๊ค
จอมเหลือบหน้าขึ้นมามองแล้วก้มหน้าไปทำงานต่อ

“มานานหรือยังจอม”

“เกือบ 20 นาทีแล้วครับ”

“อ้อนึกว่ายังไม่มา ไม่เห็นรถ”

“ขับอีกคันมาครับ คันบีเอ็มเอาเข้าศูนย์”

“อ้าวรถเป็นอะไรละ  ยังใหม่อยู่เลย”

“เข้าศูนย์เช็คตามระยะครับ”

แล้วก้มหน้าไปทำงานต่อ  แม้จะรู้สึกขวางแต่เธอก็อดทนกับ พวกที่กลัวดอกพิกุลจะร่วงช่างสงวนถ้อยคำเหลือเกิน ต่างจากที่เห็นตอนสัมมนาเมื่อหลายเดือนก่อน
แต่เธอก็ปล่อยให้จอมทำงานไป โดยหารู้ไม่ว่าเธอถูกแอบสังเกตร่างกายสัดส่วนอย่างละเอียดไปเรียบร้อยแล้ว
จนก่อนเที่ยงเล็กน้อย  เธอกลับไปที่ห้องทำงานของเธอ แล้วโทรเรียกจอมให้มาหาเพราะจะให้ช่วยยกเอกสารอีกชุด
จอมเห็นประตูที่เปิดอยู่แล้วแต่เคาะที่ประตูก่อนแล้วเดินเข้าไป และภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้าคือสะโพกที่กลมกลึงปรากฏให้อยู่ต่อหน้าเพราะอ้อกำลังก้มเอาเอกสารจากลิ้นชักตู้เอกสารอยู่ และเหลือบมามองก่อนบอกว่า

“รอแป็บนึงนะ มีเพิ่มอีก 2-3 ชุด”

จอมไม่ตอบอะไรแต่ทำเป็นยืนมองไปรอบๆห้อง  แต่รู้สึกว่าอ้อ ก้มหาเอกสารนานเกินไป
เมื่อเป็นแบบนี้จอมเลยตัดสินใจรุกทันที  เพราะรู้ว่าอ้อ แอบอ่อยมานานแล้ว
จอมเดินไปประกบด้านหลังเอาตรงเป้ากางเกงประกบกับสะโพกที่งดงาม

“อุ๋ยอะไรนะ”

เสียงร้องอย่างตกใจของอ้อดังขึ้นมาก่อนที่จะยืดตัวขึ้นเพราะนึกไม่ถึงว่าจะถูกจู่โจมอย่างรวดเร็ว 
จอมเอามือรวบเอวของอ้อทันที ก่อนซุกไซร้ไปตามซอกคอ และพลิกตัวหญิงสาวให้หันมาก่อนเอาปากไปประกบทันที
อ้อตอนแรกทำอะไรไม่ถูกเพราะยังตกใจอยู่ จนรู้ตัวเธอถอนหน้าออกมาแล้วพยายามดึงตัวออก

“จอมทำอะไรนะ”

“แล้วคุณอ้ออยากให้ผมทำอะไรละครับ

จอมถามโดยกอดเธอไว้แน่นเมื่อเห็นหญิงสาวจะพยามดิ้น
อ้อนั้นตกใจเป็นอย่างมากพยามดิ้นให้หลุด
แต่เห็นแววตาของจอมที่เปลี่ยนไปจากแววที่ดูเฉื่อยชาเป็นแววตาที่บ่งบอกถึงความปราถนาและก่อนที่เธอจะทำอะไรปากของเธอก็โดนประกบอีกครั้ง
จอมจูบเก่งจริงๆทำเอาอารมณ์ของเธอที่พร้อมจะลุกโชนได้ตลอดลุกโชนขึ้นมาได้ 
อ้อแลกลิ้นกับจอมอย่างลืมตัวพร้อมกับมือที่จะดันอกเปลี่ยนมาเป็นโอบกอดจอมแทน
จน จอมถอนปากออกมา
เห็นหญิงสาวที่เงยหน้าหลับตาพริ้ม
แล้วจอมก้มไปกระซิบข้างหูของอ้อ

“พอใจหรือยังครับคุณอ้อ”

เธอลืมตาทันทีพร้อมสติที่กลับคืนมา ใบหน้าเริ่มแดงซ่าน
เมื่อรู้ว่าสิ่งที่พึ่งผ่านมาสดๆร้อนๆจอมนั้นรู้ทันเธอและสิ่งที่ทำไปก็แสดงว่าแกล้งทำเป็นไม่สนใจเธอมาตลอด
เธอเอาหน้าไปซุกที่อกจอมเบาๆ ก่อนกระซิบตอบว่า

“คนบ้าอ้อไม่ใช่อย่างที่จอมคิดนะ”

จอมเอาจมูกหอมที่ผมเธอเบาๆและบอกว่า

“จะให้คิดยังไงละครับ  ผมไม่ใช่คนซื่อบื้อนี่ที่จะดูไม่ออกว่ามีคนมาสนใจ”

“ไม่รู้ไม่บอก” เธอตอบอย่างเขินอาย

เพราะทุกอย่างมันเกิดคาดหมาย ยิ่งจอมเชยคางเธอขึ้นมาเพื่อจูบอีกครั้ง
คราวนี้เธอรับการจูบอย่างเต็มใจและเร่าร้อนพอถอนจูบเธอยังเอาหน้าไปซบที่หน้าอกของจอมอีกครั้ง

“ไม่ต้องทำงานแล้วนะครับ”

“ไม่ทำงานแล้วจะทำอะไรละ”

เธอพูดแบบเชิญชวน

“หรือไม่อยากให้ทำละครับ”

“บ้า”

“ไปกันเหอะครับ”

จอมพูดแล้วไซร้ไปตามลำคอของหญิงสาว มันสร้างความเสียวให้กับเธออย่างมาก

“โอ่วววว ซี้ดดดดดดด  ไปคะจอมไป”

“แล้วไปที่ไหนละครับ”

“อู่วววววไปห้องของอ้ออูยยยยยยย”

จอมยังไม่หยุดซุกไซร้พร้อมมือที่เริ่มปลดกระดุมเสื้อของเธอส่วนอีกข้างขยำก้นที่งอนงาม
ซึ่งจอมไม่รู้ว่า อ้อยิ่งถ้าถูกจับหรือขยำที่ก้นมันกระตุ้นอารมณ์เธอได้อย่างดี
กว่าจะรู้ตัวกระดุมเสื้อก็ถูกปลดออกทั้งพร้อมชายเสื้อที่ถูกดึงออกมาหน้าอกขาวสล้างปรากฏให้เห็น
เธอกดหน้าของจอมลงมาที่หน้าอกของเธอทันที
จอมซุกหน้าลงไปตรงร่องนมก่อนที่จะเอื้อมมือไปปลดตะขอยกทรงด้านหลัง   
จอมเลิกยกทรงที่พร้อมจะหลุดแล้วเอาหน้าซุกลงไปกับเต้านมสีขาวหัวนมที่เริ่มจะคล้ำ ดูดสลับไปมาทั้งสองข้าง

“อูยยยยยยยย จอมพอก่อนเดี๋ยวคนมาเห็นไปทีคอนโดอ้อดีกว่าคะ  อดใจนิดนึง”

อ้อพูดพร้อมดันหน้าจอมออกพร้อมประจูบกันอีกครั้ง

“ได้สิครับ  แต่กลัวคุณอ้อจะหลบนะสิเพราะเราไปรถคนละคันอยู่”

“แหมไม่หลบหลอก ใครจะหลบ”

“งั้นผมต้องหาอะไรเป็นประกันก่อนจะได้มั่นใจว่าคุณอ้อจะไม่หลบ”

จอมจัดการถอดเสื้อเธอออกแล้วดึงยกทรงเธอตามมาโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว
ก่อนที่จอมจะสวมเสื้อให้เธออีกครั้งและติดกระดุมให้ด้วยพร้อมกับพูดว่า

“ผมมีตัวประกันแล้วครับไปกันเหอะ”

“บ้าแล้วจะให้อ้อไปแบบนี้ ถ้าใครมาเห็นเข้า”

“ใครจะมาเห็นครับ”

“ไม่เอา เอาคืนมา”

อ้อนพูดแล้วทำท่าจะแย่งยกทรงคืนทางจอม แต่พอเจอกลับรสจูบอีกครั้ง เธอถึงกลับลืมตัว

“ไปกันหรือยังครับ”

จอมถามหญิงสาวที่หลับตาพริ้มกับรสจูบที่มอบให้

“ค่ะไปคะ ขับรถตามอ้อมานะ แต่แหมแข็งเชียวนะ”

อ้อพูดพร้อมกับเอามือไปขยำที่เป้ากางเกงของจอมเบาๆ
ก่อนที่จะจัดเสื้อพร้อมกับค้อนให้จอมแล้วถึงเดินไปหยิบกระเป๋า
แล้วส่งสายตาเป็นความหมายให้ชายหนุ่มเดินตาม  โดยไม่สนใจกับเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะ
แต่จอมเดินไปที่ห้องประชุมก่อนเพื่อปิดไฟปิดคอมพิวเตอร์ก่อนที่จะเอายกทรงของเธอใส่กระเป๋าเป้
แล้วถึงเดินตาหญิงสาวไปที่ลานจอดรถ

อ้อขับรถไปด้วยความใจสั่น พร้อมนึกว่า ตกลงเธอหรือจอมกันแน่ที่ถูกล่า
เพราะสิ่งที่จอมทำกับเธอนั้น เท่ากับจอมมีประสบการณ์ในเรื่องนี้พอสมควร
โดยเฉพาะรสจูบมันสร้างทั้งความประทับใจพร้อมกับปลุกอารมณ์ให้กับเธอเป็นอย่างมาก

ส่วนจอมที่ขับรถตามอ้อไปนั้นคิดไปว่าทุกอย่าเป็นไปตามที่คิด 
อ้อนั้นอ่อยจอมจริงๆ  พอถูกปลูกอารมณ์เข้าหน่อยถึงกับยั้งไม่อยู่ 
เหมือนกับอาจารย์สาวที่อบรมเรื่องกฎหมายระหว่างประเทศชาวฝรั่งเศส
ที่จอมเคยไปอบรมช่วงไปเที่ยวฝรั่งเศสที่ให้ท่าจอมแบบนี้
แล้วทุกอย่างมันก็ไปจบลงที่บ้านพักของอาจารย์คนนั้น
จอมมอบบทรักให้จนสาวฝรั่งเศสคนนั้นถึงกับหลงใหลในตัวจอมเป็นอย่างมากจนแทบไม่อยากให้จอมไปประเทศอื่นต่อ 
แต่จอมก็สลัดมาได้จนถึงครั้งนี้จอมตั้งใจจะสอนบทรักให้กับอ้อ 
ที่จอมมองออกว่าอ้อคงผ่านมาเยอะเหมือนกัน 
แม้ตอนนี้จะเป็นโสดแต่จอมก็รู้ว่ามีผู้ชายมาติดพันมาก
อีกอย่างตั้งแต่จอมเริ่มทำงานจอมไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงเลยสักคน


แต่ก่อนถึงคอนโดของอ้อจอมแวะซื้อถุงยางก่อนถึงจะขับตามไป
และมั่นใจว่าไม่กลังหลงเพราะอ้อส่งที่อยู่และชื่อของคอนโดหรูมาให้ 
ก่อนที่จะจอดรถหน้าคอนโด แล้วเดินสะพายเป้ไปหาอ้อที่ลานจอดรถในตึกของคอนโดที่อ้อยืนรออยู่แล้ว
ระหว่างเดินไปที่ลิฟท์ อ้อ จับมือของจอมให้มาโอบที่เอวของเธอ
พร้อมเอาตัวไปแนบชิดเพื่อให้หน้าอกที่ไร้บราของเธอชนกับตัวของจอมก่อนกระซิบว่า

“คนบ้า ดีที่เสื้อหนาไม่งั้นจุกโผล่แน่ เอายกทรงเค้ามาด้วยหรือเปล่า”

“อยู่ในเป้ครับ”

พออยู่ในลิฟท์ทั้งคู่ต่างยืนห่างกันเพราะมีคนอยู่ในลิฟท์ซี่งอ้อขอเอาเป้ของจอมมาทำเป็นกอดเพื่อปิดหน้าอกของเธอ 
เพราะกลัวบุคคลที่3จะรู้ว่าเธอใส่เสื้อแค่ตัวเดียวจนอ้อเดินนำจอมไปที่ห้องพักของเธอ 
ส่วนใหญ่อ้อจะมาชีวิตอยู่ที่นี่มากกว่าที่บ้าน เพราะเธอชอบใช้ชีวิตอยู่คนเดียว

“อ้อขออาบน้ำก่อนนะคะจอม”

เธอพูดเมื่อเข้ามาอยู่ในห้องเป็นที่เรียบร้อยก่อนจะเดินจูงมือจอมไปในห้องนอนแล้วเดินเข้าไปในห้อง
ปล่อยให้จอมนั่งรอเธออยู่บนเตียงจนเธออาบน้ำเสร็จ
เดินออกมาพร้อมกับตัวที่ใส่ผ้าเช็ดตัวแค่ผืนเดียวแล้วเดินมานั่งที่ตักของจอม
ก่อนเอามือโอบรอบคอแล้วเอาจมูกไปหอมแก้มจอมทั้งสองข้าง

“จอมไปอาบน้ำก่อนนะ ผ้าเช็ดตัวอยู่ในห้องน้ำแล้ว”

แล้วเธอยื่นหน้าไปให้จอมจูบอีกครั้งก่อนจะให้ชายหนุ่มไปอาบน้ำ
ส่วนจอมอาบน้ำอย่างไม่รีบเร่งเพราะรู้ว่าอ้อยังไงก็ไม่พ้นมือตนเองแน่นอน 
แล้วจอมนุ่งผ้าเช็ดตัวออกจากห้องน้ำเดินไปที่เตียง
พบว่าอ้อนั้นนอนรออยู่บนเตียงแล้วด้วยทีท่าที่ยั่วสวาท
โดยนอนคว่ำให้เห็นแผ่นหลังที่เปลือยเปล่าโดยมีผ้าห่มคลุมเบื้องล่างไว้ 
จอมไม่พูดอะไรลงไปนั่งข้างก่อนก้มลงจูบบนหัวไหล่ที่เปลือยเปล่า
ทำเอาอ้อถึงกับห่อตัวด้วยความเสียว ก่อนที่จะถูกจูบไปทั่วแผ่นหลัง

“อูยยยยยยย จอมขาอ้อยเสียว”

และยิ่งเสียวหนักเข้าไปใหญ่เมื่อมือของจอมล้วงไปภายใต้ผ้าห่มก่อนขยำก้นที่เปลือยเปล่าของเธอทั้งสองข้าง
มีบางครั้งที่จอมกัดไปที่ไหล่เบา
แล้วถึงดึงผ้าห่มออก  ร่างที่ขาวโพลนปรากฏให้เห็น
แต่อ้อพลิกตัวแล้วโอบรอบคอจอมดึงให้ปากมาประกบกัน
ทั้งคู่แลกลิ้นกันแล้วจอมถึงเลื่อนหน้าลงมาที่เต้าที่ขาว ก่อนจะดูดสลับหัวนมไปมาทั้งสองข้างอีกครั้งหลังจากได้ลิ้มรสในห้องทำงานแล้ว
อ้อประคองหน้าของจอมให้ฟอนเฟ้นเต้านมของเธอ พร้อมแอ่นกายรองรับอย่างเต็มที่เสียงครางอย่างแผ่วเบาเริ่มออกมา
จอมนั้นปลดผ้าขนหนูออก และเหมือนกับจอมจะรู้ใจก่อนที่เธอจะร้องขอ
จอมเลื่อนหน้าลงไปด้านล่างก่อนที่จะพรมจูบไปที่หน้าท้อง และลงลิ้นที่โคกหีของเธอทันที

โคกหีของอ้อนั้นมีหมอยค่อนข้างดกแต่เจ้าของดูแลอย่างดีแต่แคมค่อนข้างคล้ำเพราะผ่านมาพอสมควร
จอมใช้ลิ้นกับโคกหีอย่างต่อเนื่อง ไม่ใส่ใจกับเสียงครวญครางของสาวรุ่นพี่

“ซีดดดดดดดดดด  โอ่ววววววววววววว จอม  อ้อเสียววววววววววววว อูยยยยยยยยยยยย”

ไม่ร้องเปล่าอ้อเอามือข้างนึงไปกดหน้าจอมให้ฝังไปแน่นสนิทขึ้นส่วนมืออีกข้างจิกที่นอนอย่างเสียวแต่แอ่นตัวเพื่อให้จอมเลียหีเธอได้อย่างสะดวก
แล้วเธอก็ทนไม่ไหวถึงกับร้องขอ

“จอมพอก่อนคะ โอ้ววววอุ่ย”

เธอดึงหน้าขึ้นจอมมาแล้วแลกลิ้นกันก่อนที่เธอจะพลิกตัวมาอยู่ข้างบน
พร้อมกับมือที่ลูบคลำควยที่แข็งเต็มที่แล้วรูดขึ้นลงก่อนที่จะก้มหน้าลงไป เธอเลียควยของจอมอย่างชำนาญ
ใช้ลิ้นเลียทั้งแท่งลามไปถึงลูกกระโปกแล้วถึงเอาปากครอบ
คราวนี้เป็นฝ่ายจอมที่ครวญครางบ้าง  เธอใช้ลิ้นเก่งจริงๆพอๆกับสาวฝรั่งเศสที่จอมเคยผ่านมา

“อูยยยยยยยย คุณอ้อซีดดดดดด  โอ้วววววว ผมเสียว”

อ้อปล่อยให้จอมครางไปส่วนเธอก็ใช้ปากกับลิ้นทำรักให้กับจอม จนเธอที่ทนไม่ไหวแล้วเช่นกัน
พอเธอทำท่าจะคร่อมจอมนึกอะไรขึ้นได้แล้วบอกไปว่า

“ถุงยางอยู่ในเป้ครับคุณอ้อ”

หญิงยิ้มให้กับความรอบคอบของชายหนุ่มเพราะช่วงนี้เธอก็ไม่ได้กินยาคุมมานานแล้ว
เธอเอื้อมไปหยิบเป้ที่โต๊ะหัวเตียงแล้วหยิบกล่องถุงยางแต่ไปเจอยกทรงเธอก่อน
อ้อหยิบขึ้นมาแล้วเอาไปตรงจมูกของจอม  จอมสูดลมหายใจทันทีก่อนที่อ้อจะจัดการกับถุงยางของจอมและสวมให้ด้วยความชำนาญ
ก่อนที่จะหย่อนโคกหีไปที่ควยของจอมเธอเอามือจับควยของจอมไปด้วย
พอทับมิดเธอเริ่มโยกตัวไปมาแต่เอามือของจอมจับที่นมของเธอก่อนที่จะแอ่นกายเพื่อให้ถนัด
พร้อมกับเสียงครางของทั้งคู่จนเธอขย่มแรงขึ้นเหมือนเป็นส่งสัญญาณว่าจะถึงเส้นชัยพร้อมกับเสียงเนื้อที่กระทบกัน   
เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาจนถึงเรื่องที่พึ่งเกิดขึ้นเธอยิ้มอย่างพอใจ และยิ่งสมใจเข้าไปอีกเมื่อได้ยินจอมตอบกลับว่า

“แล้วอย่างนี้เรียกว่าผมปฏิเสธคุณอ้อหรือเปล่าครับ”

“แหมซุ่มเงียบนะนี่ เห็นทำเป็นเฉยๆไวไฟเหมือนกันนะเรา”

เธอเลื่อนเอาหน้ามามาประสานสายตากับจอมกับจะพูดต่อว่า

“ส่วนเรื่องของเรา มันขึ้นอยู่กับจอมนะ  แต่ห้องนี้ยินดีต้อนรับจอมเสมอ คงจะรู้นะว่าอ้อหมายถึงอะไรเราโตๆกันแล้ว แต่ขออย่าให้กระทบถึงที่ทำงาน อ้อขอแค่นี้”

จอมผงกหัวมาขึ้นหอมแก้มแล้วจูบเธอเหมือนรับคำ 
ใครเล่าจะไม่ยินดีที่ผู้หญิงระดับนี้มานอนด้วยแถมไม่ผูกพัน 
ในที่สุดนายพรานก็มาติดบ่วงเสียเองเพราะเจอนายพรานด้วยกันที่รู้ทางเป็นอย่างดี
อ้อพลิกตัวลงไปนอนข้างๆจอมแล้วไปนอนหนุนหัวไหล่แถมช่วยถอดถุงยางให้ด้วย 
เธอพักสายตาแต่มือนั้นยังกอดหนุ่มรุ่นน้องอยู่แล้วเธอก็นึกอะไรบางอย่างเธอลืมตาขึ้นเห็นจอมมองไปที่เพดาน
เธอเลยตัดสินใจถามเรื่องที่ใครๆสงสัยถึงเรื่องบุคลิกของจอมที่เป็นแบบนี้ไม่เหมือนตอนไปสัมมนา
จอมหันมามองที่อ้อแล้วเอามืออีกข้างไปลูบที่หน้าหญิงสาวก่อนบอกว่า

“ไว้สักวันผมจะบอกครับ  มันไม่ลึกลับอะไรหรอกแต่ผมมองว่ามันเป็นภายในครอบครัว
ตอนนี้ผมบอกเท่านี้ครับ ถึงคุณอ้อจะไปถามพี่ภาหรือคุณป้า  ก็จะได้คำตอบแบบนี้ครับ”

เธอพยักหน้าอย่างเข้าใจ
แต่ก่อนที่เธอจะตั้งตัวจอมพลิกตัวมาทับอ้อก่อนที่จะบอกว่า ”ครั้งนี้ผมอยู่ข้างบนนะครับ”

“เอาซิ เมื้อกี้อ้อก้อพึ่งขี่ม้าที่พยศกว่ามู่หลานแล้ว  เด้งทีทำเอาอ้อเสียวตลอด”


ก่อนที่เธอจะดึงหน้าจอมลงมาจูบอีกครั้ง  พร้อมบทรักที่ดุเดือดจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง


ฝ่ายพีซหลังจากที่กลับจากสัมมนาแล้ว  เธอก็รู้เหมือนใครๆว่าจอมกลายเป็นที่สนใจของสาวๆ เหมือนตอนที่มาทำงานใหม่ๆ
แต่พอเจอบุคลิกของจอมเข้าไปใครๆเลยเลิกสนใจแต่ตอนนี้กลับมาซุบซิบกันบ่อยขึ้น
แต่เธอตอนแรกพยายามปฏิเสธ ว่าที่เธอสนใจจอมเพราะจอมเป็นแฟนเก่าของเพื่อนเธอ ทำให้เธออยากรู้เรื่อง
แต่สุดท้ายเธอก็ต้องยอมรับว่าสนใจจอมจริงๆแต่ไม่รู้จะทำยังไงเพราะท่าทีของเธอนั้นเป็นปฏิบักษ์ต่อจอมตั้งแต่แรกเจอแล้ว
หรือว่าเธอจะได้แค่แอบสนใจจอมอย่างเดียว
แต่แล้วรินได้โทรมาคุยกับเธอและถามถึงจอมพร้อมกับถามว่าเธอได้เบอร์ของจอมมาหรือยัง
พีซตอบไปตามตรงและเผลอเล่าเรื่องที่เห็นทีรีสอร์ทให้รินฟัง รินถามถึงชื่อรีสอร์ทพอพีซตอบชื่อ รินนิ่งไปนิดก่อนบอกว่า

“รีสอร์ทนั้นเป็นของป้าของจอม  เธอเห็นบ้านหลังสวยๆที่อยู่บนเนินด้วยหรือเปล่า”

“เห็นสิ  มารู้วันกลับว่าเป็นบ้านของจอมเธอเคยไปหรือ”

“ใช่ไปตอนเลี้ยงลาเพื่อนๆที่เรียนจบตอนมัธยมนะ  จอมเสนอที่พักให้เลยรู้ว่าเป็นของป้าเค้า”

“อ่อแล้วเรื่องที่อยู่ดีๆก็มีรอยยิ้มให้เห็นนะเธอคิดว่าไง”

รินนิ่งไปสักพักก่อนจะคิดทบทวนอะไรบางอย่างแล้วทำให้เธอนึกออกในทันที 
ทำเอาน้ำตาเธอไหลขึ้นมาทันทีเพราะโทษตัวเองที่ไม่ฉลาดเลยพอปะติดปะต่อเรื่องได้จนเธอสะอื้นออกมาให้พีซได้ยิน

“รินๆๆ เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม”

พีซนั้นตกใจมากที่อยู่ดีๆเพื่อนก็ร้องไห้ออกมา

“เราโง่เองพีซเราโง่เอง แทนที่จะให้กำลังใจจอมเป็นทีปรึกษาให้แต่เราดันขอเลิก
โดยไม่ถามเหตุผลเราพึ่งนึกออกว่าเพราะอะไรที่ทำให้จอมเป็นแบบนี้”

ก่อนที่รินพยายามข่มใจและเล่าให้เพื่อนฟังถึงความเป็นได้ของสาเหตุที่จอมเป็นคนแบบนี้
เพราะทั้งพ่อกับแม่จอมทำงานเกี่ยวกับกฎหมายคงอยากให้จอมเรียนกฎหมายเหมือนพ่อกับแม่
แต่จอมคงไม่ยอมและเดาว่าคงถูกบังคับ  และจอมเป็นประเภทดื้อเงียบ 
ถ้าถูกบังคับก็จะทำตามแต่จะมีปฏิกิริยาบางอย่างแสดงออกมาให้เห็นว่าต่อต้านกับสิ่งที่ตัวเองถูกบังคับให้ทำหรือฝืนความรู้สึก
เลยเป็นที่มาของการที่เป็นคนที่ดูเงียบๆเฉยๆไม่สนใจใคร

แล้วเธอก็สะอื้นมาอีกครั้งจนพีซต้องเป็นฝ่ายปลอบเพื่อนก่อนที่จะวางสายหลังจากวางสายโทรศัพท์แล้วทั้งสองคนมีความรู้สึกที่ต่างกัน 

รินนั้นร้องไห้ไม่หยุดเพราะสิ่งที่เธอทำลงไป
แทนที่เธอจะคอยช่วยปลอบโยนจอมที่กำลังผิดหวังเธอกลับไปเพิ่มความผิดหวังให้กับจอม
ถึงเรื่องมันจะผ่านมาหลายปีแล้วก็ตามทีความรู้สึกผิดแบบนี้คงจะติดตัวเธอไปนานแสนนาน

ส่วนพีซนั้นสิ่งที่ได้ฟังถือเป็นข้อมูลใหม่อีกด้านนึงที่ทำให้รู้เรื่องของจอม 
พีซนั้นตอนเรียนก็ถือว่าเรียนเก่งพอสมควรแม้จะไม่ได้เกียรตินิยมก็ตามเธอเป็นลูกคนเดียวเช่นกัน 
ที่บ้านค่อนข้างมีฐานะถูกเลี้ยงดูในแบบคุณหนูที่ทุกคนเอาใจแถมหน้าตาสวย
ยิ่งทำให้ตอนเรียนมหาวิทยาลัยมีคนมาจีบเธอมากมายแต่เธอไม่ค่อยสนใจเพราะเธอยังไม่เจอคนที่ใช่ 
พอเรียนจบเธอเลือกที่จะทำงานเก็บประสบการณ์ก่อนถึงจะเรียนต่อ
เลยลองตัดสินใจสมัครงานตำแหน่งเลขานุการของบริษัทนี้ผ่านเว็บรับสมัครงาน
ซึ่งถือเป็นการเสี่ยงเพราะคุณสมบัติระบุว่ามีประสบการณ์อย่างน้อย  1ปี
ซึ่งเธอถือเป็นเด็กที่จบใหม่ไม่มีประบการณ์ 
แต่เธอถูกเรียกสัมภาษณ์และด้วยความสามารถในการตอบคำถามและทำแบบทดสอบ  ทำให้เข้าตาอ้อจึงทำให้เธอได้เป็นเลขานุการ
โดยการมาทำงานนั้นสร้างความสนใจให้กับผู้ชายในบริษัทพอสมควรจนแวะเวียนมาจีบเธอกันทั่วหน้า
ซึ่งมันง่ายต่องานของเธอเมื่อขอความร่วมมือแม้กระทั่งเอกที่เป็นลูกชายคนเล็กของเจ้าของบริษัทฯยังตามจีบเธอ 
แต่ทุกคนที่มาจีบเป็นคนที่ไม่ใช่ทั้งนั้น

จนมาเจอจอมครั้งแรกเธอจำได้ทันทีว่านี่คือแฟนเก่าของเพื่อนเธอและทีท่าของจอม ยิ่งทำให้เธอไม่ถูกชะตา
และพอจอมไม่สนใจเธอเหมือนผู้ชายคนอื่นๆ พีซยิ่งไม่พอใจเข้าไปใหญ่จนรู้สึกขวางจอมไปทุกเรื่อง  จนใครๆดูออกว่าคู่นี้ไม่ค่อยลงรอยกัน

แต่หลังจากที่กลับจากสัมมนา ความรู้สึกของพีซมันเริ่มเปลี่ยนไปยิ่ง2-3 เดือนที่ผ่านมาเธอได้เจอจอมบ่อยขึ้น
เพราะคุณอ้อ เจ้านายเธอมอบงานให้จอมทำโดยตรงถึงจะไม่เคยผ่านเธอเลยแต่เธอก็ได้เห็นจอมบ่อยขึ้น 
เพราะคุณอ้อให้ใช้ห้องประชุมเล็กห้องหนึ่งที่อยู่ไม่ห่างจากโต๊ะของเธอเท่าไหร่มาเป็นที่นั่งทำงานของคุณอ้อกับจอม
ยิ่งเธอได้ข้อมูลจากเพื่อนเธอโดยที่รินไม่รู้ตัว ทำให้เธออยากรู้ว่าสิ่งที่รินคิดนั้นเป็นความจริงหรือเปล่า
แต่เธอยังไม่กล้าพอที่จะสอบถามเรื่องเบอร์โทรศัพท์ของจอมเพื่อไปให้ริน
ซึ่งเธอก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าถ้าเธอรู้จริงๆแล้วเธอจะให้รินหรือเปล่า
เพราะรินถามเธอเรื่อยๆและทางรินเองก็ไม่รู้จะหาจากใครเพื่อนๆที่เรียนตอนมัธยมก็ติดต่อไม่ได้เลย
ถึงคนที่ติดต่อได้ก็ไม่มีเบอร์ของจอม
แต่แล้วมาวันหนึ่งซึ่งเป็นวันหยุดเธอได้นัดเจอเพื่อนที่ห้างหรูกลางใจเมืองจนค่ำระหว่างที่นั่งกินข้าวที่ร้านอาหารใกล้โรงหนังในห้าง 
สายตาเธอเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างทำเอาเธอถึงกับตกใจ
เพราะภาพที่เห็นคือจอมเดินจูงมือมากับคุณอ้อไปที่เคาน์เตอร์ขายตั๋วหนัง
ท่าทางทั้งสองดูสนิทกันมากเกินฐานะของเจ้านายกับลูกน้องจนจอมเดินไปซื้อตั๋วหนังเรียบร้อยแล้วเดินกลับมาหาคุณอ้อที่ยืนรออยู่
สิ่งที่พีซเห็นนั้นคือคุณอ้อเอามือไปคล้องแขนของจอมแล้วเดินไปด้วยกัน 
ทำเอาแทบช็อคกับภาพที่เห็นทำไมทั้งคู่ถึงสนิทสนมกันเหมือนคู่รัก
ทั้งๆที่ผ่านมาเธอก็แทบจะไม่เห็นความผิดปกติของทั้งคู่
จอมจะเข้ามานั่งทำงานในห้องประชุมเล็กไม่นานเท่าไหร่ก่อนที่จะหอบแฟ้มงานไปที่โต๊ะของตัวเอง 
คุณอ้อก็เช่นกันเข้าไปคุยงานกับจอมไม่นานเท่าไหร่ ถึงเวลาเลิกงานพีซก็รู้ว่าทั้งคู่ไม่เคยมานั่งทำงานที่ห้องประชุมเล็กหลังเลิกงาน 
แต่แล้วเธอก็สะดุดเข้ากับอะไรบางอย่าง

“หรือว่าเป็นเพราะมาทำงานในวันหยุด”

น่าจะใช่ที่ทำให้ทั้งคู่สนิทกันถึงทำเอาเธอแทบจะไม่มีสมาธิในการทานข้าวกับเพื่อน
จนถึงบ้านเธอก็เก็บมาครุ่นคิดไม่หยุด
แต่แล้วพอมาถึงวันทำงานพีซยังติดใจกับสิ่งที่เห็น
แต่แล้วเธอก็ได้รับคำสั่งว่าให้ไปประชุมงานกับบริษัทที่เป็นคู่ค้า แทนคุณอ้อที่ติดงานสำคัญไปไม่ได้
โดยคุณอ้อให้จอมไปด้วย เพราะมีเรื่องของสัญญาเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย 
พีซรับคำสั่งด้วยความกระอักกระอ่วน เพราะรู้ว่าวันนี้รถของบริษัทไม่มีคันไหนว่างเลย ออกไปข้างนอกหมดเธอเลยบอกว่า

“เอ่อคุณอ้อคะวันนี้รถบริษัทไม่มีว่างเลย  รถของพีซก็เข้าศูนย์พอดี วันนี้พ่อมารับส่งนะคะ”

“ก็ไปกับจอมสิ อ้อบอกไว้แล้ว  ทำไมกลัวหรือ “

“คุณอ้อก็รู้อยู่ว่าพีซกับจอมไม่ค่อยพูดกัน”

“ไม่เป็นหรอก  อ้อรับประกันจริงๆแล้วจอมคุยง่ายนะแต่อย่าไปอคติกับเค้ามากนักนะ เอ้าเหลืออีกครึ่งช.ม.ไปเตรียมตัวได้เลย”
ประโยคสุดท้ายอ้อตัดบท

ทำให้อีกครึ่ง ช.ม.ต่อมา พีซต้องมายืนรอที่หน้าประตูบริษัท
ก่อนที่จอมจะเดินมาที่แล้วมองหน้าเธอ ก่อนที่จะเดินไปที่รถทำให้พีซต้องรีบก้าวท้าวตามไปทันที

“อีๆๆๆ ตาบ้า  อีๆๆตาผู้ชายบ้า ไม่เรียกไม่ชวนเลย”

พีซเดินไปพร้อมบ่นในใจตามกับสิ่งที่จอมทำ
จนไปถึงรถจอมนั้นแทบจะไม่มองเธอเลย
ก่อนที่จะเปิดประตูขึ้นรถทำเอาเธอยิ่งขัดใจเข้าไปใหญ่
ถ้าไม่ใช่เพราะเป็นคำสั่งเธอเดินกลับไปแน่นอนแล้ว 
เธอเม้มปากแน่นก่อนเปิดประตูรถแล้วขึ้นไปนั่งก่อนที่จอมจะขับรถออกไป
ระหว่างทางที่ไปทั้งคู่ต่างไม่พูดอะไรจนไปถึงที่หมายและการประชุมเสร็จลง
จอมทำหน้าที่ได้อย่างดีจนขากลับทั้งคู่ก็ไม่พูดอะไรกันอีกในที่สุดพีซเธอทนไม่ไหว

“นี่เราจะนั่งเงียบไปแบบนี้หรือไง”

“เปิดวิทยุฟังเพลงได้ตามสบายนะถ้ากลัวเงียบ”

“จอมนายนี่ก็กวนเหมือนกันนะ  เราจะพูดกันดีไม่ได้หรือไง  ถึงพีซจะไม่ใช่คุณอ้อก็ทีเหอะ”

เธอหวังจะใช้ชื่อคุณอ้อ เพื่อดูปฏิกิริยาจากจอม แต่สิ่งที่ได้รับคือความนิ่งเฉยไม่แสดงความรู้สึกอะไรออกมา       
พีซถอนหายใจเบาก่อนที่จะเป็นฝ่ายอ่อนลงให้ เธอตัดสินใจพูดกับจอมว่า

“จอมนายจำรินได้ไหม”

ปฏิกิริยา ที่ตอบกลับคือพยักหน้าแต่ไม่มีคำพูดอะไร พีซเห็นแบบนั้นเธอเลยพูดต่อ

“เราจะบอกอะไรให้ เราเป็นเพื่อนกับรินนะ”

แต่สิ่งที่เธอเห็นนั้น ถ้าจอมเป็นเพื่อนสนิทหรือเป็นแฟนเธอ  พีซต้องทุบเพื่อระบายโทสะแน่นอน  เพราะจอมแค่พยักหน้าเหมือนเดิม

“อีตาบ้า  จะรับรู้อะไรหน่อยไม่หรือไง  ไม่ใช่โลกทั้งใบนี้มีแค่คนเดียวนะ รู้สึกรู้สาอะไรบ้างสิ”
นี่คือสิ่งที่เธอคิด 

แต่เธอได้ยินเสียงที่อ่อนโยนลงกว่าที่พูดกับเธอทุกครั้งว่า

“หิวหรือยัง เที่ยงกว่าแล้วแวะหาอะไรทานก่อนค่อยกลับไปบริษัทแล้วกัน”

เธอพยักหน้าแล้วไม่พูดอะไรต่อ  เพราะจอมเป็นคู่สนทนาที่ไม่ดีเอาซะเลย 
จอมพาเธอไปที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง เพราะคงใกล้จะบ่ายแล้วลูกค้าเลยไม่ค่อยเยอะ หลังจากที่สั่งอาหารเสร็จ จู่ๆจอมก็พูดขึ้นมา

“จริงๆแล้วเรื่องของรินกับผมมันก็ผ่านไปนานแล้วนะตั้งแต่ผมเรียนปี 1ใหม่ๆ”

เป็นประโยคที่ยาวที่สุดนับตั้งแต่ที่เคยคุยกันมา ทำเอาพีซตั้งสติทบทวนก่อนว่าพูดถึงเรื่องอะไรเพราะมันผ่านมาเกือบ 20 นาทีแล้ว

“เอ่อ ก็ใช่แต่รินก็ถามถึงนายนะจอม”

“คนที่เคยรู้จักกันจะถามถึงกันก็ไม่แปลกครับ”

“แล้วนายจะไม่ถามถึงรินหน่อยหรือว่าเป็นยังไงบ้าง”

จอมส่ายหน้าแล้วบอกมาว่า

“ไม่มีประโยชน์ที่จะรับรู้  เพราะไม่เจอกันตั้ง5-6ปีแล้วรู้ไปก็ไม่เกิดอะไรขึ้นมา”

“อืม แต่รินขอเบอร์โทรศัพท์นายด้วยนะ นายจะให้หรือเปล่า”

“ไม่มีเรื่องจะคุยด้วยครับ”

ได้ยินแบบนี้แปลว่าปฏิเสธ ลึกๆแล้วพีซกลับดีใจที่จอมพูดมาแบบนี้
เธอเลยไม่เล่าต่อเพราะเรื่องที่รินบอกนั้นมันคงเป็นเรื่องของจอมเอง
เพราะเธอก็รู้จากคุณอ้อว่าคุณพงษ์บอกว่าเป็นเรื่องภายในครอบครัวแล้วทั้งคู่ก็ไม่พูดอะไรกันอีก
ระหว่างทานข้าวมีโทรศัพท์ของจอมเข้ามาซึ่งพอฟังแล้วก็รู้ว่าผู้เป็นแม่โทรเข้ามา
เหมือนจะเป็นการบอกว่าวันหยุดที่จะถึงนี้จะชวนไปบ้านที่รีสอร์ทแต่เหมือนจอมจะแบ่งรับแบ่งสู้ก่อนที่จะวางสาย
และพอถึงเช็คบิล จอมบอกสั้นๆว่า

“ผมเลี้ยง”

แล้วเครดิตยื่นการ์ดให้พนักงาน เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยทั้งคู่เดินไปที่รถก่อนจะกลับบริษัท
ซึ่งในรถต่างฝ่ายต่างไม่พูดอะไร
แต่พีซนั้นมีความดีใจอยู่ลึกๆ ที่จอมปฏิเสธที่จะคุยกับริน คงไม่อยากให้ถ่านไฟเก่าคุขึ้นมานี่คือสิ่งที่พีซคิด
แต่สิ่งที่เธอคิดไม่ตกก็คือภาพที่เห็นเมื่อวันก่อนก่อนของอ้อเจ้านายเธอกับจอมนั่นคือสิ่งที่เธอยังไม่รู้ที่มาที่ไปของคู่นี้
และตอนถึงบ้านพีซได้โทรคุยกับรินอีกครั้ง และบอกได้ตามตรงถึงเรื่องที่จอมปฏิเสธเรื่องให้เบอร์โทรศัพท์ 
ซึ่งรินก็เข้าใจและนึกว่าจอมนั้นโกรธเธอไม่หาย

ฝ่ายจอมนั้นจริงๆแล้วเรื่องของรินจอมแทบจะไม่เอามาใส่ใจด้วยเลย
เพราะตอนนั้นสิ่งที่ทำให้จอมเป็นทุกข์และเศร้าใจคือต้องเรียนในสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบเพราะถูกพ่อบังคับ 
รินมาขอเลิก จอมก็ไม่มีอาการเสียใจหรือเก็บมาคิด
แต่พอรู้ว่าพีซเป็นเพื่อนกับริน  จอมก็เฉยๆ แถมทุกอย่างมันก็จริงอย่างที่บอกพีซไปรู้ไปก็ไม่มีประโยชน์แถมไม่รู้จะคุยอะไรด้วย จบกันแล้วก็จบไป
จอมไม่เคยโกรธหรือเกลียดรินเลยในเมื่อต่างฝ่ายต่างไปกันคนละเส้นทาง
จนถึงเย็นวันศุกร์จอมตัดสินใจไม่ไปรีสอร์ทกับที่บ้านเพราะไม่อยากไปพร้อมพ่อ
และอีกอย่างอ้อถามมาว่าจอมว่างหรือเปล่าจะชวนไปดูหนัง ทั้งคู่เลือกดูหนังรอบดึก
ซึ่งระหว่างดูหนังอ้อยอมให้จอมลูบคลำขาอ่อนได้อย่างสะดวกวันนี้เธอใส่กระโปรงสั้นมาแต่ไม่ยอมให้จอมล้วงลึกไปมากกว่านั้น 
หลังจากวันนั้นแล้วทั้งคู่มีเซ็กส์กันมาตลอดโดยใช้คอนโดของอ้อเป็นรังรัก
หลังจากหนังเลิกทั้งคู่กลับมาที่คอนโดของอ้อ โดยจอมเป็นคนขับรถของอ้อ
ระหว่างทางที่กลับอ้อนั่งซบไหล่จอมมาตลอดทางแถมเอามือลูบหน้าขาจอมไปมา
อ้อจอมรับว่าจอมตอบสนองความต้องการเธอได้เป็นอย่างดี
ทำเอาเธอแทบหลงใหลแต่ยอมห้ามใจตัวเองไม่ให้เตลิดไปไกลกว่านี้
เพราะรู้ดีว่าเธอกับจอมนั้นเป็นไปไม่ได้  ถึงฐานะจะไม่แตกต่างกันแต่อะไรอีกหลายๆที่ประกอบกัน  ทำให้เธอรู้ดีว่าเป็นการคบกันแบบฉาบฉวย
เมื่อถึงเวลาก็ต้องจากกันแต่ช่วงนี้เธอต้องตักตวงให้เต็มที่ 
พอรถถึงคอนโดในลานจอดรถที่เงียบสงัดเพราะดึกมากแล้ว

 หลังจากที่จอมจอดรถเรียบร้อย  จอมหันมากอดและจูบอ้อทันที
อ้อรับการจูบอย่างหิวกระหายก่อนที่มือของจอมจะล้วงเข้าไปในเสื้อเพื่อลูบคลำนมทั้งสองข้าง ส่วนอ้อเอามือไปขยำที่เป้ากางเกง
พอจอมเริ่มซุกไซร้ไปที่ลำคอ สร้างความเสียวให้กับเธออย่างยิ่ง

“จอมปรับเบาะเหอะ  อ้อทนไม่ไหวแล้ว”

จอมทำตามที่เธอบอกทันทีปรับเบาะเลื่อนไปหลังสุดก่อนเอนพนักพิงให้ราบลงไป
อ้อจัดการปลดเข็มขัดและรูดซิบกางเกงของจอมแล้วรูดกางลงไปข้างล่าง จอมทำตามแต่โดยดี
ก่อนที่อ้อจะเอาปากมาครอบที่ควยของจอมที่เริ่มจะแข็ง
เธอใช้ปากอย่างชำนาญจนควยของจอมแข็งเต็มที่ ก่อนที่เธอจะเลื่อนตัวข้ามเบาะมาก่อนที่ถอดกางเกงในออกแล้วถลกกระโปรงขึ้น
ก่อนจะหย่อนตัวลงไปที่หน้าขาของพร้อมประคองควยของจอมเข้ารูหีของเธอแล้วขย่มทันทีอย่างคนที่เงี่ยนจัด
เธอขย่มอย่างต่อเนื่องพร้อมครางออกมาตลอด โดยไม่สนว่ารถจะสะเทือนขนาดไหน
ส่วนจอมก็เอาข้างหนึ่งล้วงไปรูปคลำหน้าอกของอ้อ ส่วนอีกข้างจับเอวเพื่อประคองไว้
จนอ้อครางถี่ขึ้นแล้วมีอาการเกร็งไปทั้งตัวก่อนที่จะลงมาซบกับจอมที่หลั่งน้ำกามออกมาเต็มรูหีเธอเช่นเดียวกัน
ทั้งคู่แลกจูบกันก่อนที่อ้อจะชวนจอมขึ้นห้อง โดยอ้อใช้กางเกงในตัวเองที่ถอดออกมาเช็ดคราบไคลที่เกิดขึ้น ก่อนจะขึ้นห้องไปแบบใส่กระโปรงตัวเดียว
ซึ่งเธอถูกจอมแกล้งบ่อยมากที่ให้ถอดยกทรงก่อนขึ้นห้อง 
ส่วนการเย็ดกันในรถครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกของเธอกับจอมมันมีมาก่อนหน้านี้2-3 ครั้งแล้ว

พอไปถึงห้องทั้งคู่ต่างชำระล้างร่างกายแล้วมาอยู่กันบนเตียง
ครั้งนี้จอมประคองร่างที่เปล่าเปลือยของอ้ออยู่ในอ้อมกอดพร้อมกับจูบและซุกไซร้ไปมาตามลำคอและซอกหู

“จอมขาไม่พักก่อนหรือเอาแรงมาจากไหนอู้ว เสียว”

พอจอมเลื่อนลงที่เต้าคู่งามเธอก็แอ่นให้ชายหนุ่มดูดดื่มด้วยความเต็มใจยิ่ง
จอมรวบทั้งเต้าเข้ามาดูดสลับไปสลับมาพร้อมเอานิ้วแหย่ไปที่รูหีของเธอ มันยิ่งสร้างความเสียวให้เธอเพิ่มขึ้น
แต่จอมพลิกตัวให้เธอมานอนทับก่อนบอกว่า

“คุณอ้อเรามา แลกกันกินดีกว่า”

เธอค้อนให้เล็กน้อยแต่ทำตามโดยดี พอเธอจัดท่าเรียบร้อยแล้ว
เธอเอามือจับควยของจอมที่ยังไม่แข็งตัวมารูด2-3ครั้ง
ก่อนที่จะเอาปากและลิ้นไปเล็มเลียอย่างชำนาญเหมือนกับจอมที่เลียที่โคกหีของอ้อ
จนควยของจอมแข็งตัวขึ้นพอๆโคกหีของอ้อที่แฉะไปด้วยน้ำหล่อลื่น 
ทั้งคู่ต่างลงลิ้นให้กับอีกฝ่ายจนในที่สุดอ้อเป็นฝ่ายหยุดก่อนเพราะทนไม่ไหว

“จอมทำเถอะ อ้อทนไม่ไหวแล้ว”

จอมนั้นก็เช่นกันเพราะเกือบจะแตกคาปากของเจ้านายสาวเข้าให้แล้ว

“งั้นคุณอ้อคุกเข่าสิครับ  ผมจะจัดการให้”

เธอรีบทำท่าทันทีก่อนคู่ขาหนุ่มจะมาประกบด้านหลัง
จอมจับเอวเธอทั้งสองข้างแล้วค่อยดันควยเข้าไปในรูหีที่ลอยเด่นขึ้นมา 
ช่องทางรักมันสะดวกอยู่แล้วแต่ก็ไม่ถึงกับหลวมโพลก
จอมดันเข้าไปจนสุดก่อนเริ่มกระเด้าอย่างช้าๆ พร้อมกับการเด้งรับของเจ้านายสาวผู้ร่านสวาทและเสียงคราง

“โอ้วจอม ขาดี ท่านี้อ้อชอบ อ้อเสียวซี้ดดดดดด จอมบี้หัวนมอ้อด้วยอู่วๆๆๆๆ”

จอมทำตามที่เจ้านายสาวบอกแต่เอวก็ยังกระเด้าต่อเนื่อง อย่างช้าๆ
จอมไม่เร่งบทรักครั้งนี้อยากทอดออกไปให้นานเท่าที่จะนานได้ส่วนอ้อก็เด้งรับเกือบทุกครั้ง
การถูกเย็ดท่านี้มันสร้างความเสียวให้กับเธอเป็นอย่างดี
ถึงเพิ่งมีบทรักกับลูกน้องหนุ่มในรถคันหรูของเธอเองมาสดๆร้อน จอมตอบสนองเธอได้อย่างดี จนในที่สุดเธอร้องครางออกมา

“อ๋อยๆๆๆจอมขาเร่งหน่อยอูววววววว  อ้อจะถึงแล้วแรงเลยซี๊ดดดดดดดดดดดดดด”

มือที่จิกหมอนแน่นใบหน้าที่เกร็งเพราะความเสียว
ยิ่งชายหนุ่มกระเด้าเธอถี่ขึ้นแล้วเธอก็ทนไม่ไหวเมื่อถึงขีดสุด เหมือนกับจอมที่ปล่อยน้ำกามออกมาเต็มรูหีเธออีกครั้ง
แล้วทั้งคู่ก็นอนซบกันบนเตียง จอมที่นอนอยู่ยนบนตัวเธอจูบไปที่ซอกคอและหัวไหล่ท่ามกลางเสียงหอบของอ้อ

“ดีไหมครับ”

เธอพยักหน้า

“ชอบหรือเปล่าครับ”

เธอพยักหน้าอีกก่อนหลับตาด้วยความเหนื่อยอ่อน ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งสิ้นเพราะเธอกินยาคุมตลอดหลังจากมีเซ็กส์กับจอมครั้งแรก
เธออยากให้จอมหลั่งข้างในมากกว่า เธอปล่อยให้จอมจูบไปทั่งแผ่นหลังของเธอ
ก่อนจะถูกพลิกให้นอนหงายแล้วเธอเบียดตัวเข้าไปหาอ้อมกอดของชายหนุ่ม

“อ้อพยศสู้มู่หลานได้หรือเปล่าคะจอม”

“มู่หลานพยศกว่าครับ  ขี่ง่ายกว่าคุณอ้อตั้งเยอะ”

“บ้า คนบ้า  เค้าพยศกว่ายะ”

แล้วเธอหอมแก้มของชายหนุ่มก่อนจะหลับไปด้วยความอ่อนเพลียของทั้งคู่
จนตอนเช้าเธอจัดการขย่มจอมอีกรอบก่อนแยกย้ายกัน
ถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะเป็นไปอย่างลับๆ แต่ทั้งคู่ก็ไมรู้ว่าถูกแอบจับตามองอย่างเงียบจากเลขาของอ้อ
แต่ความสัมพันธ์ของพีซกับจอมยังเหมือนเดิม
ถึงแม้พีซจะเป็นฝ่ายชวนคุยก่อนตลอด จอมก็จะตอบสั้นๆเท่านั้นแต่ลดโทนเสียงที่แข็งกร้าวลงไปอย่ามาก

//จัดเรียงหน้าให้ใหม่แก้คำผิดบ้างคำ //พัดลม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 01, 2016, 01:01:40 PM โดย พัดลม »

*

ออฟไลน์ bigomnoi

  • Full Member
  • **
  • 177
  • 269
    • ดูรายละเอียด
Re: จ้างให้ก็ไม่รัก(2)
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 30, 2016, 11:25:20 PM »
เป็นกำลังใจให้พ่อกับลูกคืนดีกันนะครับ

*

ออฟไลน์ leo_attack

  • Full Member
  • **
  • 111
  • 167
    • ดูรายละเอียด
Re: จ้างให้ก็ไม่รัก(2)
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: พฤศจิกายน 30, 2016, 11:52:30 PM »
คุณ  กลายเป็นคนดีไปแล้ว แต่งแต่นิยายคนดีซะแล้ว แงๆๆๆๆ

 วิญญานเสือผู้หญิงฟันไม่เลือกหายไปไหนแล้ว ฮ่าๆๆๆ

*

ออฟไลน์ Pongsathorn Weerahong

  • Tiny Member
  • *
  • 44
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: จ้างให้ก็ไม่รัก(2)
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: ธันวาคม 01, 2016, 12:42:18 AM »
รอจอม จัดการพีซอยู่นะ ว่าแต่ถ่านไฟเก่าจะคุไหมครับ น่าติดตามมากเลย

*

ออฟไลน์ cd13579

  • Senior Member
  • ****
  • 627
  • 615
  • ถึงจะไม่หล่อเฟี้ยวแต่เจี๊ยวเรืองแสงนะครับ
    • ดูรายละเอียด
Re: จ้างให้ก็ไม่รัก(2)
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: ธันวาคม 01, 2016, 03:30:28 AM »
งืมเรื่องนี้จะจบยังไงหน่อ นายเย็นชาจะหายดีเมื่อไหร่ อยากรู้จริงๆ
ก็อยากจะทำให้ดีกว่านี้แต่มันก็ยังทำได้แค่นี้

*

ออฟไลน์ mighty

  • Full Member
  • **
  • 194
  • 270
    • ดูรายละเอียด
Re: จ้างให้ก็ไม่รัก(2)
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: ธันวาคม 01, 2016, 06:13:37 AM »
จะเม้นต์อย่างไรดีนะเรื่องเรียบง่ายดีมีจังหวะขั้นตอนของชีวิตมีปมปริศนาเล็กๆที่แฝงเป็นแผลใหญ่ในจิตใจแต่ก้เพราะความเป็นจีเนียสที่แสดงออกเพียงเพื่ออยากจะบอกบางสิ่งไม่ได้เป็นการใช้อารมณ์ในการคิดสั้นหรือตัดอนาคตตัวเองแต่เหมือนว่ายังไม่เข้าใจในตัวเองมากกว่าประกอบกับฐานะและรูปร่างที่เฟอร์เฟ็กซ์(คิดแบบนั้นนะ)จึงทำให้สาวๆมาพัวพันมากมายพออ่านก้เข้าใจได้เช่นกันว่าคนที่จอมอยากเอาชนะก้คงเป็นพีซและที่ยังไม่สนใจรินก้คงเป็นเพราะความทรนงถึงจะมีคนมาพัวพันแต่ไม่ใช่คนเจ้าชู้แต่อย่างว่าแหละเจ้าชายเย็นชากับผู้หญิงปากแข็งคงเข้ากันได้ดี...ขอบคุณครับ

*

ออฟไลน์ retirenavy

  • Junior Member
  • ***
  • 552
  • 587
    • ดูรายละเอียด
Re: จ้างให้ก็ไม่รัก(2)
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: ธันวาคม 01, 2016, 06:25:23 AM »
แค่ตอนที่2ก็เรื่มสนุกแล้วครับสงสัยจอมจะกวาดเรียบทั้งบรืษัท

*

ออฟไลน์ fantastica

  • Junior Member
  • ***
  • 339
  • 420
    • ดูรายละเอียด
Re: จ้างให้ก็ไม่รัก(2)
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: ธันวาคม 01, 2016, 06:41:38 AM »
ตอนนี้ดูจอมเป็นคนมากขึ้นเวลาอยู่กับคุณอ้อ ใครจะเป็นกาวใจให้พ่อลูกคู่นี้ได้

*

ออนไลน์ may_290607908

  • Junior Member
  • ***
  • 340
  • 169
    • ดูรายละเอียด
Re: จ้างให้ก็ไม่รัก(2)
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: ธันวาคม 01, 2016, 08:06:41 AM »
พีชไม่น่ารอดโดนจอมจัดแน้ๆครับ

*

ออฟไลน์ sunnies

  • Senior Member
  • ****
  • 661
  • 587
    • ดูรายละเอียด
Re: จ้างให้ก็ไม่รัก(2)
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: ธันวาคม 01, 2016, 08:34:58 AM »
ริน..พอจ่ะมีโอกาสได้เจอกับจอมมั้ยครับ

*

ออฟไลน์ kkkk45

  • Full Member
  • **
  • 63
  • 55
    • ดูรายละเอียด
Re: จ้างให้ก็ไม่รัก(2)
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: ธันวาคม 01, 2016, 09:15:29 AM »
ขอบคุณสำหรับผลงานของคุณ twintower  นะครับ

เยื่ยมมากเลย

*

ออฟไลน์ Mix_Xer

  • Full Member
  • **
  • 50
  • 0
    • ดูรายละเอียด
Re: จ้างให้ก็ไม่รัก(2)
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: ธันวาคม 01, 2016, 09:27:05 AM »
ผมเดาว่าพีชน่าจะเป็นนางเอกนะ ตอนแรกไม่กินเส้นกันแต่สุดท้ายก็ได้กันตลอด

*

ออฟไลน์ kit2516

  • Junior Member
  • ***
  • 281
  • 274
    • ดูรายละเอียด
Re: จ้างให้ก็ไม่รัก(2)
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: ธันวาคม 01, 2016, 09:28:40 AM »
เห็นเงียบอย่างนี้เสือผู้หญิงชัดๆ

*

ออฟไลน์ somc217

  • Gold Member
  • *****
  • 1058
  • 992
    • ดูรายละเอียด
Re: จ้างให้ก็ไม่รัก(2)
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: ธันวาคม 01, 2016, 09:56:55 AM »
รอลุ้นต่อว่า จอมกับพีชจะลงเอยอย่างไร แล้วจะยังมีสาวอื่น ร่วมด้วยหรือไม่
รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อครับ
ขอบคุณมาก

*

ออฟไลน์ olemantu

  • Gold Member
  • *****
  • 1043
  • 1523
    • ดูรายละเอียด
Re: จ้างให้ก็ไม่รัก(2)
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: ธันวาคม 01, 2016, 10:27:39 AM »
สนใจถ้อยคำของท่านผุ้เขียนที่เล่าเรื่อง ร้อยเรียงให้เห็นภาพชัดเจน สมกับที่เป็นคนเขียนนิยายครับ

 

ช่องทางแจ้งข่าวเผื่อโดนปิด ติดตามไว้นะ